Δικαστής καταδίκασε τη Δευτέρα δύο δημοσιογράφους του πρακτορείου ειδήσεων Ρόιτερς να εκτίσουν επταετή κάθειρξη, αφού κρίθηκαν ένοχοι της κατηγορίας ότι παρέβησαν τον νόμο περί «κρατικών μυστικών», επειδή διεξήγαγαν έρευνα για μια σφαγή τουλάχστον 10 μελών της μουσουλμανικής μειονότητας των Ροχίνγκια, περιλαμβανομένων παιδιών.
Η υπόθεση σπιλώνει ακόμα περισσότερο την εικόνα της Αούνγκ Σαν Σου Τσι, επικεφαλής της κυβέρνησης της χώρας, που είχε τιμηθεί με το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης.
Οι δημοσιογράφοι, ο Ουά Λόουν, 32 ετών, και ο Κέι Σου Όου, 28 ετών, είχαν συλληφθεί στη Γιανγκόν τον Δεκέμβριο.
Ο Ουά Λόουν είπε σε υποστηρικτές του πριν από την απαγγελία της ετυμηγορίας ότι δεν φοβόταν. «Πιστεύω στη δημοκρατία και στην ελευθερία», ανέφερε, «ουδέποτε διέπραξα έγκλημα».
Οι δύο δημοσιογράφοι καταδικάστηκαν με βάση έναν νόμο της αποικιοκρατικής εποχής, μετά τη σύλληψή τους μερικά λεπτά αφότου δύο αστυνομικοί τους παρέδωσαν έγγραφα μέσα σε ένα εστιατόριο. Ένας αυτόπτης μάρτυρας έκανε λόγο περί ξεκάθαρης παγίδευσης των δημοσιογράφων.
Η καταδίκη των δύο δημοσιογράφων του Ρόιτερς αποτελεί «μεγάλο βήμα πίσω» για τη χώρα, κρίνει ο διευθυντής του διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων
Η απόφαση δικαστή της Μιανμάρ να καταδικάσει δύο δημοσιογράφους του Ρόιτερς να εκτίσουν επτά χρόνια κάθειρξη αφού τους έκρινε ένοχους για παράβαση του νόμου περί κρατικών μυστικών αποτελεί σοβαρή υπαναχώρηση της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της χώρας της νοτιοανατολικής Ασίας, έκρινε ο διευθυντής του διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων, ο Στίβεν Τζ. Άντλερ.
«Σήμερα είναι μια θλιβερή ημέρα για τη Μιανμάρ, τους δημοσιογράφους του Ρόιτερς, τον Ουά Λόουν και τον Κέι Σου Όου, και τον Τύπο σε όλο τον κόσμο», υπογράμμισε ο Άντλερ σε ανακοίνωση που δημοσιοποίησε.
«Αυτοί οι δύο αξιοθαύμαστοι ρεπόρτερ έχουν ήδη περάσει εννιά μήνες στη φυλακή, με πρόσχημα ψευδείς κατηγορίες σχεδιασμένες για να φιμώσουν τη δουλειά τους και να κατατρομοκρατήσουν τον Τύπο», συνέχισε.
«Χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο για τη διάπραξη αξιόποινων πράξεων, και παρά τα ατράνταχτα στοιχεία για την παγίδευσή τους από την αστυνομία, η σημερινή απόφαση τους καταδικάζει να συνεχίσουν να στερούνται την ελευθερία τους και αφήνει ατιμώρητη την ανάρμοστη συμπεριφορά των δυνάμεων ασφαλείας», τόνισε ο Άντλερ.
«Αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα πίσω στη μετάβαση της Μιανμάρ προς τη δημοκρατία, δεν ευθυγραμμίζεται με το κράτος του δικαίου ή την ελευθερία του λόγου, και πρέπει να διορθωθεί από την κυβέρνηση της Μιανμάρ κατεπειγόντως», συμπλήρωσε ο διευθυντής του πρακτορείου.
«Δεν θα περιμένουμε ενόσω οι Ουά Λόουν και Κέι Σου Όου υφίστανται τέτοια αδικία», τουναντίον «θα εξετάσουμε το πώς θα προχωρήσουμε τις επόμενες ημέρες, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχομένου να προσφύγουμε σε διεθνή φόρα», κατέληξε.
Αντιγράφοντας μεθόδους καταστροφής
Είναι απορίας άξιο τι θα πει στην ΔΕΘ ο πρωθυπουργός και πόσα από αυτά που θα πει θα τα πιστεύσει η ελληνική κοινωνία. Διότι το εξοργιστικό είναι ότι κρύβεται η πραγματικότητα από τον ελληνικό λαό ή ωραιοποιείται, όταν εκείνο που θα έπρεπε να τονιζόταν είναι ο τρόπος αποφυγής των λαθών που έγιναν και φτάσαμε στο σημερινό σημείο.
του Νίκου Σίμου
Διότι είπε μεν ο κ. Τσίπρας, στο υπουργικό του συμβούλιο ότι δεν θα επαναληφθούν τα λάθη που μας οδήγησαν στο σημερινό σημείο, αλλά ο ίδιος στην πράξη, ακολουθεί, όπου μπορεί, κυβερνητικές μεθόδους των δεκαετιών του 80 και του 90. Με συνεχείς προσλήψεις, και με διόγκωση του δημόσιου τομέα και, αν δεν τελούσε υπό τον ασφυκτικό έλεγχο των δανειστών, το βεβαιο είναι ότι θα «ανδρεοπαπανδρέϊζε» στον απόλυτο βαθμό, με το μειονέκτημα μάλιστα ότι δεν έχει, ούτε κατά διάνοιαν τα προσόντα του ιδρυτου του ΠΑΣΟΚ.
Η αλήθεια λοιπόν έχει ως εξής: Όχι μόνο «φάγαμε», ως χώρα 1 τρισεκατομμύριο ευρώ που μας είχε δώσει η Ευρώπη, αλλά βρεθήκαμε και με χρέος άλλα τριακόσια δισεκατομμύρια! Ομως πρέπει να κάνουμε μία διευκρίνιση αλλά και μία παρατήρηση που επιβεβαιώνουν ότι αυτή η χώρα δεν έχει σωτηρία. Η διευκρίνιση: Το 1 τρισεκατομμύριο δεν ήταν δάνεια αλλά κοινοτικά κονδύλια που δίνονταν προς ενίσχυση. Η παρατήρηση: Για να αντιληφθείτε το μέγεθος του ποσού που ξεκοκκαλίσαμε, αρκεί να αναφερθεί ότι το παγκόσμιο χρεος ανέρχεται σε 247 τρισεκατομμύρια! Αλλά τώρα θα πληρώνουμε την ανεμελιά μας ως χώρα –με βαρύτατες μάλιστα και διαχρονικές πολιτικές ευθύνες- για έναν αιώνα.
Τι σημαίνει αυτό; Ότι επί σαράντα σχεδόν χρόνια αυτά τα λεφτά δεν χρησιμοποιήθηκαν για ανάπτυξη της παραγωγικής βάσης της χώρας, για να παράγουμε προϊόντα και να τα εξάγουμε ή να καλύπτουμε τις ανάγκες μας. Χρησιμοποιήθηκαν σε αντικατάσταση των ανύπαρκτων εσόδων από την έλλειψη εθνικής παραγωγής. Και όταν τέλειωσε και το πανηγύρι και το παραμύθι αναγκαστήκαμε να βρεθούμε στην σημερινή θέση. Από την οποία δεν έχουμε σωτηρία. Το λέει κομψά το ΔΝΤ – που έχει πέσει βεβαίως κι εξω σε προβλέψεις- στην τελευταία του Εκθεση. Η ανάπτυξη είναι αναιμική και μπορεί να επηρεαστεί και από την επιβράδυνση της ανάπτυξης και στην ευρωζώνη. Και τα πολύ υψηλα πλεονάσματα για χώρες, χωρίς παραγωγή, όπως η Ελλάδα.
Και ο κ. Τσίπρας αμέριμνος επενδύει στον λαϊκισμό. Ήταν παιδάκι όταν «σφύριζαν» τα κοινοτικά δισεκατομμύρια πάνω από τα κεφάλια μας, ώστε να είναι αθώος του αίματος. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να έχει ως πρότυπο τις καταστροφικες εκείνες πρακτικές των περιόδων που δεν βίωσε μεν αλλά του είναι λίαν ελκυστικές, επειδή βασιζονται σε μία ανεύθυνη αρχη: Μετά από μένα ο κατακλυσμός….