Κυκλοφόρησε χθες μια πολύ σοβαρή επιστολή των μελών του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου για την υπόθεση με τον δήθεν χρηματισμό και μάλιστα με το ποσόν των 30.000 ευρώ ως ταρίφα. Λύσσαξαν να γράφουν κάποιοι, βρίσκοντας πάτημα. Μία κατηγορουμένη, ακούγεται να λέει σε διάλογο που βγήκε στη φόρα με άρση απορρήτου ότι το ΚΑΣ έχει ταρίφα 30.000.
Όχι ότι δεν ξέρουν το ΚΑΣ αυτοί που τα γράψανε. Όχι ότι δεν ξέρουν πως τα μέλη του συμβουλίου δεν τα «πιάνουν». Μια χαρά το ξέρουν. Θεώρησαν όμως ότι ήρθε η ώρα να βγάλουν το άχτι τους. Εχουν διαφωνήσει με κάποιες κρίσιμες γνωμοδοτήσεις του συμβουλίου. Τι κι αν το Συμβούλιο της Επικρατείας έδωσε σε όλες δίκιο στο ΚΑΣ; Η εμπάθεια μένει.
Αλλά μέχρι τώρα δεν έχουν καταλάβει, και κακώς, πως τα μέλη του ΚΑΣ δεν είναι πειθήνια όργανα κανενός. Ηρθε η ώρα να αντεπιτεθούν. Μια και έξω.
Κάθονται, γράφουν μια επιστολή, την υπογράφουν και τη στέλνουν στην υπουργό. Τι της λένε; Ψάξε. Κάνε ΕΔΕ. Κάνε ό,τι θέλεις. Και πάρε μέτρα. Αν διαπιστώσεις ότι το ΚΑΣ τα παίρνει, να πας στον εισαγγελέα.
Βέβαια δεν τα λένε έτσι. Πιο κομψά. Δεν σκοπεύουν να την «ποδηγετήσουν» καθώς ούτε εκείνοι «ποδηγετούνται» (είναι ένα από όσα τους καταμαρτυρούν).
Θα σταματήσουν εκεί; Δεν το νομίζω. Τους βλέπω έτοιμους να πάνε στον εισαγγελέα με τα δημοσιεύματα και να του πουν: ψάξε μας.
Ετσι και βγουν καθαροί, ακολουθεί σκηνή με Αμαλία: Ε, ρε μηνννννύσεις που έχουνε να πέσουνε! Μεγάλο γέλιο.
Ένα κουίζ τώρα. Τι κοινό έχει ο Κύκλωπας Πολύφημος με την μαρμάρινη πόρτα στον τάφο του Καστά, στην Αμφίπολη; Για να απαντήσετε θα πρέπει να πάει το μυαλό σας σε έναν άνθρωπο πολυμήχανο. Πώς λέμε Οδυσσέας; Αυτό. Περίπου μέσα στο θέμα είστε.
Ο άνθρωπος που ενώνει τον Κύκλωπα με την Αμφίπολη, λέγεται Δημήτρης Κορρές. Δικό του κατασκεύασμα είναι ο μηχανικός Πολύφημος που «παίζει» στην κατά Νόλαν Οδύσσεια, την οποία θα δούμε οσονούπω. Ας μη ξεχνάμε πως έχει και άλλες τέτοιες δημιουργίες, με κορυφαία τη μηχανή σε σώμα γυναίκας.
Επειδή όμως όπως γνωρίζουμε ασχολείται και με τις αρχαιότητες, και δη με τη μεταφορά τους, τού ανατέθηκε η ανάταξη και συναρμολόγηση της βαριάς μαρμάρινης θύρας στον τελευταίο θάλαμο του τάφου στον Καστά. Μαθαίνω μάλιστα ότι το ένα φύλλο θα ανοίγει.
Αυτά είναι επιτεύγματα που πρέπει να ακούγονται. Αλλά δεν χωράνε, φοβάμαι, στο ινφοτέινμεντ. Ενας γάμος, μια βδομάδα. Ένα νυφικό, σχεδόν ξέφτι, πέντε μέρες. Μια ινφλουένσερ άλλες δέκα μερούλες.
Εντάξει, είναι και ο ίδιος απίστευτα σεμνός, αλλά κανονικά θα έπρεπε να είναι το όνομά του στην επικαιρότητα.
Οι αδελφοί Κορέ (Μανόλης και Δημήτρης) σε νέες περιπέτειες. Προς όφελος των αρχαιοτήτων. Τι άλλο να πει κανείς εκτός από «εύγε»; Που βέβαια δεν το περιμένουν από εμάς.
Τον Οδυσσέα θα τον δούμε μέσα στον Ιούλιο στη μεγάλη οθόνη. Τον τύμβο Καστά την επόμενη χρονιά. Όλα στην ώρα τους. Με τάξη.
Οσο για όσους επιλέγουν τα ΜΜΕ, τι να πω; Προφανώς μάς έχουν για ηλίθιους. Η τάδε με μαγιό. Όχι τι θα φορούσε στη θάλασσα; Γούνα;
Η δείνα με αποκαλυπτικές εμφανίσεις. Αστε μας κλουκλίτσες μου. Εδώ γδύνεται όλη τη χρονιά δεν θα γδυθεί στον καύσωνα;
Εχει και το χειρότερο. Μεγαλοκοπέλλες κοντά στα 70, όπως η Μαντόνα και η Τζένιφερ Λο σε ημίγυμνο. Τις… λιγουρεύεται κανείς στην ηλικία τους; Δεν ξέρω. Πες κι εσύ Διονύση που τις λατρεύεις!
Και ο μεν Πολύφημος ήταν μυθολογικός ήρωας, ο δε Κινγκ Κονγκ, όχι. Πώς του ήρθε του σκηνοθέτη να βγάλει έναν τεράστιο- τεχνητό- γορίλα στη σκηνή της Επιδαύρου για να συμβολίσει τον «πόλεμο»; Ο Κινγκ Κονγκ σε νέες περιπέτειες; Πού εκτυλίσσονται οι «Πέρσες» του Αισχύλου; Στην Αφρική; Μήπως για τον πόλεμο δεν μιλάει ολόκληρη η τραγωδία; Θέλει και το χολυγουντιανής προέλευσης εφέ;
Οϊμέ, τί πέλαγος κακών πάνω στους Πέρσες
και σ᾽ όλο των βαρβάρων ξέσπασε το γένος!
Θα έλεγε η Ατοσσα. Ξέσπασε, ξέσπασε. Αρκεί να μη σπάσει κανένα αρχαίο πηγάδι κατά τη μεταφορά του. Οκτώ τόνοι είναι. Δεν το λες και τίποτα.
Συνέχεια στα αρχαιολογικά. Ακουσε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο τον τίτλο της έκθεσης για το Βυζάντιο στο Μουσείο Βικτωρίας και Αλβέρτου και δεν του φάνηκε καλός. «Από την Κωνσταντινούπολη στην Ιστανμπούλ», σου λέει, λες και δεν έγινε πόλεμος λες και δεν χύθηκαν ποτάμια αίματος. Λες και δεν σκλαβώθηκαν οι κάτοικοι του Βυζαντίου. Σαν όλα αυτά να έγιναν μαλακά- μαλακά και η μία πόλη διαδέχεται την άλλη.
Εστειλαν λοιπόν πίσω το αίτημα του βρετανικού μουσείου για δανεισμό αρχαιοτήτων μας, ζητώντας τη μουσειολογική, ώστε να δούμε τι τρέχει.
Χειρότερο δεν είναι να μη συμμετάσχουμε. Χειρότερο είναι να παρουσιαστεί η Ιστορία με λανθασμένες πληροφορίες. Όλα παίζουν ρόλο.
Η Ιστορία, βέβαια, είναι πανταχού παρούσα και διαψεύδει κάθε καλοθελητή. Λέει φερ’ ειπείν ο σουλτάνος Ερντογάν: «Στην ιστορία μας, δεν υπάρχει ούτε γενοκτονία, ούτε σφαγή, ούτε καταπίεση, ούτε αποικιοκρατία. Στα χιλιάδες χρόνια ιστορίας μας, υπάρχει μόνο δικαιοσύνη και συμπόνια. Υπάρχει η παροχή βοήθειας σε όλους τους καταπιεσμένους, ανεξάρτητα από τη θρησκεία, την καταγωγή ή την ταυτότητά τους. Όσοι συκοφαντούν την Τουρκία και το τουρκικό έθνος για να καλύψουν τη βαρβαρότητά τους στη Γάζα το γνωρίζουν αυτό καλύτερα, αν κοιτάξουν τη δική τους ιστορία. Είμαστε μια ομάδα που ασκεί πολιτική όχι σε περιοχές συγκρούσεων, εντάσεων και συγκρούσεων, αλλά γύρω από τις κοινές αξίες του έθνους».
Η Τουρκία, είτε με τους Οθωμανούς είτε με τους Σελτζούκους Τούρκους την μετρήσουμε, δεν έχει ούτε 1.000 ετών ιστορία. Οι πρώτοι εμφανίστηκαν στα εδάφη αυτά πριν από 727 χρόνια και οι δεύτεροι πριν από 989. Αφήστε που δεν τα κατέκτησε αμέσως όλα. Επομένως, άκυρες οι χιλιετίες, όπως άκυροι και οι ισχυρισμοί ότι δεν έγιναν γενοκτονίες (οι Αρμένιοι και οι Ελληνες του Πόντου τις έζησαν στο πετσί τους) ότι δεν έγιναν σφαγές (οι Ελληνες της μικρασίας δεν κατεσφάγησαν;) ή καταπίεση. Ολοι οι υπόδουλοι λαοί καταπιέζονται αγρίως.
Βρέθηκε λοιπόν στην Ασπενδο ένα ακόμα υπέροχο ψηφιδωτό. Χρονολογούμενο από τον 3ο αιώνα μ.Χ., απεικονίζει τον Ευρυμέδοντα τον Νεότερο, τον θεό του ποταμού Ευρυμέδοντα που ρέει μέσα από την Άσπενδο και δίνει ζωή στην πόλη.
Οι αρχικές εκτιμήσεις λένε ότι η κατασκευή χτίστηκε ως πισίνα στις αρχές του 3ου αιώνα μ.Χ. Ένα σημαντικό σημείο καμπής στην ιστορία του κτιρίου ήταν ο σεισμός που έπληξε την περιοχή το 262 μ.Χ. Η εξέταση των στρωμάτων αποκαλύπτει ότι η κατασκευή χωρίστηκε σε διαφορετικούς χώρους από εσωτερικούς τοίχους μετά από αυτόν τον σεισμό.
Ο θεός του ποταμού απεικονίζεται με καλάμια στο κεφάλι και στα χέρια του, να ακουμπάει σε έναν αμφορέα από τον οποίο τρέχει νερό, συμβολίζοντας την αφθονία της φύσης και τη ζωογόνο δύναμη του νερού. Η φιγούρα συνοδεύεται από ψάρια που κολυμπούν το ένα απέναντι από το άλλο στο ποτάμι.
Ανακοινώνοντας την ανακάλυψη στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Μεχμέτ Νουρί Ερσόι τόνισε την επιστημονική σημασία του ψηφιδωτού με τα ακόλουθα λόγια:
«Κατά τη διάρκεια των ανασκαφών μας στην Άσπενδο, αποκαλύψαμε μια εξαιρετικά σημαντική ανακάλυψη που θα ρίξει φως στην ανατολική ψηφιδωτή τέχνη της ρωμαϊκής εποχής.» Ρωμαϊκή εποχή, ναι. Πλην σε μια αρχαία ελληνική πόλη. Η Άσπενδος διατήρησε τον έντονο ελληνικό χαρακτήρα της και κατά τη ρωμαϊκή περίοδο, παρά την πολιτική της υποταγή στη Ρώμη.
Η διατήρηση της ελληνικής της ταυτότητας βασίστηκε σε στοιχεία όπως γλώσσα και πολιτισμός, αρχιτεκτονική, θεσμοί. Στη γειτονική μας χώρα, όμως, δεν υπάρχουν κατάλοιπα των αρχαίων Ελλήνων που την κατοίκησαν. Όλα μεταμφιέζονται με τον μανδύα της Ρώμης.
Δεν πάει η καρδιά μου να γράψω για το έγκλημα στη Θεσσαλονίκη από σεβασμό στη νεκρή και στους ασθενείς. Όπως βλέπουμε, τίποτα δεν είναι αθώο. Μια μολότοφ, ένα γκαζάκι, όλα μπορεί να επιφέρουν τον θάνατο.
Και μετά… απίστευτα τα σχόλια στα ΜΚΔ. Καταλήγω σε αυτό που έγραψε κάποιος: «Είναι πιο εύκολο στον Ελληνάρα να σου φτιάξει μια θεωρία συνωμοσίας από το να πει ένα κρίμα για τον άνθρωπο που σκότωσε η τρομοκρατία.»
