Πάνε οι άλλοι και βγαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν και φωνάζουν και διαμαρτύρονται για την εκχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας στα Σκόπια, ενώ ελληνική και σκοπιανή κυβέρνηση θεωρούν το θέμα λήξαν, καθώς Τσίπρας και Ζάεφ πέτυχαν, ο καθένας από την πλευρά του αυτό που ακριβώς ήθελε, πίστευε και αγωνιζόταν να πετύχει όλα αυτά τα χρόνια.
Ο Ζάεφ να πάρει, γκρεμίζοντας ένα –δυο αγάλματα και βγάζοντας δυο – τρεις πινακίδες, «Μακεδονική» εθνότητα και γλώσσα και ένα «Βόρεια» πριν το «Μακεδονία», που έχει ήδη απαλειφθεί και ο Τσίπρας, κερδίζοντας μια γραβάτα και μια θέση στους… ευεργέτες του «Μακεδονικού» έθνους, να δώσει το όνομα «Μακεδονία» και τον προσδιορισμό «Μακεδονικός-η-ο» πριν από όποιο… ουσιαστικό θέλουν οι γείτονες. «Μακεδονικό» έθνος, «Μακεδονική» γλώσσα, «Μακεδονικό αεροδρόμιο» κλπ.
Ο δε Ζόραν Ζάεφ, μετά την συμφωνία των Πρεσπών έχει ξεσαλώσει! Όπου σταθεί και όπου βρεθεί, ρίχνει και ένα «Μακεδονικό» τάδε ή δείνα. Εν τω μεταξύ τυχαίνει να το κάνει λίγες ώρες μετά από δηλώσεις του Πάνου Καμμένου! Λες και το κάνει επίτηδες!
Βγήκε ο Καμμένος και άρχισε τα πατριωτικά που λέει για τη συμφωνία και πως δεν θα μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ αν δεν συμφωνήσει η Ελλάδα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι δεν θα συμφωνήσει και αν δεν συμμορφωθούν τα Σκόπια και κάτι τέτοια και βγαίνει λίγες ώρες μετά ο Ζάεφ και ρίχνει δυο τρεις φορές ένα «Μακεδονικός στρατός», προεξοφλώντας μάλιστα την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ και ένα η «κυβέρνηση της Μακεδονίας», για να του δείξει πόσο τον υπολογίζει…
Αυτό το τελευταίο όμως ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Δεν μπορεί ο κ. Ζάεφ να λέει ότι θέλει και να μην τον βάζει κανείς στη θέση του! Οπότε πήραν την κατάσταση στα χέρια τους… πηγές του υπουργείου Εξωτερικών, ούτε καν επίσημα ή επώνυμα δηλαδή και όλο αυστηρότητα απάντησαν στον Σκοπιανό πρωθυπουργό ότι:
«Στη συμφωνία αναφέρεται ρητώς ότι ο επιθετικός προσδιορισμός για το κράτος, τα επίσημα όργανά του και τις άλλες δημόσιες οντότητες θα ευθυγραμμίζεται με το νέο όνομα της χώρας, δηλαδή, στη προκειμένη περίπτωση «στρατός της Βόρειας Μακεδονίας».
Μετά από αυτό ο Ζάεφ έχασε τον ύπνο του…
Καμμένος – Ζάεφ (0 – 4) και συνεχίζει…
Ο Άδωνις Γεωργιάδης στο ThePresident
Ο «επαναστάτης» Αλέξης κατέληξε o «Yes man» των Ευρωπαίων
Γράφει ο Αντιπρόεδρος της Ν.Δ., κ. Άδωνις Γεωργιάδης για τα 3 χρόνια από το θλιβερό δημοψήφισμα
Η 5η Ιουλίου του 2015 θα γραφτεί στις μαύρες σελίδες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας της πατρίδας μας. Για πρώτη φορά, Έλληνας Πρωθυπουργός κατάφερε με τόση ευκολία να εξαπατήσει έναν ολόκληρο λαό, να τον σύρει σε ένα αχρείαστο και διχαστικό δημοψήφισμα και να υποκλέψει ξανά τη λαϊκή ετυμηγορία για προσωπικό του όφελος.
Ένας ολόκληρος λαός κλήθηκε να ψηφίσει ένα μεγαλοπρεπές «Όχι», με τον Αλέξη Τσίπρα να τον διαβεβαιώνει ότι θα αποτρέψει μία κακή συμφωνία με τους ξένους. Και η Κυβέρνηση Τσίπρα – Καμμένου πρόδωσε την εμπιστοσύνη του, μεταφράζοντας το «Όχι» σε «Ναι», ξέροντας από την αρχή ότι υποσχόταν το αδύνατον.
Τη μοιραία εκείνη νύχτα, ο Αλέξης Τσίπρας έπαιξε τη χώρα στα ζάρια. Κινδύνευσε να την οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή και στον απόλυτο εθνικό διχασμό μόνο και μόνο για να δικαιολογήσει την αποτυχημένη πολύμηνη διαπραγμάτευσή του, να καθησυχάσει τη βάση του κόμματός του και να επιβεβαιώσει πως το πολιτικό του κεφάλαιο δεν έχει εξαντληθεί. Είναι θλιβερό και συνάμα εξοργιστικό πως το κόστος της συγκεκριμένης επιλογής του το πληρώνει σήμερα ο ελληνικός λαός.
Για να καταλάβει κανείς το «έγκλημα» του δημοψηφίσματος σε όρους ανάπτυξης, η οικονομία έχασε 6% μιας διετίας από το ΑΕΠ, που μετά βεβαιότητας προέβλεπαν επί της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου σχεδόν το σύνολο των αναλυτών, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΝΤ. Σε οικονομικό επίπεδο, η ζημιά υπολογίζεται συντηρητικά σε περισσότερα από 100 δις ευρώ, με τον πρώην επικεφαλής του Εuroworking Group, κ. Τόμας Βίζερ, να την υπολογίζει στα 200 δις ευρώ. Για να αντιληφθούμε τη διάσταση της ζημιάς, χάθηκε το σύνολο των 138 δις ευρώ, που ελάφρυνε το κρατικό χρέος με το περίφημο κούρεμα των ιδιωτών, το γνωστό PSI.
Η οικονομική επίπτωση είναι τεράστια. Όμως, χειρότερη επίπτωση είναι ο εξευτελισμός και η περιφρόνηση ενός ολόκληρου έθνους. Η Ελλάδα του ΣΥΡΙΖΑ έγινε συνώνυμο της αναξιοπιστίας, της ανακολουθίας, της μικροπολιτικής και του πολιτικού οπορτουνισμού. Δεν χωρά αμφιβολία ότι ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα καταγράψει το δημοψήφισμα σαν μια δήθεν επαναστατική έκφραση του έθνους, αλλά σαν τη μεγαλύτερη πολιτική πλάνη και εξαπάτηση ενός λαού από την πολιτική του ηγεσία.
Τρία χρόνια μετά, η ρήξη με τους «κακούς» Ευρωπαίους που υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ, όχι μόνο δεν ήρθε, αλλά ο Πρωθυπουργός της «Πρώτης φοράς Αριστεράς» έγινε το αγαπημένο τους παιδί. Ο «επαναστάτης» Αλέξης του «Go back, madame Merkel» αποτελεί πλέον τον πιο θερμό υποστηρικτή της Άγκελα Μέρκελ. Ο «yes man» Τσίπρας που τα έδωσε όλα – ακόμα και τη Μακεδονία- για να κρατήσει την καρέκλα. Μπορεί για τους ξένους να είναι ένας «χρήσιμος ηλίθιος», για τους Έλληνες θα είναι πάντα ένας μοιραίος Πρωθυπουργός.
Σε πόσα μέρη περνάει τον χρόνο του ένας άνθρωπος;
Σε οποιαδήποτε στιγμή στη ζωή τους, οι άνθρωποι επισκέπτονται ξανά και ξανά, για διάφορους λόγους, το πολύ 25 μέρη. Αυτό προκύπτει από μια νέα ευρωπαϊκή επιστημονική μελέτη πάνω στην ανθρώπινη συμπεριφορά, την πρώτη του είδους της.
Οι ερευνητές του Τμήματος Μαθηματικών του Πανεπιστημίου City του Λονδίνου, του Τεχνικού Πανεπιστημίου της Δανίας και της εταιρείας Sony Mobile Communications, με επικεφαλής τη δρα Λάουρα Αλεσαντρέτι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature Human Behaviour”, ανέλυσαν τα γεωγραφικά ίχνη των κινητών τηλεφώνων σχεδόν 40.000 ανθρώπων από όλο τον κόσμο, εξάγοντας συμπεράσματα για τα μέρη που οι άνθρωποι πήγαιναν πιο τακτικά.
Διαπιστώθηκε ότι οι άνθρωποι συνεχώς εξερευνούν νέα μέρη και αλλάζουν τις συνήθειές του διαχρονικά για το πού πάνε πιο συχνά. Μπορεί να βρουν ένα νέο σπίτι, μια νέα δουλειά, ένα νέο στέκι (μπαρ, εστιατόριο κ.α.), ένα νέο γυμναστήριο κ.ο.κ. Όμως αυτό που δεν αλλάζει, είναι ο αριθμός των τοποθεσιών που επισκέπτονται τακτικά.
Αυτός ο «μαγικός» αριθμός είναι το 25. Ανεξαρτήτως με τη χρονική περίοδο της ζωής του, με το πού ζουν, αν είναι άνδρες ή γυναίκες, μικροί ή μεγάλοι, οι άνθρωποι έχουν μια «λίστα» από 25 μέρη το πολύ, στα οποία περνάνε συνήθως το χρόνο τους. Αν ένα μέρος μπει στη λίστα, κάποιο άλλο θα βγει για να παραμείνει ο ίδιος αριθμός.
«Οι άνθρωποι συνεχώς ισορροπούμε ανάμεσα στην περιέργεια και στην τεμπελιά μας. Έτσι, ‘υιοθετούμε’ και εγκαταλείπουμε μέρη όλη την ώρα. Το απρόσμενο αποτέλεσμα είναι ότι τελικά επισκεπτόμαστε ένα σταθερό αριθμό από μέρη, όχι κατ’ ανάγκη λόγω έλλειψης χρόνου» δήλωσε ο ερευνητής δρ Αντρέα Μπαροντσέλι.
Η Άνι Λένοξ επίτιμη πρύτανης
Η τραγουδίστρια- τραγουδοποιός Άνι Λένοξ ανακηρύχθηκε επίτιμη πρύτανης του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης (GCU) και έγινε η πρώτη γυναίκα που λαμβάνει την τιμητική διάκριση.
Η Λένοξ, η οποία γνώρισε τεράστια επιτυχία τη δεκαετία του 1980 ως η φωνή του βρετανικού ντουέτου «The Eurythmics», δήλωσε τη Δευτέρα ότι αισθάνεται «σεμνότητα και δέος» για την ανακήρυξή της σε επίτιμη πρύτανη του πανεπιστημιακού ιδρύματος.
Η τελετή ανακήρυξης στην πανεπιστημιούπολη της Γλασκόβης και στη διάρκειά της η Άνι Λένοξ δεσμεύθηκε να χρησιμοποιήσει τη τιμητική θέση για να προωθήσει την αποστολή του πανεπιστημίου.
Λεξιλογώντας το Κυπαρίσσι
Ένα χαρακτηριστικό δέντρο του ελληνικού τοπίου αποτελεί σήμερα την αφορμή, για να κυπαρισσολεξιλογήσουμε.
*Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα
Το κυπαρίσσι το ήξεραν ήδη οι Μυκηναίοι και απαντάται ως τοπωνύμιο στις πινακίδες της Γραμμικής Β’ γραφής. [ku-]pa-ri-so ήταν η λέξη που έφθασε στα αρχαία ελληνικά ως κυπάρισσος, στα ελληνιστικά κυπαρίσσιον, ενώ στα μεσαιωνικά ελληνικά ήταν κυπαρίσσιν κι εμείς, οι νεότεροι, του κόψαμε το ν και το κάναμε κυπαρίσσι.
Η ετυμολογία του είναι άγνωστη, αλλά αυτό δεν εμπόδισε το κυπαρίσσι να ταξιδεύσει στις άλλες χώρες μέσα βέβαια από το λατινικό cupressus. Μάλιστα η επίσημη ονομασία του είναι Cupressus sempervirens, κυπάρισσος ο αειθαλής, θα λέγαμε εμείς, αφού αυτό το κωνοφόρο πολύ υψηλό δέντρο είναι πάντοτε καταπράσινο. Στα γαλλικά πάλι το βλέπουμε ως cyprès, στα αγγλικά cypress, στα γερμανικά Zypresse, ακόμα και στα ολλανδικά έγινε cipres.
Το κυπαρίσσι γίνεται κυπαρισσάκι και έχει ένα χαρακτηριστικό γλαυκό χρώμα, γι’ αυτό το αποκαλούμε γλαυκό κυπαρισσάκι, εάν έχουμε πιο ποιητική διάθεση και δεν επιθυμούμε να αναφερθούμε πεζά απλώς σε κυπαρισσί χρώμα.
Κυπαρίσσια συναντάμε παντού, ακόμα και στα δάση σε κυπαρισσώνες ή κυπαρισσοδάση και τότε κάνουμε λόγο για αγριοκυπάρισσα,
Όσο κι αν μας φαίνεται παράξενο κυπαρίσσια μπορεί να δει κάποιος και σε παραλίες, αλλά αυτά είναι ανθρώπινα όντα που είναι όμορφα και λυγερά και έχουν κορμιά σαν κυπαρίσσια, δηλαδή ευθυτενή.
Τα κυπαρίσσια συνδέονται και με ορισμένα δυσάρεστα, όπως τα νεκροταφεία, στα οποία το δέντρο αυτό συμβολίζει τη στροφή της ψυχής προς τα ουράνια. Όποιος πάει στα κυπαρίσσια εγκαταλείπει τον μάταιο τούτο κόσμο και κοινώς κοιτάζει τα κυπαρίσσια ανάποδα.
Ας αφήσουμε, όμως, τα δυσάρεστα και ας πούμε κάτι ευχάριστο και αυτό είναι το κυπαρισσόξυλο με το οποίο κατασκευάζονται όμορφα έπιπλα, στερεώνονται οικοδομήματα ή χρησιμοποιείται στην παρασκευή κυπαρισσέλαιου, που αποτελεί τη βάση αρωμάτων ή αιθέριων ελαίων. Οι αρχαίοι μας είχαν τη λέξη κυπαρισσόροφος για τις οροφές των σπιτιών με δοκάρια από κυπαρίσσια.
Τις κίτρινες νταντέλες και το κυπαρισσόξυλο έχει υμνήσει και ο νομπελίστας μας Ελύτης στο Μονόγραμμα (1971) ως χαρακτηριστικά του εσωτερικού ενός ελληνικού σπιτιού.
Το κυπαρίσσι μάς δίνει την Κυπαρισσία, την όμορφη παραθαλάσσια πόλη της Μεσσηνίας, αλλά και έναν άλλο ωραίο προσδιορισμό, τον κυπαρισσόκομο, που έχει μαλλιά που μοιάζουν στην όψη αλλά και στο χτένισμα με το κυπαρίσσι.
Το κυπαρίσσι δε φημίζεται για τη σκιά του. Έτσι, αν θέλετε να ξαποστάσετε, θα προτιμήσετε ένα άλλο δέντρο με πυκνό φύλλωμα που ανοίγει και απλώνεται σαν ομπρέλλα.
Συνώνυμα για το κυπαρίσσι έχουμε μόνο αν αυτό το χρησιμοποιούμε μεταφορικά. Τον άντρα ή γυναίκα κυπαρίσσι θα τον πούμε αλλιώς ψηλό, ευθυτενή ή λαμπάδα.
*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας
Μεξικό: η διαρκής επανάσταση
*του Javier Moreno
Οι επαναστάσεις, όπως τα μακρινά αστέρια, διατηρούν κάποια λάμψη αρκετό καιρό αφού σβήσουν. Με τη σοβιετική αυτοκρατορία να έχει σαρωθεί από τον ρου της Ιστορίας, μένουν δύο δημοκρατίες, η Γαλλία και το Μεξικό, να συντηρούν και να τιμούν με τη μια ή την άλλη μορφή τις εικόνες και τη ρητορική της επανάστασης.
Στη μακρά της εκδοχή, λέει ο Φρανσουά Φιρέ, η Γαλλική Επανάσταση τελείωσε με την πτώση της Δεύτερης Αυτοκρατορίας (στη βραχεία της εκδοχή τελείωσε με το πραξικόπημα της 18ης Μπρυμαίρ). Για τους Γάλλους, η επανάσταση ήταν η ανάληψη της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας από την αστική τάξη και το ρεπουμπλικανικό σύμφωνο που διατήρησε τη χώρα ενωμένη. Με αυτή την έννοια, πρόκειται για μια υπόθεση που έχει κλείσει.
Στο Μεξικό, αντίθετα, η λέξη επανάσταση αντιπροσωπεύει τη διαρκή διάψευση των υποσχέσεων για μεγαλύτερη ισότητα. Αντίθετα λοιπόν με τη Γαλλία, η επανάσταση εδώ παραμένει μια ανοιχτή υπόθεση. Ετσι εξηγείται και το εκλογικό «τσουνάμι» που οδήγησε την Κυριακή την Αριστερά στην εξουσία.
Στο πλαίσιο αυτής της μεγάλης εθνικής παράδοσης, ο Αντρές Μανουέλ Λόπες Ομπραδόρ υποσχέθηκε στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας μια επανάσταση που, αν και είχε αόριστα και αντιφατικά στοιχεία, στηρίχθηκε από εκατομμύρια πολίτες. Σύμφωνα με τις μετρήσεις του, πρόκειται για την τέταρτη επανάσταση, μετά την Ανεξαρτησία, τη Μεταρρύθμιση και την Επανάσταση του 1910. Με άλλα λόγια, το Μεξικό βιώνει μια διαρκή επανάσταση.
Στη δίψα για κοινωνική πρόοδο προστέθηκαν τα τελευταία χρόνια η απελπισία για τα υψηλά επίπεδα ανασφάλειας και βίας, καθώς και για τη διαφθορά, την οποία ο πληθυσμός αντιμετωπίζει σαν μια φυσική καταστροφή.
Δεν είναι περίεργο λοιπόν που ο “ AMLO” εξελέγη πρόεδρος με πάνω από 50% των ψήφων και δέκα εκατομμύρια ψήφους περισσότερες απ’όσες είχε λάβει πριν από έξι χρόνια ο Ενρίκε Πένια Νιέτο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι αυτό το ποσοστό αποτελεί μια καθαρή δημοκρατική εντολή. Ο ίδιος, πάντως, επιδίωξε σκοπίμως την αοριστία. Δέχθηκε να συμμαχήσει με ένα μικρό, υπερσυντηρητικό και θρησκευτικό κόμμα. Προκάλεσε ανησυχία στους επιχειρηματίες με τις εξαγγελίες του, για να εκτονώσει αμέσως μετά την ένταση. Ενόχλησε πολλούς νέους με τις θέσεις του για τους γάμους των ομοφυλοφίλων ή τις αμβλώσεις, εκείνοι όμως τον ψήφισαν μαζικά.
Με τις εκλογές της Κυριακής κλείνει μια μακρά ιστορική περίοδος που ξεκίνησε με την εκλογή του Κάρλος Σαλίνας ντε Γκορτάρι το 1988 και συνεχίστηκε με μια σειρά κυβερνήσεων του PRI και του PAN που εδραίωσαν ένα φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο και προσπάθησαν να εντάξουν το Μεξικό στη σφαίρα της παγκόσμιας οικονομίας. Το Μεξικό όμως, ή τουλάχιστον πολλοί από τους διανοούμενους και τους πανεπιστημιακούς του, δεν ήταν ποτέ ενθουσιώδες με την ελεύθερη αγορά και την παγκοσμιοποίηση. Ο πληθυσμός δέχθηκε την οικονομική πολιτική των τελευταίων δεκαετιών ελπίζοντας να βελτιωθεί η αγοραστική του δύναμη, να μειωθεί η διαφθορά και να καλυτερέψουν τα πράγματα στους τομείς της παιδείας και της υγείας.
Ελάχιστα από αυτά συνέβησαν. Ο Σαλίνας και οι διάδοχοί του δεν εκπλήρωσαν τις υποσχέσεις τους. Και οι Μεξικανοί αποφάσισαν να ενταφιάσουν το πείραμα.
Οι μισοί από αυτούς είναι κάτω των 39 ετών. Ενας στους πέντε ψήφισε για πρώτη φορά. Οι μεγαλύτερες γενιές είδαν να περνούν τα χρόνια με τους μισθούς τους καθηλωμένους και το μέλλον των ίδιων και των παιδιών τους να τίθεται σε κίνδυνο. Αυτά τα «παιδιά» λοιπόν, οι millennials, 40 εκατομμύρια πολίτες κάτω των 29 ετών, βρέθηκαν σε μια έρημο με λιγοστές και κακοπληρωμένες δουλειές. Και αποφάσισαν να αντιδράσουν.
Το έργο που περιμένει τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο είναι κατά συνέπεια τεράστιο. Κανένα από τα προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες και τον έφεραν στην εξουσία δεν έχει εύκολη λύση. Σε αυτό προστίθενται και οι κίνδυνοι που έχει κάθε επανάσταση, όσο «ντεκαφεϊνέ» κι αν είναι. Πολλοί φοβούνται ότι η ευρεία πλειοψηφία που κέρδισε ο Λόπες Ομπραδόρ θα οδηγήσει σε μια προεδρική εξουσία χωρίς όρια, όπου τα δημόσια οικονομικά θα βρεθούν εκτός ελέγχου και το έλλειμμα στα ύψη.
Η αποδυνάμωση των άλλων κομμάτων αλλάζει ριζικά τον πολιτικό χάρτη. Με άλλα λόγια, η εξαφάνιση του «καθεστώτος» του 1988 στερεί τη νέα μεξικανική δημοκρατία από τα απαραίτητα πολιτικά αντίβαρα. Ισως γι’αυτόν τον λόγο ο νέος πρόεδρος έσπευσε να καθησυχάσει τον πληθυσμό και να εγγυηθεί τη χρηστή διακυβέρνηση, την οικονομική ισορροπία και τον διάλογο με όλες τις πολιτικές δυνάμεις.
* Ο Χαβιέρ Μορένο είναι αρθρογράφος της El Pais
Θύμα πλημμύρας ένα πάντα
Νεκρό στην όχθη ενός ποταμού κοντά στην κομητεία Νταγί της επαρχίας Σιτσουάν βρέθηκε από υπάλληλο του Φυσικού Πάρκου Χαϊσούι ένα γιγάντιο πάντα, θύμα προφανώς της πλημμύρας που προκάλεσαν οι καταρρακτώδεις βροχές.
Η επαρχία Σιτσουάν επλήγη πρόσφατα από έντονες βροχοπτώσεις και οι εργαζόμενοι στο πάρκο ενίσχυσαν τις περιπολίες τους προκειμένου να παρατηρούν τις συνθήκες του φυσικού καταφυγίου, αλλά και την ασφάλεια της πανίδας.
Οι αρχές του πάρκου έστειλαν το νεκρό πάντα στο κέντρο διάσωσης του Τσενγκντού για να διαπιστωθεί η αιτία του θανάτου του. Το γιγάντιο πάντα ήταν περίπου έξι μηνών, ζύγιζε 14,15 κιλά, πιθανόν παρασύρθηκε στο ποτάμι εξαιτίας της πλημμύρας και μετά ξεβράστηκε νεκρό στην όχθη του ποταμού.
Τα γιγάντια πάντα ζουν κυρίως στα βουνά της βόρειας επαρχίας Σιτσουάν καθώς και στις νότιες επαρχίες Γκανσού και Σαανσί. Ο πολύ χαμηλός αριθμός γεννήσεων είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που απειλούν την επιβίωσή τους όπως και η απώλεια ενδιαιτημάτων, αν και το είδος από «απειλούμενο» χαρακτηρίστηκε «ευάλωτο» το 2016 από τη Διεθνή Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης, χάρη στις προσπάθειες για την προστασία του είδους που καταβάλλουν κινέζοι επιστήμονες.
Οι μη προνομιούχοι πιο πιθανό να μοιραστούν τα χρήματά τους
Οι άνθρωποι που ανήκουν στα μη προνομιούχα και στα χαμηλότερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου στρώματα, είναι πιο πρόθυμοι να μοιραστούν τα (όποια) πλούτη τους, από ό,τι οι πιο ευκατάστατοι και ανώτερου «στάτους» άνθρωποι.
Αυτό δείχνει μια νέα επιστημονική μελέτη, που βασίστηκε σε μια σειρά από οικονομικά παίγνια, στα οποία οι συμμετέχοντες χωρίσθηκαν σε δύο ομάδες (μία υψηλού και μία χαμηλού «στάτους») και κλήθηκαν να παίξουν με πραγματικά χρήματα. Με βάση μια σειρά από διαφορετικά «σενάρια», κάθε εθελοντής αποφάσιζε πόσα χρήματα θα κρατήσει για τον εαυτό του και πόσα θα προσφέρει σε ένα κοινό ταμείο, τα χρήματα του οποίου μετά θα μοιράζονταν σε όλους ισότιμα.
Όσοι ανήκαν την «ανώτερη» κοινωνικοοικονομική ομάδα ξεκινούσαν με περισσότερα χρήματα (όπως συμβαίνει και στον πραγματικό κόσμο), ενώ όσοι βρίσκονταν στην «κατώτερη» ομάδα, είχαν λιγότερα χρήματα εξαρχής. Η κατανομή των συμμετεχόντων στις δύο ομάδες δεν ήταν σταθερή αλλά άλλαζε συνεχώς, είτε στην τύχη (με κλήρωση), είτε ανάλογα με την προσπάθεια που κατέβαλε κανείς στο παιγνίδι (οπότε «δικαιωματικά» ανήκε στην προνομιούχα ομάδα).
Το κοινωνικό πείραμα έδειξε κατά βάση δύο πράγματα: πρώτον, ότι όσοι ανήκαν στην χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη (που δεν ήσαν πάντα οι ίδιοι), συνεισέφεραν περισσότερο στο κοινό ταμείο, από ό,τι όσοι ανήκαν στην ανώτερη τάξη. Δεύτερον, ότι οι προνομιούχοι ήσαν ακόμη πιο απρόθυμοι να συμβάλουν στο κοινό ταμείο, όταν είχαν κερδίσει τον πλούτο τους με προσωπική προσπάθεια και όχι από τύχη.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Μάγδα Όσμαν του Πανεπιστημίου Queen Mary του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό κοινωνικής ψυχολογίας “Basic and Applied Social Psychology”, τόνισαν ότι η μελέτη δείχνει εργαστηριακά πως όταν ένας άνθρωπος αποκτά περισσότερο πλούτο, είναι πιο απρόθυμος να τον μοιρασθεί, πολύ περισσότερο αν τον έχει αποκτήσει με προσπάθεια.
Σατανικό σχέδιο, εκλογές στις 27 Ιανουαρίου
Ν. Κοτζιά μη διαμαρτύρεσαι, αφού η συμφωνία είναι “καλή”!
Αναφορικά με τη δήλωση του Ζ. Ζάεφ περί “μακεδονικού” στρατού, πηγές του υπουργείου Εξωτερικών επισήμαναν ότι η δήλωση αυτή υπογραμμίζει τη σημασία της θέσεως σε ισχύ της συμφωνίας των Πρεσπών, ενημερώνει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Και τούτο διότι, όπως σημείωσαν οι ίδιες πηγές, στη συμφωνία αναφέρεται ρητώς ότι ο επιθετικός προσδιορισμός για το κράτος, τα επίσημα όργανά του και τις άλλες δημόσιες οντότητες θα ευθυγραμμίζεται με το νέο όνομα της χώρας, δηλαδή, στη προκειμένη περίπτωση “στρατός της Βόρειας Μακεδονίας”.
Μάλλον για γέλια είναι η διαρροή του υπουργείου Εξωτερικών, κατόπιν οδηγιών προφανώς του ίδιου του Νίκου Κοτζιά, ο οποίος δεν θα μπορούσε, αν και λογικά θα το ήθελε, να μην απαντήσει σε όσα είπε ο Ζόραν Ζάεφ.
Για κάποιον λόγο που γνωρίζει μόνο ο ίδιος, «προσπέρασε» τις θεμιτές ανησυχίες και ενστάσεις πολλών και έγκυρων αναλυτών και συνομολόγησε τη γνωστή πλέον «καλή συμφωνία». Τώρα βλέπει στην πράξη πως «δουλεύει» η συμφωνία και θα δει κι άλλα προσεχώς.
Όμως εκεί που θα… σοκαριστεί είναι με το τι θα επικρατήσει τελικά σε αυτό το κατά τα άλλα φλέγον θέμα για την Ελλάδα το οποίο το υποβάθμισε σε ήσσονος σημασίας που όλοι οι προηγούμενοι… δεν είχαν όραμα και δεν το έλυναν.
Κάποτε θα γραφτούν από την Ιστορία οι ελληνικές αφέλειες, αλλά δεν θα είμαστε στα πέριξ για να τα διαβάσουμε, αλλά τα παιδιά και τα εγγόνια μας που θα υφίστανται τις επιπτώσεις. Μερικές φορές είναι εθνικά καταστροφικό το να σε πιάνει πρεμούρα – λόγω χαρακτήρα ενδεχομένως ή άλλων δεδομένων που αγνοούμε.
Κι όλα αυτά αντί να αξιοποιήσουμε μια κατά τα άλλα ευνοϊκή διπλωματικά συγκυρία για να πετύχουμε μια καλή συμφωνία για τη χώρα. Αν δεν έρθει αυτή για άλλους θα ερχόταν πιο κοντά το τέλος, όχι για εμάς.
Το να πηγαίνεις πιο πίσω από όσο σου έχουν ζητήσει, καθώς υποτίθεται είχαν μπει «κόκκινες γραμμές» είναι γελοίο. Ακόμα πιο γελοίο είναι όμως η Ελλάδα να γίνεται έρμαιο των πεποιθήσεων του εκάστοτε υπουργού, καθώς δεν υπάρχει καμία συνέχεια και συνέπεια στην πολιτική της.
Η Europol κατήσχεσε 25.000 ελληνικά και ρωμαϊκά αρχαιολογικά αντικείμενα
Οι αστυνομικές αρχές σε τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες κατάσχεσαν περίπου 25.000 ελληνικά και ρωμαϊκά αρχαιολογικά αντικείμενα, αξίας τουλάχιστον 40 εκατομμυρίων ευρώ, σε μια ταυτόχρονη επιχείρηση, τις πρώτες πρωινές ώρες, μέρος μιας ευρύτερης επιχείρησης ενάντια σε αρχαιοκάπηλους στην Ιταλία, την Ισπανία, την Μεγάλη Βρετανία και την Γερμανία, ανακοίνωσε η Europol.
Περίπου 250 ιταλικές, ισπανικές, βρετανικές και γερμανικές αστυνομικές δυνάμεις έκαναν ταυτόχρονους εφόδους σε 40 κατοικίες, που ήταν αποτέλεσμα μιας έρευνας τεσσάρων ετών από την ιταλική αστυνομία, τόνισε η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία.
Στην Ιταλία, οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν στη Σικελία, την Καλαβρία, το Πεδεμόντιο και την Απουλία, ως μέρος μιας επιχείρησης που θεωρείται μία από τις μεγαλύτερες που έχει ποτέ διεξαχθεί ενάντια στην παράνομη διακίνηση πολιτιστικών αγαθών στη χώρα.
Στην περιοχή της Καλτανισέττα στη Σικελία «η οποία είναι πλούσια σε αρχαιολογικούς χώρους της ελληνικής και της ρωμαϊκής περιόδου, μέλη τοπικών εγκληματικών οργανώσεων παράνομα ανέσυραν αρχαιολογικά αντικείμενα», συμπλήρωσε η Europol.
Τα αρχαιολογικά αντικείμενα μεταφέρθηκαν λαθραία εκτός Ιταλίας «με ψεύτικα πιστοποιητικά προέλευσης και πουλήθηκαν μέσω γερμανικών εταιρειών δημοπρασίας», πρόσθεσε η Υπηρεσία.
Άλλα άτομα στη Βαρκελώνη και το Λονδίνο βοήθησαν τους αρχαιοκάπηλους να οργανώσουν την «αλυσίδα εφοδιασμού» και να παράσχουν τεχνολογική υποστήριξη.
Η αστυνομία κατάσχεσε επίσης 1.500 εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων ανιχνευτών μετάλλων.
«Η διεθνής συνεργασία είναι κρίσιμη για την επιτυχία τέτοιων ερευνών για την παράνομη διακίνηση πολιτιστικών αγαθών, όταν τα αντικείμενα μεταφέρονται σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και διασχίζουν διάφορα στάδια «πριν τοποθετηθούν στην νόμιμη αγορά», κατέληξε η Europol.
Τσίπρας: Η Συμφωνία των Πρεσπών δίνει νέα προοπτική στα Βαλκάνια
«Σε αυτόν τον τελευταίο χρόνο σχεδόν κανείς δεν θα περίμενε ότι θα άλλαζαν τόσα στην περιοχή μας», είπε ο Αλ. Τσίπρας στις δηλώσεις του μετά την ολοκλήρωση της 4ης Τετραμερούς Συνόδου Κορυφής Ελλάδας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Σερβίας.
«Το 2015-2016 περάσαμε την προσφυγική κρίση και την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όπως και το 2017 ήταν δύσκολη χρονιά για την περιοχή με τις σοβαρές πολιτικές κρίσεις στην Αλβανία και την ΠΓΔΜ», τόνισε.
Ανέφερε ότι η πρωτοβουλία της Τετραμερούς συμπίπτει χρονικά με την αντιστροφή αυτής της πορείας αρνητικών γεγονότων για τα Βαλκάνια κι αρχίζει να δημιουργείται μια θετική δυναμική.
Σε αυτόν τον χρόνο, επισήμανε, υπήρξε η υπογραφή της “σημαντικής” συμφωνίας Βουλγαρίας-ΠΓΔΜ, η “πολύ επιτυχημένη” Βουλγαρική Προεδρία και η “εξαιρετικά σημαντική Σύνοδος” ΕΕ-Δυτικών Βαλκανίων στη Σόφια, ιδέα που αναδείχθηκε από την τετραμερή.
«Σε αυτόν τον χρόνο είχαμε την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών, έναν χρόνο πριν ίσως φαινόταν αδιανόητο ότι θα επιτευχθεί όμως είναι γεγονός και θέτει τις βάσεις για την επίλυση ενός εξαιρετικά σημαντικού ζητήματος, δίνοντας μια νέα προοπτική για όλη την περιοχή»,είπε.
Σημείωσε ότι σήμερα κλείνει ένας κύκλος προόδου και ανοίγει ένας άλλος, νέος κύκλος, ακόμα πιο ελπιδοφόρος.
Ο κ Τσίπρας είπε ότι υπογράμμισαν τη στήριξή τους στο διεθνές δίκαιο ως το πλαίσιο πάνω στο οποίο πρέπει να οικοδομηθεί η συνεργασία και ο διάλογος. Τόνισαν τη σημασία που αποδίδουν στην ενταξιακή πορεία όλων των Δυτικών Βαλκανίων, αλλά ειδικότερα της Σερβίας η οποία έχει προχωρήσει με σημαντικά βήματα σε αυτήν την κατεύθυνση.
Ανέφερε επίσης ότι τόνισαν τη στήριξή τους στην ένταξη της Βουλγαρίας και Ρουμανίας στον Χώρο Σένγκεν καθώς και οι δύο χώρες έχουν εκπληρώσει τα σχετικά κριτήρια, όπως τονίζεται και στα Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μαρτίου 2012.
Ακόμη είπε ότι συνομίλησαν για την Σύνοδο 16+1 που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο στη Σόφια και τη Σύνοδο της Διαδικασίας Βερολίνου που θα πραγματοποιηθεί στις 10 Ιουλίου στο Λονδίνο, με τη συμμετοχή, για πρώτη φορά, της Ελλάδας.
Συζήτησαν και για την Αυστριακή Προεδρία και την μετέπειτα, Ρουμανική Προεδρία της ΕΕ και τις προτεραιότητές τους.
Τα Βαλκάνια, είπε ο πρωθυπουργός, πρέπει να μετατραπούν σε περιοχή χωρίς εθνικισμούς αλλά με συνανάπτυξη και συνεργασία.
Ανανέωσε το ραντεβού της Τετραμερούς Ελλάδας-Βουλγαρίας-Ρουμανίας-Σερβίας για τα τέλη του Σεπτέμβρη στη Βάρνα.
«Εκεί όπου πιστεύω ότι θα μπορούμε να κάνουμε ακόμα ένα σημαντικό βήμα μπροστά στην Τετραμερή μας συνεργασία και το όραμα μας για συνεργασία και συνανάπτυξη στα Βαλκάνια».
Για τη Σερβία είναι πολύ σημαντικό αυτό το επίπεδο συνάντησης, δήλωσε ο Πρόεδρος της Σερβίας, Αλεξάνταρ Βούτσιτς, τονίζοντας ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία «για το μέλλον των χωρών μας».
Είπε ότι είναι πολύ σημαντική για τη Σερβία η στήριξη που έχει για τον ευρωπαϊκό δρόμο της.
Πρόσθεσε ότι θα υπάρξει οικονομικό όφελος όλων των χωρών η διασύνδεση μέσω των έργων υποδομών.
Η Τετραμερής αναδεικνύεται πολύ ωφέλιμη για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε στην περιοχή, δήλωσε η πρωθυπουργός της Ρουμανίας, Βιόριτσα Ντάντσιλα.
Είπε απευθυνόμενη στον Έλληνα πρωθυπουργό ότι η Ελλάδα είναι μια φιλική και πολύ σημαντική χώρα στην περιοχή και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη.
Διαβεβαίωσε τον Πρόεδρο Βούτσιτς ότι έχει όλη την υποστήριξη για την ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία της Σερβίας.
Την ικανοποίηση του για τη διεξαγωγή της Βουλγαρικής Προεδρίας της ΕΕ, εξέφρασε ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, μετά την ολοκλήρωση της Τετραμερούς.
Σημείωσε κι εκείνος με τη σειρά του την αναγκαιότητα διασύνδεσης μεταξύ των τεσσάρων χωρών μέσα από έργα υποδομής, σιδηρόδρομους και αυτοκινητόδρομους. «Σήμερα είχαμε πολύ σοβαρή συζήτηση για τη μεταφορά αερίου», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Πηγή: ΣΚΑΙ
Google: Διευκρινίσεις για τη διασφάλιση του απορρήτου στο Gmail
Η διασφάλιση της ασφάλειας και του προσωπικού απορρήτου στο Gmail αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για τη Google, η οποία φροντίζει να προστατεύει τους χρήστες από κακόβουλες ή παραπλανητικές εφαρμογές.
Αυτό αναφέρει σε σχετική ανακοίνωσή της η εταιρεία, η οποία προχώρησε σε διευκρινίσεις και συμβουλές, μετά τον «θόρυβο» που ξέσπασε από χθες λόγω της αποκάλυψης ότι μερικές φορές τρίτοι μπορούν να διαβάσουν μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των χρηστών.
Επί της ουσίας, η Google δεν αρνείται ότι αυτό συμβαίνει, αλλά αφενός διαβεβαιώνει ότι η ίδια διαθέτει μια διαδικασία «φιλτραρίσματος» και ελέγχου, αφετέρου καλεί τους χρήστες να είναι πιο προσεκτικοί, όταν δίνουν την άδειά τους σε εφαρμογές για να αποκτούν πρόσβαση στα δεδομένα τους.
Η εταιρεία αναφέρει ότι παρέχει τη δυνατότητα σε εφαρμογές που έχουν δημιουργηθεί από άλλους προγραμματιστές -π.χ. εφαρμογές που αφορούν σε πελάτες ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ταξιδιωτικούς πράκτορες και συστήματα διαχείρισης πελατειακών σχέσεων (CRM)- να ενσωματωθούν στο Gmail, έτσι ώστε οι χρήστες να έχουν επιλογές ως προς τον τρόπο πρόσβασης και χρήσης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου τους.
Η Google διαβεβαιώνει ότι προσπαθεί συνεχώς να ελέγχει και να αξιολογεί τους προγραμματιστές και τις εφαρμογές τους που ενσωματώνονται στο Gmail, πριν τους δώσει γενική πρόσβαση, ενώ παρέχει επίσης στους διαχειριστές (admins) εταιρειών και στους ιδιώτες, διαφάνεια και έλεγχο στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται τα δεδομένα τους.
Η εταιρεία καλεί τους χρήστες να επισκεφθούν τον «Έλεγχο Ασφαλείας» στον λογαριασμό τους για να ελέγξουν τι είδους άδειες έχουν παραχωρήσει σε εφαρμογές που δεν ανήκουν στη Google και, αν θέλουν, να τις καταργήσουν.
Η Google αναφέρει ότι «υπάρχει ένα ολόκληρο, ζωντανό οικοσύστημα από εφαρμογές, οι οποίες δεν ανήκουν στην Google, που σας παρέχουν τη δυνατότητα επιλογών και σας βοηθούν να αξιοποιήσετε στο μάξιμουμ τις δυνατότητες της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας σας. Ωστόσο, προτού μπορέσει οποιαδήποτε εφαρμογή που δεν ανήκει στην Google, να έχει πρόσβαση στα μηνύματα του Gmail σας, περνά μέσα από μια διαδικασία εξονυχιστικού ελέγχου, που περιλαμβάνει αυτοματοποιημένη και μη αυτόματη αξιολόγηση του προγραμματιστή της, αξιολόγηση των πολιτικών προστασίας του απορρήτου και της αρχικής σελίδας, ώστε να είναι βέβαιο ότι πρόκειται για καθ’ όλα νόμιμη εφαρμογή, καθώς και μια δοκιμή των λειτουργιών της, ώστε να είναι επίσης βέβαιο λειτουργεί όπως θα έπρεπε».
Προκειμένου να περάσουν με επιτυχία αυτούς τους ελέγχους, οι εφαρμογές που δεν ανήκουν στη Google, σύμφωνα με την εταιρεία, πρέπει να ανταποκρίνονται σε δύο βασικές προϋποθέσεις:
· Οι εφαρμογές δεν πρέπει να διαστρεβλώνουν την ταυτότητά τους, αλλά να είναι ξεκάθαρες ως προς το πώς χρησιμοποιούν τα δεδομένα των χρηστών. Δεν πρέπει, επίσης, να εμφανίζονται ως κάτι συγκεκριμένο, ενώ κάνουν κάτι άλλο. Είναι ακόμη απαραίτητο να προσφέρουν σαφείς και εμφανείς πληροφορίες σχετικά με την προστασία του απορρήτου των χρηστών.
· Οι εφαρμογές πρέπει να ζητούν μόνο τα δεδομένα που χρειάζονται για τη συγκεκριμένη λειτουργία τους και να μην αφήνουν περιθώρια αμφιβολίας για το πώς τα χρησιμοποιούν.
«Ελέγχουμε όλες τις εφαρμογές που δεν ανήκουν στην Google για να εξασφαλίσουμε ότι εξακολουθούν να ανταποκρίνονται στις πολιτικές μας και, σε περίπτωση που δεν το κάνουν, να τις καταργούμε» τονίζει η εταιρεία.
Επισημαίνει επίσης ότι οι χρήστες μπορούν να έχουν τον έλεγχο των δεδομένων τους, αφού προτού οποιαδήποτε εφαρμογή που δεν ανήκει στην Google, μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση στα δεδομένα των χρηστών, οι χρήστες βλέπουν μια σελίδα έγκρισης, η οποία δείχνει τον τύπο των δεδομένων στα οποία μπορεί να έχει πρόσβαση η εφαρμογή και το πώς μπορεί να τα χρησιμοποιήσει. Οι χρήστες πρέπει να ελέγχουν πάντα την αντίστοιχη εικόνα, πριν παραχωρήσουν πρόσβαση στα δεδομένα τους σε οποιαδήποτε εφαρμογή που δεν ανήκει στην Google.
Ελλάς, μέλλουσα χώρα υποσυνόλων
Τώρα, αναφροικά με την δική μας χώρα:
Κάποτε η Ελλάδα είχε πολλούς Ελληνες και λίγους μετανάστες. Συνιστούσε ένα σύνολο από πολίτες που μοιράζονταν καταγωγή, ιστορία, θρησκεία και παιδεία. Στην κοινωνία υπήρχε συνεκτικός ιστός που προσδιοριζόταν από την “ελληνική ταυτότητα”, όπως αυτήν όριζαν οι προαναφερθέντες παράγοντες. Αλλά όχι πια.