Ναι, κι εγώ καταδιασκέδασα με τις ενδυμασίες κυριών και μερικών κυρίων στο Προεδρικό Μέγαρο. Μπλε, μαύρα, παλ, ζωηρά, πράσινα, σαμπανιζέ, ασημένια, σε πολλά και διαφορετικά μήκη. Με ντεκολτέ που δεν βλέπονταν και τόσο, με ώμους μέσα – έξω – εντελώς έξω, με ζώνες ή χωρίς (κάποιοι είδαν ζώνες και εκεί που σχεδόν δεν υπήρχαν, γερακίσιο βλέμμα που λέμε). Με… χλαίνες, χωρίς γραβάτα (επανάσταση μάνα μου) και με σανδαλο-μποτάκια ή με πλατφόρμες που δεν βλέπονταν.
Ηταν βεβαίως και οι κύριοι και οι κυρίες που ήταν καλοβαλμένοι και γι’ αυτό τραβούσαν τα βλέμματα όπου πήγαιναν. Σωστό φόρεμα, σωστή τσάντα, σωστό παπούτσι. Αυτό το στοιχειώδες, δεν το διαθέτουμε και πολύ ως Ελληνες, όπως φαίνεται και από την καθημερινότητά μας άλλωστε. Δεν είπαμε να ντύνεστε όπως η Κάρυ Μπράντσοου, που, μεταξύ μας, ήταν και λίγο θύμα της μόδας! Αλλά να σας αρέσει το ωραίο βρε παιδί μου!
Είχε και άλλες πινελιές η δεξίωση του προέδρου της Δημοκρατίας για την αποκατάσταση του πολιτεύματος. Πολύ δυνατές, πρέπει να πω. Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ήταν και οι πρώτοι των πρώτων στις Πανελλαδικές Εξετάσεις, Γιώργος Μυριάδης, με βαθμό 19,80, και Ανδρέας Οικονομόπουλος, με βαθμό 19,75 (μπράβο στο γραφείο της προεδρίας, που τα έκανε όλα αστραπιαία και στον Βασίλη Νταβώνη, που είναι δίπλα στον Κ. Τασούλα χρόνια, με αφοσίωση). Πολύ σωστή και η πρόσκληση προς τη δασκάλα που ξαναζωντάνεψε ένα χωριό στην Ευρυτανία και προς τον πιλότο που προσγείωσε το αεροσκάφος της πολεμικής αεροπορίας με κίνδυνο της ζωής του.
Ένα φάουλ παρατήρησα (διότι από μακριά όλα τα παρατηρείς) όταν μπήκε ο Πρόεδρος στο σαλόνι όπου συνάντησε τους λίγους αρχηγούς των κομμάτων οι οποίοι προσήλθαν. Κάποιο κακό παιδί δεν σηκώθηκε όταν ο κ. Τασούλας του έδωσε το χέρι. Εντατικά μαθήματα πρωτοκόλλου στον κύριο. Εκείνη τη στιγμή είσαι ένας αρχηγός κόμματος μπροστά στον ΠτΔ. Και μη μπερδεύεσαι που οι άλλοι δεν σηκώθηκαν όταν μπήκε, διότι τον είχαν χαιρετήσει πριν και δεν ήταν υποχρεωμένοι. Στη χειραψία όμως, αλλάζουν τα πράγματα.
Εσκουζε προχθές το βράδυ η πλέμπα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ξερνούσε τη συνήθη χολή της. Δεν τους κάνει, πλέον, η γιορτή για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Ενώ τούς έκανε όταν, ας πούμε, ο Αλέξης Τσίπρας πήγαινε με τη μαύρη μετανάστρια. Τότε ήταν επανάσταση. Σήμερα είναι ξεπούλημα και όσοι πήγαν είναι αυτοί που τρώνε τα λεφτά του ελληνικού λαού. Προδότες, αναίσθητοι, με δάκο, μουχρίτσα, κυκλοκόνιο, και βερτισιλλίωση.
Δεν ασχολούμαι με τον βόθρο. Καταχρηστικά θα ασχοληθώ με τους αρχηγούς κομμάτων που δεν πήγαν, γιατί βρίσκουν πως η δεξίωση δεν αντικατοπτρίζει το σωστό πνεύμα του εορτασμού.
Συγγνώμη, αλλά αυτό το θεωρώ προσβολή της Δημοκρατίας. Όταν εκείνη εορτάζεται, δεν είναι σωστό να κάνουμε τους κινέζους. Αφήστε δηλαδή που σας ντρόπιασε ο σ. Κουτσούμπας. Σαφώς πιο επαναστάτης από σας. Και πήγε, όπως κάθε χρόνο.
«Η δημοκρατία είναι το χειρότερο πολίτευμα, με εξαίρεση όλα τα άλλα που έχουν δοκιμαστεί κατά καιρούς» είχε πει ο σερ Ουΐνστον Τσόρτσιλ στη Βουλή τον Νοέμβριο του 1947. Είναι ένας από τους τελειότερους ορισμούς για τη Δημοκρατία, την οποία εμείς εγκαθιδρύσαμε πρώτοι, στην αρχαία Ελλάδα. Δεν μας τιμά η δοκησισοφία. Δεν μας τιμά η περιφρόνηση. Γι’ αυτή τη Δημοκρατία, έδωσαν το αίμα τους τόσοι και τόσοι αγωνιστές. Πώς και γιατί να σβήσεις την επέτειο;
Χρειάζεται αλλαγές η δεξίωση; Εάν ναι, καταθέστε τις προτάσεις σας. Μην προσβάλλετε τους πολίτες και την πολιτική.
Δεν είναι τυχαίο που οι απόντες δεν θα συγκεντρώσουν όλοι μαζί πάνω από 5-6%. Πέφτουν σε λάθη, τι έχουν πάθει και δεν το βλέπουν πόσο ξεμακραίνουν από την κατά Σαββόπουλο «άλλη αριστερά»; Αυτήν που ζήσαμε μετά τη μεταπολίτευση, όταν την άφησαν να ανθίσει; Με τους ανθρώπους της, πάντοτε παραδείγματα προς μίμηση;
Αξέχαστοι όλοι. Θα έπρεπε να κάνουν κάτι για τη μνήμη τους όσοι από αριστερά δεν πήγαν στη δεξίωση. Όχι αντιθετικά. Συμπληρωματικά. Όχι για να διχάσουν. Για να γεφυρώσουν κόσμους.
Ποιος έχει την πολιτική βούληση;
Μήπως «οι σκληροτράχαλοι» που λέει και ο συνάδελφος; Στα κακοτράχαλα τα βουνάαααα/ με το νταούλι και τον ζουρνάααααα. Γειά σου Νίκο Γκάτσο!
Τα πήρε κρανίο η Τόνια, συνάδελφος με άριστη γνώση της ελληνικής.
«Κύριε Κ… μου, με το συμπάθιο κιόλας, αλλά “ευπαθείς στη ζέστη περιοχές της χώρας” δεν στέκει ούτε με κλοτσιές. Εκτός κι αν πρόκειται για ζωντανούς οργανισμούς, με καρδούλα, με σκώτια και τέτοια. Άντε γιατί το ‘πες το ξανάπες… έλεος πια!»
Σε μετεωρολόγο απευθυνόταν. Εκείνη τα είπε, εκείνη τα άκουσε. Τον κακό μας τον καιρό.
-«Βρίσκω τη στάση της τάδε στον ΟΠΕΚΕΠΕ θρασύ» λέει ο βουλευτής. «Η θρασύτης της αμαρτίας προάγγελος» που έγραφε κι ο μπάρμπα Δημόκριτος. Η θρασύτητα είναι προάγγελος του λάθους και της καταστροφής. Η αμορφωσιά δε; Έτι χειροτέρα.
-«Για να περιθάλψει το σπασμένο του χέρι». Και το σπασμένο του κεφάλι θα έπρεπε.
-«Τα ονόματα που ήδη διακινούνται δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα». Διακινητής κοκαΐνης και ονομάτων. Δεν περιγράφω άλλο.
«Η στιγμή που η Πριγκίπισσα βγήκε με κόκκινο… Ολοκαίρως σοκαρισμένη». Και ολοκαίρως και σοκαρισμένη; Αυτά είναι λεκτικά σχήματα, όχι σαν τη λαϊκάντζα!
-«Επέλεξε ένα κομψό εκρού μίντι φόρεμα με διακριτικά δομημένους ώμους». Μπορεί να το εξηγήσει κάποιος; Διότι αυτή που το έγραψε δεν μπορεί, είμαι σίγουρη. Ούτε στα αγγλικά δεν βγαίνει. Μήπως να δοκιμάσω στα κινέζικα ή στα σουαχίλι;
«Σας ευχαριστούμε τόσο πολύ! Μπορεί να ζήσαμε μισή παράσταση, αλλά ήμασταν τόσο μαζί! Ας πούμε ότι ήταν το baby shower της παράστασης. Σας περιμένουμε αύριο – και στις υπόλοιπες βραδιές της περιοδείας να φέρουμε την «Ειρήνη» οριστικά στη Γη» γράφει ο Φοίβος Δεληβορριάς στο Facebook. Πού σταματά η αλόγιστη χρήση αγγλικών όρων και συνηθειών; Δεν υπέστη πολλά ο Αριστοφάνης ήδη με τον τερατώδη γορίλλα- πόλεμο επί σκηνής Επιδαύρου;
Ο κάθε σκηνοθέτης παρουσιάζει όπως θέλει το αρχαίο δράμα και εσάς σας πείραξε ο Νόλαν που παρουσίασε όπως ήθελε την Οδύσσεια;
«Τι να κάνουμε τώρα, να λογοκρίνουμε τον Νόλαν που γύρισε έναν δικό μας μύθο;»
Σωστά ρώτησε τον βουλευτή της Νίκης η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, απαντώντας σε ερώτησή του. Χαζέψαμε εντελώς;
Ναι, αλλά του δώσαμε εξίμισι εκατομμύρια από το cash rebate. Βεβαίως, αλλά για να του τα δώσουμε αυτά από επιλέξιμες δαπάνες, ξόδεψε 16,5 εκατομμυριάκια. Σε κέτερινγκ, ξενοδοχεία, πληρωμές προσωπικού στην Ελλάδα και ενοικιάσεις αρχαιολογικών χώρων.
Δεν μας άρεσαν τα 10 εκατομμύρια που έμειναν σε τοπικές κοινωνίες;
Ούτε η τεράστια διαφήμιση της Ελλάδας που όσο και να πληρώναμε δεν θα καταφέρναμε να έχουμε;
Βουτάμε τη γλώσσα στο μυαλό μας που έλεγε ο πατέρας μου, κι εγώ αναρωτιόμουν πώς γίνεται αυτό, διότι ήμουνα έξι χρονών και δεν ήξερα από μεταφορές.
Η Ζεντάγια δεν είναι έξι, όμως συμπεριφέρεται σαν τρίχρονο.
Γιατί, καλή μου κοπέλα παίρνεις αρχαία (αυθεντικά) χρυσά σκουλαρίκια και τα κοτσάρεις στην πρεμιέρα; Δεν σου έμαθε ο μπαμπάς σου τι σημαίνει σεβασμός; Επειδή κάποιος ακατονόμαστος πήρε τα περσικά κοσμήματα των 3.000 ετών και τα ανακάτεψε με πετράδια που επεξεργάστηκε ειδικά, πρέπει εσύ να του κάνεις διαφήμιση; Δεν σε ενοχλεί που ο πολιτισμός ενός λαού υποβιβάζεται σε δήλωση πλούτου και αδιαφορίας ταυτοχρόνως;
«Παραμένει σύγχρονο και κουλ» δηλώνει ο συλλέκτης που της τα δάνεισε.
Προφανώς δεν ξέρει τη λέξη αχαρακτήριστο. Από σοφία, δεν τα πήγαμε καλά. Ούτε από φρόνηση.
