31.9 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21839

Eurovision: Ένας θεσμός σε αμφισβήτηση και κρίση

Αν κάποιος κοιτάξει λίγο βαθύτερα, θα βρει εύκολα την επωνομαζόμενη “διαφορετικότητα” στον τρόπο σκέψης και διαχείρισης, μεταξύ των Ευρωπαίων και των Αμερικάνων, (έως και) σε έναν απλό καλλιτεχνικό διαγωνισμό.

του Ιωσήφ Αβράμογλου*
 Οταν πέρσι κέρδιζε το Φεστιβάλ της Eurovision ο Πορτογάλλος νεαρός τραγουδιστής Salvador Sobral, με το τραγούδι “Amar Pelos Dois”, έλεγε προς το κοινό που τον χειροκροτούσε, ότι ήλπιζε η νίκη του εκείνη να έφερνε και πάλι μιά “μουσική που θα σήμαινε κάτι”. Συμπληρώνοντας ότι “η μουσική δεν είναι πυροτεχνήματα, η μουσική είναι συναίσθημα”.
Δυστυχώς φάνηκε ότι ο Salvador, ενώ ήξερε πολύ καλά τι έλεγε, δεν δικαιώθηκε. Το φετινό βραβείο πήγε σε ένα μίνι freak-show, με πρωταγωνίστρια την Ισραηλινή Netta και το τραγούδι της “Toy”, το οποίο πολλοί ειδικοί σε θέματα της μουσικής το απεκάλεσαν υποτιμητικά “ένα ακόμη σκουπίδι”. Βέβαια η νεαρή Netta πέρασε τα μηνύματά της. Το ένα, ότι “και εμείς που δεν είμαστε μοντέλα έχουμε δικαίωμα στον ήλιο της δισκογραφίας” (ασχέτως εάν υπάρχει φωνή και καλή μελωδία) και το άλλο, το πιό ευπρόσδεκτο, κατά της σεξουαλικής παρενόχλησης. Και τα δύο αρκετά επίκαιρα και ισχυρά για να βοηθήσουν μαρκετινίστικα οποιοδήποτε μουσικό κατασκεύασμα. Αλλά αυτό είναι που περιμένει κάποιος από έναν διαγωνισμό τραγουδιού ? Μήπως είναι πλέον ένας διαγωνισμός εντυπωσιασμού και προκλητικού μάρκετινγκ ? Πάντως η Eurovision δεν ξεκινούσε έτσι πριν από περίπου 60 χρόνια, όταν ιδρύθηκε ως θεσμός.
 
Διοργανωτής του φεστιβάλ της Eurovision είναι η EBU (European Broadcasting Union), δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ενωση Μέσων Ενημέρωσης, με έδρα την… Γενεύη της Ελβετίας. Τα μέλη της EBU είναι κατά κανόνα και επιδεικτικά θα έλεγα, μόνον τα κρατικά κανάλια των χωρών, όπως από την Ελλάδα είναι η ΕΡΤ. Είναι ενδιαφέρον και αξιοσημείωτο στην Ευρώπη, που υποτίθεται ότι ενθαρρύνει την ιδιωτική πρωτοβουλία, ότι ένας τέτοιος φορέας δεν έχει ή δεν θέλει να έχει ως μέλη του και τα ιδιωτικά κανάλια, που αδιαμφισβήτητα συγκεντρώνουν την πλειοψηφία της ακροαματικότητας γενικώς.
Μέλη της EBU είναι ασφαλώς οι ευρωπαϊκές χώρες, αλλά είναι και οι ακόλουθες: Αλγερία, Αρμενία, Αζερμπαϊζάν, Αίγυπτος, Γεωργία, Ισραήλ, Ιορδανία, Λίβανος, Λιβύη, Μαρόκο, Ρωσία, Τυνησία, Τουρκία και Ουκρανία. Πολλοί αναρρωτιούνται τι δουλειά έχουν όλες αυτές οι χώρες σε έναν “ευρωπαϊκό” οργανισμό. Εγώ αναρρωτιέμαι αν στην περίπτωση που γινόταν ένας παρόμοιος οργανισμός στην Αφρική, αν θα συμμετείχε και το… Βέλγιο!
Δεν ξέρω αν μ’ αυτόν τον τρόπο η EBU επιθυμεί να ανέβει πίστα και να μετεξελιχθεί από ευρωπαϊκό σε διεθνή οργανισμό των ΜΜΕ, πιστεύω όμως ότι κατ’ αρχήν θα πρέπει να ξεφύγει από την κρατικίστικη νοοτροπία (του να δέχεται μόνον τα κρατικά κανάλια) και κατά δεύτερον, όταν διοργανώνει απλές εκδηλώσεις όπως το Φεστιβάλ της Eurovision, να φροντίζει αυτές να βελτιώνονται με το πέρας των ετών και όχι να χειροτερεύουν. Ιδιαίτερα σε ότι αφορά στα θέματα αξιολόγησης έργων τέχνης (τραγούδια), ως υποψήφια προς διαγωνισμό και αξιοπιστίας του τρόπου παραγωγής των αποτελεσμάτων (δεν υπονοώ θέματα διαβλητότητας).
Αλλά ας δούμε τι κάνουν οι Αμερικάνοι, οι οποίοι ενώ έχουν ετήσιους διαγωνισμούς και βραβεία για τον κινηματογράφο (Academy Award – Oscars), την μουσική (Grammy Awards), το θέατρο (Tony Awards), την τηλεόραση (Emmy Awards) κλπ., δεν έχουν έναν διαγωνισμό τύπου Eurovision…! Γιατί άραγε ?
Επειδή δεν έχουμε αρκετό χώρο για να εξετάσουμε την διαφορά “φιλοσοφίας” των Αμερικανών σε σχέση με των Ευρωπαίων, σε όλα αυτούς τους τύπους των διαγωνισμών και βραβείων, ας δούμε λιγάκι πως λειτουργεί η Ακαδημία Κινηματογράφου (Academy of Motion Picture Arts and Sciences) στις ΗΠΑ, που απονέμει τα περίφημα όσκαρς.
Κατ’ αρχήν δεν ενδιαφέρεται να πουλήσει μηνυματάκια sms και να μαζέψει λεφτουδάκια με αυτόν τον τρόπο, όπως κάνει η Eurovision. Την ενδιαφέρει πάνω απ’ όλα να διατηρηθεί το υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο και η αξιοπιστία στην έκδοση των αποτελεσμάτων. Αυτά είναι τα δύο βασικά περιουσιακά στοιχεία. Σε αυτά στηρίζεται το κύρος του θεσμού και αυτά φροντίζουν να διαφυλάσσουν με μεγάλη επιμέλεια και σωφροσύνη, οι Αμερικάνοι. Αντίθετα οι Ευρωπαίοι ζητούν την ψήφο από τα κρατικά κανάλια, όπου υποτίθεται έχει συσταθεί μία “επιτροπή” (από ίσως κάποιους βολεμένους του πελατειακού κράτους, όπως π.χ. στην ΕΡΤ). Αυτές οι ψήφοι μετρούν κατά 50%. Και μετά προστίθενται και οι ψήφοι του κοινού, από κάθε χώρα-μέλος, που δεν μπορεί όμως να ψηφίζει τον εαυτόν της. Οι οποίες μετρούν και αυτές κατά το υπόλοιπο ήμισυ. Συνεπώς, παρατηρούμε ότι οι ειδικοί… δηλαδή οι συνθέτες, στιχουργοί, τραγουδιστές, παραγωγοί, στελέχη δισκογραφικών εταιριών, μουσικοκριτικοί, μουσικοί παραγωγοί ραδιοτηλεόρασης, μάναντζερς καλλιτεχνών, διοργανωτές συναυλιών κλπ., δεν έχουν λόγο…! Η εξειδίκευση απλώς δεν έχει λόγο στο Φεστιβάλ της Eurovision. Εκτιμούν, αποφασίζουν και ψηφίζουν όλοι οι άλλοι… πλην των ειδικών, των ειδημόνων και των επαγγελματιών του χώρου της μουσικής.
Στις ΗΠΑ, η Ακαδημία Κινηματογράφου αριθμεί πάνω από 8.000 μέλη, των οποίων τα ονόματα δεν είναι γνωστά. Ξέρουμε όμως ότι αποτελούνται από ηθοποιούς, σε ποσοστό περίπου 22%, σκηνοθέτες, διευθυντές φωτογραφίας, οπερατέρ, μοντέρ, σκηνογράφους, σχεδιαστές κοστουμιών, συνθέτες, στιχουργούς, παραγωγούς και αναγνωρισμένους από όλα τα σχετικά με την μεγάλη οθόνη επαγγέλματα, καθώς και καταξιωμένους κριτικούς του κινηματογράφου σε έγκυρα μέσα.

Είναι τόσο προσεγμένη η δουλειά που γίνεται, που ενώ το 2007 ξεκίνησε μιά προσπάθεια να αυξηθούν τα μέλη, που τότε αριθμούσαν λίγο κάτω από τις 6.000 και πράγματι υλοποιήθηκε αυτό μετά από την ένταξη υποψηφίων του αγαλματιδίου αλλά και συστημένων (από τουλάχιστον 2 μέλη) επιτυχημένων επαγγελματιών, από τότε το σώμα των ψηφοφόρων δεν αυξήθηκε και αυτό αναλόγως και αυτόματα…! Παραμένουν με δικαίωμα ψήφου μόνον οι περίπου 6 χιλιάδες. Διότι η Ακαδημία δεν θέλει να χάσει την αξιοπιστία του ο μηχανισμός απονομής υποψηφιοτήτων, με μία απότομη πρόσθεση νέων μελών. Αναμένεται ασφαλώς, μέσα στα προσεχή χρόνια, να αυξάνεται το σώμα των ψηφοφόρων, προσθέτοντας μέλη από την “λίμνη” των νεωτέρων. Ας σημειωθεί ότι τόσο η διαδικασία ψηφοφορίας, η οποία από το 2013 συμπεριλαμβάνει πλέον και online σύστημα, όσο και οι ίδιες οι ψήφοι, είναι επικυρωμένες από την εταιρία auditing PriceWaterhouseCoopers.
 Οταν έρχεται εκείνη η κορυφαία και παγκοσμίως γνωστή και συγκλονιστική στιγμή όπου απονέμεται ένα βραβείο Oscar, είναι εύλογο να δημιουργούνται και αρνητικά συναισθήματα, απογοητεύσεις, διαμαρτυρίες, ενστάσεις κλπ. Αλλά η προσπάθεια διασφάλισης παραγωγής του πιό δίκαιου, αξιοκρατικού και αποδεκτού αποτελέσματος, είναι φανερή, είναι τεκμηριωμένη και κατά συνέπεια διασφαλίζει τόσο το ενδιαφέρον του κοινού όσο και των δημιουργών για τις επόμενες διοργανώσεις. Σε πλήρη αντίθεση με την Eurovision, όπου οι καταξιωμένοι δημιουργοί και καλλιτέχνες έχουν γυρίσει την πλάτη τους στον “ευρωπαϊκό” αυτόν θεσμό. Ο οποίος αναμένεται του χρόνου να γνωρίσει νέες περιπέτειες διότι ο Yaakov Litzman, επικεφαλής του υπερ-ορθόδοξου εβραϊκού κόμματος “Agudat Yisrael”, ο οποίος είναι και υφυπουργός Υγείας του Ισραήλ, δεν έχασε χρόνο και την μεθεπομένη του διαγωνισμού της Eurovision, έστειλε επιστολή στους υπουργούς Τουρισμού, Επικοινωνιών και Πολιτισμού και Αθλητισμού, απαιτόντας να μην παραβιασθούν οι ιεροί θρησκευτικοί νόμοι και κανόνες, όταν θα διοργανωθεί ο διαγωνισμός στην χώρα τους. Υπονοώντας κατ’ αρχήν ότι το Σάββατο είναι ιερό και σημαντικό για εκείνους και ότι δεν θα μπορούσε ο τελικός του Φεστιβάλ να προγραμματισθεί ημέρα Σάββατο, όπως συνήθως γίνεται.
* Ο Ιωσήφ Αβράμογλου είναι γνωστός μουσικός παραγωγός και αναλυτής και κάνει εκπομπές στον ΘΕΜΑ RADIO 104.6

Ολιστική αυταπάτη

Η τρόικα απορρίπτει το περίφημο «ολιστικό» – αναπτυξιακό σχέδιο της κυβέρνησης, στα βασικά του σημεία. Σύμφωνα με πληροφορίες, τα στελέχη των δανειστών μιλούν για «ανέφικτους στόχους», γενικεύσεις και πολλές…. υποσχετικές. Για παράδειγμα διάγραψαν αμέσως την «πρόβλεψη» ότι η χώρα μας μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις 1,5 δις. ευρώ με τη νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης. Το κείμενο που πήραν στα χέρια τους οι θεσμοί επεστράφη σχεδόν αμέσως πίσω στην Αθήνα, με πολλές παρατηρήσεις και με ακόμη περισσότερες (σκληρές) προσθήκες-απαιτήσεις. Αυτό που ξάφνιασε τους τροικανούς ήταν ότι ενώ περίμεναν μια δομημένη αναπτυξιακή πρόταση, με αρχή-μέση και τέλος, οι της αριστερής κυβέρνησης τους έστειλαν κείμενο που… περιέγραφε το «αριστερό πρόσωπο» του ΣΥΡΙΖΑ. Όπως έγραφε εξάλλου προ ημερών το έγκυρο γερμανικό περιοδικό Wirtschaftswoche «οι προτάσεις δεν αξίζουν ούτε το χαρτί στο οποίο γράφτηκαν». Τι καταδεικνύουν όλα αυτά; Ο ΣΥΡΙΖΑ κι αν… εγέρασε χούγια δεν αλλάζει. Νομίζουν οι κύριοι και οι κυρίες του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορούν να κοροϊδέψουν τροικανούς και αλλήλους… Πέρασαν αυτές οι «καλές εποχές» και θα το καταλάβουν σύντομα μιας και …εκλογές, κοντή γιορτή.

Οι πόλεμοι της Μέσης Ανατολής (b)

*Του Στέφανου Καβαλλιεράκη

ΙΙΙ. 1967 : Ο πόλεμος των έξι ημερών

Ένας από τους πλέον γνωστούς πολέμους του 20ου αιώνα. Ποτέ ίσως τόσες λίγες μέρες πολέμου έκριναν τόσα πολλά.

Ο Πόλεμος των Εξι Ημερών (ή Πόλεμος του Ιουνίου) υπήρξε ο τρίτος αραβοϊσραηλινός πόλεμος και διεξήχθη μεταξύ 5ης και 10ης Ιουνίου 1967. Εμπόλεμοι υπήρξαν το Ισραήλ, από τη μια πλευρά, και η Αίγυπτος (ή επισήμως Ηνωμένη Αραβική Δημοκρατία), η Ιορδανία και η Συρία. Η σύγκρουση έληξε με ολοκληρωτική και ταχύτατη νίκη του Ισραήλ, ενώ οι συνέπειες του πολέμου υπήρξαν εξαιρετικά βαρυσήμαντες και πολυεπίπεδες.

Τον Νοέμβριο του 1966, Συρία και Αίγυπτος υπέγραψαν αμυντική συμφωνία βάσει της οποίας η μια θα προσέτρεχε σε βοήθεια της άλλης, σε περίπτωση επίθεσης τρίτου. Ενταση υπήρχε και στα σύνορα Ισραήλ – Λιβάνου και Ισραήλ – Ιορδανίας, αφού οι Παλαιστίνιοι ένοπλοι εξαπέλυαν επιδρομές και από τον Λίβανο και την Ιορδανία,. Το φθινόπωρο του 1966 και τον χειμώνα του 1966-67 κλιμακώθηκαν οι επιδρομές από το έδαφος της Ιορδανίας και της Συρίας και το Ισραήλ βρήκε την ευκαιρία να προχωρήσει σε  στρατιωτικά αντίποινα. Καθώς από τις αρχές του 1967 ο συριακός στρατός ξεκίνησε και βομβαρδισμούς πυροβολικού εναντίον παραμεθόριων οικισμών και εγκαταστάσεων, η ισραηλινή ηγεσία άρχισε να προσανατολίζεται στη διεξαγωγή ευρείας στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον της Συρίας.

Στη μεθόριο Αιγύπτου – Ισραήλ επικρατούσε ακόμη ηρεμία. Η πολεμική ένταση του 1956 είχε δώσει τη θέση της σε μια ενδεκαετή φαινομενικά τουλάχιστον ηρεμία. Ο Νάσερ δεν επιθυμούσε εμπλοκή σε έναν νέο αραβοϊσραηλινό πόλεμο, ενώ εκεί είχαν αναπτυχθεί, από το 1957, δυνάμεις του ΟΗΕ. Η υπογραφή της αμυντικής συμφωνίας με τη Συρία αποσκοπούσε στο να αυξήσει τον έμμεσο έλεγχο του Καΐρου (η Αίγυπτος παρέμενε μακράν η ισχυρότερη αραβική χώρα) επί της Δαμασκού. Τελικά όμως, η υπογραφή της συμφωνίας είχε το αντίθετο αποτέλεσμα, αφού ενθάρρυνε τη συριακή ηγεσία να κλιμακώσει την αντιπαράθεση με το Ισραήλ.

Τον Απρίλιο του 1967 η ένταση κλιμακώθηκε επικίνδυνα στη μεθόριο Ισραήλ – Συρίας. Επειτα, στα μέσα Μαΐου, οι Σοβιετικοί προειδοποίησαν τον Νάσερ ότι οι Ισραηλινοί επιστράτευαν δυνάμεις και κινούσαν στρατεύματα στη μεθόριο προκειμένου να εισβάλουν άμεσα στη Συρία. Τέτοια απόφαση όμως δεν είχε ακόμη ληφθεί – ενδεικτικό άλλωστε ήταν ότι ούτε ο ίδιες οι συριακές δυνάμεις τέθηκαν σε επιφυλακή. Η σοβιετική πληροφορία ήταν είτε εσφαλμένη είτε, πιθανότατα, σκόπιμη παραπληροφόρηση, που αποσκοπούσε κυρίως στην ενεργό στήριξη του συριακού καθεστώτος από την Αίγυπτο.

Ο Νάσερ πιεζόμενος από την κατάσταση που είχε αρχίσει να δημιουργείται προχώρησε τελικά σε πρωτοβουλίες που έριξαν λάδι στη φωτιά:

-Διέταξε τη μετακίνηση δύναμης 100.000 ανδρών, εκατοντάδων τεθωρακισμένων και πυροβολικού στο Σινά, κοντά στα σύνορα με το Ισραήλ.

-Απαίτησε (και πέτυχε) την απομάκρυνση των δυνάμεων του ΟΗΕ από την παραμεθόριο στο Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας.

-Εκλεισε τα στενά του Τιράν στην ισραηλινή ναυσιπλοΐα, αποκλείοντας το Ισραήλ από την Ερυθρά Θάλασσα.

Στις 30 Μαΐου, κι ενώ στην αραβική κοινή γνώμη και τον Τύπο είχε επικρατήσει φιλοπόλεμο κλίμα, η Ιορδανία προχώρησε στην υπογραφή αμυντικής συμφωνίας με την Αίγυπτο που δημιούργησε ακόμα περισσότερο την αίσθηση της πολεμικής σύρραξης.

Στις 4 Ιουνίου στη συμμαχία Αιγύπτου, Ιορδανίας και Συρίας προστέθηκε και το Ιράκ. Ο πόλεμος ήταν προ των πυλών , στις 7:45 το πρωί της 5ης Ιουνίου 1967, όλα τα διαθέσιμα αεροπορία του Ισραήλ (197 τον αριθμό) σηκώθηκαν και επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά σε 19 αιγυπτιακά αεροδρόμια, καταστρέφοντας μέσα σε τρεις ώρες σχεδόν όλη την αεροπορία της Αιγύπτου, που αριθμούσε 400 αεροπλάνα. Οι Ισραηλινοί, με απώλειες μόνο 19 αεροσκαφών, σημείωσαν έναν απροσδόκητο θρίαμβο. Παράλληλα, με συνεχείς αεροπορικές επιδρομές την ίδια μέρα προκάλεσαν ανεπανόρθωτες καταστροφές στις αεροπορίες των λοιπών συμμάχων των Αιγυπτίων. Η απόλυτη υπεροχή του Ισραήλ στον αέρα υπήρξε καθοριστικός παράγοντας στην εύκολη και γρήγορη επικράτησή του.

Την ίδια ώρα, οι ισραηλινές χερσαίες δυνάμεις εξαπέλυαν επίθεση εναντίον των αιγυπτιακών στο Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας. Με ένα ευφυές στρατήγημα, τα τεθωρακισμένα του στρατηγού Αριέλ Σαρόν μετέπειτα πρωθυπουργού βρέθηκαν πίσω από τις αιγυπτιακές δυνάμεις, κυκλώνοντάς τις. Από εκείνη τη στιγμή, στο νου των αιγύπτιων  ήταν το πώς οι δυνάμεις τους θα υποχωρήσουν με ασφάλεια από το αραιοκατοικημένο Σινά για να προστατεύσουν το Κάιρο. Μέσα σε 11 χρόνια οι ισραηλινοί καταλάμβαναν για δεύτερη φορά τη Χερσόνησο του Σινά.

Στο Δυτικό Μέτωπο, ο βασιλιάς της Ιορδανίας Χουσεΐν πείστηκε από τον Νάσερ ότι η «νίκη ήταν με το μέρος τους». Ενεπλάκη στον πόλεμο, αλλά η αντίδραση των Ισραηλινών ήταν ακαριαία. Στις 7 Ιουνίου είχαν υπό την κατοχή τους τη Δυτική Όχθη, ενώ εισήλθαν θριαμβευτικά στην Ανατολική Ιερουσαλήμ (Παλιά Πόλη), μετά από 1900 χρόνια. Η πιο εντυπωσιακή επιχείρηση έγινε στα Υψίπεδα του Γκολάν στη Συρία. Μέσα σε 24 ώρες οι Ισραηλινοί αντίκρισαν τις πεδιάδες της Δαμασκού.

Ο «Πόλεμος των Έξι Ημερών» κράτησε στην πραγματικότητα 132 ώρες και 30 λεπτά, λιγότερο κι από έξι ημέρες. Απο πλευράς Ισραηλινών ενεπλάκησαν στις επιχειρήσεις 264.000 άνδρες, συμπεριλαμβανομένων και των εφέδρων. Η Αίγυπτος παρέταξε 150.000 άνδρες, η Ιορδανία 55.000 και η Συρία 75.000 άνδρες. Οι απώλειες για τους Ισραηλινούς ανήλθαν σε 679 νεκρούς και 2.563 τραυματίες, ενώ οι Άραβες είχαν κατά προσέγγιση 21.000 νεκρούς και 45.000 τραυματίες.

Ιερουσαλήμ 1967

Το Ισραήλ είχε τα αναγκαία εδάφη για να διαπραγματευθεί την απόκτηση ειρήνης και ασφάλειας με τους άραβες γείτονές του. Μεγάλος ηττημένος του πολέμου υπήρξε ο αιγύπτιος πρόεδρος Νάσερ, που είδε τις φιλοδοξίες του να ηγηθεί του αραβικού κόσμου, να καταρρέουν. Μετά το 1948 το Ισραήλ κατήγαγε μια δεύτερη εντυπωσιακή νίκη επι του ενωμένου στρατιωτικά αραβικού κόσμου. Και αν την πρώτη φορά εξασφάλισε την κρατική του οντότητα τώρα πλέον θεμελίωνε την ίδια του την υπόσταση.

IV. Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ

Η συντονισμένη επιθετική κίνηση των αιγυπτιακών και συριακών στρατιωτικών δυνάμεων εναντίον του Iσραήλ στις 6 Oκτωβρίου του 1973 έμεινε γνωστή ως ο πόλεμος του Γιομ Kιπούρ, λόγω της ισραηλινής εορτής της Σκηνοπηγίας (Σκηνοπηγία ή εορτή της Συγκομιδής ή εορτή των Σκηνών, ονομαζόταν και ονομάζεται η τελευταία από τις τρεις μεγάλες γιορτές των Ιουδαίων, μετά το Πάσχα και την Πεντηκοστή, διάρκειας επτά ημερών, που “τελείται προς ευχαριστίαν για την συγκομιδή των καρπών και προς ανάμνηση της καθοδήγησης του Ισραήλ από τον Θεό στην Έρημο του Σινά μετά την έξοδο των Εβραίων από την Αίγυπτο και την διαμονή τους σε σκηνές)  κατά τη διάρκεια της οποίας ξέσπασε η τέταρτη και σκληρότερη αραβοϊσραηλινή σύγκρουση. Oι εχθροπραξίες συνεχίστηκαν μέχρι τις 22-24 (τυπικά: 26) Oκτωβρίου και τελικά τερματίστηκαν ύστερα από δύο ψηφίσματα (238, 239) του Συμβουλίου Aσφαλείας των Hνωμένων Eθνών.
Yστερα από την ήττα του αραβικού εθνικισμού, κύριος εκφραστής του οποίου ήταν ο Aιγύπτιος πρόεδρος Nάσερ όπως είδαμε, με τον Πόλεμο των Eξι Hμερών το 1967, έπρεπε να αποκατασταθεί η αραβική αξιοπιστία και υπερηφάνεια αλλά και να πιεστεί  η πρωθυπουργός του Ισραήλ Γκόλντα Mέιρ για ικανοποιητικές παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις. Aπό το 1970, ο νέος Aιγύπτιος πρόεδρος Aνουάρ Σαντάτ, αν και άφησε άμεσα να διαφανούν σημάδια της αλλαγής (στροφής προς τη Δύση) της αιγυπτιακής εξωτερικής πολιτικής, συνειδητοποίησε ότι πρώτιστα ήταν απαραίτητο να εξασφαλιστούν διπλωματικά όπλα. H λύση δεν ήταν άλλη από τη διενέργεια μίας αστραπιαίας επιθετικής κίνησης σε συνεργασία με τον Xαφέζ αλ Aσάντ της Συρίας.

Το μικρό διάστημα αδράνειας στο εσωτερικο του Ισραήλ λόγω της εορτής του Γιομ Κιπούρ που επέβαλε σχεδόν μια πλήρη αδράνεια εκμεταλλεύτηκαν η Αίγυπτος και η Συρία για να επιτεθούν με όλο το στρατό τους ξαφνικά στο Ισραήλ επαναλαμβάνοντας αντίστροφα το στρατήγημα του Ισραήλ το 1967. Ο στόχος τους ήταν να κερδίσουν το χαμένο έδαφος από τους προηγούμενους πολέμους, το 47-49, το 1956 και ιδιαίτερα το 1967. Όλοι οι Άραβες ένοιωθαν πως είχαν κάθε δικαίωμα να χτυπήσουν αλύπητα το Ισραήλ το οποίο είχε προκαλέσει τόσες συμφορές στους γειτονικούς του λαούς.

Στις 6 Οκτωβρίου ο Αιγυπτιακός στρατός εισβάλει στην χερσόνησο του Σινά (που είχε χάσει το 1967) ενώ η Συρία επιτίθεται στα υψίπεδα του Γκολάν (που επίσης είχε χάσει το 1967). Ο Ισραηλινός στρατός βρίσκεται σε χάος καθώς δέχεται επίθεση και από την Ιορδανία που χρησιμοποιεί και Ιρακινές εφεδρείες. Οι Σύριοι προελαύνουν προς το Ισραήλ έχοντας κατακτήσει τα υψίπεδα του Γκολάν και σφυροκοπούν την ισραηλινή αεροπορία με στρατιώτες οπλισμένους με αντιεροπορικά όπλα ενώ οι Αιγύπτιοι μπαίνουν στο Σινά και εγκαθιστούν στην πρώτη γραμμή αντιεροπορικές συστοιχίες πυραύλων. Καθώς το Ισραήλ δεν μπορεί πλέον να χρησιμοποιήσει την πανίσχυρη αεροπορία του, φαίνεται να έχει χάσει τον πόλεμο και απειλείται με αφανισμό, οι ΗΠΑ στέλνουν αεροπλανοφόρα στην περιοχή έτοιμα να παρέμβουν.

Προέλαση Σύριων στα υψίπεδα του Γκολάν

Ο Ισραηλινός στρατός οπισθοχωρεί με απώλειες. Μετά τις πρώτες 2 ημέρες του πολέμου το Ισραήλ διατάζει την χρήση πυρηνικών κεφαλών που είχαν αγοραστεί παράνομα από τις ΗΠΑ και δεν είχαν καταγραφεί από τον ΟΗΕ. Στις 8 Οκτωβρίου ένα αεροπλάνο της Ισραηλινής αεροπορίας οπλίζεται με πυρηνικές κεφαλές και ετοιμάζεται να ισοπεδώσει την Δαμασκό. Οι ΗΠΑ κρατούν ουδέτερη στάση σε αυτή την κίνηση του Ισραήλ προσπαθώντας παράλληλα να συγκαλύψουν το γεγονός. Καθώς το Ισραηλινό βομβαρδιστικό ετοιμάζεται να απογειωθεί ο αμερικανικός στόλος ανιχνεύει την παρουσία άγνωστου υποβρυχίου στα ανοιχτά του Τελ Αβίβ. Συνιστάται ακύρωση της αποστολής. Οι αμερικανικοί σύνδεσμοι στο Ισραήλ σχεδόν διατάζουν την ακύρωση της αποστολής. Υπό την πίεση των μεγάλων δυνάμεων η Ισραηλινή αεροπορία ακυρώνει την αποστολή  και τότε συμβαίνει το ακατανόητο η Ιορδανία απαγορεύει την διέλευση του Ιρακινού στρατού μέσα από τα εδάφη της και σταματά τις εχθροπραξίες όταν καταλαμβάνει την ανατολική όχθη του Ιορδάνη. Πολλά θα ειπωθούν για αυτή την απόφαση του βασιλιά Χουσείν , φαίνεται ότι δεν είχε συγχωρέσει στον εαυτό του τη λανθασμένη απόφαση του 1967 να συνταχθεί με τον Νάσερ. Άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Νάσερ είχε απειλήσει τότε την ίδια του τη ζωή. Φαίνεται πάντως ότι ο Χουσειν είχε έρθει σε συνεννόηση προσωπικά με την Γκόλντα Μέιρ. Στο μεταξύ η Αίγυπτος κατακτά το Σινά και σταματά ύστερα από 10 χιλιόμετρα προέλασης χωρίς να συναντήσει ιδιαίτερη αντίσταση. Το Αιγυπτιακό μέτωπο παγώνει ενώ το Ισραήλ το έχει σχεδόν εγκαταλείψει ενώ ο τεράστιος Ιρακινός στρατός με το ισχυρό πυροβολικό επιστρέφει στην έδρα του άπρακτος. Οι Ισραηλινοί συγκεντρώνουν όλες τους τις δυνάμεις στο Συριακό μέτωπο και μέχρι τις 11 Οκτωβρίου ανακαταλαμβάνουν τα υψίπεδα του Γκολάν και εισβάλλουν στην Συρία.

Οι Σύριοι αντιστέκονται αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν τον ενισχυμένο ισραηλινό στρατό και χάνουν πολλές μάχες. Ιρακινά στρατεύματα έρχονται να ενισχύσουν τις γραμμές τους και ανακόπτουν την προέλαση. Με την κάμψη της Συριακής επιθετικότητας το ισραηλινό πεζικό με διοικητή τον Αριέλ Σαρόν κάνει αιφνιδιαστική επίθεση στο νότιο μέτωπο και καταφέρνει να διασχίσει την διώρυγα του Σουέζ ανάμεσα από την 2η και 3η αιγυπτιακή στρατιά μετά από σκληρή μάχη και με την βοήθεια μιας πλωτής γέφυρας που έφτιαξαν ισραηλινοί μηχανικοί.

Η αιγυπτιακή 3η στρατιά δέχεται επίθεση πλέον τόσο από το ισραηλινό μέτωπο όσο και από την μεραρχία του Σαρόν και σύντομα συνειδητοποιούν οτι βρίσκονται περικυκλωμένοι .

Στις 22 Οκτώβρη παρεμβαίνει ο ΟΗΕ και συμφωνείται παύση πυρός στο Συριακό μέτωπο και τα δυο κράτη επιστρέφουν στα πριν το πόλεμο σύνορα. Στις 26 Οκτωβρίου συμφωνείται παύση πυρός και στο μέτωπο του Σινά. Συνομιλίες με τις ΗΠΑ καταλήγουν σε ανακωχή και στην Αίγυπτο επιστρέφονται τα εδάφη της στην διώρυγα του Σουέζ και μια λωρίδα γης στην δυτική ακτή του Σινά. Κατά την διάρκεια του πολέμου όλα τα αραβικά έθνη ξεκινούν εμπάργκο πετρελαίου ενάντια σε όλα τα κράτη που βοήθησαν το Ισραήλ.

Τα δυτικά έθνη πλήττονται άμεσα από τις υψηλές τιμές του πετρελαίου και ίσως αυτό εξηγεί την προθυμία τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ισραήλ να δώσουν στην Συρία και την Αίγυπτο εδάφη ενώ το Ισραήλ κέρδιζε τον πόλεμο.

Το εμπάργκο συνεχίζεται μέχρι τον Μάρτη του 1974. Το 1975 στην Συρία παραδίνεται ένα μικρό μέρος από τα υψίπεδα του Γκολάν και οι δύο χώρες υπογράφουν ανακωχή.

Η εξέλιξη του πολέμου έδωσε πολλά χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα στις χώρες της περιοχής. Μπορεί από το αποτέλεσμα του να υπήρξε νικηφόρος για τους Άραβες αλλά άφησε περίτρανα να φανεί οτι μεταξύ των Αραβικών κρατών η εμπιστοσύνη κι η αλληλεγγύη ήταν εύθραυστες. Ο Ιρακινός στρατός, διπλάσιος από τον Ιορδανικό, έκανε τον βασιλιά Χουσεΐν της Ιορδανίας να φοβηθεί Ιρακινή κατοχή στην χώρα του μετά την λήξη του πολέμου. Γι’ αυτό και απαγόρευσε την διέλευση του στερώντας έτσι από τους Άραβες την πιο δυνατή πολεμική τους μηχανή. Οι Αιγύπτιοι, έχοντας νωπές τις μνήμες της ήττας του 1967 δίστασαν να προχωρήσουν πιο βαθιά στο Ισραήλ ακόμα κι όταν έβλεπαν πως δεν υπήρχε αντίσταση.

Οι Σύριοι πολέμησαν πιο λυσσαλέα από όλους και αυτό παραλίγο να το πληρώσουν με ενα πυρηνικό ολοκαύτωμα τις πρώτες μέρες του πολέμου και μια ισραηλινή εισβολή στην ίδια την Δαμασκό προς το τέλος του. Οι Ισραηλινοί δεν ήταν σε θέση να πολεμήσουν με όλους και νικήσουν όπως το 1967. Αυτό το κατάλαβαν αμέσως.

Εκμεταλλεύτηκαν όμως την αδράνεια των Αράβων και με μία έξυπνη τακτική χτύπησαν κάθε εχθρό τους με όλη την δύναμη του στρατού τους. Πρώτα κατατρόπωσαν τους Σύριους κι ύστερα τους Αιγύπτιους αφήνοντας την Ιορδανία ανέπαφη αφού φαίνεται ότι είχε υπάρξει συμφωνία μεταξύ των δύο κρατών. Τα χρόνια που ακολούθησαν τον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ οι σχέσεις μεταξύ Ιορδανίας και υπολοιπων αραβικών κρατών ψυχράνθηκαν.

Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρυπήρξε μια σύνθετη κατάσταση. Στρατιωτικά οι ισραηλινοί κέρδισαν, μπορούσαν να φτάσουν και μέχρι το Κάιρο, οι Αιγύπτιοι σε επίπεδο γοήτρου πέτυχαν κάποιες νίκες, οι Ιορδανοί αποκόπηκαν από το αραβικό άρμα, οι Σύριοι υπέστησαν ήττα αλλά πήραν πίσω κάποια μικρά εδάφη. Το Ισραήλ επανεπιβεβαίωσε την στρατιωτική του κυριαρχία και οριστικά καθιερώθηκε στο χώρο της Μ. Ανατολής.

*Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης είναι ιστορικός, Δρ. Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.

Τη γλίτωσε ο Κατσίκης

Η βουλή δεν… άκουσε το ρατσιστικό παραλήρημα του «εθνοπατέρα» Κ. Κατσίκη και αρκέστηκαν να του κάνουν … ήπιες συστάσεις. Μην τον στενοχωρήσουν κιόλας τον καλό αυτό ομοφοβικό… συγνώμη καλό άνθρωπο θέλαμε να πούμε. Για την ιστορία η επιτροπή που συνεδρίασε ύστερα από αίτημα 16 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που έκριναν ως ομοφοβικές τις δηλώσεις του περί ομοφυλοφιλίας στη συζήτηση για την αναδοχή από ομόφυλα ζευγάρια, έκρινε ότι τα λεγόμενα του βουλευτή του κυβερνητικού εταίρου, δεν εντάσσονται στη ρητορική μίσους και ως εκ τούτου δεν υπήρξε επίπληξη ή μομφή. Κοινώς, εν οίδα ότι ουδέν οίδα. Για να μην τους αδικούμε – αλίμονο- όλους αυτούς που εκπροσωπούν ένα κομμάτι του λαού και πήραν αυτή την μνημειώδη απόφαση, να πούμε ότι «παραδέχθηκαν» πως ήταν προσβλητικές και επιστρέφουν την υπόθεση στον πρόεδρο της Βουλής, ώστε να λάβει την τελική απόφαση. Ο βουλευτής των ΑΝΕΛ υποστήριξε από την πλευρά του ότι αυτές είναι οι απόψεις του και πως δεν είχε σκοπό να προσβάλλει κανέναν. Και εις ανώτερα!

Το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου ένας συμβολικός τόπος για τον πριγκιπικό γάμο

Εμβληματικός χώρος τέλεσης των βασιλικών γάμων και των βαπτίσεων, με μακρά ιστορία, το γοτθικού ρυθμού παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στον πύργο του Ουίνδσορ, θα συγκεντρώσει για ακόμη μια φορά το Σάββατο τη βασιλική οικογένεια για τον γάμο του πρίγκιπα Χάρι και της Μέγκαν.

To Παλάτι δημοσίευσε και φωτογραφίες από τις πρόβες της χορωδίας στο παρεκκλήσι ενόψει του πριγκιπικού γάμου.

Το παρεκκλήσι οικοδομήθηκε τον 15ο αιώνα και έκτοτε εκεί έγιναν πολλές τελετές για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, βαπτίσεις, γάμοι και κηδείες.

Το 1348, επηρεασμένος από τους Ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης του βασιλιά Αρθούρου, ο Εδουάρδος Γ’ ίδρυσε το Τάγμα της Περικνημίδας, το σημαντικότερο τάγμα ιπποτών, και όρισε εκκλησία του το παρεκκλήσι του Ουίνδσορ, αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο, πολιούχο της Αγγλίας.

Το παρεκκλήσι στη συνέχεια ανακατασκευάστηκε πλήρως στο σημερινό του ρυθμό μεταξύ 1475 και 1528. Εκεί φυλάσσεται το σπαθί του Εδουάρδου Γ’, μήκους 2,03 μέτρων.

Οι ιππότες αυτοί συνεχίζουν και σήμερα να πηγαίνουν στην ετήσια τελετή στο παρεκκλήσι υπέρ του τάγματος τους, σε μεγάλη πομπή φορώντας τις βαριές βελούδινες μπλε κάπες και τα μαύρα βελούδινα καπέλα που έχουν στο πλάι φτερό στρουθοκαμήλου. Ο πρίγκιπας Ουίλιαμ, κουμπάρος στο γάμο του αδελφού του Χάρι, είναι ο χιλιοστός ιππότης του τάγματος.

Επίσης, στο παρεκκλήσι έχουν τελεστεί 15 γάμοι, μια παράδοση που εγκαινίασε ο Εδουάρδος Ζ΄(1841-1910) με τον γάμο του με την πριγκίπισσα Αλεξάνδρα της Δανίας, το 1863, και την οποία ακολούθησαν πολλά παιδιά της βασίλισσας Βικτωρίας.

Ο Χάρι βαπτίστηκε εκεί το 1984 και το 1997 ο Ουίλιαμ έλαβε το χρίσμα σύμφωνα με την παράδοση της Αγγλικανικής Εκκλησίας.

Ο πατέρας τους, ο πρίγκιπας Κάρολος, πήγε στο παρεκκλήσι απλά για να πάρει ευχή, παρουσία της βασίλισσας, μετά τον πολιτικό του γάμο με την Καμίλα το 2005, καθώς και οι δύο τους ήταν διαζευγμένοι.

Ένας ακόμη γάμος θα τελεστεί φέτος στο παρεκκλήσι: αυτός της πριγκίπισσας Ευγενίας του Γιορκ, ξαδέλφης του Χάρι, με τον Τζακ Μπρούκσμπανκ τον Οκτώβριο.

Ο προηγούμενος γάμος τελέστηκε πριν από δέκα χρόνια: ο μεγαλύτερος εγγονός της βασίλισσας, ο Πίτερ Φίλιπς, παντρεύτηκε την Καναδή ‘Οτομ Κέλι. Οι νιόπαντροι είχαν πουλήσει τις φωτογραφίες του γάμου τους σε ένα περιοδικό, κάτι που δυσαρέστησε ιδιαίτερα τη βασίλισσα.

Στο παρεκκλήσι, χωρητικότητας 800 ατόμων, κηδεύτηκε η βασιλομήτωρ Ελισάβετ το 2002 όπου και τάφηκε, δίπλα στον σύζυγό της βασιλιά Γεώργιο ΣΤ’.

Πολλοί ακόμη μονάρχες έχουν ταφεί εκεί, όπως ο Ερρίκος Η’, ο Εδουάρδος ΣΤ’, ο Κάρολος Α’ της Αγγλίας, ο Γεώργιος Δ’ και ο Γεώργιος Ε’.

Το παρεκκλήσι είναι χώρος προσευχής για τη βασίλισσα όταν μένει στον πύργο του Ουίνδσορ, μια από τις τρεις επίσημες κατοικίες της, ενώ μεταξύ άλλων εκεί τελείται η λειτουργία του Πάσχα στην οποία παρίσταται η βασιλική οικογένεια κάθε χρόνο.

Κι όμως είναι επίπεδη: Sir Terry Pratchett

*του Κώστα Κωτούλα

Καλώς ή κακώς, δεν υπάρχει ομοφωνία το κατά πόσο η γη είναι σφαιρική ή επίπεδη. Κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει για το Δισκόκοσμο (Discworld), τον οποίο ο Δημιουργός του, ο Sir Terry Pratchett,  τον έπλασε τελεσίδικα επίπεδο. Και όχι μόνο επίπεδο, αλλά και στηριγμένο στις πλάτες τεσσάρων γιγάντιων ελεφάντων (πέντε, σύμφωνα με κάποιο θρύλο), οι οποίοι με τη σειρά τους πατάνε στο κέλυφος της αστροχελώνας Α’Τούιν. Αυτή πάλι, πλέει μέσα στον ωκεανό του διαστήματος…

Ο Pratchett έπλασε στο μυαλό του έναν κόσμο, ώστε πάνω του να εκτυλιχθούν δεκάδες ιστορίες των κατοίκων του, οι οποίες περιγράφονται στα σαράντα ένα βιβλία μιας από τις πιο απολαυστικές σειρές βιβλίων που έχουν γραφεί.

Ο Δισκόκοσμος του Pratchett είναι ένας κόσμος γεμάτος μαγεία, η οποία μάλιστα είναι τόσο ισχυρή, ώστε να παραμορφώνει ακόμα και το φως, το οποίο μάλλον κυλάει πάνω στο Δίσκο σαν σιρόπι, τόσο επινοητική, ώστε να δημιουργεί ρετροειδή φυτά, τα οποία τα φυτεύεις φέτος για να καρποφορήσουν πέρυσι, τόσο παρανοϊκή, ώστε να παίρνει στιγμές, εξελίξεις, επινοήσεις, τρόπους ζωής του δικού μας κόσμου και να τα μεταφέρει στο Δισκόκοσμο.

Είναι ένας κόσμος γεμάτος ήρωες (από νεαρούς μέχρι υπέργηρους, από αφοσιωμένους στο Καθήκον μέχρι άπληστους τυχοδιώκτες) και μάγους (από βολεμένους ακαδημαϊκούς μέχρι πιστούς ερευνητές των απόκρυφων τεχνών κι από ταλαντούχους μέχρι εντελώς ατάλαντους). Ένας κόσμος γεμάτος συνδικαλιστικές συντεχνίες (Αλχημιστών, Κλεφτών, Δολοφόνων, Εμπόρων, Ξενοδόχων, Ιερέων, Ζητιάνων και άλλων πολλών, συνολικά πάνω από 300) μπροστά στις οποίες αυτές που έχουμε εδώ φαίνονται σαν να εγγράφουν αποκλειστικά παιδάκια του κατηχητικού, γεμάτος ισχυρούς απολυταρχικούς ηγέτες, γεμάτος μνησίκακους θεούς.

Οι ήρωες

Ανάμεσα στους ήρωες του Δισκόκοσμου, ορισμένοι ξεχωρίζουν (όχι λόγω χαρακτήρα, αλλά λόγω της επιμονής τους να επανεμφανίζονται σε περισσότερα βιβλία):

Ο Rincewind (στα Ελληνικά έχει μεταφερθεί με επινοητικότητα ως Ανεμοβρόχης) είναι ένας δειλός και τεμπέλης μάγος που δεν ξέρει ούτε ένα ξόρκι, αν και στο μυαλό του έχει αποτυπωθεί ένα μοναδικό και ο οποίος έχει το ιδιαίτερο χάρισμα της επιβιωτικότητας –ιδιαίτερα σημαντικό σε έναν αλλοπρόσαλλο κόσμο κι ακόμα σημαντικότερο αν ο Θάνατος σε έχει βάλει προσωπικά στο μάτι. Τον συναντούμε αρκετά συχνά, αν και ακόμα συχνότερα βλέπουμε την πλάτη του, καθώς απομακρύνεται τρέχοντας και ουρλιάζοντας πανικόβλητος. Παρέα του είναι ο Twoflower (άλλη μια εξαιρετική απόδοση στα Ελληνικά ως Δίανθος), ο πρώτος Τουρίστας του Δίσκου, ο οποίος αντιμετωπίζει με το θαυμασμό και την άγνοια κινδύνου του τουρίστα τον γραφικό κόσμο που ανακαλύπτει.

Η Granny Weatherwax (χωρίς απόδοση στα Ελληνικά –άντε να μεταφέρεις σε μία λέξη τον καιρό και το κερί), μια ξεροκέφαλη, εγωκεντρική, αυταρχική μάγισσα της ορεινής επαρχίας, η οποία βρίσκει τον τρόπο να κάνει το Δίσκο να περιφέρεται γύρω της.

Ο Samuel Vimes, ο σκληροτράχηλος Κάλαχαν της μεγαλύτερης πόλης του Δισκόκοσμου, της Ankh-Morpork, ο οποίος, επικουρούμενος από τη νυχτερινή βάρδια της φρουράς της πόλης επιβάλλει το νόμο απέναντι σε εφευρετικούς παρανόμους, ιδιοφυείς τρελούς και τυχαία -πυροδοτούμενα από πολλά μιλιθαύμ μαγείας- γεγονότα.

Ο Λόρδος Βετινάρι, Άρχων Πατρίκιος της Άνκ Μορπόρκ, που, χωρίς να είναι ακριβώς δικτάτορας ή τύραννος, είναι σχεδόν απολύτως δικτάτορας και τύραννος. Χωρίς να είναι κακός, είναι τόσο κυνικά και σαρκαστικά απαθής, με μόνο στόχο το να δουλεύει η πόλη, ώστε τελικά να απολαμβάνουμε την ειρωνεία του και να συμπαθούμε την κακία του.

Η Τίφανυ, μια νεαρή μάγισσα, στην οποία μπορεί να προσάψει κανείς ότι κουβαλά μαζί της μια ορδή από μικρά γαλάζια πλασματάκια, τους Nac Mac Feegles. Αυτά βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με άλλα μικρά γαλάζια πλασματάκια που ξέρουμε. Αυτά είναι οξύθυμοι καβγατζήδες, πίνουν, βρίζουν με βαριά σκωτσέζικη προφορά και φορούν κιλτ.

Ο Θάνατος του Δισκόκοσμου. Η πιο συμπαθής ανθρωπομορφική προσωποποίηση του Θανάτου στις τέχνες. Ο Θάνατος του Δίσκου εμφανίζεται (φυσικά και αναπόφευκτα) σε όλες τις ιστορίες που ο Pratchett έγραψε. Με ευσυνειδησία και επαγγελματικότητα κάνει -συνήθως- σωστά τη δουλειά του. Δεν έχει συναισθήματα, πράγμα φυσικό, αφού δεν έχει αδένες ώστε να εκκρίνει ορμόνες, ωστόσο μιλάει, σκέφτεται και κινείται χωρίς να έχει φωνητικές χορδές, νευρικό και μυϊκό σύστημα.

Το Υπέρτατο Ερώτημα για τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα

Δυστυχώς, η σειρά του Δισκόκοσμου σταμάτησε στα σαράντα ένα βιβλία. Υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι στο τεσσαρακοστό δεύτερο θα βρίσκαμε σημαντικές ενδείξεις σχετικά με το Υπέρτατο Ερώτημα για τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, όμως κάτι τέτοιο δεν ήταν γραφτό.

Πέρα από τις ιστορίες του Δισκόκοσμου, ο Pratchett συνεργάστηκε με άλλους συγγραφείς, προκειμένου να παρουσιάσει την Επιστήμη, τη Γεωγραφία (θα μπορούσαμε να το πούμε και Δισκογραφία) και τη Λαογραφία του Δισκόκοσμου, ώστε να μην αφήνει ατέλειες σε έναν κόσμο που υπάρχει αποκλειστικά λόγω ατελειών της Δημιουργίας.

Ταξιδεύοντας έξω από το Δισκόκοσμο

Έξω από το Δισκόκοσμο, ο Pratchett έγραψε πλήθος άλλων βιβλίων, είτε μόνος του, είτε σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς. Από αυτά αναφέρω το The Carpet People, γιατί το συνέγραψε σε συνεργασία με τον εαυτό του (το κυκλοφόρησε το 1971, σε ηλικία 23 ετών και το ξαναέγραψε αλλάζοντάς του τα φώτα το 1992) και το Good Omens, το οποίο το είδαμε στο αφιέρωμά μας στο Neil Gaiman. Και τα δύο έχουν κυκλοφορήσει στα Ελληνικά, το πρώτο με τίτλο «Οι Χαλιμάντζαροι» και το δεύτερο με τίτλο «Καλοί Οιωνοί».

Αποδόσεις στα ελληνικά

Μιλώντας για ελληνικές αποδόσεις των βιβλίων του Pratchett, πρέπει να σημειωθεί ότι υπάρχουν μερικές πολύ καλές αποδόσεις του και ότι από το Δισκόκοσμο έχουν κυκλοφορήσει στα Ελληνικά οκτώ βιβλία. Όμως υπάρχει ένα πολύ σημαντικό πρόβλημα. Ο Pratchett έγραφε βιβλία στα Αγγλικά. Και γέμιζε τα βιβλία του με λογοπαίγνια, τα οποία πολύ συχνά δεν αποδίδονται στα ελληνικά. Παρ’ ό,τι γίνονται εκπληκτικές αποδόσεις – όπου είναι δυνατό (αναφέρθηκε ο Ανεμοβρόχης και ο Δίανθος, δεν πρέπει να παραληφθεί και ο παραγιός του Θανάτου, ο Θάνος ως μεταφορά του Mort)- όσο καλές κι αν είναι οι μεταφράσεις, αναπόφευκτα κάτι παραλείπουν.  Αυτό καταδεικνύεται ακόμα κι από τους τίτλους των βιβλίων. Έτσι, το Equal Rites, το οποίο προσεγγίζει το θέμα των ίσων δικαιωμάτων μεταξύ ανδρών και γυναικών στη μαγεία, αποδίδεται στα Ελληνικά ως «Νευρικές Μάγισσες» και το Sourcery, το οποίο παρουσιάζει την ιστορία του όγδοου γιου του όγδοου γιου ενός όγδοου γιού, ο οποίος δεν ήταν απλώς μάγος, αλλά πηγή μαγείας, αποδίδεται στα Ελληνικά ως «Πιάστε το Μάγο». Συμπέρασμα: οι μεταφράσεις είναι εξαιρετικές, όμως μέσα στο πλαίσιο που ο συγγραφέας επέτρεψε –αναζητήστε, εφόσον αυτό είναι δυνατό, και τα πρωτότυπα.

Βραβεύσεις

Στον Terry Pratchett απονεμήθηκαν πολλές τιμητικές διακρίσεις και πλήθος βραβείων. Θα αναφέρω μόνο ότι το 1998 του απονεμήθηκε ο βαθμός του Αξιωματικού του Πιο Εξαίρετου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας «για υπηρεσίες στη λογοτεχνία» και ότι το 2009 έλαβε τον τίτλο του Ιππότη «για υπηρεσίες στη λογοτεχνία» και έγινε Sir.

O ίδιος υποπτευόταν ότι οι «υπηρεσίες στη λογοτεχνία» που παρείχε είναι η αποχή του από τη συγγραφή λογοτεχνίας.

Το Αλτσχάιμερ

Το 2007 διαγνώστηκε ότι ο Terry Pratchet, τότε 61 ετών, πάσχει από αλτσχάιμερ. Η σχετική ανακοίνωση σόκαρε τους φίλους του, αφού αποκάλυψε για άλλη μια φορά την αίσθηση του σκληρού, ειρωνικού χιούμορ που έχει η τύχη ή η μοίρα.

Το υπόλοιπο της ζωής του μοιράστηκε ανάμεσα στη συγγραφή (ναι, ο τύπος είχε αλτσχάιμερ και συνέχισε να γράφει, είτε μόνος του, είτε σε συνεργασία με άλλους συγγραφείς, κυκλοφορώντας νέα βιβλία μέχρι τέλους) και στη δραστηριοποίηση προς το σκοπό της ευαισθητοποίησης για το αλτσχάιμερ. Ο Pratchett δώρισε ένα εκατομμύριο δολάρια στο Altzheimer’s Research Trust, γύρισε ντοκυμαντέρ για τη ζωή με αλτσχάιμερ, υπέβαλε τον εαυτό του σε πειραματική χρήση πρωτότυπης συσκευής για τον έλεγχο της πορείας της ασθένειας, έδινε συνεντεύξεις για αυτή.

Δύο χρόνια μετά τη διάγνωση της ασθένειάς του, ο Pratchett εξέφρασε την επιθυμία να πεθάνει με υποβοηθούμενη αυτοκτονία, πριν η ασθένειά του φτάσει στο απροχώρητο. Πλέον πέρα από τις προαναφερθείσες δραστηριότητες, επιδόθηκε και σε προσπάθεια ευαισθητοποίησης του κοινού σε σχέση με την επιλογή στο θάνατο και την υποβοηθούμενη αυτοκτονία.

The End

Στις 12 Μαρτίου 2015, ο Sir Terry Pratchett πέθανε.

Ο θάνατός του ανακοινώθηκε στον κόσμο με τρία tweets, τα οποία παρατίθενται αμετάφραστα. Στο πρώτο, ο Θάνατος του Δισκόκοσμου παρεμβαίνει στο λογαριασμό του Pratchett, κάνοντάς του την ιδιαίτερη τιμή να του παρασταθεί αυτοπροσώπως στο τέλος του.

Κάν’ το όπως ο Τσίπρας

Οι νέοι κυβερνήτες της Ιταλίας, θέλουν, μεταξύ άλλων, έξοδο από το ευρώ και «κούρεμα» του χρέους κοντά στα 250 δις. ευρώ. Ψιλοπράγματα δηλαδή. Σου λένε όμως οι Ιταλοί, που και πιο δυνατή οικονομία έχουν και πιο ισχυρό κράτος από την Ελλάδα: γιατί το έκανε ο Τσίπρας και δεν μπορούμε εμείς;
Πρώτον διότι ο Αλ. Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης αυτό που έκαναν ήταν μια τρύπα στο νερό, ή για να ακριβολογούμε η περίφημη διαπραγμάτευση που έκαναν το 2015 μας κόστισε σύμφωνα με μετριοπαθείς υπολογισμούς πάνω από 100 δις. ευρώ.
Δεύτερον, γιατί ενώ στην Ελλάδα έκαναν τους επαναστάτες – του γλυκού νερού- μόλις έκλειναν οι πόρτες στα αλησμόνητα Eurogroup της εποχής εκείνης, ήταν περίπου «ότι πείτε». Μάλιστα λέγεται ότι ειδικά ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε εισηγηθεί στον Αλ. Τσίπρα να «υπογράψουν» το κατασυκοφαντημένο mail Χαρδούβελη γιατί σε διαφορετική περίπτωση θα υπέγραφαν τρίτο μνημόνιο. Πράγμα που έγινε και μάλιστα μετά βαΐων και κλάδων και με ένα δημοψήφισμα-παρωδία.
Και τρίτον, το μόνο κούρεμα που μπορεί να πετύχουν είναι κάνα κούρεμα στις καταθέσεις των πολιτών. Κι ο Τσίπρας και η παρέα του για «κούρεμα» μιλούσαν και στο τέλος μας έφερε, μεταξύ άλλων δεινών, και… κάτι capital controls, τα οποία όλο φεύγουν κι όλο εδώ είναι. Συμπερασματικά, δεν είναι και το καλύτερο παράδειγμα ο Τσίπρας για να πορευτούν μ΄αυτό οι φίλοι μας οι Ιταλοί.

Αγέλη με έξι λύκαινες προστέθηκε στο καταφύγιο του «Αρκτούρου»

Αγέλη με 6 νεαρές λευκές λύκαινες, προστέθηκε τις τελευταίες ημέρες στο Καταφύγιο του “Αρκτούρου” στις Αγραπιδιές Φλώρινας. Τα ζώα προέρχονται από τον ζωολογικό κήπο Parco Zoo D’Abruzzo, στην Ιταλία, που έκλεισε πριν από αρκετούς μήνες και όπου, σύμφωνα με τον “Αρκτούρο”, οι συνθήκες διαβίωσής τους ήταν άθλιες, καθώς το 75% της έκτασης καλυπτόταν από νερό και λάσπη.

Οι λύκαινες, ηλικίας 3 και 4 ετών, προέρχονται από δύο διαφορετικές γέννες και “βαπτίστηκαν” με αρχαιοελληνικά ονόματα που σύμφωνα με την παράδοση συνδέονται με το λύκο: Νέμεσις, Αγαύη, Αίγλη, Γλαύκη, Θέτιδα και Λητώ.

Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση της οργάνωσης, οι νεαρές λύκαινες έχουν ενταχθεί ομαλά στον καινούργιο τους χώρο, είναι αρκετά δραστήριες και εμφανίζονται συχνά στη διάρκεια των ξεναγήσεων στους επισκέπτες.

Στο Καταφύγιο του λύκου, που λειτουργεί Πέμπτη – Κυριακή, ζουν συνολικά πλέον, 13 λύκοι.

Η ΝΔ θα καταργήσει τον “Κλεισθένη” του Σκουρλέτη

«Το σχέδιο νόμου που έφερε ο υπουργός Πάνος Σκουρλέτης προς συζήτηση, αποτελεί απορρύθμιση για την αυτοδιοίκηση, δεν μπαίνουμε καν στη συζήτηση ως ΝΔ και δηλώνουμε ότι μόλις γίνουμε κυβέρνηση θα το αλλάξουμε» δήλωσε από την Κοζάνη, ο γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής και βουλευτής Ηρακλείου της ΝΔ Λευτέρης Αυγενάκης, σε ανοικτή εκδήλωση του κόμματος με θέμα τις αλλαγές του Καλλικράτη και τις προτάσεις της ΝΔ. Μιλώντας ενώπιον αυτοδιοικητικών στελεχών της ΝΔ αλλά και δημάρχων της ΠΕ Κοζάνης ο κ. Αυγενάκης, αναφέρθηκε στις σφοδρές αντιδράσεις που συνάντησε το συγκεκριμένο σχέδιο νόμου από το σύνολο των αυτοδιοοικητικών στελεχών της χώρας δηλώνοντας ότι «το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο και δεν ανήκουν όλοι οι αντιδρώντες στην ΝΔ» υπενθύμισε στο σώμα τις αποφάσεις της συντριπτικής πλειοψηφίας στο κοινό συνέδριο ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ «όπου από τους 600 συνέδρους μόνο οι 16 υποστήριξαν ορισμένες πλευρές της πρότασης Σκουρλέτη ενώ όλοι οι υπόλοιποι ζήτησαν την απόσυρσή του».

«Η πρόταση που φέρνει ο κ. Σκουρλέτης δείχνει ότι δεν υπήρξε πραγματικός διάλογος με την αυτοδιοίκηση» τόνισε ο κ. Αυγενάκης, μίλησε για τα στενά χρονοδιαγράμματα σε ότι αφορά τη διαβούλευση και έκανε λόγο «για απρεπή συμπεριφορά της κυβέρνησης στο χώρο του κοινοβουλίου με αποβολή των αυτοδιοικητικών Πατούλη και Αγοραστού από τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής».

Αναφερόμενος στα αυτοδιοικητικά στελέχη δήλωσε ότι «πρέπει να αξιοποιήσουμε την εμπειρία που έχουν συλλέξει όλα αυτά τα χρόνια» επισήμανε ότι υπάρχει ωριμότητα στην κοινωνία για να διακρίνει ποιος είναι ο χρήσιμος αυτοδιοικητικός και ξεκαθάρισε ότι «ως ΝΔ είμαστε αποφασισμένοι τόσο στο α’ βαθμό όσο και στο βαθμό της αυτοδιοίκησης, την επόμενη ημέρα να λειτουργήσουμε με πνεύμα συνεργάτη, αλλά με όρους διαφάνειας καθαρότητας και συνεννόησης όπως επιβάλλεται να γίνεται στη χώρα μας».

Μίλησε για αναπροσδιορισμό των αρμοδιοτήτων της αυτοδιοίκησης με ισχυροποίηση του ρόλου της και ενίσχυση με επιπλέον χρηματοδοτικούς πόρους για την καλύτερη λειτουργία της. Αναφέρθηκε στην επανεξέταση της λειτουργίας των αποκεντρωμένων διοικήσεων, και τη μεταφορά ζωτικών αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος στην τοπική αυτοδιοίκηση. Ως παράδειγμα αναφέρθηκε ότι μελετάται η μεταφορά αρμοδιοτήτων, όπως των κέντρων υγείας στην τοπική αυτοδιοίκηση.

«Απώτερος στόχος μας», κατέληξε ο κ. Αυγενάκης «είναι η απελευθέρωση της ΤΑ μέσα από τη θεσμοθέτηση της οικονομικής της ανεξαρτησίας. Δηλαδή, να έχουν τη δυνατότητα καθορισμού και είσπραξης συγκεκριμένων φόρων».

Στην εκδήλωση μίλησε και ο γραμματέας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΝΔ Τάσος Γαϊτάνης, που αναφέρθηκε με λεπτομέρειες στις επερχόμενες αλλαγές του θεσμικού πλαισίου της αυτοδιοίκησης, ενώ τον λόγο έλαβαν ο δήμαρχος Κοζάνης Λευτέρης Ιωαννίδης, ο δήμαρχος Εορδαίας Σάββας Ζαμανίδης, ο πρόεδρος της ΠΕΔ Δυτικής Μακεδονίας Γιάννης Βοσκόπουλος και αρκετά αυτοδιοικητικά στελέχη που είναι εκλεγμένα στους δήμους και την Περιφέρεια.

Ανοίγει η πλατφόρμα του «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον ΙΙ»

Η δυνατότητα υποβολής αίτησης χρηματοδότησης από τράπεζα για τους πολίτες που έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον ΙΙ», ενεργοποιείται σταδιακά από την προσεχή Δευτέρα 21 Μαίου, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Συγκεκριμένα, στις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί στην ηλεκτρονική πλατφόρμα www.exoikonomisi.ypen.gr ενεργοποιείται η επιλογή λήψης ή μη δανείου. Εφόσον ο ενδιαφερόμενος επιλέξει τη λήψη δανείου, θα ακολουθεί (εντός 30 ημερών) πιστοληπτικός έλεγχος από την εμπλεκόμενη τράπεζα, ώστε (εντός 75 ημερών) να εγκριθεί το δάνειο. Αν όμως επιλέξει τη μη λήψη δανείου, η αίτηση θα προωθείται προς οριστική υπαγωγή.

Για την αποφυγή φόρτου στο πληροφοριακό σύστημα, θα ακολουθηθεί και πάλι ο διαχωρισμός της επικράτειας σε τρεις ομάδες Περιφερειών, και η τμηματική ενεργοποίηση της συγκεκριμένης επιλογής, με το εξής πρόγραμμα:

– Περιφέρειες Αν. Μακεδονίας και Θράκης, Κ. Μακεδονίας, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Δυτ. Ελλάδας από τις 21 Μαΐου στις 12 μ.

– Περιφέρειες Δυτ. Μακεδονίας, Ιονίου, Στ. Ελλάδας, Πελοποννήσου, Β. Αιγαίου, Κρήτης από τις 29 Μαΐου στις 12 μ.

– Περιφέρειες Αττικής, Ν. Αιγαίου, από τις 4 Ιουνίου στις 12 μ.

Διευκρινίζεται ακόμη ότι:

– Η προθεσμία 30 ημερών προς τις τράπεζες για την πραγματοποίηση πιστωτικού ελέγχου, λογίζεται από τη χρονική στιγμή που ο ενδιαφερόμενος επιλέξει στο πληροφοριακό σύστημα τη λήψη δανείου και επισυνάψει το σύνολο των απαιτούμενων δικαιολογητικών.

– Το ποσό για την επιχορήγηση θα παραμένει δεσμευμένο μέχρι και 75 ημέρες από την ημερομηνία έναρξης υποβολής αίτησης δανείου για την οικεία Περιφέρεια (σύμφωνα με τον παραπάνω πίνακα). Εντός του διαστήματος αυτού θα πρέπει να εγκριθεί το δάνειο ή ο ενδιαφερόμενος να «θέσει» την αίτηση σε κατάσταση «προς υπαγωγή» χωρίς τη λήψη δανείου.

– Για τις αιτήσεις που εντάσσονται σε «ειδική περίπτωση», η προθεσμία των 75 ημερών λογίζεται από την ημερομηνία ηλεκτρονικής ενημέρωσης του ωφελουμένου για την ολοκλήρωση των σχετικών ελέγχων για την έγκριση.

“Πολίτης” έως το 2021 ο Γκουαρντιόλα

Την επέκταση της συνεργασίας του με την Μάντσεστερ Σίτι έως το καλοκαίρι του 2021 «σφράγισε» ο Πεπ Γκουαρντιόλα, με το νέο συμβόλαιο που υπέγραψε στους «πολίτες».

Ο Ισπανός τεχνικός έπιασε δουλειά το καλοκαίρι του 2016 και μετά από δύο χρόνια οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του τίτλου της Premier League, με 19 βαθμούς διαφορά από τη «συμπολίτισσα», Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Η Σίτι έγινε η πρώτη ομάδα της κορυφαίας κατηγορίας της Αγγλίας που συγκέντρωσε 100 βαθμούς μέσα στη σεζόν, ενώ «έσπασε» και τα ρεκόρ παραγωγικότητας της Premier League (106 τέρματα), των περισσότερων νικών και την καλύτερη διαφορά στα γκολ.

«Είμαστε ενθουσιασμένοι που ανακοινώνουμε την επέκταση του συμβολαίου του Πεπ έως το 2021», τόνισε ο πρόεδρος της Σίτι, Καλντουν Αλ Μουμπάρακ, στην επίσημη ιστοσελίδα του κλαμπ.

Ακάθεκτη η Γραμματικοπούλου

Εντυπωσιακή και πάλι η Βαλεντίνη Γραμματικοπούλου στο όπεν τουρνουά 60.000 δολαρίων του Σεν Γκοντάν στην Γαλλία, κατάφερε στον Β’ γύρο να νικήσει και την Ρίτσελ Χόγκενκαμπ και να προκριθεί στα προημιτελικά.

Η 21χρονη Ελληνίδα, νο 174 στην παγκόσμια κατάταξη, πήρε το πρώτο σετ μετά από ανατροπές και σκληρή μάχη με 7-6(3) και στο δεύτερο ήταν πλέον ασταμάτητη και επικράτησε με 6-1 της Ολλανδής, που βρίσκεται στο νο 121.

Στα προημιτελικά θα αντιμετωπίσει μια άλλη τενίστρια από την Ολλανδία, την 26χρονη Κουίριν Λεμόιν, όμως το έργο της δείχνει θεωρητικά πιο εύκολο, καθώς η αντίπαλός της βρίσκεται στο νο 313 του κόσμου.

Πάντως η Λεμόιν νίκησε με 6-4, 6-3 και απέκλεισε την 24χρονη Ρωσίδα Βαλεντίνα Ιβανένκο, η οποία βρίσκεται λίγες θέσεις πιο κάτω από την Γραμματικοπούλου, στο νο 180.

Θυμίζουμε πως στον Α’ γύρο και σε έναν αγώνα που κράτησε 2 ώρες και 45 λεπτά, η Ελληνίδα τενίστρια κατάφερε να αποφύγει πέντε «ματς πόιντ» και στο τέλος να πετύχει την ανατροπή και να αποκλείσει με 4-6, 7-5, 6-2 την 20χρονη Κίμπερλι Μπαϊρέλ από την Αυστραλία, νο 353 στον κόσμο.

Μήνυμα του ΔΟΜ για τη Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσοφοβίας

Έκκληση στη διεθνή κοινότητα να δεσμευτεί να πράττει περισσότερα με στόχο τη βοήθεια, την προστασία και την κάλυψη των αναγκών των εσωτερικά εκτοπισμένων που ανήκουν στην LGBTI κοινότητα, απευθύνει ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (ΔΟΜ) στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας κατά της Ομοφοβίας και της Τρανσοφοβίας.

Το 2018 σηματοδοτεί την 20η επέτειο από τη θέσπιση των θεμελιωδών αρχών για τους εσωτερικά εκτοπισμένους. Σύμφωνα με τον ΔΟΜ, σε έναν κόσμο, όπου το 1/3 των χωρών ποινικοποιεί τις συναινετικές σχέσεις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου, η αποκάλυψη της ταυτότητας φύλου ή του σεξουαλικού προσανατολισμού μπορεί να αποβεί εξαιρετικά επικίνδυνη. Για τους εσωτερικά εκτοπισμένους μάλιστα, που αποτελούν μέλη της LGBTI κοινότητας (λεσβίες, γκέι, bi – sexual, τρανς, intersex), μια τέτοια απόφαση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια τους τη ζωή.

«Η κατάφωρη αδικία που αντιμετωπίζει η LGBTI κοινότητα εν καιρώ ειρήνης, όχι μόνο δεν εξαφανίζεται σε περιόδους κρίσης, αλλά αντιθέτως πολλαπλασιάζεται. Τα μέλη της LGBTI κοινότητας αντιμετωπίζουν ποικίλες προκλήσεις και κινδύνους, όπως μεροληψία, προκατάληψη, βία, δυσκολία πρόσβασης σε ανθρωπιστική βοήθεια και μηχανισμούς προστασίας» επισημαίνει ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης.

Στη συνέχεια, όπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση «ο ΔΟΜ από την πλευρά του εξασφαλίζει ότι όλες οι δράσεις του δεν εμπεριέχουν καμία διάκριση, ενώ το σύνολο του προσωπικού εφαρμόζει ανθρωπιστικά προγράμματα που λαμβάνουν υπόψιν τις ιδιαίτερες ανάγκες της LGBTI κοινότητας. Ο ΔΟΜ σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR), έχει αναπτύξει εκπαιδευτικά προγράμματα που στοχεύουν στη βοήθεια και την προστασία των μελών της LGBTI κοινότητας. Τα τελευταία χρόνια περισσότερα από 900 άτομα προσωπικό έχουν λάβει ειδική εκπαίδευση σε περισσότερες από 30 χώρες. Η προσπάθεια συνεχίζεται. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης παρέχεται ενημέρωση για τη σεξουαλική διαφορετικότητα και ελευθερία, εξοπλίζοντας το προσωπικό με ισχυρότερα εφόδια».

Καταλήγοντας ο ΔΟΜ σημειώνει: «Σήμερα, ας δεσμευτούμε στην παροχή καλύτερων υπηρεσιών γι’ αυτούς που αντιμετωπίζουν διπλή διάκριση, ως εσωτερικά εκτοπισμένοι και ως μέλη της LGBTI κοινότητας. Επιπλέον, οφείλουμε να δεσμευτούμε για την ίση μεταχείριση όλων, εργαζομένων και επωφελούμενων, ανεξαρτήτως φύλου, γένους, σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου».

Απεβίωσε ο ιδρυτής της AEGEAN Θεόδωρος Βασιλάκης

Την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 78 ετών, άφησε σήμερα ο ιδρυτής και πρόεδρος της Aegean, Θεόδωρος Βασιλάκης.

«To Διοικητικό Συμβούλιο και οι εργαζόμενοι της AEGEAN εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας για την απώλεια του Ιδρυτή και Προέδρου της εταιρίας μας, Θεόδωρου Βασιλάκη. O Πρόεδρος μας ήταν για όλους μας η πηγή έμπνευσης από την πρώτη πτήση, τον πρώτο μας επιβάτη μέχρι σήμερα. Οι αξίες που πρέσβευε, όσο και το όραμά του θα συνεχίσουν να μας οδηγούν» αναφέρεται σε ανακοίνωση της εταιρείας.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί το Σάββατο, 19 Μαΐου 2018 στις 12:30, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος, στην Κηφισιά.

Η οικογένεια αντί στεφάνων παρακαλεί να γίνουν δωρεές για το Παιδικό Χωριό SOS Κρήτης.

Ο Θεόδωρος Βασιλάκης γεννήθηκε το 1940 στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου και μεγάλωσε και ολοκλήρωσε τις γυμνασιακές του σπουδές. Το 1958 πήγε με υποτροφία στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου και έκανε σπουδές σε θέματα Business Management. Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1961 και εργάστηκε μαζί με τον πατέρα του στην οικογενειακή επιχείρηση διανομής καυσίμων της TEXACO για την Κρήτη.

Σύντομα ίδρυσε την Θ. ΒΑΣΙΛΑΚΗΣ Α.Ε. με την οποία δραστηριοποιήθηκε στον τουριστικό τομέα της ενοικίασης αυτοκινήτων.

Το 1966 υπέγραψε το πρώτο συμβόλαιο εκπροσώπησης (Franchise) στην Κρήτη της HERTZ INTERNATIONAL με 6 αυτοκίνητα Volkswagen Beetle. Κατόπιν αναλαμβάνει το Franchise για την εκπροσώπηση της Hertz Ιnternational και στη Ρόδο. Το 1974 εξαγοράζει τη Hertz Hellas, θυγατρική της Hertz International, την μετονομάζει σε AUTOHELLAS Α.Τ.Ε.Ε. και αναλαμβάνει την αντιπροσώπευση της Hertz σε όλη την Ελλάδα. Σήμερα η AUTOHELLAS A.T.E.E. είναι η μεγαλύτερη εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτου (Rent a Car) στην Ελλάδα, βάσει των οικονομικών μεγεθών της και του στόλου των οχημάτων που διαχειρίζεται. Αποτελεί δε το μεγαλύτερο εθνικό franchisee (δικαιοδόχο) της Hertz International παγκοσμίως.

Το 1977 συνάπτει συμφωνία με την General Motors και αναλαμβάνει επισήμως την εισαγωγή των αυτοκινήτων OPEL και ISUZU.

To 1984 αναλαμβάνει την αποκλειστική εισαγωγή και διανομή της αυτοκινητοβιομηχανίας SEAT στην Ελλάδα. Λίγο αργότερα ακολουθεί και η SAAB.

Το 1994 αγοράζει τη μικρή εταιρεία αεροταξί Aegean Aviation και τη μετατρέπει σε Business Aviation με Learjet αεροσκάφη – μία δυναμική κίνηση σε μία εσωτερική αγορά, που μόλις απελευθερωνόταν.

To 1997 βραβεύεται από το ΕΒΕΑ στον τομέα, «Αυτοδημιούργητος Επιχειρηματίας».

Το 1999 βραβεύεται από το Ισπανικό Κράτος για τη συμβολή του στην ανάπτυξη των Ελληνο-Ισπανικών εμπορικών σχέσεων.

Το 1999, διαπιστώνοντας την παντελή έλλειψη ποιότητας στις αερομεταφορές, μετατρέπει τη μικρή εταιρεία Aegean Aviation σε τακτική εμπορική αεροπορική εταιρεία, αρχικά με ένα στόλο 6 ολοκαίνουριων αεροπλάνων και έτσι δημιουργείται η Aegean Airlines, μέλος της Star Alliance από το 2010, της ισχυρότερης αεροπορικής συμμαχίας στον κόσμο.

Η AEGEAN το 1999 εξαγοράζει την AIR GREECE και συγχωνεύεται με την CRONUS το 2001. Το 2013 η AEGEAN εξαγόρασε την Olympic Air, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η μεγαλύτερη ελληνική αεροπορική εταιρεία και να βελτιωθεί η προσβασιμότητα των νησιών της Ελλάδας, ακόμη και ορισμένων εκ των πιο απομακρυσμένων, τόσο για τους επισκέπτες της χώρας όσο και για τους Έλληνες. Τον Μάρτιο του 2018 η AEGEAN υπέγραψε μια συμφωνία για τη μεγαλύτερη ιδιωτική επένδυση στην Ελλάδα, αξίας 5 δις. δολλαρίων. Μια παραγγελία που αφορά έως 42 αεροπλάνα της οικογένειας Airbus A320neo.

Μέχρι σήμερα συνέχιζε τις προσπάθειές του στη θεμελίωση και στήριξη τομέων της τουριστικής ανάπτυξης της χώρας σε νέες δραστηριότητες, που αφορούν κυρίως στο γκολφ και στην παράταση της τουριστικής περιόδου της χώρας μας. O Θεόδωρος Βασιλάκης ήταν κύριος εμπνευστής του διεθνούς τουρνουά γκολφ Aegean Airlines Pro-Am που στόχο έχει να αναδείξει το τουριστικό προϊόν της χώρας μας και να τοποθετήσει την Ελλάδα στο διεθνή χάρτη για τους λάτρεις του γκολφ.

Τα στοιχεία που τον διέκριναν ήταν η εργατικότητα, το πείσμα ενάντια στις δυσκολίες, η δικαιοσύνη, το ήθος, η προσφορά, οι χαμηλοί τόνοι, η ακεραιότητα και η αγάπη και ο σεβασμός στον άνθρωπο.

Ο Θεόδωρος Βασιλάκης ήταν ιδρυτικό μέλος του ΣΕΤΕ (ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ). Επί σειρά ετών διετέλεσε Πρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών Επιχειρήσεων Ενοικιάσεων Αυτοκινήτων Ελλάδος. Έχει διατελέσει Αντιπρόεδρος του ΣΕΑΑ(ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΕΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ), καθώς και Αντιπρόεδρος του ΕΟΤ (1992-1993).

Το 2015 τιμήθηκε από την Προεδρία της Ελληνικής Δημοκρατίας για την επιχειρηματική του δραστηριότητα, με την τιμητική διάκριση του «Ταξιάρχη του Τάγματος του Φοίνικος».

Την ίδια χρονιά έλαβε τη μέγιστη τιμητική διάκριση του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), που απονέμεται κάθε δύο χρόνια σε ένα πρόσωπο το οποίο -με τη συνολική του δράση-έχει προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες στην ελληνική οικονομία.

Τον Μάρτιο του 2016 αναγορεύτηκε Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πειραιώς.

Τον Μάρτιο του 2017 τιμήθηκε με τo 4o Business unusual Award από το ALBA Graduate Business School at The American College of Greece.

Το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής του, όμως, ήταν πάντα η οικογένειά του. Η σύζυγός του και πολύτιμη συνεργάτης του Εμμανουέλλα, τα παιδιά του, Ευτύχιος και Γιώργος και τα 6 εγγόνια του.

Tη λύπη του για τον θάνατο του Θεόδωρου Βασιλάκη εξέφρασε ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης

Με ανάρτησή του στο Twitter ο πρόεδρος της ΝΔ εξέφρασε τη λύπη του για τον θάνατο του ιδρυτή και προέδρου της Aegean, Θεόδωρου Βασιλάκη: “Ο θάνατος του Θόδωρου Βασιλάκη με λύπησε πολύ. Εκτός από σπουδαίος επιχειρηματίας ήταν εξαίρετος άνθρωπος. Αυτοδημιούργητος, καινοτόμος, άψογος εργοδότης. Η Aegean είναι σήμερα πυλώνας του τουρισμού μας. Στη σύζυγο και τους γιους του εκφράζω τα πιο ειλικρινή μου συλλυπητήρια”.

To Διοικητικό Συμβούλιο και οι εργαζόμενοι της AEGEAN εκφράζουμε τη βαθύτατη θλίψη μας για την απώλεια του Ιδρυτή και Προέδρου της εταιρίας μας, Θεόδωρου Βασιλάκη. O Προέδρος μας ήταν για όλους μας η πηγή έμπνευσης από την πρώτη πτήση, τον πρώτο μας επιβάτη μέχρι σήμερα. Οι αξίες που πρέσβευε, όσο και το όραμά του θα συνεχίσουν να μας οδηγούν.

Ο Θεόδωρος Βασιλάκης έφυγε από τη ζωή, σήμερα Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018, σε ηλικία 78 ετών.

Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί το Σάββατο, 19 Μαΐου 2018 στις 12:30, στον Ιερό Ναό Μεταμορφώσεως Σωτήρος, στην Κηφισιά.

Η οικογένεια αντί στεφάνων παρακαλεί να γίνουν δωρεές για το Παιδικό Χωριό SOS Κρήτης : ALPHA BANK IBAN: GR03 0140 1010 1010 0210 1161 787