Η υποκρισία του δήθεν σεξισμού – Γράφει η Αλίκη Τσίκα

1737

Λύσσα κακιά έχει πάθει ο κάθε υποστηρικτής του φεμινιστικού κινήματος από το Σάββατο που βγήκε το σποτ της Πολιτικής Προστασίας, γιατί πώς προσβάλλει Παναγία μου έτσι τις γυναίκες και τις παρουσιάζει ως άβουλα πλασματάκια, που ένας άντρας τολμάει να τους πει ότι κάνουν λάθος και δήθεν να τους κουνήσει το δάχτυλο και τι κακό είναι αυτό που βρήκε τα θηλυκά μέσα στην πανδημία.

Πρώτον αλίμονο και αν οι μισοί από αυτούς ξέρουν από που και πως ξεκίνησε το φεμινιστικό κίνημα, τι διεκδικούσε και που έφτασε και δεύτερον τι εστί σεξισμός. Δεύτερον από πού και ως πού ένας διάλογος ανάμεσα σε ένα ζευγάρι χαρακτηρίζεται σεξιστικός; Το όλο αφήγημα περί σεξισμού στο εν λόγω σποτ στηρίζεται στο γεγονός ότι ο άντρας διαφωνεί, ενώ η κυρία ζητάει κάτι και ότι η κυρία παρουσιάζεται ναζιάρα ενώ ο κύριος ως δήθεν πιο σοβαρός και κάπως έτσι τερματίσαμε το «δεν ξέρουμε τι μας γίνεται».

Είναι η ίδια νοοτροπία που αν τολμήσει ο έρημος να ζητήσει σπιτικό φαγητό αντί για ντελίβερι, τον κάνει αμέσως να γίνεται αιμοσταγής τύραννος, πολλώ μάλλον δε αν ζητήσει να μπει και κανένα πλυντήριο. Γιατί ξαφνικά θυμήθηκαν όλες οι γυναίκες ότι είναι στελεχογκόμενες και έχουν καριέρα και κρέμονται όλοι οι παγκόσμιοι κολοσσοί από τις πλάτες τους και πως θα τα προλάβουν όλα και να φτιάξουν και παστίτσιο μαζί.

Που για να λέμε και την πικρή αλήθεια οι περισσότερες από αυτές είναι οι ίδιες που μια χαρά ανεβάζουν κατά δεκάδες τις γνωστές φωτό στα σόσιαλ μίντια, με τις οποίες προβάλλουν τα κάλλη τους μπας και βρουν γαμπρό και που βέβαια αν ο γαμπρός είναι και λίγο ματσό, μια χαρά θα ξεχάσουν τον σεξισμό και θα κάνουν και τις γάτες και τις αγριόγατες και τα λιοντάρια μαζί για να τον τυλίξουν. Αλλά εκεί δε θα μιλάμε για σεξισμό ούτε σαν σκέψη.

Και φυσικά τις «χρυσές» εποχές της δεκαετίας του ‘90 που έρεε το χρήμα και όλες προσδοκούσαν να γίνουν οι κυρίες του κυρίου -πολλές φορές και οι δεύτερες ή κρυφές- και που ο κύριος τους αγόραζε τσαντούλες και ρολογάκια και τις πήγαινε βόλτα με το leasing κάμπριο, καμία δε βγήκε να γκρινιάξει για σεξισμό ή κακομεταχείριση και ουδέποτε τις πείραξε το να κάνουν μωρέ και λίγο τις χαζές γιατί τι να κάνουμε άντρας είναι (και είναι και χρυσές οι πιστωτικές).

Η αποθέωση του δήθεν σε όλο της το μεγαλείο και με μια δόση αριστερισμού και λαϊκισμού μαζί, που προσπαθεί να επιβιώσει και αναπαράγεται, από ανθρώπους που ή δεν ξέρουν τι τους φταίει ή ξέρουν πολύ καλά ότι πρέπει ντε και καλά να κάνουν λίγο ντόρο από το πουθενά μπας και βγουν λίγο στην επιφάνεια. Οι περισσότεροι από αυτούς δεν έχουν ασχοληθεί ουδέποτε ουσιαστικά με τα προβλήματα των γυναικών, την καθημερινότητα τους, τις προκλήσεις στις οποίες καλούνται να ανταπεξέλθουν, αλλά θεωρούν ότι είναι θιασώτες του φεμινιστικού κινήματος αν βγουν να καταδικάσουν έναν διάλογο σε ένα σποτ. Σαν γυναίκα σας ευχαριστώ γιατί τι να πω…. μας σώσατε!