16.9 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 22042

Ξεκινά η δεύτερη φάση ηλεκτρικής διασύνδεσης των Κυκλάδων

Στην επιλογή των αναδόχων για την υλοποίηση της δεύτερης φάσης ηλεκτρικής διασύνδεσης των Κυκλάδων, προχώρησε ο ΑΔΜΗΕ, γεγονός που σημαίνει ότι στο αμέσως επόμενο διάστημα θα ξεκινήσουν οι κατασκευαστικές εργασίες.

Ειδικότερα, η κοινοπραξία Ελληνικά Καλώδια ΑΕ- Fulgor ΑΕ ανέλαβε την κατασκευή των υποθαλάσσιων καλωδίων που θα συνδέσουν τη Νάξο με την Πάρο και τη Μύκονο. Στην Prysmian ανατέθηκε η αναβάθμιση των υφιστάμενων καλωδιακών διασυνδέσεων Λιβαδιού (Εύβοια)-Ανδρου και Ανδρου-Τήνου ενώ η NARI Group Corporation επελέγη ως ανάδοχος για την κατασκευή Υποσταθμού 150 KV στη Νάξο.

Η Β’ φάση της Διασύνδεσης των Κυκλάδων, προϋπολογισμού 70 εκατ. ευρώ, κλείνει τον βρόχο μεταξύ Πάρου, Νάξου και Μυκόνου και όπως επισημαίνει ο ΑΔΜΗΕ θωρακίζει την αξιοπιστία και την σταθερότητα ηλεκτροδότησης των νησιών αυτών εφόσον εξασφαλίζεται διπλή τροφοδότηση, περιορίζοντας δραστικά την εξάρτησή τους από τους Αυτόνομους Σταθμούς Παραγωγής (ΑΣΠ). «Η έγκαιρη ολοκλήρωση του διαγωνισμού δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την περάτωση του έργου σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, εντός του β’ εξαμήνου του 2019. Αντανακλά δε την σταθερή δέσμευση του ΑΔΜΗΕ για επιτάχυνση όλων των projects που περιλαμβάνονται στο επενδυτικό του πρόγραμμα» τονίζει ο Διαχειριστής.

Πυροβολισμοί στη μέση του δρόμου στο Π.Φάληρο!

φωτό αρχείου

Ανταλλαγή πυροβολισμών σημειώθηκε πριν λίγη ώρα στο Παλαιό Φάληρο. Τουλάχιστον ένας άνθρωπος τραυματίστηκε, σοβαρά, και εθεάθη να κείτεται σε λίμνη αίματος δίπλα στο πεζοδρόμιο.

Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες δύο άτομα που είχαν καλυμμένα τα πρόσωπά τους και επέβαιναν σε μοτοσικλέτα άνοιξαν πυρ εναντίον πεζού με πολυβόλο όπλο, πιθανότατα καλάσνικοφ. Ο στόχος φέρεται να απάντησε στα πυρά με πιστόλι έως ότου τραυματίστηκε.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το θύμα είχε αποφυλακιστεί πρόσφατα και ανήκε στον χώρο της νύχτας.

Δίπλα στον τραυματία βρισκόταν γεμιστήρας πολυβόλου όπλου. Στο οδόστρωμα έχουν εντοπιστεί πολλοί κάλυκες.

Στο σημείο έχουν σπεύσει περιπολικά και ισχυρές δυνάμεις της Αστυνομίας.

Θα πάει η Μελάνια στο SNL;

Στον απόηχο της αντιπαράθεσης που ξέσπασε με το επίμαχο μήνυμα στο μπουφάν της Πρώτης Κυρίας των ΗΠΑ, Μελάνια Τραμπ, ο ηθοποιός Άλεκ Μπάλντγουιν την προσκάλεσε στο δημοφιλές σόου της αμερικανικής τηλεόρασης, «Saturday Night Live».

Η επίσκεψη της Μελάνια Τραμπ στο κέντρο φιλοξενίας ανηλίκων στο Τέξας επισκιάστηκε από το ελαφρύ μπουφάν που φορούσε, στην πλάτη του οποίου ήταν γραμμένο, με μεγάλα λευκά γράμματα, το σύνθημα,«Εμένα δεν με νοιάζει, εσένα;».

Ο ηθοποιός με μήνυμά του στο Twitter κάλεσε την Μελάνια Τραμπ «Να βγει στο φως» συμμετέχοντας στο SNL μαζί του, ενώ εκείνος θα υποδύεται τον σύζυγό της, Ντόναλντ Τραμπ.

Μάλιστα μαζί με το tweet ανάρτησε και φωτογραφία του μαζί με τη Μελάνια Τραμπ από πάρτι μετά την απονομή των Χρυσών Σφαιρών, το 2007.

«Αγαπητή Μελάνια- Ξέρουμε τι σκέφτεσαι. Πως αισθάνεσαι. Τρέμεις από την προσμονή. Σείεσαι από ένα παράξενο, πρωτόγνωρο θάρρος» έγραψε ο ηθοποιός. «Βγες στο φως. Θα σε καλωσορίσουμε ως ηρωίδα με τρόπους που ποτέ δεν έχεις φανταστεί. Και μετά κάνε μαζί μου το SNL Με εκτίμηση, Άλεκ».

Η εκπρόσωπός της Πρώτη Κυρίας των ΗΠΑ διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε κανένα «κρυφό μήνυμα» στο μπουφάν, όμως ο σύζυγός της, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, υποστήριξε ότι η πρώτη κυρία ήθελε να καταγγείλει τις «ψευδείς ειδήσεις».

Ο Banksy αιφνιδιάζει τους Παριζιάνους

Με φόντο την Εβδομάδα Μόδας στο Παρίσι – στην οποία βλέπουμε πολλές συνεργασίες (τον Dior με τον KAWS, τον Takashi Murakami να συνεχίζει με τον Βίρτζιλ Άμπλοχ, τον καινούργιο καλλιτεχνικό διευθυντή της ανδρικής σειράς στον Louis Vuitton) – τη γαλλική πρωτεύουσα «έπληξε» για πρώτη φορά ο Banksy.

Οι Παριζιάνοι εντόπισαν το πρώτο έργο του καλλιτέχνη δρόμου κοντά στον σταθμό του μετρό Porte de la Chapelle. Εκεί, έως τον περασμένο Αύγουστο, ήταν το επίσημο κέντρο υποδοχής μεταναστών, το «La Bulle». Μια πόλη μέσα στην «Πόλη του Φωτός». Ένας πρόχειρος καταυλισμός περίπου 2.700 μεταναστών. Εκτιμάται ότι τον διέλυσαν σχεδόν 35 φόρες έως ότου έβαλαν σε πούλμαν 2.000 μετανάστες με κατεύθυνση προσωρινά καταλύματα. Κι αυτό, στο πλαίσιο της επιθυμίας του σημερινού Γάλλου Προέδρου να απαλείψει τους μετανάστες από τους δρόμους του Παρισιού (την είχε εκφράσει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του). Έχοντας αυτό στον νου, καθώς και την τρέχουσα αντιπαράθεση στο υψηλότατο δυνατό επίπεδο για τη μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ, ο Banksy «επισκέπτεται» εκ νέου το παλαιότερο έργο του, «Go Flock Yourself» (2008). Αυτή τη φορά, απεικονίζει ένα κορίτσι από την Αφρική που ζωγραφίζει μια βικτωριανή ταπετσαρία τοίχου πάνω από μια σβάστικα, και σχολιάζει το πώς οι πολιτικοί καμουφλάρουν εν δυνάμει φασιστικές πολιτικές.

Σε μια άλλη παρέμβασή του, ο Banksy απεικονίζει έναν κουστουμαρισμένο ο οποίος με ένα κόκαλο δελεάζει ένα σκυλάκι με τρία πόδια (πίσω από την πλάτη του κρύβει ένα πριόνι). Μια μεταφορά για τους πολιτικούς που εξαπατούν τους ψηφοφόρους με ψεύτικες υποσχέσεις οι οποίες συχνά κρύβουν καταστροφική πολιτική ατζέντα.

Στην τρίτη παρέμβασή του, ο Banksy καταπιάνεται με το εμβληματικό για τους Γάλλους έργο του Νταβίντ, «Ο Ναπολέων διασχίζοντας τις Άλπεις». Έργο που συμβολίζει τη γαλλική ισχύ και επιρροή. Ο Banksy καλύπτει τον αναβάτη με την ίδια του την κάπα και, με αυτόν τον τρόπο, σχολιάζει το πώς πλοηγεί τη Γαλλία η σημερινή κυβέρνηση, τυφλώνοντας τους πολίτες μέσω προπαγάνδας και τάζοντας ψέματα.

Δήμαρχος Μάνδρας: Δεν έχει αρχίσει ούτε ένα αντιπλημμυρικό έργο

Κανένα αντιπλημμυρικό έργο δεν έχει ξεκινήσει στην Μάνδρα Αττικής, σχεδόν οκτώ μήνες μετά την καταστροφή του 2017 που στοίχισε την ζωή σε περισσότερους από 20 ανθρώπους, κατήγγειλε στον ΣΚΑΪ η δήμαρχος Ιωάννα Κριεκούκη.

Στον απόηχο της χθεσινής βροχόπτωσης, που ξύπνησε εφιαλτικές μνήμες, η κ. Κριεκούκη ανέφερε πως τα έργα βρίσκονται στο Ελεγκτικό Συνέδριο κι έκανε λόγο για ατέλειωτες διαδικασίες χωρίς αποτέλεσμα.

«Μιλάμε για υποτιθέμενα έργα που θα γίνουν με κατεπείγουσα διαδικασία που δεν υπάρχει» σημείωσε αιχμηρά η κ. Κριεκούκη, προσθέτοντας πως οι αντοχές και η υπομονή των κατοίκων έχουν τελειώσει.

Είπε ότι έχει ζητήσει ακρόαση από τον πρωθυπουργό δίχως να υπάρχει εξέλιξη.

Η βροχή προκάλεσε πλημμύρα στο ρέμα της Αγίας Αικατερίνης, κατεβάζοντας στην πόλη – όπου και εκβάλλει – όγκους νερού με φερτά και άλλα υλικά.

Η πυροσβεστική έχει λάβει περισσότερες από 83 κλήσεις για άντληση υδάτων σε Μάνδρα, Μέγαρα και Νέα Πέραμο. Κάτοικοι δήλωσαν στον ΣΚΑΪ πως η στάθμη του νερού έφτασε τα 1,5 με 2 μέτρα.

Οι πυροσβέστες χρειάστηκε να επέμβουν τουλάχιστον σε δέκα περιπτώσεις για να απεγκλωβίσουν πολίτες από αυτοκίνητα που ακινητοποιήθηκαν κι από ταράτσες σπιτιών όπου κατέφυγαν για ασφάλεια.

Στην περιοχή παραμένουν 65 Πυροσβέστες με 26 οχήματα. Προληπτικά βρίσκονται στη περιοχή ένα ερπυστριοφόρο όχημα και μια βάρκα με δύτες της 1ης ΕΜΑΚ).

«Η Μάνδρα πάλι πλημμύρισε, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως τον Νοέμβριο. Σπίτια και καταστήματα παραδόθηκαν πάλι στη λάσπη. Μία λέξη υπάρχει μόνο γι αυτήν την κυβέρνηση και την περιφερειάρχη Αττικής Ρένα Δούρου: Ντροπή» σχολίασε η Νέα Δημοκρατία.

ΠΗΓΗ: SKAI

Τσάρος Νικόλαος Β’, Στάλιν και Λένιν οι αγαπημένοι των Ρώσων

Ο τσάρος Νικόλαος ο Β’, ο Ιωσήφ Στάλιν και ο Βλαντίμιρ Λένιν  είναι οι τρείς ιστορικές προσωπικότητες της Ρωσίας των αρχών του 20ού αιώνα, τις οποίες συμπαθούν περισσότερο οι Ρώσοι. Την δήλωση αυτή έκανε σήμερα ο γενικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Μελετών της Κοινής Γνώμης (VICIOM)  παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της έρευνας που είχε ως θέμα τον Εμφύλιο πόλεμο στην Ρωσία, από την διεξαγωγή του οποίου έχουν περάσει 100 χρόνια.

«Δεν είχαν φυσικά όλες αυτές οι προσωπικότητες σχέση με τον Εμφύλιο πόλεμο, όπως για παράδειγμα ο Νικόλαος ο Β’. Ρωτούσαμε τον κόσμο που συμμετείχε στην δημοσκόπηση να μας πει ποια από τις προσωπικότητες της περιόδου εκείνης του είναι συμπαθής και ποια αντιπαθής. Τα αποτελέσματα που είχαμε από τις απαντήσεις ήταν παράδοξα» δήλωσε ο Φιόντοροφ.

«Στην πρώτη θέση βρέθηκε ο Νικόλαος ο Β’, ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν συμμετείχε στον Εμφύλιο, αλλά υπήρξε  θύμα του εμφυλίου. Στην δεύτερη θέση βρέθηκε ο Ιωσήφ Στάλιν. Φυσικά είναι γνωστός για άλλους λόγους και όχι τόσο για τη συμμετοχή του στον Εμφύλιο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια» επεσήμανε ο γενικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Μελετών της Κοινής Γνώμης.

Το 54% των ερωτηθέντων εξέφρασε την συμπάθεια του για τον Νικόλαο Β’, το 51% για τον Στάλιν και το 49% για  τον Λένιν. Η αντιπάθεια που καταγράφηκε είναι αντιστοίχως 23%, 28% και 29%.

Όσον αφορά άλλες προσωπικότητες της πολιτικής ζωής της εποχής εκείνης, δεν υπάρχουν σαφείς διαχωρισμοί καθώς οι ερωτηθέντες, δήλωναν ότι δυσκολεύονται να απαντήσουν. Για τον Νικολάι Μπουχάριν για παράδειγμα που οδηγήθηκε στο εκτελεστικό απόσπασμα από τον Στάλιν, τέτοια δυσκολία αντιμετώπισε το 56%, για τον Αντόν Ντενίκιν το 47% και για τον Αλεξάντρ Κερένσκι το 43%. Μια άλλη προσωπικότητα  της περιόδου εκείνης ο Λεόν Τρότσκι (δολοφονήθηκε στο Μεξικό με εντολή του Στάλιν) είναι αντιπαθής για το 46% και συμπαθής μόνο για το 20%.

ΗΠΑ: Stop στις χώρες που προμηθεύονται ιρανικό πετρέλαιο ως τον Νοέμβριο

Οι χώρες που προμηθεύονται πετρέλαιο από το Ιράν θα πρέπει να προετοιμαστούν για να σταματήσουν όλες τις εισαγωγές τους από τον Νοέμβριο, καθώς οι ΗΠΑ θα επαναφέρουν τις κυρώσεις σε βάρος της Τεχεράνης, δήλωσε σήμερα υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος.

Όταν ρωτήθηκε αν οι ΗΠΑ πιέζουν τους συμμάχους τους να διακόψουν όλες τις εισαγωγές μέχρι τον Νοέμβριο, το στέλεχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ απάντησε λακωνικά “Ναι”.

“Θα απομονώσουμε τις ροές της ιρανικής χρηματοδότησης (…) Δεν θα κάνουμε εξαιρέσεις”, πρόσθεσε ο αξιωματούχος αυτός που μίλησε στους δημοσιογράφους υπό τον όρο να τηρηθεί η ανωνυμία του.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, μια αμερικανική αντιπροσωπεία θα επισκεφθεί την επόμενη εβδομάδα χώρες της Μέσης Ανατολής σε μια προσπάθεια να ενθαρρύνει τις πετρελαιοπαραγωγές χώρες του Κόλπου να καλύψουν την παγκόσμια αγορά καθώς το Ιράν θα αποκοπεί από αυτήν τον Νοέμβριο.

Το καλό τυρί και το γιαούρτι φέρνουν νίκες στους Γάλλους

Το μυστικό της επιτυχίας της Γαλλίας στην πρώτη αγωνιστική του 21ου παγκοσμίου κυπέλλου θεωρεί ότι γνωρίζει ο Ρώσος επιχειρηματίας, Όλεγκ Σιρότα. Θεωρεί ότι αυτό συμβαίνει διότι εφοδιάζει το ξενοδοχείο των «τρικολόρ» με τυριά και γιαούρτια από το δικό του γαλακτοκομείο!

Ο Σιρότα άνοιξε τη μικρή επιχείρηση «Russky Parmezan» το 2015, ως πατριωτικό καθήκον να διατηρήσει την τροφοδοσία των συμπατριωτών του, μετά την απαγόρευση της Μόσχας για εισαγωγές νωπών τροφίμων από τη Δυτική Ευρώπη.

Όπως ισχυρίστηκε έχει πουλήσει πάνω από 400 κιλά Kolmogorovsky, η απάντησή του στο ολλανδικό γκούντα, και δεκάδες βάζα με γιαούρτι στη γαλλική αποστολή. «Κατάλαβα ποιος είναι το μυστικό της γαλλικής ομάδας. Απλά, καταναλώνουν καλό τυρί και γι΄ αυτό κερδίζουν», είπε χαριτολογώντας ο Σιρότα σε μία αποθήκη γεμάτη από τυριά.

Η ιστορία του Σιρότα έχει τις ρίζες της στις ταραγμένες σχέσεις της Ρωσίας με τη γειτονική Ουκρανία και τη Δύση. Ο 30χρονος, πρώην ειδικός πληροφορικής, δήλωσε ότι ήθελε να πολεμήσει μαζί με τους φιλορωσικούς αντάρτες στην ανατολική Ουκρανία, αλλά δεν είχε βρει το θάρρος.

Η ευκαιρία του δόθηκε μετά την απόφαση του Κρεμλίνου να απαγορεύσει τις εισαγωγές φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων και κρέατος από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης το 2014, μέρος των αντιποίνων εναντίον των δυτικών κυρώσεων στη Ρωσία για την προσάρτηση της Κριμαίας από την Ουκρανία και το ρόλο της στην εξέγερση. Αυτό υποχρέωσε τους τοπικούς παραγωγούς να γεμίσουν το κενό που δημιουργήθηκε με την απουσία λιχουδιών όπως η γαλλική Camembert και η ιταλική παρμεζάνα.

Ο Σιρότα δημιούργησε την επιχείρησή του στο Ντουμπρόφσκογε, στα δυτικά της Μόσχας σε απόσταση λιγότερη των 2 χλμ. από το ξενοδοχείο όπου έχει καταλύσει η γαλλική αποστολή.

Οι παίκτες φαίνεται ικανοποιημένοι με το φαγητό στη Ρωσία. «Δεν είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που έχουμε στη Γαλλία» δήλωσε ο διεθνής μεσοεπιθετικός, Ναμπίλ Φεκίρ.

Οι επισκέπτες της Ρωσίας επιτρέπεται να εισάγουν μικρές ποσότητες νωπών τροφίμων από την ΕΕ για προσωπική χρήση. Ο εκπρόσωπος Τύπου, Φιλίπ Τουρνόν, δεν επιβεβαίωσε τις λεπτομέρειες για τα γεύματα των παικτών, ωστόσο, δήλωσε ότι η ομάδα έφερε ελάχιστα από την πατρίδα. «Γνωρίζαμε ότι θα βρίσκαμε ικανοποιητικά προϊόντα διατροφής στη Ρωσία, ακόμη και όσον αφορά το τυρί», είπε χαρακτηριστικά.

Ο Σιρότα αναγνωρίζει ότι η απαγόρευση εισαγωγής τροφίμων βοήθησε την επιχείρησή του. «Ίσως δεν είμαστε οι πρωταθλητές στο ποδόσφαιρο», είπε χαρακτηριστικά «αλλά τουλάχιστον είμαστε οι πρωταθλητές στην προστασία των εγχώριων προϊόντων».

Η διαμάχη στην Ουκρανία βρίσκεται στο επίκεντρο με τις δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Γαλλίας. Ο Σιρότα, πάντως, πιστεύει ότι η γαστρονομία υπερέχει της πολιτικής. «Ίσως ορισμένοι άνθρωποι να έχουν κάποιο πρόβλημα με αυτό», υποστήριξε και κατέληξε: «Αλλά… στην περίπτωση αυτή το στομάχι επικράτησε του μυαλού!»

Η συμφωνία για το χρέος σημαίνει περισσότερη και διαρκή λιτότητα

*Γράφει ο Γιάννης Παπαθανασίου

Τα αποτελέσματα της συμφωνίας για το χρέος, για τα οποία πανηγυρίζει σήμερα η κυβέρνηση, είναι περισσότερη και διαρκής λιτότητα, αύξηση της αβεβαιότητας, μόνιμη επιτήρηση και συνθήκες ασφυξίας στην οικονομία.

Παραβλέπω το γεγονός, αν και δεν πρέπει να το ξεχνάμε, ότι ο κ. Τσίπρας το 2015 εξελέγη με τις γνωστές κορώνες περί παράνομου και επονείδιστου χρέους και με υποσχέσεις για διαγραφή του. Προσπερνώ επίσης τις ανοησίες που λέχθηκαν το 2012 όταν ο νυν πρωθυπουργός χαρακτήριζε την επιμήκυνση του χρέους που επιτεύχθηκε τότε, ως «ένα μακρύτερο σχοινί για να κρεμαστούμε».

Σήμερα βρισκόμαστε ενώπιον της συμφωνίας της 21ης Ιουνίου η οποία προβλέπει υψηλά– ανέφικτα σύμφωνα με ορισμένες απόψεις – πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060. Πλεονάσματα της τάξης του 2,2 – 3,5 % του ΑΕΠ ετησίως, που καταδικάζουν την οικονομία σε στενωπό και τους πολίτες σε διαρκή λιτότητα. Ήδη για να επιτευχθεί ο στόχος την επόμενη διετία έχει συμφωνηθεί η μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου.

Η συμφωνία αφαιρεί από την εκάστοτε κυβέρνηση τη δυνατότητα να εφαρμόσει αντικυκλική πολιτική: σε συνθήκες διεθνούς ύφεσης που είναι απίθανο να υποθέσει κανείς ότι δεν θα υπάρξουν τα επόμενα 42 χρόνια, η Ελλάδα θα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει πολιτική λιτότητας, ή να υφίσταται τις συνέπειες του δημοσιονομικού «κόφτη» τον οποίο επίσης έχει υπογράψει η κυβέρνηση μαζί με τις συνεχείς, ανά τρίμηνο επιθεωρήσεις από τους δανειστές.

Η στενή δημοσιονομική πολιτική είναι προφανές ότι θα έχει επιπτώσεις στο ΑΕΠ. Είναι κάτι που ζήσαμε ήδη τα δύο προηγούμενα χρόνια όταν η κυβέρνηση πέτυχε υπερπλεονάσματα αναθεωρώντας διαρκώς προς τα κάτω το ρυθμό ανάπτυξης.

Δεν ισχυρίζομαι φυσικά ότι η χώρα πρέπει να εφαρμόσει πολιτική ασυδοσίας. Όμως πρέπει να έχει την αναγκαία ευελιξία ώστε οι στόχοι να προσαρμόζονται στην πραγματικότητα. Είναι το περίφημο γαλλικό μοντέλο για το οποίο θα άξιζε ίσως να φορέσει γραβάτα ο κ. Τσίπρας, αν είχε καταφέρει να το πετύχει στη διαπραγμάτευση.

Η χώρα χρειάζεται ένα αναπτυξιακό άλμα για να κλείσει πραγματικά και όχι επικοινωνιακά το κεφάλαιο των μνημονίων. Χρειάζεται μια κυβέρνηση που δεν θα διώχνει τις επενδύσεις, θα κάνει τις απαιτούμενες αλλαγές στο κράτος και θα αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στην πολιτική και την οικονομία. Όπως απέδειξε η οδυνηρή περιπέτεια των τελευταίων 3,5 ετών, δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Ο Γιάννης Παπαθανασίου είναι τ. υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών 

Το VAR or not to VAR;

Είκοσι πέναλτι σε 36 αναμετρήσεις, μία κίτρινη κάρτα στον Κριστιάνο Ρονάλντο, ένα καταλογισθέν πέναλτι υπέρ του Νεϊμάρ που ανακλήθηκε και η μη χρήση στο οφθαλμοφανές πέναλτι που έκανε ο Ντέρεκ Μπόατενγκ στον Μάρκους Μπεργκ, είναι κατά κύριο λόγο η προσφορά του VAR στα γήπεδα της Ρωσίας.

Το Μουντιάλ που φιλοξενείται αυτές τις ημέρες στην μεγαλύτερη -σε έκταση- χώρα του πλανήτη, είναι η πρώτη κορυφαία διοργάνωση που εφαρμόζεται το σύστημα βοήθειας στους διαιτητές (Video Assistant Referee). Πρόκειται για μία καινοτομία, οι εμπνευστές της οποίας θεώρησαν ότι θα βοηθήσει ουσιαστικά προς την απονομή Δικαιοσύνης στο ποδόσφαιρο.

Άποψη που ενστερνίσθηκαν οι ιθύνοντες του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, όπως ο πρόεδρος της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο, ο οποίος υπήρξε πρωτεργάτης και απόλυτος υποστηρικτής για την εφαρμογή της σύγχρονης τεχνολογίας στο λαοφιλέστερο των παιχνιδιών. Στην αντίπερα όχθη, βρέθηκε ο ομόλογος του της UEFA, Αλεξάντερ Τσέφεριν, εκφράζοντας ανησυχία και προβληματισμό για το ζήτημα.

Όπως συμβαίνει με ο,τιδήποτε νέο μπαίνει στην ζωή του ανθρώπου από καταβολής κόσμου, οι απόψεις διϊστανται. Από την μία πλευρά βρίσκονται όσοι θεωρούν ότι με την ομάδα υποστήριξης του διαιτητή από τις εξέδρες του γηπέδου, είναι πολύ εύκολο να διαπιστωθεί -σε δεύτερο χρόνο και μετά την εξέταση της επίμαχης φάσης σε επανάληψη- οποιαδήποτε παράβαση που δεν υπέπεσε στην αντίληψη του «άρχοντα του αγώνα». Οπως επίσης, με την ίδια μεθοδολογία, καθίσταται ανάλογα εύκολο, να διορθωθεί μία λανθασμένη υπόδειξη.

Εάν αναλογισθούμε την πίεση που έχουν παίκτες και διαιτητής όταν εξελίσσεται ένας αγώνας, είναι πανεύκολο να αντιληφθούμε, πόσο δύσκολο είναι το έργο αυτού που αποφασίζει. Ο διαιτητής καλείται σε κλάσματα δευτερολέπτου και με μόνα εργαλεία την όραση, την αντιληπτική ικανότητα και φυσικά την γνώση των κανονισμών, αφ΄ ενός να ερμηνεύσει και αφ΄ ετέρου να αποφασίσει, εάν αυτό που συνέβη στην φάση που μόλις εξελίχθηκε είναι τιμωρητέο ή όχι. Με σφυγμούς που συχνά ξεπερνούν τους 150 και με το άγχος απόδοσης Δικαιοσύνης -όπως εξ΄ ορισμού είναι το έργο του μέσα στον αγωνιστικό χώρο- ο διαιτητής περνά εξαιρετικά δύσκολες στιγμές. Κάπου εκεί, παίρνει θέση στην εξίσωση και ο παράγοντας εμπειρία που αυξάνει την ορθότητα της όποιας επιλογής.

Υπό αυτήν την έννοια, δηλαδή αμιγώς την απόδοση Δικαιοσύνης, η χρήση του VAR δεν μπορεί να αμφισβητηθεί με ισχυρά επιχειρήματα. Ομως υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Και σ΄ αυτήν την πλευρά, βρίσκονται σε συντριπτικό ποσοστό, αυτοί που έχουν παίξει ποδόσφαιρο, αυτοί που γνωρίζουν την οσμή των αποδυτηρίων, αυτοί που έχουν κάνει και έχουν υποστεί μαρκαρίσματα, αυτοί που γνωρίζουν άριστα την ψυχολογία του παιχνιδιού. Γι΄ αυτούς, η χρήση της τεχνολογίας, είναι «ξένη» και έχει αρνητικά αποτελέσματα, δεδομένου πως εξαφανίζει την «μαγεία της στιγμής», την ταχύτητα εξέλιξης μία αλληλουχίας φάσεων και τελικά «καταδικάζει» το παιχνίδι σε μία διαρκή αμφιβολία και αμφισβήτηση του παραμικρού. Είναι εκείνοι που υποστηρίζουν πως με το VAR το ποδόσφαιρο χάνει την «μαγεία» του, χάνει το απόβλεπτο στοιχείο που το χαρακτηρίζει και τελικά καθίσταται μία εν δυνάμει αίθουσα Δικαστηρίου.

Επίσης σημαντικό, είναι το στοιχείο πως με την χρήση του VAR δεν εξασφαλίζεται η ίδια εφαρμογή για ίδιες περιπτώσεις. Αφ΄ ενός γιατί στο ποδόσφαιρο καμμία φάση δεν είναι ίδια με κάποια άλλη και αφ΄ ετέρου, επειδή ο διαιτητής τάδε έχει διαφορετικά κριτήρια, εμπειρία, γνώσεις και αντιληπτική ικανότητα από τον διαιτητή δείνα. Ετσι, παρατηρείται το φαινόμενο, να υποδεχθεί η «εσχάτη των ποινών» επειδή η μπάλα ακούμπησε στο χέρι αμυνόμενου κατά την διεκδίκηση της μπάλας σε εναέρια μονομαχία εντός περιοχής και να μην υπάρχει καν η εξέταση του video σε κλασσική ανατροπή επιθετικού από αμυντικό, όπως συνέβη στην περίπτωση του Μάρκους Μπεργκ στον αγώνα της Σουηδίας με την Γερμανία. Ομοίως, στην περίπτωση της κίτρινης κάρτας στον Κριστιάνο Ρονάλντο, κάποιος άλλος διαιτητής δεν θα ήθελε να δει καν σε επενάληψη την φάση, ενώ ένας τρίτος θα μπορούσε να αποβάλει τον Πορτογάλο άσο για πρόθεση αντιαθλητικού λακτίσματος.

Ενδεικτική είναι η άποψη που κατέθεσε προσφάτως, ο Τζανλουίτζι Μπουφόν, σύμφωνα με τον οποίο «Το ποδοσφαίρο χάνει την ομορφιά του. Είναι σαν να παίζουμε πόλο», ενώ ο Σάμι Κεντίρα, σχολίασε: «Είναι καταστροφή. Μπαίνει γκολ και δεν ξέρουμε αν πρέπει να πανηγυρίσουμε ή όχι. Χάνεται το πάθος και το συναίσθημα». Κάπου στην …μέση ο Ιταλός τεχνικός, Μασιμιλιάνο Αλέγκρι, επισημαίνει: «Είναι ένα σημαντικό εργαλείο, αλλά αν δεν θέλουμε να κάνουμε το ποδόσφαιρο κάτι άλλο, τότε δεν μπορεί να χρησιμοποιείται σε όλες τις καταστάσεις. Το VAR θα είναι χρήσιμο για συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα, εάν ένα φάουλ έγινε εντός ή εκτός περιοχής. Οπως και για το εάν ένας παίκτης είναι σε ελεγχόμενη θέση. Διαφορετικά, ένας αγώνας θα λήγει τα μεσάνυχτα».

Από την εμπειρία του την χρονιά που ολοκληρώθηκε στην Γερμανία, ο Ρούντι Φέλερ, φαίνεται να μετανοεί: «Αρχικά ήμουν θετικά προσκείμενος στην προοπτική του VAR και περίμενα με περιέργεια να δω πως θα λειτουργήσει. Πλέον, η άποψη μου είναι πως δεν είναι χρήσιμο».

Το Video assistant referee, χρησιμοποιείται μόνο σε τέσσερις περιπτώσεις. Και ειδικότερα, όσον αφορά στα γκολ (περιπτώσεις οφσάιντ, επιθετικού φάουλ, αν ένας παίκτης σπρώξει τη μπάλα στα δίχτυα με το χέρι), στις κόκκινες κάρτες (και όχι στις κίτρινες), στα πέναλτι και στην τιμωρία σε λάθος παίκτη (κάρτα που δόθηκε σε έναν παίκτη, αλλά θα έπρεπε να δοθεί σε συμπαίκτη του).

 

Τσίπρας & Καμμένος πρωταγωνιστούν σε ιλαρωτραγωδία!

*Άρθρο του Παύλου Χρηστίδη στο ThePresident

Ο κ. Τσίπρας μαζί με τον κ. Καμμένο πρωταγωνιστούν σε μια ιλαροτραγωδία, πρωτοφανή στην σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας. Όσα κάνουν προσβάλλουν την λογική και την αξιοπρέπεια του ελληνικού λαού.
Την ημέρα που ο κ. Τσίπρας πανηγύριζε για τη συμφωνία με τον Ζάεφ, ο κ. Καμμένος «έκλαιγε» , ενώ δύο μέρες μετά, του έδινε καθαρή εντολή με την ψήφο του, να υπογράψει στις Πρέσπες.
Αυτή η συμφωνία που υπέγραψε η Κυβέρνηση Τσίπρα/ Καμμένου με τα Σκόπια είναι προβληματική. Ειδικότερα τα σημεία για ιθαγένεια και γλώσσα, αλλοιώνουν το erga omnes για την ονομασία και είναι φανερό ότι εξακολουθεί να υφίσταται αλυτρωτισμός που δεν εξαλείφεται με τις αλλαγές στο σύνταγμα. Απαράδεκτο είναι επίσης το γεγονός ότι η Κυβέρνηση συναινεί να δοθούν ημερομηνίες έναρξης διαδικασιών ένταξης σε ΕΕ και ΝΑΤΟ,  πριν η γείτονα υλοποιήσει αυτά για τα οποία έχει δεσμευθεί.

Παράλληλα, σε οικονομικό επίπεδο, οι Κυβερνήσεις Τσίπρα/Καμμένου αναδείχθηκαν τα τελευταία χρόνια σε πρωταθλητές των περικοπών σε συντάξεις και μισθούς και των φορολογικών πογκρόμ εναντίον της μεσαίας τάξης και των αδύναμων στρωμάτων, “ποινικοποίησε” την ιδιωτική πρωτοβουλία και την επιχειρηματικότητα. Αυτή η κυβέρνηση που έβαλε τη χώρα σε νέα κρίση, με την ανευθυνότητα του 2015, είναι προφανώς ανίκανη να την βγάλει από αυτήν.

Κανείς βέβαια δε μπορεί να ξεχνά ότι Οι νέες περικοπές στις συντάξεις, από 1/1/2019, που υπέγραψε και φέρνει ο ΣΥΡΙΖΑ, μαζί με αυτές που έχουν γίνει ήδη με τον νόμο Κατρούγκαλου, ήταν αχρείαστες πριν έρθουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στην κυβέρνηση. Είναι αποκλειστικά δική τους ευθύνη, αποτέλεσμα της ανεπάρκειας και της ανύπαρκτης διαπραγμάτευσης με τους δανειστές.
Για εμάς, στο Κίνημα Αλλαγής, χρειάζονται μεγάλες και ουσιαστικές αλλαγές στη χώρα, ειδικά τώρα που το ψευδεπίγραφο δίλημμα μνημόνιο/ αντιμνημόνιο έσβησε.

Πρώτα από όλα σε επίπεδο θεσμών και διαφάνειας: Η συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος έχει βάση, μακριά από επικοινωνιακά παιχνίδια και διχαστικές, μικροκομματικές διαδικασίες. Αξιολόγηση, αξιοκρατία, λογοδοσία και ο συγχρονισμός της χώρας με την 4η βιομηχανική επανάσταση πρέπει να είναι ο οδηγός μας. Η πλήρης πρόταση της Φώφης Γεννηματά είναι στο τραπέζι εδώ και δυο μήνες, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ σιώπησαν.

Δεύτερον, ως πολιτική δύναμη, που διεκδικεί πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ζωή της χώρας, πρέπει να καταστήσουμε σαφές πως το παρελθόν είναι παρελθόν. Δεν είναι νοητή ποτέ ξανά κρατικοδίαιτη επιχειρηματική δραστηριότητα, που επιβιώνει παρασιτικά καλλιεργώντας προνομιακές σχέσεις με στελέχη του πολιτικού μας συστήματος. Είναι ώρα για επιχειρηματική δραστηριότητα υγιή, εξωστρεφή, καινοτόμα, ανταγωνιστική στις προκλήσεις των ανοιχτών αγορών και του διεθνούς ανταγωνισμού. Να δώσουμε έμφαση στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων του ανθρώπινου δυναμικού, στις νέες τεχνολογίες, στην άμεση σύνδεση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης με τις δυνάμεις της παραγωγής.

Τρίτον, λαμβάνοντας υπόψη την δεκαετή κρίση στην αγορά εργασίας και την ακραία φτώχεια που διευρύνεται απαιτείται ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο: ασφαλές και σταθερό φορολογικό περιβάλλον, με στόχο την προσέλκυση μεγάλων επενδύσεων και ανάπτυξη μικρομεσαίων. Τα κέρδη της επιτυχίας θα αφορούν τους πολλούς. Προτείνουμε την επιδότηση νέων θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα με απλό τρόπο. Η μισθολογική δαπάνη για κάθε επί πλέον θέση εργασίας στις επιχειρήσεις, υπολογίζεται ως έξοδο που εκπίπτει της φορολογίας, με συντελεστή αυξημένο κατά 30% και 50%  για τις ευαίσθητες κατηγορίες των ανέργων και ειδικά των νέων.

Απαιτείται σεβασμός της Εργατικής και Ασφαλιστικής Νομοθεσίας, με έμφαση στον κοινωνικό διάλογο και τη συμφωνία των κοινωνικών εταίρων, για συλλογικές συμβάσεις σε κλαδικό και επιχειρησιακό επίπεδο, που θα συνδέσουν την επιτυχία των επιχειρήσεων με την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Τέταρτον, αντικατάσταση του Νόμου Κατρούγκαλου που οδηγεί σε χρεοκοπία  το ασφαλιστικό σύστημα ώστε να μπορούμε να μειώσουμε το μη μισθολογικό κόστος της εργασίας και να θέσουμε μηνιαίο πλαφόν στις εισφορές των μικρομεσαίων, των αγροτών και ελεύθερων επαγγελματιών.

Όλα τα παραπάνω αποτελούν μέρος ενός προγραμματικού πλαισίου, που θα τεθεί στην κρίση των πολιτών. Γνωρίζουμε πως ο χρόνος προς τις εκλογές μετράει αντίστροφα και πως την προεκλογική περίοδο θα αναμετρηθούν τα κόμματα του διχασμού και της συντήρησης απέναντι σε όσους πιστεύουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να πρωταγωνιστήσει ξανά στα Βαλκάνια, την Ευρώπη, τον κόσμο.

Το μεγάλο ενδιαφέρον των πολιτών για τις εξελίξεις αντικατοπτρίζεται στις γεμάτες αίθουσες των εκδηλώσεων που γίνονται σε κάθε νομό της πατρίδας μας. Είναι εκεί και περιμένουν να μας ακούσουν για να κρίνουν. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη μας ευθύνη. Να δημιουργήσουμε μια νέα αξιόπιστη σχέση ανάμεσα στους πολίτες και την πολιτική, με στόχο την προοδευτική επόμενη μέρα.

*Ο Παύλος Χρηστίδης είναι Εκπρόσωπος Τύπου του Κινήματος Αλλαγής

Το μοναδικό και ανεπανάληπτο know how Τσίπρα στον… εξευτελισμό!

Η περίπτωση της Ελλάδας από το 2015 και μέχρι σήμερα, προφανώς απασχολεί τους αναλυτές του… παρόντος και σίγουρα θα απασχολήσει τους ιστορικούς του μελλοντος.

Του Λουκά Γεωργιάδη*

Η… μοναδική συγκυρία να κυβερνάται η χώρα από ένα συνονθύλευμα ιδεοληπτικών, τεμπέληδων, ψευτών, ανότων και “ψεκασμένων”, δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορους αυτούς που ασχολούνται με την ιστορία και την πολιτική επιστήμη. Η χώρα μας δεν έχει γνωρίσει τέτοιας ποιότητας πολιτικό προσωπικό που να ασκεί τη διακυβέρνηση και μάλιστα σε περίοδο μοναδική και ιδιαίτερη.
Η σημερινή… μη κυβερνητική οργάνωση που ανδρώθηκε μέσα από τις… κρεμάλες, τις μούντζες, τις κατάρες και την… αγανάκτηση των ετών 2010-2014, πνέει τα λοίσθια. Έσκαψε τον λάκκο στους άλλους, αλλά ήδη έχει πέσει μέσα η ίδια. Μια ομάδα αριστερών ψευτοεπαναστατών μέσα από την ασφάλεια των παροχών της αστικής δημοκρατίας φαλκίδευσε το μέλλον της χώρας, κονιορτοποιεί και φτωχοποιεί τους πολίτες της, διαλύει δομές, αποδομεί θεσμούς. Οι ευθύνες του σημερινού Προέδρου της Δημοκρατίας είναι πλέον βαρύτατες. Παραμένει θεατής σε μια πολιτική απάτη που συντελείται εδώ και 4 χρόνια. Η πορεία των Τσίπρα-Καμμένου προς τα… Τάρταρα φαίνεται ότι θα συμπαρασύρει και πολλούς άλλους!
Ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου δίνει καθημερινό ρεσιτάλ… ψεύδους και “διδάσκει” αήθεια, αναδεικνύοντας το έλλειμμα μόρφωσης του και υπερτονίζοντας το… πλεονέκτημα της διαχειριστικής ανοησίας του. Ο τύπος που δίχασε τη χώρα το 2015 με το αχρείαστο δημοψήφισμα, λίγο πριν υπογράψει το τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο, διατείνεται τώρα ότι ήταν… λάθος! Προηγουμένως, είχε καταφέρει να πείσει… αθώους πολίτες ότι θα… έσκιζε τα μνημόνια! Ξεφτίλισε σχεδόν 3.500.000 ψηφοφόρους του ΟΧΙ, αυτοεξευτελιζόμενος. Πώρωσε τις… ορδές των “εξαπατημένων” και ένα μήνα μετά υπέγραψε το τρίτο και αχρείαστο μνημόνιο που οφείλεται στα εγκλήματα της ομάδας Τσίπρα-Καμμένου-Βαρουφάκη-Λαφαζάνη του πρώτου εξαμήνου 2015.

Τον Σεπτέμβριο του 2015 είχαμε 2.126.327 ψηφοφόρους που… επιβράβευσαν το δίδυμο Τσίπρα-Καμμένου το οποίο ακολούθως ανέβασε τα επίπεδα… απάτης, απαλλαγμένο από τα βαρίδια των Βαρουφάκη και Λαφαζάνη. Οι συμπολίτες μας δια της ψήφου έδειξαν ότι γουστάρουν να μας κυβερνούν πολιτικοί απατεώνες με… πατέντα. Και βέβαια, τέτοιοι απατεώνες δεν αφήνουν την ευκαιρία χαμένη. Ας πρόσεχαν οι… εξαπατημένοι ψηφοφόροι τι ψήφιζαν. Μετά την απομάκρυνση εκ της κάλπης, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Σήμερα αυτοί οι απατεώνες έχουν φορτώσει στον ελληνικό λαό άμεσα και έμμεση ζημιά 400 δισ. ευρώ για τις επόμενες δεκαετίες, φτωχοποιώντας τη μικρομεσαία τάξη, διαλύοντας τους αδύναμους και εξευτελίζοντας τους πάντες. Ταυτόχρονα, ακρωτηριάζουν εθνικά τη χώρα βγάζοντας τα χειρότερα κόμπλεξ τους από τη χαμένη μάχη του Εμφυλίου που αν είχε διαφορετική έκβαση θα μας είχε μετατρέψει σε μια χειρότερη Αλβανία του Χότζα.

Εκτός από την απάτη του 2015 και το mea culpa Τσίπρα για το δημοψήφισμα, έχουμε και άλλα απίστευτα. Για παράδειγμα, ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου δηλώνει διατεθειμένος να υπερασπιστεί τον πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, ο οποίος, υπέγραψε τα στοιχεία που είχαν επικυρώσει οι εταίροι-δανειστές μήνες πριν αναλάβει τα ηνία της αρχής και αφού είχε υπογραφεί το πρώτο μνημόνιο από την κυβέρνηση Παπανδρέου! Τα απωθημένα κάποιων τυχοδιωκτών ερυθρού και γαλάζιου χρώματος έφτιαξαν τα σενάρια συνωμοσίας για το “φούσκωμα” του ελλείμματος το 2009, συντηρώντας ένα θέμα το οποίο ξεπερνά τα όρια της κοινής λογικής και αναδεικνύει τα όρια της ανθρώπινης βλακείας.

Σήμερα είμαστε στο σημείο εκείνο όπου οι μεν πολίτες έχουν πάθει ανοσία από τα πρωτοφανή ψέματα δύο τυχοδιωκτών που βρέθηκαν στην εξουσία… κατά λάθος. Ο Τσιπροκαμμενισμός είναι η εσχατιά της παρακμής για μία χώρα που από το 2015 έπρεπε να βρει τον δρόμο της, αλλά ατύχησε να πέσει σε… ντουβάρια. Διέλυσαν οικονομικά τη χώρα, δοκιμάζουν κεκτημένα και σταθερές της εξωτερικής μας πολιτικής, κουρελιάζουν την ανθρώπινη λογική, αυθαδιάζουν, προκαλούν θρασύτατα. Έχουν πλάσει τη δική τους κανονικότητα μέσα από ανώμαλες καταστάσεις. Μέσα από τον τρόπο λειτουργίας του εγκεφάλου τους ισοπεδώνουν την έννοια της ανθρώπινης λογικής. Είναι ανόητοι; Μάλλον όχι. Η… καρέκλα και τα προνόμια της αστικής δημοκρατίας είναι πλέον αυτοσκοπός τους. Ας πρόσεχαν τα κορόδα που τους ψήφισαν. Αλλά και πάλι, ουδέν κακόν αμιγές καλού. Αν δεν τους ψήφιζαν, θα μαθαίναμε ποτέ τι σημαίνει Αριστερά αλλά και το khnow how παγκοσμίου εμβέλειας ενός ανεπανάληπτου τυχοδιώκτη που ξέρει μόνο να εξευτελίζει τον λαό… αυτοεξευτελιζόμενος;

*Ο Λουκάς Γεωργιάδης είναι Δημοσιογράφος – Οικονομολόγος
e-mail: [email protected]
Facebook: Λουκάς Γεωργιάδης, Loukas Georgiadis
Twitter: LoukGeorgiadis, loukas geo
LinkedIn: LOUKAS GEORGIADIS

Υπό τον μανδύα της αδικίας

Η Σάρα Χάκαμπι Σάντερς, που συχνά έχει το δύσκολο καθήκον να μιλάει εκ μέρους ενός προέδρου που αυτοσχεδιάζει συνέχεια, είχε χθες μια πιο εύκολη αποστολή, καθώς παρουσιάστηκε υπό τον μανδύα της αδικημένης, σχολιάζει το Politico.

Κατά τη διάρκεια της πρώτης ενημέρωσης Τύπου για την εβδομάδα αυτή, η Σάντερς ακολούθησε μια διαφορετική προσέγγιση.

Είχε προηγηθεί η υπαναχώρηση του προέδρου Τραμπ στην πολιτική “μηδενικής ανοχής” απέναντι τους μετανάστες που είχε αρχικά εξαγγείλει μέσω της υπογραφής ενός βιαστικού προεδρικού διατάγματος, το οποίο και τερμάτισε τον χωρισμό παιδιών από τους μετανάστες γονείς τους, στα σύνορα των ΗΠΑ.

Η Σάντερς επέλεξε να αναφερθεί σε μια προσωπική εμπειρία που είχε στην διάρκεια του Σαββατοκύριακου, όταν της ζητήθηκε να φύγει από εστιατόριο (The Red Hen) στο Λέξινγκτον της πολιτείας Βιρτζίνια, επειδή το προσωπικό του εστιατορίου διαφωνεί με τις πολιτικές τις οποίες προωθεί η ίδια στον Λευκό Οίκο.

“Μου ζητήθηκε να φύγω επειδή δουλεύω για τον πρόεδρο Τραμπ. Μας επιτρέπεται να διαφωνούμε, αλλά πρέπει να το κάνουμε ελεύθερα και χωρίς να προκαλούμε κακό ή φόβο”, δήλωσε χαρακτηριστικά η Σάντερς αποφεύγοντας να επιτεθεί προσωπικά στον ιδιοκτήτη του εστιατορίου, καθώς διάβαζε τη δήλωσή της.

“Ένας ηθοποιός του Χόλιγουντ δημόσια ενθάρρυνε τους ανθρώπους να απαγάγουν τα παιδιά μου”, συνέχισε η Σάντερς. Μέσα στο Σαββατοκύριακο ένα μέλος του Κογκρέσου κάλεσε επίσης τους πολίτες να απωθήσουν και να ξεκαθαρίσουν σε αυτούς που υπηρετούν την χώρα τους, αλλά κι αυτή την κυβέρνηση, ότι “δεν είναι ευπρόσδεκτοι πουθενά, οποιαδήποτε ώρα και για τίποτα”.

Δεν είναι οι δρομείς το πρόβλημά σου

*Του Νίκου Αρμένη

Θυμάμαι είχα νιώσει απαίσια. Σαν να ήμουν συνεργός σε μια πολύ κακή πράξη ενώ στην πραγματικότητα συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο.

Μιλάω για ένα κυριακάτικο πρωϊνό πριν από τρία χρόνια όταν έλαβα μέρος σε έναν αγώνα 10 χλμ στη Ραφήνα. Η εκκίνηση και ο τερματισμός ήταν μέσα στο χώρο του Δημοτικού Κολυμβητηρίου της πόλης και ο δρομικός κύκλος περνούσε από το λιμάνι και τον κεντρική οδική αρτηρία που συνδέει τη Ραφήνα με τη λεωφόρο Μαραθώνος.

Ήμουν περίπου στο 5ο με 6ο χλμ του αγώνα μου όταν είδα σε κάθετο δρόμο έναν οδηγό να ωρύεται. Είχε βγει έξω από το αυτοκίνητό του και «έλουζε» με διάφορα «γαλλικά» τον αστυνομικό που ήταν εκεί προκειμένου να διασφαλίσει ότι η κυκλοφορία των οχημάτων θα επιτρεπόταν πάλι αφού περνούσε και ο τελευταίος δρομέας.

Όταν μιλάμε για αγώνα δρόμου 10χλμ το ανώτατο χρονικό όριο ολοκλήρωσής του, συνήθως δεν ξεπερνά τη 1 ώρα και 45 λεπτά..

Για αυτό και μόνο το χρονικό διάστημα οι οδηγοί είναι αναγκασμένοι να κινούνται σε παράλληλες οδούς προκειμένου να μην εμποδίζουν τους δρομείς.

Κι όμως αυτό το απλό και αυτονόητο για τον εν λόγω οδηγό ήταν ακατανόητο. Διαμαρτυρόταν ότι τον καθυστερεί η διεξαγωγή του αγώνα να πάει στον προορισμό του και αντί να επιλέξει κάποια εναλλακτική διαδρομή, θεωρούσε σωστό να κάτσει εκεί στη μέση του δρόμου γκρινιάζοντας και βρίζοντας τους δρομείς και τον άτυχο αστυνομικό που έκανε απλώς τη δουλειά του..

Αντίστοιχα «γαλλικά» άκουσα κι άλλο κυριακάτικο πρωϊνό – βλέπετε στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι αγώνες δρόμου γίνονται παντού στο κόσμο Κυριακές πρωί – στο κέντρο της Αθήνας.

Γνωρίζοντας ότι οι δρόμοι θα ήταν κλειστοί, άφησα τη μοτοσυκλέτα μου στο σπίτι και έφτασα στο Σύνταγμα με το μετρό.

«Όλα τα έχουμε λύσει, αυτά μας λείπανε. Δεν ντρέπεστε», άκουσα έναν 65χρονο κύριο να φωνάζει εξοργισμένος και απευθυνόμενος προς το μέρος μου ενώ μαζί με άλλους δρομείς περπατούσα στο πεζοδρόμιο έξω από τη Βουλή προς την εκκίνηση στο Ζάππειο.

Ντράπηκα αλήθεια αλλά για λογαριασμό του.

Όπως το ίδιο έχω αισθανθεί για όλους αυτούς που ακούω να γκρινιάζουν επειδή ένας αγώνα δρόμου τους χαλάει τη διάθεση και τη ρουτίνα που έχουν αποφασίσει πως είναι καταδικασμένοι να ζουν σε αυτή την έτσι κι αλλιώς γκρίζα και άσχημη πόλη που ζούμε.

Το 2013 σε ένα ταξίδι αστραπή στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, καλύπτοντας την επίσκεψη του τότε πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ξέκλεψα όπως πάντα χρόνο για να κάνω την προπόνησή μου.

Βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη και μόνο άρρωστος δεν θα έτρεχα στο Central Park. Ήταν η τελευταία μου μέρα. Σε μερικές ώρες θα ταξίδευα για Αθήνα και με την αλλαγή της ώρας ο οργανισμός μου είχε μπερδευτεί για τα καλά αν ήταν ημέρα ή νύχτα..

Με ελάχιστες ώρες ύπνου – νομίζω δυο τρεις θα ήταν – σηκώθηκα από το κρεβάτι μου στις 5:45 το πρωί, έβαλα τα αθλητικά μου και βγήκα έξω για τρέξιμο με κατεύθυνση το πάρκο όπου «γεννήθηκε» το δρομικό κίνημα.

Μόλις βγήκα στη φημισμένη 5η Λεωφόρο διαπίστωσα ότι αυτοκίνητα δεν υπήρχαν αλλά μόνο δρομείς! Γινόταν κάποιος αγώνας δρόμου στην καρδιά του Μανχάταν και ας είχε σκαρφαλώσει ο υδράργυρος αρκετά ψηλά στο θερμόμετρο καθώς είμασταν στα μέσα Αυγούστου.

Τα αυτοκίνητα κινούνταν σε παράλληλες οδούς και γύρω μου έβλεπα είτε πολίτες να τρέχουν, είτε άλλους που παρότρυναν εκείνους που αγωνίζονταν.

Μετά από 1,5 χλμ μπήκα στο πάρκο και έκανα μία από τις πιο ευχάριστες προπονήσεις της ζωής μου. Έβγαλα ακούραστα κάπου 14-15 χλμ μέχρι να επιστρέψω πίσω στο ξενοδοχείο.

Η πόλη – αυτή η τεράστια πόλη – λειτουργούσε την ώρα του αγώνα αρμονικά. Όλα δούλευαν ρολόι.

Το έχω διαπιστώσει οπουδήποτε κι αν έχω αγωνιστεί στο εξωτερικό. Στη Βιέννη, στη Βαλένθια, στο μικρό Ένσκεντε της Ολλανδίας και φέτος στην Πράγα. Παντού ο μαραθώνιος επιβάλλει κυκλοφοριακές αλλαγές και ρυθμίσεις. Βάζει τους δικούς του κανόνες για μερικές ώρες.

Αλλά πουθενά δεν έχω δει μισό πολίτη να διαμαρτύρεται για αυτό.

Εδώ, δυστυχώς, με λύπη διαπιστώνω ότι είναι αρκετοί εκείνοι που «γκρινιάζουν». Και παρότι σε ένα βαθμό μπορεί να είναι δικαιολογημένη η γκρίνια τους για την ταλαιπωρία που υφίστανται στους δρόμους της Αθήνας όταν γίνεται κάποιος αγώνας δρόμου, είναι εντελώς απαράδεκτο να βρίζουν γι’ αυτό τους δρομείς!

Θλιβερό..

Κατά την άποψή μου υποδηλώνει τελικά, έστω και υποσυνείδητα, ζήλια.

Την διακρίνω άλλωστε και πίσω από τις λέξεις εκείνων που όταν με ρωτούν γιατί τρέχω είναι σαν να μου λένε «είσαι εντελώς στον κόσμο σου αγόρι μου που πας και τρέχεις με τόσα που περνάμε..».

Σε άλλες εποχές, περασμένων δεκαετιών, οι λιγοστοί Έλληνες δρομείς ήταν οι «τρελοί» της κοινωνίας για όσους δεν έτρεχαν.

Σήμερα οι πολλοί περισσότεροι δρομείς είναι για τους μη δρομείς και «τρελοί», και «ψωνισμένοι» και  «παρτάκηδες» που προκειμένου να κάνουν τον αγώνα ή την προπόνησή τους ταλαιπωρούν και καλά τους υπόλοιπους.

Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια λέω εγώ. Κι αν κάποιοι δρομείς την έχουν δει μοντέλα – γιατί υπάρχουν και τέτοιοι το παραδέχομαι –  τι σχέση έχει αυτό με τα κυκλοφοριακά προβλήματα;

Το θέμα δεν είναι να σταματήσουμε να διοργανώνουμε αγώνες δρόμου όπως συμβαίνει παντού στον δυτικό κόσμο ακόμα και κάθε εβδομάδα.

Το ζήτημα είναι να μάθουμε ο ένας να μην ενοχλεί τον άλλο.

Οι υπεύθυνοι των διοργανώσεων αγώνων να ενημερώνουν έγκαιρα για τους δρόμους και τις ώρες που θα διακοπεί η κυκλοφορία και οι πολίτες να μετακινούνται είτε με τα οχήματά τους σε εναλλακτικές διαδρομές, είτε ακόμα καλύτερα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Το να προσβάλλεις τους δρομείς δεν βοηθά και πάντως δεν μπορεί να αποτελεί χαρακτηριστικό πολιτισμένης κοινωνίας. Δεν είναι οι δρομείς το πρόβλημά σου.

*Ο Νίκος Αρμένης είναι δημοσιογράφος και μαραθωνοδρόμος. Εργάζεται ως πολιτικός συντάκτης στον τηλεοπτικό σταθμό Star και στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.