Ο Χάουαρντ Σουλτς, ο άντρας που συνέβαλε όσο κανείς στο να γίνουν τα Starbucks η εταιρεία που είναι σήμερα, εγκαταλείπει πλέον τον γίγαντα του καφέ υπαινισσόμενος για πρώτη φορά, ότι μπορεί να συνεχίσει τη σταδιοδρομία του σε ένα δημόσιο αξίωμα.
Κι αυτό το δημόσιο αξίωμα μεταφράζεται από πολλούς ως η Προεδρία των ΗΠΑ το 2020, καθώς η χρονική στιγμή της αποχώρησης του 64χρονου επιχειρηματία από την ηγεσία της παγκόσμιας αλυσίδας καφέ σηματοδοτεί, ότι μάλλον εξετάζει σοβαρά αυτό το ενδεχόμενο εμπλοκής του με την πολιτική. Άλλωστε οι φήμες προϋπήρχαν καθώς και η εμφανής απουσία ενδιαφερόμενων για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών το 2020 λόγω του φαινομένου Τραμπ.
Στο παρελθόν, ο Σουλτς απέφευγε να διευκρινίσει ποια θα ήταν η πορεία που θα επέλεγε μετά την εποχή Starbucks, αλλά πρόσφατα φάνηκε πρόθυμος να ρίξει περισσότερο φως σε συνέντευξή του στους New York Times: “Εδώ και κάποιο καιρό, έχω βαθιά ανησυχία για τη χώρα μας – για την αυξανόμενη εσωτερική διχόνοια και τη θέση μας στον κόσμο”, δήλωσε ο ίδιος, προσθέτοντας ότι ο μελλοντικός του ρόλος θα μπορούσε να αφορά σε φιλανθρωπικές προσπάθειες.
Ενώ και στην επιστολή του προς το προσωπικό της εταιρείας κατ’ ουσίαν επιβεβαίωσε αυτές τις φήμες, γράφοντας “θα σκεφτώ μια σειρά επιλογών για τον εαυτό μου, από τη φιλανθρωπία μέχρι το δημόσιο αξίωμα, αλλά απέχω πολύ από το να γνωρίζω τι επιφυλάσσει το μέλλον”.
Ο Σουλτς έχει εκφράσει στο παρελθόν ανοιχτά τις θέσεις του για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, ενώ ως στέλεχος αναζητούσε “την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ κέρδους και συνείδησης”. Έχει επικρίνει σφοδρά τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ είχε υποστηρίξει τη Χίλαρι Κλίντον και τον Μπαράκ Ομπάμα.
Επιπλέον, τάσσεται υπέρ της αύξησης του κατώτατου μισθού και έχει δώσει τη δυνατότητα σε αριθμό υπαλλήλων της εταιρείας να σπουδάσουν δωρεάν σε κολέγια.
Με αφορμή τα γεγονότα στο Σάρλοτσβιτ της Βιρτζίνια, όπου ένας νεοναζί παρέσυρε και σκότωσε μια διαδηλώτρια, ο Σουλτς είπε ότι «χωρίς υπερβολή βρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή της ιστορίας» των ΗΠΑ και ότι «οι αξίες κι αυτά για τα οποία πολεμήσαμε στη χώρα μας κυριολεκτικά κρέμονται πάνω από την άβυσσο».
Ο Σουλτς είναι ένα ακόμα από τα στελέχη επιχειρήσεων, που πιθανολογείται ότι θα μπορούσαν να βρεθούν στο μονοπάτι της προεκλογικής εκστρατείας για το 2020, όπως ο Διευθύνων Σύμβουλος της Disney Ρόμπερτ Ίγκερ και ο δισεκατομμυριούχος ιδιοκτήτης των Dallas Mavericks, Μαρκ Κούμπαν.
Διαβάζοντας κανείς την προσεκτικά διατυπωμένη κοινή ανακοίνωση που έδωσε το Στέητ Ντιπάρτμεντ, μετά τη χθεσινή κρίσιμη συνάντηση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, Μάϊκ Πομπέο, με τον Τούρκο ομόλογό του, Μελβούτ Τσαβούσογλου, διαπιστώνει ότι επρόκειτο για μια πολύ στιβαρή, και έντονη όσο αφορά τη διαπραγμάτευση, συζήτηση μεταξύ των δυο ανδρών. Είναι γεγονός ότι εδώ και αρκετό καιρό, οι σχέσεις μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Άγκυρας, είναι ένα διαρκές ντέρμπι και χθες στο Φόγγυ Μπότομ, έγινε ξεκάθαρο ότι το ντέρμπι αυτό πήρε παράταση για μετά τις κρίσιμες εκλογές της Τουρκίας στα τέλη του μήνα.
Γεώργιος Σαΐνοβιτς Ιβάνωφ
*Γράφει ο ιστορικός Στέφανος Καβαλλιεράκης
Ο Γεώργιος Σαΐνοβιτς Ιβάνωφ (Jerzy Szajnowicz Iwanow) ήταν Πολωνός στην καταγωγή, γεννήθηκε στην Βαρσοβία στις 14-12-1911. Μετά τον θάνατο του Ρώσου πατέρα του, η Πολωνίδα μητέρα του παντρεύτηκε τον Έλληνα Γιάννη Λαμπριανίδη και μετακόμισαν οικογενειακά στη Θεσσαλονίκη. Ο Ιβάνωφ υπήρξε ένας από τους πιο επιτυχημένους αθλητές του Ηρακλή Θεσσαλονίκης σε κολύμβηση και υδατοσφαίριση προπολεμικά και ανήκει σ εκείνη την κατηγορία των σαμποτέρ που έδρασαν με μεγάλο ηρωισμό κατά την διάρκεια της γερμανικής κατοχής στις πόλεις των οποίων η δράση δεν έγινε ποτέ πλήρως γνωστή και τα όποια στοιχεία ήρθαν στο φως κατόπιν συχνά τυχαίων μαρτυριών αφού ήταν παραγνωρισμένοι από την ακαδημαϊκή ιστορία και συνήθως εκτελέστηκαν από τους γερμανούς κατόπιν προδοσίας.
Ο Ιβάνωφ αντιστοιχεί ακριβώς σε αυτή τη περίπτωση του κανόνα: εξαιρετικός αθλητής , ιδιαίτερα τολμηρός και φοβερά επινοητικός σαμποτέρ, υπήρξε μια παραγνωρισμένη μορφή ήρωα. Ο Ιβάνωφ έχει πολλά στοιχεία μυθιστορηματικού ήρωα ενώ και η πλήρης του δράση δεν έχει γίνει ακόμη γνωστή. Εκπαιδεύτηκε από τις πολωνικές και βρετανικές μυστικές υπηρεσίες και απέκτησε το ψευδώνυμο “ Athos” . Έχει εμπλακεί ή έχει πραγματοποιήσει μόνος του μερικά από τα πιο εντυπωσιακά σαμποτάζ εις βάρος της γερμανικής πολεμικής μηχανής στο Β παγκόσμιο πόλεμο. Σε κάθε δολιοφθορά, άφηνε πίσω του την ένδειξη Β.Β. 13 . Φέρεται να είχε κάνει πραγματικά ασύλληπτα πράγματα: είχε κλέψει έγγραφα μέσα από τα Γερμανικό Στρατηγείο εγκατεστημένο στη ‘Μεγάλη Βρεταννία’, είχε ανατινάξει αποθήκες πυρομαχικών, αεροπλάνα, πλοία, κλπ.
Δύο από τα εμβληματικά σαμποτάζ του ήταν η ανατίναξη του γερμανικού υποβρύχιου U-133, το οποίο είχε βυθίσει βρετανικό αντιτορπιλικό και το χρησιμοποιούσαν για την εκπαίδευση των Ιταλών ναυτικών. Ο τρόπος που διάλεξε ήταν εντυπωσιακός και πολύ δύσκολος. Εφοδιάσθηκε με έναν εκρηκτικό ωρολογιακό μηχανισμό, τον οποίο έδεσε γύρω από την μέση του και κολύμπησε νύχτα από την ακτή του Πειραιά στον ναύσταθμο της Σαλαμίνας. Τοποθέτησε την βόμβα στα ύφαλα του υποβρυχίου, το οποίο 2 ώρες μετά βγήκε για περιπολία. Το γερμανικό υποβρύχιο ανατινάχθηκε και βυθίστηκε αύτανδρο με τα 45 μέλη του πληρώματος του στις 14 Μαρτίου 1942. Τον Μάιο του 1943, ο Ιβάνωφ κατάφερε να εισχωρήσει μεταμφιεσμένος σε Γερμανό στρατιώτη στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, ανατινάζοντας με εκρηκτικά μεγάλο αριθμό Γερμανικών αεροπλάνων. Το ίδιο σαμποτάζ επανέλαβε και στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας καταστρέφοντας 87 αεροπλάνα. Πολλά άλλα σαμποτάζ του δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστά.
Ο Ιβάνωφ, επικηρυγμένος και καταδιωκόμενος ακατάπαυστα συνελήφθη δυο φορές από τους γερμανούς και δραπέτευε πάντα. Την τρίτη φορά όμως αυτός και η ομάδα του προδόθηκαν από τον αστυνομικό Π. Λαμπρινόπουλο έναντι 2.000.000 δραχμών. Εκτελέστηκε με άλλα 16 άτομα τα περισσότερα μέλη της ομάδας του στην Καισαριανή στις 4 Ιανουαρίου 1943 . Για να καταφέρουν οι Γερμανοί να τον ελέγξουν, τον είχαν τραυματίσει στη πλάτη ενώ εκτελέστηκε δέσμιος.
Το γήπεδο του Ηρακλή ονομάστηκε « Ιβανώφειο» προς τιμή του.
Στην Πολωνία θεωρείται εθνικός ήρωας και έχει λάβει τα ανώτερα μετάλλια ανδρείας Πολωνίας και Ελλάδας.
*Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης είναι ιστορικός, Δρ. Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.