Υπό τη σκέπη του ΕΣΑΚΕ, όταν την αγωνιστική περίοδο 1992-93 ανέλαβε τη διοργάνωση του πρωταθλήματος της Α1 κατηγορίας, ο Παναθηναϊκός έχει “κλέψει” 11 φορές και μάλιστα τις 8 διαδοχικές (1999-2011) τον τίτλο από τον Ολυμπιακό, ενώ οι “ερυθρόλευκοι” έχουν δοκιμάσει 6 φορές τη γεύση της σαμπάνιας σε τελικούς απέναντι στους “πράσινους”, με τελευταία την περσινή χρονιά, όταν και πανηγύρισαν τον δεύτερο διαδοχικό τίτλο.

Οι 17 τελικοί κατάφεραν να συγκεντρώσουν τα βλέμματα και να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον του μπασκετικού φίλαθλου κόσμου και όχι μόνο, κάτι που κορυφώθηκε φέτος, στη 12η διαδοχική χρονιά που οι «αιώνιοι» διασταύρωσαν τα ξίφη τους στους τελικούς της Α1 Ανδρών.

Τα σημαντικότερα γεγονότα των μεταξύ τους τελικών από τη σεζόν 1992-93:

1992-93: Η πρώτη χρονιά του επαγγελματικού πρωταθλήματος της Α1 ανδρών “σημαδεύτηκε” από τη διαιτησία. Ο πανίσχυρος τότε Ολυμπιακός συμπλήρωσε στον τέταρτο αγώνα στο ΣΕΦ τις απαιτούμενες τρεις νίκες, στην κυριολεξία χωρίς να… ιδρώσει. Ο Παναθηναϊκός, δια στόματος Παύλου Γιαννακόπουλου, ανακοίνωνε ότι οι “πράσινοι” δεν θα έδιναν το “παρών” στον τέταρτο αγώνα της σειράς, μετά την αντικατάσταση του διαιτητή Ν. Παπαδημητρίου, λίγες ώρες πριν τον αγώνα. Αποτέλεσμα της απόφασης αυτής ήταν ο Παναθηναϊκός να μηδενιστεί και ο Ολυμπιακός να πανηγυρίσει χωρίς αγώνα την κατάκτηση του πρώτου επαγγελματικού πρωταθλήματος.

1994-95: Η κατάκτηση του τρίτου διαδοχικού πρωταθλήματος από τον Ολυμπιακό επισκιάστηκε από ένα θλιβερό γεγονός. Ένας 25χρονος φίλαθλος του Παναθηναϊκού έχασε τη ζωή του σε επεισόδια στη Γλυφάδα. Μετά το θάνατο του νεαρού φιλάθλου, ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Λιάνης, ανακοίνωνε ότι ο κρίσιμος πέμπτος και τελευταίος αγώνας της σειράς, ο οποίος θα έκρινε και τον πρωταθλητή, θα αναβαλλόταν, προκειμένου να διαφυλαχθεί η σωματική ακεραιότητα των φιλάθλων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πρώτα τέσσερα παιχνίδια, κατόπιν αποφάσεως της ΕΣΑΚ και της ΔΕΚΑΒ, είχαν διεξαχθεί χωρίς φιλάθλους της φιλοξενούμενης ομάδας, αλλά στο πέμπτο παιχνίδι στο ΣΕΦ άνοιξαν οι πόρτες και για τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, στους πρώτους τέσσερις αγώνες “μίλησαν” οι έδρες και οι γηπεδούχοι πήραν τις νίκες σχετικά άνετα. Στο συναρπαστικό πέμπτο παιχνίδι, όλα κρίθηκαν -όπως αναμενόταν- στα τελευταία λεπτά. Τέσσερα λεπτά πριν τη λήξη, ο Ολυμπιακός είχε προηγηθεί 45-44. Το σκορ δεν άλλαζε και τα τελευταία δευτερόλεπτα ήταν δραματικά. Απέμεναν 27΄΄ γιά την λήξη, όταν ο Τόμιτς έκανε επιθετικό φάουλ και ο Παναθηναϊκός επιχειρούσε την τελευταία επίθεση του αγώνα. Στα 7 δευτερόλεπτα ο Οικονόμου προσπάθησε να πετύχει το νικητήριο καλάθι από μακρινή απόσταση, αλλά αστόχησε. Ο Σοκ πήρε το ριμπάουντ, δίνοντας ελπίδες στην ομάδα του, αλλά έχασε την μπάλα από παρέμβαση του Σιγάλα. Η κόρνα της λήξης βρήκε την μπάλα στην αγκαλιά του Τάρλατς, ο οποίος ξέσπασε σε έξαλλους πανηγυρισμούς, μαζί με τους συμπαίκτες του και όλους τους φιλάθλους του Ολυμπιακού.

1995-96: Ο “πόλεμος” των ανακοινώσεων μεταξύ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού και οι κατηγορίες για τη διαιτησία επισκίασαν το τέταρτο διαδοχικό πρωτάθλημα του Ολυμπιακού και τον πέμπτο αγώνα της σειράς. Η ομοσπονδία διαιτητών μπάσκετ είχε καλέσει τους δύο “αιωνίους” να στηρίξουν ανεπιφύλακτα τους διαιτητές του πέμπτου αγώνα, διαφορετικά θα απέσυρε τα μέλη της και το παιχνίδι δεν θα γινόταν.
Βέβαια, αυτό που θυμάται κάθε “πράσινος” φίλαθλος και όχι μόνο είναι η ξαφνική φυγή του ΝΒΑερ, Ντομινίκ Ουίλκινς, πριν τον μεγάλο πέμπτο τελικό. Ο Αμερικανός άσος, ο οποίος συνέδεσε την παρουσία του στον Παναθηναϊκό με την κατάκτηση του πρώτου ευρωπαϊκού τίτλου (Κύπελλο Πρωταθλητριών) των “πρασίνων”, δεν είχε αγωνιστεί στον τέταρτο αγώνα με τον Ολυμπιακό, λόγω τενοντίτιδας, αλλά η ομάδα του έφτασε στη νίκη. Η επιστροφή του Αμερικανού άσου στις ΗΠΑ δημιούργησε πανικό στον Παναθηναϊκό και η ομάδα στον τελευταίο αγώνα με τον Ολυμπιακό γνώρισε τη συντριβή με το ιστορικό 73-38.

1998-99: Η αγωνιστική περίοδος 1998-99 σήμανε την ανατροπή των προγνωστικών και τη δικαίωση του Νίκου Οικονόμου. Ο τίτλος του πρωταθλητή κρίθηκε και πάλι στις πέντε αναμετρήσεις, με τη διαφορά ότι αυτή τη φορά η τύχη ήταν με το μέρος των “πρασίνων”. Στον πέμπτο και τελευταίο αγώνα στο ΣΕΦ, ο Παναθηναϊκός επικράτησε 62-53 και για πρώτη φορά νίκησε εκτός έδρας τον “αιώνιο” αντίπαλό του σε αγώνα των πλέι οφ. Όσο για τον παίκτη που έδρεψε δάφνες; Ο Νίκος Οικονόμου. Ο Έλληνας φόργουορντ, ο μοιραίος παίκτης στον πέμπτο τελικό του 1994, ευστόχησε σε τρίποντο, ένα λεπτό πριν τη λήξη, διαμόρφωσε το 58-51 και “καθάρισε” τη νίκη του Παναθηναϊκού. Το τι ακολούθησε είναι γνωστό τοις πάσι, ενώ δεν μπορεί να ξεχάσει κανείς τον μετέπειτα “ερυθρόλευκο”, Ντίνο Ράτζα, πάνω στον πάγκο της γραμματείας να πανηγυρίζει τον τίτλο.

2000-01: Ο Ολυμπιακός δεν μπόρεσε να ανατρέψει το πλεονέκτημα έδρας του Παναθηναϊκού και οι “πράσινοι” αναδείχθηκαν για τέταρτη συνεχή φορά πρωταθλητές Ελλάδας. Με ηγέτη τον Φραγκίσκο Αλβέρτη, ο οποίος ήταν ο “φονέας” του Ολυμπιακού, ο Παναθηναϊκός συμπλήρωσε τις απαιτούμενες 3 νίκες στον τελευταίο αγώνα στο ΟΑΚΑ. Η πέμπτη και τελευταία μεταξύ τους αναμέτρηση ήταν συγκλονιστική και κρίθηκε σε ένα δίλεπτο προς το τέλος της συνάντησης, όταν οι γηπεδούχοι, με 9 πόντους του Αλβέρτη και ένα σερί 13-0, “καθάρισαν” το παιχνίδι.

2005-06: Μπορεί ο Ολυμπιακός να επέστρεψε σε τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό μετά από πέντε χρόνια, αλλά και πάλι το “τριφύλλι” δεν του επέτρεψε να… αλλάξει ταχύτητα, να “σπάσει” το πλεονέκτημα της έδρας των “πρασίνων” και να κατακτήσει το πρωτάθλημα μετά από εννέα χρόνια. Ο Παναθηναϊκός έκανε άνετα το “sweep” και ολοκλήρωσε αήττητος τα πλέι οφ, κάτι που συνέβη για πρώτη φορά στην ιστορία του επαγγελματικού ελληνικού μπάσκετ και πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια, δηλαδή το 1988, όταν ο Άρης είχε αναδειχθεί πρωταθλητής αήττητος για τρίτη διαδοχική σεζόν.

2006-07: Το 2007 το ελληνικό μπάσκετ είχε την ευκαιρία να ζήσει τους πιο αμφίρροπους τελικούς, τουλάχιστον της τελευταίας δεκαετίας. Τρεις φάσεις, πάντως, είναι αυτές που χαρακτήρισαν τους τελικούς μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού την περίοδο 2006-07 και σίγουρα θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη τόσο των “ερυθρόλευκων” φιλάθλων, όσο και των “πράσινων”. Και οι τρεις πραγματοποιήθηκαν στον τρίτο τελικό και ίσως, αν είχαν διαφορετική τροπή, στον τέταρτο αγώνα της σειράς ο Ολυμπιακός θα πανηγύριζε με νίκη τον τίτλο του πρωταθλητή μετά από δέκα χρόνια αναμονής…
Ποιός μπορεί να ξεχάσει το εντυπωσιακό κόψιμο του Δημήτρη Διαμαντίδη πάνω στον Άλεξ Άκερ, όταν το σκορ ήταν 77-76 υπέρ του Παναθηναϊκού στα 35.1΄΄ πριν τη λήξη της κανονικής διάρκειας κι ενώ ο τελευταίος μετά από κλέψιμο είχε “ξεχυθεί” στον αιφνιδιασμό; Ποιός περίμενε το… θρασύτατο τρίποντο του Αμερικανού πάουερ φόργουορντ του Παναθηναϊκού, Μάικ Μπατίστ, ο οποίος ισοφάρισε σε 84-84 λίγο πριν τη λήξη της παράτασης, ενώ ποιός μπορεί να ξεχάσει το επιθετικό ριμπάουντ του Διαμαντίδη και το καλάθι που έδωσε τη νίκη στους “πράσινους” στον 3ο τελικό; Αυτό που δεν θα ξεχάσουν, πάντως, ποτέ οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού είναι το φάουλ του Διαμαντίδη αμέσως μετά -στην εκπνοή της παράτασης- πάνω στον Σκούνι Πεν, ένα φάουλ που είδε όλη η Ελλάδα κι ένα φάουλ που δεν δόθηκε ποτέ. Στον 5ο τελικό στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός πανηγύρισε τελικά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και το πρώτο “triple crown” της ιστορίας του, αφού είχαν προηγηθεί η κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας και της Ευρωλίγκας. Αυτή ήταν η 9η φορά τα τελευταία 10 χρόνια και 28η φορά στο σύνολο που ο Παναθηναϊκός στέφθηκε πρωταθλητής.

2007-08: Ο Ολυμπιακός με τον Παναγιώτη Γιαννάκη στον πάγκο του κοίταξε στα… μάτια τον “αιώνιο” σε πέντε επεισοδιακούς τελικούς, αλλά και πάλι “μίλησε” η εμπειρία του Παναθηναϊκού. Οι “πράσινοι” κατάφεραν στο τελευταίο πεντάλεπτο του τελευταίου τελικού, με καθοριστικά τρίποντα των Σπανούλη, Διαμαντίδη και Γιασικεβίτσιους, να μπουν σε τροχιά νίκης και να φτάσουν άνετα στο τελικό 90-76.

2008-09: Το 2009 ο Ολυμπιακός άρχισε τις υποχρεώσεις του στους τελικούς των πλέι οφ στην Α1 Ανδρών με πλεονέκτημα έδρας, κάτι που είχε να συμβεί από τη σεζόν 1998-99. Ωστόσο, οι «πράσινοι» φρόντισαν από τον πρώτο αγώνα να «σπάσουν» αυτό το πλεονέκτημα (69-67) και να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Ο πρώτος τελικός είχε «σημαδευτεί» από επεισόδια στο ΣΕΦ, ενώ ο Θοδωρής Παπαλουκάς είχε παραπονεθεί για φάουλ 6,7΄΄ πριν τη λήξη του αγώνα από τον Γιασικεβίτσιους κι ενώ επιχειρούσε λέι απ. Η Ιστορία πάντως έγραψε στη σειρά των τελικών 3-1 και ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το έβδομο διαδοχικό πρωτάθλημα μπάσκετ, ενδέκατο τα τελευταία δώδεκα χρόνια και 30ο στο σύνολο. Στον τελευταίο αγώνα στο ΟΑΚΑ, που σήμανε και το τέλος της καριέρας του Φραγκίσκου Αλβέρτη, ο αρχηγός των «πράσινων» και ο Διαμαντίδης ύψωσαν πρώτοι το βαρύτιμο τρόπαιο μπροστά σε 18.000 φιλάθλους τους, που σήμανε και το δεύτερο “triple crown” στην ιστορία του συλλόγου.

2009-2010: Η πιο «μελανή σελίδα» στην ιστορία των αναμετρήσεων σε τελικούς πλέι οφ, ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό στο μπάσκετ, «γράφτηκε» στις 6 Ιουνίου 2010. Στο ΣΕΦ, για τον 4ο και τελευταίο -όπως αποδείχτηκε- τελικό, το «ντέρμπι αιωνίων» δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Οι διαιτητές υποχρεώθηκαν να διακόψουν οριστικά τον αγώνα 1:03 πριν την ολοκλήρωσή του (69-75 υπέρ του Παναθηναϊκού έδειχνε ο ηλεκτρονικός πίνακας), λόγω ρίψης αντικειμένων από τους λιγοστούς οπαδούς του Ολυμπιακού που είχαν μείνει στο γήπεδο. Νωρίτερα οι διαιτητές είχαν διακόψει πάλι τον αγώνα (μετά από ρίψη φωτοβολίδων) και είχαν απαιτήσει την εκκένωση των κερκίδων του ΣΕΦ για να ξαναρχίσει ο αγώνας. Με τον αγώνα να κατακυρώνεται υπέρ του Παναθηναϊκού, οι «πράσινοι» έκαναν το 3-1 στη σειρά και πανηγύρισαν τον 31ο τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας στην ιστορία τους. Στον πρώτο τελικό στο ΟΑΚΑ, ο Παναθηναϊκός έφτασε άνετα στη νίκη 73-54 επί του Ολυμπιακού. Στο ΣΕΦ για τον δεύτερο τελικό, ο Ολυμπιακός ισοφάρισε σε 1-1 με νίκη 79-72. Η σειρά επέστρεψε στο ΟΑΚΑ για το 79-70 υπέρ του Παναθηναϊκού και το 2-1 για τους «πράσινους»… και στις 6 Ιουνίου σ’ έναν αγώνα που… διήρκεσε περίπου 4 ώρες, ο Παναθηναϊκός συνέχισε το σερί των οκτώ διαδοχικών τίτλων Α1.

2010-2011: Ο Παναθηναϊκός, όπως και τη σεζόν 2008-09, μπήκε στους τελικούς των πλέι οφ στην Α1 Ανδρών και πάλι με μειονέκτημα της έδρας, αλλά το πλεονέκτημα της έδρας των «ερυθρολευκων» αποδείχθηκε και πάλι ανίσχυρο. Με την υπογραφή του αρχηγού του, Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος τελείωσε τον αγώνα με 21 πόντους, ο Παναθηναϊκός πέρασε νικηφόρα 75-70 από το ΣΕΦ στον πρώτο τελικό και έκανε το καθοριστικό βήμα για τη διατήρηση των σκήπτρων. Στον δεύτερο τελικό στο ΟΑΚΑ οι «πράσινοι» έκαναν το 2-0 (78-66), με τον Ολυμπιακό να “φωνάζει” για τη διαιτησία, τον Ντούσαν Ιβκοβιτς να χαρακτήριζει στη συνέντευξη Τύπου μετά τον αγώνα “ανεπαρκείς για αγώνα τέτοιου επιπέδου” τους Χριστοδούλου, Φούφη και Ψαριανό και τον Γιάννη Μπουρούση αγανακτισμένο να ανακοινώνει την αποχώρηση του από την Εθνική Ανδρών.
Στον τρίτο τελικό στο ΣΕΦ, ο Ολυμπιακός έδωσε παράταση αγωνίας στην ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδας, καθώς επικράτησε 76-68 και μείωσε τη σειρά σε 2-1, αλλά ο Παναθηναϊκός φρόντισε στον τέταρτο τελικό να «καθαρίσει» την υπόθεση τίτλος. Παρά το γεγονός ότι αγωνίστηκαν χωρίς των αρχηγό τους, Δημήτρη Διαμαντίδη, ο οποίος είδε τον τελικό από τον πάγκο (διάστρεμμα στο 1:10), οι «πράσινοι» με πρωταγωνιστή τον Αντώνη Φώτση (22π., 6/6 τρίποντα) έφτασαν στην παράταση στη νίκη με 101-94 (κανονική διάρκεια 83-83) και «στέφθηκαν» για 32η φορά στην ιστορία τους πρωταθλητές Ελλάδας (9η διαδοχική και 13η τα τελευταία 14 χρόνια).

2011-2012: Οι τελικοί σημαδεύτηκαν από εξωαγωνιστικούς παράγοντες, με τον πρώτο αγώνα των «αιωνίων» να αναβάλλεται μετά από επίθεση αγνώστων με πέτρες στο πούλμαν που μετέφερε την αποστολή του Παναθηναϊκού προς το ΣΕΦ. Τελικά, μετά από σύσκεψη όλων των εμπλεκόμενων φορέων με τον τότε γενικό γραμματέα Αθλητισμού, Πάνο Μπιτσαξή, αποφασίστηκε να δοθεί εκκίνηση στους τελικούς, υπό δρακόντεια μέτρα.
Με κεκτημένη ταχύτητα από την κατάκτηση της Ευρωλίγκας, οι «ερυθρόλευκοι» υπό τις οδηγίες του Ντούσαν Ίβκοβιτς έφτασαν άνετα στη νίκη 84-78 στο ΣΕΦ και έκαναν το 1-0 στη σειρά. Στο ΟΑΚΑ, ο Ολυμπιακός επέστρεψε από το -16 (63-47), μείωσε στον πόντο, αλλά ο Παναθηναϊκός κατάφερε να πάρει τη νίκη και να ισοφαρίσει τη σειρά με το τελικό 81-79. Στο ΣΕΦ ο Ολυμπιακός δεν δυσκολεύτηκε να πάρει και πάλι προβάδισμα στις νίκες με 2-1 (84-71), ενώ στον 4ο τελικό στο ΟΑΚΑ οι «πράσινοι» υπερασπίστηκαν και πάλι την έδρα τους με οδηγό τον Μπατίστ (23π.) και έφτασαν στη νίκη με 84-74. Ωστόσο, στον 5ο τελικό στο ΣΕΦ, ο Ολυμπιακός δεν ήταν… διατεθειμένος να απωλέσει τον τίλο που διεκδικούσε επίμονα μετά από 15 χρόνια (το 1997 ο τελευταίος), κάτι που τελικά κατάφερε με τη νίκη του με 82-76, πανηγυρίζοντας τον 10ο τίτλο πρωταθλητή Ελλάδας στην ιστορία του.

2012-13: Στον πρώτο τελικό της σεζόν 2012-13, ο Παναθηναϊκός επανέλαβε τους «άθλους» του 2009 και του 2011 και πέτυχε το “break” με 64-51 στο ΣΕΦ, απέναντι σε έναν τραγικό από τα 6.75 (4/29!) Ολυμπιακό, που φαινόταν εξουθενωμένος από την υπερπροσπάθεια της κατάκτησης της Ευρωλίγκας για δεύτερη διαδοχική χρονιά. Στο ΟΑΚΑ οι «πράσινοι» με κορυφαίους τους Ούκιτς (17π.) και Διαμαντίδη (10π.) υπερασπίστηκαν με 63-52 την έδρα τους και έκαναν το 2-0, απέναντι στους «ερυθρόλευκους» των 5/26 τριπόντων!
Στον τρίτο και τελευταίο τελικό στο ΣΕΦ, η αναμέτρηση διεκόπη 1.27΄΄ πριν τη λήξη κι ενώ το σκορ ήταν 72-76, όταν μερίδα οπαδών των γηπεδούχων εκσφενδόνισαν προς τον πάγκο του Παναθηναϊκού αντικείμενα, κροτίδες και καρέκλες. Οι δύο ομάδες αποχώρησαν στα αποδυτήρια και ζητήθηκε από τους διαιτητές (Σχινάς, Κορομηλάς, Ταβουλαρέας) να εκκενωθεί το γήπεδο για να επαναρχίσει ο αγώνας. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν κατέστη εφικτό και, μετά τη σύμφωνη γνώμη και της Αστυνομίας, το παιχνίδι διεκόπη οριστικά και ο Παναθηναϊκός κατέκτησε το 33ο πρωτάθλημα της Ιστορίας του με “sweep” (3-0).

2013-14: Αυτή τη φορά ο Παναθηναϊκός είχε το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς με τον Ολυμπιακό και, παρά το γεγονός πως οι «ερυθρόλευκοι» έκαναν το “break” στο ΟΑΚΑ στον 3ο αγώνα (64-69), το οποίο ήταν το πρώτο του Ολυμπιακού μετά από 21 χρόνια απέναντι στον Παναθηναϊκό σε «μάχη» τίτλου, οι «πράσινοι» βρήκαν το σθένος να «απαντήσουν» στο ΣΕΦ στον 4ο αγώνα (65-67), χαλώντας τη… φιέστα που προετοίμαζε η ομάδα του Πειραιά. Στον 5ο τελικό αποδείχθηκε σχετικά εύκολο για τον Παναθηναϊκό να κάνει το 3-2 και να στεφθεί πρωταθλητής Ελλάδας για 34η φορά στην ιστορία του και 15η τα τελευταία 17 χρόνια.

2014-15: Για 11η φορά στην ιστορία του ο Ολυμπιακός στέφθηκε πρωταθλητής Ελλάδας στο μπάσκετ. Η ομάδα του Γιάννη Σφαιρόπουλου ήταν επιβλητική και στους τρεις τελικούς, δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Παναθηναϊκό και με ολοκλήρωσε τη σειρά με το πρώτο «sweep» (3-0) της ιστορίας της απέναντι στον «αιώνιο» αντίπαλό του σε τελικούς.

2015-16: Στην πιο συναρπαστική σειρά τελικών στην ιστορία των «αιωνίων», στην οποία σημειώθηκαν για πρώτη φορά τρία «break», ο Ολυμπιακός με την υπογραφή του Σπανούλη σε δεύτερο, τρίτο και τέταρτο τελικό έγραψε το 3-1 στη σειρά και στέφθηκε για πρώτη φορά πρωταθλητής Ελλάδας στην έδρα του Παναθηναϊκού.

2016-17: Όπως το 1999, όταν πανηγύρισε τον τίτλο του πρωταθλητή Ελλάδας μέσα στο ΣΕΦ, έτσι και φέτος, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να… παραβλέψει το πλεονέκτημα της έδρας του Ολυμπιακού και με break στον 5ο τελικό έγραψε το 3-2 στη σειρά των τελικών και επέστρεψε στο θρόνο του ελληνικού πρωταθλήματος, μετά από δύο χρόνια «ερυθρόλευκης» κυριαρχίας. Ο 5ος τελικός, πάντως, διεκόπη περίπου 2 λεπτά πριν τη λήξη του, όταν οι οπαδοί του Ολυμπιακού άρχισαν να πετούν στον αγωνιστικό χώρο κροτίδες και φωτοβολίδες, με τη διαφορά στους 17 πόντους (49-66). Μετά την εκκένωση του ΣΕΦ η αναμέτρηση συνεχίστηκε μέχρι το τελικό 66-51.