Ντρέπομαι, 1: είσαι το Εθνικό Θέατρο, η κορυφαία θεατρική σκηνή της χώρας. Εχεις περάσει (ως θεσμός) πάρα πολλά και άντεξες. Πήγαν όμως όλα περίπατο όταν μια ελάχιστη μειοψηφία σού απαγόρευσε να κάνεις εκδηλώσεις για την Ομόνοια. Αυτή, την πανάθλια πλατεία, που ταλαιπωρεί τους διερχόμενους, τους κατοίκους, ακόμα και τους τουρίστες.
Το πρόβλημα των ελαχίστων; (από κάθε άποψη). Χορηγός ήταν η αλυσίδα ξενοδοχείων Brown, που πήρε ένα παρηκμασμένο και στα πρόθυρα της κατάρρευσης ξενοδοχείο στην Ομόνοια (Πειραιώς 1 παρακαλώ) και το μετέτρεψε σε ξενοδοχείο με βαθμολογία 4,5 στα 5. Χιλιάδες οι αξιολογήσεις, για να συνεννοούμαστε.
Τι έχει η αλυσίδα ξενοδοχείων; Είναι, λέει, ισραηλινών συμφερόντων. Και λοιπόν; Ισραηλινοί το έχουν, όχι το κράτος του Ισραήλ. Ναι, απαντούν, αλλά φιλοξένησε εβραϊκές οικογένειες σε ξενοδοχεία του στο Ισραήλ, ύστερα από το μακελειό της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου. Οικογένειες θυμάτων, δηλαδή. Μάλλον, δεν έπρεπε κατά τους καθ’ ημάς ακτιβιστές. Επρεπε να μείνουν στους πέντε δρόμους, καθόσον Εβραίοι… Δεν είχαν σπίτια; Είχαν νεκρούς στο περιβάλλον τους; Ήταν τραυματισμένοι; Αδιάφορο.
Ο αντισημιτισμός σε όλο του το μεγαλείο, συμπλέκεται με φασιστικής έμπνευσης απαγορεύσεις. Αν δεν συμφωνώ με ό,τι λες, δεν έχεις δικαίωμα να το πεις, φαίνεται πως πρεσβεύουν τα καλόπαιδα.
Το ρητό «διαφωνώ με ό,τι λες, όμως θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες», επάνω στο οποίο υποτίθεται ότι εδράστηκε η δυτική σκέψη, δεν αφορά κάποιες αριστερίστικες ομαδούλες. Πρέπει όλοι να σκέφτονται το ίδιο με αυτούς. Οσοι όχι, δεν θα μπορούν να μιλήσουν.
Αντιδράσεις, αρνητικά σχόλια, δημιουργία κλίματος στα ΜΜΕ. Απειλές για «εφόδους» αγανακτισμένων. Στην επέτειο δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη, οι και καλά «αγανακτισμένοι» ξαναχτύπησαν. Από την αριστερά αυτή τη φορά. Θα βάλω εισαγωγικά, επειδή η αριστερά δεν είναι έτσι. Γνώμη μου.
Το βράδυ της Παρασκευής, στην Ομόνοια έγινε συζήτηση με θέμα την κατάσταση στην περιοχή, χωρίς τη συμμετοχή του διευθυντή της Brown αν και είχε αναγγελθεί το αντίθετο. Ακριβώς για να κατευναστούν τα πνεύματα. Εγινε… παρέμβαση και η εκδήλωση δεν τέλειωσε ποτέ. Παρότι οι διοργανωτές τάχθηκαν εξαρχής υπέρ των Παλαιστινίων, οι θερμοκέφαλοι δεν πτοήθηκαν. Διέκοψαν τη ροή, μοιράζοντας και διαβάζοντας το κείμενο της παρέμβασής τους, ενώ κρατούσαν και πλακάτ για τα παιδιά της Παλαιστίνης. Είχαν αντιδράσεις από το κοινό, αλλά πολύ που τους ένοιαξε. Η Αστυνομία που είχε επιστρατευθεί για να αποφευχθούν τέτοια παρατράγουδα, δεν ξέρω, ειλικρινά, τι έκανε. Και τέλος η βραδιά, επειδή κάποιοι το θέλησαν.
Το πρόγραμμα δράσεων και εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου είχε τίτλο «Είναι αμαρτωλή; 3 μερόνυχτα στην Ομόνοια» και αποτελούσε «καρπό μιας πολύμηνης έρευνας του Πρόδρομου Τσινικόρη, μέσα από την οποία επιχειρήθηκε η χαρτογράφηση της Ομόνοιας ως τόπου μεταβάσεων και αντιφάσεων». Όλες οι δράσεις θα είχαν ως στόχο την καλλιέργεια της δυνατότητας εποικοδομητικού διαλόγου γύρω από την Ομόνοια και για την Ομόνοια.
Εν τέλει, ακυρώθηκαν. Ντρέπομαι, ντρέπομαι πολύ όταν νικάει η βαρβαρότητα και όταν το κράτος δεν μπορεί να επιβληθεί σε μια χούφτα μπαχαλάκηδες. Όλα καλά, Εθνικό Θέατρο;
Η Ομόνοια, βεβαίως, παραμένει στην άθλια κατάσταση την οποία ζούμε όλοι οι παροικούντες. Με κανένα πρόσχημα, ούτε των αντιφρονούντων, δεν θα έπρεπε να ακυρωθεί το πρόγραμμα γι’ αυτή την ανοιχτή πληγή. Και η υπεράσπιση της Δημοκρατίας, με το να ταχθούμε απέναντι στον αντισημιτισμό και στην υπερβολή, στη λογοκρισία και στην αφαίρεση της ελευθερίας του λόγου, πρέπει να είναι απόλυτη.
Ντρέπομαι, 2. Η κυρία Margalit Finkelberg είναι καταξιωμένη Ισραηλινή καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας και ιστορικός. Καμία σχέση με τον σιωνισμό. Σχέση με την Ελλάδα, μεγάλη. Εχει γράψει μελέτες και βιβλία για τους προέλληνες, την προϊστορία του Αιγαίου και την ελληνική ηρωική παράδοση, για την κλασική Ελλάδα, έχει χρηματοδοτηθεί από το Πρίνστον για να μελετήσει την επίδραση των ομηρικών ποιημάτων, επιμελήθηκε μια Εγκυκλοπαίδεια του Ομήρου, η οποία θεωρήθηκε το πρώτο ολοκληρωμένο έργο αναφοράς για τον Έλληνα ποιητή και γενικώς αγαπά τη χώρα μας.
Είχε προσκληθεί να μιλήσει στο πλαίσιο εκδήλωσης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ακτιβιστές ανέβηκαν στο βήμα και τους έδιωξαν όλους, λόγω της δικής της συμμετοχής. Λίγο μετά, οι επιστήμονες επανήλθαν και η εκδήλωση έγινε.
Όμως, ντρέπομαι. Και ελπίζω να ντραπούν και οι πρυτανικές αρχές. Λέμε τώρα.
Ντρέπομαι, 3. Ο Παύλος Μπακογιάννης δεν θα γίνει ποτέ 82 ετών. Του στερήθηκε όχι απλώς η δυνατότητα, αλλά η ίδια η ζωή του από τους δολοφόνους της 17 Νοέμβρη. Μπήκαν μέσα ισόβια. Και όταν λέμε ισόβια εννοούμε ισόβια, όπως είχε πει ο μακαρίτης Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Δεν ίσχυσε, ακριβώς, αφού κάποιοι από τους πραξικοπηματίες πέθαναν στη φυλακή ενώ άλλοι είχαν βγει για λόγους ηλικίας και υγείας. Μέσα έμειναν μέχρι τέλους 5- 6 που αρνήθηκαν να ζητήσουν χάρη για τα εγκλήματά τους. Αμετανόητοι. Όχι δηλαδή ότι όσοι είχαν αποφυλακιστεί είχαν μετανιώσει!
Όταν λέμε ισόβια, πλέον, στην Ευρωπαϊκή Ενωση, εννοούμε 25 χρόνια το πολύ. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει διαμορφώσει σαφή και δεσμευτική αρχή ότι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης καθίσταται αντίθετη προς το άρθρο 3 της Σύμβασης (απαγόρευση βασανιστηρίων και απάνθρωπης μεταχείρισης), όταν λαμβάνει τη μορφή μιας ποινής χωρίς πραγματική δυνατότητα επανεξέτασης και χωρίς ρεαλιστική προοπτική αποφυλάκισης.
Για να μη τα πολυλογούμε, ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο αρχηγός της 17Ν όπως αποφάσισε η δικαιοσύνη, αποφυλακίστηκε ύστερα από 24 χρόνια φυλάκισης. Είχε, λέει συμπληρώσει τον απαιτούμενο από τον νόμο χρόνο πραγματικής έκτισης της ποινής του. Αμα καταδικάζεσαι σε 17 φορές ισόβια και 25 έτη κάθειρξη δεν ξέρω πώς τη γλιτώνεις στα 24 χρόνια.
Επίσης, λέει, διανύει το 82ο έτος της ηλικίας του και το συμβούλιο έλαβε υπόψη τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Τέλος, εκτιμήθηκε το ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής του επέδειξε καλή διαγωγή και απέκτησε πτυχίο, μεταπτυχιακό, καθώς και διδακτορικό στα μαθηματικά από γαλλικό πανεπιστήμιο.
Δεδομένου ότι ο Παύλος Μπακογιάννης και τα άλλα θύματά του δεν θα γίνουν ποτέ 82 ετών, ότι ο Θάνος Αξαρλιάν δεν θα κάνει ποτέ οικογένεια, ότι ο Γιωτόπουλος παραμένει αμετανόητος, ντρέπομαι.
Η Δημοκρατία δεν εκδικείται, σωφρονίζει. Μάλιστα. Αν υπάρχει περίπτωση να σωφρονιστείς. Αλλιώς;
Ντρέπομαι και για τους κουφιοκεφαλάκηδες που ακόμα δεν έχουν πειστεί πως ο εγκληματίας είναι εγκληματίας και το αμφισβητούν γιατί δεν υπάρχουν, δήθεν τεκμήρια. Σιχάματα.
Ντρέπομαι, 4. Λογότυπο του υπουργείου Πολιτισμού. Το επίσημο. Από κάτω, το λογότυπο του μουσείου που κάνει την εκδήλωση. Δίπλα στα λογότυπα, ο πλήρης τίτλος της έκθεσης: 9Η ΜΠΙΕΝΑΛΕ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ «όλα πρέπει να αλλάξουν. ΡΝΣ9» έναρξη, επιμελητικό σκεπτικό, καλλιτέχν@, συμμετέχοντ@ & δράσεις.
Ανατριχίλα. Η woke culture δίπλα στο λογότυπο του υπουργείου. Και ένα μουσείο, που εποπτεύεται από το κράτος και χρηματοδοτείται με δικά μας χρήματα, από τους φόρους μας δηλαδή, πέφτει στη λούμπα.
Αν δεν απατώμαι, η Ελλάδα, επίσημα, ΔΕΝ δέχεται αυτό το -@ ως κατάληξη ή το it και το them- πληθυντικός του it- στα επίσημα έγγραφα. Ούτε καν προαιρετικά. Πόσω μάλλον υποχρεωτικά. Αλλιώς, η υπουργός Λίνα Μενδώνη θα έπρεπε να βγάζει προκηρύξεις για αρχαιλόγ@, φύλακ@, εργάτ@, συντηρητ@, μηχανικ@ και ούτω καθ’ εξής. Δεν ξέρω αν τα λέω σωστά, υπουργέ μου. Ή μήπως πρέπει να πω υπουργ@ μου εδώ που έχουμε φτάσει;
Και τους νεκρούς ποιος θα τους ρωτήσει αν θέλουν να είναι κάτω από την ταμπέλα «τ@ συμμετέχοντ@»; Τ@ ο Μίνως Αργυράκης; Ο Νάνος Βαλαωρίτης; Ο Ανδρέας Εμπειρίκος; Η Μάτση Χατζηλαζάρου; Ο Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης; Στα χωρίς φύλο και το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο της Αθήνας, αν και έτυχε να είναι γένους ουδετέρου;
Αυτό που ο Arthur Jafa έχει περιγράψει ως την «κβαντική διάσταση της χειραφέτησης» και μας το πλασάρουν στη Μπιενάλε, είναι τα συμμετέχοντ@ και τα καλλιτέχν@; Ο ίδιος ο Εμπειρίκος σάς διαψεύδει με τη χρήση των γενών- πώς αλλιώς θα μπορούσε να γίνει;
«Με την ριπή του άνεμου στα μαλλιά
Της γυναικός που στροβιλίζεται μέσ’ στο σαλόνι
Και παίρνει την ζωή όπως της έρχεται
Και με στολίδια και παιδιά
Που την λατρεύουν κι όλο λέγουν τ’ όνομά της
Και με τους άνδρες που σηκώνουν
Όρθιο το χέρι τους στον ουρανό
Μεσ’ στην εξαίσια λειτουργία των παλμών τους
Στον στρόβιλο του βαλς που πλησιάζει
Τα στήθη τους στα στήθη της γυναίκας.»
Για να μην πω πόσο γελοίο θα ακουγότανε αν αφαιρούσαμε το φύλο από τα ποιήματα του Καβάφη. Π.χ, αν οι στίχοι «Με φαίνεται που ο Λεύκιος μεγάλως θ’ αγαπήθη. Εν τω μηνί Αθύρ ο Λεύκιος εκοιμήθη» μετατρέπονταν: Με φαίνεται που το Λεύκι@ μεγάλως θ’ αγαπήθη. Εν τω μηνί Αθύρ το Λεύκι@ εκοιμήθη».
Εχουμε δώσει μεγάλες μάχες στη ζωή μας ως γυναίκες. Δεν θα απεμπολήσουμε το δικαίωμα να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως η και οι. Αν κάποιος θέλει να χαρακτηρίζεται το ή όπως αλλιώς, ελεύθερος. Τα non binary άτομα έχουν σεβαστά δικαιώματα. Εμένα όμως, γιατί μου αφαιρείτε το δικαίωμα να παρουσιάζομαι με το θηλυκό γένος με τσουβαλιάζετε προς χάριν μιας γουοκίλας; Αφήστε, πια τους ποιητές- συγγνώμη. Τ@ ποιητ@.
Υστερα από τόση ντροπή, θα προσθέσω και λίγα λάθη τα οποία επίσης με κάνουν και ντρέπομαι.
-Παίζει ένα λόγο, λέει ο συνάδελφος. Λόγο, ρόλο, καλό παιδί να είναι και δεν πειράζει.
-Δεν έχω ξαναϋπάρξει σε συνέντευξη τύπου είπε ο αοιδός. Μικρή μου ύπαρξη, μη μου στενοχωριέσαι. Για όλα τα… υπάρχοντα υπάρχει πρώτη φορά.
-Οι ρεβιθοκεφτέδες ανήκουν σε εκείνα τα φαγητά που δεν χρειάζονται στόμφο για να συγκινήσουν.
Μήπως μπέρδεψες τον στόμφο με το στιφάδο;
-Ξόδεψε 35000 στρατιώτες. Τι είναι οι στρατιώτες; Μολυβένια στρατιωτάκια να τα ξοδεύουμε σε παιχνίδια; Δεν μας κόβει πως είναι άνθρωποι;
-Εχει σκύψει στο θέμα η συνάδελφος. Ενέσκηψε και η Τασούλα…
-Πήρε το θηρεοτηλέφωνο. Το πρώτο συστατικό είναι ο θυρεοειδής; Τα θηρία; Πείτε μου μέσα στη ζούγκλα που έχω μπλέξει!
Λεμονάκι μυρωδάτο της εβδομάδας: «Να εμφανίσουν το πραγματικό τους προσωπείο».
Απόκριες μέσα στον Μάη;
Γιατί, θα ρωτήσετε, βροχές στον Μάη είναι καλύτερο;
Μη μου στενοχωρείτε τη φίλη μου Ερα που θέλει να πάει στη θάλασσα. Για μια βουτιά ζούμε- αν δεν έχουμε φάει τον αγλέορα όλο τον χειμώνα.
Αγγελική Κώττη
