Ερήμην του Λόγου

4497

Τέλη Αυγούστου, ένας συνδικαλιστής αστυνομικός έκανε κάτι άθλιες ρατσιστικές δηλώσεις και καθαιρέθηκε από την οργάνωσή του. Τον πέτυχα μερικές μέρες μετά στην τηλεόραση, να προσπαθεί να μαζέψει τα ασυμμάζευτα. Προσπαθώντας, λοιπόν, να πει ότι δεν εννοούσε αυτό και δεν είχε πρόθεση να προσβάλει, είπε πεντ-έξι φορές, φατσεοειδώς: «Μα το είπα ερήμην του λόγου!». Στην αρχή το διασκέδασα, αλλά μετά το σκέφτηκα περισσότερο. Ο τύπος, μέσα στην άγνοιά του, είπε πρόσβαρη κουβέντα. Πράγματι, το πρόβλημα στον δημόσιο διάλογο στην χώρα μας, δεν είναι αυτά που λέγονται «εν τη ρύμη του λόγου», αυτά ας τα πάρει το ποτάμι, αλλά αυτά που λέγονται ερήμην του Λόγου.

Του Αντύπα Καρίπογλου*

Θυμήθηκα την έκφραση, παρακολουθώντας προχθές την συζήτηση στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς στην Βουλή, στην οποία πήγε ο Υπουργός Εσωτερικών να εξηγήσει τα ανεξήγητα για την ψήφο των ελλήνων του εξωτερικού. Παρακολουθώ από κοντά όλη την συζήτηση για το θέμα, το οποίο θεωρώ εξαιρετικά σοβαρό. Και μπορώ να πω με απόλυτη βεβαιότητα, ότι μια σοβαρή κουβέντα δεν άκουσα από τον κ. Υπουργό, από την αρχή της εμπλοκής του με το θέμα. Ξεκίνησε μιλώντας για 3,7 εκ. Ψηφοφόρους, μη καταλαβαίνοντας ότι ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα που εμποδίζει 45 χρόνια την ψήφιση του εκτελεστικού νόμου του άρθρου 51 § 4 του Συντάγματος και ότι με την δήλωσή του τίναξε στον αέρα την συζήτηση, γιατί ο φόβος μαζικών πολιτογραφήσεων είναι αυτός που προκαλεί αντιδράσεις (και ευλόγως: 3,7 εκ νέοι ψηφοφόροι μεταβάλλουν άρδην το εκλογικό σώμα). Αντί να εξηγήσει ότι δεν μιλάμε για την ελληνική ομογένεια, αλλά μόνο για τους Έλληνες πολίτες που ήδη έχουν δικαίωμα ψήφου και που είναι πολλοί λιγότεροι από τον εξωφρενικό αριθμό που ανέφερε, υποδαύλισε τον φόβο, ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ.

Αφού, λοιπόν,εντελώς παράλογα, δημιούργησε ένα πρόβλημα εκεί που δεν υπήρχε και αμέλησε να λύσει αυτό που πράγματι υπάρχει, δηλαδή τις νέες πολιτογραφήσεις, που όμως, δεν είναι θέμα εκλογικής νομοθεσίας, αλλά του Κώδικα περί Ιθαγένειας, προχώρησε σε μια προσπάθεια να εξσφαλίσει την συναίνεση του λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης, με την ευκολότερη μέθοδο: έλεγε ναι, σε ότι του ζητούσαν, ερήμην του Συντάγματος και ερήμην του Λόγου. Γιατί, ποιά λογική μπορεί να βρει κάποιος στην δήλωσή του ότι συμφωνεί με το ΚΚΕ στην ψήφο ανάλογα με την ύπαρξη περιουσίας ή εισοδήματος; Ελαφρές κουβέντες για σοβαρά θέματα, από τον αρμόδιο υπουργό. Ο οποίος, για να ξαναπάμε εκεί που ξεκινήσαμε, πήγε στην Βουλή να «εξηγήσει» (τα άκουσε καλά, βέβαια, από τους Έλληνες του εξωτερικού, αμφιβάλλω όμως πολύ αν έδωσε την παραμικρή σημασία).

Εκεί λοιπόν, μέσα στην Βουλή, ο κ. Υπουργός είπε το εξής απίθανο: Ότι δεν ήταν επιθυμία της κυβέρνησης «κανένας διαχωρισμός, γιατί θέλαμε όλοι οι Έλληνες, χωρίς εξαιρέσεις, να μπορούν να ψηφίζουν» και «δεν έχ[ει] την απάντηση αν αυτό (που τελικά συμφώνησε) είναι δίκαιο». (www.hellenicparliament.gr/userfiles/media/synedriaseis/epitropes-diasporas-20191107.mp4 , μετά το 3:10:20). Προφανώς, δεν αντιλαμβάνεται τι λέει – ή δεν τον νοιάζει, αρκεί να πει κάτι που νομίζει ότι σώζει την άφρονα πολιτική του. Διότι, διαχωρισμοί και εξαιρέσεις στο δικαίωμα ψήφου, άλλοι από αυτούς που προβλέπει το άρθρο 51 § 3, είναι αυτονόητα αντισυνταγματικοί και ούτε με αναθεώρηση του Συντάγματος μπορούν να επιβληθούν, όπως με την θρασεία απόπειρα παραβίασης του άρθρου 110Σ. επιχειρείται. Πρόκειται για μια δήλωση όχι πια ερήμην του Συντάγματος, αλλά ερήμην του Λόγου. Ο Υπουργός Εσωτερικών ομολογεί απερίφραστα ότι ο νόμος που εισάγει επιβάλλει διαχωρισμούς και εξαιρέσεις στο θεμελιώδες για το Πολίτευμα δικαίωμα (και υποχρέωση – δημόσια λειτουργία) της ψήφου.

Και αμέσως μετά, το τερματίζει: δηλώνει, για να απαντήσει στους φόβους ότι η επιστολική ψήφος ενέχει κίνδυνο αλλοίωσης του εκλογικού αποτελέσματος, ότι «αν θέλει κάποιος να παραβιάσει την εκλογική νομοθεσία μπορεί να το κάνει ανεξάρτητα απ’ το με ποια μέθοδο γίνεται. Μην νομίζετε δηλαδή και όταν στήνονται οι κάλπες ότι αν δεν θέλει ο μηχανισμός που υλοποιεί τις εκλογές και το πολιτικό σύστημα να υπερασπιστεί το απόρρητο της ψήφου, δεν υπάρχουν τρόποι να συμβεί αυτό». Επαναλαμβάνω την φράση, με την συνδήλωσή της: Ο Υπουργός Εσωτερικών μια ευρωπαϊκής δημοκρατικής χώρας λέει, το 2019, μέσα στην Βουλή, μιλώντας επίσημα, ότι ο μηχανισμός, του οποίου ο ίδιος προΐσταται, και το πολιτικό σύστημα, του οποίου είναι επιφανές μέλος, αν θέλει μπορεί να νοθεύσει τις εκλογές. Ερήμην της Δικαιοσύνης, που αυστηρά τις εποπτεύει, ερήμην των νόμων και του Συντάγματος, ερήμην του Λόγου. Όποτε ανοίγει το στόμα του, δημιουργεί ένα μείζον πρόβλημα. Και είναι ακόμη Υπουργός.

Ο Αντύπας Καρίπογλου είναι Δικηγόρος, πρ. Πρόεδρος της Δράσης