12.2 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 20880

«Ανάσα» στα εργασιακά προσφέρει η εταιρεία Παπαστράτος

Ένα πρωτοποριακό μοντέλο λειτουργίας εγκαινιάζει από τα μέσα Μαΐου η εταιρεία Παπαστράτος στο εργοστάσιό της στον Ασπρόπυργο μετά την ολοκλήρωση επένδυσης ύψους 300 εκατ. ευρώ και τη μετατροπή του εργοστασίου σε αποκλειστική μονάδα παραγωγής θερμαινόμενων ράβδων καπνού για το IQOS.

Με το νέο μοντέλο λειτουργίας διασφαλίζεται η εικοσιτετράωρη και επταήμερη λειτουργία ορισμένων τμημάτων της παραγωγής με ταυτόχρονη μείωση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων στα τμήματα αυτά κατά περίπου 7%.

Συγκεκριμένα, όπου απαιτείται 24ωρη λειτουργία σε 7μερη βάση, εισάγεται ένα σύστημα κυλιόμενων βαρδιών, με 4 μέρες 8ωρης εργασίας ακολουθούμενο από 2 ημέρες ανάπαυσης (ρεπό). Αυτό το μοντέλο εξασφαλίζει σε κάθε εργαζόμενο επιπλέον 18 ημέρες ανάπαυσης το χρόνο.

Μέσα από το νέο μοντέλο η Παπαστράτος μειώνει τον μέσο χρόνο εργασίας σε 37,3 ώρες την εβδομάδα (αντί για 40), διατηρώντας παράλληλα το ίδιο επίπεδο μισθών. Σημειώνεται ότι το νέο μοντέλο λειτουργίας του εργοστασίου αυξάνει τις ανάγκες σε ανθρώπινο δυναμικό κατά 12,5%

Όπως αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Γιώργος Παρτσακουλάκης, Γενικός Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού της Παπαστράτος «ένας από τους αναγκαίους παράγοντες για να μπορέσει να γίνει η επένδυση στην Ελλάδα και να επιλεγεί το εργοστάσιο της Παπαστράτος στον Ασπρόπυργο ως το πρώτο που μετατρέπεται σε εργοστάσιο παραγωγής καινοτόμων προϊόντων θερμαινόμενων ράβδου καπνού για το IQOS, ήταν και η μετατροπή του σε ένα εργοστάσιο συνεχούς λειτουργίας, δηλαδή παραγωγής επί επτά μέρες την εβδομάδα και όχι πέντε όπως ήταν».

Σε αυτό το πλαίσιο, όπως αναφέρει ο κ. Παρτσακουλάκης «έπρεπε να έρθουμε σε επαφή με τους εργαζόμενους και να αποφασίσουμε πώς θα γίνει αυτή η μετάβαση, τι είδους συμβάσεις εργασίας θα έχουμε πως θα μπορέσουμε να καλύψουμε την ανατροπή στην ημερήσια ζωή των εργαζομένων. Πώς θα μπορέσουμε δηλαδή να δημιουργήσουμε συνθήκες ισορροπίας μεταξύ προσωπικής και επαγγελματικής ζωής των εργαζομένων γιατί τα Σαββατοκύριακα πια θα ήταν μέρος του εργασιακού τους χρόνου».

Σύμφωνα με τον κ. Παρτσακουλάκη ήταν μια μακρόχρονη αλλά ταυτόχρονα επίπονη και εποικοδομητική διαδικασία από την οποία προέκυψε η νέα επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση. «Πλέον, αντί για πενθήμερη απασχόληση με δύο ρεπό ανά εβδομάδα θα έχουμε εξαήμερη απασχόληση δηλαδή τέσσερις μέρες εργασία και δύο ανάπαυση σε κυλιόμενο ρυθμό. Εξαιτίας αυτής της αλλαγής της προσέγγισης θα χρειαστούμε επιπλέον προσωπικό από τους 400 εργαζόμενους που είχαμε ανακοινώσει αρχικά. Αυτή τη στιγμή εκτιμούμε ότι θα χρειαστούμε περίπου 60 επιπλέον εργαζόμενους. ‘Αρα ενώ αρχικά λέγαμε ότι θα χρειαστούμε 400 νέους εργαζόμενους, εκτιμούμε ότι θα ξεπεράσουμε τους 460 νέους εργαζόμενους στην εγκατάσταση» αναφέρει ο κ. Παρτσακουλάκης.

Παράλληλα, επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «στην παρούσα φάση, καθώς το εργοστάσιο δεν έχει ολοκληρώσει την εγκατάσταση, αυτό αφορά 350 εργαζόμενους. Στην πλήρη του εκτέλεση, μέχρι το τέλος του 2019 οπότε και θα έχουν εγκατασταθεί δέκα μηχανές στο εργοστάσιο, αυτό θα αφορά γύρω στους 500 εργαζόμενους. Σημειώνεται ότι το μειωμένο ωράριο δεν αφορά όλα τα τμήματα της εταιρείας αφορά μόνο τα παραγωγικά τμήματα της εταιρείας, δηλαδή τους εργαζόμενους που είναι στην παραγωγή».

«Για κάποιους θα μπορούσε να φαίνεται ότι αυτή η προσέγγιση είναι μια μη αποδοτικά οικονομική προσέγγιση με την έννοια ότι μειώνουμε τον μέσο χρόνο εργασίας στις 37,3 ώρες ανά εβδομάδα, δημιουργούμε 18 επιπλέον ρεπό για κάθε εργαζόμενο τον χρόνο και με σκληρούς οικονομικούς όρους αυτό θα φαινόταν όχι έξυπνη λύση. Ωστόσο, η προσέγγιση που έχουμε σαν εταιρεία με ιστορική παρουσία 90 χρόνων στην Ελλάδα, συνδυάζει την ελληνική ψυχή αλλά και όλα τα οφέλη που μπορείς να έχεις όταν είσαι μέλος ενός πολυεθνικού ομίλου που μπορεί να σου δίνει καινοτόμα προϊόντα και καινοτόμες προσεγγίσεις» αναφέρει ο κ. Παρτσακουλάκης και συνεχίζει: «Η προσέγγισή μας είναι ότι η επένδυση δεν είναι ευκαιριακή αλλά είναι στρατηγική και αυτό που έπρεπε να βρούμε ήταν μια ισορροπημένη λύση μεταξύ του τι θέλουμε να πετύχουμε σαν εταιρεία έναντι αυτού που θέλουμε να πάρουμε από τους εργαζόμενους που είναι η αφοσίωσή τους και ο ενθουσιασμός τους για τα προϊόντα υψηλής ποιότητας και καινοτομίας που θα παράγουμε. ‘Αρα θέλαμε την ολοκληρωτική συμμετοχή των εργαζομένων στο νέο μας εγχείρημα και αυτό δεν μπορούσε να γίνει έχοντάς τους απέναντί μας παρά μόνο δίπλα μας».

Την ικανοποίησή του για την νέα επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εκφράζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Ελευθέριος Τράκας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Καπνοβιομηχανιών Ελλάδας και αντιπρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων της Παπαστράτος.

Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ «η διοίκηση της Παπαστράτος δεσμεύτηκε να προχωρήσει στην υλοποίηση μιας πολύ μεγάλης επένδυσης στην Ελλάδα και το έπραξε. Δεσμεύτηκε επίσης ότι η επένδυση διασφαλίζει όλες τα θέσεις εργασίας των εργαζομένων που δουλεύουν ήδη στο εργοστάσιο ενώ παράλληλα θα προχωρήσει στην πρόσληψη νέων για το νέο αυτό εγχείρημα. Ήταν μεγάλη η πρόκληση που μας δόθηκε για να συμφωνήσουμε στην νέα επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση. ‘Αλλωστε, ποιο συνδικαλιστικό όργανο θα αρνιόταν τη διασφάλιση θέσεων εργασίας και προσλήψεις νέων εργαζομένων στην σημερινή Ελλάδα».

«Είμαστε πρωτοπόροι που κατορθώσαμε να μειώσουμε τις ώρες εργασίας χωρίς καμία απολύτως μείωση αποδοχών, προσθέτοντας και επιπλέον παροχές στους εργαζόμενους» αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Τράκας και συνεχίζει: «Το σημαντικότερο όμως είναι ότι δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Γίνονται συνέχεια προσλήψεις διαφόρων ειδικοτήτων για την υλοποίηση της επένδυσης. Τόσο το πρωτοβάθμιο σωματείο εργαζομένων της εταιρείας Παπαστράτος όσο και το δευτεροβάθμιο όργανο, η ομοσπονδία εργαζομένων καπνοβιομηχανιών Ελλάδας, θεωρούν ότι αυτή η συμφωνία είναι πρωτοποριακή για το κίνημα και επιτεύχθηκε χωρίς να υπάρξουν μειώσεις αποδοχών ενώ παράλληλα δόθηκαν και επιπροσθέτες παροχές στους εργαζόμενους. Επιπλέον εξασφαλίστηκαν οι ήδη υπάρχουσες θέσεις εργασίας και δημιουργήθηκαν 400 επιπλέον νέες θέσεις εργασίας. Οι συνθήκες εργασίας για τους εργαζόμενους στην Παπαστράτος γίνονται ακόμα πιο ευνοϊκές».

Σημειώνεται ότι η Παπαστράτος κατέχει ηγετική θέση στην παραγωγή και εμπορία προϊόντων καπνού στην Ελλάδα για περισσότερες από οκτώ δεκαετίες.

Το 2017 γύρισε σελίδα στην ιστορία της υλοποιώντας μια σημαντική επένδυση ύψους 300 εκατ. ευρώ για την μετατροπή του εργοστασίου της στον Ασπρόπυργο σε μονάδα αποκλειστικής παραγωγής των θερμαινόμενων ράβδων καπνού για το πρώτο νέο καπνικό προϊόν δυνητικά μειωμένου κινδύνου σε σχέση με τα συμβατικά τσιγάρα, το IQOS.

Το εργοστάσιο της Παπαστράτος, γίνεται το 2ο εργοστάσιο παγκοσμίως στο δίκτυο της μητρικής Philip Morris International (PMI) που παράγει αποκλειστικά τις θερμαινόμενες ράβδους καπνού και αναμένεται να έχει σημαντικά ενισχυμένη εξαγωγική δραστηριότητα. Από τη νέα αυτή επένδυση της εταιρείας δημιουργούνται 400 άμεσες νέες θέσεις εργασίας, αυξάνοντας το συνολικό αριθμό των άμεσα και έμμεσα εργαζομένων της Παπαστράτος στους 1.200.

Η Παπαστράτος και η ΡΜΙ απορροφούν παραδοσιακά το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής παραγωγής ανατολικών καπνών.

Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία έχει αναλάβει σημαντικές πρωτοβουλίες για την ανακούφιση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων μέσα από ένα εκτεταμένο πρόγραμμα Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης.

«Άουσβιτς: Έλληνες – Αριθμός Μελλοθανάτου»

Στην παρουσίαση του βιβλίου του Γεώργιου Πηλιχού, «Άουσβιτς: Έλληνες – Αριθμός Μελλοθανάτου», η οποία πραγματοποιήθηκε στο Ελληνικό Σπίτι στο Παρίσι, υπό την ευθύνη του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της χώρας μας στη Γαλλία, συμμετείχε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης, Γιώργος Φλωρεντής, εκπροσωπώντας τον υπουργό ΨΗΠΤΕ, Νίκο Παππά.

Ο Γιώργος Φλωρεντής, αφού μετέφερε το χαιρετισμό του Νίκου Παππά, ανέφερε για το βιβλίο: «Το μνημειακό αυτό βιβλίο μάς κάνει κοινωνούς μιας άλογης και άδικης εξόντωσης, μιας φρίκης την οποία εξιστορούν οι ίδιοι οι μάρτυρες. Οι μνήμες από το Άουσβιτς, Εβραίων και Χριστιανών, αλλά πρώτα από όλα Ελλήνων, αποτελούν ένα μοναδικό απόσπασμα Ιστορίας για το λαό μας», συμπληρώνοντας ότι «όσο ο ρατσισμός και το μίσος προσπαθούν να αποκτήσουν, παντού στον κόσμο, φωνή και πάλι, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε το παρελθόν. Και με βάση αυτό να προχωρούμε στο μέλλον. Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσουμε».

Ο συγγραφέας του βιβλίου, Γεώργιος Πηλιχός, σημείωσε χαρακτηριστικά ότι «το έργο, που δημιούργησα, επιχειρεί να δείξει τι μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος σε έναν άλλον άνθρωπο. Θα αποτελούσε παγίδα το να δημιουργήσω ένα βιβλίο για να δείξω μόνο τι έκαναν οι ναζί στους Εβραίους».

Ο κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης, ο ειδικός γραμματέας Πολιτιστικής και Θρησκευτικής Διπλωματίας του υπουργείου Εξωτερικών, Δρ. Ευστάθιος Λιανός-Λιάντης, αναφέρθηκε στη δομή του βιβλίου του Γιώργου Πηλιχού, στα στοιχεία που παρουσιάζονται για τα τάγματα θανάτου, στο Άουσβιτς και την οργανωτική του λειτουργία του, στα έγγραφα για την «Τελική Λύση», στα αρχεία με τα στοιχεία των θυμάτων. Επεσήμανε ότι «σύμφωνα με τα αρχεία του Άουσβιτς, έφτασαν εκεί, 55.577 άνθρωποι από διάφορες περιοχές της χώρας. Από αυτούς, 42.561 θανατώθηκαν αμέσως μόλις έφτασαν στο στρατόπεδο. Από τους 13.016 που κρίθηκαν ικανοί για δουλειά επέζησαν γύρω στους 1.800, όπως δείχνουν οι αριθμοί εισαγωγής και οι αριθμοί βραχίονα που έδωσε το στρατόπεδο».

Την παρουσίαση του βιβλίου παρακολούθησαν εκπρόσωποι των διπλωματικών αρχών της Ελλάδας και Κύπρου στη Γαλλία, Γάλλοι βουλευτές, εκπρόσωποι της ακαδημαϊκής και πανεπιστημιακής κοινότητας, μέλη της ελληνικής, κυπριακής και εβραϊκής κοινότητας, πρόεδροι εβραϊκών συλλόγων στη Γαλλία, μέλη του Αντιπροσωπευτικού Συμβουλίου των Εβραϊκών Θεσμών στη Γαλλία (CRIF), καθώς και Έλληνες και Γάλλοι δημοσιογράφοι.

Στο πλαίσιο της επίσκεψής του στο Παρίσι, ο γενικός γραμματέας του υπουργείου ΨΗΠΤΕ, Γιώργος Φλωρεντής, συναντήθηκε με την Σέτα Θεοδωρίδου, Πρόεδρο Εκτελεστικού Γραφείου της Ελληνικής Κοινότητας Παρισίου και Περιχώρων, στα γραφεία της Κοινότητας και συζήτησαν το έργο και τις δράσεις της Κοινότητας καθώς και τα θέματα, που απασχολούν τον οργανισμό.

Συνελήφθη 30χρονος που μετέφερε βαρύ οπλισμό

Βαρύ οπλισμό μετέφερε ένας 30χρονος Αλβανός ο οποίος συνελήφθη, χθες στο Ασπροκκλήσι Θεσπρωτίας, στο πλαίσιο συντονισμένης αστυνομικής επιχείρησης στην ελληνοαλβανική μεθόριο.

Ο συλληφθείς, που σύμφωνα με αστυνομικές πηγές, ζει στο Μπεράτι της Αλβανίας, εντοπίστηκε να κινείται ύποπτα σε δύσβατη περιοχή στο Ασπροκκλήσι. Από την αστυνομική έρευνα, αποκαλύφθηκε ότι είχε μεταφέρει και είχε κρύψει στην περιοχή, 3 πολεμικά όπλα Kalashnikov, 3 γεμιστήρες και 42 φυσίγγια, διαμετρήματος 7,62 mm.

Στην κατοχή του 30χρονου βρέθηκαν και κατασχέθηκαν επίσης, ένα κινητό τηλέφωνο καθώς και μικρά χρηματικά ποσά σε ευρώ και δολάρια των ΗΠΑ.

Τα κατασχεθέντα όπλα, θα αποσταλούν στην Υποδιεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών Βορείου Ελλάδος για περαιτέρω εργαστηριακή εξέταση.

Ο συλληφθείς με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του για εισαγωγή, μεταφορά και κατοχή όπλων, θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσπρωτίας ενώ την προανάκριση ενεργεί η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ηγουμενίτσας. Στην επιχείρηση των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Ηγουμενίτσας συμμετείχαν άνδρες της Ομάδας Πρόληψης και Καταστολής Εγκληματικότητας και του Α΄ Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Φιλιατών.

«Έως εσχάτου της Γης»

Η ειρηνική συνύπαρξη ανθρώπων που ανήκουν σε διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες, η μετάβαση και περιήγηση του Προκαθημένου της Ρωσικής Εκκλησίας Κυρίλλου στην πόλη των Τιράνων και η ρωσική έκδοση του βιβλίου του «Έως εσχάτου της Γης», αποτελούν το επίκεντρο αναφοράς του ων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστασίου στη συνέντευξη την οποία παραχώρησε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Αναλυτικότερα, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, σε σχέση με τη συνύπαρξη ανθρώπων από διαφορετικές θρησκευτικές κοινότητες, υπογράμμισε ότι «μπορεί γενικά να προέλθει από δύο αντίθετες αφετηρίες. Είτε από την αδιαφορία για τη θρησκευτική εμπειρία είτε από την ενσυνείδητη βίωση της βαθύτερης ουσίας της θρησκείας. Αντιστρόφως, η θρησκευτική μισαλλοδοξία και η εχθρότητα ανάμεσα σε συνυπάρχουσες θρησκευτικές κοινότητες είναι δυνατόν να αναπτυχθούν είτε από σπέρματα θρησκευτικού τύπου, έναν ακραίο φανατισμό, είτε από μη θρησκευτικούς παράγοντες, πολιτικούς, εθνικιστικούς, ψυχολογικούς, που επιχειρούν να χρησιμοποιήσουν τη θρησκεία για άλλες επιδιώξεις».

Σε αυτό το σημείο του λόγου του, έκανε γνωστό ότι «αυτές οι ρίζες υπήρξαν ισχυρές στο παρελθόν και δεν παύουν να διατηρούν σε όλες τις χώρες τη ζωτικότητά τους. Εμείς προσπαθούμε να αντλούμε χυμούς από τις υγιείς ρίζες του θρησκευτικού βιώματος και να βοηθούμε στην κοινωνική ανάπτυξη και την πρόοδο της Αλβανίας, τη συμφιλίωση και την ειρηνική συμπόρευση ιδιαίτερα με τους γείτονες και με όλους τους άλλους λαούς».

Σε ό,τι αφορά με τη μετάβαση και περιήγηση του Προκαθημένου της Ρωσικής Εκκλησίας στην πόλη των Τιράνων τόνισε: «Η ειρηνική επίσκεψη του Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ.κ. Κυρίλλου υπήρξε ιστορικό γεγονός, ευλογία, φανέρωση και διακήρυξη της ενότητας της Ορθοδοξίας».

Εξέφρασε την άποψη ότι η τριήμερη επίσκεψη «του Μακαριωτάτου Αγίου Αδελφού Πατριάρχου Μόσχας και πάσης Ρωσίας κ.κ. Κυρίλλου (που έγινε από 28-30 Απριλίου ε.έ.) αποτελεί σημαντικό σταθμό στις σχέσεις δύο τοπικών Εκκλησιών, οι οποίες υπέφεραν βαριά από τον αντιθρησκευτικό διωγμό». Επ’ αυτού επισήμανε ότι «η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας, μάλιστα, είχε πλήρως διαλυθεί και επικρατούσε η άποψη ότι είχε οριστικά σβήσει από τον χάρτη. Δοξολογήσαμε τον Θεό των θαυμασίων για τις δωρεές, που από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μας έχει χαρίσει». Συμπληρωτικά, σημείωσε ότι «η Εκκλησία της Ρωσίας αναπτύχθηκε σε κλίμα θρησκευτικής ελευθερίας, ενώ η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας αναθεμελιώθηκε εκ βάθρων και ζει δημιουργικά μέσα στο πασχαλινό φως».

Ακολούθως, αναφέρθηκε στην αίσθηση που δημιούργησε στον Πατριάρχη Κύριλλο και τη συνοδεία του η επίσκεψη στην Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας, οι οποίοι «γνώριζαν από περιγραφές την πορεία της Εκκλησίας μας, αλλά, όπως δήλωσαν, όσα είδαν και έζησαν στη σύντομη αυτή επίσκεψη ήταν μια έκπληξη» και εν συνεχεία έκανε λόγο για το Συλλείτουργο στον Καθεδρικό Ναό της Αναστάσεως του Χριστού. «Κατά το Συλλείτουργο, δόθηκε η ευκαιρία μαζί με τη δοξολογία και την ευγνωμοσύνη στον Θεό να υπογραμμιστεί ότι κατά τον 21ο αι. ζωτικά για την Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένουν τα θέματα: α) η εμβάθυνση της ενότητος των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, με τονισμό πάντοτε του μυστηριακού χαρακτήρα της και την ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια των μελών της, β) Η δυναμική Ορθόδοξη μαρτυρία στον σύγχρονο κόσμο, με τη βεβαιότητα ότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν ζει αποκλειστικά για τον εαυτό της, αλλά ό,τι είναι και ό,τι της έχει δοθεί προορίζεται για ολόκληρη την ανθρωπότητα, γ) Η συμβολή στην ειρηνική συνύπαρξη των κατά τόπους θρησκευτικών κοινοτήτων, με προσπάθεια ώστε να γεφυρώνονται οι αντιθέσεις και με σκοπό την ειρηνική συνύπαρξη με ανθρώπους διαφορετικών θρησκευτικών αντιλήψεων».

Αξιοσημείωτη, η παρουσίαση της ρωσικής έκδοσης του βιβλίου του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Αλβανίας «Έως εσχάτου της Γης», η οποία έλαβε χώρα στο Πολιτιστικό Κέντρο του Ιερού Καθεδρικού Ναού, για την οποία, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, νιώθει βαθιά συγκίνηση, ενώ παράλληλα περιποιεί τιμή στο πρόσωπό του η επιλογή του Πατριάρχη Κυρίλλου να γίνει μετάφραση του βιβλίου του στη ρωσική.

Σχετικά με τη συγγραφή του βιβλίου, είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «κατά τη δεκαετία του 1960, όταν στο πλαίσιο της Διορθοδόξου Νεολαίας αρχίσαμε να αναφερόμαστε στη συχνά “λησμονημένη εντολή” του Αναστάντος Χριστού “Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη…”, (Ματθ. 28:19-20), πολλοί θεώρησαν ότι επρόκειτο για ανεδαφικό ενθουσιασμό. Άλλοι επιχείρησαν να μειώσουν την προσπάθειά μας, ως δήθεν επίδραση των Δυτικών Εκκλησιών. Αποφασίσαμε τότε να προχωρήσουμε σε συστηματική θεολογική και ιστορική μελέτη του ιεραποστολικού έργου της Ανατολικής Εκκλησίας. Αρχίσαμε την έρευνα των Βυζαντινών Ιεραποστολών -στην κορυφή των οποίων δεσπόζει ο Ισαπόστολος Άγιος Κύριλλος- και κατόπιν προχωρήσαμε στο έργο των Ρώσων Ιεραποστόλων, οι οποίοι συνέχισαν τη διάδοση του Ευαγγελίου σε λαούς, οι οποίοι έως τότε το αγνοούσαν».

Επιπρόσθετα, τόνισε ότι τα κείμενα που περιλαμβάνονται στο βιβλίο σε ενιαία επεξεργασία προέκυψαν ύστερα από έρευνα και δημοσίευση, για πρώτη φορά, στα ελληνικά και στα αγγλικά μελετών για το έργο των μεγάλων ιεραποστόλων, όπως του Αγίου Ιννοκεντίου Βενιαμίνωφ, στην Αλάσκα (ο οποίος τελικά εξελέγη Μητροπολίτης Μόσχας), του Αγίου Νικολάου Κασάτκιν στην Ιαπωνία και πολλών άλλων και καταθέτει πως όλο αυτό το «ταξίδι» το βίωσε «με βαθιά συγκίνηση».

Επιπλέον, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι υπάρχει και κάτι ιδιαίτερο που συνδέει το βιβλίο αυτό με τη διακονία του στην Αλβανία. «Το πνεύμα που διέπει τα κείμενα αυτά αποκαλύπτει το “ιδιαίτερο” μυστικό που με οδήγησε να αποδεχθώ την κρίσιμη πρωτοεμφανιζόμενη αποστολή, την αναθεμελίωση, δηλαδή, και ανάπτυξη μιας Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας σε έδαφος ολισθηρό. Επίσης, εξηγεί, έμμεσα, την επιμονή μου να επισημαίνεται το χρέος της Ορθοδόξου Μαρτυρίας σε νέα σύνορα και να καταχωρείται στα πανορθόδοξα κείμενα (αρχίζοντας από τα ανακοινωθέντα των Συνάξεων των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών έως το Μήνυμα και τα άλλα κείμενα της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου των Ορθοδόξων Εκκλησιών στην Κρήτη)».

Καταληκτικά, αποκάλυψε ότι «ως επίμετρο του βιβλίου δημοσιεύεται ένα αρχικό “μανιφέστο”, που καθόρισε τον ρυθμό της πορείας μας τις τελευταίες δεκαετίες. “Αδιαφορία για την Ιεραποστολή σημαίνει άρνηση της Ορθοδοξίας”. Αντλώντας από τις αέναες πηγές της Ορθοδόξου παραδόσεως, έχουμε τη δυνατότητα να ανανεώνουμε τα οράματά μας και τη δράση μας. Ιδιαίτερα στον 21ο αι., κατά τον οποίον ο τεχνολογικός πολιτισμός ενώνει ολόκληρη την ανθρωπότητα με εκπληκτική ταχύτητα. Η θεμελιώδης, πάντως, τελευταία εντολή του Αναστάντος Χριστού, -όπως τονίζεται στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου και στις Πράξεις των Αποστόλων- διατηρεί όλη την έντασή της: «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη…», ( Ματθ. 28: 19-20), «”και έσεσθέ μοι μάρτυρες… έως εσχάτου της γης.” (Πραξ. 1:8)».

Ντομινίκ Μανοτί: Γιατί ο Μάης του ’68 ηττήθηκε

“Κανένα βιβλίο, κανένας συγγραφέας δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Οι αλλαγές στις κοινωνίες δεν επιτυγχάνονται με τη συγγραφή. Αυτά είναι “δουλειά” των κινημάτων…”.

Ως άλλος Τίτος Πατρίκιος (“…γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτα/κανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες”) η 76χρονη πολυβραβευμένη Γαλλίδα συγγραφέας νουάρ μυθιστορημάτων, Ντομινίκ Μανοτί, – ακτιβίστρια στο χώρο της πολιτικής από τα τέλη της δεκαετίας 1950, και ειδικότερα στην Ένωση Κομμουνιστών Φοιτητών, συνδικαλίστρια μέχρι τα μέσα της δεκαετίας 1980, υπήρξε απόλυτα σαφής.

“Μιλούν για το Μαη του 68 σαν ένα …γαλλο – γαλλικό σύντομο κίνημα. Δεν ήταν έτσι. Ο Μάης είναι ένα παγκόσμιο κίνημα – δεν αφορά μόνο τη Γαλλία και τη “μικρή” της ιστορία. Ξεκίνησε πολύ πριν το Μάη, και “απλώθηκε” χρονικά, τουλάχιστον επί μια εικοσαετία, και γεωγραφικά σ΄ όλο τον κόσμο. Ήταν ένα παγκόσμιο κίνημα μακράς διάρκειας που έφτασε στο Τόκυο και τη Νέα Υόρκη, στην Τσεχοσλοβακία και τις χώρες των αποικιών. Ναι, το “΄68″ τέλειωσε με ήττα. Κατατροπωθήκαμε… Ακολούθησε η προβληματική δεκαετία του 80 της οικονομικής ευμάρειας – σχεδόν παντοδυναμίας στην οποία προσχώρησαν οι…”αριστερές” της Ευρώπης – κι΄ αυτή της Γαλλίας ακόμα περισσότερο … Ο “Μάης”, όμως, άλλαξε τον τρόπο που βλέπουμε (όλοι) πια τον κόσμο. Οι επαναστάσεις είναι πάντα σύντομες. Οι αντεπαναστάσεις – αντίθετα – πολύ μακρές… Ζούμε ακόμα σ΄ αυτή τη φάση της αντεπανάστασης…” έλεγε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, στο περιθώρειο της συζήτησης, με θέμα: “Από την Ιστορία στο αστυνομικό μυθιστόρημα”, που διοργανώθηκε με αφορμή την παρουσία της στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.

Καλεσμένη της 15ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου και του αφιερώματος στη Γαλλοφωνία στη Θεσσαλονίκη, η Dominique Manotti – η καθηγήτρια ιστορίας στα Λύκεια της χώρας της, η κομμουνίστρια, συνδικαλίστρια – αναπληρώτρια καθηγήτρια οικονομικής ιστορίας στο πανεπιστήμιο Paris VIII – και…συγγραφέας σειράς αστυνομικών μυθιστορημάτων, μετά τη…συνταξιοδότηση της (“άρχισα να γράφω μετα τα 50 μου, παρέμεινε όμως ίδια η “οπτική” μου στα πράγματα”, έλεγε ) βρέθηκε στο βήμα του καλαίσθητου περιπτέρου της Γαλλοφωνίας, με αφορμή την προ εικοσαημέρου κυκλοφορία (στη Γαλλία) του τελευταίου μυθιστορήματος της, με τιτλο: “Racket”.

Ένα θρίλερ που μιλά για πολυεθνικές πυρηνικών κεφαλών, εξαγορές, εκβιασμούς, πολιτική και κοινωνική διαφθορά, εξουσία, χρήμα…

“Η οικονομία, δεν είναι μια …δύσκολη επιστήμη, όπως πιστεύουν κάποιοι. Είναι σαν ένα βιντεοπαιγνίδι – σαν αυτά τα πολεμικά , τα αιματηρά – που παίζουν τα παιδιά. Είναι πόλεμος. Και στον πόλεμο ένας νικά. Το αστυνομικό μυθιστόρημα απλώς αφηγείται τους τρόπους του πολέμου αυτού”, έλεγε η αειθαλής Ντομινίκ Μονετί που…χρειάστηκε, όπως είπε, δυο χρόνια μελέτης (μίλησε όπως “ομολόγησε” με δημοσιογράφους, πράκτορες, μυστικούς αστυνομικούς, υπαλλήλους γραφείων πληροφοριών… “Μιλούν πιο εύκολα σ΄ εναν μυθιστοριογράφο. Τον θεωρούν πιο ακίνδυνο. Οι δημοσιογράφοι πρέπει να αποδώσουν κάπου τις πληροφορίες τους. Ο συγγραφέας όχι.. “) και μόνο εξι μήνες συγγραφής για το τελευταίο της μυθιστόρημα.

“Το νουάρ ειναι η λογοτεχνία του 21ου αιώνα”, ισχυρίστηκε και όταν ρωτήθηκε αν “η συγγραφή – των αστυνομικών – πολιτικών μυθιστορημάτων αποτελεί μια μια μορφή πολιτικής δράσης”, υπήρξε κατηγορηματική:

-Κανένα βιβλίο δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο. Οι αλλαγές στις κοινωνίες δεν επιτυγχάνονται με τη συγγραφή… Στην ηλικία μου και με τη κούραση που σώρευσα δεν μπορώ να μετέχω πλέον στα συνδικαλιστικά κινήματα. Μπορώ όμως – έμπειρα πια – να τα παρατηρώ… και να τα καταγράφω.

Δεν καταγγέλλω, διηγούμαι, απλώς…Στην καταγγελία υπάρχει η έννοια της καρικατούρας.

Είμαστε όλοι γκρί. Κανένας αναγνώστης δεν “βγαίνει” λευκός μετά την ανάγνωση της νουάρ λογοτεχνίας. Νοιώθει αυτό το “γκρί”. Νοιώθει πως είναι κι΄ αυτός λίγο απ’ το …τέρας των πρωταγωνιστών του βιβλίου”.

Σήμερα, μετά την απόλυτα πλήρη αγώνων, μελετών, συνδικαλισμού – ζωντανής πολιτικής ζωής, την 76χρονη Monetti, την απασχολεί, όπως έλεγε, “Ο ρυθμός της φράσης στη γραφή. Το πως μπορεί να αποδοθεί η προφορικότητα, και η πολυπλοκότητα του να μπορούμε να γράφουμε κάτι που να…μοιάζει με προφορικό. Οπως στο σινεμα… που αποτελεί, όπως έλεγε, τη μεγάλη της έμπνευση, που την έκανε να γράφει διαφορετικά.

“Η αμεσότητα στη λογοτεχνία, η αμεσότητα στην αφήγηση είναι διαφορετική αν “μιλάς” για το παρελθόν – απ΄ότι για σύγχρονα θέματα, Αν μιλά στον ενεστώτα ο συγγραφέας προχωρά στον ίδιο ρυθμό με τον αναγνώστη…

Παλιά γνώριμη της Θεσσαλονίκης – η Dominique Manotti, είχε επισκεφθεί πριν απο ενάμισυ χρόνο την πόλη συμμετέχοντας στο πρώτο συνέδριο για την αστυνομική λογοτεχνία (“Εγκλημα και κρίση: γραφές και μεταγραφές της σύγχρονης αστυνομικής λογοτεχνίας” (σε διοργάνωση του τμήματος Γαλλικής Γλώσσας του ΑΠΘ).

“Το νουάρ μυθιστόρημα φαίνεται πως είναι η πιο πρόσφορη φόρμα για την αφήγηση των εμπειριών της γενιάς μου και χρησιμοποίησα τις ιστορικές μου γνώσεις ως το καταλληλότερο εργαλείο για το στήσιμο της μυθιστορηματικής αφήγησης. Το νουάρ εμπεριέχει ένα διαφορετικό όραμα για τον κόσμο και παρέχει ένα διαφορετικό τρόπο συγγραφής. Το πραγματικό υλικό του νουάρ είναι οι πολυεθνικές, ευνοούμενες από τους πολιτικούς και τις πολιτικές εξουσίες που στηρίζονται στη μαφία. Σήμερα υπάρχουν πλέον οι φορολογικοί παράδεισοι, ενώ σε διεθνή κλίμακα το 15% του χρήματος είναι μαύρο. Παράλληλα, μέσα μας υπάρχουν οι μήτρες όλων των αθλιοτήτων. Υπάρχει το άμετρο στη λειτουργία των κοινωνιών, η απουσία κοινωνικών και ιδεολογικών ερεισμάτων και η τρέλα των θρησκειών που “μπαλώνουν” το εντός μας κενό με το μπετόν της σιγουριάς”.

-Θα γράφατε ένα μυθιστόρημα, αποτελεί λογοτεχνικό “υλικό” για σάς η ελληνική κρίση; ρωτήθηκε σήμερα και απάντησε σαφώς:

“Η ελληνική κρίση αποτελεί υλικό για ενα γιγαντιαίο αστυνομικό μυθιστόρημα. Όχι όμως για μένα. Είμαι Γαλλίδα απ΄ το Παρίσι. Είναι σημαντικό το “βλέμμα” η οπτική του συγγραφέα στα πράγματα και πολύ περισσότερο η γνώση και η αίσθησή τους. Ένας Έλληνας μόνο μπορεί να γραψει γιαυτό…”.

Η Eurovision και το όνειρο μιας ενωμένης Ευρώπης

Από τον William Lee Adams* Το περασμένο φθινόπωρο, το ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για την Γερμανία κέρδισε έδρες στο Bundestag με εκστρατεία που βασίστηκε σε ξενοφοβική ρητορική. Η Ουγγαρία πρόσφατα επανεξέλεξε έναν αντι-μεταναστευτικό εθνικιστή και η Βρετανία συνεχίζει προς την αποσχιστική έξοδο της από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα δύο τρίτα των Ευρωπαίων πιστεύουν τώρα ότι οι χώρες τους είναι “πιο διαιρεμένες” από ό, τι πριν από μια δεκαετία.

Οι ρωγμές φαίνεται να τρέχουν βαθιά. Αλλά στη Eurovision – και σε πολλές εκδηλώσεις προεπισκόπησης, όπως αυτή στη Μόσχα, στην οποία πήγα τον Απρίλιο – βλέπω τακτικά ένα όραμα για την Ευρώπη, όπου οι οπαδοί της ηπειρωτικής Ευρώπης, οι καλλιτέχνες και οι περιπλανήσεις τους είναι πιο συνδεδεμένοι από ποτέ. Ο φετινός διαγωνισμός, ο οποίος περιλαμβάνει δύο ημιτελικά και κορυφώνεται σε ένα μεγάλο τελικό το προσεχές Σάββατο, θα γιορτάσει και πάλι την ποικιλομορφία του ευρωπαϊκού ποπ. Θα παρέχει επίσης χώρο για τους ξένους, συμπεριλαμβανομένης μιας τεράστιας βάσης fanfare LGBT και πολλών καλλιτεχνών, που θα ξεκινήσουν να αισθάνονται mainstream.

Ως ομοφυλόφιλος Βιετναμέζος-Αμερικανός, το ένοιωσα και εγώ. Το 2009, ενώ εργαζόμουν ως ανταποκριτής στο γραφείο Time του Λονδίνου, άρχισα να γράφω για τον διαγωνισμό για τον ιστοχώρο μου wiwibloggs στον ελεύθερο χρόνο μου, ως επί το πλείστον ως μέσο για να βρω όμοια φιλάθλους για να συζητήσουν το δράμα και τα divas, από τις 40 περίπου ανταγωνιστικές χώρες κατά τη διάρκεια πολλών μηνών.

Ξεκίνησα τη συνέντευξη των διαγωνιζομένων – στη Λετονία και τη Μολδαβία ένα μήνα, στη Λευκορωσία και στη Σουηδία σε μια άλλη. Δεκάδες εκατομμύρια προβολές σελίδας αργότερα, οι κάμερες έχουν αλλάξει κατευθύνσεις, όπως οι τηλεοπτικοί σταθμοί στη Φινλανδία, τη Νορβηγία, τη Σουηδία και την Ουκρανία. Όταν επισκέφτηκα το Ερεβάν, την Αρμενία, πρόσφατα μια τοπική βασίλισσα εμφανίστηκε στην εθνική τηλεόραση και πλήθος αρμενικών εφήβων μιλώντας σε γκέι αμερικανική γλώσσα ήθελε να πάρει εαυτούς. “Βασίλισσα, σκοτώνεις!”, είπε ένας από αυτούς.

Είχα πετάξει στη Μόσχα εκείνο το βράδυ του Απρίλη για να παρουσιάσω την κυρία Samoylova με μια τούρτα γενεθλίων – ήταν τα 29α γενέθλιά της – και να συνεντεύξεις διασημότητες στο κόκκινο χαλί. Όπως πάντα, η λαϊκή μουσική παρέσχε μια κοινή γλώσσα, ανεξάρτητα από τις μητρικές γλώσσες ή τις πολιτικές πεποιθήσεις μας. Οι Αρμένιοι, το Αζερμπαϊτζάν και οι Μολδαβοί έτρεξαν στο παρελθόν.

“Είσαι η Beyoncé της Ρωσίας”, είπα στον γεμάτο και πολυτάραχο Philipp Kirkorov, στυπτηρωτή της Eurovision και τον πιο ψηλό τραγουδιστή της χώρας.

“Όχι, η Beyoncé είναι αυτή”, είπαν, οι σωματοφύλακες του που ακούγονται ακριβώς έξω από τη φωτογραφική μηχανή. “Είμαι ο βασιλιάς της ρωσικής ποπ.”

Ο διαγωνισμός, ο οποίος παρακολουθήθηκε πέρυσι από περισσότερα από 200 εκατομμύρια άτομα, περικόπτει τη γλώσσα και τα σύνορα. Μαζί με μαζικές αθλητικές διοργανώσεις όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες και το Παγκόσμιο Κύπελλο, η Eurovision είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου άνθρωποι σε δεκάδες χώρες καταναλώνουν τον ίδιο πολιτισμό ακριβώς την ίδια στιγμή.

Θεωρείται από πολλούς ως εργοστάσιο για fast-food, μουσική μίας χρήσης, η παράσταση σπρώχνει σε κάτι πρωταρχικό, το οποίο εξηγεί εν μέρει τη διαρκή δημοτικότητά του. Όλες οι κουλτούρες – αρχαίες και σύγχρονες – έχουν μουσική. Η μουσική είναι κάπως θεμελιώδης, ενεργοποιεί τα κέντρα ευχαρίστησης, και όπως λένε οι ψυχολόγοι πολυθρόνας ή hipster, μας επιτρέπει να ζήσουμε την καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας, έστω και για τρία λεπτά – τη μέγιστη διάρκεια μιας εγγραφής της Eurovision.

Για λίγες ώρες, η Eurovision κάνει τα σύνορα εξαφανισμένα, ακόμα και όταν οι οπαδοί ανεμίζουν σημαίες στην οθόνη. Κατά τη διάρκεια της συναυλίας στη Μόσχα, κοίταξα τη φίλη μου Jamilya, φοιτητή από την Καμπαρντίνο-Βαλκαρία, μια σε μεγάλο βαθμό μουσουλμανική δημοκρατία που συνορεύει με τη Γεωργία. Ήταν χαμένη σε έναν άλλο κόσμο, τραγουδώντας μαζί με τον Christabelle, τραγουδιστή της Μάλτας της Ευρωζίας: “Αφήστε τους φρουρούς μας κάτω. Ήρθε η ώρα να σπάσουμε το ταμπού πριν γίναμε όλοι ζώα ».

Η Eurovision ιδρύθηκε το 1956 ως ένας τρόπος ενοποίησης της Ευρώπης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και ήταν πάντα στο επίκεντρο της διαπολιτισμικής συνεργασίας. Οι μικρότερες χώρες μπορούν να αγωνιστούν για να βρουν ταλέντο στο σπίτι, γι ‘αυτό συχνά έχουν συντάξει καλλιτέχνες και τραγουδοποιούς από αλλού που έχουν επιτύχει τοπική επιτυχία ή μοιράζονται μια πολιτιστική συγγένεια. Το Λουξεμβούργο κέρδισε το διαγωνισμό πέντε φορές, αν και ποτέ με Λουξεμβούργο (τέσσερις από τους τραγουδιστές ήταν Γάλλοι και ένας Έλληνας).

Και ένα συγκεκριμένο Québécoise με τίτλο Céline Dion κέρδισε την παράσταση το 1988, εκπροσωπώντας την Ελβετία με το γαλλικό τραγούδι “Ne Partez Pas Sans Moi.” Φέτος, ο Άγιος Μαρίνος – μια χώρα μόλις 30.000 ανθρώπων που έστειλε κάποτε τον ίδιο τραγουδιστή τρία χρόνια σειρά – διοργάνωσε διαγωνισμό για να βρει “υποψήφιο διαδικτύου” από οπουδήποτε στον κόσμο. Ο νικητής, ένας τραγουδιστής από τη Μάλτα, συνοδευόμενος από ένα γερμανόπουλο, με ένα τραγούδι που γράφτηκε εν μέρει από Αυστριακούς.

Η Ελένη Φουρέιρα παρουσιάζει “Fuego”
Οι αφηγήσεις του σήμερα είναι συχνά πιο οδυνηρές, αντανακλώντας τα πολλά θραύσματα στην ιστορία της Ευρώπης. Η φετινή διαγωνιζόμενη της Κύπρου, Ελένη Φουρέιρα, θα τραγουδήσει “Fuego”, έναν αριθμό χορού από έναν Έλληνα-Σουηδό τραγουδοποιό. Γεννημένος στην πόλη Fier της Αλβανίας, η κυρία Foureira, 31, έφυγε με την οικογένειά της στην Ελλάδα κατά τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας. Η Ermal Meta – άλλος τραγουδιστής από την πόλη της Foureira – μετανάστευσε στην Ιταλία όταν ήταν 13 ετών. Είναι πλέον ένα τεράστιο αστέρι στη νέα χώρα του και αγωνίζεται φέτος με ένα τραγούδι για την τρομοκρατία.

Τα ιδανικά που καλλιέργησαν αυτό το όλο και μεγαλύτερο όραμα της Ευρώπης – ελευθερία κινήσεων και ανθρωπισμός – απειλούνται σαφώς σε πολλά μέτωπα. Τα αυστηρότερα σύνορα είναι ίσως τα μεγαλύτερα λόγια γύρω από την ήπειρο.

Η φετινή γαλλική είσοδος, μια ηλεκτρο-μπαλάντα από το duo Madame Monsieur που ονομάζεται «Mercy», παίρνει μια ανθρωπιστική κλίση στο θέμα και εμπνεύστηκε από την πραγματική ιστορία ενός Νιγηριανού πρόσφυγα που γέννησε ένα μωρό που ονομάζεται Mercy σε διάσωση βάρκα στη Μεσόγειο. Τραγουδώντας από την προοπτική του Mercy, ο τραγουδιστής Émilie Satt μιλάει για την κατάποση των παιδιών από τη θάλασσα. Αλλά στα μπαρ που κλείνουν, η Mercy γίνεται “merci” – μια ευχαριστία για το ευρωπαϊκό πλήρωμα που την έσωσε. “Κάνοντας ένα θλιβερό τραγούδι από ένα θλιβερό γεγονός δεν ήταν επιλογή”, μου είπε η κα Satt. “Είναι ένα τραγούδι για τη γέννηση και την ελπίδα, ακόμα κι αν οι συνθήκες είναι δραματικές.”

Αυτή η αίσθηση της αισιοδοξίας είναι αυτό που κρατάει τη φούσκα της Eurovision στρογγυλή και γεμάτη. Υπάρχει μια σιωπηρή αίσθηση ότι η πολιτική και πολιτιστική ιστορία που έφερε μαζί την κοινότητα της Eurovision θα συνεχιστεί. Μετά την εκδήλωση της Μόσχας Eurovision, ο φίλος μου Ντμίτρι με πήγε για δείπνο. Ο οικοδεσπότης, εξέφρασε τις ανησυχίες της για ορισμένες από τις παραστάσεις της νύχτας και πρόσφερε τις σκέψεις της στην ουγγρική μετα-μεταλλική ομάδα AWS, η οποία έπαιξε στο iPhone μου.

Στο τέλος της νύχτας μου έδωσε ένα cupcake που το έκανε για να γιορτάσει το Ρωσικό Ορθόδοξο Πάσχα, που ήταν η επομένη. Ήταν καλυμμένο με μπλε νέφη που πασπαλίζει. “Πάρτε την στην οικογένειά σας στην Αγγλία”, είπε. “Πες τους ότι δεν είναι δηλητηριασμένο.”
*Ο William Lee Adams ( @willyleadams ) είναι ο ιδρυτικός εκδότης της ιστοσελίδας της Eurovision wiwibloggs και δημοσιογράφος της BBC World Service.
πηγή:nytimes.com

Πρωταθλήτρια η ΑΕΚ!

Μέσα σε αποθέωση από τους οπαδούς της, που είχαν γεμίσει ασφυκτικά το γήπεδο «Γ. Καμάρας» της Ριζούπολης, η ΑΕΚ στέφθηκε με κάθε επισημότητα απόψε πρωταθλήτρια Ελλάδας, για πρώτη φορά μετά από 24 ολόκληρα χρόνια.


Αμέσως μετά τη λήξη της αναμέτρησης της 30ης αγωνιστική με τον Απόλλωνα Σμύρνης, στήθηκε η εξέδρα για την απονομή των μεταλλίων και ο πρόεδρος της Super League, Γιώργος Στράτος, παρέδωσε στα χέρια του αρχηγού της Ενωσης, Πέτρου Μάνταλου, το τρόπαιο του πρωταθλητή.
Με την απονομή ολοκληρώθηκε το… πρώτο μέρος της φιέστας της ΑΕΚ για την κατάκτηση του 12ου πρωταθλήματος στην ιστορία της. Η συνέχεια δόθηκε με την παρέλαση των παικτών του Μανόλο Χιμένεθ στους δρόμους της Νέας Φιλαδέλφειας, η οποία κατέληξε στο εργοτάξιο του νέου γηπέδου της Ενωσης.

Θα είναι υποψήφια πρόεδρος η Μισέλ Ομπάμα;

Η Μισέλ Ομπάμα κάλεσε το Σάββατο τις γυναίκες να μην περιμένουν μια υποψήφια-θαύμα που “θα μας έσωζε”, χωρίς ωστόσο να ξεκαθαρίζει αν θα διεκδικήσει την προεδρία των ΗΠΑ.

Οι 5.000 συμμετέχουσες στο Συνέδριο των Γυναικών στο Λος Άντζελες επιφύλαξαν υποδοχή ροκ σταρ στην πρώην πρώτη κυρία.

“Δεν έχει σημασία το ποιος θα είναι υποψήφιος” είπε η Ομπάμα από τη σκηνή του θεάτρου Shrine, καλώντας κάθε γυναίκα να δράσει τώρα στους κόλπους της οικογένειάς της, στον χώρο εργασίας, στην κοινότητά της, για να προωθήσει το γυναικείο ζήτημα. “Δεν διαφέρω τόσο πολύ από τη Χίλαρι” Κλίντον, πρόσθεσε αναφερόμενη στην υποψήφια των Δημοκρατικών που ηττήθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές του 2016.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία η πλειοψηφία των λευκών γυναικών ψήφισε τον Τραμπ στις εκλογές αυτές.

“Όσον αφορά τις τελευταίες εκλογές μας, τι μπορούν να ονειρεύονται τα νέα κορίτσια αν εμείς παραμένουμε ακόμη προσκολλημένες εκεί; Αν οι γυναίκες παραμένουν ακόμη καχύποπτες η μία απέναντι στην άλλη; Αν δεν αισθανόμαστε άνετα στην ιδέα μιας γυναίκας προέδρου, σε σύγκριση με τον…” συνέχισε, χωρίς να αναφέρει το όνομα του Τραμπ.

“Το ζήτημα δεν είναι το πρόσωπο που πιστεύουμε ότι θα μας σώσει, επειδή αν αυτό το πρόσωπο δεν καταφέρει να αλλάξει τον κόσμο τότε θα έπρεπε να πούμε ότι η μάχη προς την επίτευξη της ισότητας θα πρέπει να σταματήσει. Θα ήταν σαν να λέγαμε «Α, ψηφίσαμε τον Μπαράκ Ομπάμα κι εκείνος δεν έβαλε τέλος στον ρατσισμό»”, εξήγησε.

Η 54χρονη δικηγόρος και συγγραφές χαιρέτισε επίσης τη νέα γενιά, όπως τους μαθητές που γλίτωσαν από τη σφαγή στο λύκειο Πάρκλαντ της Φλόριντας αλλά και τους γονείς της που, όπως είπε, την άκουγαν, σεβάστηκαν την άποψή της, την αντιμετώπιζαν όπως και τον αδελφό της και της μιλούσαν από πολύ μικρή ηλικία σαν να ήταν ενήλικη.

Πριν από την Μισέλ Ομπάμα στο βήμα είχε ανέβει η Ταράνα Μπερκ, η ιδρύτρια του κινήματος #MeToo που καταγγέλλει τις σεξουαλικές επιθέσεις. Η Μπερκ καταχειροκροτήθηκε όταν τόνισε ότι έχει έρθει ο καιρός για να περάσουν στην πράξη όσοι στηρίζουν τα θύματα αυτών των επιθέσεων. “Είτε πρόκειται για επιθέσεις στους χώρους των πανεπιστημίων, είτε για ασέλγεια σε βάρος παιδιών, είτε για παρενόχληση στη δουλειά, πρέπει να περάσουμε από τα λόγια στην πράξη”, τόνισε.

“Ένα στα τρία κορίτσια και ένα στα πέντε αγόρια θα πέσει θύμα σεξουαλικής κακοποίησης μέχρι να κλείσει τα 18 του”, εκτίμησε από την πλευρά της η γυμνάστρια και πρώην πρωταθλήτρια Ζανέτ Άντολιν κάνοντας λόγο για “επιδημία” εγκλημάτων σε βάρος μικρών παιδιών. Στο πλάι της, άλλες τρεις αθλήτριες που έπεσαν θύματα του γιατρού της Ολυμπιακής ομάδας ενόργανης γυμναστικής των ΗΠΑ Λάρι Νάσαρ. “Ολοένα και περισσότερες γυναίκες μιλούν και τις πιστεύουν αλλά ακόμη είναι μακρύς ο δρόμος που πρέπει να διανύσουμε” και “είναι κρίσιμης σημασίας να φέρουμε ενώπιον των ευθυνών τους εκείνους που διέπραξαν (σεξουαλική) κακοποίηση, εκείνους που την επέτρεψε ή εκείνους που έκλεισαν τα μάτια”, πρόσθεσε η Ολυμπιονίκης Άλι Ράισμαν, άλλο ένα θύμα του γιατρού”.

«Η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη πολιτική αλλαγή, χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση»

«Η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη πολιτική αλλαγή, χρειάζεται μια νέα κυβέρνηση και ένα νέο οδικό χάρτη. Αν η χώρα δεν κάνει μεγάλες τομές στη γραφειοκρατία, στα θέματα της διοίκησης, θα ξανακυλήσει στα μνημόνια κι αυτή τη φορά θα κυλήσουμε χωρίς δανεικά» επεσήμανε ο Σταύρος Θεοδωράκης σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην ΕΡΤ και στην εκπομπή «Επτά».
Ο επικεφαλής του Ποταμιού ανέφερε ότι, τόσο το Ποτάμι, όσο και το Κίνημα Αλλαγής έχουν βάλει τις προϋποθέσεις «για μία μεγάλη πολιτική αλλαγή που περιλαμβάνει το Σύνταγμα και τομές που η χώρα πρέπει να κάνει αν θέλει να βαδίσει έξω από τα μνημόνια».
Μιλώντας για την έξοδο στις αγορές ο Σταύρος Θεοδωράκης τόνισε ότι «αυτός που βγάζει τη χώρα στις αγορές δεν είναι ο κ. Τσίπρας είναι ο Έλληνας πολίτης » που με τις θυσίες του δημιούργησε το πλεόνασμα. «Πληρώσαμε πάρα πολλά χρήματα το ‘15 από τις ανοησίες κάποιων των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ . Πληρώσαμε πολύ ακριβά τα μπρος πίσω” επεσήμανε και πρόσθεσε πως η χώρα έχει ανάγκη να βγει στις αγορές με επιτρεπτά για τους Έλληνες επιτόκια, τα οποία όμως «θα καθοριστούν από την αίσθηση που θα έχει η ελεύθερη οικονομία για την αξιοπιστία της χώρας».
Αναφερόμενος στην αξιολόγηση ο επικεφαλής του Ποταμιού τόνισε ότι αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης να την ολοκληρώσει στον χρόνο που πρέπει.
Σχετικά με το ζήτημα της αναδοχής από ομόφυλα ζευγάρια ο Σταύρος Θεοδωράκης επεσήμανε ότι στο Κίνημα Αλλαγής, μπορούν να υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις σε κάποια θέματα. Χαρακτήρισε θετική τη στάση του Ευάγγελου Βενιζέλου ενώ υπογράμμισε ότι το Ποτάμι βγήκε από την πρώτη στιγμή και τοποθετήθηκε, καθώς δεν παίζει με αυτά τα κοινωνικά ζητήματα, ενώ εξέφρασε την ελπίδα ότι την ερχόμενη εβδομάδα στη Βουλή «οι λίγοι βουλευτές του Κεντρώου χώρου που το σκέφτονται αρνητικά, τελικά θα τολμήσουν και θα πάνε με την πρόοδο και όχι με τη συντήρηση σε αυτό το θέμα».

Παππάς: Ο Μητσοτάκης θα «απολυθεί» στις εκλογές

«Ο Κ. Μητσοτάκης μίλησε για πλεονάζον προσωπικό σε νοσοκομεία και ΕΡΤ. «Πλεονάζον» πολιτικό προσωπικό είναι ο ίδιος. Θα «απολυθεί» στις εκλογές. Ίσως και νωρίτερα. Ας καταλάβει, επιτέλους, ότι κανένας άνθρωπος δεν περισσεύει», αναφέρει ο υπουργός ΨΗΠΤΕ Νίκος Παππάς με ανάρτησή του στο twitter, για τις πρόσφατες δηλώσεις του προέδρου της ΝΔ.
«Είναι αδιανόητο να πλεονάζουν οι γιατροί και να λείπουν νοσηλευτές» ανέφερε ο Κ. Μητσοτάκης σε εκδήλωση για τον δημόσιο τομέα ενώ σε συνέντευξη που παραχώρησε σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Θεσσαλονίκης ανέφερε πως «το τέλος υπέρ της ΕΡΤ θα μειωθεί στο μισό … Αν αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να λειτουργήσει με λιγότερο προσωπικό, θα λειτουργήσει με λιγότερο προσωπικό».

Κριτική εκ των έσω στον ΣΥΡΙΖΑ

«Ο χαρακτήρας των τάσεων όπως έδρασαν μέχρι τώρα έχει εξαντληθεί», τονίζει ο συγγραφέας και μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Σκορίνης, με αφορμή την οργανωτική «κινητικότητα» που παρουσιάζεται τελευταία στο κυβερνών κόμμα, τονίζοντας πως «όπως και οι συνιστώσες ήταν αναγκαίες, έτσι και οι τάσεις είχαν τη δική τους συμβολή. Ωστόσο, σήμερα στερούνται ιδεολογικής ύλης τέτοιας που να τις δικαιολογεί. Δεν λειτουργούν πια ως ρεύματα ιδεών, μα περισσότερο ως μηχανισμοί που στενεύουν το κόμμα και την ανάπτυξη ελεύθερων ιδεών».
Επίσης αναφέρει, στη συνέντευξη που παραχώρησε στη «Νέα Σελίδα», πως «το κόμμα χρειάζεται μεγαλύτερη πολιτική και ιδεολογική εμβάθυνση, χρειάζεται και να μεγαλώσει».

Πάτρα: Ανεξέλεγκτος πόλεμος ομάδων μεταναστών και προσφύγων

Ανεξέλεγκτη είναι πλέον η κατάσταση στο λιμάνι της Πάτρας, καθώς οι φυλετικές διαμάχες μεταναστών και προσφύγων, που έτσι και αλλιώς προϋπήρχαν, έχουν εξελιχθεί σε έναν ανελέητο πόλεμο, με πρόσφατο θύμα τον μόλις 20 ετών Αφγανό, που έχασε τη ζωή του στις συμπλοκές της Παρασκευής.
Η ανησυχία αρχών και πολιτών εντείνεται, καθώς αποδεικνύεται πως τα οπλοστάσια των διαφόρων οργανωμένων ομάδων προσφύγων και μεταναστών, που διαβιούν σε άθλιες συνθήκες σε εγκαταλελειμμένα εργοστάσια και κτίρια στην παραλιακή της Πάτρας, περιλαμβάνονται εκτός από μαχαίρια, πέτρες και λοστούς και πιστόλια!
Η ασφάλεια της Πάτρας έχει στα χέρια της βίντεο, από το οποίο προκύπτει πως δράστης είναι ένας ομοεθνής του θύματος, ο οποίος φαίνεται, την ώρα που ξεκινά η συμπλοκή, να πυροβολεί πίσω από τον 20χρονο, με τη σφαίρα να τον βρίσκει, πιθανόν από αστοχία, στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Στη συνέχεια ο άτυχος νεαρός πέφτει πάνω στον δράστη, ο οποίος τρέπεται σε φυγή, ενώ σε άλλο σημείο του βίντεο εμφανίζεται να κατευθύνεται σε σημείο όπου προσπαθεί να καθαριστεί από τα αίματα.
Πληροφορίες, θέλουν τον δράστη να είναι ψηλά στην «ιεραρχία» της ομάδας των μεταναστών που ζουν στο πρώην εργοστάσιο Λαδόπουλου, γεγονός που δυσκολεύει τις έρευνες καθώς τα στόματα παραμένουν κλειστά.
Ο φόνος του νεαρού Αφγανού, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά περιστατικών και επεισοδίων, που ξεκινούν από τις απέλπιδες προσπάθειες προσφύγων να μπουν λαθραία σε φορτηγά και πλοία, συνεχίζονται με παγίδες θανάτου που στήνονται εναντίον λιμενικών και καταλήγουν σε θανατηφόρες συμπλοκές μεταξύ ομάδων μεταναστών.
Όλα αυτά την ώρα που ο αρμόδιος υπουργός κ Βίτσας, απαντά στις κραυγές αγωνίας των κατοίκων οι οποίοι καταθέτουν μηνύσεις για το μεταναστευτικό, ζητώντας λύσεις, με το αφοπλιστικό: “Κάνετε υπέρβαση και σας καταλαβαίνω”…
Καμία βούληση, πόσω δε μάλλον λύση, δεν υπάρχει και για τις στρατιές των απελπισμένων προσφύγων που, στην προσπάθειά τους να φύγουν προς την Ευρώπη, αναγκάζονται ή και εξαναγκάζονται ακόμα, να διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες και να παίζουν καθημερινά τη ζωή τους «κορώνα – γράμματα», στο κυνήγι του ονείρου μια αξιοπρεπούς ζωής.
Ο Τομεάρχης Μεταναστευτικής Πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, κάλεσε την κυβέρνηση να λάβει μέτρα επισημαίνοντας ότι «ήρθε η ώρα, όμως, εκείνοι οι οποίοι έσπευδαν, χωρίς ντροπή, κατά το πρόσφατο παρελθόν, να αποκομίσουν μικροκομματικά οφέλη από τέτοια γεγονότα, να αναλάβουν τις ευθύνες τους».

Στην εντατική ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον!

Σε χειρουργική επέμβαση λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας υπεβλήθη το Σάββατο (5/5) ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, όπως έγινε γνωστό πριν από λίγα λεπτά. Λίγη ώρα αφότου το Sky Sports έκανε λόγο για σοβαρό πρόβλημα υγείας, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ προέβη σε ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση της υγείας του.

Ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον υπεβλήθη σε έκτακτη χειρουργική επέμβαση σήμερα λόγω εγκεφαλικής αιμορραγίας. Η διαδικασία κύλησε πολύ καλά, αλλά πρέπει να μείνει στη μονάδα εντατικής θεραπείας για να παρατηρείται η κατάσταση της υγείας του. Η οικογένειά του κάνει έκκληση για σεβασμό της ιδιωτικότητας πάνω στο θέμα“, αναφέρεται.

“Μονόδρομος” η στροφή στις ΑΠΕ

«Mονόδρομο» χαρακτήρισε τη στροφή στις ΑΠΕ, ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, μιλώντας σε ημερίδα της Ρυθμιστικής Αρχής Ενέργειας στη Θεσσαλονίκη.

«Προχωράμε στο νέο μηχανισμό στήριξης μέσω των διαγωνιστικών διαδικασιών, που ευθυγραμμίζει την Ελλάδα με το κοινοτικό πλαίσιο αλλά είναι παράλληλα προσαρμοσμένη με τις ιδιαίτερες ανάγκες της χώρας» υποστήριξε ο κ. Σταθάκης και εκτίμησε ότι ο νέος μηχανισμός θα προσελκύσει επενδύσεις άνω των 2,5 δισ. ευρώ.

Όπως είπε, η στροφή στις ΑΠΕ θα συμβεί σταδιακά, καθώς η αύξηση της παραγωγής ενέργειας τα επόμενα χρόνια θα προέρχεται αποκλειστικά από ΑΠΕ, στόχος που αποτυπώνεται ξεκάθαρα στον εθνικό μακροχρόνιο ενεργειακό σχεδιασμό, που εκπονείται από την Εθνική Επιτροπή για την Ενέργεια και το Κλίμα.

Ο κ. Σταθάκης προσδιόρισε τρεις βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής:

-η αύξηση του μεριδίου των ΑΠΕ στο ενεργειακό μείγμα να είναι μια ταχεία διαδικασία, συμβατή με τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τη Συμφωνία των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή και τους ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους που θέτει η Ελλάδα για το 2030 (αύξηση των ΑΠΕ στο 30% και επίτευξη 30% εξοικονόμησης ενέργειας)

-ο μετασχηματισμός της αγοράς ενέργειας να γίνει στη βάση της απελευθέρωσης των αγορών ενέργειας (ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου και target model), ώστε να υπάρχει ένα σαφές και απόλυτα ρυθμιζόμενο πλαίσιο για επενδυτές και καταναλωτές

-να υπάρξει ειδική μέριμνα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, με παρεμβάσεις όπως η μεταρρύθμιση του Κοινωνικού Οικιακού Τιμολογίου και ο εξορθολογισμός των χρεώσεων για Υπηρεσίες Κοινής Ωφέλειας

Επεσήμανε, ότι η αξιοποίηση των ΑΠΕ, εκτός από το χαμηλό περιβαλλοντικό κόστος, συνεπάγεται πλέον και χαμηλό οικονομικό κόστος, καθώς προσεγγίζει εκείνο των συμβατικών καυσίμων, οπότε «η μετάβαση στην καθαρή ενέργεια είναι πλέον μια διαδικασία που θα προχωρήσει γρήγορα και οικονομικά βιώσιμη».

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Σταθάκης επεσήμανε ότι ο τεράστιος μετασχηματισμός στον τομέα της ενέργειας ανοίγει τη δυνατότητα μετασχηματισμού του γενικότερου παραγωγικού δυναμικού της χώρας, με την αξιοποίηση του πολύ σημαντικού, πλούσιου ανθρώπινου κεφαλαίου και την ανάπτυξη μονάδων έρευνας και τεχνολογίας, όπως εκείνη που αποφάσισε να δημιουργήσει η Tesla σε συνεργασία με τον Δημόκριτο.