Αν και δεν το καταλαβαίνω, δεν θα βάλω σήμερα στίχους από τον «Αύγουστο» του Νίκου Παπάζογλου, διότι μια φίλη μου, το απαγόρευσε σε όλη την παρέα. Και επειδή τρέχα- γύρευε τι γίνεται με τα δικαιώματα στις μέρες μας, (θυμίζω πως ο υιός Χατζιδάκι δεν επέτρεψε να πει ο Μητσιάς το τραγούδι Ο Γιάννης ο φονιάς) δεν θα μπλέξω. Με τη φίλη, που δεν έχει τα δικαιώματα, αλλά έχει το δικαίωμα να μας αποτρέπει. Με τους κληρονόμους, φυσικά και θα ταχθώ υπέρ του απίστευτου αυτού ανθρώπου και καλλιτέχνη που λέγεται Μανόλης Μητσιάς.
Κάτι είπε ο κληρονόμος, ότι για άλλον προοριζόταν η απαγόρευση και έπιασε και τον κυρ Μανόλη, πλην δεν έχει δίκιο. Και στους κληρονόμους του Γκάτσου να απευθυνόταν, έπρεπε να το ξανασκεφτεί. Ο καθένας ήταν ένας σταθερός πυλώνας και στη ζωή και στην τέχνη του άλλου.
Αργησα να αναφερθώ στο θέμα, γιατί είχα να λύσω ένα μυστήριο. Είχε γράψει ο Γιάννης Ρίτσος στίχους που μας διαφεύγει ότι είναι δικοί του; Και αν έχει, πώς διέλαθε της προσοχής της Ερης Ρίτσου το τοιούτον; Και γιατί το κρατούσε κρυφό ο ποιητής;
Ας εξηγηθώ. Για εκατοστή φορά, κάποιος τυχαίος έβαλε κάποιους στίχους με μεγάλη σιγουριά πως είναι του Ρίτσου. Είναι, σου λέει, από την Ωδή στον Ερωτα. Και είχαν μέσα κάτι χρυσοκέντητα βενετσιάνικα ποτήρια, ένα εκατόφυλλο πορφυρό ρόδο που γεννήθηκε μέσα από τις φλόγες και διάφορα άλλα. Η κόρη του ποιητή, και κληρονόμος του έργου του, είναι σοβαρός άνθρωπος. Όταν είδε πως της ήταν άγνωστο το ποίημα, απευθύνθηκε σε ανθρώπους που έχουν ασχοληθεί με το έργο του πατέρα της. Σου λέει μπορεί να το έχει γράψει, αλλά να μην το ξέρω εγώ. Ή να μην το έγραψε.
Ψάχνοντας στο διαδίκτυο και μαλώνοντας με τη Τζεπέτω (GPT) που λέει κι ο φίλος μου Τάκης ανακαλύψαμε εν τέλει ότι το εν λόγω ποίημα, που δεν έχει τίτλο Ωδή στον έρωτα, ανήκει στην κυρία Βάσω Μπρατάκη και στη συλλογή της, «Η εποχή των χαμένων ποιητών» που κυκλοφόρησε το 2012. Τώρα ποιος το απέδωσε στον Ρίτσο, είναι άγνωστο και προφανώς άγνωστο θα μείνει.
Ο Ρίτσος είχε όντως γράψει Ωδή στον έρωτα και την είχε εντάξει στο δεύτερο βιβλίο του, στη συλλογή «Πυραμίδες» (1935). Οι στίχοι που είπαμε, δεν ανήκουν, βεβαίως στην Ωδή αυτή, αλλά είναι άλλης δημιουργού.
Δεν απορώ και δεν εξίσταμαι. Ο χειρισμός των μέσων κοινωνικής δικτύωσης γίνεται με αχαρακτήριστη επιπολαιότητα. Εχει ξανατύχει να αναζητά η Ερη πληροφορίες για κείμενο που έλεγε «να αγαπάς τον εαυτό σου» και κάτι τέτοια το οποίο βεβαίως και δεν ήταν του πατέρα της. Κάτω από τη Σονάτα του σεληνόφωτος, μια ευαίσθητη ψυχούλα είχε προσθέσει οδηγίες σε πεζό, προς εαυτήν. Ασχετο, αλλά ακόμα σίγουρα κάπου θα γυρίζει στο διαδίκτυο. Δεν φταίει φυσικά εκείνη που έγραψε τις σκέψεις της. Οι αστοιχείωτοι που συμπλήρωσαν το κορυφαίο ποίημα φταίνε.
Αφήστε το «Αν όλα τα παιδιά της γης» που το έχει γράψει η Ζορζ Σαρρή και αποδίδεται και αυτό στον ποιητή. Ο Ρίτσος έχει γράψει το ποίημα «Ειρήνη» το οποίο μάλιστα διάβαζε σε εκδηλώσεις, αλλά όχι τα «παιδιά». Το λάθος είχε εντοπίσει εδώ και χρόνια η εγγονή του, Λητώ Ρίτσου, αλλά ακόμα δεν έχει διορθωθεί σε διάφορες ιστοσελίδες.
Θα επαναλάβω για ένα ακόμα καλοκαίρι τη φράση του Ουμπέρτο Εκο «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις» με την οποία εννοούσε ότι υπάρχει μόνο σοβαρή ύλη για τις εφημερίδες και τα λάιφ στάιλ και τέτοια έχουν κοπεί. Δυστυχώς, εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε- γέλασε. Εχουμε πήξει στις διάφορες καλλονές που είτε έχουν περάσει τα 50 ή και τα 60 πολλές φορές είτε δεν τις ξέρει ούτε η μαμά τους. Μία με μπικίνι, δύο με μπικίνι, τρεις με μπικίνι, τέσσερις με μπικίνι, επί πέντε μέρες την εβδομάδα. Πόζες έτσι, πόζες αλλιώς, πολλές πόζες.
Θα σας πω ένα μυστικό: όπου βλέπετε πόζες, οι ίδιες οι πανελληνίως άγνωστες ή μη εμφανιζόμενες με άλλο τρόπο στην επικαιρότητα, τις έχουν στείλει σε μέσα και ιστοσελίδες. Επεξεργασμένες και τα πάντα όλα.
Θέλετε να μάθετε γιατί; Δείτε τις φωτό των αληθινών σελέμπριτι που κάνουν διακοπές στη χώρα μας. Νικόλ Κίντμαν, Σοφία Βεργκάρα, η Κέιτ Χάντσον κ.α. Τραβηγμένες από φωτορεπόρτερ, μία ή δύο, όσες προλαβαίνουν δηλαδή, διότι οι σταρ δεν ποζάρουν. Εκτός αν είναι η Κιάρα Φεράνι, ινφλουένσερ σού λέει, με άπειρες πόζες και αυτή. Τι δουλειά κάνει, δεν ξέρει ούτε η μάνα της.
Αν και μερικές κυράτσες μάς λένε ότι αυτή είναι η δουλειά τους. Να κάνουν τις ινφλουένσερ.
Ατιμο διαδίκτυο, αφήνεις και επιπλέουν όλοι οι φελοί.
Πριν περάσουμε στα γλωσσικά μαργαριτάρια της προηγούμενης εβδομάδας, θα πούμε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει δημοσιογράφος σε ολόκληρο τον κόσμο που να μην έχει κάνει λάθος εν ώρα καθήκοντος. Κάτι θα σου φύγει, κάτι δεν θα ξέρεις, κάτι δεν θα σκεφτείς.
Και από εσάς, που τόσο εύκολα μάς κρίνετε, θα ζητήσω ο αναμάρτητος στη δική του δουλειά να πετάξει πρώτος τον λίθο του αναθέματος. Και να σκεφτείτε όταν κινδυνεύει η ζωή σας την ώρα που μεταδίδετε, αν θα σας ξεφύγει νευρικό γέλιο.
Εν προκειμένω, η νεαρή συνάδελφος από το ΟΡΕΝ, πνιγμένη από τους καπνούς και τις αναθυμιάσεις από τις πυρκαγιές γύρω της, είδε να πέφτει άτσαλα μπροστά της μια τεχνικός.
Δεν έπρεπε να γελάσει μπροστά στις κάμερες, να το δεχτώ. Είναι, όμως, έγκλημα;
Δηλαδή εσάς δεν σας έχει συμβεί ποτέ; Δεν έχετε γελάσει σε κηδεία; Διότι εμάς μάς έπιασαν τα γέλια ξαφνικά, στην κηδεία του παππού μας και ήμασταν μεγάλες. Ετσι ξεσπάσαμε από την ένταση. Το κρύψαμε, βέβαια, δεν ήμασταν στον αέρα.
Μην φέρεστε γαϊδουρινά στα νέα παιδιά. Το ψωμάκι τους προσπαθούν να βγάλουν με κόπο και μόχθο. Να αγαπάτε και να προστατεύετε τη νέα γενιά. Μ’ αυτούς στις οθόνες σας θα γεράσετε.
Και με τη Μαριζέτα θα γεράσουμε, που έγραψε στο Facebook ότι η αυταπάρνηση και η αυτοθυσία στο έργο της πυρόσβεσης κάποιες στιγμές παίρνουν το πλέον κυριολεκτικό νόημα των λέξεων. Να υποθέσω πως άλλες στιγμές δεν το παίρνουν;
Όμως δεν είναι αυτό το θέμα μου. Είναι εκείνο το «Περαστικά στα μέλη του εταίρου ελικοπτέρου». Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο η εκπρόσωπος της ΕΛΑΣ. Ως φαίνεται τι σημαίνει εταίρος δεν το έμαθε.
Η υπουργός που είπε σε κανάλι «ανεξαρτήτου εισοδήματος» να μην το ξανακάνει. Να παραιτηθεί, επίσης, η Μενδώνη. Δεν ήταν η συγκεκριμένη υπουργός, αλλά να μην ξεχνιόμαστε ως προς το αγαπημένο μας σύνθημα.
Σε ρεπόρτερ που είναι μέσα στον καύσωνα δεν λέμε τίποτα. Σε όσους είναι στα κλιματιζόμενα στούντιο;
Ε, θα το πω. «Τον επικήδειο θα αναγγείλει» λέει η μία, «η κηδεία είναι σε εξέλιξη» παρατηρεί ο άλλος. Αυτό που λέμε πάρε τον ένα και χτύπα τον στον άλλον.
Το Μαρόκο οπλοποιεί τους μετανάστες το άκουσα. Οι γλωσσοπλάστες που το ξεφουρνίζουν άκουσαν κανέναν εξάψαλμο;
Λεμονάκι μυρωδάτο της εβδομάδας αυτό που ανήρτησε η φίλη μου Ιωάννα:
«Αφγανός μπάξερ Sharif Ahmadzai, 26, εμφανίστηκε σε ένα ελληνικό δικαστήριο, κατηγορούμενος για δολοφονία Σκωτσέζικης γυναίκας Elisabeth Jane Ross
STV News καταλαβαίνει ότι ένας κρεοπαγγελός έχει αποφασίσει ότι η πιο πιθανή αιτία θανάτου ήταν η πνεύμα.
Οι ανωτέρω δυο παράγραφοι είναι μετάφραση στα ελληνικά κάποιου ξένου site. Τι είναι αυτό το νέο φρούτο; Εχουν πληθύνει τελευταία, στο διαδίκτυο φριχτές, “μεταφράσεις” στα ελληνικά όπου πραγματικά δεν καταλαβαίνεις, τι εννοούν. Προφανώς είναι μετάφραση AI . Άλλη μια Κερκόπορτα κυρίως για τα ελληνόπουλα, που δεν θα μάθουν ποτέ πάρα να συλλαβίζουν την ελληνική γλώσσα . “Στις αμμουδιές του Ομήρου” συμβαίνουν αυτά»
Αχ Ιωάννα μου!
