Νέες θεραπείες για τους πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, που θα χορηγούνται ενέσιμα μία φορά το μήνα, αναμένεται να κυκλοφορήσουν στο εγγύς μέλλον, ενώ ήδη, εδώ κι ένα εξάμηνο, διατίθενται και στην Ελλάδα θεραπείες που χορηγούνται με ένεση μία φορά την εβδομάδα. Οι τελευταίες καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία και συμβάλλουν στη ρύθμιση του σακχαρώδους διαβήτη, με λιγότερες υπογλυκαιμίες, προσφέροντας καλύτερη ποιότητα ζωής στους ασθενείς.
“Οι νέες θεραπείες, που είναι ανάλογα του GLP, ρυθμίζουν καλύτερα τον σακχαρώδη διαβήτη, απομακρύνοντας τον κίνδυνο υπογλυκαιμιών και επιτυγχάνοντας και μείωση του σωματικού βάρους των πασχόντων. Επιπλέον, επειδή γίνονται μόνο μία φορά την εβδομάδα, οι διαβητικοί αποφεύγουν τις καθημερινές ενέσεις και συνεπώς συμμορφώνονται πιο εύκολα στη θεραπεία τους. Εκτός από τις ενέσιμες θεραπείες που ήδη κυκλοφορούν, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα ακόμη μία, η οποία επίσης είναι ανάλογο του GLP” εξήγησε ο πρόεδρος της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας – Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων, Ζαδάλλα Μούσλεχ, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου που δόθηκε με αφορμή το 45ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ενδοκρινολογίας, Μεταβολισμού και Σακχαρώδους Διαβήτη, το οποίο διεξάγεται στη Θεσσαλονίκη από τις 9 έως τις 12 Μαΐου.
Σύμφωνα με τον κ. Μούσλεχ οι νέες μορφές ινσουλίνης, που κυκλοφορούν εδώ και λίγο καιρό στη χώρα μας, αποτελούν “ανάσα” για τους διαβητικούς και τα πλεονεκτήματά τους είναι ότι μιμούνται τη φυσιολογική έκκριση και δράση της ινσουλίνης του ανθρώπινου οργανισμού και μειώνουν τα υπογλυκαιμικά επεισόδια.
Φρένο στους ακρωτηριασμούς διαβητικών ποδιών με μεταμόσχευση δέρματος
Φρένο στους ανεξέλεγκτους ακρωτηριασμούς των διαβητικών ποδιών μπορεί να βάλει μια σύγχρονη μέθοδος, με μεταμόσχευση δέρματος από τον ίδιο τον ασθενή, η οποία εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στην Περούτζια της Ιταλίας. Συγκεκριμένα ένα κομμάτι δέρματος παίρνεται από τον ίδιο τον ασθενή και αφού καλλιεργηθεί στο εργαστήριο μεταμοσχεύεται πάνω στο διαβητικό έλκος και έτσι σώζονται τα πόδια των διαβητικών που εμφανίζουν έλκη, τα οποία μπορεί να εξελιχθούν σε γάγγραινα και να οδηγήσουν σε ακρωτηριασμό εφόσον δεν αντιμετωπιστούν έγκαιρα. Η επέμβαση διαρκεί από μισή έως μία ώρα και σε δύο-τρεις ημέρες ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει στο σπίτι του. Το σημαντικό είναι ότι αποφεύγεται ο κίνδυνος απόρριψης του μοσχεύματος, αφού αυτό προέρχεται από τον ίδιο τον πάσχοντα.
Τα παραπάνω ανέφερε κατά τη διάρκεια της συνέντευξης τύπου η ειδική γραμματέας της Ελληνικής Ενδοκρινολογικής Εταιρείας – Πανελλήνιας Ένωσης Ενδοκρινολόγων, διευθύντρια Ενδοκρινολογικού τμήματος στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας “Άγιος Παντελεήμων”, Γεωργία Κάσση. Σύμφωνα με την ίδια, το κόστος αυτής της θεραπείας, η οποία δεν εφαρμόζεται στην Ελλάδα, είναι υψηλό καθώς ανέρχεται στις 2.000-3.000 ευρώ, ωστόσο είναι χαμηλό αν συγκριθεί με τον ακρωτηριασμό, ο οποίος μαζί και με την αναπηρία που προκαλεί κοστίζει πολύ περισσότερο.
“Κατά τη διάρκεια του συνεδρίου θα υπάρχει κλινικό φροντιστήριο, όπου η Ιταλίδα Κριστιάνα Βερμίλι από το εξειδικευμένο κέντρο της Περούτζια, το οποίο είναι ένα από τα δέκα καλύτερα του κόσμου στο θέμα του διαβητικού ποδιού, θα μας παρουσιάσει τη μέθοδο αυτή. Η ομάδα που εφαρμόζει τη μέθοδο αποτελείται από δύο ενδοκρινολόγους και μια καλά εκπαιδευμένη νοσηλεύτρια χειρουργείου” επισήμανε η κ. Κάσση και συμπλήρωσε ότι “θα μπορούσε να γίνει εκπαίδευση και των Ελλήνων ενδοκρινολόγων στη μέθοδο αυτή, ώστε να βοηθηθούν οι διαβητικοί και στη χώρα μας”.
Σύμφωνα με την ίδια, οι ακρωτηριασμοί παραμένουν ανοιχτή πληγή για την Ελλάδα, γεγονός για το οποίο ευθύνονται τόσο οι ασθενείς που αμελούν να ελέγχουν συστηματικά τα πόδια τους, όσο και οι γιατροί οι οποίοι δεν κάνουν εκτεταμένο έλεγχο.
“Κάθε γιατρός πρέπει να ελέγξει τα κάτω άκρα του διαβητικού ασθενούς ακόμη και με τα χέρια του. Πρέπει να κάνει μια νευρολογική εκτίμηση, να εξετάσει την κατάσταση των αρτηριών. Είναι σημαντικό το πόδι να είναι θερμό κι αν υπάρχει τραύμα να διατηρείται η ιδανική υγρασία” είπε η κ. Κάσση.
Παράλληλα ανέφερε ότι οι διαβητικοί πρέπει να κάνουν πελματογράφημα, ώστε να βρουν το κατάλληλο πέλμα για τους ίδιους, και στη συνέχεια να επιλέγουν τα παπούτσια τους προσέχοντας να είναι φτιαγμένα από ειδικό δέρμα και να μην έχουν ραφές που να ακουμπούν στην πληγή που μπορεί να έχουν στα πόδια τους.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε η κ. Κάσση και στα σπάνια μεταβολικά νοσήματα, τα οποία θα συζητηθούν στο συνέδριο. Όπως είπε, εμφανίζονται συνήθως σε νεογνά και παιδιά και το ποσοστό τους στην Ελλάδα αγγίζει το 7%.
“Έχουμε 10.000 ένζυμα στον οργανισμό μας κι από αυτά έχουμε αναγνωρίσει μόλις τα 588. Όταν κάποια από τα 10.000 ένζυμα δεν υπάρχουν στον οργανισμό μας, τότε μπορεί να εκδηλωθεί ένα σπάνιο μεταβολικό νόσημα. Στο συνέδριο θα μιλήσει ο καθηγητής Tim Barrett, ο οποίος θα παρουσιάσει ένα πανευρωπαϊκό πρωτόκολλο για τους τρόπους διάγνωσης και αντιμετώπισης αυτών των νοσημάτων” εξήγησε η κ. Κάσση και πρόσθεσε ότι “η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να αποτρέψει τον θάνατο ενός νεογνού ή ενός παιδιού και να το βοηθήσει να ζήσει μια σχεδόν φυσιολογική ζωή τηρώντας φυσικά αυστηρούς κανόνες διατροφής. Μια εξέταση αίματος για την αναζήτηση συγκεκριμένων ενζύμων μάς επιτρέπει να διαγνώσουμε εάν κάποιος πάσχει από μεταβολικό νόσημα”.
Σιγά μην κάνει εκλογές!
Ένα μεγάλος παλαιός πολιτικός έλεγε κάποτε, ότι ένας πρωθυπουργός πάει σε εκλογές σε δύο περιπτώσεις:
-πρώτον, αν είναι σίγουρος ότι τις κερδίζει.
– δεύτερον, αν ξέρει ότι χάνει, αλλά έχει συνειδητοποιήσει ότι η παραμονή του στην καρέκλα επιβαρύνει την υστεροφημία του κι εξοργίζει την κοινωνία. Προκειμένου, λοιπόν να μην τον πάρουν με τις «λεμονόκουπες», αποχωρεί αξιοπρεπώς.
Προφανώς τίποτα από τα δύο δεν ισχύει στην περίπτωση του κ. Τσίπρα:
Ο κ. Τσίπρας ασφαλώς γνωρίζει ότι δεν κερδίζει εκλογές όποτε κι αν γίνουν! Υπολείπεται με περισσότερες από 10 μονάδες του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ όσα κι αν προσπάθησε να κάνει προκειμένου να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση, πέσαν στο κενό. Ούτε η σκανδαλοθηρία συγκίνησε την κοινή γνώμη, ούτε η στροφή στην σοβαρότητα που επιχείρησε ο Πρωθυπουργός, ούτε η βουτιά στον λαϊκισμό που κατά περιόδους δοκίμασε, ούτε η απόπειρα προσέγγισης με σοσιαλδημοκρατικές προσωπικότητες πέραν του κόμματός του.
Άρα, ο κ. Τσίπρας ξέρει ότι αν κάνει εκλογές σίγουρα τις χάνει.
Πάμε και στο δεύτερο επιχείρημα του πολιτικού μας. Αφού ξέρει ότι χάνει γιατί δεν φοβάται «τις λεμονόκουπες» ;
Πράγματι «οι λεμονόκουπες» είναι το μόνο που τρομάζει τον κ. Τσίπρα. Γι αυτό και όσες φορές βρέθηκε λίγο πριν την αναμέτρηση μαζί τους, δεν τις απέφυγε ακριβώς, αλλά κατάφερε επιδέξια να αλλάξει τερέν.
Όταν αναμετρήθηκε με το κίνημα της γραβάτας ή τους «Παραιτηθείτε» που βγήκαν στον δρόμο για τους υψηλούς φόρους και την ποιότητα της δημοκρατίας, επιχείρησε να μειώσει ή να ευτελίσει την σημασία τους, ενώ όταν αντίκρυσε τον λαϊκό ξεσηκωμό για την Μακεδονία, ανακάλυψε τη Novartis. Οπότε η επικοινωνιακή διαχείριση έχει μέχρι στιγμής βγει στον κ. Τσίπρα.
Το λογικό συμπέρασμα δείχνει, ότι κανείς λογικός άνθρωπος δεν κάνει εκλογές αν ξέρει προκαταβολικά ότι θα τις χάσει.
Αντίθετα επιζητά τον μεγαλύτερο δυνατό χρόνο στην εξουσία, μήπως και καταφέρει να γυρίσει το παιχνίδι, ή επιχειρώντας να διευρύνει την επιρροή του στους κρατικούς θεσμούς προετοιμάζοντας την επιστροφή του.
Κάποιοι, για να αντικρούσουν το επιχείρημα αυτό, ισχυρίζονται ότι τόσο ο Καραμανλής, όσο και ο Σαμαράς οδήγησαν νωρίτερα την χώρα στις κάλπες παρά το γεγονός ότι γνώριζαν ότι χάνουν.
Το επιχείρημα αυτό είναι και λανθασμένο, αλλά και παρελκυστικό. Γιατί θυμίζουμε ότι ο Καραμανλής επιχείρησε να εφαρμόσει περιοριστικά μέτρα προκειμένου να αναχαιτίσει την κρίση, την ώρα που ο Γ.Παπανδρέου θα τον έριχνε με πρόσχημα την Προεδρική εκλογή, υποσχόμενος παραδείσους με “λεφτά που υπήρχαν”.
Σε ό,τι αφορά τον Α.Σαμαρά, κάποιοι ισχυρίζονται ότι επίσπευσε τις προεδρικές εκλογές παρότι ήξερε ότι χάνει. Λάθος! Ο Α.Σαμαράς δεν οδήγησε την χώρα σε εκλογές αλλά αντίθετα ανατράπηκε από τους κ.κ Τσίπρα, Καμμένο και Κουβέλη.Και αντί να πολώσει το κλίμα και να διευρύνει την αβεβαιότητα, επέλεξε να πάει κατά έναν μήνα νωρίτερα σε προεδρική εκλογή, αφού προηγουμένως είχε εξασφαλίσει ακόμα και ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για τους επόμενους!
Επειδή ο κ. Τσίπρας, δεν είναι ούτε Καραμανλής ούτε Σαμαράς θα μείνει στο τιμόνι ως το τέλος!
Και όσο αισθάνεται να ανεβαίνει ο κ. Μητσοτάκης, τόσο θα απομακρύνονται οι εκλογές.
Στο επόμενο, απλώς, διάστημα ο κ. Τσίπρας θα υιοθετήσει την γνωστή τακτική της επικοινωνιακής καταιγίδας που θα περιλαμβάνει “θετικές” ειδήσεις για τον ίδιο και “αρνητικές” για τους αντιπάλους του που θα τον συνοδέψουν έως τον Σεπτέμβριο του 2019.
Εκτός αν τον προλάβουν οι «λεμονόκουπες».