*Ομιλία της πρ. Υπουργού Ο.Κεφαλογιάννη στην Εκδήλωση της
Γενικής Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων της Νέας Δημοκρατίας που πραγματοποιήθηκε στις 12/9/2018 συη Θεσσαλονίκη
Με ιδιαίτερη χαρά βρίσκομαι σήμερα κοντά σας στην σημερινή εκδήλωση της Γενικής Γραμματείας Γυναικείων Θεμάτων του κόμματός μας.
Είναι πραγματικά ιδιαίτερα σημαντικό να μιλήσουμε για όλα τα ζητήματα που αφορούν τον θεσμό της οικογένειας.
Για την οικογένεια, μέσα σε μια νέα κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα.
Στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη.
Μια νέα πραγματικότητα που συρρικνώνει θεσμούς, όπως αυτόν του κοινωνικού κράτους,
αλλάζει προτεραιότητες, δοκιμάζει αντοχές και αντανακλαστικά, όπως αυτά που επέδειξε η ελληνική οικογένεια σε όλα τα χρόνια της οικονομικής κρίσης.
Η ελληνική οικογένεια φίλες και φίλοι κλυδωνίστηκε αλλά άντεξε.
Η ελληνική οικογένεια, στήριξε την κοινωνική συνοχή, δημιούργησε ασπίδα αληλεγγύης, στον δοκιμαζόμενο απο την κρίση ελληνικό λαό.
Και αυτό είναι ένα πρώτο, σημαντικό, ελπιδοφόρο, αλλά απόλυτα δεσμευτικό μήνυμα.
Ένα μήνυμα που δεσμεύει την παράταξη μας να προχωρήσει στην παραγωγή νέων υποστηρικτικών πολιτικών για την ελληνική οικογένεια.
Να δουλέψει σκληρά για να μαζέψει τα κομμάτια που αφήνει πίσω της η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Κυρίες και κύριοι,
Έχουν περάσει 3,5 χρόνια από τότε που τη διακυβέρνηση της χώρας ανέλαβαν οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.
Δύο κόμματα, που ανήλθαν στην εξουσία με όχημα την πιο ανεύθυνη και επικίνδυνη αντιπολίτευση που έχει γνωρίσει η χώρα από την εποχή της μεταπολίτευσης.
Που δεν δίστασαν να εκμεταλλευτούν την οργή του ελληνικού λαού, χωρίς καν να σεβαστούν τις θυσίες του.
Στον δρόμο προς την εξουσία, έταξαν τα πάντα στους πάντες.
Την επαναφορά της 13ης σύνταξης, του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την αύξηση του κατώτατου μισθού και τον επίγειο αριστερό παράδεισο με την κατάργηση των Μνημονίων με ένα άρθρο σε έναν νόμο.
Το αποτέλεσμα του άκρατου τυχοδιωκτισμού;
Το τρίτο και επαχθέστερο, αριστερό Μνημόνιο.
Και φυσικά ένα αέναο μνημόνιο, που η ελληνική οικονομία δεν χρειαζόταν.
Στα 3,5 αυτά χρόνια …
Τα πολυνομοσχέδια των μνημονιακών δεσμεύσεων που έφεραν στη βουλή, βούλιαξαν την ελληνική κοινωνία σε πρωτοφανή υπερφορολόγηση, στην ύφεση και την ανεργία.
Σαρώθηκαν τα πάντα …
η οικονομία, που από το 2014, είχε αρχίσει να μπαίνει σε ανοδική τροχιά, οι δημοκρατικοί και κοινοβουλευτικοί θεσμοί, και κυρίως … οι θυσίες – το επαναλαμβάνω – του ελληνικού λαού.
Με το τελευταίο δε πολυνομοσχέδιο του περασμένου Ιουνίου, σφραγίστηκαν οι επαχθέστερες μνημονιακές τους δεσμεύσεις.
Δεσμεύσεις, που η εφαρμογή τους βρίσκεται μπροστά μας.
Και ακόμα και σήμερα, μετά τη λήξη του προγράμματος, παγιδευμένοι με τα πλέον σκληρά μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας, δεν έχουν στερέψει από φτηνές δικαιολογίες, ψέματα και ιδεοληψίες.
Πιστοί στους επικοινωνιακούς τακτικισμούς , ντύνουν την περαιτέρω φτωχοποίηση του Έλληνα με τον μανδύα της «καθαρής εξόδου».
Αυτό που συμβαίνει δεν λέγεται καθαρή έξοδος απ’ τα μνημόνια.
Λέγεται εθνικός μαρασμός.
Εθνική μιζέρια.
Οι γνήσιοι εκφραστές του πολιτικού αμοραλισμού, οι ειδήμονες της προπαγάνδας, εδώ στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, επιδόθηκαν και πάλι στο γνωστό ρεσιτάλ ακατάσχετης παροχολογίας.
Είναι οι ίδιοι που ισχυρίζονται με θράσος ότι τήρησαν τις υποσχέσεις που έδωσαν στους Έλληνες, ενώ παράλληλα τους υποχρέωσαν να επωμιστούν τα πιο σκληρά δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας από την έναρξη της κρίσης στη χώρα μας.
Σε αυτή την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζει η χώρα τα τελευταία 4,5 χρόνια, η ελληνική οικογένεια έχει υποστεί σοβαρότατα πλήγματα.
Είναι αποτέλεσμα της γενικότερης κοινωνικής απορρύθμισης που βιώνουμε.
Απορρύθμιση, που σαρώνει τους θεσμούς της ελληνικής κοινωνίας.
Σαρρώνει και τις γυναίκες, ο ρόλος των οποίων γίνεται όλο και πιο σύνθετος, όλο και πιο δύσκολος.
Τόσο στο πλαίσιο της παραδοσιακής πυρηνικής οικογένειας, όσο και στις περιπτώσεις μονογονεϊκών οικογενειών.
Σήμερα, τα προβλήματα που διαχρονικά αντιμετώπιζε η γυναίκα διογκώνονται.
Ήδη πριν από την κρίση, η ανεργία, η μερική απασχόληση, οι χαμηλές αμοιβές, έπλητταν περισσότερο τις γυναίκες.
Η κρίση όμως ήλθε και υπονόμευσε ακόμη περισσότερο τη θέση της απέναντι στις ευκαιρίες για απασχόληση, στην αμοιβή, στην ασφάλιση.
Υπονόμευσε και τον ρόλο της ως μητέρα.
Η Ελλάδα έχει, να αντιμετωπίσει μία από τις σοβαρότερες απειλές, η οποία επίσης, έχει οξυνθεί από την οικονομική κρίση.
Την υπογεννητικότητα.
Ένα φαινόμενο που έχει τη δυναμική να μεταβάλει την πληθυσμιακή φυσιογνωμία της χώρας μας.
Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται σε απόλυτους αριθμούς ετησίως συνεχώς από το 2011.
Η χώρα μας, καταγράφει τον τρίτο χαμηλότερο δείκτη γεννήσεων στην ΕΕ.
Με αυτούς τους ρυθμούς, συνυπολογιζόμενης και της μετανάστευσης των νέων, ο πληθυσμός της χώρας μας το 2050, υπολογίζεται στα 8,9 εκατομμύρια …
Η Ελλάδα, θα έχει τη χειρότερη σε όλη την Ευρώπη αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους έως το 2050.
Η Ελλάδα δυστυχώς γερνάει …
Εάν η Πολιτεία και το κράτος, δεν ενισχύσει με σύγχρονες και στοχευμένες πολιτικές τον θεσμό της οικογένειας, ο πληθυσμός θα μειώνεται.
Η οικονομία θα συρρικνώνεται και η αυξανόμενη γήρανση του πληθυσμού θα επιβαρύνει σημαντικά το ασφαλιστικό σύστημα, το εθνικό σύστημα υγείας και τις δομές.
Αυτό είναι το δυστοπικό μέλλον μας αν δεν κάνουμε κάτι άμεσα.
Γιαυτό και χρειάζεται πολιτική βούληση και άμεσες πρωτοβουλίες.
Και λέω πολιτική βούληση γιατί και σε αυτόν τον τομέα, αυτή η κυβέρνηση έμεινε στις συνήθεις ψεύτικες υποσχέσεις.
Να θυμίσω τι έταξαν…
Ο Πρωθυπουργός κ. Τσίπρας, έλεγε στους πολύτεκνους … «Οι πολύτεκνες οικογένειες ήταν από τα μεγαλύτερα θύματα των αντικοινωνικών περικοπών … ο ΣΥΡΙΖΑ έχει την πολιτική βούληση, να αποκαταστήσει σταδιακά τις αδικίες».
Να θυμίσω τι έκαναν ενδεικτικά …
… κατάργηση του πολυτεκνικού τιμολογίου της ΔΕΗ,
… αποκλεισμό σημαντικού αριθμού πολυτέκνων από το κοινωνικό εισόδημα αλληλεγγύης, το κοινωνικό μέρισμα και κάθε είδους βοήθημα,
… διαρκή και ανελέητη υπερφορολόγηση του οικογενειακού εισοδήματος …
Σήμερα, ακόμη και η απόκτηση ενός παιδιού, λειτουργεί ως τεκμήριο.
Αυστηροποίησαν τα κριτήρια για το επίδομα 1ου και 2ου παιδιού που για πρώτη φορά εφαρμόστηκε από τη ΝΔ το 2013.
Περιέκοψαν τα επιδόματα για τους τρίτεκνους και τους πολύτεκνους.
Και τέλος, μείωσαν το αφορολόγητο όριο τόσο για τους πολύτεκνους όσο και για ένα ζευγάρι με δύο παιδιά, από το 2020 έως και 3.000 ευρώ.
Αυτή ήταν η κοινωνική – καταστροφική θα έλεγα – πολιτική των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ και στον τομέα της «οικογένειας».
Εμείς όμως λέμε …
βασικό μέλημα της Νέας Δημοκρατίας είναι η επαναφορά των νέων στην Ελλάδα …
στόχος μας, είναι η σταδιακή αποφόρτιση του δημογραφικού προβλήματος και η ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής …
κεντρική προτεραιότητα της Νέας Δημοκρατίας είναι η στήριξη της οικογένειας από το κράτος, χωρίς πρόσκαιρες, επιδοματικές πολιτικές.
Ως άμεσα μέτρα για την τόνωση της οικογένειας, η Νέα Δημοκρατία προτείνει:
• Αύξηση του αφορολόγητου κατά 1.000 ευρώ για κάθε παιδί,
• Κανένα παιδί εκτός παιδικού σταθμού, με πρόβλεψη επιδότησης για τις οικογένειες με χαμηλό εισόδημα,
• Λειτουργία Ολοήμερα Σχολείων χωρίς εξαιρέσεις,
• Σταδιακή εφαρμογή διετούς υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης για όλα τα παιδιά 4 έως 6 ετών,
• Ένα τουλάχιστον δημόσιο πρότυπο σχολείο σε κάθε Περιφερειακή Ενότητα,
• Πρότυπα Επαγγελματικά Λύκεια σε αντιπροσωπευτικές περιοχές της χώρας.
Και φυσικά, κεντρικές οικονομικές πολιτικές που θα στηρίξουν την ελληνική οικογένεια, θα της δώσουν μια σημαντική ανάσα αξιοπρέπειας και προοπτικής …
• Μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 30% σε δυο χρόνια,
• Μείωση του εισαγωγικού συντελεστή στο φόρο εισοδήματος από το 22% που είναι σήμερα στο 9%,
• Στοχευμένα κίνητρα για αύξηση των επενδύσεων που δημιουργούν νέες δουλειές, υψηλότερες αποδοχές και καλύτερες συνθήκες εργασίας,
• Αύξηση του αριθμού των δικαιούχων επιδόματος ανεργίας με επιπλέον 200 εκατομμύρια ευρώ σε ετήσια βάση,
• Πρόγραμμα απόκτησης ψηφιακών δεξιοτήτων για 50,000 μακροχρόνια άνεργους κάτω των 35 ετών.
Η Νέα Δημοκρατίας, όλοι εμείς, έχουμε το πολιτικό όραμα …
Έχουμε την πολιτική βούληση να αποκαταστήσουμε βήμα βήμα, με σχέδιο και ρεαλισμό, την κοινωνική και οικονομική καταστροφή που προκάλεσε αυτή η κυβέρνηση.
Την πλέον επικίνδυνη κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση και μετά …
Ήλθαν στην εξουσία με ψέματα, φόρτωσαν στην ελληνική κοινωνία τα τεράστια λάθη τους.
Λάθη για τα οποία δεν απολογήθηκαν ποτέ.
Αντ’ αυτού συνεχίζουν τις καταστροφικές τους πολιτικές, σε όλα τα επίπεδα …
Επαίρονται για το έργο τους …
Προκαλούν την κοινωνία …
Επιζητούν την κοινωνική πόλωση …
Οδηγούν την Ελλάδα σε εθνικό μαρασμό.
Δεν θα τους κάνουμε το χατίρι όμως …
Δεν θα παίξουμε το παιχνίδι του διχασμού …
Εμείς, είμαστε εδώ για να ενώνουμε.
Κάθε μέρα και πιο πολλοί και πιο δυνατοί …
Κυρίες και κύριοι ,
Φίλοι και φίλες,
Όλες και όλοι παρατηρείτε καθημερινά την πρωτοφανή απαξίωση των δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών θεσμών του τόπου. Την απουσία ουσιαστικού διαλόγου και συνεννόησης.
Ακόμα και στις περιπτώσεις που διακυβεύονται εθνικά συμφέροντα.
Κυριότερο παράδειγμα, η στάση της κυβέρνησης στο μείζον ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων …
Η υπογραφή του Πρωθυπουργού στη συμφωνία των Πρεσπών θα τον ακολουθεί για πάντα.
Η ιστορία θα είναι αμείλικτη γιαυτόν και φυσικά για τον κυβερνητικό του εταίρο …
Τον κ. Καμμένο.
Ο κύριος Τσίπρας δέσμευσε τη χώρα, υπογράφοντας μία κακή Συμφωνία, γεμάτη τραγικές υποχωρήσεις, χωρίς να έχει προηγηθεί καμία εθνική συνεννόηση.
Κανένας διάλογος με τα πολιτικά κόμματα.
Καμία ζύμωση με την κοινωνία.
Λειτούργησε και εδώ διχαστικά, βλάπτοντας το εθνικό συμφέρον, θέλοντας πάνω από όλα, να διχάσει τον ελληνικό λαό, να διασπάσει τη Νέα Δημοκρατία.
Απέτυχε όμως οικτρά.
Έμεινε μόνος, μια θλιβερή μειοψηφία που αδιαφορεί για την ιστορία, τις παραδόσεις, το συναίσθημα των κατοίκων της Μακεδονίας …
Έμεινε μόνος, απέναντι στη βούληση του ελληνικού λαού, που ΑΠΑΙΤΕΙ την προάσπιση των εθνικών μας συμφερόντων.
Εμείς όμως, ακόμα πιο ισχυροί, ακόμα πιο δυνατοί και ενωμένοι, βρισκόμαστε εδώ, στην πρώτη γραμμή του αγώνα για να υπηρετούμε το εθνικό συμφέρον.
Εμείς, όλες και όλοι που συγκροτούμε την παράταξη των μεγάλων εθνικών επιλογών.
Την παράταξη που ήταν, είναι και θα είναι ο εκφραστής της μεσαίας τάξης.
Ο υπερασπιστής της συλλογικής αλληλεγγύης.
Ο θεματοφύλακας του κοινωνικού κράτους.
Να μην να ξεχνάμε ότι είμαστε η μεγάλη παράταξη του κοινωνικού φιλελευθερισμού.
Η παράταξη που μπορεί να συνθέτει και να ενώνει ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις.
Χωρίς εξάρσεις, υπερβολές και ακρότητες.
Είμαστε η παράταξη του μέτρου, της ευθύνης, της συνέπειας, της κοινωνικής ευαισθησίας.
Αυτή ήταν και είναι η δύναμή μας.
Στόχος μας είναι να οικοδομήσουμε μία σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα που θα υπηρετεί με σεβασμό τους πολίτες.
Μια Πατρίδα με δυνατή φωνή, με αξιοπιστία, με το κύρος που της αξίζει.
Να δημιουργήσουμε μία νέα εθνική αυτοπεποίθηση.
Μια ένα εθνική ενότητα, μακριά από τις διχαστικές πρακτικές του ΣΥΡΙΖΑ.
Ένα νέο σύγχρονο πατριωτικό ρεύμα.
Είναι η ευθύνη μας, είναι ο δρόμος μας.
Και είμαστε έτοιμοι να αλλάξουμε την Ελλάδα!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Ελλάδα Τούμπα, Αλκαζάρ και Καλογρέζα μου….
Τι είναι χειρότερο αλήθεια; Οτι κάποιοι πολιτικοί ποδοσφαιροποιούν την πολιτική; Ή ότι πιάνει;
Το «πιάνει», βέβαια είναι σχετικό. «Πιάνει» τόσο, όσο!
Τόσο, όσο να κάνει τις 500 ψήφους 520, τις 100.000 να τις κάνει 103.000, ή τις 500.000 να τις κάνει 508.000. Τα νούμερα αυτά είναι τυχαία, φυσικά, και εντελώς θεωρητικά. Απλώς θέλω να επισημάνω ότι οι εν λόγω πολιτικοί, δεν είναι χαζοί…
Του Βαγγέλη Μωυσή
Ούτε ο Τσίπρας, δηλαδή, ούτε ο Καμμένος, πιστεύουν ότι παίζοντας το…. χαρτί «γήπεδο Τούμπας», πιστεύουν πως θα κερδίσουν τσουβάλια ψήφων.
Δεν πρόκειται ο νέος που δεν θεωρείται άνεργος επειδή κάνει εκ περιτροπής μεροκάματα αξίας 150 ευρώ το μήνα, να πει «αααα, βοηθάνε τον ΠΑΟΚ, θα τα ψηφίσω τα παλικάρια»!
Ούτε ο πολύτεκνος που του κόψανε τα επιδόματα πρόκειται αν σκεφτεί… «μπράβο ρε κυβερνησάρα, μπορεί να παίρνω μια φορά το μήνα λιγότερη, κρέας για την οικογένεια, αλλά χαλάλι , αφού θα πηγαίνω τα αγόρια μου σε τέτοια γηπεδάρα να δούνε τον ΠΑΟΚ»!
Προφανώς δεν απευθύνονται στο σύνολο των φιλάθλων του ΠΑΟΚ, όπως όταν κάποιοι πολιτικοί διαφημίζουν τα έργα τους για τον Ολυμπιακό, ή την ΑΕΚ, δεν απευθύνονται στο σύνολο των φιλάθλων αυτών των ομάδων.
Απευθύνονται κατά περίπτωση σε ένα μικρό target group φανατικών. Τόσο φανατικών, που δεν ασχολούνται με τίποτα άλλο, εκτός από το εβδομαδιαίο πρόγραμμα υποχρεώσεων της ομάδας τους. Τόσο φανατικών, που δεν δίνουν δεκάρα τσακιστή για το πόσο είναι ο ΦΠΑ, πόσο ανεβαίνει ο ΕΝΦΙΑ, πόσο έχουν ανέβει οι τιμές σε σχέση με τον προηγούμενο Μάιο στο σούπερ μάρκετ…
Αυτούς που δεν κοιτάνε τι έργο έχει παράξει ο βουλευτής της περιφέρειάς τους , ή τι προτάσεις έχει καταθέσει σε διάφορα θέματα, αρκεί να είναι πιστό τέκνο στην Ολυμπιακάρα, στην ΠΑΟΚάρα, στην Αρειανάρα και πάει λέγοντας…
Αυτούς που δεν κοιτάνε τι έχει να προσφέρει ο δήμαρχος στην πόλη, αλλά αν έκανε καλή δήλωση υποστήριξης της ομαδάρας για το γκόλ που ακυρώθηκε, για το πέναλντι που δεν δόθηκε, για το πρωτάθλημα που διακυβεύεται…
Αυτούς που δεν κοιτάνε, αν κάποιος πολιτικός προάγει γενικώς με το έργο του τον αθλητισμό, δίνοντας ευκαιρίες για καλύτερες υποδομές για περισσότερες ομάδες, σε περισσότερες πόλεις, σε περισσότερα αθλήματα, αλλά προτιμούν εκείνον που θα «αδειάσει» τις άλλες ομάδες για να ταυτιστεί με την δική τους…
Ελπίζουν λοιπόν, κάποιοι πολιτικοί και παράγοντες της πολιτικής γενικώς, πως αρκετοί εξ` αυτών θα φτάσουν στην κάλπη την ημέρα των εκλογών για να προσθέσουν εκείνο το 1% – 2% των ψήφων, που θα κάνουν τη διαφορά, δίνοντας άλλη μια έδρα στο κόμμα, ή δίνοντας τη νίκη σε μια αμφίρροπη αναμέτρηση…
Ναι , θα χαρώ κι εγώ να αποκτήσει ο ΠΑΟΚ ένα καλύτερο γήπεδο. Θα χαρώ κι εγώ αν ο Ιβάν ενισχύσει τόσο τον ΠΑΟΚ, που τελικά θα πάρει το πρωτάθλημα, θα μπει στους ομίλους του Champions League και θα κάνει μια εντυπωσιακή πορεία στα ευρωπαϊκά «σαλόνια»…
Θα κάνω απίστευτη καζούρα στους φίλους Αρειανούς, αν τους ταπεινώσουμε στις αναμετρήσεις των δύο ομάδων. Θα υποδεχτώ ταπεινά και με χαμόγελο την καζούρα που θα μου κάνουν εκείνοι αν το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό.
Αλλά δεν θα βασίσω το μέλλον της πόλης μου, της χώρας μου, των παιδιών μας, στα οπαδικά συναισθήματα καθενός.
Και εκείνους που το κάνουν, δεν τους κατηγορώ. Ο καθένας επιλέγει το κόλλημμά του…
Όμως με θλίβουν τα πολιτικά πρόσωπα, τα κομματικά στελέχη και οι opinion leaders αυτού του τόπου, όταν, αντί να συμβάλλουν στην ποιοτική αναβάθμιση του τρόπου σκέψης του πολίτη όπως έχουν καθήκον να πράττουν, «ποντάρουν» συστηματικά στον φανατισμό και καλλιεργούν τους πιο «ρηχούς» τρόπους σκέψης και κρίσης…
Γιατί το αθλητικό «έκδοχο» του λαϊκισμού, είναι δυστυχώς ένα από τα χειρότερα της συνταγής, από την εποχή που οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες προσέφεραν στην αρένα «άρτον και θεάματα», ως την εποχή που ο αείμνηστος Δημήτρης Μητροπάνος τραγουδούσε «Ελλάδα Τούμπα, Αλκαζάρ και Καλογρέζα μου», ή ο επίσης αείμνηστος Τζιμάκος, τραγουδούσε «όλη η Ελλάδα προσκυνά σώβρακα και φανέλες»….