Το αντιπολιτευτικό άγχος του ΣΥΡΙΖΑ, οι σκληροπυρηνικοί και οι δήθεν σοβαροί

180

Σε ένα ανεύθυνο και φθηνό λαϊκισμό επιδίδεται ο ΣΥΡΙΖΑ, λόγω του «άγχους» του να κάνει αντιπολίτευση, για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης και επικοινωνιακούς, τη στιγμή που η κυβέρνηση δίνει σκληρό αγώνα για να προστατεύσει τη δημόσια υγεία, να κρατήσει όρθια τη χώρα και την οικονομία της, ενώ ταυτόχρονα «καλπάζει» και  δημοσκοπικά.

Του Κώστα Πασίση

Η Κουμουνδούρου τρέμει στην ιδέα, η ΝΔ να περάσει πάνω από το πήχη τον οποίο έθεσε στο θέμα της επιτυχούς διαχείρισης της κρίσης, που προκάλεσε η επέλαση του κορωνοιου.

Ο λόγος είναι προφανής. Σε αυτή την περίπτωση ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα παίζει τουλάχιστον για τον επόμενο χρόνο χωρίς πολιτικό αντίπαλο.

Κάτι που επιβεβαιώνεται αυτή την περίοδο από τις δημοσκοπήσεις, αλλά και από το γενικότερο  κλίμα, που επικρατεί στην κοινή γνώμη για τις μέχρι σήμερα κινήσεις της κυβέρνησης στις  δυο ασύμμετρες απειλές, όπως το μεταναστευτικό και η φονική ασθένεια.

 

ΣΥΡΙΖΑ, τα δυο πρόσωπα του Ιανού

Η τακτική του ΣΥΡΙΖΑ έχει δυο πρόσωπα. Το ένα, το καλό, το δήθεν συναινετικό, εκφράζεται από τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος κρατά γενικά χαμηλούς τόνους, προσπαθώντας να δείξει στην κοινή γνώμη ότι το κόμμα του αντιμετωπίζει το πρόβλημα με υψηλό αίσθημα ευθύνης…

Την ίδια στιγμή, όμως, όλο το «σύστημα» του κόμματος παραμένει αυστηρά προσηλωμένο  σε ένα απίστευτο κρεσέντο ανευθυνότητας και δημαγωγίας, που θυμίζει το κόμμα του 3%.

Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός τους σχολίασε ακόμη και την παρότρυνση του Κυριάκου Μητσοτάκη στους βουλευτές του να καταθέσουν στον ειδικό λογαριασμό για την καταπολέμηση του κορωνοιού, το μισό μισθό τους, για ένα δίμηνο.

Εν «ριπή οφθαλμού» εκδόθηκε ανακοίνωση από την Κουμουνδούρου που λέει ότι πρέπει να είναι υποχρεωτική και όχι προαιρετική η μείωση των βουλευτικών μισθών, αφήνοντας άφωνους όλους για τη …μεγαλοφυή αντιπολιτευτική τους ιδέα.

Η πλειοδοσία των …σοβαρών

Μόλις έγινε αντιληπτή η πρωτοκαθεδρία της ΝΔ στο πολιτικό σκηνικό, αυτόματα ξεκίνησε και η φθηνή πλειοδοσία σε οποιοδήποτε μέτρο ανακοίνωνε η κυβέρνηση για τη στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων.

Επι παραδείγματι ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης ζήτησε την  άμεση καταβολή των δεδουλευμένων των εργαζομένων στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι», τη χορήγηση δώρου Πάσχα και τη μονιμοποίησή τους, μόλις το αρμόδιο υπουργείο ανακοίνωσε την  ενίσχυση του προαναφερθέντος προγράμματος.

Αίσθηση, όμως προκάλεσε και η δήλωση του λεγόμενου  σοβαρού στελέχους και πρώην τσάρου της Οικονομίας Ευκλείδη Τσακαλώτου ο οποίος είπε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει «να καλύψει πλήρως το μισθό»,  αναφερόμενος στο επίδομα των 800 ευρώ για το διάστημα 15 Μαρτίου – 30 Απριλίου το οποίο ανακοίνωσε ο κ. Μητσοτάκης.

«Αλίμονο αν οι εργαζόμενοι πληρώσουν και αυτήν την κρίση», τόνισε ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, αν και γνώριζε το διττό χαρακτήρα των κυβερνητικών εξαγγελιών.

Ενώ, η πρώην υπουργός Εργασίας, στέλεχος της νέας γενιάς του ΣΥΡΙΖΑ, Εφη Αχτσιόγλου έδωσε νέο ρεσιτάλ δημαγωγίας, τονίζοντας ότι η κυβέρνηση αντί να προστατεύει τις  υφιστάμενες  θέσεις  εργασίας,  θεσμοθετεί μηχανισμό μαζικών γρήγορων απολύσεων!

Επίσης η  Όλγα Γεροβασίλη, που διεκδικεί τη θέση του γραμματέα της Κ.Ε ανέφερε ότι στην περίοδο της δικής τους διακυβέρνησης, επί μνημονίων έγιναν 19.500 προσλήψεις στην Υγεία και «αφήσαμε και εγκεκριμένες προκηρύξεις για πρόσληψη προσωπικού γιατρών και νοσηλευτών. Η ΝΔ τις πάγωσε!».

Οι προαναφερόμενοι είναι όλοι κορυφαία στελέχη της Κουμουνδούρου οι οποίοι δίνουν και τον αντιπολιτευτικό τόνο και μετέχουν και στη χάραξη της στρατηγικής του κόμματος.

 

«Σκληροπυρηνικοί», χωρίς αναστολές

Εντός, του ΣΡΙΖΑ, όμως λειτουργεί και μια τρίτη σκληροπυρηνική ομάδα, η γνωστή παρέα του «μετα τα πούμε», που με τις δηλώσεις των στελεχών της (Κούλογλου, Δούρου, Κυρίτση, Πολάκη, Καρανίκα Καψώχα), απειλούν με αντίποινα, αν ποτέ  επανέλθουν στην εξουσία.

Η  κοινή γνώμη παρακολούθησε εμβρόντητη αυτές τις προκλήσεις, που επί της ουσίας εκθέτουν και τον Αλέξη Τσίπρα, που δεν τους ανακαλεί ούτε καν στη τάξη, με επίπληξη, έστω και μεσω διαρροών.

Για τους γνώστες, όμως της μαρξιστικής ιδεολογίας η ταξική πάλη που ονειρεύονται οι προαναφερόμενοι, δεν έχει ηθικές αναστολές…