Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην πλατεία Κλαυθμώνος πραγματοποίησαν χθες συνδικάτα, κοινωνικοί και επιστημονικοί φορείς, στο πλαίσιο της 24ωρης απεργίας που κήρυξαν ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.
Στην Πανεθνική Ημέρα Δράσης, συμμετείχε η Κοινωνική Συμμαχία, που σχημάτισαν μεταξύ άλλων ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΤΕΕ, δικηγόροι, το Οικονομικό Επιμελητήριο, γιατροί, φαρμακοποιοί, η Ανώτατη Γενική Συνομοσπονδία Συνταξιούχων Ελλάδος, ενάντια «στη λιτότητα, στην ανεργία και στην υπερφορολόγηση».
Όπως ανέφερε ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ Γιάννης Πάιδας ,τα Συνδικάτα εκφράζοντας τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους διεκδικούν «κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου για το συνταξιοδοτικό, μισθούς και συντάξεις αξιοπρέπειας, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού για την υγεία, την παιδεία και τις κοινωνικές υπηρεσίες».
Σύμφωνα με τον αναπληρωτή πρόεδρο της ΓΣΕΕ Θανάσης Βασιλόπουλος «υλοποιούμε την απόφαση μας για μια ευρύτερη κοινωνική συμμαχία με μπροστάρη το εργατικό κίνημα, με όλες τις κοινωνικές δυνάμεις που καταστρέφονται από την πολιτική των μνημονίων που εφαρμόζονται στη χώρα».
Ο γενικός γραμματέας του ΕΚΑ Κώστας Κουλούρης δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ αναφερόμενος στην κινητοποίηση: «Ενώνονται δυνάμεις του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα, κόντρα σε αυτούς που δεν το θέλουν και κάνουν πλάτες στην κυβέρνηση».
Από τη μεριά του ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ Κώστας Καββαθάς ανέφερε ότι «συμμετέχουμε στην κινητοποίηση για να σταματήσουν οι πολιτικές που έχουν στοχοποιήσει το σύνολο του ελληνικού λαού, έχουν κλείσει 220.000 επιχειρήσεις με 1 εκατομμύριο και πλέον ανέργους και με το 6% του πληθυσμού εκτός χώρας».
Πριν από την έναρξη του συλλαλητηρίου, στην πλατεία Κλαυθμώνος, στον χώρο όπου επρόκειτο να γίνει η συγκέντρωση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, μια ομάδα περίπου 30 ατόμων με κράνη, προκάλεσαν φθορές στις μικροφωνικές εγκαταστάσεις, σε ηχεία και έσκισαν τα πανό.
Η επίθεση κράτησε λίγα λεπτά ενώ συνδικαλιστές που βρέθηκαν στο σημείο και επιχείρησαν να τους εμποδίσουν καταγγέλλουν ότι χτυπήθηκαν. Εκπρόσωποι των διοργανωτών έκαναν λόγο για παθητική στάση και απουσία από την πλευρά της αστυνομίας.
Συγκεκριμένα, ο οργανωτικός γραμματέας της ΓΣΕΕ Βαγγέλης Μουτάφης δήλωσε ότι «κάποιοι με το πρόσχημα του αναρχισμού και με τη συγκάλυψη και ανοχή της αστυνομίας, επιχείρησαν να καταστρέψουν την εξέδρα και τις μικροφωνικές εγκαταστάσεις», ενώ ο γενικός γραμματέας της ΑΔΕΔΥ Σταύρος Κουτσουμπέλης έκανε λόγο για μια «στρεβλή εικόνα των δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς την οποία καταγγέλλουμε και καταδικάζουμε».
Τέλος, μετά τις ομιλίες των εκπροσώπων των Συνδικάτων ακολούθησε πορεία προς τη Βουλή όπου παρέμειναν οι διαδηλωτές για λίγη ώρα και εν συνεχεία αποχώρησαν δίνοντας νέο ραντεβού κινητοποιήσεων.


















Γιατί η βουλευτική ασυλία να καλύπτει την πολιτική αλητεία;
Το πόσο έχει βοηθήσει η βουλευτική ασυλία να βγει προς τα έξω ο αληθινός εαυτός πολλών εκ των εκπροσώπων μας στη Βουλή, είναι πραγματικά εντυπωσιακό! Με την «ασφάλεια» και την αίσθηση του απυρόβλητου που προσφέρει, έχει βοηθήσει να αποκαλυφθούν ανθρωπάρια, τυχοδιώκτες, υποκριτές και, κυρίως, πολλοί τσάμπα μάγκες.
Οι πιο θρασείς από όλους, είναι εκείνοι που έχουν γεννηθεί με ασυλία, γενικώς. Την ασυλία που τους αγόραζε με τα λεφτά του ο πλούσιος μπαμπάς τους, από όταν έσπαγαν πράγματα σαν παιδάκια, αργότερα σαν έφηβοι στα πάρτι και στις ντίσκο της εποχής οι μεν, στις συναυλίες σε καταλήψεις και διάφορες πορείες οι δε ή την ασυλία που τους παρείχε το κόμμα όταν συμμετείχαν σε «ομάδες» νεολαίων που πλακώνονταν στο ξύλο για τις «ιδεολογίες» τους.
Το αποκορύφωμα όμως, η ασυλία των ασυλιών, είναι η βουλευτική η οποία και έπρεπε να «κατακτηθεί». Έτσι κι έγινε! «Κατακτήθηκε», είτε με τα λεφτά και τις γνωριμίες του μπαμπά, είτε με την αρωγή του «κόμματος» ή και με τα δυο μαζί. Ε, τότε ήταν που ξεσάλωσαν εντελώς! Φόρεσαν στραβά το «καβουράκι», έλυσαν και το ζωνάρι και περίμεναν τον κακομοίρη που θα το πατήσει… Και τότε άρχιζαν οι ύβρεις και οι απειλές και τα «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και τα «θα δεις τι θα πάθεις».
Μαθημένοι μια ζωή να μην «πληρώνουν» για τίποτα, να λένε ό,τι μπούρδα θέλουν και να μην έχουν επιπτώσεις, ξεκίνησαν να επιτίθενται χυδαία στους πολιτικούς τους αντιπάλους με εξυπνακίστικα ελεεινά σεξιστικά υπονοούμενα και να αδειάζουν τον «ηθικό» τους βόθρο στα social media. Απτόητοι και με την ασφάλεια της ασυλίας και των αστυνομικών φρουρών τους, ξεσηκώνουν πολίτες σε λιντσαρίσματα, χειρονομούν εναντίον οπαδών ομάδων, πουλάνε ψευτομαγκιά, μέσα από την θωρακισμένη τους λιμουζίνα υψώνοντας δάχτυλα και ειρωνεύονται μπροστά στις κάμερες συνταξιούχους που διαμαρτύρονται για την κατάντια της ζωής τους.
Για τέτοιες συμπεριφορές, ίσως θα έπρεπε να ξαναμπεί στην συζήτηση η κατάργηση ή έστω η απλούστευση των διαδικασιών της άρσης της ασυλίας. Για να σταματήσει πια η βουλευτική ασυλία να καλύπτει την πολιτική αλητεία.