Ηταν δεκαέξι ετών και ζούσε σε μια οικογένεια προβληματική. Ο πατέρας έπινε και ξεσπούσε σε όλους. Είχε και όπλα. Το ότι θα έφταναν, όμως, σε αυτή τη φάση, δεν το περίμενε. Παραλίγο να βρεθεί νεκρή η ίδια και η μητέρα της. Η οποία πρόλαβε και πυροβόλησε τον πατέρα, βάζοντας τέρμα στην εκρηκτική εξαλλοσύνη του.
Σαρλίζ Θέρον. Ετών 16. Μια μέρα, για ασήμαντη αφορμή, είδε τον πατέρα της ζωσμένο με όπλα να πυροβολεί εκείνη και τη μητέρα της χωρίς σταματημό, με σκοπό να τις δολοφονήσει. Ηταν μόνο 16 και δεν ήξερε πως συνήθως έτσι καταλήγουν τα περιστατικά με τους νταήδες να έχουν «απασφαλίσει». Αλλά και να το ήξερε, δεν θα τη βοηθούσε σε τίποτα.
Εζησε τον απέραντο και ανείπωτο τρόμο, μέχρι που η μητέρα της πρόλαβε να πυροβολήσει τον πατέρα πριν τη σωριάσει εκείνος νεκρή. Αφορμή της συμπεριφοράς του πατέρα, το ότι η Σαρλίν, η οποία έτρεξε βιαστικά στην τουαλέτα μπαίνοντας στο σπίτι, δεν χαιρέτισε. Αιτία, όμως, η απύθμενη κοινωνικοπάθεια ή και παραφροσύνη. Επίσης, το «γιατί μπορούσε».
Το κράτησε χρόνια, θαμμένο βαθιά μέσα της. Και κάποια στιγμή, το εξομολογήθηκε. Εγραψαν όλα τα ΜΜΕ του Κόσμου, έγραψαν και τα δικά μας. Τι έγραψαν όμως οι Έλληνες στα σχόλια;
Κατάρες για την ηθοποιό, η οποία, θυμίζω, ήταν 16 ετών και έζησε, τότε, ένα τραυματικό γεγονός που από θαύμα δεν της κόστισε τη ζωή. Αντρες επί το πλείστον, χωρίς να λείπουν οι γυναίκες, που διατύπωναν με βεβαιότητα την άποψη πως έπρεπε να πει πού είναι το δικό της φταίξιμο. Μια έφηβη, στοιχειωμένη σε όλη της τη ζωή από έναν βίαιο μεθύστακα, τι φταίξιμο να έχει; Γιατί πρέπει καλά και σώνει να φταίει; Γιατί δεν γίνεται σεβαστή η τραγωδία που έζησε και ο καθένας λέει τη δική του κακία;
Γιατί πολλοί, πάρα πολλοί, δυστυχώς από ό,τι φαίνεται, είναι μισογύνηδες. Γιατί κάποιες γυναίκες είναι αναίσθητες. Μαζί με την προηγούμενη κατηγορία. Αναίσθητοι όλοι, κακόψυχοι, γουρούνια (το ξέρω πως προσβάλλω τα αθώα ζωάκια) χωρίς ίχνος συμπόνοιας.
Μετά, ρωτάμε γιατί βγαίνουν έτσι οι δικοί μας έφηβοι; Γιατί βγαίνουν να λύσουν τις διαφορές τους με 20ποντα μαχαίρια; Τυχαίο είναι; Δεν το έμαθε στο σχολείο, δεν το έμαθε στην οικογένεια, στην κοινωνία όμως; Φταίει μόνο η οικογένεια για την εγκληματικότητα και παραβατικότητα των εφήβων; Μόνο το σχολείο; Πού ζουν αυτοί οι έφηβοι;
Σε ένα περιβάλλον που ξερνά χολή και κατάρες στυλ «ψόφος» θα σας απαντήσω. Ιδίως αν πρόκειται για πολιτικό, ή για μέλος οικογένειας πολιτικού. Τέτοια κατάντια.
Αν τολμήσεις να ανακατευτείς σε αυτό τον βρωμερό χυλό, τον βόθρο, να τους πεις ότι θα έπρεπε να ντρέπονται, σου προσάπτουν με μεγάλη ευκολία ότι γλείφεις (το σιχαίνομαι) ότι είσαι κομματόσκυλο (δεν ανήκω σε κανένα κόμμα) ότι τα παίρνεις (χα, χα, χα, τότε γιατί πήρα δάνειο για το ταπεινό μου δυάρι;) Εφαρμόζω το «ο μπενάκης και ο βγαινάκης» παιδιόθεν, και ξενοιάζω.
Η κοινωνία στην οποία ζούμε έχει πολλή τοξικότητα πάντως. Αν, δε, εξετάσουμε την αντιμετώπιση της αντίθετης γνώμης, θα κλάψουμε πικρά.
Ας δούμε ένα χτυπητό παράδειγμα. Έκθεση του Ταμείου Πληθυσμού των Ηνωμένων Εθνών (UNFPA) καταγράφει σημαντική αύξηση στους παιδικούς γάμους και τις εγκυμοσύνες ανηλίκων στη Γάζα. Ενώ το ποσοστό γάμων ανηλίκων είχε μειωθεί στο 11% το 2022 από 26% το 2009, τα δεδομένα δείχνουν αναστροφή της τάσης, με τουλάχιστον 400 κορίτσια ηλικίας 14 έως 16 ετών να καταγράφονται ως παντρεμένα μέσα σε μόλις τέσσερις μήνες το 2025.
Ο εκπρόσωπος του UNFPA για την Παλαιστίνη, Νέστορ Οβομουχάνγκι, δήλωσε ότι «παρακολουθούμε την αποδόμηση του μέλλοντος μιας ολόκληρης γενιάς», αποδίδοντας την κατάσταση στον πόλεμο και την επιδείνωση των ανθρωπιστικών συνθηκών.
Η Daily Mail, που έβγαλε το θέμα, επικοινώνησε επικοινώνησε με δύο οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γάζα που δήλωσαν ότι δεν έχουν γνώση τέτοιων περιστατικών. Μπράβο, όχι, μπράβο.
Ο Άχμεντ Φουάντ Αλχατίμπ, διευθυντής του οργανισμού Realign for Palestine, ανέφερε ότι πολλές γυναίκες δεν μιλούν λόγω φόβου ή έλλειψης πρόσβασης σε μηχανισμούς καταγραφής, ενώ τόνισε ότι δεν υπάρχει κεντρικός φορέας που να τεκμηριώνει αυτές τις καταγγελίες. Όπως σημείωσε, πολλές οργανώσεις που ασχολούνται με τα δικαιώματα των γυναικών αδυνατούν να δράσουν είτε λόγω φόβου είτε λόγω της επικρατούσας αντίληψης ότι οι γυναίκες στη Γάζα βρίσκονται σε ασφαλή κατάσταση.
Μιλάει ο ΟΗΕ. Αν το πεις αυτό σε όσους θεωρούν την κοινωνία της Γάζας παράδεισο, θα απαντήσουν «σιγά, κι αυτοί διεφθαρμένοι είναι». Ο ΟΗΕ παιδιά! Που σε άλλες περιπτώσεις οι ίδιοι τον έχουν εικόνισμα.
Άλλη τρομακτική έρευνα: Μαρτυρίες σοκ από γυναίκες στη Γάζα που καταγγέλλουν ότι μαχητές της Χαμάς κακοποιούν σεξουαλικά και εκβιάζουν χήρες νεκρών συμπολεμιστών τους προκειμένου να τους εξασφαλίσουν οικονομικά βοηθήματα, έφεραν στη δημοσιότητα η ισραηλινή ιστοσελίδα Jusoor News και η Daily Mail.
Oργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Γάζα δήλωσαν στην Daily Mail ότι οι ευάλωτες γυναίκες είναι πολλές. Σε μια από τις μαρτυρίες άνδρας από τη Γάζα περιέγραψε πώς βρήκε μια χήρα που είχε εκτοπιστεί στον πόλεμο να κακοποιείται μέσα σε μια σκηνή από «μια ομάδα» μελών της Χαμάς που τον προειδοποίησαν να μην πει τίποτα.
Θα ξεχάσουμε, λοιπόν, όσα γίνονται στη Γάζα από τον πόλεμο; Όχι βέβαια. Αλλά θα ξεχάσουμε την κατάσταση των ανήλικων κοριτσιών; Θα ξεχάσουμε τα εγκλήματα της Χαμάς; Θα ξεχάσουμε τα πάντα;
Δεν υπάρχει μία αλήθεια σε αυτό τον κόσμο. Μόνο οι φανατικοί το πρεσβεύουν. Υπάρχει η αλήθεια του καθενός. Δεν λέω να τη σεβαστούμε. Λέω να την ακούμε. Με προσοχή. Κι έπειτα να τοποθετούμαστε. Εχοντας διαμορφώσει την άποψή μας με βάση, βέβαια, την ιδεολογία μας- όποιος νομίζει πως μπορεί να γίνει αλλιώς κάνει λάθος- αλλά και την κρίση.
Κρίση που δεν φαίνεται να διαθέτουν τα ΜΜΕ. Ξεκινώντας από το θέμα με τη σπουδαία Σαρλίζ Θέρον, θα αναφέρουμε ότι διαβάσαμε:
«Η ηθοποιός ανακάλεσε επίσης ότι τόσο ο πατέρας της όσο και ο θείος της, που φέρεται να τον συνόδευε, πυροβολήθηκαν.» Πυροβολήστε με τώρα να τελειώνουμε. Το recall σημαίνει ανακαλώ κάτι στη μνήμη μου εν προκειμένω. Σκέτο, δεν πάει.
«Ο Fedez φαίνεται πως ετοιμάζεται να ξεκινήσει μία νέα οικογένεια με τη σύντροφό του, GiuliaHonegger.» To start a family το λένε οι αγγλόφωνοι. Εμείς λέμε κάνω νέα οικογένεια.
«Το θραύσμα της ενεπίγραφης στήλης εντοπίστηκε κατά τις εργασίες στη Νήσο των Ιπποτών, κοντά στη Φετιγιέ, και τέθηκε υπό την προστασία της διεύθυνσης του αρχαιολογικού μουσείου της περιοχής λόγω εξαιρετικής σπανιότητας» λέει ο άλλος. Τέθηκε υπό την προστασία, κι εγώ θα τεθώ υπό τον θυμό. Δεν το έχει θέσει κανένας; Ε, λοιπόν, το… τίθω!
Τα παρακάτω είναι από δελτία ειδήσεων
«Προχώρησαν αμέσως στη συλλογή του κάστορα από την παραλία» ωρέ κάνετε και συλλογές κάστορα και μάς το κρύβετε;
«Οι πάντες προκαταβάλουν ουσιαστικά ότι μπορεί να γίνει μια μεγάλη συζήτηση» Μια προκαταβολή, μια βολή στην καρδιά μου, κάτι.
«Κινδυνεύει η κατάσταση της υγείας της». Κινδυνεύουν οι καταστάσεις;
«Διάβασε μια Γραφική νουβέλα». Μάλιστα. Πλην, οι graphic novels (εικονογραφημένα μυθιστορήματα) είναι αυτοτελείς ιστορίες που συνδυάζουν τη δύναμη της λογοτεχνίας με την τέχνη των κόμικς.
Γραφικοί γίνεστε.
«Χτενίζουν κυριολεκτικά το δασάκι». Και του έκαναν μία κόμμωση!
«Στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και του Εβρου» Ντεν έκει ο Εβρος νησιά, καρντιά μου.
Λεμονάκι μυρωδάτο της εβδομάδας. Ρωτάει ο παρουσιαστής τηλεπαιχνιδιού. Ποιο ήταν το πρώτο ελληνικό βιβλίο που τυπώθηκε ποτέ; Η πρώτη επιλογή είναι: «Βίος και πολιτεία» του Αλέξη Ζορμπά. Για να ξέρετε. Ο Αλέξης Ζορμπάς το έγραψε, όχι ο Νίκος Καζαντζάκης.
Πώς το έλεγε ο μέγας; Δεν ελπίζω τίποτα, δεν φοβάμαι τίποτα, είμαι λέφτερος.
Αγγελική Κώττη
