24 Δρομικές Ιστορίες (Ξ)ημερώματα

240

*Του Νίκου Αρμένη

Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου. Ώρα 06.50.

Με ένα long run 25 χλμ «καλημέρισα» τον κόσμο αυτήν την εβδομάδα. Με σημείο εκκίνησης τη μαρίνα στην Καλλιθέα, λίγα μέτρα πιο πέρα από την Πλατεία Νερού, και τρέχοντας σε μία από τις αγαπημένες μου διαδρομές με τα σούπερ Asics Glideride.

Έφτασα μέχρι τα Αστέρια της Γλυφάδας και πίσω. Στις 09.00 έκανα τις διατάσεις μου και ξεδιψούσα πίνοντας νερό με πρωτεϊνή QNT για τη μέγιστη δυνατή αποκατάσταση.

Σκέφτηκα πόσες φορές το έχω κάνει αυτό. Πόσες φορές έχω βρεθεί να τρέχω σαν το αγρίμι πριν ακόμα σκαρφαλώσει ο ήλιος στον ουρανό και ενώ ξέρω ότι μετά την προπόνησή μου δεν θα βρεθώ στο κρεβάτι μου για ξεκούραση αλλά στη δουλειά.. Κι όμως, το long run δεν το αλλάζω με τίποτα να ξέρετε. Είναι η αγαπημένη μου προπόνηση στην προετοιμασία για έναν μαραθώνιο.

Βασικός λόγος που την ξεχωρίζω είναι γιατί μου έχει δώσει τη δυνατότητα να χαρώ και να θαυμάσω ένα από τα πιο μεγάλα δώρα του Θεού ή της φύσης, διαλέγετε και παίρνετε θρήσκοι και μη.

Γιατί η ανατολή του ήλιου είναι δώρο στον άνθρωπο φίλες και φίλοι.. Είναι η ώρα που όλα γύρω σου παίρνουν σταδιακά χρυσοκόκκινο χρώμα και ενώ τρέχεις, αισθάνεσαι ότι βουτάς στη ζωή! Μοιάζει σαν να λαμβάνεις μέρος σε αυτή τη μετάβαση από τη νύχτα στη μέρα που ονομάζουμε ξημέρωμα.

Κάθε φορά που το ζω, σκέφτομαι πόσο προνομιούχος είμαι τελικά.

Πόσο τυχερός που τρέχω και έχω τη δυνατότητα να βρίσκομαι τη δεδομένη ώρα  εκεί και όχι στο κρεβάτι μου. Εξίσου τυχερούς θεωρώ τους ψαράδες, τους κολυμβητές, ακόμα και εκείνους που αναγκάζονται να είναι στο δρόμο από τα χαράματα για την εργασία τους.

Κάθε ξημέρωμα σηματοδοτεί και μια νέα αρχή. Και κάθε νέα αρχή προβάλλει και σαν ευκαιρία να αλλάξεις τα δεδομένα, να βγάλεις από το σακίδιο της ζωής εκείνα που σε βαραίνουν και να βρεις τον τρόπο να συνεχίσεις με περισσότερη αυτοπεποίθηση και λιγότερο βάρος στην ψυχή.

Τρέχοντας, σας βεβαιώ, πως το εγχείρημα γίνεται ακόμα ευκολότερο.

Και όταν φτάσεις στη γραμμή του τερματισμού, το νοιώθεις πως αυτό το ξημέρωμα που θαύμασες «φορτώνοντας» με χλμ τα πόδια σου, σου χάρισε απλόχερα τη γαλήνη που εκπέμπει η ανατολή του ήλιου!

Θα άξιζε κανείς να τρέχει μόνο και μόνο για αυτά τα ξημερώματα που πέρασαν και για όσα ακόμα έρθουν.

Κι αν όπως λέει η ρήση «η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται», οι μέρες εκείνες που ξεκινούν με τρέξιμο είναι μακράν οι καλύτερες..!

*Ο Νίκος Αρμένης είναι δημοσιογράφος-πολιτικός συντάκτης και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται στο ΑΠΕ και το MEGA