17 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21380

Πυρκαγιά σε ισόγειo πολυκατοικίας στην Αγ. Παρασκευή. Εκκενώθηκε το κτήριο

Σε εξέλιξη βρίσκεται πυρκαγιά που εκδηλώθηκε σε ισόγειο χώρο κτιρίου επί της οδού Ελ. Βενιζέλου, στην Αγία Παρασκευή Αττικής.

Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, η πυρκαγιά εκδηλώθηκε σε αποθηκευτικό χώρο σούπερ μάρκετ, ενώ δεν υπάρχει κάποιος εγκλωβισμένος.

Για προληπτικούς λόγους, πάντως, απομακρύνθηκαν ένοικοι διαμερισμάτων που βρίσκονται στο ίδιο κτίριο.

Στο σημείο έσπευσαν και επιχειρούν αυτή την ώρα για την κατάσβεση της πυρκαγιάς 20 πυροσβέστες με 7 οχήματα.

Brexit: “Ανοιχτή” η Τερέζα Μέι για παράταση της μεταβατικής περιόδου

Η πρωθυπουργός της Βρετανίας Τερέζα Μέι είναι ανοικτή στην ιδέα της παράτασης της μεταβατικής περιόδου «για λίγους μήνες» για δώσει χρόνο για περισσότερες εμπορικές διαπραγματεύσεις, δήλωσαν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εξηγώντας ότι η κα. Μέι δήλωσε ότι «είναι έτοιμη να εξετάσει» μία μεγαλύτερη μεταβατική περίοδο με την ελπίδα της άρσης του αδιεξόδου στις συνομιλίες για το διαζύγιο ΕΕ-Βρετανίας.

Πηγές της Ντάουνινγκ Στριτ επιβεβαίωσαν ότι η παράταση της μεταβατικής περιόδου κατά την οποία το Ηνωμένο Βασίλειο θα υπόκειται στους ευρωπαϊκούς κανόνες χωρίς να έχει λόγο επ’ αυτών δεν έχει αποκλεισθεί.

Μία τέτοια κίνηση θα δώσει στο Λονδίνο χρόνο για την επίλυση του θέματος των ιρλανδικών συνόρων, αναμένεται όμως να προκαλέσει την οργή της πτέρυγας των σκληροπυρηνικών υποστηρικτών του Brexit στις τάξεις των Τόρις.

Νέα ενέσιμα φάρμακα εναντίον της ημικρανίας

Νέα φάρμακα που δοκιμάζονται σε κλινικές μελέτες και θα χορηγούνται ενέσιμα μια φορά το μήνα, αναμένεται να αλλάξουν τη ζωή των ανθρώπων που υποφέρουν από ημικρανίες, καθώς θα τις μειώνουν σημαντικά, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις ίσως και να τις εξαφανίσουν. Τα φάρμακα αυτά είναι μονοκλωνικά αντισώματα, τα οποία ανταγωνίζονται ένα ειδικό νευροπεπτίδιο, το CGRP, το οποίο πλημμυρίζει τον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια μιας ημικρανικής κρίσης. Απενεργοποιώντας το CGRP με τα φάρμακα αυτά, η ημικρανία υποχωρεί. Πρόκειται για την πρώτη στοχευμένη προφυλακτική θεραπεία της ημικρανίας.

Συνολικά τέσσερα μονοκλωνικά αντισώματα, εκ των οποίων τρία χορηγούνται υποδορίως και ένα ενδοφλεβίως, δοκιμάζονται σε κλινικές μελέτες. Στη διάρκεια των κλινικών μελετών που έγιναν στην Ευρώπη ( συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας) και στην Αμερική δεν παρατηρήθηκαν σχεδόν καθόλου ανεπιθύμητες ενέργειες, ενώ σε ένα ποσοστό 5%-15% των ασθενών οι κρίσεις ημικρανίας εξαφανίσθηκαν πλήρως. Σημειώνεται ότι ημικρανία είναι η δεύτερη αιτία μείωσης της ποιότητας ζωής στους ανθρώπους ανάμεσα σε όλες τις ιατρικές παθήσεις και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κατηγοριοποιεί την ημικρανική κρίση ως την πιο συχνή αιτία πόνου και αναπηρίας.

Τα παραπάνω επισημαίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας, αναπληρωτής καθηγητής Νευρολογίας στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Δήμος-Δημήτριος Μητσικώστας, με αφορμή ομιλία του με θέμα «Ημικρανία: Μια υποτιμημένη μάστιγα που μπορεί να πολεμηθεί», που θα κάνει τις 20 Οκτωβρίου (17:30 -18:30), στο συνεδριακό κέντρο “Ιωάννης Βελλίδης”, στο πλαίσιο του 18ου PHARMA point που διοργανώνει ο Φαρμακευτικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης στις 20 και 21 Οκτωβρίου.

«Τα φάρμακα αυτά έχουν ακόμα ένα πλεονέκτημα: εκτός από την απόλυτη εξειδίκευση και την υψηλή ασφάλεια, οι οποίες έχουν καταγραφεί μέχρι τώρα, ο τρόπος χορήγησής τους είναι ιδιαίτερα ελκυστικός σε σύγκριση με τα υπάρχοντα φάρμακα που χορηγούνται δύο ή και τρεις φορές την ημέρα, κάθε μέρα, επί χρόνια. Κι αυτός είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι ημικρανικοί ασθενείς δεν τηρούν σωστά την προφυλακτική αγωγή τους, διότι απλά κάποια στιγμή τούς κουράζει η συνεχής λήψη φαρμάκων. Οι νέες αυτές θεραπείες με τα μονοκλωνικά αντισώματα, σε συνδυασμό με τις θεραπείες νευροδιέγερσης που ήδη υπάρχουν και αναμένονται περισσότερες, θα αλλάξουν εντελώς την καθημερινότητα των ανθρώπων που υποφέρουν από ημικρανίες. Φυσικά, όπως με όλα τα νέα φάρμακα, η αληθινή αποτελεσματικότητα και η ασφάλειά τους θα κριθούν στην πραγματική ζωή, μετά την κυκλοφορία τους, όταν δοκιμαστούν σε χιλιάδες ασθενείς» τονίζει κ. Μητσικώστας.

Όσον αφορά στα φάρμακα που ήδη χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της ημικρανίας και χορηγούνται τη στιγμή της κρίσης, αυτά λέγονται τριπτάνες. Οι τριπτάνες δεν είναι αναλγητικά φάρμακα, αλλά χρησιμοποιούνται αποκλειστικά στη θεραπεία της ημικρανίας και αποτελούν διαγνωστικό κριτήριο. Δηλαδή αν ένας πονοκέφαλος περνά με τριπτάνη, τότε είναι κατά πάσα πιθανότητα ημικρανία.

«Όταν οι κρίσεις ημικρανίας είναι συχνές, δηλαδή περισσότερες από τρεις ημέρες με ημικρανία ανά μήνα, τότε απαιτείται προφυλακτική αγωγή, δηλαδή λήψη ενός φαρμάκου μία με δύο φορές καθημερινά. Αντίθετα με τις τριπτάνες, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την προφύλαξη της ημικρανίας δεν είναι ειδικά σχεδιασμένα για την ημικρανία. Πρόκειται για αντικαταθλιπτικά, αντιυπερτασικά και αντιεπιληπτικά φάρμακα, τα οποία σε κλινικές μελέτες έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά και στην ημικρανία. Ωστόσο, επειδή δεν είναι ειδικά αντιημικρανικά φάρμακα έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες και οι ασθενείς δεν συμμορφώνονται με τη λήψη τους», τονίζει ο κ. Μητσικώστας.

Η ημικρανία είναι κληρονομούμενη διαταραχή του εγκεφάλου

Η ημικρανία είναι μια διαταραχή του εγκεφάλου που εκδηλώνεται με κρίσεις πονοκέφαλου και άλλων συμπτωμάτων, όπως ναυτία, εμετοί, ενόχληση στο φως, τις οσμές και τους θορύβους. Όπως εξηγεί ο κ. Μητσικώστας, δεν είναι ένας απλός πονοκέφαλος, αλλά μια διαταραχή που κληρονομείται από πολλά γονίδια, μερικά μόνο από τα οποία γνωρίζουμε, τα οποία δημιουργούν μια κατάσταση υπερδραστηριότητας στον εγκέφαλο. Αποτέλεσμα είναι τα παραμικρά ερεθίσματα (πχ. κατανάλωση κρασιού ή άλλων ποτών, έμμηνος ρύση στις γυναίκες, νηστεία, ξενύχτι, κτλ.) να προκαλούν ημικρανική κρίση. Ανάλογα με τη συχνότητα των κρίσεων, η ημικρανία χωρίζεται στην επεισοδιακή (λιγότερες από 15 ημέρες με ημικρανία το μήνα) και τη χρόνια (περισσότερες από 15 ημέρες με ημικρανία το μήνα). Σε πρόσφατη πανελλαδική μελέτη της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας, σε δείγμα 10.000 ατόμων, διαπιστώθηκε ότι η χρόνια ημικρανία εμφανίζεται στο 1% του ελληνικού πληθυσμού (περίπου 74.000 Έλληνες υποφέρουν από αυτή τη μορφή ημικρανίας).

Η χρόνια ημικρανία είναι μια πολύπλοκη και δυσθεράπευτη διαταραχή, που περιλαμβάνει κατάχρηση φαρμάκων για τον πονοκέφαλο, άγχος ή και κατάθλιψη. Ημικρανίες που μειώνουν τη λειτουργικότητα αναφέρει το 8% του ελληνικού ενήλικου πληθυσμού, δηλαδή περίπου 610.000 Έλληνες. Οι γυναίκες υποφέρουν τρεις φορές συχνότερα απ’ ό,τι οι άνδρες (3,8% οι άνδρες και 12,1% οι γυναίκες). Ορμονικοί παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή τη διαφοροποίηση.

Σύμφωνα με τον κ. Μητσικώστα, ένας άνθρωπος με ημικρανία πρέπει να αναζητήσει βοήθεια από ειδικό όταν οι ημικρανίες εμφανιστούν για πρώτη φορά. Όταν αλλάξει η συχνότητά τους κι όταν γενικά οι χαρακτήρες του πόνου και των άλλων συμπτωμάτων αλλάξουν, θα πρέπει επίσης να επισκεφθεί νευρολόγο. Ειδικά όταν οι ημικρανίες είναι περισσότερες από μία φορά το μήνα θα πρέπει να επισκεφθεί ένα ειδικό Ιατρείο Κεφαλαλγίας.

Η ανεξέλεγκτη χρήση αναλγητικών χειροτερεύει τις ημικρανίες

Οι παραδοσιακές θεραπευτικές και η ανεξέλεγκτη λήψη αναλγητικών κάνουν κακό και χειροτερεύουν το πρόβλημα εξηγεί κ.Μητσικώστας. Κι αυτό διότι η συχνή χρήση αναλγητικών οδηγεί άμεσα στη χρόνια ημικρανία με κατάχρηση αναλγητικών, που αποτελεί εξαιρετικά δυσεπίλυτο πρόβλημα και καταρρακώνει την ποιότητα ζωής των ημικρανικών, αλλά και των αγαπημένων τους προσώπων.

«Παρά τη σοβαρότητά της η ημικρανία υποεκτιμάται από όλους: τον/τη σύντροφο, τον/τη σύζυγο, τον/τη συνάδελφο, τον/την ιατρό, ακόμη και από τον/τη νευρολόγο, που είναι ο/η καθ’ ύλην αρμόδιος-α για τη διάγνωση και τη θεραπεία της. Και βέβαια υποεκτιμάται και από τους σχεδιαστές του συστήματος Υγείας. Γι’ αυτό δεν υπάρχουν πολλά ειδικά Ιατρεία Κεφαλαλγίας», επισημαίνει ο κ. Μητσικώστας και προσθέτει ότι μια από τις επιτακτικότερες προτεραιότητες της Ελληνικής Εταιρείας Κεφαλαλγίας είναι η οργάνωση εκτεταμένου δικτύου Ιατρείων Κεφαλαλγίας στα δημόσια νοσοκομεία σε όλη την ελληνική επικράτεια. «Στόχος είναι η ενημέρωση και η εκπαίδευση όλων, ώστε να γίνει καθολικά αντιληπτό ότι η ημικρανία είναι μια βιολογική διαταραχή του εγκεφάλου που παραλύει τον ημικρανικό στη διάρκεια της κρίσης. Δεν είναι ψυχολογικό πρόβλημα, ούτε υποκρισία» τονίζει ο κ Μητσικώστας.

Γερμανικός τύπος: Ο Α.Τσίπρας χρειάζεται περισσότερο τον δεξιό λαϊκιστή Π.Καμμένο

Το περιοδικό Spiegel στη διαδικτυακή του έκδοση αναφέρεται στην παραίτηση αλλά και στο ρόλο που έπαιξαν οι Έλληνες πολιτικοί στις διαπραγματεύσεις για την ονομασία για την πΓΔΜ: «Εξαιτίας αντιπαράθεσης αναφορικά με το όνομα ‘Μακεδονία’ ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έθεσε την παραίτησή του στη διάθεση του πρωθυπουργού. Φαίνεται πως ο ίδιος αισθανόταν ότι δεν είχε την υποστήριξη του Αλέξη Τσίπρα.

Το επόμενο διάστημα ο πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας θα αναλάβει και τα καθήκοντα του υπουργού Εξωτερικών. Αυτό ανακοίνωσε το γραφείο του. Λίγο νωρίτερα ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ανακοίνωσε την παραίτησή του.

Αφορμή για την παραίτηση είναι προφανώς ένας διαπληκτισμός στο υπουργικό συμβούλιο για την ονομασία ‘Μακεδονία’. Ο Κοτζιάς είχε σφοδρή λογομαχία με τον δεξιό, λαϊκιστή υπουργό Άμυνας Πάνο Καμμένο αναφορικά με τη συμφωνία μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων που αφορά στη διευθέτηση της διαμάχης για το όνομα Μακεδονία.

Ο Κοτζιάς κατηγόρησε τον υπουργό Άμυνας ότι υπονομεύει τη συμφωνία. Ο μέχρι πρότινος υπουργός Εξωτερικών θεωρείται ο αρχιτέκτων της συμφωνίας. Ωστόσο ο δεξιός λαϊκιστής Καμμένος δεν δέχεται τη συμπεφωνημένη μετονομασία της Μακεδονίας», αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό. «Αλιεύει συστηματικά σε εθνικιστικά νερά και σε κάθε περίπτωση θέλει να αποτρέψει τη γειτονική χώρα από το να φέρει υπό οποιαδήποτε μορφή το όνομα Μακεδονία».

Η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt σχολιάζει: «Σύμφωνα με συγκλίνουσες εκτιμήσεις αναλυτών στη Αθήνα ο Τσίπρας έπρεπε να ζυγίσει ποιον χρειάζεται περισσότερο. Και αυτός είναι ο δεξιός λαϊκιστής Καμμένος, ο οποίος με τους δέκα βουλευτές του μικρού δεξιού κόμματος ΑΝΕΛ εξασφαλίζει στον Τσίπρα την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο. Για τον Τσίπρα δεν υπάρχει σήμερα εναλλακτικός κυβερνητικός εταίρος».

Η Neue Zürcher Zeitung αναφέρει για το θέμα: «Στους κόλπους του κυβερνητικού συνασπισμού στην Ελλάδα έχει ξεσπάσει μεγάλη διαμάχη όσον αφορά την προτεινόμενη λύση της σύγκρουσης που κρατά εδώ και δεκαετίες για την ονομασία της γειτονικής χώρας. Οι ρωγμές γίνονται όλο και βαθύτερες. Η διένεξη εντός της ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με τον συμβιβασμό για το όνομα προκάλεσε το πρώτο επώνυμο θύμα. Την Τετάρτη ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ανακοίνωσε την παραίτησή του.

Το μακεδονικό ζήτημα δίχασε ακόμη περισσότερο τους ούτως ή άλλως τόσο διαφορετικούς εταίρους. Παρ’ όλα αυτά είχαν συμφωνήσει να αποφύγουν μέχρι τις επόμενες εκλογές του χρόνου τυχόν επεισόδια και να επιδείξουν ενότητα. Προκειμένου να συνδράμει στην επίτευξη λύσης για το ονοματολογικό, το οποίο κινδυνεύει και εξαιτίας του αποτυχημένου δημοψηφίσματος, ο πρωθυπουργός θα αναλάβει στο εξής και το υπουργείο Εξωτερικών».

Για το ίδιο θέμα η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung: «Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς παραιτήθηκε ξαφνικά την Τετάρτη. Στη συνέχεια ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε ο ίδιος το υπουργείο. Είχε προηγηθεί μια έντονη αντιπαράθεση μεταξύ του Κοτζιά και του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμμένου, ο οποίος εκπροσωπεί τον δεξιό λαϊκιστικό εταίρο του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα».

Μάτι: Αιφνιδιασμό και λάθη του κρατικού μηχανισμού διαπιστώνει το πόρισμα

Σε αιφνιδιασμό του κρατικού μηχανισμού εξαιτίας της γρήγορης εξέλιξης της πυρκαγιάς αποδίδεται η τραγωδία στο Μάτι που στοίχισε τη ζωή σε 99 ανθρώπους, σύμφωνα με το πόρισμα που συνέταξε με εντολή του εισαγγελέα Πρωτοδικών ο αξιωματικός της Πυροσβεστικής, Δημήτρης Λιότσος και δημοσιεύει η “Καθημερινή”.

Στο πόρισμα διαπιστώνεται ότι η φωτιά θα μπορούσε να είχε σβήσει εν τη γενέσει της αν δεν είχαν κληθεί οι δύο υδροφόρες που περιπολούσαν στην περιοχή να συνδράμουν τις πυροσβεστικές δυνάμεις που επιχειρούσαν στην Κινέτα.

Διαπιστώνεται επίσης ότι υπήρξε καθυστέρηση στην εντολή για εκκένωση της περιοχής από τους κατοίκους και τους επισκέπτες της περιοχής, γεγονός που τους στέρησε την έγκαιρη απομάκρυνση.

Στο μεταξύ προθεσμίες για το πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη έχουν λάβει από την εισαγγελία οι ύποπτοι οι οποίοι έχουν κληθεί να δώσουν ανωμοτί εξηγήσεις για τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι.

Η περιφερειάρχης Ρένα Δούρου έλαβε προθεσμία για τις 8 Νοεμβρίου μέσω του συνηγόρου της ενώ ο Δήμαρχος Μαραθώνα Ηλίας Ψινάκης για τις 7 Νοεμβρίου.

«Είναι πολύ πρόωρο να κάνει κανείς μία δήλωση για την υπόθεση. Θα λάβουμε τη δικογραφία, θα τη μελετήσουμε και θα τη αξιολογήσουμε. Καμιά θέση δεν διατυπώνεται, αν δεν μελετηθεί πρώτα το υλικό της δικογραφίας» ανέφερε ο συνήγορος του Αλέξανδρος Λυκουρέζος.

Αυτοπροσώπως εμφανίστηκε ο Δήμαρχος Πικερμίου-Ραφήνας Ευάγγελος Μπουρνούς.

«Αισθανόμαστε ότι κάναμε ό,τι έπρεπε να κάνουμε πριν και μετά την πυρκαγιά. Είμαστε δίπλα στους συμπολίτες μας και στη δικαιοσύνη ώστε να απαντήσουμε σε όλα τα ερωτήματα και να αποδοθούν ευθύνες όπου υπάρχουν» δήλωσε ο κ. Μπουρνούς, βγαίνοντας από το γραφείο του εισαγγελέα.

Με τον Ζάεφ επικοινώνησε ο Α.Τσίπρας μετά την παραίτηση Κοτζιά

Λίγη ώρα μετά την παραίτηση Κοτζιά, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Σκοπιανό ομόλογό του, προκειμένου να τον ενημερώσει, σύμφωνα με τα όσα δημοσιεύει η εφημερίδα Αυγή.

Μάλιστα, ο Ζόραν Ζάεφ φέρεται να επιχείρησε να εμψυχώσει τον Αλέξη Τσίπρα, εκφράζοντάς του τον θαυμασμό του για το κουράγιο και την επιμονή του, υπογραμμίζοντας παράλληλα τις κοινές προκλήσεις και δυσκολίες που αντιμετωπίζουν σε αυτή τη διαδρομή κατά την οποία κάθε βήμα ήταν πιο δύσκολο από το προηγούμενο.

Πληροφορίες αναφέρουν μάλιστα ότι ο Ζόραν Ζάεφ υπενθύμισε στον Έλληνα ομόλογό του ότι η Ιστορία θυμάται τους θαρραλέους ηγέτες και τις θαρραλέες πράξεις, καθώς έχουν και οι δύο στόχο την δημιουργία των νέων Βαλκανίων του 21ου αιώνα με γνώμονα την ειρήνη, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη μεταξύ των δύο λαών, που παρά τις διαφορές τους μπορούν να οικοδομήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Ισπανία: Η Ελλάδα έπαυσε τον πρόξενο στην Βαρκελώνη ως “αυτονομιστή”

O Ισπανός ΥΠΕΞ Τζουζέπ Μπορέλ ανακοίνωσε χθες στο Κοινοβούλιο πως η Ελλάδα αποφάσισε να καθαιρέσει τον επίτιμο πρόξενο της χώρας στη Βαρκελώνη Φερνάνδο Τουρό, διότι «προσέβαλε τη σημαία του Ισπανικού κράτους δημοσίως», σύμφωνα με το ισπανικό πρακτορείο EFE και την εφημερίδα El Pais.

Διπλωματικές πηγές τονίζουν πως ο εν λόγω διπλωματικός εκπρόσωπος προέβη σε ενέργειες «μη προσήκουσες» στη θέση του, συμμετέχοντας σε δημόσιες εκδηλώσεις πλάι στον φυγόδικο Καταλανό πρόεδρο Κάρλες Πουτζδεμόν στα τέλη του περασμένου έτους, ενώ συμμετείχε και στις εορταστικές εκδηλώσεις για την καταλανική εθνική γιορτή (τις Ντιάδας) φορώντας μία φανέλα με τη σημαία των αυτονομιστών.

«Ένας οποιοσδήποτε πολίτης μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, όμως ένας πρόξενος όχι, και εάν εγώ ως υπουργός αντιλαμβάνομαι ότι το κάνει καλώ τον πρέσβη και του ζητώ να τον παύσει, αλλά συχνά ούτε καν αυτό χρειάζεται διότι ο ίδιος ο πρέσβης το έχει αντιληφθεί πρώτος και κάνει το ίδιο», πρόσθεσε ο Μπορέλ, μιλώντας στη μικτή επιτροπή Εξωτερικών Κοινοβουλίου/Γερουσίας.

Σύμφωνα με τις διπλωματικές πηγές, η υπεύθυνη των ξένων πρέσβεων Καριδάδ Μπατάλια κάλεσε την περασμένη εβδομάδα τον Έλληνα πρέσβη στην Ισπανία για να του διαβιβάσει την ενόχληση της ισπανικής κυβέρνησης για τη συμπεριφορά του προξένου και ζήτησε την καθαίρεσή του, με τον Έλληνα διπλωμάτη να συναινεί στο αίτημα της Ισπανίας.

Οι επίτιμοι πρόξενοι δεν είναι διπλωμάτες, ενώ μπορούν να χρισθούν ως τέτοιοι πολίτες των χωρών όπου εδρεύει το προξενείο. Ωστόσο, δεν επιτρέπεται να συμμετέχουν σε εκδηλώσεις και πράξεις εσωτερικής πολιτικής των χωρών τους, καθότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα της χώρας που τους έχουν απονείμει τον τίτλο. Τον διορισμό του επίτιμου προξένου αποφασίζει ο ίδιος ο πρέσβης.

Σε αντίστοιχο περιστατικό, την περασμένη Τρίτη ο Μπορέλ ζήτησε από τον πρεσβευτή του Βελγίου να αφαιρέσει τη διπλωματική ιδιότητα από τον εκπρόσωπο της φλαμανδικής κυβέρνησης στην Ισπανία, με αφορμή τις «απαράδεκτες» και επανειλημμένες δηλώσεις του προέδρου του φλαμανδικού περιφερειακού Κοινοβουλίου, που υποβάθμιζε την ισπανική δημοκρατία και τασσόταν υπέρ της ανεξαρτησίας της Καταλονίας.

Νίκαια: Αστυνομικός βρέθηκε δεμένος και χτυπημένος από Πακιστανούς.

Έναν συνάδελφό τους δεμένο και χτυπημένο και 6 Πακιστανούς, που όπως όλα δείχνουν έιναι και οι δράστες, βρήκαν αστυνομικοί της ομάδας ΔΙΑΣ που μπήκαν τα ξημερώματα της Πέμπτης σε διαμέρισμα στη Νίκαια.

Όλα ξεκίνησαν όταν η Άμεση Δράση ενημερώθηκε από πολίτη για φωνές μέσα από διαμέρισμα τις οποίες ο ίδιος απέδωσε σε διαρρήκτες.

Οι αστυνομικοί της ΔΙΑΣ που έφτασαν στο σημείο αρχικά δέχθηκαν επίθεση από ομάδα Πακιστανών τους οποίος κατάφεραν να απωθήσουν ώστε στη συνέχεια να μπουν στο διαμέρισμα.

Μέσα σε αυτό βρήκαν έξι Πακιστανούς και τον ακινητοποιημένο και σε κακή κατάσταση αστυνομικό που δεν μπορούσε να μιλήσει.

Οι αστυνομικοί στη συνέχεια μετέφεραν τους Πακιστανούς στο τοπικό αστυνομικό τμήμα ενώ ο συνάδελφός τους, που υπηρετεί στην Ασφάλεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου και νοσηλεύεται.

Αυτό που ερευνούν, πλέον, οι αστυνομικοί είναι αν ο αστυνομικός είχε συναλλαγές με τους αλλοδαπούς και αν υπήρξε κάποιο πρόβλημα που προκάλεσε τον ξυλοδαρμό του.

Αίτηση αποφυλάκισης από τον Σαββα Ξηρό βάσει του νόμου Παρασκευόπουλου !

Αίτηση αποφυλάκισης κατέθεσε ο καταδικασμένος σε πέντε φορές ισόβια για συμμετοχή στην οργάνωση 17Ν, Σάββας Ξηρός.

Ο 55χρονος βαρυποινίτης με αίτηση του ζητεί την υφ’ όρον απόλυση του επικαλούμενος σοβαρά προβλήματα υγείας. Μάλιστα, επικαλείται το άρθρο 110Α ΠΚ του πολυσυζητημένου νόμου Παρασκευόπουλου.

Σύμφωνα με τη συνήγορό του, Άννυ Παπαρούσου, ο Σάββας Ξηρός έχει 98% αναπηρία, η οποία προκύπτει και από ιατρικό πιστοποιητικό του ΚΕΠΑ, που όπως αναφέρει «ισχύει εφ’ όρου ζωής». Μάλιστα, η δικηγόρος υποστηρίζει πως σύμφωνα με το γράμμα του νόμου, «ο Σάββας μετράει μέρες για την αποφυλάκιση».

Μια αστυνομία για την …αστυνομία

Και όχι δεν είναι  ανέκδοτο,  είναι η πραγματικότητα όπως συμβαίνει σήμερα και όπως τη βιώνει ο ελληνικός λαός .  Μια αστυνομία που αδυνατεί να προστατεύσει τον εαυτό της . Μια χώρα παραδομένη σε μια  ομάδα οργανωμένων νεαρών  που  επιτίθεται επικίνδυνα  σε όποιο στόχο επιλέξει, με τη σιγουριά της ατιμωρησίας.

*Γράφει η Μαρία Ε. Δημητρίου

Μετά και την επίθεση το βράδυ της Δευτέρας  15 Οκτωβρίου στο αστυνομικό τμήμα Ομονοίας όπου τραυματίστηκαν τέσσερις αστυνομικοί, τα πράγματα δείχνουν να έχουν ξεφύγει εντελώς.  Η εικόνα των αστυνομικών  έξω από το τμήμα να διαμαρτύρονται  για την ασφάλεια τους και να ζητούν …προστασία,  ( από που άραγε 😉  είναι κάτι που ξενίζει αλλά παράλληλα δημιουργεί έναν προβληματισμό και μια ανασφάλεια στους πολίτες αυτής της χώρας .

Το σκηνικό ίδιο με άλλες εποχές,  όταν  η αστυνομία δεχόταν παρόμοιες επιθέσεις, μόνο που τώρα υπάρχει μια διαφορά . Η τωρινή  εισβολή με μολότοφ σε αστυνομικό τμήμα πενήντα ατόμων και μετά η επί  τροχάδην  διαφυγή  τους  στους γύρω δρόμους θυμίζει  αντάρτικο πόλεων,  μόνο που στην  προκειμένη περίπτωση, ένα καλά προστατευμένο αντάρτικο,  αφού από χείλη αστυνομικών ακούγεται δημοσίως ότι η κυβέρνηση γνωρίζει ποιοι εμπλέκονται σε αυτά τα περιστατικά,  άλλα δεν δείχνει διάθεση να τους συλλάβει .

Η όλη κατάσταση θα μπορούσε να είναι αστεία αν την ίδια στιγμή δεν ήταν τόσο σοβαρή . ΟΙ  ίδιοι οι αστυνομικοί οι οποίοι είναι ταγμένοι  να προστατεύουν τους πολίτες,  διαμαρτύρονται και  ζητούν προστασία γιατί κινδυνεύει η δική τους  ζωή απο συμμορίες και ασκέρια που επιτίθενται τόσο προκλητικά .

Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε να απαξιώνεται ο ρόλος της αστυνομίας και να ευνουχίζεται με διάφορες πρακτικές . Ο ρόλος της καταντάει να είναι διακοσμητικός και παρατηρείται μια  ιδιότυπη  ασυλία  στις ομάδες αυτές,  που ανενόχλητα δημιουργούν επεισόδια και υποδαυλίζουν τη συνοχή της δημόσιας τάξης .

Οι φιλικές σχέσεις και οι δεσμοί που ενώνουν τη σημερινή κυβέρνηση με τις ομάδες αυτές τους δίνουν μια αβανταδόρικη ώθηση να συμπεριφέρονται  σαν   κράτος εν κράτει . Η εισβολή και κατάληψη των Πανεπιστημίων είναι ένα φαινόμενο που προϋπήρχε,  αλλά εδραιώθηκε στις μέρες της αριστερής διακυβέρνησης και αναπτύχθηκε και σε άλλες πανεπιστημικακές μονάδες κάτι σαν αλυσίδα ή  δίκτυο καταστημάτων κάνοντας τη παρουσία τους αισθητή με κάθε τρόπο.
Η πρόσφατη κατάληψη του γραφείου  της Φιλοσοφικής  απο τον Ρουβίκωνα  και η ανακατάληψη του απο φοιτητές και καθηγητές αλλά και η εκ νέου κατάληψη του από  την εν λόγω Αναρχική Συλλογικότητα δείχνουν το επίπεδο στο οποίο κινείται γενικότερα η χώρα . Μια μεγάλη παιδική χαρά χωρίς ίχνος σοβαρότητας και μετά αναρωτιέται κανείς γιατί οι νέοι επιλέγουν να φεύγουν όσοι μπορούν για σπουδές στο εξωτερικό και στη συνέχεια να παραμένουν εκεί .

Και ενώ το υγιές κομμάτι της νεολαίας σπουδάζει, εργάζεται ή μεταναστεύει για να ελπίζει σε μια καλύτερη ζωή,  οι επαναστάτες χωρίς αιτία συνεχίζουν ανενόχλητοι την κατεδάφιση των θεσμών της χώρας,  καταλύοντας κάθε έννοια σεβασμού προς τη δημοκρατία και τις αρχές της,  προμοτάροντας τη βία την οποίαν ασπάζονται ως όπλο για να πετύχουν τις αδιευκρίνιστες επιδιώξεις τους .

Και η σημερινή κυβέρνηση στέκει αμήχανη να αντιδράσει   γιατί οι ομάδες αυτές είναι βγαλμένες από τα σπλάχνα της και τις αντιμετωπίζει με αγάπη και στοργή σαν τα άτακτα παιδιά της οικογενείας που λοξοδρόμησαν ,  μια λάιτ μορφή τρομοκρατίας που όμως κάποια στιγμή θα συμβεί η στραβή κατά την προσφιλή έκφραση της κας Δούρου και θα συμβεί το μοιραίο, γιατί έτσι γίνεται πάντα όλοι οι παραβάτες ξεκινούν από τα μικρά και φτάνουν στα μεγάλα . Και τότε η ευθύνη θα βαραίνει όλους εκείνους που δεν τράβηξαν έγκαιρα το αυτί στη μικρή συμμορία ανοήτων που παίζει με τις μολότοφ και τις ανθρώπινες ζωές .

Όταν η ίδια η αστυνομία παρουσιάζεται ανίσχυρη  να προστατευτεί από τέτοιου είδους επιθέσεις, τότε ποιος είναι εκείνος ο φορέας που  θα προσφέρει προστασία στους πολίτες; Όταν στελέχη της αστυνομίας δηλώνουν ότι τα χέρια τους είναι δεμένα τότε  ποιος καταργεί ουσιαστικά την τάξη και παραδίδει τη χώρα στην αναρχία ;  Με τις ευλογίες ποιων ευνουχίζεται η αστυνομία και καθίσταται αδύναμη να αντιδράσει;

Και ο λαός παρακαλουθεί χωρίς αντίδραση  παραχωρώντας τη σιωπηρή του συναίνεση  δίνοντας το δικαίωμα  στις ομάδες καταστροφής να συνεχίζουν να παίζουν με τη φωτιά και όταν θα συμβεί το κακό θα βγουν όλοι να πούνε ότι το περίμεναν κάτι τέτοιο ….Κάτι σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία , μόνο που δεν ξέρουμε ποιο σπίτι θα κλαίει τότε …

Δύο αιώνες γερμανικής ιστορίας – Προδημοσίευση από την “Όλγα” του Μπ. Σλινκ

Δύο αιώνες γερμανικής ιστορίας καλύπτει η «Όλγα», το καινούργιο μυθιστόρημα του Μπέρνχαρντ Σλινκ (Bernhard Schlink). Χωρίς να φορτώνει το βιβλίο με ιστορικές λεπτομέρειες, ο συγγραφέας του «Διαβάζοντας στη Χάννα» κατορθώνει να παρακολουθήσει την πορεία της ηρωίδας του από τα πρώτα της βήματα μέχρι το τέλος της, επιχειρώντας μια αναδρομή από το γαλλογερμανικό πόλεμο του 1871, την ίδρυση του γερμανικού Ράιχ, το ίδιο έτος, και τους παγκόσμιους πολέμους ως τη μεταπολεμική ανοικοδόμηση, το γερμανικό Μάη του 1968 και τις ημέρες μας.

Τα τραύματα από το εθνικό παρελθόν, οι προκαταλήψεις, τα λάθη και ο ταξικός αποκλεισμός δυσκολεύουν τη ζωή των ηρώων και τους κάνουν ανίκανους να ερωτευτούν. Σήμερα δημοσιεύουμεαπόσπασμα από το βιβλίο του Σλινκ, που πρόκειται να κυκλοφορήσει στο αμέσως προσεχές διάστημα από τις εκδόσεις Κριτική, σε μετάφραση Απόστολου Στραγαλινού.

Ακολουθεί απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Όλγα»

«Συνέχισε να διδάσκει στο χωριό της μέχρι την προβλεπόμενη από τη Συνθήκη των Βερσαλλιών παράδοση της κυριαρχίας των εδαφών βόρεια του ποταμού Μέμελ στη γαλλική διοίκηση, προτού η Λιθουανία προσαρτήσει το 1923 ολόκληρη την περιοχή. Μετά δίδασκε σε ένα χωριό νότια του Μέμελ.

Η χαρά της εκείνο τον καιρό ήταν ο ‘Αικ, ένα ικανό, εφευρετικό και επιδέξιο παιδί. Τα χέρια του έπιαναν και μπορούσε να κατασκευάσει μια βάρκα ή ένα αυτοκινητάκι. Ταυτόχρονα όμως ήταν ένας ονειροπόλος που δεν χόρταινε να ακούει για μακρινές θάλασσες και χώρες στα πέρατα της Γης. Όταν ανακάλυψε τον Τζόναθαν Σουίφτ και τον Ντάνιελ Ντεφόε, η Όλγα άρχισε να του διηγείται ιστορίες από τα ταξίδια του Χέρμπερτ στη Γερμανική Νοτιοδυτική Αφρική, στην Αργεντινή, στην Καρελία, στις χερσονήσους και στη Σιβηρία. Τη Σπιτσβέργη και το γεγονός ότι ο Χέρμπερτ ήταν ακόμη αγνοούμενος προτίμησε να τα αποσιωπήσει.

Στον ‘Αικ παρουσίαζε έναν ηρωικό Χέρμπερτ και όχι το αγόρι από την Πομερανία που υπερεκτίμησε τον εαυτό του καταλήγοντας χαμένος στους πάγους, έναν λάτρη της περιπέτειας με άσβεστη την επιθυμία της απεραντοσύνης και των μακρινών ταξιδιών που δεν το έβαζε ποτέ κάτω, άντεχε στις χειρότερες κακουχίες και αψηφούσε τους μεγαλύτερους κινδύνους. Ήταν σαν να επιδίωκε να τον φαντάζεται με τον τρόπο που εκείνος έβλεπε τον εαυτό του και ήθελε να τον βλέπουν οι άλλοι, παρότι στα μάτια του κόσμου δεν ήταν παρά ένας αποτυχημένος. Σαν να είχε ξεχάσει τις κατηγορίες που διατύπωνε εναντίον του εαυτού της. Μεταγενέστερα καταλήφθηκε από τον φόβο ότι ο ‘Αικ, όπως ο Χέρμπερτ, θα χάσει τον προσανατολισμό της ζωής του και στο τέλος θα καταστραφεί παίρνοντας στον λαιμό του κι άλλους. Όμως ο λόγος της δεν επιδρούσε πια πάνω του.

Χάρη στις ικανότητές του, ο ‘Αικ κατάφερε να φύγει από το χωριό και να πάει στην πόλη, μετά από το δημοτικό να φοιτήσει σε γυμνάσιο και από το Τιλσίτ να μετοικήσει στο Βερολίνο, όπου σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πολυτεχνείο. Η Όλγα τον θαύμαζε κάθε φορά που τον επισκεπτόταν: ψηλός, ξανθός, με ολοκάθαρο πρόσωπο και γαλανά μάτια, αθλητικός, καλλιεργημένος. Μετέπειτα κέρδισε βραβεία, έχτισε ένα πολυκατάστημα στη Χάλε, ένα ξενοδοχείο στο Μόναχο, την πρεσβεία στη Γένοβα και έζησε πολλά χρόνια στην Ιταλία. Η Όλγα τον επισκέφθηκε κι εκεί μια φορά. Ο ‘Αικ τη γύρισε σε όλα τα αξιοθέατα της Ρώμης και της γνώρισε μια νεαρή συνάδελφό του εβραϊκής καταγωγής, καλλιεργημένη και ευφυέστερη από αυτόν, κάτι που όπως φαινόταν δεν το είχε αντιληφθεί και ο ίδιος. Η Όλγα συμπάθησε τη γυναίκα. Μέσα της ευχήθηκε να αποδεχόταν ο ‘Αικ την ανωτερότητά της και να τους έβλεπε παντρεμένους. Μια μέρα όμως έπαψε να την αναφέρει στα γράμματά του.

Το καλοκαίρι του 1936 ο ‘Αικ επέστρεψε από την Ιταλία, προσχώρησε στο εθνικοσοσιαλιστικό Γερμανικό εργατικό Κόμμα και από κει στα Ες Ες. ‘Αρχισε να φαντασιώνεται έναν γερμανικό ζωτικό χώρο που θα εκτεινόταν από την περιοχή του Μέμελ μέχρι τα Ουράλια, εδάφη με μελανόχωμα, στέπες, κυματιστούς αχανείς σιτοβολώνες, πλούσια κοπάδια βοδιών. Στη χώρα της φαντασίας του πρόβαλλαν μόνο γερμανικά προπύργια. Έξω από αυτά δεν υπήρχε τίποτα, κενό. Οι εργάτες και οι εργάτριες που είχε ανάγκη η χώρα του, όπως το αλέτρι χρειάζεται το βόδι και η άμαξα το άλογο, κατέφθαναν κάθε πρωί από παντού και κάθε βράδυ εξαφανίζονταν στο πουθενά. Η υπερήφανη διοίκηση του τόπου θα εξάλειφε τη σλαβική μιζέρια και θα αναδείκνυε τη γερμανική λαμπρότητα.

Η Όλγα αδυνατούσε να το πιστέψει. Είχε παρακολουθήσει στενά όλες του τις κλίσεις, τα αναγνώσματα, τους έρωτές του, είχε μιλήσει μαζί του για τα πάντα, είχε υποστηρίξει κάθε του βήμα. Και τώρα αυτό; Πώς μπορούσε ο ‘Αικ να απομακρυνθεί σε τέτοιον βαθμό από τα πιστεύω και τη στάση ζωής που πρέσβευε η ίδια; Ανέκαθεν ψήφιζε τους σοσιαλδημοκράτες, μολονότι ποτέ της δεν εντάχθηκε στο κόμμα. Ήταν υπέρ του δημοκρατικού πολιτεύματος γιατί οι δασκάλες είχαν αποκτήσει περισσότερη αξία από τα χρόνια του Κάιζερ, οι αρμοδιότητές τους είχαν διευρυνθεί και ο μισθός τους ήταν πλέον ικανοποιητικός. Συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο του Γενικού Συλλόγου Γερμανίδων Δασκάλων μέχρι την απόφαση διάλυσής του προκειμένου να προλάβει την ευθυγράμμισή του με τον εθνικοσοσιαλισμό, τον οποίο η Όλγα απέρριπτε από την αρχή.

Ξανά ο στόχος ήταν να μεγαλώσει ακόμα πιο πολύ η Γερμανία, περισσότερο απ’ όσο το ήθελε και το κατόρθωσε ο Μπίσμαρκ στα χρόνια του. Και για να επιτευχθεί τούτο, τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο έπρεπε να τον ακολουθήσει ένας Δεύτερος.

Προσπάθησε να τον πείσει να σταματήσει τις φαντασιοκοπίες. Γεωργία και κτηνοτροφία; Μα όταν ήταν παιδί δεν προτιμούσε να μαστορεύει και να διαβάζει, από το να βοηθάει στην αγροικία; Δεν του μαραίνονταν τα γεράνια, δεν έχασε τη γάτα όταν σπούδαζε; Δεν σπούδασε αρχιτεκτονική και όχι αγροτική οικονομία; Τι σχέση είχε το όνειρο του απέραντου ορίζοντα με το κενό που δέσποζε από την ώρα που ανάτελλε ο ήλιος ως τη δύση του; Μα δεν υπήρχαν άνθρωποι παντού; Η Γερμανία δεν ήταν άλλωστε γεμάτη από σιτοβολώνες και κοπάδια βοδιών; Όμως δεν κατάφερε να τον μεταπείσει. Την αντιμετώπιζε με τη στοργική περιφρόνηση που επιδεικνύεται προς όσους το προχωρημένο της ηλικίας δεν τους επιτρέπει να καταλαβαίνουν τα σημεία των καιρών.

Κατά τη διάρκεια των θερινών διακοπών η Όλγα ανέβασε πυρετό. Νομίζοντας πως πρόκειται για γρίπη, έμεινε στο κρεβάτι. Ένα πρωί ξύπνησε και συνειδητοποίησε ότι είχε χάσει την ακοή της. Ο γιατρός δοκίμασε διάφορα γιατροσόφια. Ακόμα και μετά από καιρό η Όλγα αναρωτιόταν αν ο γιατρός είχε πιστέψει πραγματικά στη θεραπεία ή αν απλώς προσπάθησε με ήπιο τρόπο να την εξοικειώσει με την ιδέα ότι στα πενήντα τρία της ήταν πλέον κουφή.

Ακολούθησε η απόλυσή της. Η διεύθυνση εκπαίδευσης ήθελε έτσι κι αλλιώς να την ξεφορτωθεί, καθώς δεν ταίριαζε στη νέα εποχή. Δεν θα σταματούσε τη διδασκαλία αν δεν της το επέβαλλαν. Περιμένοντας όμως από καιρό ότι οι ναζί θα την έδιωχναν, το σχολείο της φαινόταν ολοένα και πιο ξένο. εξάλλου πρόσφερε τις υπηρεσίες της πάνω από τριάντα χρόνια και ίσως είχε έρθει ο καιρός να σταματήσει.

Η καλή φήμη της τοπικής Σχολής Κωφών του Μπρέσλαου την ώθησε να μετακομίσει εκεί. H επάρκεια της γλώσσας και του λεξιλογίου της τη βοήθησαν να αποκτήσει αξεπέραστη ικανότητα ανάγνωσης των χειλιών. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών σκόπευε να παραμείνει στην πόλη. Αρκετά είχε ζήσει στην ύπαιθρο. Τελικά όμως εγκαταστάθηκε σε ένα χωριό, γιατί εκεί το κόστος ζωής ήταν φθηνότερο. Μιας και ήταν ικανή και επιδέξια μοδίστρα που από τα χρόνια της Παιδαγωγικής Ακαδημίας έραβε όλα τα ρούχα μόνη της, γρήγορα βρήκε πελάτισσες στο Μπρέσλαου. Μερικές φορές δούλευε στα σπίτια τους, ενώ σε άλλες περιπτώσεις έπαιρνε τα ρούχα στο σπίτι της και τα παρέδιδε έτοιμα ύστερα από λίγες μέρες. Η απόσταση με το τρένο ήταν μία ώρα.

Ντυνόταν κομψά, μαγείρευε, φρόντιζε τον κήπο της, έκανε περιπάτους, ενώ πότε πότε την επισκέπτονταν παλιοί μαθητές και μαθήτριές της, οι φίλοι της από την περιοχή του Μέμελ μαζί με τα παιδιά τους, ο ‘Αικ. Η μουσική τής έλειπε κάθε μέρα. Στο σχολείο τραγουδούσε μαζί με τα παιδιά, στην εκκλησία διεύθυνε τη χορωδία και έπαιζε εκκλησιαστικό όργανο, ενώ λάτρευε να πηγαίνει στα κοντσέρτα που διοργανώνονταν περιστασιακά στο Τιλσίτ. Τώρα πια μόνο διάβαζε τις παρτιτούρες παίζοντας στον νου της τη μουσική, ωστόσο αυτό δεν ήταν παρά ένα θλιβερό υποκατάστατο. Αγαπούσε επίσης τους ήχους της φύσης, τα πουλιά, το θρόισμα του ανέμου, τον παφλασμό της θάλασσας. Της άρεσε τα καλοκαίρια να την ξυπνούν οι κότες και τους χειμώνες οι καμπάνες της εκκλησίας. Χαιρόταν που δεν μπορούσε να ακούσει τα μεγάφωνα. Ο κόσμος είχε γίνει πιο θορυβώδης με την άνοδο των ναζί. Είχαν εγκαταστήσει παντού μεγάφωνα για να μεταδίδουν ξανά και ξανά βροντερούς λόγους, εμβατήρια και δημόσιες ανακοινώσεις και να μην τους ξεφεύγει άνθρωπος. Τίποτα όμως δεν ηχεί τόσο άσχημα στο αυτί, που για να μην το ακούει κανείς να προτιμά να μην ακούει ούτε τα καλά».

Καρδιαγγειακά, καρκίνος και σακχαρώδης διαβήτης οι μάστιγες του σύγχρονου κόσμου

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο καρκίνος και ο σακχαρώδης διαβήτης χαρακτηρίζονται από τους ειδικούς ως οι μάστιγες του σύγχρονου κόσμου, ενώ σοβαρότατη απειλή για την υγεία συνιστούν οι οφθαλμολογικές παθήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε τύφλωση, παρά τις διαθέσιμες νέες διαγνωστικές και θεραπευτικές μεθόδους. Επιπλέον, οι επιπτώσεις σύγχρονου τρόπου ζωής και της οικονομικής δυσπραγίας που κυριαρχεί επηρεάζουν την ψυχική υγεία και ευθύνονται για την αύξηση των ψυχιατρικών διαταραχών. Τα παραπάνω είναι μόνο κάποια από τα θέματα που θα συζητηθούν στην διάρκεια του 27ου Ιατρικού Συνεδρίου Ενόπλων Δυνάμεων που θα διεξαχθεί από τις 18 έως τις 20 Οκτωβρίου στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές του συνεδρίου, οι καρδιαγγειακές παθήσεις ευθύνονται σήμερα για περισσότερους από 17 εκατομμύρια θανάτους σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι αποτελούν πάνω από το 30% της παγκόσμιας θνησιμότητας. Το πλέον απογοητευτικό, όμως, είναι ότι η “έκρηξη” αυτή αναμένεται να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια, καθώς εκτιμάται ότι μέχρι το 2025 ο αριθμός των θανάτων από καρδιαγγειακά νοσήματα αναμένεται να ξεπερνά τα 25 εκατομμύρια.

Εξάλλου, όπως προκύπτει και από τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, ο καρκίνος αποτελεί στις μέρες μας μια από τις κύριες αιτίες θανάτου παγκοσμίως. Το 2010 η νόσος αντιστοιχούσε σε 7,6 εκατομμύρια θανάτους (21% περίπου του συνόλου των θανάτων σε παγκόσμια κλίμακα), αριθμός που αναμένεται να συνεχίσει να αυξάνεται, με περίπου 13,1 εκατομμύρια θανάτους το 2030 σε διεθνές επίπεδο. Στην Ελλάδα, διαγιγνώσκονται άνω των 20.000 νέων περιπτώσεων νεοπλασματικών ασθενειών σε άνδρες και άνω των 15.000 σε γυναίκες ετησίως. Οι συχνότερες νεοπλασίες στον ανδρικό πληθυσμό είναι οι καρκίνοι του πνεύμονα, του προστάτη, της ουροδόχου κύστης, του παχέος εντέρου και του ήπατος, ενώ μεταξύ των Ελληνίδων συχνότερα εμφανίζεται ο καρκίνος του μαστού, του παχέος εντέρου, του πνεύμονα, των ωοθηκών και της μήτρας.

Σε ό,τι αφορά τον σακχαρώδη διαβήτη, η νόσος υπολογίζεται ότι σήμερα αποτελεί τη 12η αιτία θανάτου παγκοσμίως και προβλέπεται ότι το 2030 θα είναι η 7η, ενώ οι διαβητικοί εμφανίζουν διπλάσια θνησιμότητα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Στην Ελλάδα, το ποσοστό των πασχόντων από διαβήτη το 2003 ήταν 57,1%, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, και για τις επόμενες δεκαετίες οι επιστημονικές προβλέψεις συνηγορούν υπέρ της μεγάλης αύξησης του επιπολασμού της νόσου στη χώρα μας.

Ταυτόχρονα, είναι χαρακτηριστικό ότι οφθαλμολογικές παθήσεις όπως εκείνες της ωχράς κηλίδας συνιστούν, πλέον, μια σοβαρότατη “απειλή” για την όρασης εκατομμυρίων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ηλικιακή εκφύλιση της ωχράς αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης των πασχόντων ηλικίας άνω των 60 ετών, το διαβητικό οίδημα της ωχράς αποτελεί την κύρια αιτία τύφλωσης των ατόμων εργασιακής ηλικίας που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, ενώ και το οίδημα της ωχράς, που οφείλεται σε θρόμβωση φλεβών του αμφιβληστροειδούς, αποτελεί συχνή αγγειακή αιτία τύφλωσης για τους ενήλικες.

Επιπλέον, οι επιπτώσεις του σύγχρονου τρόπου ζωής και της οικονομικής δυσπραγίας που κυριαρχεί στα ευρύτερα κοινωνικά στρώματα, φαίνεται ότι θα ακολουθούν την παθούσα γενιά και θα την επηρεάζουν για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, καθώς οι σημερινοί Έλληνες πολίτες διακατέχονται από συναισθήματα παραμέλησης και μη σεβασμού, τα οποία εξαπλώνονται όλο και περισσότερο και δημιουργούν το κλίμα της “ατομικής και κοινωνικής ψυχικής διαταραχής”.

Τιτάνιος

Διαβάσαμε αυτές τις ημέρες για τη βράβευση του Αρχιεπισκόπου Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας, Κυρίου Αναστασίου, από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης για το τιτάνιο έργο του. Και πώς άλλωστε θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά, αφού ο Αρχιεπίσκοπος έχει κάνει τόσα πολλά, έχει προσφέρει ένα τεράστιο ιεραποστολικό, φιλανθρωπικό και κοινωνικό έργο σε όλες τις θέσεις τις οποίες κλήθηκε να υπηρετήσει.

Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα

Εμείς εδώ μιλάμε για τις λέξεις και θα πούμε ότι το επίθετο τιτάνιος πρωτοσχηματίζεται και αρχίζει να χρησιμοποιείται στα ελληνιστικά χρόνια. Ο τιτάνιος είναι αυτός που σχετίζεται με τους Τιτάνες, τα μυθικά αυτά όντα, που είχαν υπεράνθρωπες δυνατότητες και είχαν γεννηθεί από την ένωση της Γαίας με τον Ουρανό. Κάποιοι από αυτούς ήταν  ο Επιμηθέας, ο Προμηθέας, ο Κρόνος, ο Ιαπετός. Υπήρχαν και γυναίκες Τιτάνες, όπως η Ρέα και η Μνημοσύνη, γεγονός που μας κάνει να καταλάβουμε ότι η δύναμη δεν είναι ίδιον αποκλειστικά των ανδρών.

Οι αρχαίοι μας συνέδεαν τη λέξη ὁ Τιτάν, τοῦ Τιτᾶνος, που είναι παλιά, ομηρική, με το ρήμα τείνω, δηλαδή τεντώνω. Άλλοι μελετητές της γλώσσας και της ιστορίας των λέξεων λένε γι΄ αυτήν ότι μάλλον προήλθε από το ρήμα τίω (=πληρώνω, αποδίδω σεβασμό), επειδή αρχικά ο Τιτάν ήταν μια αξιοσέβαστη ηλιακή θεότητα που ήλθε από τη Μ. Ασία.

Σε κάθε περίπτωση, οι αρχαίοι Τιτάνες ήταν πολύ δυνατοί και όποιος είχε τη δύναμη και την αντοχή τους ήταν τιτάνιος ή τιτανικός. Κι αυτό το τιτανικός μάς φέρνει στο νου το περίφημο πλοίο, τον Τιτανικό, που είχε πράγματι κάτι από τη γεύση των Τιτάνων, ήταν ένα μεγάλο υπερωκεάνιο, που το παρθενικό του ταξίδι είχε ως αποτέλεσμα μια τιτάνια καταστροφή.

Οι αρχαίοι μας είχαν Τιτανοκτόνους, Τιτανομαχίες, Τιτανοκράτορες, ολόκληρη δηλαδή Τιτανολεξιλογία.

Η δύναμη των Τιτάνων πέρασε και στις άλλες γλώσσες, όπως στα γαλλικά. Έτσι, δημιούργησαν εκείνοι τον titanesque, τον υπεράνθρωπο, η σημασία του οποίου ήλθε ως αντιδάνειο και στη δική μας γλώσσα.

Ο τιτάνιος έδωσε και το τιτάνιο, μέταλλο που το αποκαλούμε έτσι λόγω της ανθεκτικότητας των κραμάτων του.

Ο τιτάνιος είναι γιγάντιος και σε πιο προφορικά ελληνικά γίνεται τιτανοτεράστιος.

Τιτάνιο είναι ένα έργο, τιτάνια μια προσπάθεια, μια επιχείρηση διάσωσης, μια μάχη, προσφορά, σύγκρουση, τιτάνιος ένας αγώνας. Όλα αυτά λέγονται αλλιώς κολοσσιαία, ηράκλεια, κυκλώπεια, τεράστια, υπερμεγέθη.

Κάθε συνώνυμο του τιτάνιος είναι λίγο, για να αποδώσει το μέγεθος της προσφοράς και του πνευματικού διαμετρήματος του Αρχιεπισκόπου Αλβανίας.

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Η επέλαση του σκότους

*Του Noah Rothman

Η Νίκι Χέιλι θα λείψει στους φιλελεύθερους Αμερικανούς. Σε μια στιγμή που ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μοιάζει να απορρίπτει την προώθηση της φιλελεύθερης δημοκρατίας στο εξωτερικό, η αφοσίωση της Χέιλι στην ελευθερία ήταν πολύτιμη.

Ένα ανάλογο σκότος όμως καλύπτει όλο τον πλανήτη. Ανελεύθερες κυβερνήσεις επιτίθενται όλο και πιο ξεδιάντροπα στην ανθρώπινη ελευθερία και οι πολίτες των δημοκρατικών χωρών πάσχουν από μια κρίση αυτοπεποίθησης. Η απειλή είναι ιδιαίτερα μεγάλη, όχι επειδή είναι πρωτοφανής, αλλά επειδή εκείνοι στους οποίους στηριζόμασταν κάποτε δεν είναι πια αποφασισμένοι να αντισταθούν.

Πριν από μερικές εβδομάδες, ο πρόεδρος της Interpol Μενγκ Χονγκουέι εξαφανίστηκε μετά την άφιξή του στην Κίνα. Στη συνέχεια έγινε γνωστό ότι ο Μενγκ κρατείται με την κατηγορία της δωροληψίας και ότι η παραίτησή του έγινε δεκτή. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας δεν θα υποστεί συνέπειες γι’αυτή την υπονόμευση ενός θεσμού που είναι εντεταλμένος να συντονίζει τις διεθνείς προσπάθειες της αστυνομίας.

Η είδηση αυτή ήρθε εν μέσω πληροφοριών ότι η κινεζική κυβέρνηση «νομιμοποίησε» επισήμως την ύπαρξη στρατοπέδων αναμόρφωσης, όπου ένα εκατομμύριο Ουιγούροι Μουσουλμάνοι υπόκεινται σε «ιδεολογική μεταμόρφωση» με στόχο την απαλλαγή τους από την αφοσίωσή τους στη θρησκεία. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι υποχρεώνονται να μάθουν τη Μανδαρινική, να φωνάζουν φιλοκομμουνιστικά συνθήματα και να επαναλαμβάνουν κώδικες συμπεριφοράς που αφορούν τους τουρκόφωνους μουσουλμάνους της Κίνας. Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται αυτή η εκστρατεία – με παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δεν έχουν ξαναγίνει μετά την Πολιτιστική Επανάσταση – δείχνει ότι το Πεκίνο δεν φοβάται αντίποινα.

Η μεταχείριση της μουσουλμανικής μειονότητας στην Κίνα είναι όμως ευνοϊκή σε σχέση μ’εκείνη στη Μυανμάρ. Το κράτος ακολουθεί εκεί απέναντι στους μουσουλμάνους Ροχίνγκια μια κανονική επιχείρηση εθνοκάθαρσης και οι ερευνητές των Ηνωμένων Εθνών μιλούν για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και υποκινούμενη από το κράτος γενοκτονία. Κανείς δεν βοηθά όμως τους Ροχίνγκια και όσοι καταφέρνουν να διαφύγουν επιστρέφονται συχνά στους διώκτες τους.

Η χρονιά αυτή είναι ιδιαίτερα αιματηρή για τους δημοσιογράφους, κι όχι μόνο στη Ρωσία, όπου η άσκηση της δημοσιογραφίας ισοδυναμεί εδώ και μια δεκαετία με αυξημένο κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα. Η Βικτόρια Μαρίνοβα, η βουλγάρα δημοσιογράφος που αποκάλυψε την κατάχρηση ευρωπαϊκών πόρων από εγχώριους πολιτικούς, βρέθηκε βιασμένη και δολοφονημένη σε ένα πάρκο. Η Δάφνη Καρουάνα Γκαλίζια, που εργαζόταν στο πεδίο του παγκόσμιου ξεπλύματος χρήματος, δολοφονήθηκε από βόμβα που είχε τοποθετηθεί στο αυτοκίνητό της. Ο 27χρονος Γιαν Κούτσιακ  και η αρραβωνιαστικιά του πυροβολήθηκαν και σκοτώθηκαν στο σπίτι τους, στο Βέλκα Μάτσα της Σλοβακίας, μετά την αποκάλυψη από τον Κούτσιακ της εκτεταμένης διαφθοράς στους κόλπους της κυβέρνησης. Και ο σαουδάραβας διαφωνών δημοσιογράφος Τζαμάλ Κασόγκι πιστεύεται ότι δολοφονήθηκε μέσα στο σαουδαραβικό προξενείο της Κων/πολης με εντολή από το Ριάντ. Τακτικός συνεργάτης της Washington Post, ο Κασόγκι ετοιμαζόταν να ιδρύσει μια οργάνωση για την προώθηση της ελευθερίας και της δημοκρατίας στον αραβικό κόσμο.

Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του Μπόρις Νεμτσόφ στη Ρωσία, με πιθανή εμπλοκή του Κρεμλίνου, οι Ηνωμένες Πολιτείες κατηγόρησαν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας ότι ενεπλάκη στο φόνο του στελέχους της αντιπολίτευσης Φερνάντο Αλμπάν. Πριν από δύο χρόνια, ο τοπικός επικεφαλής της πολιτικής αντιπολίτευσης της χώρας Χερμάν Μαβάρε δολοφονήθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι. Η δολοφονία πολιτικών της αντιπολίτευσης αποτελεί συχνό φαινόμενο της πολιτικής ζωής στη Ρουάντα, τη Ζιμπάμπουε, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, τη Σερβία και το Τατζικιστάν. Η θρησκευτική ελευθερία σε όλο τον κόσμο υποχωρεί και οι διώξεις θρησκευτικών μειονοτήτων αυξάνονται. Σε χώρες όπως η Τουρκία, η Νικαράγουα, η Πολωνία, η Ουγγαρία και οι Φιλιππίνες, οι δημοκρατικοί θεσμοί υπονομεύονται καθημερινά.

Τα ανελεύθερα πολιτικά κινήματα που αναλαμβάνουν τον έλεγχο διαφόρων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων δεν κατέλαβαν την εξουσία. Την κέρδισαν. Η άνοδος των «νέο-μαοϊκών» στην Κίνα και η αποκατάσταση της σταλινικής κληρονομιάς στη Ρωσία σημειώθηκαν σε περιόδους ευημερίας και ανοιγμάτων προς τον κόσμο, στοιχείων που κάποτε θεωρούνταν ασπίδες στον αυταρχισμό. Αλλά συνέβη το αντίθετο.

Τα λαϊκιστικά κινήματα έχουν διοχετεύσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια εναντίον του «συστήματος» με το επιχείρημα ότι η ευημερία είναι πραγματική, αλλά δεν κατανέμεται ισότιμα. Ο φιλελευθερισμός είναι μια αρετή, αλλά προκαλεί αταξία. Οι δημοκρατίες της ελεύθερης αγοράς αποδιοργανώνουν.

Αυτό που φαίνεται να διαμορφώνεται είναι ένας κόσμος όπου δεν κυριαρχούν πλέον οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι γεωπολιτικές δομές τις οποίες κάποτε υποστήριζαν. Ο κόσμος αυτός θα είναι ένα πιο σκοτεινό μέρος. Από μια άποψη, είναι ήδη γύρω μας.

 

*Ο Νόα Ρόθμαν είναι αρθρογράφος του Commentary

 (Πηγή: The Commentary Μagazine)