Η Διαρκής Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων θα συνεδριάσει στις 17:00 με θέμα ημερήσιας διάταξης: Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του υπουργείου Εξωτερικών «Κύρωση της Τελικής Συμφωνίας για την Επίλυση των Διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις Αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 (1993) και 845 (1993), τη Λήξη της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 και την Εδραίωση Στρατηγικής Εταιρικής Σχέσης μεταξύ των Μερών».
Η πρώτη πανσέληνος του έτους συνδυάσθηκε με ολική έκλειψη Σελήνης
Τα χαράματα της Δευτέρας, η πρώτη πανσέληνος του έτους συνδυάσθηκε με μια ολική έκλειψη Σελήνης, η οποία ταυτόχρονα βρισκόταν στο κοντινότερο σημείο της τροχιάς της από τη Γη και έτσι φαινόταν πιο μεγάλη και φωτεινή (Υπερ-Σελήνη ή υπερπανσέληνος), καθώς και πιο σκουροκόκκινη λόγω της έκλειψης.
Ολική σεληνιακή έκλειψη συμβαίνει, όταν το φεγγάρι καλύπτεται ολόκληρο από τη σκιά της Γης. Η προηγούμενη είχε συμβεί στις 27 Ιουλίου 2018. Η έκλειψη της Δευτέρας ήταν η τελευταία ολική έκλειψη Σελήνης έως τις 26 Μαΐου 2021, ενώ η επόμενη ολική έκλειψη που θα είναι ορατή από την Ελλάδα, θα αργήσει ακόμη περισσότερο, έως τον Σεπτέμβριο του 2025, δηλαδή σε 6,5 χρόνια.
Η ολική φάση της έκλειψης, που διήρκεσε περίπου μία ώρα, ήταν ορατή σχεδόν από όλη την Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένης της Αθήνας, όπου το φαινόμενο άρχισε στις 06:41 ώρα Ελλάδας και έφθασε στο μέγιστο σημείο του στις 07:12. Όμως τα αρκετά σύννεφα στον ουρανό έκρυψαν το φαινόμενο σε μεγάλο βαθμό.
Η έκλειψη στην ολότητά της -δηλαδή μαζί με το φαινόμενο της παρασκιάς και της μερικής έκλειψης που προηγείται και έπεται της ολικής- ήταν ορατή μόνο από το πιο δυτικό τμήμα της Ευρώπης, τη δυτική Αφρική, τη Βόρεια και Νότια Αμερική και τον ανατολικό Ειρηνικό Ωκεανό.
Η πρώτη πανσέληνος του έτους, που φέτος συνέβη στις 07:16 ώρα Ελλάδας της 21ης Ιανουαρίου, ονομαζόταν παραδοσιακά από τους Ινδιάνους της Αμερικής «πανσέληνος του λύκου», επειδή εκείνη την εποχή του χρόνου κοπάδια πεινασμένων λύκων ούρλιαζαν γύρω από τους καταυλισμούς των ανθρώπων.
Ήταν το πρώτο από τα τρία «σούπερ-φεγγάρια» του 2019, καθώς φέτος θα υπάρξει τρεις φορές Υπερ-Σελήνη, δηλαδή ο δορυφόρος της Γης θα φαίνεται πιο κοντινός και λαμπερός από ό,τι συνήθως. Η επόμενη υπερπανσέληνος θα συμβεί στις 19 Φεβρουαρίου.
Την επόμενη μέρα, την Τρίτη 22 Ιανουαρίου, θα υπάρξει άλλο ένα ενδιαφέρον αστρονομικό φαινόμενο, ένα πολύ κοντινό πλησίασμα (σύνοδος) στον ουρανό της Αφροδίτης και του Δία. Οι δύο φωτεινοί πλανήτες θα είναι ορατοί σε απόσταση μόνο 2,4 μοιρών μεταξύ τους στον πρωινό ουρανό προς την ανατολή, λίγο πριν ο Ήλιος ανατείλει. Στις 31 Ιανουαρίου στους δύο πλανήτες θα προστεθεί και η Σελήνη, ώστε θα υπάρξει τριπλή σύνοδος το ξημέρωμα.
Ένας νεκρός από πυρκαγιά σε εγκαταλελειμμένο κτίριο στον Κολωνό
Ένας νεκρός εντοπίστηκε, τα ξημερώματα, από πυροσβέστες κατά τη διάρκεια κατάσβεσης πυρκαγιάς σε εγκαταλελειμμένο κτίριο επί της οδού Χατζηαποστόλου, στον Κολωνό.
Στον σημείο επιχείρησαν 9 πυροσβέστες με 3 οχήματα. Προανάκριση για το περιστατικό διενεργεί το Ανακριτικό Τμήμα της Πυροσβεστικής.
Ανάλυση ΝΥTimes για το συλλαλητήριο της Αθήνας
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν σήμερα Κυριακή στην Αθήνα, σύμφωνα με τους NYT, λίγες μέρες πριν την επικύρωση από το ελληνικό κοινοβούλιο της συμφωνίας για τη μετονομασία της πΓΔΜ σε Βόρεια Μακεδονία. Ο συντηρητικός πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η συγκέντρωση αυτή είναι «μία διαδήλωση για τη δημοκρατία, για την Ελλάδα, για αυτό που όλοι γνωρίσουμε ότι είναι σωστό».
Ωστόσο γύρω στις 3μ.μ. αναφέρεται από πολίτες ότι ξέσπασαν συγκρούσεις και από βίντεο που προβάλλονται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης φαίνεται ότι η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα εναντίον ορισμένων διαδηλωτών. Η αστυνομικές αρχές δηλώνουν ότι έχουν τραυματιστεί 10 στελέχη τους. Οι διοργανωτές της διαδήλωσης αναφέρουν ότι πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις από αριθμητικής πλευράς καθώς συμμετείχαν 600.000 άτομα. Η αστυνομία ωστόσο, κάνει λόγο για 60.000 άτομα.
Το δημοσίευμα της The New York Times, αναφέρει ότι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις το 70% των Ελλήνων είναι αντίθετο με τη συμφωνία, γεγονός που δείχνει ότι ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει κοινωνικές αναταραχές για το ζήτημα αυτό. Παρά τις φωνές που αντιτίθενται καθώς και τη διχαστική κοινωνική και πολιτική αντίδραση, ο κ. Τσίπρας σε συνέντευξη στην Αυγή, επιμένει πως πρόκειται για μια «ιστορική συμφωνία» που η έγκρισή της αποτελεί «ιστορικό καθήκον». Από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας, ο ευρωβουλευτής της Γιώργος Κύρτσος, με σημερινό μήνυμά του στο Twitter κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «αγνοεί προκλητικά και επίμονα τη βούληση του ελληνικού λαού» και καλεί τους πολίτες να λάβουν μέρος στο συλλαλητήριο της Αθήνας.
Ο κ. Τσίπρας επιμένει ότι θα ολοκληρώσει η κυβέρνηση την τετραετή θητεία της τον Οκτώβριο αλλά οι αναλυτές εκτιμούν ότι θα αγωνιστεί να περάσει οποιαδήποτε μέτρα καθώς πλέον η κυβέρνησή του είναι μειοψηφική εφόσον έχει αποχωρήσει ο εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού, Πάνος Καμμένος. Ο κ. Τσίπρας θα καταφύγει στην υποστήριξη ανεξάρτητων βουλευτών αλλά και βουλευτών από την αντιπολίτευση προκειμένου να επικυρώσει τη συμφωνία των Πρεσπών στη Βουλή.
Πολλοί πολιτικοί αναλυτές υποστηρίζουν ότι η εξάρτησή του από την εξωτερική βοήθεια είναι αβάσιμη και ενδέχεται να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, πιθανώς τον Μάιο, όταν θα διενεργηθούν οι εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο αλλά και οι δημοτικές εκλογές. Μετά την ψηφοφορία για την επικύρωση της συμφωνίας στο τέλος αυτής της εβδομάδας, ο κ. Τσίπρας αναμένεται να προσπαθήσει να κάψει τα αριστερά του διαπιστευτήρια, θεσπίζοντας μέτρα για την αύξηση του κατώτατου μισθού και την προστασία των υπερχρεωμένων ιδιοκτητών ακινήτων.
Ωστόσο, με τους εκπροσώπους των ξένων δανειστών της Ελλάδας που αναμένονται στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα για συνομιλίες στις οικονομικές αναθεωρήσεις, ο πρωθυπουργός ενδέχεται να αντιμετωπίσει συνεχείς πιέσεις για οικονομικούς περιορισμούς, καθώς η Ελλάδα συνεχίζει να βιώνει τις συνέπειες της δεκαετούς κρίσης χρέους.
Ανεξαρτητοποιήθηκε ο Γ. Αμυράς από το Ποτάμι
Ανεξαρτητοποιήθηκε ο βουλευτής Γιώργος Αμυράς από το Ποτάμι, όπως ο ίδιος ανακοίνωσε το πρωί της Δευτέρας. Πρόκειται για μια κίνηση την οποία ο ίδιος είχε προαναγγείλει.
Σε δήλωσή του, ο κ. Αμυράς τονίζει ότι αποχωρεί με «λύπη» του από την ΚΟ του Ποταμιού και ανεξαρτητοποιείται.
«Δεν θα μπορούσα να πράξω διαφορετικά, όταν τις επόμενες ημέρες θα έπρεπε, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος, να ομιλώ δημόσια εκ μέρους του κόμματος του οποίου κορυφαία στελέχη έχουν αντίθετη θέση από την προσωπική μου για ένα μείζον εθνικό θέμα», αναφέρει ο Γιώργος Αμυράς.
Προσθέτει πως ευχαριστεί τον επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη, και όλους τους ανθρώπους του κόμματος με τους οποίους συνεργάστηκε, εκφράζοντας την ευχή «οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις του τόπου να βρουν τη δυναμική που χρειάζεται η χώρα».
Με την αποχώρηση από την ΚΟ του Ποταμιού και την ανεξαρτητοποίηση του Γ. Αμυρά, το Ποτάμι μένει με 4 βουλευτές, τους Στ. Θεοδωράκη, Γ. Μαυρωτά, Σπ. Λυκούδη και Γρ. Ψαριανό και χάνει την Κοινοβουλευτική του Ομάδα στη Βουλή καθώς σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής, κοινοβουλευτική ομάδα συγκροτεί ένα κόμμα που έλαβε μέρος στις γενικές εκλογές και έχει τουλάχιστον πέντε βουλευτές.
Κεραυνό εν αιθρία χαρακτήρισε ο αντιπρόεδρος του Ποταμιού Γιώργος Μαυρωτάς την παραίτηση του Γιώργου Αμυρά. «Δεν την γνώριζα την εξέλιξη αυτή. Είχαμε πει συνεχίζουμε όλοι μαζί ενωμένοι. Ήταν κεραυνός ένα αιθρία» δήλωσε στον ΣΚΑΪ.
«Ήταν προαποφασισμένο ότι θα ανεξαρτητοποιηθεί ο Γιώργος Αμυράς, δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς» δήλωσε ο βουλευτής του Ποταμιού Γρηγόρης Ψαριανός στον ΣΚΑΪ.
«Δεν υπάρχει κοινοβουλευτική ομάδα οπότε είμαστε τέσσερις ελεύθεροι άνθρωποι», είπε επίσης, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραιτηθεί και ο ίδιος εντός των ημερών.
Ανέφερε πως οι δυο τους είχαν δηλώσει πως δεν γίνεται να συνυπάρχουν σε ένα πολικό σχηματισμό με τρεις διαφορετικές γραμμές.
Τα ρετάλια σχεδίου Ανάν και πάλι στο προσκήνιο
Την αφορμή για αυτό το άρθρο την έδωσε μια χθεσινοβραδινή ανάρτηση του έμπειρου δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου, ο οποίος βλέποντας τον Θανάση Θεοχαρόπουλο, να τάσσεται ξαφνικά υπέρ της επαίσχυντης συμφωνίας των Πρεσπών, έκανε λόγο για επανένωση της «παρέας» του σχεδίου Ανάν.
Τι ακριβώς συνέβη με το σχέδιο Ανάν;
Το 2004, ο Κυπριακός Ελληνισμός δέχτηκε έναν απίστευτο εκβιασμό. Ο τότε Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Κόφι Ανάν παρουσίασε ένα σχέδιο «λύσης» του Κυπριακού που επί της ουσίας εκχωρούσε ισότιμα κυριαρχικά δικαιώματα επί της νήσου στους Τουρκοκύπριους, νομιμοποιώντας την εισβολή και την κατοχή και δίνοντάς τους (σε ανύποπτη στιγμή) συνιδιοκτησία στους πλούσιους υδρογονάνθρακες.
Τότε, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο, ασκήθηκαν απίθανες πιέσεις, από την εγχώρια διαπλοκή όπου τα Μέσα Ενημέρωσης και οι πρόθυμοι δημοσιογράφοι με ασφυκτικό τρόπο προσπαθούσαν να πείσουν τη κοινή γνώμη ότι οι δέκα πληγές του Φαραώ θα πέσουν στο κεφάλι όσων απορρίψουν το σχέδιο Ανάν.
Τότε λοιπόν, τον τόνο στην «επιχειρηματολογία» υπέρ της συμφωνίας έδινε μια παρέα «μεγαλόσχημων» (και μη) πολιτικών, οι οποίοι με θορυβώδη τρόπο κυριαρχούσαν στα ΜΜΕ.
Σε αυτή την παρέα πρωταγωνιστούσαν λίγο πολύ οι ίδιοι που σήμερα σιγά- σιγά επανεμφανίζονται και επιχειρηματολογούν υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών. Θετικοί στο σχέδιο Ανάν ασφαλώς ήταν ο (τότε) ΣΥΡΙΖΑ, ο Μπίστης (ως σημιτικό ΠΑΣΟΚ) φανατικά υπέρ ο Γιώργος Παπανδρέου, από κοντά κάποιοι ακραίοι του νεοφιλελευθερισμού που βρίσκονταν εκτός της Ν.Δ., υπέρ και όλοι όσοι σήμερα «αναδύονται» από την πολιτική τους αφάνεια προκειμένου να δώσουν ψήφο και στον Σκοπιανό αλυτρωτισμό.
Όμως τότε, ο Ελληνισμός είχε την ευλογία στην ηγεσία του να βρίσκονται ισχυρές προσωπικότητες όπως ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος ή ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος και έτσι κατάφερε και αμύνθηκε στις αφόρητες πιέσεις του διεθνούς παράγοντα, παρά τις λοιδορίες, τις ύβρεις και τους εξευτελισμούς τους οποίους υπέστησαν.
Μετά από λίγα χρόνια, Ελλάδα και Κύπρος τιμωρήθηκαν για την άρνησή τους στο σχέδιο Ανάν μέσω των Μνημονίων που τους επιβλήθηκαν, με τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα να εμφανίζονται ως οι δύο βολικοί πρωθυπουργοί που ήταν πρόθυμοι να «τελειώσουν» τη δουλειά που είχε ανατεθεί.
Και την τελείωσαν: Υπαγωγή στο ΔΝΤ, υποθήκευση της δημόσιας περιουσίας για 100 χρόνια, εκχώρηση της μακεδονικής ιστορίας και του πολιτισμού μας στους Σκοπιανούς, ως αντάλλαγμα κάποιων ευνοϊκότερων μέτρων στην Οικονομία. Μέχρι και την Αμφίπολη παραλίγο να ξανασκεπάσουν προκειμένου να μην χαλάσει το «αφήγημα» των Σκοπιανών συνεταίρων τους.
Αναζητώντας κοινά χαρακτηριστικά του κλίματος υπέρ του ΝΑΙ στο σχέδιο Ανάν, θυμήθηκα τις σοβαρές αποκαλύψεις που είχε κάνει στο ΕΘΝΟΣ (το 2008) ο Μιχάλης Ιγνατίου, ο οποίος μέσα από επίσημα ντοκουμέντα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ανέδειξε ότι οι ΗΠΑ χρηματοδότησαν αδρά το «ναι» στο Σχέδιο Ανάν. Σύμφωνα με έγγραφα που είχε δημοσιεύσει ο έμπειρος δημοσιογράφος, από το 1997 και με περίπου 10 εκατ. δολάρια ετησίως, μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων που εμφανίζονταν και εξαφανίζονταν με τρόπο… μαγικό, προσπάθησαν να αλλάξουν τα δεδομένα στη Μεγαλόνησο. Το 2004, μάλιστα, λίγες εβδομάδες πριν από το δημοψήφισμα του Απριλίου 2004, το ποσό της βοήθειας εξαντλήθηκε και χρειάστηκε να δοθούν κι άλλα «δανεικά» από διάφορα αμερικανικά Προγράμματα Βοήθειας.
Ποιους αφορούσαν οι μυστικές χρηματοδοτήσεις; Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής ισχυρά «κέντρα επιρροής».
Αν κανείς αναζητήσει κοινά χαρακτηριστικά του σχεδίου Ανάν με τη Συμφωνία των Πρεσπών, βρίσκει και στις δύο περιπτώσεις πρόθυμους πολιτικούς, δεκτικούς δημοσιογράφους και σύμφωνα με τις καταγγελίες πολύ χρήμα. Που ξεκινά από τη σκανδαλώδη εξαγορά μιας χρεωκοπημένης σκοπιανής εταιρίας ενέργειας με ελληνικά λεφτά που κατέληξαν στους λογαριασμούς του αντιπροέδρου του Ζάεφ, και καταλήγει στις τελευταίες καταγγελίες του Πάνου Καμμένου που εμπλέκει τον Σόρος, «παρένθετες εταιρίες», χρηματισμούς δημοσιογράφων των Σκοπίων από μυστικά κονδύλια, προκειμένου να περάσει η συμφωνία των Πρεσπών.
Ίσως να χρειαστούν πολλά χρόνια προκειμένου ο Μιχάλης Ιγνατίου ή κάποιος άλλος συνάδερφός του, να κατορθώσει να αναδείξει το σκοτεινό παρασκήνιο που κρύβεται πίσω από τις πολιτικές αποστασίες του 2019 προκειμένου να «περάσει» η μισητή συμφωνία των Πρεσπών.
Γιατί είναι δύσκολο με σημερινούς όρους να ερμηνευτεί η ευκολία με την οποία Μακεδόνες και μη βουλευτές αποφάσισαν στη δύση της καριέρας τους να αυτοεξευτελιστούν, πολιτικά κόμματα να εξαφανιστούν ταυτιζόμενα με τον καταρρέοντα Τσίπρα ή πρόθυμοι Βουλευτές να αλλάξουν άποψη μέσα σε μια νύχτα προκειμένου να σπεύσουν να ψηφίσουν τη συμφωνία των Πρεσπών.
Ο Πάνος Καμμένος, μέσα στην αγωνία του να διαφοροποιηθεί απ΄όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ώρες, έκανε χθες ένα βήμα παραπάνω, καλώντας την εισαγγελία διαφθοράς να ερευνήσει τις καταγγελίες του για τη ροή μαύρου χρήματος, χωρίς όμως να καταφέρει να τη συγκινήσει ιδιαίτερα, μιας και η τελευταία καταπιάνεται με την απόπειρα πολιτικής σπίλωσης των πολιτικών αντιπάλων του κ. Τσίπρα.
Το βέβαιο όμως είναι, ότι τελικά στην πολιτική τίποτα δεν μένει μυστικό.
Και όταν αποκαλυφθεί η Αλήθεια, το βέβαιο είναι ότι η Ιστορία δεν θα χαριστεί στους πρωταγωνιστές του 2019.
Και σίγουρα η τιμωρία της Ιστορίας ενίοτε είναι κατά πολύ βαρύτερη…
Αμπλάκημα
Μια λέξη σπάνια, ίσως ξεχασμένη, που μας θυμίζει τα παλιά μας ελληνικά. Ἀμπλάκημα ή ἀμπλακίη ήταν το σφάλμα, το ατόπημα, η ανοησία. Με αυτήν τη σημασία την χρησιμοποιούν οι τραγικοί. Πρώτος ο Αισχύλος, για να αναφερθεί στα σφάλματα του Προμηθέα, που έκλεψε από τους θεούς τις τεχνικές γνώσεις και τη φωτιά και τις έδωσε στους ανθρώπους. Για αυτά του τα αμπλακήματα ο Δίας τον τιμώρησε. Κι ο άλλος μας μεγάλος τραγικός, ο Σοφοκλής, μέσω της Ισμήνης, θα χαρακτηρίσει αμπλακήματα τα λάθη του του Οιδίποδα, να παντρευτεί την μητέρα του και να γεννήσει παιδιά, που ήταν και παιδιά και εγγόνια του.
Γράφει η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα
Τη λέξη μπορεί να μην την ακούμε καθημερινά ή συχνά. Οι πιο λόγιοι, όμως, θα ονομάσουν έτσι πράξεις βεβήλωσης σε κάτι ιερό. Συγκεκριμένα δε, αμπλακήματα είναι όσα κάνουμε με τη θέλησή μας, τα εκούσια συνεπώς. Το ρήμα, εξάλλου, ἀμπλακίσκω, τύπος ποιητικός, που έχει την έννοια συναντώ τυχαία, ψάχνω, αλλά και αποτυγχάνω, σφάλλω, το βλέπουμε σε μια ιδιωματική έκφραση. Την άμπλαξα στην αγορά, την πέτυχα στην αγορά με άλλα λόγια, ακούμε σε πιο λαϊκά, προφορικά ελληνικά. Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι μάλλον το άμπλαξα ετυμολογικά συγγενεύει με το αμπλάκημα που εξετάζουμε.
Εμείς, με τη σειρά μας, σάς ευχόμαστε λίγα αμαρτήματα, ολίγιστα αμπλακήματα. Μακάρι να τα κάνετε όλα σωστά.
Και στην εκκλησιαστική γλώσσα εξάλλου ευχόμαστε να έχουμε λυτήριον τῶν ἡμετέρων ἀμπλακημάτων (λύση, σωτηρία από τα δικά μας ατοπήματα).
*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας
Γαλλία: 5% ανώτατο ποσοστό φορολόγηση στις ψηφιακές υπηρεσίες των μεγάλων πολυεθνικών
Την απόφαση της Γαλλίας να προχωρήσει στη φορολόγηση των μεγάλων ψηφιακών επιχειρήσεων, χωρίς να περιμένει μια ευρωπαϊκή συναίνεση επί του θέματος, δηλώνει με συνέντευξή του στην εφημερίδα της Κυριακής (JDD ) ο Γάλλος υπουργός οικονομικών Μπρούνο Λεμέρ.
Τέσσερις μήνες πριν από τις ευρωεκλογές, η Γαλλία ξεκινάει, έστω και μόνη, τον φορολογικό πόλεμο κατά των «G.A.F.A» (Google, Apple, Facebook, Ammazon και άλλων), που προσφέρουν ψηφιακές υπηρεσίες στη Γαλλία.
Σύμφωνα με τον υπουργό, ένα «ειδικό νομοσχέδιο» πρόκειται να παρουσιασθεί εντός των ημερών στο υπουργικό συμβούλιο, με στόχο να ψηφισθεί από τη Βουλή μέσα στο Φεβρουάριο.
Με το νομοσχέδιο, θα φορολογούνται οι επιχειρήσεις που θα παρουσιάζουν έναν τζίρο 750 εκατ. ευρώ σε παγκόσμιο επίπεδο και 25 εκατ. ευρώ εντός της Γαλλίας.
« Εάν δεν πληρούνται και τα δύο αυτά κριτήρια, δεν θα γίνεται φορολόγηση» εξηγεί ο υπουργός.
Η φορολογία θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2019, το δε ποσοστό φορολόγησης θα εξαρτάται από τον τζίρο, με ανώτατο όριο 5%.
Σύμφωνα πάντα με τον υπουργό, η εν λόγω φορολογία θα μπορούσε να δώσει στη Γαλλία γύρω στα 500 εκατ. ευρώ για το 2018.
« Η φορολόγηση των ψηφιακών υπηρεσιών ιδίως των «G.A.F.A» αποτελεί μεγάλη πρόκληση για τον 21ο αιώνα» δήλωσε ο Μπρούνο Λεμέρ. Εξήγησε παράλληλα, ότι η Γαλλία υποστηρίζει τις προσπάθειες του Επιτρόπου Πιερ Μοσκοβισί για την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής συναίνεσης επί του θέματος, «με την ελπίδα να επιτευχθεί να επιτευχθεί έως τα τέλη Μαρτίου».
Οι δυσκολίες για την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής συναίνεσης οφείλονται στις αντιρρήσεις ορισμένων χωρών όπως της Ιρλανδίας, της Δανίας και της Σουηδίας που δεν συμφωνούν ακόμα και για ένα φόρο 3%. Επ’ αυτού προστίθενται και οι δισταγμοί της Γερμανίας, για το φόβο των αμερικανικών αντιποίνων κατά της αυτοκινητοβιομηχανίας της.
Εν μέσω κρίσης των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, διαπιστώνοντας την αποτυχία των πολύμηνων προσπαθειών του για μια συμφωνία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο Μπρούνο Λεμέρ αλλάζει στρατηγική : Προχωράει μόνος στην ψηφιακή φορολογία, εκπληρώνοντας έτσι την προ πολλού υπόσχεση του προέδρου Μακρόν, και εξασφαλίζοντας παράλληλα κάποια έσοδα για τη χρηματοδότηση των κοινωνικών μέτρων υπέρ των «κίτρινων γιλέκων», που εξήγγειλε η κυβέρνηση κατά τα μέσα του Δεκεμβρίου.
Έριξαν δακρυγόνα σε παιδιά και γυναίκες. Κατέφυγαν σε ξενοδοχείο
Δακρυγόνα έριξαν οι άνδρες των ΜΑΤ που βρίσκονται στα σκαλοπάτια της Βουλής από την πλευρά του Άγνωστου Στρατιώτη, στους συγκεντρωμένους που βρίσκονταν στο σημείο. Οι διαδηλωτές κατηγορούν τους αστυνομικούς ότι έκαναν άσκοπη χρήση χημικών απέναντι σε γυναίκες και παιδιά, με σκοπό να διαλύσουν την πολύ μεγάλη συγκέντρωση.
Πανικόβλητοι διαδηλωτές άρχισαν να τρέχουν προς το Κολωνάκι. Οι αστυνομικοί συνέχισαν την χρήση χημικών, αδιαφορώντας ακόμα και για τα παιδιά που βρίσκονταν στο σημείο. Ένα από αυτά πήρε στην αγκαλιά του και προσπάθησε να συνεφέρει και να το ηρεμήσει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς.


Στον ίδιο χώρο μεταφέρθηκε και μία γυναίκα η οποία ένιωσε δυσφορία από τα χημικά.

Σε δήλωσή του ο κ. Σαμαράς λέει χαρακτηριστικά: “Τα εκατομμύρια των Ελλήνων είναι και θα είναι κατά της συμφωνίας των Πρεσπών. Όποια προβοκάτσια κι αν σοφιστούν, όσα δακρυγόνα κι αν ρίξουν, ο λαός μένει όρθιος για τη Μακεδονία”.
Επιτρέπεται η χρήση των φωτογραφιών μόνο με αναφορά στην πηγή.
Σκοτεινές συναλλαγές σε ματωμένα εδάφη
Από τη σύνθετη ονομασία erga omnes , το γεωγραφικό προσδιορισμό, το αμετάφραστο ή το μεταφρασμένο του πράγματος, τις συζητήσεις για τη γλώσσα και την εθνικότητα, οδηγηθήκαμε σε ένα «κουκλοθέατρο παραιτήσεων», με δακρύβρεχτους αποχαιρετισμούς που συνοδεύτηκαν με « γυροβολιές» σε γνωστό νυχτερινό κέντρο διασκέδασης (λογικά για να πάνε τα φαρμάκια του χωρισμού κάτω ευκολότερα και ως μη νηφάλιος να βάλει σε λειτουργία σίγασης τη φωνή της συνείδησης του).
Του Σίμου Χριστοφάκη Σαρρή
Όλα αυτά τα δεινά συνυπάρχουν πάνω σε ένα ξεχαρβαλωμένο κυβερνητικό κάρο γεμάτο με προδοτικά δεμάτια και ξεπουλημένους κλήρους, για ένα όνομα που η ιστορία του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Ξέρετε , οι επικρατέστερες θεωρίες ορίζουν ότι ετυμολογικά ο όρος Μακεδονία , προέρχεται από το όνομα του βασιλιά Μακεδόνα, ή από τη φυλή των Μακέδνων (Δωρικό φύλο) κατά τον Ηρόδοτο , που εγκαταστάθηκε στη βόρεια Ελλάδα . Η ιστορία αυτού του τόπου είναι ταυτισμένη μέσα στους αιώνες με την ιστορία της ελεύθερης αλλά και της υποδουλωμένης Ελλάδας , της Μεγάλης μα και της προδομένης μας πατρίδας.
Και αν για κάποιους δεν έχουν αξία οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου , τα πύρινα λόγια του Σταγειρίτη Αριστοτέλη, οι νεκροί του Μακεδονικού αγώνα για μια Ελληνική Μακεδονία ,το άκουσμα από τις οπλές του αλόγου του Μαύρου Καβαλάρη , το αίμα των γενναίων Κρητών « ατάκτων» που χύθηκε ποτάμι και πότισε τα μακεδονικά εδάφη στη μάχη Κιλκίς- Λαχανά υπό της οδηγίες του Ελευθερίου Βενιζέλου και τέλος τα δάκρυα του Κωνσταντίνου Καραμανλή για τη γενέτειρα του , για εμάς έχουν! Οι μικρασιάτες πρόσφυγες λίγο πριν να επιβιβαστούν στις βάρκες και βλέποντας τις περιουσίες του να φλέγονται ψιθύριζαν ένα σοφό παμπάλαιο ρητό «…..μόνο τα εδάφη που έχεις ποτίσει με το αίμα σου μπορείς να τα ονομάζεις πατρίδα….».
Οι περισσότεροι παρευρισκόμενοι τόσο στα περσινά, όσο και στο φετινό συλλαλητήριο της Κυριακής ανήκουν πιθανότατα σε διαφορετικούς πολιτικούς χώρους και έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες , πολύ εξ ‘ αυτών ήταν διχασμένοι και κατά τη περίοδο του γελοιότερου δημοψηφίσματος της σύγχρονης ιστορίας μας ( στο οποίο συνειδητά εξαπατήθηκαν) . Ενώνονται όμως κάτω από την ασπίδα του Ελληνικού ιδεώδους που υπερνικά τον όποιο διχασμό. Παίρνουν εν αγνοία τους τη «θέση» του προδομένου βασιλιά Λεωνίδα που αν και αντικρίζει μπροστά του την ήττα και τη προδοσία του εφιάλτη , επιλέγει να ριχτεί στη μάχη υπηρετώντας αρχές, αξίες και ιδανικά αιώνων.
Η Μακεδονία πέρα από ένα μέρος αγώνων και ιστορικών νικών του στρατού μας υπήρξε και ένα πολυπολιτισμικό κέντρο, όπου οι ντόπιοι ήρθαν σε επαφή με τους Μικρασιάτικες , τους Πόντιους , τους Αρμενίους και τους σεφαραδίτες Εβραίους. Ο καθένας εκτός από το πόνο του ξεριζωμού κουβαλούσε μαζί του κουλτούρες , ιστορίες , εικόνες και αρώματα από το τόπο του. Όλα αυτά μαζί μετά από χρόνια ζυμώσεων καθόρισαν πολιτισμικά τόσο τη σύγχρονη Θεσσαλονίκη , όσο και ευρύτερα τη περιοχή της Μακεδονίας.
Τα δε ερωτήματα που τίθενται σε αυτό το σημείο είναι: προς τι η δική μας βιασύνη να κλείσει το θέμα της ονομασίας για να ενταχθούν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ; Ποια η φυλετική ή ιστορική ταύτιση ενός έθνους που δημιουργήθηκε από Αλβανούς και Σλάβους με τους Μακεδόνες ; Από πού και ως που ένα κράτος παρίας μπορεί να ασκήσει τέτοια πίεση και να μας πετά τη μπάλα στο δικό μας γήπεδο; Πόσο αξιόπιστος , ουδέτερος και αμερόληπτος διαπραγματευτής ήταν ο κ. ΝΙΜΙΤΣ τη στιγμή που η όλη του στάση παρέπεμπε σε στυγνό εκβιαστή παρά σε διαπραγματευτή; Σε πόσο διάστημα ο γεωγραφικός προσδιορισμός θα εξαλειφθεί και θα μείνει σκέτο το Μακεδονία; Τι γλώσσα ομιλούν οι πολίτες αυτού του κράτους και πως αυτό διασφαλίστηκε μέσω της συνθήκης; Είναι σαφές πως τα Σκόπια είναι αυτά τα οποία φαινομενικά βρισκόντουσαν με τη πλάτη στο τοίχο στο μαραθώνιο των διαπραγματεύσεων , λειτούργησαν όμως και σαν μέσο πίεσης και συναλλαγής ανάμεσα στον ισχυρό ξένο δάκτυλο και την ελληνική κυβέρνηση για κάποια ανούσια οικονομικά ανταλλάγματα. Το θέμα είναι κατά πόσο μια κυβέρνηση με κύρια χαρακτηριστικά την υποκρισία , την οσφυοκαμψία και την άρνηση προς οτιδήποτε το εθνικό αντί να λειτουργήσει ως εκπρόσωπος της Ελλάδας και να σηκώσει το ανάστημα της μπροστά στο Δούρειο Ίππο Τούρκων και Αλβανών επέλεξε να ανοίξει τη κερκόπορτα και να μας ρίξει σιδηροδέσμιους πιο βαθιά σε αυτό το σκοτεινό Βαλκανιζατέρ. Και όλα αυτά γιατί; Διότι τα νταούλια, οι ζουρνάδες και τα go back μετατράπηκαν σε βαθιές εμετικές υποκλίσεις.
Κανένας μισθοδοτούμενος πραιτοριανός της χειρότερης και καταστροφικότερης κυβέρνησης των τελευταίων ετών δεν είναι ικανός να λυγίσει τη φωνή των συγκεντρωμένων στη πλατεία Συντάγματος το μεσημέρι της Κυριακής. Επιλέγουμε συνειδητά τον ανηφορικό δρόμο που ορίζει στην «Ασκητική» ο Νίκος Καζαντζάκης και είμαστε πανέτοιμοι να κάνουμε το χρέος μας και να τα καταφέρουμε . Φάρος ελπίδας, όπως και πέρυσι ο αιώνιος έφηβος-επαναστάτης , σημαία της μεταπολεμικής Ελλάδας, ο Μίκης, που μας κόσμησε με τη παρουσία του, μα και ο ασυμβίβαστος Σαράντος Καργάκος που αν και πλέον βρίσκεται εκεί ψηλά, συνεχίζει να στέκει δίπλα μας και να μας καταδεικνύει όχι το δρόμο του ΕΥ-ΖΗΝ, μα του ΕΛ-ΖΗΝ.
Και επειδή «το κατά συνείδηση» ως προς τη ψηφοφορία φοριέται από κάποιους πολύ τελευταία και επειδή οι πολιτικές κυβιστήσεις διαδέχονται η μια την άλλη από τους εκφραστές του «χώρου της κοινής λογικής» , ας ανατρέξουμε στους στίχους του Διονύση Σαββόπουλου…..
Τι να φταίει η Bουλή
τι να φταιν οι εκπρόσωποι
έρημοι και απρόσωποι βρε
αν πονάει η κεφαλή
φταίει η απρόσωπη αγάπη που `χε βρει
Mα η δικιά μας έχει όνομα
έχει σώμα και θρησκεία
και παππού σε μέρη αυτόνομα
μέσα στην τουρκοκρατία…..
*Ο Σίμος Χριστοφάκης Σαρρής είναι Νομικός – Αρθρογράφος


















Ζητούνται πρόθυμοι κατά συνείδηση
Η ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση δόθηκε. Οι 151 βρέθηκαν εύκολα, όπως απεδείχθη. Ο Καμμένος απεχώρησε μεν όπως διετείνετο από την κυβερνητική συμμαχία , αλλά εκ του αποτελεσμέτος η παραίτηση του ήταν ένα βέλος που δεν βρήκε την καρδιά της κυβέρνησης. Και αυτό γιατί οι μισοί σχεδόν βουλευτές του τον εγκατέλειψαν και δεν τον ακολούθησαν σε αυτή την ηρωική του έξοδο.
*Της Μαρίας Ε. Δημητρίου
Παρέμειναν να στηρίζουν μια κυβέρνηση ξένη προς αυτούς, που σε άλλες εποχές και υπό άλλες συνθήκες ουδέποτε θα περνούσε από το μυαλό τους μια πιθανή συνεργασία, κάτι τέτοιο θα τους φάνταζε αδιανόητο. Αλλά δεν μπορείτε να φανταστείτε πόση εξοικείωση μπορεί να φέρει ένα αξίωμα και δη, μια υπουργική περγαμηνή. Έχει τη μαγική ιδιότητα να εξαλείφει τις όποιες διαφορές και να φέρνει πιο κοντά τα άκρα όποια κι αν είναι αυτά .
Δεν το ήξερε άραγε αυτό ο Πάνος Καμμένος ; Δεν το υποψιαζόταν, όταν πρόθυμα έτρεχε να ράψει το πρωθυπουργικό κοστούμι του Αλέξη Τσίπρα; Δε γνώριζε ότι συναγελαζόταν με μια ομάδα που ήταν βέβαιο, ότι θα ξεπερνούσε τις κόκκινες γραμμές στα σημαντικά θέματα ; Να θεωρούσε τον εαυτό του θεματοφύλακα των εθνικών ζητημάτων; Να πίστεψε ότι αυτός θα ήταν ο ρυθμιστής των εξελίξεων; Ο εγωισμός όμως τις περισσότερες φορές τυφλώνει, και δε σε αφήνει να δεις καθαρά όλες τις προοπτικές και πρωταρχικός σκοπός του Πάνου Καμμένου ήταν να ικανοποιήσει τις δικές του προσωπικές φιλοδοξίες. Πότε ξανά θα του δινόταν τέτοια ευκαρία άλλωστε ;
Πάντως ένα παράπονο το έβγαλε και μια απαγοήτευση μη σας πω, για τους συνεργάτες που ανέδειξε και αυτοί τον πούλησαν. Έτσι είναι όμως όταν πιστέψεις ότι το μπόι σου είναι πιο ψηλό από αυτό που δείχνει το μέτρο και όταν βάζεις τις φιλοδοξίες σου πάνω από τις αρχές σου. Κάποια στιγμή αυτό όχι μόνο θα σου γυρίσει μπούμερανγκ, αλλά θα έρθει να σε βρει και στο Δόξα Πατρί .
Γιατί ο Πάνος Καμμένος το ήθελε πολύ το εκείνο το υπουργείο Εθνικής Αμύνης . Το απέδειξε και με εκείνο το non paper που έδωσε στην Προεδρία της Δημοκρατίας το Μάιο του 2012 μετά τις εκλογές για μια πιθανή του στήριξη σε κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας Πασόκ με τον όρο πάντα βέβαια να πάρει το Υπουργείο Άμυνας…
Για αυτό το Υπουργείο Άμυνας έγιναν όλα. “Για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη…” που έλεγε και ο Σεφέρης και ο Πάνος Καμμένος το έκανε πράξη , αντάλλαξε για το όνειρο αυτά που δήλωνε ότι πίστευε . Το έκανε το όνειρο πραγματικότητα , το έζησε το παραμύθι του ανέφελα . Μόνο που τώρα λίγο πριν το τέλος έρχεται αντιμέτωπος με τον κακό λύκο. Γιατί σε όλα τα παραμύθια κρύβεται η ανατροπή.
Και ο Πάνος Καμμένος έφυγε, αλλά οι βουλευτές του έμειναν. Έτοιμοι μαζί με άλλους πρόθυμους να δώσουν τη χαριστική βολή στη χώρα τους . Και ξαφνικά ο Πάνος Καμμένος που στήριξε την κυβέρνηση τέσσερα χρόνια, που της έδωσε πρόσωπο και όνομα, που την βοήθησε να στήσει και να υπογράψει τη συμφωνία των Πρεσπών έτσι χωρίς αιδώ, καλούσε τον κόσμο να κατέβει στο συλλαλητήριο και να διαμαρτυρηθεί για την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας. Ποιος; Ο Πάνος Καμμένος, το άλλο όνομα του Αλέξη Τσίπρα…
Η ιστορία θα γράψει για σένα, και θα σου αποδώσει τις ευθύνες για τη συμφωνία των Πρεσπών και ξέρεις Πάνο η ιστορία είναι σκληρή , δεν συγκινείται από στρατιωτικές στολές ούτε από παραστάσεις και θεατρινισμούς , το όνομα σου θα καταγραφεί στο ίδιο λήμμα με άλλους που έβλαψαν την πατρίδα τους. Και ας κάθεσαι τώρα στην άκρη μουτρωμένος σαν παιδάκι που δεν το παίζουν και ας κατηγορείς τους πρώην συνεργάτες σου, η ευθύνη είναι όλη δική σου γιατί δική σου ήταν η απόφαση να συνεργαστείς με αυτούς που θεωρούσες επικίνδυνους για την πατρίδα σου.
Γιατί εσύ έδωσες υπόσταση σε αυτούς που χτες έδωσαν διαταγή να ρίξουν χημικά σε όσους βρέθηκαν να διαδηλώνουν για την Μακεδονία στο Σύνταγμα . Σε οικογένειες και μικρά παιδιά … σε ανθρώπους που ήρθαν από κάθε άκρη της Ελλάδας, που νοιάζονται όπως φάνηκε για την πατρίδα τους περισσότερο από ότι εσύ. Εσύ άντρωσες μια κυβέρνηση που φέρθηκε με δικτατορικό τρόπο απέναντι στο λαό της και εσύ όπλισες τα χέρια τους, εσύ τους βοήθησες να πάρουν το μαχαίρι και να την πληγώσουν . Και τώρα μπορούν να σταθούν μόνοι τους και να συνεχίσουν αυτό που τους βοήθησες να δημιουργήσουν δηλαδή την απόλυτη καταστροφή.
Τώρα ζητούν εκείνους τους πρόθυμους που κατά … συνείδησην θα συμμετάσχουν στην παράδοση του ονόματος της Μακεδονίας . Και δεν είναι δύσκολο να βρεθούν, ήδη υπάρχουν αρκετοί που είναι έτοιμοι να συναινέσουν ερήμην των ψηφοφόρων τους. Που κλείνουν τα αυτιά στην επιθυμία του λαού που τους έδωσε την εντολή να τον εκπροσωπήσουν.
Στη Δημοκρατία όμως θα έπρεπε να υπάρχει μια δικλείδα ασφαλείας, όταν οι κυβερνήσεις δεν εκφράζουν πια τη βούληση του λαού, ιδιαίτερα σε εθνικά θέματα, όταν παραδίδουν αυτά που οι πρόγονοι μας κατέκτησαν με το αίμα τους, γιατί παραφράζοντας τον Σεφέρη, η γη δεν έχει κρικέλια για να την πάρουν και να τη χαρίσουν σε συσκευασία δώρου . Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορούν ελαφρά τη καρδία να προχωρήσουν σε κάτι που θα είναι απόλυτα δεσμευτικό για τη χώρα μας και μη αναστρέψιμο σε διεθνές επίπεδο, εκπροσωπώντας μόνο τη δική τους βούληση.
Η Ελλάδα ατύχησε στην πιο κρίσιμη στιγμή της ιστορίας της, μετά τη μεταπολίτευση, να εξαρτάται από ανθρώπους εθνικά ουδέτερους και πρόθυμους στο να παραχωρούν. Και αυτό θα το πληρώσει γιατί οι επιλογές πάντα πληρώνονται δυστυχώς…