24 Δρομικές Ιστορίες (Φ)ύση

*Του Νίκου Αρμένη

Θα ξεκινήσω από το πιο απλό. Τρέχοντας έρχεσαι πιο κοντά στη φύση. Ακόμα και αν είσαι ο πλέον αδιάφορος άνθρωπος στον κόσμο για την προστασία του περιβάλλοντος και του φυσικού κάλλους του τόπου που βρίσκεσαι, αργά ή γρήγορα θα αντιληφθείς ότι τελικά θα αρχίσουν να σε ενδιαφέρουν και τέτοια θέματα… Σταδιακά θα αποκτάς τη ματιά του φυσιολάτρη και τελικά θα φτάσεις να πρωτοστατείς στις πρωτοβουλίες που μόνο αγάπη και φροντίδα προσφέρουν στη φύση.

Το τρέξιμο τα κάνει όλα αυτά; Ναι, φίλες και φίλοι! Το τρέξιμο το καταφέρνει και αυτό!

Πώς;

Ένας τρόπος είναι μέσω των παράλληλων οικολογικών ενεργειών που συμβαίνουν σε ολοένα και περισσότερους πλέον αγώνες δρόμου.

Μάλιστα τα τελευταία χρόνια, τα περισσότερα από τα αναλώσιμα των δρομέων (τζελάκια, μπάρες κλπ) προσφέρονται σε 100% ανακυκλώσιμες συσκευασίες. Ελπίζω σύντομα όχι τα περισσότερα αλλά όλα να προσφέρονται σε τέτοιες συσκευασίες.

Κι έπειτα είναι και οι απευθείας σχετικές δράσεις. Δείτε για παράδειγμα τι έγινε και εξακολουθεί να συμβαίνει τακτικά στο Μάτι. Δρομείς και ποδηλάτες μπήκαν στην πρώτη γραμμή στις δράσεις για την αναδάσωση της καμένης περιοχής. Φυσικά είναι πολλά ακόμα που επιβάλλεται να γίνουν ώστε συνολικά το τοπίο να πρασινίσει και ειδικά το τμήμα της αυθεντικής μαραθώνιας διαδρομής που κάηκε από το 13ο μέχρι το 17ο χλμ, να ξαναπάρει το χρώμα της ζωής που είχε πριν την φονική πυρκαγιά της 23ής Ιουλίου του 2018.

Επιπλέον μπείτε παρακαλώ στον κόπο να περπατήσετε στους δρόμους μετά από τη διεξαγωγή ενός αγώνα. Φυσικά και είναι αυτονόητο να παραδοθούν όπως ήταν πριν αλλά θα διαπιστώσετε ότι αυτό συμβαίνει σε χρόνο ρεκόρ! Και βέβαια δεν είναι κάτι που γίνεται τυχαία. Είναι αποτέλεσμα συλλογικής δουλειάς και συμπεριφοράς διοργανωτών, εθελοντών και δρομέων..!

Αναμφισβήτητα πάντως, πιο κοντά στη φύση από όλους τους δρομείς είναι εκείνοι του ορεινού τρεξίματος. Και είναι λογικό. Οι άνθρωποι προπονούνται και αγωνίζονται στα βουνά, εκεί που οι πνεύμονές σου γεμίζουν καθαρό οξυγόνο και τα μάτια σου θαυμάζουν τη φυσική ομορφιά ολούθε!

Πληγώνοντας τη φύση και το περιβάλλον είναι σαν να κόβεις την ανάσα του δρομέα, σαν να τον εμποδίζεις να αναπνεύσει..

Γι’αυτό σαν θα γίνεις δρομέας, αργά ή γρήγορα θα αγαπήσεις τη φύση με το ίδιο πάθος που αγαπάς την ίδια τη ζωή!

*Ο Νίκος Αρμένης είναι δημοσιογράφος-πολιτικός συντάκτης και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται στο ΑΠΕ και το MEGA

Διαβάστε επίσης