Το εγκώμιο του Ζόραν Ζάεφ που πέρασε τη συνταγματική αλλαγή στη χώρα του έπλεξε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην εκδήλωση και παράλληλα επιτέθηκε εκ νέου στην αντιπολίτευση για τη στάση που τηρεί απέναντι στη Συμφωνία των Πρεσπών, και στο όνομα «Βόρεια Μακεδονία» για την ΠΓΔΜ.
Μεταξύ άλλων, ο κ.Τσίπρας είπε:
«Εδώ και σχεδόν 27 χρόνια η χώρα μας έχει αναλώσει δυσανάλογο πολιτικό και διπλωματικό κεφάλαιο σε μια σοβαρή διαφορά με τον Βόρειο γείτονα μας για την ονομασία του. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι τα τελευταία 20 χρόνια, όταν και καθιερώθηκε ως λεγόμενη εθνική γραμμή αυτή της σύνθετης ονομασίας με τον όρο Μακεδονία, με γεωγραφικό προσδιορισμό και έναντι όλων, οι ελληνικές κυβερνήσεις βρέθηκαν απέναντι στον εθνικιστή Γκρουέφσκι, από την άλλη μεριά, που δεν άφηνε και πολλά περιθώρια εξεύρεσης λύσης.
Όταν όμως το καλοκαίρι του 17 εξελέγη στην πρωθυπουργία της ΠΓΔ Μακεδονίας ένας προοδευτικός ηγέτης, ο Ζόραν Ζάεφ το καλοκαίρι βρεθήκαμε μπροστά σε μια αληθινή ευκαιρία αλλά και σε ένα κομβικό δίλημμα: Είτε θα συνεχίζαμε τη πολιτική της αδράνειας και των καθυστερήσεων με φόβο το πολιτικό κόστος, πολιτική όμως που οδήγησε σταδιακά στην αναγνώριση της γειτονικής χώρας με τη συνταγματική της ονομασία, «Δημοκρατία της Μακεδονίας» δηλαδή, από περισσότερες από 130 χώρες.
Και πόσο δε μάλλον με μια νέα ηγεσία που ήθελε ρεαλιστική λύση, θα οδηγούσε τη χώρα σε ακόμη μεγαλύτερη διεθνή απομόνωση και νέες εθνικές ήττες. Είτε θα κάναμε την επιλογή, και μάλιστα χωρίς να υπολογίσουμε το κόστος, να αξιοποιήσουμε τη μεγάλη, την ιστορική ευκαιρία της ύπαρξης δύο προοδευτικών δυνάμεων στο τιμόνι των δύο χωρών, προκειμένου να κάνουμε την υπέρβαση, για την οποία πολλοί μίλησαν, αλλά σχεδόν κανείς δεν εργάστηκε μετά τη σύναψη της «Ενδιάμεσης Συμφωνίας» το 1995. Προς όφελος της σταθερότητας, αλλά και προς όφελος του εθνικού συμφέροντος. Αποφασίσαμε να κάνουμε το δεύτερο. Να σηκώσουμε το ιστορικό βάρος.
«Η ελληνική κυβέρνηση έκανε το παν ώστε να διασφαλίσει ότι στη Συμφωνία των Πρεσπών θα περιλαμβάνονται όλες εκείνες οι παράμετροι που διασφαλίζουν πλήρως την εδώ και πολλά χρόνια διαμορφωμένη «εθνική γραμμή» και το κατάφερε, είπε ο κ. Τσίπρας. Κι αυτό, όπως σημείωσε, αποδεικνύεται σε κάθε άρθρο αυτής της Συμφωνίας, αλλά και στη συνταγματική αναθεώρηση που επιτυχώς ολοκληρώθηκε στην ΠΓΔΜ.
«Η γειτονική χώρα, μετά από 23 χρόνια, αφήνει πίσω της την ονομασία “Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας”, το σημαντικότερο αφήνει πίσω τη συνταγματική της ονομασία και από “Δημοκρατία της Μακεδονίας” την μετέτρεψε σε «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας», δηλαδή σε μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, για όλες τις χρήσεις, εντός και εκτός, αυτό που χρόνια ζητούσε η ελληνική πλευρά. Αποδέχθηκε ότι η γλώσσα της, αναγνωρισμένη από το 1977 από τον ΟΗΕ, είναι μια νοτιο-σλαβική γλώσσα και ότι ο πολιτισμός της δεν έχει σχέση με τον αρχαιοελληνικό μακεδονικό πολιτισμό. Απάλειψε από το Σύνταγμά της κάθε υποψία αλυτρωτισμού, καθώς και οποιαδήποτε, έστω και έμμεση, αναφορά σε μειονότητα. Στο νέο της Σύνταγμα δηλώνεται ρητά ότι η ιθαγένεια, όπως θα αναγράφεται στα ταξιδιωτικά της έγγραφα, δεν καθορίζει, ούτε προκαταλαμβάνει την εθνότητα των πολιτών της Βόρειας Μακεδονίας», σημείωσε ο πρωθυπουργός.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός συνεχάρη τον φίλο του, όπως είπε, Ζόραν Ζάεφ, για το κουράγιο και την τόλμη που επέδειξε από την αρχή έως το τέλος αυτής της διαδικασίας, γιατί δεν έκανε πίσω απέναντι στα εθνικιστικά συλλαλητήρια μίσους που οργάνωσε το VMRO, o εταίρος της ΝΔ στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, που επένδυσε στη βία και την πρόκληση πολιτικής ανωμαλίας, για να ακυρώσει αυτή την ιστορική προσπάθεια.
“Ορισμένοι έφτασαν σε τέτοιο σημείο πολιτικής απελπισίας, ώστε να εκτεθούν διεθνώς, υιοθετώντας την ακροδεξιά συνομωσιολογία, ότι δήθεν ανταλλάξαμε με τους Ευρωπαίους εταίρους μας τη διάσωση των συντάξεων με την λύση του Μακεδονικού ζητήματος εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων”, επισήμανε ο πρωθυπουργός.
“Αυτό που κάναμε στην πραγματικότητα, ήταν, είμαστε οι πρώτοι και είμαστε περήφανοι για αυτό, όχι να ανταλλάξουμε αλλά να απαλλάξουμε την χώρα από την 30ετή παραλυτική κυριαρχία του εθνικισμού και της πατριδοκαπηλίας, δήλωσε και πρόσθεσε: “Αυτό κάναμε και αυτό κάνουμε. Και το ίδιο ακριβώς πέτυχε και ο Ζόραν Ζάεφ στην άλλη πλευρά των συνόρων, επισφραγίζοντας την όλη προσπάθεια με τη γενναία συνταγματική αναθεώρηση, μέσω της οποίας διασφαλίζεται η μακροημέρευση αυτής της Συμφωνίας”.
Ο κ.Τσίπρας, παράλληλα, διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω, σε ότι αφορά στη Συμφωνία των Πρεσπών, καταγγέλλοντας, ταυτόχρονα, σχέδια αποσταθεροποίησης και στην Ελλάδα.
“Ούτε εμείς θα κάνουμε πίσω. Γιατί παρόμοια σχέδια πολιτικής αποσταθεροποίησης αντιμετωπίσαμε και αντιμετωπίζουμε κι εδώ, στη χώρα μας από τη πρώτη στιγμή. Γνωστοί ακροδεξιοί, εθνικιστικοί κύκλοι, με τις σφραγίδες συλλόγων και σωματείων και την πολιτική καθοδήγηση της Χρυσής Αυγής και άλλων πολιτικών και επιχειρηματικών παραγόντων αλλά και παραθρησκευτικών οργανώσεων, που βεβαίως δεν εκφράζουν την επίσημη θέση της Ελληνικής Εκκλησίας, δοκίμασαν τα πάντα, για να ακυρώσουν αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική”, είπε και συνέχισε:
“Οργάνωσαν επιθέσεις εναντίον γραφείων και στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Γέμισαν το διαδίκτυο με ορυμαγδό ψευδών ειδήσεων και ανιστόρητων κηρυγμάτων μίσους. Ενορχήστρωσαν ακόμη και σχολικές καταλήψεις, σπέρνοντας το μίσος στα μυαλά εφήβων μαθητών, επιχειρώντας να τους πείσουν τι ; Ότι «η δημοκρατία πούλησε τη Μακεδονία».
“Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι και ιστορική και πατριωτική και εθνικά ωφέλιμη, γιατί ο αληθινός πατριωτισμός δεν είναι να μισείς τις πατρίδες των άλλων, των γύρω σου, είναι να αγωνίζεσαι, για να αναδείξεις την πατρίδα σου σε πρωταγωνίστρια δύναμη ειρήνης, συναδέλφωσης των λαών, οικονομικής και κοινωνικής προόδου, σε μια περιοχή και σ’ έναν κόσμο που διαρκώς αποσταθεροποιείται”, τόνισε ο πρωθυπουργός.
Και τώρα αυτές τις μέρες, σε μια Ευρώπη που σκεπάζεται ολοένα και περισσότερο από το σκοτάδι του σωβινισμού, του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας το μήνυμα της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι ακόμη περισσότερο σημαντικό, είπε και εξήγησε:
Γιατί αποδεικνύουμε ότι σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, μπορούμε, όταν οι προοδευτικές δυνάμεις είναι στη διακυβέρνηση, να γυρίζουμε τη πλάτη στους εθνικισμούς. Ακόμη και όταν αυτοί οι εθνικισμοί στα Βαλκάνια έχουν αφήσει βαρύ το στίγμα τους, αφήνοντας στην περιοχή το προσωνύμιο «Πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης»
Στην ομιλία του ο Αλέξης Τσίπρας επιτέθηκε στη Νέα Δημοκρατία και το ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ) επειδή εξακολουθούν να εναντιώνονται στη Συμφωνία των Πρεσπών.
Αναρωτήθηκε τι ακριβώς βρίσκουν ως πρόσχημα για να εναντιωθούν και σημείωσε:
“Δεν αναφέρομαι σε όσους δήλωναν ή δηλώνουν ενάντια στη λεγόμενη εθνική γραμμή. Δηλαδή, σε όσους έλεγαν ή λένε ότι διαφωνούν με τη γραμμή της σύνθετης ονομασίας με τον όρο Μακεδονία, με γεωγραφικό προσδιορισμό και έναντι όλων. Αλλά αναφέρομαι σε όσους χρόνια τώρα έχουν αυτή τη θέση και έχουν υπερασπιστεί αυτή τη θέση από τις κυβερνήσεις τους.
Την έχουν αναγγείλει και ψηφίσει σε προγραμματικές τους δηλώσεις. Την έχουν υπερασπισθεί όλα αυτά τα χρόνια σε όλα τα ευρωπαϊκά και διεθνή φόρα. Αναφέρομαι στα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και τους ηγέτες τους, που κυβέρνησαν το τόπο τόσα χρόνια έχοντας αυτή τη γραμμή και στους αρχηγούς τους που υπήρξαν κορυφαίοι υπουργοί σε αυτές τις κυβερνήσεις. Πόση μεγαλύτερη υποκρισία πια; Πόσο μεγαλύτερος λαϊκισμός; Πόσο μεγαλύτερη προσπάθεια εξαπάτησης και ψηφοθηρίας; Και μάλιστα για ένα εθνικό θέμα με ιστορικές συνέπειες για τη χώρα”.
“Τις τελευταίες μέρες, αφού είδαν όλες αυτές τις απόπειρες αποπροσανατολισμού, εκφοβισμού και εκφασισμού να αποτυγχάνουν παταγωδώς, έφτασαν στο σημείο να κλέβουν και να δημοσιεύουν προσωπικά στοιχεία και τηλέφωνα βουλευτών, καλώντας ανοιχτά τους παρακολουθητές τους να απειλήσουν τους δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους του ελληνικού λαού”, είπε ο πρωθυπουργός.
Παρατήρησε πως “με αυτούς τους κύκλους και αυτές τις επιδιώξεις εναγκαλίζεται με τον επισημότερο τρόπο ο κ. Μητσοτάκης και η Νέα Δημοκρατία”.
“Μέχρι χθες όλα αυτά τα ανέχονταν, όμως σήμερα, με την ένοχη σιωπή του κου Μητσοτάκη στις πράξεις επώνυμων στελεχών της ΝΔ που ήδη ερευνώνται από τη δικαιοσύνη, αποδεικνύει ότι περνάει από τη στάση της ανοχής στη στάση της ενορχήστρωσης και της καθοδήγησης”, είπε και σημείωσε: “Ας το βάλουν καλά στο μυαλό τους οι λογής λογής πατριδοκάπηλοι: Αυτές οι αθλιότητες δεν έχουν στο στόχαστρο τη σημερινή κυβέρνηση αλλά την ίδια τη δημοκρατία. Είμαστε μαθημένοι από αγώνες για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας στο τόπο μας. Δεν πρόκειται λοιπόν να μας πτοήσετε”.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε στον ακροδεξιό κίνδυνο για την Ευρώπη, λέγοντας ότι δεν είναι μια αόρατη απειλή, αλλά είναι πλέον μια εφιαλτική πραγματικότητα, που απειλεί την ίδια την ύπαρξη της ευρωπαϊκής ιδέας, διεκδικώντας και κατακτώντας μάλιστα ακόμη και κυβερνητικές ευθύνες.
“Με σημαία της την «πολιτισμική καθαρότητα» της Ευρώπης, η Νέα Ακροδεξιά στοχοποιεί, καταδιώκει και επιστρατεύει τη ρατσιστική βία ενάντια στους κατατρεγμένους των πολέμων και της παγκόσμιας φτώχειας. Σπέρνει το μίσος και το φόβο, παραπληροφορώντας με ορυμαγδό συνομωσιολογίας και fake news”, είπε και συνέχισε: “Αυτή η νέα ακροδεξιά δεν αναπτύσσεται από το πουθενά. Το έδαφος για την ανάδυση της το έστρωσαν οι πολιτικές που αποξένωσαν τους πολίτες από την ευρωπαϊκή διαδικασία. Οι πολιτικές που διεύρυναν θεαματικά τις ανισότητες και τον κοινωνικό αποκλεισμό, σπάζοντας το μεταπολεμικό κοινωνικό συμβόλαιο. Οι πολιτικές που αποξήλωσαν την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι αυτές οι πολιτικές, οι δρακόντειοι νόμοι του νεοφιλελευθερισμού, δυστυχώς εφαρμόστηκαν πάντα στο όνομα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης”.
“Όλες οι πολιτικές δυνάμεις που αυτοτοποθετούμαστε στον αριστερό, προοδευτικό, δημοκρατικό χώρο, έχουμε ήδη αργήσει να ανταποκριθούμε στην ιστορική μας ευθύνη και όσο συνεχίζουμε να κωλυσιεργούμε, αφήνουμε χώρο για την ακόμη μεγαλύτερη ενδυνάμωση του ακραίου συντηρητισμού”, είπε ο κ. Τσίπρας.
Ο Αλέξης Τσίπρας, στην ομιλία του, διατύπωσε ακόμη, την πρόταση να συγκροτηθεί ένα ευρύ μέτωπο ενόψει των εκλογών στην αυτοδιοίκηση, των ευρωεκλογών και των εθνικών εκλογών, που, όπως είπε, θα γίνουν τον Οκτώβριο του 2019, σημειώνοντας:
-Στην αυτοδιοίκηση, πάνω στο έδαφος της απλής αναλογικής, που ανοίγει το δρόμο για πλατιές προοδευτικές πλειοψηφίες, που θα φράξουν το δρόμο στο εξαμβλωματικό φλερτ της ΝΔ και της Χρυσής Αυγής και θα προωθήσουν βιώσιμες αναπτυξιακές πολιτικές προς όφελος των τοπικών κοινωνιών.
-Στις Ευρωεκλογές, για να συνεισφέρουμε στην οικοδόμηση μιας μεγάλης συμμαχίας της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, της οικολογίας και της σοσιαλδημοκρατίας που απεγκλωβίζεται από την αυτοκαταστροφική προσκόλληση στο νεοφιλελεύθερο και συντηρητικό πλαίσιο στο νέο Ευρωκοινοβούλιο.
-Αλλά και στη μεγάλη μάχη των εθνικών εκλογών, για τη προοδευτική διακυβέρνηση της επόμενης μέρας στο τόπο μας. Για να διαφυλάξουμε την διέξοδο από την κρίση με κοινωνικό πρόσημο. Για να μην γυρίσει η χώρα μας στο παρελθόν της διαφθοράς, του εκμαυλισμού, της κατασπατάλησης των δημόσιων πόρων.
Για να μην γυρίσει η χώρα μας στις έξαλλες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που αυτές έχουν την ευθύνη για τα υπέρογκα ελλείμματα που μας οδήγησαν στα Μνημόνια, για την αποδιάρθρωση της αγοράς εργασίας, για το 1,5 εκατομμύριο των πολιτών που βρέθηκαν στην ανεργία.
Για να συνεχίσουμε, τέλος, τις πολιτικές ενδυνάμωσης της κοινωνικής πλειοψηφίας, με έμφαση στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, στην καθολική πρόσβαση σε μια αναβαθμισμένη δημόσια παιδεία και υγεία, στην διεύρυνση των μηχανισμών κοινωνικής προστασίας, στην ενίσχυση των δυνάμεων της εργασίας και την εμπέδωση της κοινωνικής συνοχής.
Από αυτό το προσκλητήριο για το ευρύ προοδευτικό μέτωπο δεν μπορεί και δεν δικαιούται να λείψει κανείς, κανείς δεν πρόκειται να κρυφτεί από τις βαριές ιστορικές του ευθύνες και δεν υπάρχει η πολυτέλεια της σιωπής, είπε ο πρωθυπουργός.
“Έχει παρέλθει προ πολλού η πολυτέλεια της βολικής για κάποιους σιωπής. Η ιστορία θα καταγράψει σε αυτή την κρίσιμη καμπή, τις δυνάμεις της δημοκρατίας και της κοινωνικής προόδου, που με τη συσπείρωσή τους θα αποτρέψουν την επιστροφή του σκοτεινού παρελθόντος και θα αγωνιστούν για να οικοδομήσουν ένα παρόν κι ένα μέλλον προκοπής για τον λαό μας, για τους λαούς της Βαλκανικής και ολόκληρης της Ευρώπης”, επισήμανε.
Τέλος, απευθύνθηκε στους συμμετέχοντες στην εκδήλωση, αλλά και σε όσους προοδευτικούς, δημοκρατικούς πολίτες παρακολουθούν με ενδιαφέρον και αγωνία τις πολιτικές εξελίξεις.
“Ο πολιτικός χώρος του οποίου έχω τη τιμή να ηγούμαι δε συγκροτήθηκε χθες”, είπε για τον ΣΥΡΙΖΑ και πρόσθεσε: “Έχει μεγάλη παράδοση και διαδρομή αγώνων αλλά και ανεκτίμητης συνεισφοράς σε πολιτικά ρεύματα σκέψης που χαρακτήρισαν τον ευρύτερο προοδευτικό και δημοκρατικό χώρο από τη μεταπολίτευση και μετά.
Πάντοτε, ακόμη και όταν τα εκλογικά ποσοστά ήταν μικρά, αναπτύχθηκε, οικοδομώντας την ενότητα και ταυτόχρονα σεβόμενος τη διαφορετικότητα των ιστορικών και ιδεολογικών καταβολών, των πολιτικών προσεγγίσεων, των πρότερων κομματικών προελεύσεων. Σήμερα, στη νέα φάση, αυτός ο χώρος θέλει να γίνει ξανά καταλύτης των προοδευτικών πολιτικών εξελίξεων. Χωρίς ηγεμονισμούς, να γίνει ο κορμός μιας νέας ενωτικής διαδικασίας της αριστερής και προοδευτικής συμπαράταξης”, τόνισε ο κ.Τσίπρας.
Προπαγάνδα και κυβερνήσεις μειοψηφίας – Στόχος η παραμονή με κάθε κόστος στην εξουσία
Κάθε άλλο παρά τυχαία ακούμε τελευταία και ιδέες περί κυβερνήσεων μειοψηφίας από το κυβερνητικό μόρφωμα και την προπαγάνδα του.
Σκοπός τους είναι να παραμείνουν με κάθε κόστος στην εξουσία.
Και επικαλούνται διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία, το Βέλγιο και λοιπά.
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*
Αλλά και πάλι, μην φανταστεί κανείς ότι τα πράγματα είναι ρόδινα στις χώρες που μας παρουσιάζουν ως πρότυπα. Κάθε άλλο! Και προφανώς καθόλου δημοκρατικά.
Η Πορτογαλία, στο κοινοβούλιο της οποίας το Σοσιαλιστικό Κόμμα διαθέτει μόνο 86 από τις 230 έδρες, ο πρωθυπουργός Κόστα, που στη Βουλή ανέτρεψε το πρώτο κόμμα του συντηρητικού Κοέλιου, του πρωθυπουργού που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια, στηρίζεται στις ψήφους του Αριστερού Μπλοκ, των Κομμουνιστών και των Πράσινων.
Με όλους αυτούς ο Κόστα έχει υπογράψει… τρεις διαφορετικές συμφωνίες! Αλλά και αυτοί συχνά δεν ψηφίζουν στη Βουλή τις προτάσεις της κυβέρνησης μειοψηφίας, με αποτέλεσμα τα νομοσχέδια να περνούν επειδή το κεντροδεξιό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα επιλέγει την οδό της αποχής και βγαίνουν τα «κουκιά».
Δηλαδή, όλοι αυτοί που στήριξαν και στηρίζουν τον Κόστα και ανέτρεψαν τον Κοέλιου, κοροϊδεύουν τους ψηφοφόρους τους αλά Καμμένο, και συμμετέχουν καταψηφίζοντας.
Μάλλον δεν μοιάζει πολύ δημοκρατικό αυτό και σίγουρα ο Κόστα περνά περισσότερο χρόνο ασχολούμενος με τα καπρίτσια των εταίρων του παρά με την διακυβέρνηση της χώρας.
Στην Ισπανία πάλι, το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα του Πέδρο Σάντσεθ (ο οποίος δεν είναι βουλευτής) και το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Καταλονίας διαθέτουν 84 βουλευτές, αλλά κυβερνούν με την ψήφο εμπιστοσύνης των 71 βουλευτών των Podemos. Αφού προηγουμένως έριξαν μέσα στη Βουλή τον Ραχόι, το κόμμα του οποίου είχε έλθει πρώτο στις εκλογές! Ένας ετερόκλητος συνασπισμός, με τη συμμετοχή των Σοσιαλιστών, των Podemos, των Καταλανών αυτονομιστών και των Βάσκων εθνικιστών.
Μετά τις εκλογές της 20ής Δεκεμβρίου 2015 – το κόμμα του Ραχόι εξέλεξε 123 βουλευτές (από τους 350 του ισπανικού κοινοβουλίου), ενώ ο Σάντσεθ με το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα της Ισπανίας (PSOE), απέσπασε 90 έδρες – ακολούθησε χάος και ασυνεννοησία, με αποτέλεσμα η χώρα να οδηγηθεί σε νέες εκλογές στις 25 Ιουνίου 2016.
Αυτή τη φορά το Λαϊκό Κόμμα του Ραχόι ήλθε και πάλι πρώτο, με περισσότερες αυτή τη φορά έδρες (137), ενώ οι Podemos, με 71 έδρες, δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την πολυπόθητη δεύτερη θέση. Οι «δεύτεροι», οι Σοσιαλιστές, με 85 έδρες, όπως και οι Ciudadanos, που έπεσαν στις 32 έδρες, ανακοίνωσαν αμέσως πως δεν θα στηρίξουν τον Ραχόι.
Χρειάσθηκε να φθάσουν στο Οκτώβριο του 2016, οπότε οι Σοσιαλιστές ήραν το βέτο και αποφάσισαν αποχή από την ψηφοφορία στη Βουλή, ώστε να σχηματίσει μια εύθραυστη κυβέρνηση ο Ραχόι, ο οποίος τελικά ανετράπη στη Βουλή.
Ο μύλος συνεχίστηκε. Κάθε τόσο οι Podemos καταγγέλλουν, απειλούν με αποχώρηση. Και τον Ιούλιο του 2018, οι Podemos και τα δύο καταλανικά κόμματα αποφάσισαν να απορρίψουν το προσχέδιο του προϋπολογισμού!
Με αποτέλεσμα, ο προϋπολογισμός να αλλάξει κατά τα γούστα των κυβερνητικών εταίρων και να μην εγκριθεί από την ΕΕ!
Θα άντεχε κάτι τέτοιο η Ελλάδα;
Στην Ιρλανδία πάλι, ο Λίο Βαράντκαρ, αρχηγός του κεντροδεξιού κόμματος Φίνε Γκάελ, κυβερνά με βάση μια συμφωνία που ο προκάτοχός του, Έντα Κένι, είχε συνάψει την πρωτομαγιά του 2016 με το κόμμα της αντιπολίτευσης Φιάνα Φέιλ. Με βάση τη συμφωνία αυτή, το Φιάνα Φέιλ θα απέχει από τις ψηφοφορίες στο κοινοβούλιο σε κρίσιμα ζητήματα, επιτρέποντας στο κυβερνών κόμμα να περνάει τα νομοσχέδια! Μια πολύ εύθραυστη ισορροπία που παρά λίγο να οδηγήσει στην πτώση της κυβέρνησης.
Όλα αυτά διότι, στις εκλογές του Φεβρουαρίου 2016, ο απερχόμενος κυβερνητικός συνασπισμός που αποτελείτο από το Φίνε Γκαέλ (κεντροδεξιά) και το Εργατικό Κόμμα, ήρθε πρώτος χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διατηρήσει την απόλυτη πλειοψηφία. Ο Έντα Κένι δεν έλαβε ψήφο εμπιστοσύνης, παραιτήθηκε και χρειάστηκε να φθάσουν στον Ιούνιο του 2017, οπότε πρωθυπουργός εξελέγη ο διάδοχός του, Λίο Βαράντκαρ, που κατάφερε να εκλεγεί όταν το μεγαλύτερο αντιπολιτευόμενο κόμμα, το Φιάνα Φέιλ τήρησε – και πάλι – αποχή.
Σημειώστε ότι τον Νοέμβριο του 2017 η αντιπρόεδρος της κυβέρνησης υποχρεώθηκε σε παραίτηση μετά από απαίτηση των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση. Το κόμμα της είχε λάβει την απόφαση να την στηρίξει (καθώς οι κατηγορίες εναντίον της κρίθηκε ότι μπορεί να ήταν και αποτέλεσμα σκευωρίας), αλλά η ίδια παραιτήθηκε για να μην υπάρξει κυβερνητική κρίση παραμονές της κρίσιμης για την Ιρλανδία συζήτησης με την ΕΕ για το Μπρέξιτ.
Και να σκεφθούμε ότι η ιρλανδική οικονομία αναπτύχθηκε με 5,2% το 2016 και το 2015 με 7,8% και η ιρλανδική οικονομία αξιολογείται με Α ήδη από τον Φεβρουάριο του 2016.
Πάμε τώρα στη Δανία, όπου πρωθυπουργός από τον Ιούνιο του 2015 είναι ο κεντροδεξιός Λαρς Λόκε Ράσμουσεν, αρχηγός του κόμματος Venstre, που συγκυβερνά με τους Φιλελεύθερους και τους Συντηρητικούς. Όλοι αυτοί μαζί, όμως, διαθέτουν μόνο 53 βουλευτές από τους 179 της δανικής Βουλής. Ψήφο εμπιστοσύνης έχουν λάβει από το ακροδεξιό Κόμμα του Λαού (DF) που διαθέτει 37 βουλευτές και δεν συμμετέχει στον κυβερνητικό συνασπισμό.
Ο Ράσμουσεν εξαρτάται από την υποστήριξη άλλων κομμάτων, του DF περιλαμβανομένου, σε κάθε ψηφοφορία χωριστά!
Αποτέλεσμα: Υπό την απειλή των ακροδεξιών, η κυβέρνηση Ράσμουσεν έλαβε τον Μάιο του 2016 την απόφαση να απομονώνονται οι μετανάστες στο νησί «Lindholm». Και στις 20 Δεκεμβρίου 2018 εγκρίθηκε η χρηματοδότηση του εγχειρήματος από το κοινοβούλιο!
Τον Ιανουάριο του 2016 η Βουλή της Δανίας ενέκρινε τον αμφιλεγόμενο νόμο κατάσχεσης των τιμαλφών των προσφύγων, ενώ τον Μάιο του 2018, η Βουλή ενέκρινε νόμο με τον οποίο απαγορεύεται η χρήση τις ισλαμικής μαντήλας σε δημόσιους χώρους. Και όλα αυτά επειδή το ακροδεξιό κόμμα διαθέτει στη Βουλή έξι πολύτιμες για την κυβερνητική επιβίωση έδρες!
Έχουμε δηλαδή και στη Δανία μια… ωραία κυβέρνηση μειοψηφίας!
Στην Τσεχία πάλι, πρωθυπουργός από τον Ιούλιο του 2018 είναι ο κεντροαριστερός δισεκατομμυριούχος Αντρέι Μπάμπιτς, που συγκυβερνά με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και έχει λάβει την ψήφο εμπιστοσύνης των κομμουνιστών βουλευτών της Βοημίας και της Μοραβίας, που δεν συμμετέχουν στην κυβέρνηση συνασπισμού.
Από τότε, η κυβέρνηση ακροβατεί ανάμεσα σε προτάσεις μομφής και κρίσιμες ψηφοφορίες.
Σε κατάσταση ακροβασίας βρίσκεται συνεχώς και η κυβέρνηση της Τερέζας Μέι στη Βρετανία, εν μέσω συνομιλιών για το Μπρέξιτ, καθώς το Συντηρητικό Κόμμα χρειάζεται τις δέκα ψήφους του κόμματος των Ιρλανδών Ενωτικών που δεν μετέχουν στην κυβέρνηση. Και είναι γνωστό ότι η Μέι αναβάλλει συνεχώς κρίσιμες ψηφοφορίες – και αυτή της συμφωνίας για το Μπρέξιτ – επειδή δεν βρίσκει πλειοψηφία στη Βουλή. Τον περασμένο Δεκέμβριο, η Μέι υπέστη δύο διαδοχικές ήττες στη Βουλή.
Η Σλοβενία πηγαίνει από κυβέρνηση μειοψηφίας σε κυβέρνηση μειοψηφίας και από κυβερνητική κρίση σε κυβερνητική κρίση.
Το 2013 είχαμε την διάλυση της προηγούμενης κυβέρνησης μειοψηφίας και τον Αύγουστο του 2018 σχηματίστηκε πάλι κυβέρνηση μειοψηφίας υπό τον κεντροαριστερό πρώην ηθοποιό Μάριαν Σάρετς, ο οποίος για να περνά τα νομοσχέδιά του ψάχνει κάθε φορά πρόθυμους μεταξύ των ανεξαρτήτων!
Στο Βέλγιο, όπου οι επόμενες εκλογές θα διεξαχθούν τον προσεχή Μάιο, ο πρωθυπουργός Σαρλ Μισέλ είναι από τον περασμένο Δεκέμβριο επικεφαλής κυβέρνησης μειοψηφίας, καθώς οι Φλαμανδοί εθνικιστές με τους οποίους συνεργαζόταν αποχώρησαν μετά τη διαφωνία τους για το Σύμφωνο Μετανάστευσης του ΟΗΕ.
Ωστόσο, ο φιλελεύθερος Σαρλ Μισέλ εξακολουθεί να εξαρτάται από τους Φλαμανδούς εθνικιστές, αφού αυτοί έχουν δηλώσει ότι του λοιπού θα υπερψηφίζουν μόνο τα νομοσχέδια που περιλαμβάνονταν στην προγραμματική συμφωνία τους με τον Μισέλ.
Η κυβέρνηση μειοψηφίας Πελεγκρίνι στη Σλοβακία που βρέθηκε στο τιμόνι της χώρας τον Μάρτιο του 2018 (μετά τις διαδηλώσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία δημοσιογράφου) εξαρτάται από έναν εξαιρετικά ετερόκλητο κυβερνητικό συνασπισμό – Σοσιαλιστές, Ούγγροι μειονοτικοί και Σλοβάκοι εθνικιστές, γεγονός που καθοδηγεί και τις πρωτοβουλίες της.
Και τέλος, στην Κροατία, μετά την (δεύτερη από το 2015) πτώση της κυβέρνησης Πλένκοβιτς (Δημοκρατική Ένωση) τον Απρίλιου του 2017, όταν αποχώρησε ο κυβερνητικός του εταίρος Bridge of Independent Lists (Most) – οι υπουργοί του κόμματος αυτού υπερψήφισαν την πρόταση μομφής κατά του υπουργού των Οικονομικών και αποπέμφθηκαν από τον πρωθυπουργό – ο νέος κεντροδεξιός κυβερνητικός συνασπισμός υπό τον Αντρέι Πλένκοβιτς διαθέτει τις 75 από τις 151 έδρες της κροατικής Βουλής.
Κατά περίπτωση, αναζητεί συμμάχους σε άλλα κόμματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την προώθηση του κυβερνητικού έργου και των προεκλογικών δεσμεύσεων.
Και για να μην ξεχνιόμαστε: Τον Νοέμβριο του 2017, όταν στην Γερμανία πάσχιζαν για σχηματισμό κυβέρνησης – και ο Τσίπρας είχε τηλεφωνήσει στον Σουλτς για να του ζητήσει να… συνεργαστεί με την Μέρκελ – η καγκελάριος είχε δηλώσει ότι θα ήταν προτιμότερη νέα προσφυγή στις κάλπες από μια κυβέρνηση μειοψηφίας…
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β΄ Αθηνών, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος