Αν παρατηρεί κανείς τον εαυτό του σε καθημερινή βάση θα διαπιστώσει ότι κάθε ημέρα του είναι διαφορετική. Υπάρχει μια ρουτίνα που πολλοί χρησιμοποιούν στηριζόμενοι ακόμα και σε δευτερόλεπτα ώστε να τα προλαβαίνουν όλα και σε περίπτωση που χρειαστεί να ρίξουν τους τόνους μπλοκάρουν και δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν το κενό. Όταν το σώμα μαθαίνει σε ένταση η ξεκούραση μπορεί να επιφέρει εκνευρισμό, δυσανασχέτηση και να νιώθει λιγότερο λειτουργικός.Πόσο λοιπόν συνηθισμένοι ή και εκπαιδευμένοι είμαστε να παίρνουμε διάλειμμα και να αδειάζουμε το μυαλό μας; Ζούμε σε μια εποχή με «κουρδισμένους» ανθρώπους που ο χρόνος και η ταχύτητα γίνονται φίλοι και εχθροί τους.
Της Μίκας Πανάγου*
Σαν να θέλουν να τερματίσουν κάπου χωρίς ανάσα, οι λέξεις διακοπές ή ρεπό ή ξεκούραση φαντάζουν απαγορευτικές. Πρέπει να είναι σε μια ολοήμερη ετοιμότητα συχνά επιβαρύνοντας τόσο την σωματική όσο και την ψυχική υγεία τους. Περιμένουν επιβράβευση που κατάφεραν να αναλάβουν πολλά και το να δηλώνεις άτομο που έχεις ελεύθερο χρόνο φαντάζει εξωπραγματικό. Σκεφτείτε λοιπόν τον εαυτό σας σαν έναν υπολογιστή που δεν σβήνει ποτέ, κρατάει όλα τα αρχεία, είναι συνεχώς σε αναμονή και δεν σβήνει ποτέ ούτε αδειάζει από περιττά αρχεία. Μετά από ένα διάστημα δεν θα αποδίδει όσο πρέπει, θα μας φταίει και θα ψάχνουμε τρόπους να το φτιάξουμε ή να το αλλάξουμε. Κάπως έτσι λειτουργούν κάποιες φορές και οι ανθρώπινες σχέσεις, δεν παίρνουμε, δεν έχει ο άλλος χρόνο και δεν αποδίδει η σχέση που υπάρχει.
Η ποιότητα μας αλλοιώνεται, γεμίζουμε το μυαλό μας με πολύ πληροφορία και δεν υπάρχει η καθαρή σκέψη μας. Το σώμα πιέζεται, πονάει, δυσκολεύεται να λειτουργήσει. Οι προτεραιότητες μας μετακινούνται σε πολύ σύντομο χρόνο και τελικά ζούμε; Απολαμβάνουμε; Προλαβαίνουμε να δημιουργήσουμε στιγμές; Πετάμε από μέσα κύκλους που έκλεισαν; Προβλήματα που δεν μας αφορούν; Κριτική άποψη για τους γύρω μας;Κρατάμε εκείνα τα σημαντικά ή απλά παίζουμε ρουλέτα κάθε πρωί με τι να ασχοληθούμε;
Είναι λοιπόν απαραίτητο και στο ανθρώπινο μυαλό να γίνεται καθάρισμα, άδειασμα και επανεκκίνηση. Είναι μέρος της αυτοφροντίδας μας να περιποιούμαστε το μέσα μας, να διαχειριζόμαστε αυτά που αφορούν εμάς, να ξεκουραζόμαστε και να αποσυνδεόμαστε κάποιες ημέρες και ώρες. Να κάνουμε τον απολογισμό μας και να ξεκινάμε με νέα δεδομένα στο σώμα μας. Η δυσκολία του ύπνου συχνά συνδέεται με την συσσώρευση πολλαπλών σκέψεων.
Αποδράστε νοητά όπου και όποτε το έχετε ανάγκη.Οι διακοπές και τα διαλείμματα δεν υπάρχουν τυχαία. Η επέκταση της μνήμης μας δεν φέρνει πάντοτε επιθυμητό αποτέλεσμα στη ζωή μας. Μέρος της ζωής και η απώλεια αλλιώς θα φτάσουμε να χάσουμε εμάς γιατί δεν θα χωράμε πουθενά.
* Η Μίκα Πανάγου είναι κοινωνική λειτουργός με εκπαίδευση στη συστημική οικογενειακή θεραπεία – Facebook – Instagram
