Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αμέσως μετά την ομιλία του στη 19η ετήσια συνάντηση αποδήμων Κεφαλλήνων και Ιθακησίων έκανε, στο Αργοστόλι, τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Κεφαλλήνα πολιτικού Γεράσιμου Αρσένη.
«Η Κεφαλονιά έχει την ξεχωριστή τύχη να είναι, διαχρονικώς, κοιτίδα και λίκνο μεγάλων ανθρώπων, το ανάστημα και η δημιουργική δύναμη των οποίων ξεπέρασε, και μάλιστα κατά πολύ, όχι μόνον τα δικά της όρια αλλά και τα όρια της πατρίδας μας εν γένει. Ανάμεσα σε αυτούς, και μάλιστα κατέχοντας περίοπτη, κυριολεκτικώς, θέση, συγκαταλέγεται, κατά γενική ομολογία που διατρέχει -πράγμα σίγουρα σπάνιο για τα δεδομένα του τόπου μας- όλο το φάσμα του δημοκρατικού πολιτικού χώρου και ανεξάρτητα από επιμέρους πολιτικές διαφορές, ο Γεράσιμος Αρσένης», υπογράμμισε ο Προκόπης Παυλόπουλος στην τοποθέτησή του για τον Κεφαλλήνα πολιτικό.
Έκανε εκτενή αναφορά στην προσωπικότητα και το έργο του Γεράσιμου Αρσένη λέγοντας:
«Αφού ολοκλήρωσε τις εξαιρετικές και πολύπλευρες σπουδές του, ξεκίνησε την σταδιοδρομία του, κατά τη δεκαετία του 1960, ως επίλεκτο στέλεχος του ΟΗΕ. Εκεί έγινε ευρύτερα γνωστός από τις επιμέρους εξειδικευμένες Εκθέσεις του, ιδίως όμως ως πρωτεργάτης της ίδρυσης της UNCTAD, της Παγκόσμιας Διάσκεψης για την Ανάπτυξη και το Διεθνές Εμπόριο. Η οποία σήμερα συνιστά εμβληματικό αυτόνομο Οργανισμό του ΟΗΕ, με έδρα την Γενεύη. Ήταν τότε που ηγήθηκε, ως μέλος της ομάδας του Raoul Prebisch στον ΟΗΕ, της εκστρατείας για τη “Νέα Διεθνή Οικονομική Τάξη”.
Μεταξύ 1967 και 1981, ως διευθυντής της UNCTAD, ανέπτυξε έντονη επιστημονική και διπλωματική δράση. Βασικός του στόχος υπήρξε η μεταρρύθμιση του Διεθνούς Νομισματικού Συστήματος, προς την κατεύθυνση της αποτελεσματικής χρηματοδότησης της ανάπτυξης, πρωτίστως για την καταπολέμηση των διευρυνόμενων παγκοσμίως ανισοτήτων με θύματα, κυρίως, τις Χώρες του Τρίτου Κόσμου. Στο ίδιο πλαίσιο, πρωτοστάτησε κατά την συγκρότηση της Ομάδας 24 Υπουργών από τον Τρίτο Κόσμο, αναγκάζοντας, στο τέλος, τις Χώρες της Δύσης να δεχθούν την σύσταση της «Επιτροπής των 20», στο πεδίο των αρμοδιοτήτων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Επιπλέον, αφενός συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις της «Λέσχης των Παρισίων» και προώθησε, με μεγάλη επιτυχία, την αναδιάρθρωση των χρεών πολλών αναπτυσσόμενων Κρατών. Και, αφετέρου, συμβούλευσε πολλές Κυβερνήσεις αναπτυσσόμενων Κρατών σε θέματα οικονομικής και νομισματικής πολιτικής. Σε αναγνώριση αυτής της τόσο σημαντικής προσφοράς του, η UNCTAD αφιέρωσε στην Μνήμη του την Ετήσια Έκθεση του 2016 για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη. Ήδη διεθνώς γνωστός λοιπόν γύρισε στην Ελλάδα, το 1981, με την προτροπή του τότε Πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. Η, intra muros, μετέπειτα πολιτική του διαδρομή υπήρξε εντυπωσιακή, καλύπτοντας όλο, σχεδόν, το φάσμα του κυβερνητικού έργου».
Αναφερόμενος στην πορεία του Γεράσιμου Αρσένη στο οικονομικό πεδίο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας θύμισε πως ως Διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, μεταξύ 1981-1984, και, ύστερα, τόσον ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας, μεταξύ 1982-1985, όσο και ως υπουργός Οικονομικών, μεταξύ 1984-1985, «συνέβαλε ουσιωδώς στον εκσυγχρονισμό του τραπεζικού μας συστήματος», θεσμοθέτησε την κατάργηση της, «παρωχημένης πια, Νομισματικής Επιτροπής», ενώ «επιχείρησε τον εξορθολογισμό των επιτοκίων και την δανειοδότηση του κράτους με όρους αγοράς» και σημείωσε: «Ανεξάρτητα από την τελική έκβαση του όλου εγχειρήματος -ας μην ξεχνάμε τις ιδεολογικές και άλλες αγκυλώσεις της εποχής, ακόμη και μέσα στον δικό του κομματικό χώρο- πρέπει να του πιστωθεί από την μια πλευρά η προετοιμασία για την εισαγωγή στην έννομη τάξη μας και στο οικονομικό μας σύστημα του ΦΠΑ. Και, από την άλλη πλευρά, η προσπάθεια «κοινωνικοποίησης» των Δημόσιων Επιχειρήσεων, με βασικό στόχο να τεθεί τέλος στον ασφυκτικό κρατικό εναγκαλισμό τους».
Προσέθεσε πως στο πεδίο της Εθνικής Άμυνας, μεταξύ 1993-1996, ο Γεράσιμος Αρσένης, «με οραματικό στόχο την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων, επιχείρησε μια ριζοσπαστική οργάνωση της δομής και της λειτουργίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Στο πολιτικό του «κεφάλαιο» θα προστίθεται πάντα η ανακήρυξη, το Νοέμβριο του 1993, του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου Ελλάδας και Κύπρου. Είναι η πρωτοβουλία του αυτή η οποία παράγει, ως σήμερα, πολύτιμους καρπούς κυρίως ως προς την υπεράσπιση της μαρτυρικής Κύπρου. Κατ’ εξοχήν δε ως προς την δίκαιη και βιώσιμη επίλυση του Κυπριακού υπό όρους πλήρους σεβασμού του Διεθνούς και του Ευρωπαϊκού Δικαίου, που αποκλείουν στρατεύματα κατοχής και αναχρονιστικές εγγυήσεις τρίτων».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο «πολιτικό “κύκνειο άσμα”» του Γεράσιμου Αρσένη, το πέρασμά του, μεταξύ 1996-2000, από το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. «Καθένας μπορεί, βεβαίως, να έχει τις επιφυλάξεις του ως προς τους άξονες πολιτικής που ο Γεράσιμος Αρσένης επέλεξε να υιοθετήσει. Ουδείς καλόπιστος όμως μπορεί να του αμφισβητήσει ότι γνώριζε καλά τα προβλήματα του συνόλου της Εκπαίδευσης, πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας. Κι ακόμη περισσότερο, ότι είχε το θάρρος, σε πείσμα των καιρών, να προτείνει λύσεις και να τις υπερασπίζεται ως το τέλος, δίχως να υπολογίζει το λεγόμενο «πολιτικό κόστος». Υπό τα δεδομένα αυτά κυρίως ο τομέας της Παιδείας αποδεικνύει, ότι ο Γεράσιμος Αρσένης υπήρξε πάντα εχθρός του λαϊκισμού. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο λαϊκισμός είναι ένας από τους πιο ύπουλους εχθρούς της πολιτικής μας ζωής και της αποστολής καθενός μας να υπηρετεί, με ανιδιοτέλεια και αυταπάρνηση, το συμφέρον του Λαού μας και του Έθνους μας».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην προσφορά του Γεράσιμου Αρσένη στην αγαπημένη του Κεφαλονιά. «Προσφορά, που δείχνει εναργώς το “δέσιμό του” με την ιδιαίτερη πατρίδα του. Και η προσφορά αυτή υπήρξε πολύπλευρη, αφού εκδηλώθηκε σε πολλά πεδία, με κύρια εκείνα του Πολιτισμού και της Εκπαίδευσης. Το γεγονός ότι πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του εκτός Ελλάδας, εξηγεί και τον στενό δεσμό που ανέπτυξε με τους απόδημους Κεφαλλήνες. Ενώ η περιβαλλοντική του ευαισθησία κατέστη εμφανής πολλαπλώς, στον χώρο προστασίας των οικοσυστημάτων της Κεφαλονιάς, ιδίως δε ως προς την προστασία του Αίνου».
Και βέβαια θύμισε τη γνωστή αποστροφή του Γεράσιμο Αρσένη “Γιώργο χάσαμε”, λέγοντας ότι «τον χαρακτηρίζει ως προς τη νοοτροπία του και το χιούμορ του, πράγμα “εν ανεπαρκεία” στα πολιτικά μας δρώμενα» και σημειώνοντας ότι «ο Γεράσιμος Αρσένης θα εκπροσωπεί πάντα ένα πολιτικό πρότυπο: Εκείνο του πατριώτη πολιτικού, ο οποίος πρώτα καταξιώθηκε ως προσωπικότητα, και μάλιστα διεθνώς, και ύστερα υπηρέτησε τον τόπο, με “όνειρο” αλλά και με “λογισμό”, για να θυμηθούμε την αθάνατη ρήση του εθνικού μας ποιητή, του Επτανήσιου Διονυσίου Σολωμού».
