Σε μια στιγμή που στην Ελλάδα κάποιοι αντιμετωπίζουν το εθνικό συμφέρον ως κουρελού ξεπουλώντας το θέμα της Μακεδονίας, και μετατρέπουν το Κοινοβούλιο της χώρας σε μαγαζάκι συναλλαγής, στο Forum του Νταβός, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, Μάϊκ Πομπέο, πραγματοποίησε, μέσω βίντεο, μια ολιγόλεπτη παρέμβαση κομβικής σημασίας που, καμία έκπληξη, τα συστημικά διεθνή μέσα ενημέρωσης πέρασαν στα χαμηλά, εξυπηρετώντας για μια ακόμη φορά το τελειωμένο σύστημα μιας στρεβλής παγκοσμιοποίησης. Και αυτό δεν το λέω εγώ, ο λαϊκιστής, ακροδεξιός, ρατσιστής, όπως αρέσκονται να αποκαλούν τα ανόητα πληρωμένα τρόλ του συστήματος αυτού όσους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά ο Υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το φετινό Forum του Νταβός, μετά την απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τράμπ, να ακυρώσει ο ίδιος την συμμετοχή του και τη συμμετοχή της αμερικανικής αντιπροσωπείας, λόγω του ότι συνεχίζει να παραμένει κλειστή ο Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση στις ΗΠΑ, χαρακτηρίζεται από τη χαμηλή εκπροσώπηση ηγετών, εάν εξαιρέσει τον πρωθυπουργό της Ιαπωνίας Σίνζο Άμπε, τα highlights περιλαμβάνουν, την σε αποδρομή πολιτικά, Άγκελα Μέρκελ, και τις μεγάλου ειδικού στρατηγικού βάρους, γελάνε και οι πέτρες, προσωπικότητες της Φεντερίκα Μογκερίνι και Πιέρ Μοσκοβισί. Παρόλα αυτά η ολιγόλεπτη παρέμβαση Πομπέο, θα τολμούσα να πω όχι μόνο έσωσε την παρτίδα, αλλά καθιστά εξαιρετικά σημαντική τη φετινή συνάντηση, με δεδομένο ότι το Forum του Νταβός, είναι αναμφίβολα το μεγαλύτερο βήμα της παγκοσμιοποίησης.
Τι είπε λοιπόν ο Αμερικανός Υπουργός των Εξωτερικών, που είναι τόσο σημαντικό και δείχνει ότι ο κόσμος αλλάζει και κάποιο αγρόν αγοράζουν.
Έθεσε ορισμένα, κρίσιμα ερωτήματα που κατά τη γνώμη του και σύμφωνα με την οπτική των ΗΠΑ, απασχολούν τις κοινωνίες σε παγκόσμια κλίμακα. Ποια είναι αυτά σύμφωνα με τον Αμερικανό ΥΠΕΞ:
– “Είναι η οικονομική παγκοσμιοποίηση καλή για εμένα;”
– “ Οι πολιτικοί ηγέτες μας μας προστατεύουν, ικανοποιητικά, από απειλές όπως η τρομοκρατία;”
– “Εργάζονται για να εξασφαλίσουν το εθνικό συμφέρον στο εξωτερικό;”
Είναι ξεκάθαρο ότι η Ουάσιγκτον, υπό τη διακυβέρνηση του Προέδρου Τράμπ, όχι μόνο έχει πιάσει το μήνυμα, αλλά το κατευθύνει. Και αυτό δεν μπορεί παρά να γίνει απόλυτα σαφές από τις απαντήσεις που έδωσε, σε αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα ο Μάϊκ Πομπέο.
Όπως επεσήμανε, “νέοι άνεμοι πνέουν κατά μήκος όλου του κόσμου”, και αναρωτήθηκε εάν “προμηνύουν κακοκαιρία ή καταιγίδα”, εάν, “είναι αυτό το μοτίβο αναταραχής δύναμη για καλό ή όχι;”. Η απάντηση που έδωσε είναι πραγματικά εντυπωσιακή, ειδικά όταν βγαίνει από το στόμα Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών. “Αυτή η αναταραχή είναι μια θετική εξέλιξη”, ξεκαθάρισε ο κ. Πομπέο, και μίλησε για αλήθειες που οι Ηνωμένες Πολιτείες, αγκαλιάζουν με θέρμη σήμερα. Και ποιες είναι αυτές. Εδώ είναι που γίνεται εξαιρετικά ενδιαφέρον.
Σύμφωνα με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών, οι ΗΠΑ, πιστεύουν ότι…
“τα έθνη (κράτη) έχουν σημασία. Κανένας διεθνής οργανισμός δεν μπορεί να σταθεί για τους λαούς τόσο καλά όσο μπορούν οι δικοί τους ηγέτες. Τα ισχυρά σύνορα είναι κλειδί για ισχυρά έθνη. Αυτός είναι ο τρόπος που διατηρούμε του λαούς μας ασφαλείς και προστατεύουμε την εθνική μας κυριαρχία”, συμπληρώνοντας ότι, “η οικονομική ασφάλεια είναι εθνική ασφάλεια.”
Σε μια στιγμή που η Ευρώπη ταλανίζεται, από ουτοπικούς και ανέφικτους, οραματισμούς τελειωμένων, πολιτικά και ουσιαστικά, ηγετών τύπου Μέρκελ και Μακρόν, που συνεχίζουν να υπηρετούν και να προωθούν τα συμφέροντα ενός συστήματος που επιθυμεί τη διάλυση των εθνών κρατών και την εξαφάνιση εθνικών παραδόσεων και αξιών, με γνώμονα το δικό του κέρδος, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η κυβέρνηση του Τράμπ, όχι μόνο έχει πάρει το μήνυμα, αλλά είναι μπροστά από αυτό που έρχεται.
Δεν έχω αυταπάτες, ότι εν μέσω του εθνικού ευτελισμού της συμφωνίας των Πρεσπών, όλα αυτά για κάποιους είναι ψηλά γράμματα και γραφικές επισημάνσεις ακροδεξιών, λαϊκιστών κλπ. Παρόλα αυτά, για όσους, και πιστεύω ότι υπάρχουν πολλοί και γίνονται όλο και περισσότεροι, τέτοιου είδους γεγονότα, όπως η παρέμβαση του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στο Forum του Νταβός, αξίζει να αναδεικνύονται για να σπάει το εσκεμμένο εμπάργκο των συστημικών μέσων ενημέρωσης απέναντί τους, που έχει ως μοναδικό στόχο να περιορίσει την εξάπλωσή τους και να εμποδίσει την αφύπνιση των πολιτών, επιδιώκοντας εξαφάνιση της ιστορίας, των εθνών, των ιδεών και αρχών, της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας και του δυτικού πολιτισμού. Η αναβίωσή τους, η επαναφορά όλων αυτών ιδεών στο προσκήνιο, που μόνο ακροδεξιές και λαϊκισμός, δεν είναι, απειλεί τον εθνομηδενισμό, και τη δαιμονοποίηση του πατριωτισμού, που τόσο γλαφυρά ζούμε τα τελευταία χρόνια και βλέπουμε αυτές τις ώρες στο Κοινοβούλιο, σε αυτόν εδώ τον τόπο.
*Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, μέλος του The International Institute of Strategic Studies, και διετέλεσε επί σειρά ετών διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο, το Στέητ Ντιπάρτμεντ, και το Πεντάγωνο, στην Ουάσιγκτον.
(ΤΣΙΠΡΑΣ) + (ΤΣΙ) – (Ρ) = ΤΣΙΤΣΙΠΑΣ
Πόσο πιο ευέλπιδα θα ήταν όλα αν το modus vivendi και operandi, που διαμόρφωσε στα 20 του, ο «’Ελλην Θεός της Αντισφαίρισης», υιοθετούσε και ο Έλλην Πρωθυπουργός της Αφαίρεσης!
Της Βασιλικής Τζότζολα
Κι αφού κατατροπώνει σύμπαντες τους αντιπάλους – και αυτόν ακόμη, τον King Roger (Federer) – κι αφού μας έχει, μέσω twitter, παραπέμψει στο πενταπόσταγμα του Αριστοτέλους και του Σωκράτους, καταλήγει – ως άλλος Καίσαρ – να μας θυμίσει ότι «φύσει γαρ άνθρωπος, ό βούλεται, τούτο και οίεται». Ναι, Στέφανε, στέφων και στεφανωμένε! Από τη φύση του ο άνθρωπος αυτό που θέλει, αυτό νομίζει. Εσύ, λοιπόν, Στέφανε, θέλησες αυτό που νόμισες κι αυτό, ακριβώς, είναι: τη Νίκη ως υπεροχή, που επιθυμεί η νιότη! Υπέροχη υπεροχή! Η Νίκη στη Νιότη!
Και τώρα στα καθ’ ημάς των 40άρηδων. Εσείς, κύριε Τσίπρα, τί ακριβώς θέλετε; Ακριβώς, όμως! Διότι από την κατάληψη της εξουσίας, ακόμη να δούμε ανάληψη ευθυνών! Τέσσερα χρόνια, τώρα, μοιάζετε με αγόρι απείθαρχο, μπροστά σε μπουφέ, που χώνει τα δάχτυλα παντού, για να τα γλείψει όλα. Και τα τουρλού αλμυρόξινα, και τα φύρδην μίγδην γλυκόπικρα! Μού θυμίζετε εκείνον τον αμερικανό κωμικό, τον Γκράουτσο Μαρξ, που διετείνετο ότι: «αυτές είναι οι αρχές μου! Κι αν δε σας αρέσουν, έχω κι άλλες»!
Αλήθεια, εσείς, κ. Τσίπρα έχετε αρχές; Ή η μόνη έννοια της λέξης «αρχή», που αναγνωρίζετε, είναι η «εξουσία»; Πάντως, ακόμη, κι ο Δημήτρης Κουφοντίνας αναγνώριζε, με το δικό του modus operandi, ένα κάποιο «αξιακό σύστημα». Τον θυμάμαι, μάλιστα, από τα έδρανα των συνηγόρων πολιτικής αγωγής, να δακρύζει κατά την εκδίκαση της «υπόθεσης Αξαρλιάν». Βεβαίως, το να μην είσαι ακραίως αμοραλιστής, δε σημαίνει ότι είσαι λιγότερο δολοφόνος! Εσείς, κ. Τσίπρα; Είστε αμοραλιστής;
Συνειδητοποιώ με τον καιρό ότι δεν έχω τίποτα να μοιραστώ με τον αμοραλιστή και τον άθεο. Τον όντως άθεο, όχι τους γιαλαντζί αθέους, που στο πρώτο by pass, γονυκλινείς τρέχουν στην Τήνο! Με το Μουσουλμάνο, κουτσά-στραβά, σε κάτι θα συμφωνήσω. Αμφότεροι, λίγο-πολύ, σε κάτι λογοδοτούμε. Με τον αμοραλιστή και τον άθεο, ομολογώ δεν έχω να μοιραστώ. Εσείς, κ. Τσίπρα; Είστε απλώς «κοσμικός»; Ή και άθεος;
Ο άνθρωπος, λέει ο Τσιτσιπάς – Καίσαρ, αυτό που θέλει, αυτό νομίζει. Αυτό που θέλω, αυτό νομίζω, μάλιστα. Κι ας δεσμεύει μόνον εμένα! Θέλω η Παιδεία του Τσιτσιπά, ακόμη κι αν είναι διαδικτυακή αναζήτηση, να είναι δικαίωμα των παιδιών μας. Όχι προνόμιο! Δικαίωμα! Διότι, για να φθάσει ο Τσιτσιπάς στη «Ρητορική» του Αριστοτέλους και στο Ομηρικό «αμύνεσθαι περί πάτρης», είχε μάθει ότι υπήρξε κάποτε ένας Μακεδόνας δάσκαλος και ένας Μέγιστος ποιητής και … μια Πατρίδα. Μια Πατρίδα 3.000 ετών! Που την έλεγαν κάπως. Και πού αν κάποιοι την έλεγαν κάπως αλλιώς, Αυτήν δεν την ένοιαζε! Γιατί η Ίδια, αΐδια, ήξερε ποιά είναι και άλλην δεν παραδεχόταν με το δικό της όνομα! Και όσο Αυτή δεν παραδεχόταν ότι είναι συνονόματη μιας γιαλαντζί άλλης, αυτή η άλλη δεν υπήρχε!
Αυτά στη γλώσσα τη δική μου, κύριε Τσίπρα! Που την επαναλαμβάνω, μετά τον Πλάτωνα, ίδια κι απαράλλαχτη! Κι εσείς την αΐδια Πατρίδα μου, την καταντήσατε αηδία! Αλλά, «έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε», όπως θα έλεγε κι ο απόγονος του Καίσαρος (του Τσιτσιπά), ο Luigi Pirandello. Όμως, προσέξτε! Ο νομπελίστας δραματουργός τη φράση αυτή την έγραψε για να εξεικονίσει κάποιον, που συγχέει τη φαντασία με την πραγματικότητα, που χάνει την αίσθηση της ταυτότητάς του, που, τελικά, δεν θέλει να αποφασίσει ποιά είναι η αλήθεια. Εσείς, κ. Τσίπρα, έχετε αποφασίσει ποιά είναι η αλήθεια; Ή η εξουσία και η αβεβαιότητα συνεχίζουν να ασκούν την άκρα γοητεία τους σε βάρος σας; Δηλαδή, σε δικό μας βάρος;
«Του δε ανοηταίνειν, ούπω παυόμεθα..», λέει ο Θεσσαλονικεύς Γρηγόριος Παλαμάς. Μακεδών κι αυτός, αν δε σας θυμίζει κάτι. Και ιερόν μακεδνόν προσκύνημα. Μαζί με τη σημερινή ψήφισή σας των «Σκοπιανών Πρεσπών», ακούσατέ το: Δεν πάψατε ποτέ να ανοηταίνετε!
Όσο για εμάς τους Άλλους, της Παιδείας, της Πάτρης, του Τσιτσιπά, η παύση του «ανοηταίνειν» θα αποδειχθεί, όταν βγουν οι φάκελοι από τις plexiglass κάλπες. Ή και όχι!