Ηταν ξακουστοί οι Κολοκοτρωναίοι. Τους λάτρεψαν, τους μίσησαν, τους φυλάκισαν, τους θαύμασαν. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είναι, σύμφωνα με πολλές μετρήσεις, ο πιο αγαπητός ήρωας της Ελλάδας, από τους αγωνιστές του 1821. Επόμενο είναι να έχουν και το τραγούδι τους, σύμφωνα με το οποίο, δεν ξεπέζευαν ποτέ,
«Καβάλα τρώνε το ψωμί, καβάλα πολεμάνε,
καβάλα πάν’ στην εκκλησιά, καβάλα προσκυνάνε,
καβάλα παίρν’ αντίδερο απ’ του παπά το χέρι.»
Αλλοι πολεμούσαν, καλή ώρα σαν τον Μέγα Αλέξανδρο, άλλοι πολεμούν σήμερα να κάνουν εντύπωση. Σαν να λέμε, «καβάλα τραγουδάνε».
Παραλίγο, δηλαδή. Πάνω από το άγαλμα του έφιππου στρατηλάτη, στην παραλία της Θεσσαλονίκης, πήγε και έστησε τη σκηνή εμφάνισης λαϊκού (λαϊκότατου) αοιδού η εταιρεία παραγωγής. Αντί να τους πάρει ο «άνεμος» και να την ξηλώσουν, σαφώς λένε πως δεν πρόκειται να τη μετακινήσουν.
Ωραία πράγματα. Θα τραγουδά εκείνος σχεδόν στα καπούλια του Βουκεφάλα και θα χορεύει το κοινό από κάτω.
«Ελα να με τελειώσεις»…
Μόνο εσύ μπορείς.
Το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει καμιά σχέση ούτε με την εκδήλωση, ούτε με το άγαλμα. Μέχρι και ερωτήσεις κατέθεσαν κάποια αποκόμματα της αντιπολίτευσης στη Βουλή. Πάλι κουβά πήγαν.
Ο Δήμος Θεσσαλονίκης όμως, μόνος αρμόδιος, τι άδεια έδωσε; Γιατί την έδωσε; Γιατί δεν ζητά την αλλαγή τώρα; Ποιος είναι υπεύθυνος σύμφωνα με τον νόμο για να τηρούνται οι κανόνες και η κοινή λογική;
Θα γίνει μετάδοση ανά τον Κόσμο, λένε οι της παραγωγής του, και θα προβληθεί το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Α, ευθυμήσαμε πολύ.
Ποιος ξέρει τέτοια καψουροτράγουδα σε ξένη χώρα ώστε να παρακολουθήσει τη μαγνητοσκοπημένη μετάδοση; Μη δουλευόμαστε και μεταξύ μας τώρα!
Ηθικόν δίδαγμα: δημαρχαίοι, σοβαρευτείτε.
Ο (και) γενικός γραμματέας της Αρχαιολογικής Εταιρείας δρ Νίκος Καλτσάς, αναλαμβάνει την ανασκαφή της Μεσσήνης. Μια ανασκαφή φορτισμένη από την παρουσία του αείμνηστου Πέτρου Θέμελη, ο οποίος έδωσε όλη του την ικμάδα για την αρχαία πόλη. Η ομόφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου είναι δηλωτική της εκτίμησης προς τον τωρινό επικεφαλής αρχαιολόγο.
Ο Νίκος Καλτσάς είναι και έμπειρος και επιμελής και αφοσιωμένος και- είναι βέβαιο- θα τιμήσει τη μνήμη του Π. Θέμελη με τον καλύτερο τρόπο. Θα συνεχίσει το πενταετές πρόγραμμα, την αναστήλωση και ανάδειξη των μνημείων σε συνεργασία με τον Νίκο Τσιβίκη και την Εύη Λαμπροπούλου.
Στις ανασκαφές θα εργαστούν και Μεσσήνιοι συνεργάτες του Πέτρου Θέμελη, οι οποίοι συμμετείχαν επί χρόνια στο έργο του. Παράλληλα, με τη συνδρομή των χορηγών θα καταβληθεί προσπάθεια να ολοκληρωθούν οι απαραίτητες μελέτες. Πολύ σημαντικό και αυτό.
Ερχεται η Κίμπερλι. Δηλαδή εδώ είναι, όπως έχουμε διαπιστώσει, αλλά τώρα ετοιμάζεται για εγκαίνια. Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο θα συζητήσει αύριο την πρόταση για μια έκθεση υπό τον τίτλο «Making Democracy in Greece and America». Διοργανώνεται από την Πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ελλάδα σε στενή συνεργασία με την Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.
Η επίσημη εκδήλωση για την έναρξη της έκθεσης έχει προγραμματιστεί να πραγματοποιηθεί στον εμβληματικό χώρο της Στοάς του Αττάλου στην Αρχαία Αγορά της Αθήνας. Η επιλογή του χώρου δεν είναι τυχαία, καθώς η Στοά στεγάζει το Μουσείο της Αρχαίας Αγοράς, τα εκθέματα του οποίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα με τη γέννηση και τη λειτουργία της αθηναϊκής δημοκρατίας. Επίσης, στην αρχαία Αγορά ανασκάπτει η ΑΣΚΣΑ από τον περασμένο αιώνα.
Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 16 Σεπτεμβρίου. Δεν προλαβαίνετε να ραφτείτε, κορίτσια. Τρέξτε στα μαγαζιά να βρείτε το κατιτίς σας.
Οι κοσμικές κυρίες βέβαια. Διότι οι αρχαιολόγοι σε γενικές γραμμές ακολουθούν στο ντύσιμό τους το «μέτρον άριστον».
Και όχι παν μέτρον άριστον, που έλεγε ο Ζούκης στο αναγνωστικό αρχαίων ελληνικών και το έχετε μάθει λάθος όλοι. Παν σχόλιο άχρηστον.
Περισσότερα, ύστερα από τη συνεδρίαση.
Μην κλαίτε σαν μωρές παρθένες για την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γερμανία. Όπως μάς έχει δείξει δεκαετίες πριν η Χάνα Αρεντ, οι λαϊκιστικές κινήσεις τείνουν να αντικαθιστούν τα περίπλοκα κοινωνικά προβλήματα με απλοϊκές αφηγήσεις, θεωρίες συνωμοσίας και εύκολους αποδιοπομπαίους τράγους (π.χ. μετανάστες, ξένα κέντρα εξουσίας).
Ο λαϊκισμός συχνά στρέφεται κατά των ενδιάμεσων θεσμών της δημοκρατίας: των δικαστηρίων, του κοινοβουλίου και των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, παρουσιάζοντάς τα ως «εμπόδια» στην εκπλήρωση της λαϊκής θέλησης. (Κάτι συνθήματα όπως το «Να καεί, να καεί» μάς καίνε.
Ποιος φταίει; Όλοι φταίμε. Κυρίως οι ηγέτες, που ακόμα και τώρα, προτιμούν τα εύκολα ευχολόγια αντί να μελετήσουν την κατάσταση και να βγάλουν συμπεράσματα. Τα σωστά συμπεράσματα. Γιατί υπάρχουν αληθινοί εχθροί της δημοκρατίας. Υπάρχουν και τα τρομακτικά έως εγκληματικά λάθη που κάνει η Δημοκρατία ανά την υφήλιο. Αν δεν τα παραδεχτούμε, αλλοίμονό μας.
Μικρό παράδειγμα. Στην Ολλανδία η πολυγαμία απαγορεύεται από τον νόμο, και δεν υπάρχει κάποια γενική δικαστική απόφαση που να υποχρεώνει το κράτος να παρέχει σύνταξη χηρείας σε όλες τις σύγχρονες περιπτώσεις μη αναγνωρισμένων πολυγαμικών γάμων. Ωστόσο, το ζήτημα της νομικής αναγνώρισης και των κοινωνικών παροχών για γάμους που τελέστηκαν στο εξωτερικό παρουσιάζει κατά καιρούς σύνθετες νομικές συζητήσεις.
Κι όμως, να η τρύπα. Ολλανδικό δικαστήριο αποφάσισε πως όταν ο γάμος ενός μουσουλμάνου έχει γίνει σε χώρα όπου αναγνωρίζεται, η ολλανδική σύνταξη χηρείας πρέπει να μοιράζεται ανάμεσα σε όλες τις χήρες.
Πώς είπατε; Ανοίγει παραθυράκι; Μάγοι είστε;
Φταίνε οι μετανάστες; Όχι, αναγκαστικά. Οι άθλιοι αυτοί γάμοι αναγνωρίζονται από τους νόμους κάποιων χωρών. Δεν δέχομαι, βεβαίως, ότι είναι στην κουλτούρα τους. Δεν είναι στη δική μας, ευρωπαϊκή κουλτούρα στο τέλος – τέλος.
Τι κάνει όμως η Ολλανδική Δημοκρατία για να θωρακιστεί απέναντι σε τέτοιες παραβάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων;
Η Ελβετία πάντως έκανε μια τρύπα στο νερό. Απαγορεύει τη μαντήλα σε κορίτσια κάτω των 14 ετών μέσα στο σχολείο. Καλά κάνει, πλην όχι αρκετά. Πρώτον, γιατί κάτω των 14; Η μαντήλα δεν θα έπρεπε να επιτρέπεται σε όλους τους εκπαιδευόμενους. Δεν είναι απλώς «κουλτούρα» είναι τοποθέτηση. Όπως λέμε και στη μητρική μας, statement.
Φυσικά, οι διάφορες οργανώσεις που ζουν από αυτές τις διαμαρτυρίες, μαζί με κάποιους μουσουλμάνους ηγέτες, εξεγείρονται και προσφεύγουν στη δικαιοσύνη.
Για να σας δω, κύριοι δικαστές μου! Εκτός από τη σοκολάτα ευδοκιμεί στη χώρα σας η κοινή λογική;
Μια μικρή εκκλησία που βρίσκεται κάτω από μια μεγαλύτερη μπορεί να φιλοξένησε μία από τις σημαντικότερες συναντήσεις στην χριστιανική ιστορία Ερείπια εκκλησίας που βρέθηκαν υποθαλάσσια στην τουρκική πόλη Ιζνίκ (Νίκαια κατά τη βυζαντινή περίοδο) μπορεί να ήταν ο τόπος της Πρώτης Συνόδου των Χριστιανών Επισκόπων το 325 μ.Χ.. Πάντως, ορισμένοι ειδικοί λένε ότι η σύνοδος συνεδρίασε στο αυτοκρατορικό παλάτι.
Η Νίκαια ήταν μια αρχαία πόλη που βρισκόταν στις όχθες της λίμνης Ιζνίκ, στη σημερινή Προύσα. Η Πρώτη Οικουμενική Σύνοδος που πραγματοποιήθηκε συγκέντρωσε Χριστιανούς επισκόπους με στόχο την επίλυση θεολογικών διαφορών και υιοθέτησε μια θεμελιώδη δήλωση της χριστιανικής πίστης, γνωστή σήμερα ως το Σύμβολο της Νίκαιας. Το «Πιστεύω» δηλαδή.
Ιστορικά αρχεία και αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η μικρότερη εκκλησία καταστράφηκε από σεισμό το 368 μ.Χ., και η μεγαλύτερη εκκλησία χτίστηκε στην ίδια τοποθεσία το 380 μ.Χ.
Εκείνη την εποχή, ο Κωνσταντίνος Α’, γνωστός και ως Μέγας Κωνσταντίνος. ήταν αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Ο Κωνσταντίνος είχε νομιμοποιήσει τον Χριστιανισμό και ιστορικές πηγές δείχνουν ότι έπαιξε ηγετικό ρόλο στην οργάνωση της συνόδου.
Εννοείται πως οι γείτονες μιλάν για αυτοκράτορα «της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας». Τον όρο «Βυζάντιο» δεν τον έχουν, προφανώς ακούσει οι άνθρωποι.
