Αναξιοπιστία και παλινωδίες καταλόγισε στη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας,ο Νίκος Ανδρουλάκης σε συνέντευξή του, αργά το βραδυ της Δευτέρας στο ERTnews.
«Από το 2022 μιλώ για τις 120 δόσεις. Έχουμε καταθέσει στη Βουλή πάρα πολλές φορές τροπολογία και η αντιμετώπιση από μέρους της κυβέρνησης ήταν πως πρόκειται για “ανοησίες του ΠΑΣΟΚ”. “Δεν υπάρχει κανένας λόγος να γίνει αυτή η ρύθμιση” ακούσαμε από τον κ. Πιερρακάκη και διάφορα άλλα. Τελικά, έφεραν τις 120 δόσεις, όχι όμως όπως τις προτείνουμε εμείς. Εμείς θα φέρουμε ως πρόταση νόμου το σχέδιο που πιστεύουμε», σημείωσε .
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής απέκρουσε τη κριτική πώς το πρόγραμμα που παρουσίασε στη ΔΕΘ είναι δημοσιονομικά ακοστολόγητο. Επανέλαβε τη δέσμευση για επαναφορά σε δύο δόσεις της 13ης σύνταξης και σχολίασε: “Λαϊκισμός”, “πού θα τα βρείτε”. Και τελικά η Νέα Δημοκρατία αυξάνει το επίδομα των συνταξιούχων στα 400 ευρώ. Αν υπολογίσετε το κόστος, η διαφορά με τη δική μας πρώτη δόση είναι 60 εκατομμύρια ευρώ. ‘Αρα, ποιος είναι ο λαϊκιστής;».
Ο κ. Ανδρουλάκης τάχθηκε υπέρ μιας δυναμικής παρέμβασης στον ΕΦΚ αξιοποιώντας και το ιταλικό μοντέλο της αξιοποίησης του υπερβάλλοντος ΦΠΑ και την συσχέτιση της στεγαστικής πολιτικής της Ισπανίας με τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ.
Επισήμανε την τροπολογία του ΠΑΣΟΚ σύμφωνα με την οποία οι κάτοχοι golden visa να υποχρεώνονται με την 5ετή ανανέωση να αξιοποιούν το ακίνητο τους είτε για ιδιοκατοίκηση είτε για μακροχρόνια μίσθωση, ώστε να πέσουν ακίνητα στην αγορά, την οποία η κυβέρνηση απέρριψε
Παράλληλα, αναφερόμενος στα εθνικά θέματα, σημείωσε ότι: «Το κεντρικό αφήγημα ήταν τα “ήρεμα νερά”. Τι έγινε ξαφνικά και τα “ήρεμα νερά” έγιναν “φουρτουνιασμένα”; Ένας Πρωθυπουργός που έλεγε επί μια πενταετία ότι είναι ο αρχιτέκτονας των “ήρεμων νερών” και αυτά δεν υπήρχαν. Ήταν κατασκεύασμα του κ. Μητσοτάκη. “Ήρεμα νερά” και “Γαλάζια Πατρίδα” στα βιβλία των μαθητών στην Τουρκία, δεν είναι “ήρεμα νερά”. “Ήρεμα νερά” και ατζέντα διχοτόμησης της Κύπρου, δεν είναι “ήρεμα νερά”.
Εάν σας έλεγα, πρόσθεσε, ότι δύο φορές κάναμε πίσω στην Κάσο, θα μου λέγατε πως κινδυνολογώ. Το είπε ο κ. Συρίγος, κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Επιβεβαίωσε πλήρως ό,τι λέω εδώ και τέσσερα χρόνια. Σταματήστε να περιφρονείτε τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού. “Ήρεμα νερά” δεν υπήρξαν», υποστήριξε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής.
Ως προς την παραπομπή Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο, ο κ. Ανδρουλάκης υποστήριξε πώς άν η Νέα Δημοκρατία δεν είχε δέσει τα χέρια της Δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας το άρθρο 86 στην περίπτωση Καραμανλή για τη σύμβαση της τηλεδιοίκησης 717 και για Αυγενάκη-Βορίδη στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και οι τρεις θα είχαν την τύχη που έχει σήμερα ο κ. Τριαντόπουλος. Θα είχαν οδηγηθεί σε ειδικό δικαστήριο».
«Ακούμε το επιχείρημα: “μα, λέτε σε όλα όχι”. Εσείς θα λέγατε “ναι” σε αυτό; Συνάδελφοι σας έλεγαν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν συμφωνεί με τη συνταγματική αναθεώρηση και αφήνει το Κέντρο. Δεν νομίζω ότι το Κέντρο και κάθε πολίτης, όποιας ιδεολογίας, θέλει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία να προστατεύει τους υπουργούς της», απάντησε ο κ. Ανδρουλάκης όταν ρωτήθηκε ότι αρνείται να συμφωνήσει με την κυβέρνηση ακόμη κι όταν αποδέχεται προτάσεις του ΠΑΣΟΚ.
Σχετικά με τα πολιτικά διακυβεύματα ενόψει των προσεχών εκλογών, ο κ. Ανδρουλάκης υπογράμμισε πως «το σενάριο είναι ένα: το σενάριο της πολιτικής αλλαγής. Πάμε στις εκλογές για να φύγει από την κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία και να υπάρχει κυβέρνηση προοδευτική, σοσιαλδημοκρατική, που θα εφαρμόσει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, αυτό που παρουσίασα στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Για να ηττηθεί η Νέα Δημοκρατία, πρέπει να υπάρχει μία ισχυρή Δημοκρατική Παράταξη, με πρόγραμμα, με στελέχη, με εμπειρία, με ανανέωση, που να δώσει αυτήν τη μάχη. Γιατί, κόμματα διαμαρτυρίας ή κόμματα one man show δεν πρόκειται να κερδίσουν τη Νέα Δημοκρατία. Ίσα-ίσα, που τα αξιοποιεί η Νέα Δημοκρατία προς όφελός της. Ο πραγματικός αντίπαλος είναι ο προγραμματικός λόγος του ΠΑΣΟΚ μέσα και έξω από τη Βουλή και ο καθημερινός αγώνας».
«Νομίζω, ότι αν ο κόσμος μας εμπιστευτεί, η χώρα μπορεί να γίνει μια κανονική ευρωπαϊκή χώρα, με σεβασμό στον πολίτη και στις αγωνίες του. Και όχι να έχουμε ένα περίκλειστο σύστημα στο Μέγαρο Μαξίμου, υπό την ηγεσία του Πρωθυπουργού, το οποίο να γεννά διαφθορά, -σπιτάκια ανακύκλωσης, ΟΠΕΚΕΠΕ-, ατιμωρησία και περιφρόνηση της κοινωνίας. Χρειαζόμαστε μια αλλαγή. Νομίζω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε», συμπλήρωσε.
Ανέφερε πώς κάθε πολιτικός κάνει και λάθη, υπογραμμίζοντας όμως πως «τα δικά μου λάθη δεν έχουν κοστίσει ούτε ένα ευρώ στον ελληνικό λαό. Δεν έχω κάνει ποτέ παιχνίδια παρασκηνίου. Ούτε με κατασκευαστικές εταιρείες, ούτε με ολιγάρχες, ούτε εφοπλιστές».
Κληθείς να σχολιάσει τα διλήμματα «Μητσοτάκης ή χάος» και «ή εμείς ή κανείς», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τόνισε πως «η χώρα δεν χρειάζεται άλλη διχόνοια και άλλη τοξικότητα. Ένας λόγος που τα σχέδια Μητσοτάκη και Τσίπρα ανήκουν στο παρελθόν, είναι γιατί επενδύουν στο διχασμό. Χρησιμοποίησαν διχαστικά, εκβιαστικά, τοξικά διλήμματα και είδαμε τα χαΐρια μας».
Για τη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ και την ένταξη στελεχών σημείωσε: «Όλα θα γίνουν μέσα σε ένα βασικό ηθικό πλαίσιο: οι άνθρωποι που έρχονται στο ΠΑΣΟΚ να μην έχουν πληγώσει τον ελληνικό λαό, να μην έχουν εμπλακεί σε καταστάσεις που έχουν υπονομεύσει το δημόσιο συμφέρον και να μην είναι πρόσωπα τα οποία κάτω από κάποιες περιστάσεις λειτούργησαν εις βάρος της δημοκρατίας, του ορθού λόγου».
Η επιλογή του χρόνου εκδηλώσεως των τρομοκρατικών πληγμάτων καθώς και των στόχων εγένετο εσκεμμένως και εξυπηρετούσε συγκεκριμένους πολιτικούς σκοπούς – πέραν της προδήλου χρονικής συμπτώσεως με τον Πόλεμο του Yom Kippur, προ πεντηκονταετίας. Όπως και το 1973, το Ισραήλ επλήγη, και πάλιν, την ημέρα μιας κορυφαίας θρησκευτικής εορτής (Simchat Torah), κατά την διάρκεια της οποίας συνηθίζεται η συνάθροιση των εβραϊκών οικογενειών εντός Συναγωγών, η ανάγνωση της Torah και ο χορός εν μέσω εορταστικού κλίματος, ενώ ιδιαιτέρα μέριμνα λαμβάνεται για να χαρούν τα παιδιά και να γευθούν λιχουδιές. Η εορτή της Simchat Torah αποτελεί κεφαλαιώδες τμήμα της εβραϊκής παραδόσεως και αυτοσυνειδησίας, και δη της εβραϊκής αντιλήψεως περί της σχέσεως με τον Θεό καθώς και περί του ιστορικού δεσμού του Λαού του Ισραήλ με την γη των πατέρων του.
