17.4 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20571

Η Χίος μου

*Γράφει η Αργυρώ Κουτσού

Στη Χίο είχα πάει μία φορά, για διακοπές, το παράξενο καλοκαίρι του 2007. Για μένα ήταν παράξενο εκείνο το καλοκαίρι. Μέχρι και το προηγούμενο, για δεκαοχτώ συνεχόμενα χρόνια, τις διακοπές μου τις μοιραζόμουν με τον ίδιο άνθρωπο. Τον οποίο δεν θα έβλεπα ποτέ ξανά.

Στις 6 Αυγούστου του 7, ανήμερα του Σωτήρος, πήρα μια φιλενάδα μου κι ένα αεροπλάνο, και πήγαμε στο Bodrum. Είχα πάθει έναν μικρό τραυματισμό στη μέση, και πήγα για περιποίηση. Έμεινα εκεί 8 μέρες. Ξυπνούσαμε το πρωί, πηγαίναμε για πρωινό, και ξεκινούσαμε τους κοριτσισμούς μας. Πρώτα κάναμε ένα μισάωρο χαμάμ. Ποτέ το σώμα μου δεν θα ξεχάσει το πρώτο. Ποτέ. Αυτήν την αίσθηση πως με χαϊδεύει σύννεφο. Μέχρι να ανοίξω τα μάτια και να δω πως αντί για σύννεφο, ήταν μια βαμβακερή «μαξιλαροθήκη», την οποία, αφού σαπούνιζε καλά, την άνοιγε στην κορφή, την στριφογύριζε με μαεστρία στον αέρα, εκείνη φούσκωνε σαν μπαλόνι,  και την περνούσε απαλά από ολο μου το σώμα. Μετά το χαμμάμ, κάναμε ένα μασσάζ με λάδι, και πηγαίναμε για μπάνιο. Το απογευμα, ξανά στο σπα. Με τρίψαν με λάδια μυρωδάτα και ζεστά, με γάλα  και μέλι, τέντωσαν κάθε συρικνωμένο και ξεχασμένο μυ μου για ώρες σε ταϋλανδέζικο μασσάζ, έβαλαν πάνω μου πέτρες  ζεστές, και κομπρέσσες με βότανα και τριαντάφυλλα. Το βράδυ, πηγαίναμε για φαγητό, και μετά στα παραλιακά μπαρ της πόλης, που ξάπλωνες μπροστά στη θάλασσα σε τεράστιες μαξιλάρες, και σου φέρναν έτοιμους αρωματικούς ναργιλέδες μαζί με το ποτό σου.  Τελειώναμε τη μέρα μας με μια μπάλα ντοντουρμά πάνω σε ένα ρεβανί. Ή με αρωματικό ασουρέ. Ή με ένα τέλειο, παχύ καζάν ντιπί.  Στις 14 Αυγούστου, μπήκα στο αεροπλάνο, έφτασα μεσάνυχτα στο σπίτι, έφτιαξα καινούργια βαλίτσα, και ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, ξεκίνησα για Χίο.

Ποτέ δεν είχα ταξιδέψει ξανά σε τόσο άδειο καράβι. Τόσο ήσυχο, που μου έδωσε την ευκαιρία να περάσω μέρα μέρα και λεπτό λεπτό το ταξίδι μου στην Αλικαρνασσό, την προηγούμενη βδομάδα, στο μυαλό μου. Γιατί όσο βρισκόμουν στον τόπο, μόνο στο σώμα μου το ένοιωσα. Εκεί, στο καράβι πάνω, θυμήθηκα πως η καταγωγή των γονέων της γιαγιάς μου της Αργυρώς ήταν από την Αλικαρνασσό.Είχανε όμως μετακομίσει στη Σμύρνη, πριν εκείνη γεννηθεί.  Κόρη γραμματιζούμενων, σαν ερωτεύτηκε τον παππού τον Γιάννη, και το καταλάβαν οι γονείς της, την έκλεισαν μέσα, γιατί εκείνος ήταν ψαράς. Ο παππούς μου πήγε και βρήκε τον πατέρα της, να τη ζητήσει σε γάμο. Στα μούτρα του έκλεισε την πόρτα. Είδε κι αποείδε, εκείνος, και με τη βοήθεια του ξαδέρφου της, που τον συμπαθούσε, την έκλεψε και την πήγε στη Χίο. Από κει μηνύσανε στους γονείς  της πως αν δεν τους δώσουν την ευχή τους να παντρευτούν, θα φαρμακωθούνε.

Σε αυτές τις ιστορίες ήμουν χαμένη καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού. Που ξαφνικά βρέθηκα να κάνω το ταξίδι από την Αθήνα στην Αλικαρνασσό και μετά στη Χίο. Που και που, με τράβαγε πίσω στην πραγματικότητα ο χτύπος του κινητού από τα συχνά μηνύματα των χαμένων κλήσεων που είχα, λόγω κακού σήματος. Μου τηλεφωνούσε ο άνθρωπος που θα με φιλοξενούσε εκεί για τις διακοπές μου. Είχαμε να ειδωθούμε δεκατρία ή δεκατέσσερα χρόνια. Δεν καταλήξαμε ποτέ στο ακριβές νούμερο. Καταλήξαμε όμως, πως προκειμένου να προσπαθούμε να αναγνωρίσουμε ο ένας τον άλλο στο λιμάνι, θα ήταν καλύτερα να πάρω ένα ταξί και να πάω σπίτι του.

Έκατσα εννιά μέρες, τότε, στη Χίο. Αγάπησα τον τόπο με έναν τρόπο σχεδόν κυτταρικό. Βλέπεις, το καλοταϊσμένο από φροντίδα σώμα μου, ανέπνεε όλες τις αισθήσεις. Τις έπαιρνε βαθειά μέσα τους και τις έβγαζε στην εκπνοή. Τις γύριζε πίσω από εκεί που τις έπαιρνε.  Είχα φύγει από το κεφάλι μου, για πρώτη φορά μετά από έναν χρόνο, και ζούσα το σώμα με έναν τρόπο αλλιώτικο. Κανένας τόπος δεν μυρίζει όπως η Χίος. Κανένας. Πουθενά η θάλασσα δεν μπαίνει μέσα σου βαθύτερα. Ποτέ άλλοτε τα μάτια μου δεν χάρηκαν τόσο τα χρώματα της πέτρας. Εκείνο το καλοκαίρι, στη Χίο, τα βράδυα κυνηγούσα αεροσκάφη που οδηγούσαν κάτοικοι άλλων πλανητών, και τα μεσημέρια μάθαινα πως να ξεχωρίζω τα σύκα των δεκατεσσάρων διαφορετικών ποικιλιών. Δεν ήταν μόνο άσπρα και μαύρα, όπως νόμιζα. Το διαφορετικό σχήμα, η άλλη γλύκα, το πιο βαθύ κόκκινο και τα πιο στριμωγμένα σπόρια δεν ήταν τυχαία, όπως πίστευα. Τα έχω τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά τους γραμμένα με πράσινο στυλό, στριμωγμένα σε ένα μικρό χαρτάκι, φυλαγμένο σε έναν φάκελο μαζί με μια απόδειξη αγοράς, που στο πίσω μέρος της έχει τρεις  λέξεις  γραμμένες στα  τουρκικά, τις οποίες ποτέ δεν κατάφερα να προφέρω σωστά, θυμητάρια και τα δύο του πρώτου μου καλοκαιριού χωρίς.

Έτσι, στις 3 το πρωί της 7ης Ιουνίου του 2015, όταν οι ρόδες του αυτοκινήτου μου πάτησαν στο λιμάνι της Χίου, τα κύτταρα μου θυμήθηκαν. Έπαιρνα με τρόμο τις στροφές στην ανηφόρα του Έπους, για να πάω στην Πυραμά, στο χωριό που θα έμενα  και στη μύτη μου ήρθε η μυρωδιά του μανταρινόκηπου.

Έβλεπα μπροστά μου τις φωτογραφίες από το λιμανάκι, στα Λημνιά, που ήταν το μαγαζί στο οποίο θα μαγείρευα, και σκιρτούσε το σώμα μου από χαρά. Δεν τις είχα ψάξει τις φωτογραφίες. Μου τις  είχαν στείλει οι εστιάτορες. Με τους οποίους δεν είχα συναντηθεί ποτέ. Όμως στις κουβέντες  που κάναμε στο τηλέφωνο, τους  είχα νοιώσει δικούς  μου. Και είχα μεγάλη λαχτάρα να μπω στην κουζίνα τους. Μεγάλη. Το μαγαζί θα άνοιγε στις 15 Ιουνίου, είχαμε πει. Δεν μου είχαν στείλει φωτογραφίες, αν και τις είχα ζητήσει. Θέλω πάντα να βλέπω τον χώρο, για να του ταιριάζω το φαγητό, όταν σχεδιάζω μενού. Το μαγαζί το έφτιαχναν μόνοι τους. Αυτή ήταν η κανονική δουλειά τους. Διακοσμητές. Είχα φανταστεί πως θα είναι τόσο όμορφο, που θέλαν να μου το κρατήσουν έκπληξη. Την επόμενη μέρα το πρωί, όταν πήγαμε στο μαγαζί, η έκπληξη μου ήταν πραγματικά μεγάλη. Ήταν γεμάτο σκαλωσιές και εργαλεία, τραπέζια μισοτελειωμένα και καρέκλες που θέλανε τρίψιμο και βάψιμο. Το μαγαζί θα χρειαζόταν βδομάδες για να έρθει σε λειτουργία. Αυτή ήταν η πρώτη έκπληξη που πέρασα  τη δεύτερη μου φορά στη Χιο. Θα ακολουθούσαν πολλές ακόμη.

Λεξιλογώντας τον Ψεκασμό

Το γλωσσάρι του ThePresident

*Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα

Διαβάσαμε χθες στο ThePresident ότι ξεκινά ο ψεκασμός, το ράντισμα σε όλη την Ελλάδα. Εμείς θα ασχοληθούμε με ένα λεξιλογικό ράντισμα, με έναν ψεκασμό. Η λέξη με τη μεταφορική της έννοια μας ήλθε στο νου με αφορμή μια ιστοσελίδα που είχε δημιουργηθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που υποστήριζε ότι η γη είναι επίπεδη. Βέβαια, τον ψεκασμό ή το ψέκασμα θα μπορούσαμε να τον σκεφτούμε και με τόσα άλλα που βλέπουμε ή ακούμε, γιατί είναι αλήθεια ότι η λέξη έχει χάσει την παραδοσιακή της σημασία, την κυριολεκτική, και έχει αποκτήσει άλλη.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.

Ὁ ψεκασμὸς και το ψεκάζω είναι μεσαιωνικές λέξεις και αποτελούν μεταγενέστερους τύπους που προέρχονται από το αρχαίο ρήμα ψακάζω (= βρέχω με μικρές σταγόνες, ψιχαλίζω, στάζω ή -ως μεταβατικό- αφήνω να στάζει κάτι πάνω σε κάτι άλλο). Εκτός από το ψακάζω έχουμε και το ουσιαστικό ἡ ψακάς, τῆς ψακάδος, που είναι ο μικρός κόκκος, το ψίχουλο, μικρή σταγόνα της βροχής. Πιθανόν να ανάγεται στο θέμα του ρήματος ψήω (= λειαίνω, τρίβω), οπότε θα συγγενεύει με το ψήχω και το ψωμί. Μια ενδιαφέρουσα ομόρριζη λέξη των κειμένων της αρχαιότητας είναι επίσης το ψάκαλον, το νεογνό ενός ζώου που είναι μικρό σαν σταγόνα. Ακόμη αξίζει να αναφέρουμε ότι η λεπτή βροχή ήταν τὸ ψακάδιον και η μικρή σταγόνα τὸψάκιον.

Ο ψεκασμός στα παλιά ελληνικά λεγόταν ψεκάδιον και με αυτόν αναφερόμαστε στο ψιλόβροχο, το δροσιστικό, αλλά ενίοτε κουραστικό.

Στα νέα ελληνικά ο ψεκασμός σχετίζεται τόσο με τη διασπορά υγρού ως φαρμάκου σε φυτά, όσο και με μια τεχνική εκτόξευσης σμάλτου σε ένα αντικείμενο. Με τον ψεκασμό διακοσμείται, εφυαλώνεται.

Έχουμε, λοιπόν, δολωματικούς ψεκασμούς για το δάκο, χημικούς ψεκασμούς, πιστόλια ψεκασμού ή ψεκαστήρες, αλλά και ψεκαστικά αεροσκάφη, που ψεκάζουν για διάφορους λόγους.

Γνωστά είναι ακόμη τα μπεκ ψεκασμού. Επίσης, ο ψεκασμός συνδέεται με πολλές μηχανολογικές λειτουργίες, τις οποίες οι ειδικοί γνωρίζουν καλύτερα.

Διάσημη φράση με το το ρήμα ψεκάζω, από όπου προέρχεται ο ψεκασμός είναι η ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε, από μια διαφήμιση του ΑΖΑΧ της δεκαετίας του ‘ 80. Αυτή σήμερα την λέμε, όταν θέλουμε δηλώσουμε ότι κάτι έγινε ή ενδέχεται να γίνει γρήγορα ή πρόχειρα.

Τα τελευταία χρόνια ο ψεκασμός φορτίστηκε συναισθηματικά και συνδέθηκε με τους ψεκασμένους, τους οπαδούς συγκεκριμένου κόμματος, γιατί ο Πρόεδρός του είχε υποστηρίξει ότι κάποιοι, στο πλαίσιο μιας θεωρίας συνωμοσίας, μάς ψεκάζουν και τρόπον τινά χαζεύουμε και αποκτούμε περίεργες απόψεις. Στην πορεία, όμως, επειδή κάθε εχέφρων άνθρωπος είναι αδύνατον να πιστεύει αυτά τα πράγματα, θεωρούμε ψεκασμένους όλους εκείνους που πιστεύουν αλλόκοτα πράγματα.

Συνώνυμο του κυριολεκτικού ψεκασμού είναι το ράντισμα ή ραντισμός, κατάβρεγμα, δρόσισμα. Του μεταφορικού η ανοησία, χαζομάρα, ακρισία, βλακεία

Αντώνυμο η αναβροχιά, ξηρασία και φυσικά -τι άλλο- η λογική και η σύνεση.

Για να ευθυμήσουμε λίγο, επειδή τα κουνούπια μάς θυμίζουν την ανάγκη πραγματικού ψεκασμού, ας πούμε ότι η αρχαιοελληνική σταγόνα ψακάς δινόταν ως κωμικός, κοροϊδευτικός χαρακτηρισμός σε εκείνους που καθώς μιλούσαν σε ψέκαζαν με τα σάλια τους.

Οι ψεκαστικοί συνειρμοί απαραίτητοι!

*H Σοφία Μουρούτη Γεωργάνα είναι Φιλόλογος

Εντοπισμός 400 αρχαίων αντικειμένων

Τετρακόσια ακέραια αντικείμενα (αγγεία, ειδώλια ανθρώπων, ζώων και λίγα χάλκινα) και πληθώρα θραυσμάτων αγγείων και ειδωλίων, ήταν τα αρχαία αντικείμενα που εντοπίστηκαν κατά την κατάσβεση της πυρκαγιάς της 7ης Ιουνίου, πλησίον του χωριού Μεγαπλάτανος Λοκρίδος. Τα παραπάνω πληροφορεί με ανακοίνωσή του το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού, αναφερόμενο στην καταμέτρηση που έγινε από αρχαιολόγους της Εφορείας Αρχαιοτήτων Φθιώτιδος και Ευρυτανίας, στο Τμήμα Ασφαλείας Λαμίας.

«Πρόκειται για κοινούς λοκρικούς τύπους αγγείων και ειδωλίων που χρονολογούνται κατά το πλείστον εντός του 5ου αι. π.Χ. και αποτελούν αντικείμενα λαθρανασκαφής νεκροταφείου ή νεκροταφείων της περιοχής, επιβεβαιώνοντας την συνήθεια, που έχει παρατηρηθεί σε λοκρικά ταφικά σύνολα, της τοποθέτησης σε κάθε ταφή μεγάλου αριθμού κτερισμάτων, κυρίως αγγείων. Τα αντικείμενα θα μεταφερθούν εντός της εβδομάδος από την Ασφάλεια Λαμίας στην Εφορεία Φθιώτιδος και Ευρυτανίας και μετά την συντήρησή τους, θα αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από ειδική επιστημονική επιτροπή, η οποία θα αποφανθεί για την χρηματική αξία τους», αναφέρει η ανακοίνωση.

«Οι Υπηρεσίες του ΥΠΠΟΑ σε συνεργασία με τις αρμόδιες διωκτικές αρχές συνεχίζουν εντατικά τις ενέργειες για τη διερεύνηση της υπόθεσης και τον εντοπισμό των δραστών», καταλήγει η ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

Οδεύουμε στην έξοδο ή πιο… βαθιά;

Του Νίκου Καραγιαννακίδη*

Δύο ειδήσεις με… τεράστιες επιπτώσεις. Η πρώτη αφορά στην ενεχυρίαση του υπερταμείου προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM). Δηλαδή, το υπερταμείο, στο οποίο έχει περάσει όλη η Δημόσια Περιουσία εγγυάται πλέον το δάνειο των 86 δισ. ευρώ που ελαβε η χώρα μας με το 3ο μνημόνιο. Η δεύτερη αφορά σε έγκυρες πληροφορίες διεθνών ΜΜΕ που ανέφεραν ότι η Ελλάδα δεν θα βγει στις αγορές ούτε το 2019 ούτε το… 2020!

Οι κυβερνώντες με τη γνωστή “αφέλεια” τους (μάλλον ψευδόμενοι χυδαία) λένε ότι με αυτό το νόμο (περί ενεχυριάσεως του υπερταμείου υπέρ του ESM) δεν κινδυνεύει ο Έλληνας φορολογούμενος! Είναι, όμως, έτσι; Φυσικά και όχι! Οι δύο αυτές ειδήσεις μας ενημερώνουν ότι οδεύουμε στον πλήρη αφανισμό της δημόσιας περιουσίας και το τέλος της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Εάν η χώρα μας δεν μπορέσει να βγει στις αγορές το 2019, τότε θα πρέπει να υπογράψει άμεσα -και πριν φύγει το 2019- νέο μνημόνιο (!) και να λάβει στήριξη ρευστότητας!

Ωστόσο, όπως κάθε δάνειο απαιτεί και μία εγγύηση – εξασφάλιση για τον δανειστή, έτσι και το 4ο μνημόνιο θα θέλει την εγγύησή του. Και μπορεί με το 1ο και το 2ο μνημόνιο η εγγύηση να ήταν οι… περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, οι περιορισμοί στις δημόσιες δαπάνες και η ιδιωτικοποίηση επιλεγμένων Δημόσιων Επιχειρήσεων (σωστές κινήσεις τις οποίες όμως ο Έλληνας αδυνατούσε να τις καταλάβει), με το 3ο μνημόνιο η νυν Κυβέρνηση πήγε ένα βήμα παραπέρα. Έδωσε πλέον… όλη την δημόσια περιουσία, μέσου του υπερταμείου, ως εγγύηση των δανειστών και φυσικά δέχτηκε την επιτροπεία της χώρας για… 99 έτη. Παράλληλα, χάρισε στους δανειστές τις τράπεζες και θέσπισε νόμους για το άμεσο ξεπούλημα κόκκινων και όχι μόνον δανείων και για την επιτάχυνση των πλειστηριασμών! Συνεπώς τίθεται σήμερα το ερώτημα, εάν όντως δεν βγει η χώρα το 2019 στις αγορές για να μπορέσει να δανειστεί και να καλύψει μόνη της -μέσω των αγορών- τις υποχρεώσεις της για το 2020, τότε με τι εγγυήσεις θα μπορέσει να λάβει δάνειο με ένα… 4ο μνημόνιο; Η λύση είναι μία. Μέσω του κουρέματος των καταθέσεων σε συνδυασμό με την περαιτέρω μείωση των μισθών και των συντάξεων και την ακόμη μεγαλύτερη φορολόγησή μας!

Όποιος δεν μπορεί να διακρίνει στις δύο παραπάνω ειδήσεις τον επαπειλούμενο κίνδυνο… εξευτελισμού της προσωπικής μας ζωής κι ενός ολόκληρου έθνους, τότε καλό θα είναι να μην αναφέρεται στον Έλληνα φορολογούμενο. Είναι δηλαδή, αυταπόδεικτο ότι όχι απλώς αφορούν στον Έλληνα φορολογούμενο αλλά αποτελούν και την… ταφόπλακά του.

 

*Ο κ. Καραγιαννακίδης είναι δικηγόρος και νομικός εκπρόσωπος του Συλλόγου Δανειοληπτών Βορείου Ελλάδος

Τι σηματοδοτεί η επανεμφάνιση του Κώστα Λαλιώτη ;

Μόλις προχθές το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων δημοσίευσε -και μάλιστα στην πρώτη του σελίδα- άρθρο του Κ.Λαλιώτη για τον Ανδρέα Παπανδρέου. Κάποιοι έσπευσαν να πούν ότι το άρθρο αυτό είχε ξαναδημοσιευτεί και παλαιότερα με αφορμή την ημέρα μνήμης από τον θάνατο του Α.Παπανδρέου. Όπως και να έχει πάντως, η δημοσίευση του άρθρου από το ΑΠΕ έχει μια ιδιαίτερη σημειολογία.

Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι ο άλλοτε πανίσχυρος παράγοντας των κυβερνητικών σχημάτων του ΠΑΣΟΚ ποτέ δεν μιλά ή δεν εμφανίζεται τυχαία. Άλλωστε, είχε πολύ καιρό να παρέμβει στα δημόσια πράγματα της χώρας.

Προχθες, επέλεξε με άρθρο του αυτό να αποκαταστήσει την τραυματισμένη (σε ένα κοινό) εικόνα του Ανδρέα Παπανδρέου. Ισχυρίστηκε, με επικοινωνιακή δεινότητα είναι η αλήθεια, ότι οι χαρακτηρισμοί που του αποδόθηκαν όπως: «Λαϊκιστής», «Λαοπλάνος», «Δημαγωγός», «Κρατιστής», «αντι-Ευρωπαϊστής», «Ολετήρας», «Φαύλος», «Αναχρονιστής» δεν είχαν επαφή με την πραγματικότητα. Αντίθετα, σύμφωνα με τον αρθρογράφο οι χαρακτηρισμοί αυτοί θα μπορούσαν να αποδοθούν ευκολότερα σε κυβερνήσεις και πολιτικούς της Ν.Δ.
Ο Κώστας Λαλιώτης, με αυτή την πολιτική επανατοποθέτησή του είναι αλήθεια ότι επιχειρεί να μεγεθύνει την απόσταση που χωρίζει τον ίδιο, πιθανόν και το κόμμα του από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Αυτό όμως που συζητείται έντονα, είναι η επιχείρηση παραλληλισμού του Ανδρέα με τον Τσίπρα. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Οι χαρακτηρισμοί για τον Ανδρέα τους οποίους αποκρούει ο Κ.Λαλιώτης, προσομοιάζουν με εκείνους που σήμερα αποδίδονται στον Αλέξη Τσίπρα.

Έμπειροι πολιτικοί παρατηρητές δεν θεωρούν καθόλου τυχαίο το άρθρο, ούτε τη στιγμή και το Μέσο που επιλέχθηκαν προκειμένου να δημοσιοποιηθεί.
Άλλοι, επαναλαμβάνουν τη φημολογία που θέλει τον Κ.Λαλιώτη να βρίσκεται κοντά με την Κουμουνδούρου, με το άρθρο να αποτελεί τα «προεόρτια» μιας ευρύτερης κεντροαριστερής προσέγγισης.
Ο χρόνος θα δείξει.

Το Σκοπιανό θα ρίξει την κυβερνηση

*Του Πέτρου Μποτσαράκου
Μια συμφωνία στο Σκοπιανό θα βλάψει και τη χώρα και την κυβέρνηση.
Θα βλάψει τη χώρα γιατί θα νομιμοποιήσει τον αλυτρωτισμό και την πλαστογραφία της ιστορίας. Και θα βλάψει την κυβέρνηση γιατί ο κυβερνητικός της εταίρος δεν θα αντέξει πολιτικά να το επιτρέψει.
Φαίνεται όμως πως η κυβέρνηση δεν κατανοεί ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Με τούς όρους και τον τρόπο που διαπραγματεύτηκε, δείχνει  να μην αντιλαμβάνεται ότι οποιαδήποτε συμφωνία που να γινεται αποδεκτή από τους Σκοπιανούς στα θέματα της ταυτότητας και της γλώσσας, αντι να κλείνει το θέμα, ανοίγει ένα πολύ μεγαλύτερο εθνικό πρόβλημα.
Και επειδή ακριβώς τις λείπουν τα αντανακλαστικά και οι ευαισθησίες και δεν μπορεί να συναισθανθεί την εθνική ζημιά, την υποτιμά. Έτσι ακριβώς υποτιμά και την στάση του κυβερνητικού της εταίρου. Πιστεύει  προφανώς ότι οι ΑΝΕΛ θα διαφωνήσουν αλλά θα αρκεστούν να καταψηφίσουν  τη συμφωνία όταν έρθει στη Βουλή.
Η εθνική ζημία που θα επισυμβεί από μια συμφωνία με την οποία οι Σκοπιανοί θα  κατοχυρώνουν την ανύπαρκτη “μακεδονική” ταυτότητα και την πολύ πιο ανύπαρκτη “μακεδονική”  γλώσσα, θα εξαναγκάσει τους ΑΝΕΛ να άρουν την υποστήριξη τους στην κυβέρνηση για να αποτρέψουν τη συμφωνία.
Τα εθνικά θέματα είναι για τους ΑΝΕΛ ότι είναι τα ζητήματα δικαιωμάτων για τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα πολύ ισχυρό αντίβαρο στις μνημονιακες κυβιστήσεις. Το μονο αντίβαρο. Και ξέρουν ότι χωρίς αυτό δεν θα μπορούν να σταθούν πολιτικά. Κάνεις δεν θα τους συγχωρήσει αν ενώ μπορούσαν δεν απέτρεψαν μια τόσο επώδυνη εθνική υποχώρηση με αντάλλαγμα να μείνει όρθια και στη θεση της η κυβέρνηση  και οι ίδιοι να κρατήσουν τις υπουργικές καρέκλες.
Κοινώς, αν προχωρήσουν στην συμφωνία, η κυβέρνηση θα πέσει όταν η συμφωνία  φτάσει στην ελληνική Βουλή.

Ο Κώστας Γαβράς παρολίγον Πρόεδρος Δημοκρατίας επί Σαμαρά

Ένα άγνωστο πολιτικό γεγονός περιγράφει στο βιβλίο του, που μόλις κυκλοφόρησε στα Γαλλικά, ο Κώστας Γαβράς. Συγκεκριμένα, χωρίς να κατονομάζει τον «κομιστή» της πρότασης, αποκαλύπτει ότι δέχτηκε πρόταση από τον Αντώνη Σαμαρά προκειμένου να αναλάβει καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με τον διαπρεπή Έλληνα σκηνοθέτη, τον Ιούλιο του 2014, δέχτηκε ένα τηλέφωνο από τη σύζυγο του Γιώργου Νταλάρα προκειμένου να του ζητήσει να συναντηθεί με έναν προβεβλημένο Έλληνα πολιτικό ο οποίος είχε να του μεταφέρει μια πρόταση. Ο κ. Γαβράς δέχτηκε σπίτι του τον πολιτικό ο οποίος προφανώς του μετέφερε την πρόταση η οποία δεν καρποφόρησε.

Ο κ. Γαβράς, περιγράφει, στο βιβλίο του, ότι η πρόταση αυτή θα λάμβανε και στήριξη κομμάτων πέραν του κυβερνητικού συνασπισμού Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ.

Ενδιαφέρον, τέλος έχει, και  η τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο διάσημος σκηνοθέτης με τον Αλέξη Τσίπρα αφού εξελέγη, ο οποίος του ζήτησε να αναλάβει καθήκοντα υπουργού.

Το φαινόμενο Τράμπ με τα μάτια στη Σιγκαπούρη!

Ανάλυση του Δημήτρη Γ. Απόκη* για τη συνάντηση Ντ. Τραμπ και Κ.Γ.Ουν

Όσοι γνωρίζουν καλά το σύστημα διακυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, είναι σε θέση να κατανοήσουν ότι η διαμόρφωση και εφαρμογή της εξωτερικής πολιτικής στη μοναδική υπερδύναμη του κόσμου δεν είναι ένα συλλογικό άθλημα. Η ιστορική συνάντηση κορυφής μεταξύ του Αμερικανού Προέδρου, Ντόναλντ Τράμπ, και του ηγέτη της Βόρειας Κορέας, Κίμ, στη Σιγκαπούρη την ερχόμενη Τρίτη, είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για του λόγου το αληθές.

Το Αμερικανικό Σύνταγμα, δίνει στην Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση, την εξουσία και την αυτονομία, να συγκεντρώνει τα στοιχεία, να βγάζει τα συμπεράσματα, να διαμορφώνει τις στρατηγικές, και να εφαρμόζει την εξωτερική πολιτική. Το Κογκρέσο στα χαρτιά, έχει τη δυνατότητα ελέγχου, αλλά το νομοθετικό κομμάτι της διακυβέρνησης στις ΗΠΑ, έχει χάσει το ενδιαφέρον και έχει παραδώσει τον έλεγχο στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία, κάτι που στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, δεν έχει γίνει κατανοητό με αποτέλεσμα, να μην είναι δυνατόν να γίνει κατανοητή η εξωτερική πολιτική της Ουάσιγκτον, και να υπάρξει διαμόρφωση σοβαρής στρατηγικής, στο υπό ριζοσπαστική αλλαγή διεθνές σύστημα.

Στο επίπεδο της εκτελεστικής εξουσίας (Προεδρία), δεν υπάρχει ουσιαστικό σύστημα ελέγχου όσο αφορά τη δύναμη που έχει ο Πρόεδρος, με όλους τους Υπουργούς και τους κατέχοντες κρίσιμα πόστα, να υπηρετούν στη διάθεση του Προέδρου, δηλαδή με απλά λόγια υπό τον πλήρη έλεγχό του.

Ο Πρόεδρος Τράμπ, λόγω της εμπειρίας του ως δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας, έχει αντιληφθεί πάρα πολύ καλά αυτή την πραγματικότητα, η οποία είναι σχεδόν ταυτόσημη με την εξουσία που έχει ένας CEO, ενός πανίσχυρου πολυεθνικού κολοσσού και την εκμεταλλεύεται  πλέον, με πολύ επιδέξιο τρόπο. Ο τρόπος χειρισμού του επιτελείου του τους τελευταίους μήνες το αποδεικνύει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο. Και ειδικά στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής αυτό έγινε παραπάνω από σαφές.

Στις αρχές του 2016, υπήρχαν 18 υποψήφιοι που διεκδικούσαν το χρίσμα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος για την Προεδρία. Όλοι χαρακτήριζαν την υποψηφιότητα Τράμπ, ως ακόμη ένα  διαφημιστικό τρικ του εκρηκτικού επιχειρηματία. Αυτό τον οδήγησε στο να πλαισιώσει τον εαυτό του με 18 συμβούλους, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και τραγικές επιλογές όπως ο Μάϊκλ Φλίν.

Όταν έκανε την μεγάλη έκπληξη, κερδίζοντας τις εκλογές, και έγινε Πρόεδρος, μια σειρά πρόσωπα από το κατεστημένο των Ρεπουμπλικάνων και της Ουάσιγκτον, είδαν μια ευκαιρία ή ένα καθήκον να διαμορφώσουν την προσωπικότητα τον άπειρο νέο Πρόεδρο. Κάτι σαν μια ομάδα ενηλίκων που έπρεπε να πλαισιώσουν τον παρορμητικό έφηβο, έτσι ώστε να μην οδηγηθεί η χώρα στα βράχια.

Ο επικεφαλής του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Ράϊνς Πρίμπους, έγινε Επιτελάρχης του Λευκού Οίκου, σε μια προσπάθεια να υπάρχει έλεγχος και να εξασφαλιστεί η επιρροή των Ρεπουμπλικάνων στο Λευκό Οίκο. Ο Στρατηγός Μακ Μάστερ, μετά την ολιγοήμερη τραγωδία Φλίν, έγινε Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, με στόχο να υπάρχει μια φωνή αλήθειας στον τομέα της εθνικής ασφάλειας. Ο επικεφαλής της πανίσχυρης Exxon Mobile, ανέλαβε Υπουργός Εξωτερικών, έτσι ώστε ο επιχειρηματικός κόσμος των ΗΠΑ, να έχει τη δική του επαφή και επιρροή στην εξωτερική πολιτική. Ο επικεφαλής της Goldman Sacks, Γκάρι Κόν, ανέλαβε συντονιστής των Συμβουλίου Οικονομολόγων, έτσι ώστε η Wall Street, να είναι παρών στη διαμόρφωση της πολιτικής στην οικονομία, στο εσωτερικό, αλλά και διεθνώς.

Όλοι οι παραπάνω επιδίωξαν να διαμορφώσουν τις απόψεις του νέου Προέδρου, και όλοι έχουν πλέον δει την πόρτα της εξόδου του Λευκού Οίκου και της κυβέρνησης.

Ακόμη και κάποιοι από αυτούς που τους αντικατέστησαν, βρίσκονται με το ένα πόδι έξω από την πόρτα. Ο Στρατηγός Τζόν Κέλι, που αντικατέστησε τον Πρίμπους, στη θέση του Επιτελάρχη στο Λευκό Οίκο, με στόχο να βάλλει τάξη, και να έχει ο Πρόεδρος σοβαρή και έγκυρη ενημέρωση, προσπάθησε να το κάνει αφαιρώντας του το τηλέφωνο, για να μην επηρεάζεται από άσχημες πληροφορίες. Σαν αποτέλεσμα ο Πρόεδρος Τράμπ, σχεδιάζει χωρίς, απαραίτητα, να τον ενημερώνει.

Ο μόνος που παραμένει στο δωμάτιο με επιρροή είναι πλέον, ο Υπουργός Άμυνας, Στρατηγός, Τζέημς Μάτις, χωρίς καν να είναι βέβαιο ότι και αυτός θα μακροημερεύσει.

Συμπέρασμα: Όλο το χάος των πρώτων δεκαπέντε μηνών της Προεδρίας, είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας να χαλιναγωγηθεί ο Πρόεδρος Τράμπ.

Σήμερα, πλέον, αυτό που βλέπουν όλοι, εντός μια εκτός Αμερικής, είναι ένας απελευθερωμένος Πρόεδρος Τράμπ, μια απελευθερωμένη από συστημικά δεσμά Αμερική, και το τι μπορεί πραγματικά να κάνει.

Ο ρυθμός των εξελίξεων, έχει εντατικοποιηθεί και αναμένεται να γίνει πραγματικά φρενήρης. Ανάμεσα σε παραδείγματα όπως η ταφόπλακα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (που ανέφερα στο προηγούμενο άρθρο μου), και η χρήση δευτερευόντων κυρώσεων έναντι χωρών που αντιδρούν στις νέες πολιτικές της Ουάσιγκτον, όπως στην περίπτωση του Ιράν, η Αμερική κάνει χρήση, πλέον, της φυσικής οικονομικής της δύναμης. Η κυβέρνηση Τράμπ, τεστάρει τη δύναμη της Αμερικής την ίδια στιγμή που άλλες μεγάλες δυνάμεις, αντιμετωπίζουν δομικά εμπόδια, μεταξύ των οποίων και δημογραφικά. Με βάση τα στοιχεία σε μια γενιά από τώρα, ο μέσος Αμερικανός, θα είναι νεότερος από το μέσο Κινέζο, Γερμανό και Βραζιλιάνο.

Και όλοι αυτοί που προσπάθησαν να βάλλουν στα δικά τους συστημικά καλούπια τον Πρόεδρο Τράμπ, έχουν ήδη πάρει την άγουσα και έχουν χάσει οποιαδήποτε αξιοπιστία στα μάτια του Προέδρου.

Εκείνο που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι το στοίχημα δεν έχει να κάνει με το εάν οι αποφάσεις και οι πολιτικές της κυβέρνησης Τράμπ θα επιτύχουν. Δεν έχει να κάνει με το εάν υπάρχει ή δεν υπάρχει ξεκάθαρη στρατηγική στο Λευκό Οίκο, όπως ακούμε συχνά πυκνά. Δεν έχει να κάνει με αυτό που λέγεται, ότι ο Πρόεδρος Τράμπ, δεν κατανοεί τις επιπτώσεις των αποφάσεων και των πολιτικών του.

Έχει να κάνει με το γεγονός ότι το διεθνές σύστημα για να στηριχθεί βασίζεται στην παγκόσμια παραγωγή για να δημιουργήσει κεφάλαιο, και στην παγκόσμια ανταλλαγή γεωργικών προϊόντων για να προμηθεύεται φαγητό. Και για να γίνουν αυτά πρέπει να υπάρχει σύστημα μεταφορών το οποίο απαιτεί παγκόσμια τάξη. Και αυτό από το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά το εξασφαλίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Σήμερα, η κυβέρνηση του Προέδρου Τράμπ, αρνείται να είναι πλέον το Αμερικανάκι συμμάχων και εχθρών, και αρχίζει να αποδομεί αυτό το σύστημα, χωρίς την ίδια στιγμή να υπάρχει άλλη δύναμη ή σύστημα δυνάμεων που θα καλύψει το κενό. Η απόφαση αυτή της Ουάσιγκτον, ήδη έχει αρχίσει να οδηγεί χώρες στην προστασία των δικών τους συμφερόντων, κάτι το οποίο δεν είναι συνηθισμένες να κάνουν, με αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά ευάλωτες.

Και για αυτούς που θα βιαστούν να τρέξουν να μιλήσουν για αντικαταστάτες των ΗΠΑ στο ρόλο αυτό, αναφέροντας τη Ρωσία, την Κίνα, και την Ευρώπη – ΕΕ, ζουν σε ένα κόσμο εικονικής πραγματικότητας. Όλοι αυτοί είναι τόσο εθισμένοι στο μέχρι σήμερα σύστημα που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν αυτό που έρχεται, γιατί πάνω από όλα αρνούνται να παραδεχτούν ότι το σύστημα αυτό τελείωσε, αλλά και γιατί δεν έχουν τη δυνατότητα και τα μέσα να καλύψουν το κενό.

Βρισκόμαστε ενώπιον της δημιουργίας ενός ολοκληρωτικά νέου διεθνούς συστήματος όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα είναι ο αφιλοκερδής ευεργέτης. Επιδιώκει τη δημιουργία ενός νέου κύκλου συμμάχων, μέσα από διμερείς συμφωνίες, όπου η στήριξη θα περνά μέσα από τα δικά τους συμφέροντα, αλλά τα κέρδη για αυτούς που θα επιλέξουν να εισέλθουν στο νέο κύκλο εμπιστοσύνης θα είναι μεγάλα.

Η συνάντηση της Σιγκαπούρης και ότι παίζεται γύρω από αυτή είναι η πρώτη σοβαρή άσκηση ενόψει αυτής της νέας πραγματικότητας.

Το πάρτι με έξοδα των ΗΠΑ, τελείωσε, και όσοι το κατανοήσουν σύντομα θα επιβιώσουν. Οι άλλοι το πιθανότερο είναι να σαλαμοποιηθούν.
*Ο Δημήτρης Γ. Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, μέλος του The International Institute of Strategic Studies, και διετέλεσε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, το Στέητ Ντιπάρτμεντ, και το Πεντάγωνο, στην Ουάσιγκτον.  

Κολύμπι στα βοθρολύματα για τους τουρίστες στη Ζάκυνθο!

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

Το ThePresident δημοσιεύει σήμερα αποκλειστικές φωτογραφίες από τις Καμάρες της Ζακύνθου, ένα από τα ομορφότερα και πολυφωτογραφημένα σημεία του νησιού, όπου κάποιοι ασυνείδητοι καπετάνιοι επιλέγουν να αδειάσουν τα βοθρολύματα των πλοιαρίων τους ακριβώς εκεί που «αδειάζουν» και τους τουρίστες για να κολυμπήσουν.

Πρόκειται για απίστευτες εικόνες που δείχνουν το μέγεθος της ανευθυνότητας και της αναισθησίας ορισμένων και που αποκαλύπτουν παράλληλα την ανικανότητα των τοπικών αρχόντων, από τον Δήμαρχο, τον Περιφερειάρχη και τον Βουλευτή – Υπουργό, μέχρι και το Λιμενικό, να προστατεύσουν τον περιβαλλοντικό, θαλάσσιο και τουριστικό πλούτο του νησιού.

Γιατί δυστυχώς αυτή η πρακτική, δηλαδή του αδειάσματος των κάθε είδους αποβλήτων από ορισμένα και ευτυχώς λίγα, ημερόπλοια που κάνουν τον περίπλου του νησιού ή πηγαίνουν τουρίστες σε συγκεκριμένους κόλπους και παραλίες, ακολουθείται, εκτός από τις Καμάρες και στις σπηλιές του Κερίου και στο Γαλάζιο Σπήλαιο ακόμα και στο Ναυάγιο.

Οι πρώτες καταγγελίες έγιναν από τους ίδιους τους τουρίστες οι οποίοι βρέθηκαν να πραγματοποιούν ένα όνειρο ζωής και να βιώνουν την μοναδική εμπειρία, να κολυμπήσουν στα απίθανα νερά του Ιονίου, αλλά μαζί με τις ακαθαρσίες ενός ολόκληρου πλοίου, γιατί ο εγκληματίας καπετάνιος του, θεώρησε σωστό να αδειάσει την επί ημέρες γεμάτη δεξαμενή λυμάτων του μέσα στον κόλπο του Ναυαγίου.

 

Τους ασυνείδητους καπετάνιους, καταγγέλλει στις τοπικές αρχές, επισήμως και ανεπισήμως, η πλειοψηφία των συναδέλφων τους αλλά και των ιδιοκτητών ημερόπλοιων, που ενδιαφέρονται όχι μόνο για το θαλάσσιο περιβάλλον αλλά και για το μέλλον των επιχειρήσεων τους,  χωρίς ωστόσο να υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα.

Το ThePresident επικοινώνησε με το Λιμενικό Ταμείο Ζακύνθου, το οποίο λέει, ότι διαθέτει δεξαμένη που αποθηκεύει όμως τα λάδια των σκαφών και όχι τα βοθρολύματά τους, τη συλλογή των οποίων έχει αναθέσει με σύμβαση σε ιδιωτική εταιρεία, την οποία καλούν τα ίδια τα ημερόπλοια όταν και αν θελήσουν να αδειάσουν τις δεξαμενές τους. Φυσικά κάποιοι δεν έχουν μπει ποτέ καν στον κόπο, αφού μπορούν να αδειάζουν στην θάλασσα και δωρεάν και χωρίς καμία επίπτωση.

Εννοείται πως δεν υπάρχει κανενός είδους έλεγχος, για το ποιος, πότε, πόσο και που έγινε η κένωση των δεξαμενών των πλοίων, αφού δεν συμπληρώνεται ποτέ κανένα έγγραφο και ούτε καν καταγράφεται η «δοσοληψία».

Το Λιμενικό, σύμφωνα με τους καταγγέλλοντες, σπανίως έχει ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα και όποτε το έχει κάνει, το έχει κάνει με μηδενικά σχεδόν αποτελέσματα. Πιθανόν, λένε οι ίδιες πηγές, να μην έχει και τα μέσα να το κάνει, καθώς όπως επισημαίνουν, «τις περισσότερες φορές δεν έχει καύσιμα ούτε για τις περιπολίες» αλλά και γιατί το νομικό πλαίσιο είναι μπερδεμένο.

Ας ελπίσουμε πως μετά τις καταγγελίες και την δημοσιοποίησή τους θα κινητοποιηθούν, επιτέλους, οι αρχές και να δώσουν ένα τέλος στην ασύδοτη, επιζήμια για το περιβάλλον και τον τουρισμό, εγκληματική αυτή πρακτική.

 

Κλιμακώνεται η αντιπαράθεση Καναδά – ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς κινήθηκαν σήμερα προς την κατεύθυνση μιας διπλωματικής και εμπορικής κρίσης καθώς ανώτατοι σύμβουλοι του Λευκού Οίκου επιτέθηκαν στον Καναδό πρωθυπουργό Τζάστιν Τριντό μία ημέρα αφότου ο πρόεδρος των ΗΠΑ τον αποκάλεσε «πολύ ανέντιμο και αδύναμο».

Στην αντιπαράθεση εισήλθαν η Γερμανία και η Γαλλία που επέκριναν αυστηρά την απόφαση του Τραμπ να αποσύρει ξαφνικά την υποστήριξή του για ένα κοινό ανακοινωθέν της Ομάδας των Επτά (G7) στο οποίο είχαν καταλήξει οι ηγέτες σε μια σύνοδο κορυφής στον Καναδά χθες, κατηγορώντας τον ότι καταστρέφει την εμπιστοσύνη και ενεργεί ανακόλουθα.

Η Καναδή υπουργός Εξωτερικών Κρίστια Φρίλαντ απάντησε στην επίθεση του Λευκού Οίκου λέγοντας πως οι προσωπικές επιθέσεις δεν βοηθούν, πως ο Καναδάς θα λάβει ανταποδοτικά μέτρα στους δασμούς των ΗΠΑ με μετρημένο και αμοιβαίο τρόπο και πως ο Καναδάς θα είναι πάντα πρόθυμος να συζητήσει.

«Ο Καναδάς δεν διεξάγει τη διπλωματία του μέσω προσωπικών επιθέσεων… και αποφεύγουμε ιδιαίτερα τις προσωπικές επιθέσεις όταν προέρχονται από έναν στενό σύμμαχο», δήλωσε σήμερα η Φρίλαντ στους δημοσιογράφους στο Κεμπέκ.

Η επικείμενη σύνοδος κορυφής του Τραμπ με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν αύξησε την ένταση και ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου Λάρι Κούντλοου κατηγόρησε τον Τριντό ότι προδίδει τον Τραμπ με «πολωτικές δηλώσεις» για την εμπορική πολιτική που κινδυνεύουν να κάνουν τον ηγέτη των ΗΠΑ να εμφανιστεί αδύναμος παραμονές της ιστορικής συνόδου κορυφής με τη Βόρεια Κορέα.

Ώρες αφού ο Τραμπ απέσυρε την υποστήριξή του από την κοινή δήλωση και επιτέθηκε στον Τριντό, ο οικονομικός σύμβουλος του Λευκού Οίκου Λάρι Κούντλοου και ο εμπορικός σύμβουλος Πίτερ Ναβάρο μετέφεραν το μήνυμα στο εσωτερικό σε πρωινές ειδησεογραφικές εκπομπές σε μια ασυνήθιστη επίθεση σε έναν στενό σύμμαχο και γείτονα των ΗΠΑ.

«(Ο Τριντό) πραγματικά σαν να μας μαχαίρωσε πισώπλατα», δήλωσε ο Κούντλοου, διευθυντής του Εθνικού Οικονομικού Συμβουλίου, ο οποίος συνόδευσε τον Τραμπ στη σύνοδο κορυφής των πλουσίων χωρών το Σάββατο, στην εκπομπή του CNN “ State of the Union”.

Ο Ναβάρο είπε στο “ Fox Νews Sunday”: «Υπάρχει μια θέση στην κόλαση ειδικά για όποιον ηγέτη εμπλέκεται σε διπλωματία κακής πίστης με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τζ. Τραμπ και στη συνέχεια προσπαθεί να τον μαχαιρώσει πισώπλατα πηγαίνοντας προς την πόρτα και αυτό έκανε ο κακόπιστος Τζάστιν Tριντό με αυτή τη συνέντευξη Τύπου-πυροτέχνημα, αυτό είναι που έκανε ο αδύναμος ανέντιμος Τζάστιν Τριντό».

Η Ιταλία δεν δέχεται πλοίο με 629 μετανάστες και πρόσφυγες

Με απόφαση του ιταλικού υπουργείου Εσωτερικών, τα ιταλικά λιμάνια δεν πρόκειται να επιτρέψουν την είσοδο στο πλοίο Aquarius, το οποίο μεταφέρει 629 μετανάστες και πρόσφυγες.

Ο Ιταλός υπουργός εσωτερικών Σαλβίνι, με επιστολή του, ζήτησε από τις αρχές της Μάλτας να επιτρέψουν στο πλοίο να αγκυροβολήσει στη Βαλέτα, τα λιμάνια της οποίας, σύμφωνα με την ιταλική κυβέρνηση, είναι, στη φάση αυτή, τα πλησιέστερα και ασφαλέστερα.

Είναι η πρώτη φορά που η Ιταλία λαμβάνει την απόφαση να κλείσει τα λιμάνια της. Μια απόφαση που η νέα κυβέρνηση Κόντε δικαιολογεί, ουσιαστικά, με το ότι η Μάλτα αρνείται, σχεδόν συστηματικά, να δεχθεί πλοία στα οποία επιβαίνουν μετανάστες και πρόσφυγες.

Το πλοίο Aquarius, το οποίο ανήκει στη μη κυβερνητική οργάνωση Sos Mediterran?e, μεταφέρει «απελπισμένους της θάλασσας» που ξεκίνησαν το ταξίδι τους από τη Λιβύη και διασώθηκαν σε σειρά επιχειρήσεων, την περασμένη νύχτα. Στους επιβάτες του, συμπεριλαμβάνονται 123 ανήλικα και 7 γυναίκες που κυοφορούν.

Με ανάρτησή του στο Facebook, ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών Ματέο Σαλβίνι εξηγεί την απόφασή του: «Στη Μεσόγειο υπάρχουν πλοία με σημαία Ολλανδίας, Ισπανίας, Γιβραλτάρ και Μεγάλης Βρετανίας. Και υπάρχουν ΜΚΟ γερμανικές και ισπανικές, υπάρχει η Μάλτα που δεν δέχεται κανέναν, η Γαλλία που απωθεί στα σύνορα, η Ισπανία η οποία υπερασπίζεται τα σύνορά της με τα όπλα, ουσιαστικά όλη η Ευρώπη φροντίζει τα συμφέροντά της».

 «Από σήμερα και η Ιταλία αρχίζει να λέει όχι στο εμπόριο ανθρώπων, όχι στις μπίζνες της λαθρομετανάστευσης. Ο στόχος μου είναι να μπορέσω να εγγυηθώ μια ήσυχη ζωή στους νέους αυτούς στην Αφρική, και στα παιδιά μας στην Ιταλία», καταλήγει ο Ματέο Σαλβίνι. Η θέση του, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, κινδυνεύει να προκαλέσει σειρά εντάσεων τόσο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όσο και με σειρά χωρών μελών της.

Αντιπαράθεση Ρώμης-Βαλέτας

Η τύχη των 629 προσφύγων που επιβαίνουν στο πλοίο Aquarius, αφού διασώθηκαν στα ανοικτά της Λιβύης, εξακολουθεί να είναι αντικείμενο αντιπαράθεσης μεταξύ της Μάλτας και της Ιταλίας, δύο χωρών που αρνούνται να ανοίξουν τα λιμάνια τους σε αυτό το πλοίο που έχει ναυλώσει η ΜΚΟ SOS Mediterranee.
«Δεν έχουμε κουνηθεί από την προηγούμενη νύκτα, οι άνθρωποι έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται γιατί έχουμε σταματήσει», ανέφερε σήμερα το πρωί στον λογαριασμό της στο Twitter η δημοσιογράφος Ανελίζε Μπόργκες, που βρίσκεται πάνω στο Aquarius.
Σύμφωνα με ένα tweet της γαλλικής μη κυβερνητικής οργάνωσης, «το #Aquarius έλαβε εντολή από το Ιταλικό Κέντρο Συντονισμού Θαλάσσιων Διασώσεων (IMRCC) να παραμείνει σε κατάσταση αναμονής στην τρέχουσα θέση του, δηλαδή 35 ναυτικά μίλια από την #Ιταλία και 27 ναυτικά μίλια από την #Μάλτα».
Στο μεταξύ η κατάσταση στο πλοίο, όπου βρίσκονται μεταξύ άλλων επτά έγκυες γυναίκες, έντεκα μικρά παιδιά και 123 ασυνόδευτοι ανήλικοι, παραμένει ήρεμη.
Ωστόσο τίποτε δεν προμηνύει ότι η Ιταλία θα τους δεχθεί.
Ο υπουργός Εσωτερικών της χώρας και επικεφαλής του ακροδεξιού κόμματος Λέγκα Ματέο Σαλβίνι επιβεβαίωσε σήμερα στο Twitter ότι δεν πρόκειται να υποχωρήσει: «το να σώζουμε ζωές είναι καθήκον, το να μετατρέψουμε την Ιταλία σε έναν τεράστιο καταυλισμό προσφύγων όχι. Η Ιταλία έχει σταματήσει να προσκυνά και να υπακούει, αυτή τη φορά ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΧΙ» χρησιμοποιώντας το hashtag #ας_κλείσουμε_τα_λιμάνια.

Αντίδραση από το Βερολίνο

Η γερμανική κυβέρνηση κάλεσε σήμερα την Ιταλία και την Μάλτα να εκπληρώσουν το ανθρωπιστικό τους χρέος απέναντι στους 629 μετανάστες που βρίσκονται επί του πλοίου Aquarius στην Μεσόγειο.

«Ανησυχούμε για την κατάσταση των ανθρώπων επί του πλοίου αυτού, του Aquarius, και η γερμανική κυβέρνηση καλεί όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές να αναλάβουν τις ανθρωπιστικές τους υποχρεώσεις», δήλωσε ο εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης Στέφεν Ζάιμπερτ κατά την διάρκεια της ενημέρωσης των δημοσιογράφων στο Βερολίνο.

Το πλοίο είναι ναυλωμένο από την μη κυβερνητική οργάνωση SOS M?diterran?e και έχει διασώσει 629 ανθρώπους , ανάμεσά τους 11 εγκύους, 11 παιδιά και 123 ασυνόδευτους ανήλικους, αλλά πλέει στην Μεσόγειο ανάμεσα στην Ιταλία και την Μάλτα, οι οποίες αρνούνται να τους δεχθούν.

Ο υπουργός Εσωτερικών της Ιταλίας, ο ακροδεξιός λαϊκιστής Ματέο Σαλβίνι δήλωσε σήμερα στο Twitter ότι δεν προτίθεται να υποχωρήσει. «Το να σώζει κανείς ζωές αποτελεί υποχρέωση. Το να μετατρέπεις την Ιταλία σε τεράστιο προσφυγικό καταυλισμό, όχι. Η Ιταλία δεν έχει σταματήσει να σκύβει το κεφάλι και να υπακούει, αυτήν την φορά ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΧΙ», έγραψε στον λογαριασμό του μαζί με το hashtag #chiudiamoiporti (να κλείσουμε τα λιμάνια).

Ο Σαλβίνι αναφερόταν και στον κατάπλου το πρωί ανοικτά της Λιβύης του πλοίου Sea Watch, που είναι ναυλωμένο από γερμανική μη κυβερνητική οργάνωση.

Αποθέωση για τους πρωταθλητές Ευρώπης του Ολυμπιακού

Την αποθέωση από περίπου 1.000 φίλους του Ολυμπιακού γνώρισαν οι πρωταθλητές Ευρώπης πολίστες των «ερυθρολεύκων», που επέστρεψαν το μεσημέρι από τη Γένοβα, έχοντας μαζί τους το τρόπαιο του Champions League.

Συγγενείς των παικτών και του τεχνικού επιτελείου, αλλά και μερικοί φίλοι της ομάδας, υποδέχθηκαν την αποστολή στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», απ΄όπου το πούλμαν της ομάδας αναχώρησε με προορισμό το γήπεδο “Γ. Καραϊσκάκης”. Εκεί τους θριαμβευτές του Θοδωρή Βλάχου περίμεναν περίπου 1.000 οπαδοί της ομάδας, οι οποίοι με συνθήματα και καπνογόνα υποδέχθηκαν τους πρωταθλητές Ευρώπης, που γιόρτασαν μαζί με την κόσμο (και με την κούπα στα χέρια) τη μεγάλη επιτυχία τους.

Ο Ναδάλ πήρε το 11ο Roland Garros

Ο ανίκητος Ραφαέλ Ναδάλ πρόσθεσε ακόμη ένα «λιθαράκι» στον θρύλο του, κατακτώντας με χαρακτηριστική άνεση τον 11ο τίτλο του στο Ρολάν Γκαρός. Ο Ισπανός τενίστας δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στον Αυστριακό Ντομινίκ Τιμ, τον οποίο νίκησε 6-4, 6-3, 6-2 και 2 ώρες και 42 λεπτά, και έφτασε στην κατάκτηση του τροπαίου, έχοντας χάσει μόλις ένα σετ σε όλο το τουρνουά.

Στο πρώτο σετ έγινε μάχη, με τους δύο αντιπάλους να κάνουν διαδοχικά από ένα break στο ξεκίνημα και στη συνέχεια να κρατούν το σερβίς τους ως το 5-4, όταν ο Ναδάλ «έσπασε» το σερβίς του Τιμ και πήρε το σετ. Από κει και πέρα, το μοναδικό σημείο που ανησύχησε ο Ισπανός ήταν στο ξεκίνημα του τρίτου σετ, όταν αισθάνθηκε ενοχλήσεις στο αριστερό χέρι και χρειάστηκε τη φροντίδα του φυσιοθεραπευτή. Ο 32χρονος κυριάρχησε και έφτασε άνετα στο τρόπαιο για 11η φορά (σε 14 συμμετοχές στο γαλλικό όπεν, στη μία εκ των οποίων αποχώρησε λόγω τραυματισμού) και συνολικά στο 17ο τίτλο του σε τουρνουά γκραν σλαμ, τρεις λιγότερους από τον ρέκορντμαν Ρότζερ Φέντερερ.

Σε πλήρη αποσύνθεση πτώμα άνδρα στη Ράξα Τρικάλων

φωτό αρχείου

Σε πλήρη αποσύνθεση βρέθηκε σήμερα στη Ράξα Τρικάλων το πτώμα ενός άνδρα, από κάτοικο ο οποίος ειδοποίησε την αστυνομική διεύθυνση Τρικάλων, οι άνδρες της οποίας έσπευσαν στην περιοχή.

Η ιατροδικαστική εξέταση αναμένεται να ρίξει φως στην ταυτότητα του άνδρα, ενώ οι αρχές ερευνούν τα αίτια του θανάτου.

1...20.57020.57120.572...20.776Σελίδα 20.571 από 20.776

TAYTOTHTA

Ιδιοκτησία/ Κάτοχος Domain Name: ΑBP ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΙΚΕ
Έδρα Επιχείρησης: Κολοκοτρώνη 49 Αθήνα, 10560
ΑΦΜ: 800949819
ΔΟΥ: Α ΑΘΗΝΑΣ
Γραφεία Σύνταξης: Πανεπιστημίου 38 Αθήνα
Tηλ. 2103629510
Email: [email protected]
Νόμιμος Εκπρόσωπος / Γενική Διεύθυνση Εταιρίας / Διαχειριστής: Γιώργος Νικ. Μουρούτης
Διευθυντής: Ειρήνη Μυλωνά
Διευθυντής Σύνταξης: Κώστας Πασίσης

Όροι Χρήσης | Αποποίηση Ευθυνών | Πολιτική Απορρήτου

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US

© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists