Δυο παλιοί γνώριμοι, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας και η Αμάλ Αλαμουντίν (όχι, δεν θα την πω Κλούνεϊ!) συναντήθηκαν χθες στην Αθήνα. Την προηγούμενη φορά, ο ΠτΔ ήταν υπουργός Πολιτισμού και η Αμάλ Αλαμουντίν είχε έρθει στην Αθήνα μαζί με άλλους διακεκριμένους νομικούς, ώστε να διερευνήσουν την πιθανότητα νομικής διεκδίκησης των Μαρμάρων του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο.
Τα έξοδα της διερεύνησης πλήρωσε ένας ευπατρίδης, ο αείμνηστος πλέον Αλέκος Γουλανδρής. Το μάθαμε μετά τον θάνατό του, διότι οι εθνικοί ευεργέτες είναι συνήθως αθόρυβοι.
Τον μεγάλο θόρυβο τον έκανε, κατόπιν, ο ΣΥΡΙΖΑ(ς) που δεν ζήτησε να επικοινωνήσει ποτέ μαζί του. Μάλλον ούτε και με την ομάδα των νομικών. Εν τέλει, αποφάσισαν όλοι να μην προχωρήσουν στη νομική διεκδίκηση για τους δικούς της λόγους η κάθε πλευρά.
Η Μελίνα έλεγε, θυμίζω, πως το θέμα είναι ηθικό και μόνο έτσι μπορούμε να τα διεκδικήσουμε. Η νομική πλευρά ενέχει κινδύνους. Π.χ. αν χάσεις μια δίκη, έκλεισε και το ζήτημα. Η αλήθεια είναι ότι με βάση αυτό, ασκείται η εθνική μας πολιτική.
Τώρα η κυρία Αλαμουντίν ήρθε και κατά τη συνάντησή της με τον πρόεδρο, στάθηκαν, φυσικά, στην επιστροφή. Εκείνη, μίλησε για τη μεγάλη αξία της ανταλλαγής πολιτιστικών θησαυρών κάνοντας ειδική αναφορά στην ιστορική Ταπισερί της Μπαγιέ, (η οποία -βάση διακρατικής συμφωνίας- μεταφέρθηκε από τη Γαλλία και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 1000 χρόνια). Πρόσθεσε ότι ο χώρος του πολιτισμού μπορεί να συμβάλλει στην ειρήνη και τη φιλία, σε έναν κόσμο που διαιρείται πραγματικά, γνωρίζοντας πολλές διχόνοιες.
Πολύ σωστά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας υποστήριξε ότι στην περίπτωση της Ελλάδας έχουμε να κάνουμε με επανένωση ενός μνημείου και όχι επιστροφή, συμπληρώνοντας πως δεν γίνεται λόγος για “νίκη ή ήττα” από πλευράς του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά για μία μεγαλειώδη κίνηση.
Δεν «μασάει» ο Πρόεδρος. Αν, πάντως, διαβάσουμε πίσω από τις γραμμές, ίσως το επιχείρημα του δανεισμού, προβάλλεται υπέρ το δέον από τη Μεγάλη Βρετανία. Η Ελλάδα δεν δέχεται δανεισμό, μόνο για επιστροφή μιλάει, εφόσον μιλάμε για αρπαγμένα. Κάνουν πως δεν το έμαθαν ποτέ.
Από την άλλη, η ταπισερί ανήκει στη Γαλλία και απλώς τη δάνεισαν τώρα. Πρόκειται για σπουδαίο πολιτιστικό θησαυρό, που, πάντως, καμία σχέση δεν έχει με επιστροφή. Οσοι τα μπερδεύουν, κάνουν λάθος.
Ο Πύργος του Άιφελ έμεινε κλειστός τη Δευτέρα λόγω της απεργίας των εργαζομένων που σοκαρίστηκαν από τον αποκλεισμό γυναικών υπαλλήλων κατά τη διάρκεια επίσκεψης στο διάσημο παριζιάνικο μνημείο μιας ινδουιστικής θρησκευτικής ομάδας το Σάββατο, σύμφωνα με το προσωπικό και τη διοίκηση. Το ινδουιστικό κίνημα BAPS, οργάνωση ιδιαίτερα συντηρητική και εθνικιστική που συναντά επικρίσεις από ένα μέρος της ινδικής διασποράς, εγκαινίασε την Κυριακή τον πρώτο μεγάλο ναό της στη Γαλλία, στο Μπισί -Σεν-Ζορζ, κοντά στο Παρίσι. Ηθελε να πάει και στον Πύργο του Αϊφελ. Όμως αυτοί οι (καθόλου) δημοκράτες, δεν επιτρέπουν την μείξη γυναικών και ανδρών σε δημόσιους χώρους.
Η Ευρώπη που μεταλλάσσεται σε φύλακα τέτοιων ιδιαιτεροτήτων και δεν τους στέλνει από εκεί που ήρθαν, λειτούργησε στην περίπτωσή μας. Ετσι, στάλθηκαν επαγγελματικές οδηγίες, τις οποίες το προσωπικό κατήγγειλε σε μια ανακοίνωση. Οδηγίες που έκαναν τις εργαζόμενες γυναίκες να απομακρυνθούν, να αντικατασταθούν και να γίνουν αόρατες λόγω του φύλου τους, κατά την επίσκεψη της αντιπροσωπείας αυτής, όπως σημειώνουν οι εργαζόμενοι.
Η Εταιρία Εκμετάλλευσης του Πύργου του Άιφελ (SETE) αναγνώρισε ότι η ινδουιστική αντιπροσωπεία είχε ζητήσει η επίσκεψη να οργανωθεί περιορίζοντας τις “αλληλεπιδράσεις με τις γυναίκες” και παραδέχτηκε ότι “αυτοί οι όροι δεν έπρεπε να είχαν γίνει δεκτοί». Όπως δήλωσε, θα διεξαχθεί εσωτερική έρευνα προκειμένου να διαπιστωθεί ποιοι ήταν υπεύθυνοι για την εφαρμογή των συγκεκριμένων όρων και να διασφαλιστεί ότι δεν θα ξανασυμβεί ποτέ.
Η ευρωπαϊκή υποχώρηση ως προς τη Δημοκρατία, με βάση απαιτήσεις που δεν ταιριάζουν με τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι εδώ. Κοιτάξτε τι θα κάνουμε.
Οι αρχαιολόγοι μιλούν και παίρνουν θέση για τη συναυλία στη Θεσσαλονίκη, η εξέδρα της οποίας στήθηκε έτσι ώστε να περιλαμβάνει το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Καίτοι το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει σχέση με την παραχώρηση του χώρου, δύο κυρίες της αρχαιολογίας δεν διστάζουν να πάρουν θέση.
«Θράσος απύθμενο» σχολίασε στο Facebook η Αγγελική Κοτταρίδη, μαθήτρια του μεγάλου Μανόλη Ανδρόνικου ανασκαφέας στις Αιγές και τώρα στη Μίεζα και στέλεχος της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας πριν αφυπηρετήσει. «Το άγαλμα του Μεγαλέξανδρου, τοπόσημο της πόλης που θέλει να είναι πρωτεύουσα της Μακεδονίας, φυλακίστηκε πίσω από τα κάγκελα της αλαζονείας, αιχμάλωτο στο σκηνικό του show ενός τραγουδιστή του συρμού που γιορτάζει τα τριαντάχρονα της επικερδούς “δραστηριότητάς” του… Ο Δήμος έδωσε άδεια, αλλά… δεν είδε, δεν άκουσε, δεν ξέρει…. Πολλοί πολίτες, δικαίως, διαμαρτύρονται…
Ο εμπορικός τραγουδιστής δήλωσε ότι είναι “Μακεδόνας” και θέλει, λέει, να αναδείξει τον Μεγαλέξανδρο!!! (όσα είπε περί Δημοκρατίας καλύτερα να μην τα σχολιάσω). Κανείς δεν του είπε ότι σε λίγα χρόνια αυτός θα έχει εντελώς ξεχαστεί… Η Γοργόνα δεν φάνηκε να θυμίσει ότι ο Αλέξανδρος “ζει και βασιλεύει”… Ο ίδιος ο Αλέξανδρος ούτε ρωτήθηκε ούτε απάντησε ή μήπως η απάντηση του είναι η ομορφιά που τα νυστέρια μας ξεθάβουν πόντο-πόντο από την λήθη στον τόπο όπου ο Αριστοτέλης τον δίδαξε “τα Φυσικά” και “τα μετά τα φυσικά”;
Η Μαρία Λιλιμπάκη-Ακαμάτη, επίσης με μακρά ευδόκιμη θητεία σε πολλές θέσεις ευθύνης, σημείωσε:
«Ο Aλέξανδρος δεν μπαίνει σε φράχτες, είναι “ελεύθερος”, τότε και τώρα, όλου το κόσμου σύμβολο, όχι “εργαλείο”, για να γιορτάσει τα γενέθλια της δουλειάς του ένας αοιδός ή οποιοσδήποτε άλλος “σημαίνων” πολίτης. Είναι τόσο απίστευτο αυτό που συμβαίνει, φαίνεται ότι δεν ταιριάζουμε εμείς που δε συμφωνούμε στον κόσμο τούτο….Δεν αξίζει αυτό στη Θεσσαλονίκη…..τα σύμβολα, ακόμα και αν δεν είναι πρωτότυπα έργα της αρχαιότητας ή δε μας αρέσουν αισθητικά, δεν ευτελίζονται στο όνομα μιας αμφισβητούμενης ανάδειξης και μιας δωρεάν ευωχίας του λαού… σημεία παρωχημένων “κακών” εποχών.”
Η «εξαιρετική» κατά τον Κώστα Βαρώτσο μελετητική δουλειά που έχει γίνει για το μνημείο του Αγνώστους Στρατιώτη, έχει σταλεί στο Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Επιβεβαιώνονται όσα έχει πει ο καλλιτέχνης, που μετείχε στην επιτροπή, ότι οι παρεμβάσεις στο μνημείο θα είναι ήπιες.
Η αρχιτέκτονες μηχανικοί Μαρία Μαγνήσαλη και Θέμης Μπιλής, γνωστοί για την αξία τους, υπογράφουν τη μελέτη γι’ αυτό το ξεχωριστό μνημείο- τόπο. Η σπουδαιότητα του συνόλου έγκειται, προφανώς, στην λειτουργία του, αφού φιλοξενεί το κενοτάφιο των στρατιωτών που έχασαν την ζωή τους στους απελευθερωτικούς αγώνες της χώρας. «Με αυτό το δεδομένο γίνεται εύκολα κατανοητό ότι το Μνημείο αποτελεί αναμφίβολα τον σπουδαιότερο, δημόσιο χώρο της Ελλάδας» αναφέρεται στην εισήγηση.
Το κενοτάφιο σηματοδοτείται στο χώρο από το εμβληματικό και γνωστό ανάγλυφο μιας ανδρικής μορφής, ενός ξαπλωμένου αρχαίου νεκρού πολεμιστή, που δεσπόζει στο κέντρο της σύνθεσης του συνόλου του Μνημείου και του περιβάλλοντα χώρου του, δημιουργία του γνωστού γλύπτη Φωκίωνα Ρωκ. Ο νεκρός πολεμιστής έχει ευθεία αναφορά στα αετωματικά γλυπτά του ναού της Αίγινας, το γλυπτό σύνολο γνωστό με το όνομα Αιγινήτες.
Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά και σχετίζονται με την κάλυψη του εδάφους, την υγρασία, τα φυτά κ.α. αλλά και με βανδαλισμούς. Νέο δάπεδο από μάρμαρο θα καλύψει τις βατές επιφάνειες που σήμερα είναι επιστρωμένες με άσφαλτο. Θα διορθωθούν οι φυτεύσεις και θα γίνουν καθιστικά ώστε να μη ξεροσταλιάζουν οι άνθρωποι.
Καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει με το αυτοσχέδιο μνημείο «για τα Τέμπη». Πάλι κορώνες θα ακούσουμε…
Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος, μας παρέδωσε ο Θουκιδίδης ότι είπε ο Περικλής στον «Επιτάφιο». Δεν είπαν για φιλοδοξίες οι αείμνηστοι. Και μπλέξαμε πάλι.
Μέσα σε όλα, ο Τραμπ θα δώσει, λέει, 5 χιλιάρικα σε κάθε ενήλικο Αμερικανό άμα κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι κατά τις ενδιάμεσες εκλογές. Κάτι τρισ. δηλαδή.
Γατάκια Νίκο και Αλέξη, αυτά είναι προεκλογικά ταξίματα!
