Το Γερμανικό Υπ. Εξωτερικών αυστηροποιεί τις ταξιδιωτικές οδηγίες για την Τουρκία

25/10/2018

Το ομοσπονδιακό Υπουργείο Εξωτερικών αυστηροποιεί τις ταξιδιωτικές οδηγίες για την Τουρκία και προειδοποιεί -πιο ξεκάθαρα από προηγούμενες εκδόσεις οδηγιών- τους γερμανούς πολίτες αναφορικά με την έκφραση επικριτικών απόψεων για την τουρκική κυβέρνηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως αναφέρεται σε τηλεγράφημα του DPA.

«Ωστόσο, ακόμα και τέτοιου είδους απόψεις οι οποίες σύμφωνα με το γερμανικό δίκαιο καλύπτονται από την ελευεθερία της έκφρασης, μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για ποινική δίωξη στην Τουρκία», όπως αναφέρεται στο επικαιροποιημένο απόσπασμα της οδηγίας, στην ιστοσελίδα του ομοσπονδιακού Υπουργείου Εξωτερικών. Αρκεί ακόμα και ένα «like» σε κείμενο κάποιου άλλου για να κινηθεί διαδικασία ποινικής δίωξης σε κάποιες περιπτώσεις, όπως αναφέρεται. «Πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του ότι ακόμα και μη δημόσια σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα, όπως για παράδειγμα μέσω ανώνυμης καταγγελίας ποινικών εγκλημάτων στις τουρκικές αρχές, προωθούνται στις τουρκικές δικαστικές αρχές».

Σε περίπτωση καταδίκης για «προσβολή του προέδρου» ή «προπαγάνδα για τρομοκρατική οργάνωση», κινδυνεύει κανείς με πολυετή κάθειρξη. Αλλες συλλήψεις βασίζονται στην υποψία σύνδεσης με οργανώσεις που χαρακτηρίζονται τρομοκρατικές στην Τουρκία, όπως το κίνημα Gülen.

Αναφορικά με την απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία για γερμανούς υπηκόους, στην επικαιροποιημένη οδηγία αναφέρονται τα εξής: «Αν και επί της αρχής δεν ενημερώνεται κανείς για τις αιτίες απαγόρευσης εισόδου στη χώρα, δεν πρέπει να αποκλείεται ότι αυτό συνδέεται με ανώνυμες καταγγελίες. Διαπιστώνεται μάλιστα ότι ότι ένα μεγάλο μέρος των απορρίψεων αφορά πολίτες με κουρδική ή τουρκο-αλεβίτικη καταγωγή».

Οπως αναφέρεται στο τηλεγράφημα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αυστηροποίησε σημαντικά τις ταξιδιωτικές οδηγίες στις 20 Ιουλίου 2017, ως αντίδραση για τη σύλληψη του γερμανού ακτιβιστή ανθρωπίνων δικαιωμάτων Peter Steudtner. Η παράμετρος αυτή αποτέλεσε ένα βασικό στοιχείο μιας νέας, σκληρότερης γερμανικής πολιτικής προς την Τουρκία. Προηγήθηκαν περισσότερες από 20 συλλήψεις γερμανών πολιτών για πολιτικούς λόγους, μετά την αποτυχημένη απόπειρα πραξιμοπήματος το 2016. Μετά την άρση της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης στην Τουρκία το καλοκαίρι, το ομοσπονδιακό Υπ. Εξωτερικών χαλάρωσε ελαφρώς την οδηγία για τη χώρα, που αποτελεί αγαπημένο προορισμό διακοπών των Γερμανών, καταλήγει το τηλεγράφημα.

Εδώ ο Άκης… Εκεί ο Γιάννος… Που είναι ο Σημίτης;

25/10/2018

Δύο από τους κορυφαίους υπουργούς των κυβερνήσεων του Κώστα Σημίτη πιάστηκαν να έχουν βάλει, όχι το δάχτυλο, αλλά όλο το χέρι και μάλιστα μέχρι τον αγκώνα, μέσα στο βάζο με το μέλι. Ο Άκης και ο Γιάννος…
Δύο από τα πιο προβεβλημένα και ισχυρά στελέχη του ΠΑΣΟΚ, από την εποχή του Ανδρέα Παπανδρέου που «δημιουργήθηκαν», μέχρι και το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, οπότε και «μεγαλούργησαν» ως κραταιοί πυλώνες του, φροντίζοντας επιμελώς να… εκσυγχρονίσουν, μαζί με την χώρα, τα πορτοφόλια και τους λογαριασμούς τους.
Δύο «βαριά ονόματα» του ΠΑΣΟΚ, με εντελώς διαφορετικές αφετηρίες αλλά όπως αποδείχθηκε με σχεδόν πανομοιότυπο τερματισμό.
Δύο «αστέρια» της πολιτικής σκηνής και αγαπημένοι συνεργάτες του Κώστα Σημίτη, καθώς δεν έλειψαν ποτέ από κανένα υπουργικό τραπέζι των κυβερνήσεων του και δύο από τους μεγαλύτερους πολιτικούς κλέφτες, σύμφωνα με τις καταδίκες τους, που πέρασαν ποτέ από τον τόπο.
Κι όμως ο πρώην πρωθυπουργός, που τους περιέβαλε με τόση εμπιστοσύνη και που τους όρισε στις θέσεις ευθύνης που τελικά «υπηρέτησαν» τόσο αποτελεσματικά, για την τσέπη τους, δεν έχει νιώσει την ανάγκη να πει ούτε μία κουβέντα. Δεν έχει νιώσει την ανάγκη να δώσει κάποιες εξηγήσεις για τις επιλογές του. Να ψελλίσει μια συγγνώμη βρε αδερφέ γιατί δεν πήρε χαμπάρι τι γινόταν κάτω από τη μύτη του.
Μια συγγνώμη την οποία ξεκάθαρα οφείλει, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον για την ζημιά που οι εκλεκτοί του προκάλεσαν στον τόπο. Αν όχι να «απολογηθεί», όπως κανονικά θα έπρεπε ήδη να έχει κάνει ή όπως θα είχε κληθεί να κάνει σε οποιαδήποτε άλλη κανονική χώρα…

Ο ΛΙΜΟΣ: Το νουάρ ιστορικό μυθιστόρημα του Π. Αμυρά

25/10/2018

Το βιβλίο του Πάνου Αμυρά με τίτλο «Ο λιμός» (εκδόσεις Διόπτρα) παρουσιάστηκε στον Ιανό.

Π. Αμυράς για το μυθιστόρημά του «Ο λιμός»: Ήθελα να κλέψω ματιές από την Ιστορία

«Είχα ακούσει από την οικογένειά μου πολλά για την πείνα της Κατοχής και ίσως στο μέλλον οι γενιές των επιγόνων μας να διηγούνται όσα άκουσαν από τους γονείς ή τους παππούδες τους για τις δικές μας ημέρες. Τα ακούσματά μου για την Κατοχή με ώθησαν να διερευνήσω ιστορικά την περίοδο. Ο μεγαλύτερος κόπος ήταν ο χρόνος που δαπανήθηκε για την έρευνα. Το γράψιμο κράτησε λιγότερο». Έτσι παρουσίασε στον «Ιανό» ο Πάνος Αμυράς το μυθιστόρημά του «Ο λιμός», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Και ο Π. Αμυράς συμπλήρωσε: «Κατά τη διάρκεια της έρευνάς μου, είχα την ευκαιρία να εξοικειωθώ με σημαντικά ιστορικά πρόσωπα και να ανακαλύψω τις ιστορίες τους. Το βασικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι ότι ο μυθοπλαστικός του ήρωας, που είναι ντετέκτιβ, συμπλέκεται με αυτά τα πρόσωπα. Ήθελα να κλέψω ματιές από την Ιστορία και τις προβάλω στο μυθοπλαστικό μου υλικό. Και επιδίωξα επίσης να αναπαραστήσω τον τρόπο ζωής της Αθήνας την εποχή του λιμού, δείχνοντας πως πάντοτε υπάρχουν κάποιοι που βάζουν το γενικό καλό πάνω από το ατομικό συμφέρον».

Για το βιβλίο του Π. Αμυρά μίλησαν ο δημοσιογράφος Κώστας Γιαννακίδης και ο συγγραφέας Ευάγγελος Μαυρουδής. «Ξέραμε μέχρι τώρα ντετέκτιβ που πίνουν, τώρα έχουμε έναν ντετέκτιβ ο οποίος πεινάει» παρατήρησε ο Κ. Γιαννακίδης, σημειώνοντας ότι το βιβλίο είναι μια ανατομία της καθημερινής αθηναϊκής ζωής επί Κατοχής, που φέρνει τον αναγνώστη σε επαφή με μια μεγάλη γκάμα ιστορικών προσωπικοτήτων: «Ο συγγραφέας συνδυάζει τη συναρπαστική μυθιστορηματική του αφήγηση με τη διερεύνηση και την προβολή της πραγματικότητας εκείνων των χρόνων. Η έρευνά του είναι εκτεταμένη και ενδελεχής ενώ είναι φανερή η μέριμνά του για τη συγκέντρωση και την παρουσίαση των ιστορικών του πληροφοριών. Ο Αμυράς γράφει το πρώτο λογοτεχνικό του βιβλίο με απενοχοποιημένη δημοσιογραφική διάθεση ενώ από την άλλη είναι ολοφάνερη η ηθική στάση την οποία υιοθετεί».

«Μίξη Ιστορίας και μυθοπλασίας σε συνδυασμό με την πλοκή ενός νουάρ μυθιστορήματος. Αυτή είναι η ταυτότητα του βιβλίου του Αμυρά» επισήμανε ο Ευ. Μαυρουδής, προσθέτοντας ότι ο συγγραφέας καταπιάνεται με μιαν εξαιρετικά δύσκολη και οδυνηρή εποχή: «Μεγαλώσαμε με τις αναμνήσεις των γονιών μας για τον λιμό της Κατοχής ο οποίος προκλήθηκε από τις αρπακτικές ορέξεις των Γερμανών και των Βουλγάρων στη Βόρεια Ελλάδα αλλά και από τον ναυτικό αποκλεισμό του Πειραιά από τους ‘Αγγλους. Το μυθιστόρημα δεν έχει καμία ιστορική ανακρίβεια ή υπέρβαση και μιλάει για το βασανιστήριο της πείνας ενός λαού ο οποίος ήδη πριν από το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου βρισκόταν στα όρια της φτώχιας».

Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασε ο ηθοποιός Θάνος Τοκάνης, ο οποίος έκανε λόγο πριν από την ανάγνωσή του για το σασπένς και τους αφηγηματικούς χαρακτήρες του Αμυρά, όπως και για τον συνδυασμό μυθοπλαστικής φαντασίας και ιστορικής πραγματικότητας στη δουλειά του.

Και λίγα λόγια για την πλοκή. Τον Δεκέμβριο του 1941 η Αθήνα έχει βυθιστεί στον εφιάλτη του μεγάλου λιμού. Ένας λοχαγός των Ες Ες, ο οποίος ερευνά μια υπόθεση για λογαριασμό του υπουργού Προπαγάνδας, Γιόζεφ Γκέμπελς, δολοφονείται άγρια στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Την έρευνα της δολοφονίας αναλαμβάνει ο υπαστυνόμος Νίκος Αγραφιώτης, ο οποίος επιστρέφει στην ενεργό δράση, ύστερα από το καθεστώς διαθεσιμότητας στο οποίο είχε τεθεί λόγω της κλοπής της σβάστικας από την Ακρόπολη. Η υπόθεση παίρνει γρήγορα απρόβλεπτες διαστάσεις και ο υπαστυνόμος θα διαπιστώσει ότι έχει εμπλακεί σε ένα φονικό παιχνίδι ,όπου παίρνουν μέρος μαυραγορίτες, μέλη της δοσιλογικής κυβέρνησης, επίορκα στελέχη της Ειδικής Ασφάλειας και αξιωματικοί των Ες Ες. Μέσα από την περιπλάνησή του σε παράνομα στέκια, καζίνο και καμπαρέ, αλλά και στα κολαστήρια της Γκεστάπο, ο Αγραφιώτης θα αναζητήσει την αλήθεια ενώ με τη βοήθεια ενός βετεράνου της αστυνομίας και μιας μυστηριώδους κοπέλας θα βρεθεί μπροστά σε ένα παράτολμο σχέδιο που πρόκειται να κρίνει χιλιάδες ζωές.

Ανακαλύφθηκε ο πιο αργός αστέρας νετρονίων

25/10/2018

Μια διεθνής ομάδα αστρονόμων – ανάμεσα στους οποίους δύο ελληνικής καταγωγής επιστήμονες της διασποράς- ανακάλυψαν τον πιο αργά περιστρεφόμενο αστέρα νετρονίων (πάλσαρ) που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.

Το εν λόγω άστρο-σβούρα, που έχει ηλικία περίπου 14 εκατομμυρίων ετών και βρίσκεται στον αστερισμό της Κασσιόπης, περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του μία φορά κάθε 23,5 δευτερόλεπτα. Το ρεκόρ του πιο αργού πάλσαρ κατείχε έως τώρα ένα άστρο νετρονίων που έκανε μια περιστροφή κάθε 8,5 δευτερόλεπτα.

Το ρεκόρ του πιο γρήγορου πάλσαρ κατέχει ένα άστρο που κάνει μια περιστροφή σε μόλις 1,4 χιλιοστά του δευτερολέπτου. Συνεπώς το βραδύτερο πάλσαρ στριφογυρνάει περίπου 15.000 φορές πιο αργά από ό,τι το ταχύτερο, πράγμα που έχει εντυπωσιάσει τους επιστήμονες, οι οποίοι δεν περίμεναν να βρουν ένα τόσο…τεμπέλικο άστρο νετρονίων.

«Αυτό το πάλσαρ ήταν τελείως απρόσμενο. Είμαστε λιγάκι σοκαρισμένοι που ένα άστρο νετρονίων είναι δυνατό να περιστρέφεται τόσο αργά και παρόλα αυτά να δημιουργεί ισχυρούς ραδιοπαλμούς. Προφανώς τα πάλσαρ μπορούν να είναι βραδύτερα από ό,τι νομίζαμε, πράγμα που μας υποχρεώνει να αναθεωρήσουμε τις θεωρίες μας γι’ αυτά», δήλωσε ο ερευνητής Τζέισον Χέσελς του Ολλανδικού Ινστιτούτου Ραδιοαστρονομίας ASTRON και του Πανεπιστημίου του ‘Αμστερνταμ.

Οι ερευνητές, που πραγματοποίησαν την ανακάλυψη με το τηλεσκόπιο LOFAR της Ολλανδίας, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής “Astrophysical Journal”. Στην ερευνητική ομάδα συμμετείχαν οι αστρονόμοι Σωτήρης Σανιδάς του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ και Άρης Καραστεργίου των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Δυτικού Ακρωτηρίου στη Νότια Αφρική.

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει την τύχη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

25/10/2018

*Του Robert Harris

Το Brexit δεν είναι ο επίλογος μιας διαδικασίας που αποσταθεροποίησε τα τελευταία χρόνια την Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι κάτι χειρότερο. Είναι η αρχή του χάους. Όχι μόνο στο Ηνωμένο Βασίλειο. Παντού.

Ο,τιδήποτε μπορεί να σταματήσει το Brexit, όπως η τεράστια διαδήλωση στο Λονδίνο, είναι καλό. Το “ Leave” κέρδισε το 2016 επειδή δεν είχαν αναλυθεί επαρκώς οι συνέπειες της αποχώρησής μας από την ΕΕ. Τώρα όμως η κατάσταση έχει αλλάξει και η χώρα έχει διασπαστεί. Το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν πάντα τυχερό. Ή τουλάχιστον ήταν μέχρι σήμερα. Κερδίσαμε δύο παγκοσμίους πολέμους, η αυτοκρατορία μας διαλύθηκε με λίγα προβλήματα, η οικονομία μας ήταν πάντα ανθηρή. Τώρα όμως η τύχη μας μάς εγκαταλείπει.

Γιατί; Λόγω της αλαζονείας μας και της ασυνειδησίας μας. Ένα μεγάλο μέρος της ευημερίας μας το κερδίσαμε χάρις στην κοινή αγορά και τώρα δεν μπορούμε να αποχωρήσουμε χωρίς συνέπειες. Οι Βρετανοί πιστεύουν ότι αποτελούν ένα ιδιαίτερο έθνος, έχουμε μια αίσθηση ανωτερότητας για ιστορικούς λόγους κι έτσι τείνουμε να μην παίρνουμε μαθήματα από τη ζωή. Ελπίζω να κάνω λάθος, ελπίζω το Brexit να είναι ανώδυνο. Το ένστικτό μου όμως μου λέει ότι μας περιμένουν δύσκολοι καιροί.

Οι Times έγραψαν ότι η Τερέζα Μέι έπεσε θύμα πολιτικής δολοφονίας από τους εσωτερικούς της εχθρούς. Αλλά εγώ δεν συμφωνώ. Κανείς δεν θέλει να πάρει την πατάτα που καίει τη Μέι. Ανθρωποι όπως ο Μπόρις Τζόνσον ή ο Τζέικομπ Ρις-Μογκ κινούνται μόνο από τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Εμένα μου θυμίζουν τους Πατρίκιους, που στο τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας προσπάθησαν να ξεσηκώσουν τον λαό εναντίον των «ελίτ». Αλλά είχαν κακό τέλος.

Το ίδιο τέλος θα έχει πιθανότατα και το Ηνωμένο Βασίλειο. Αν δεν υπάρξει συμφωνία για το Brexit, το χάος θα είναι κοντά. Το χειρότερο σενάριο είναι μπροστά μας: άτακτο Brexit, χάος, κατάρρευση της βρετανικής κυβέρνησης, νέες εκλογές, ο Κόρμπιν στην εξουσία, η βασίλισσα πεθαίνει, η οικονομία βυθίζεται σε κρίση, η ακροδεξιά στην εξουσία. Η χώρα θα πέσει αναπόφευκτα στον γκρεμό.

Ολη η Ευρώπη στρέφεται τώρα προς τα δεξιά. Το Brexit δεν είναι η αιτία αλλά το σύμπτωμα ενός παγκοσμίου φαινομένου που αντιτίθεται στη μετανάστευση, στην παγκοσμιοποίηση και στον καπιταλισμό, πράγματα που από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά μας προσφέρουν ευημερία. Όταν το Ηνωμένο Βασίλειο αποκολληθεί από την ηπειρωτική Ευρώπη και η Αμερική εγκαταλείψει με τη σειρά της την Ευρώπη, μπορεί να συμβούν φοβερά πράγματα. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Η σημερινή κατάσταση μού θυμίζει το 1910-1914. Ιδια συστατικά: κοινωνική αναταραχή, ανατροπή ζητημάτων όπως η Ιρλανδία και τα δικαιώματα των γυναικών, επιπτώσεις της τεχνολογικής επανάστασης. Είναι εύκολο όλα να πάνε στραβά.

Ο Κόρμπιν είναι μια φωνή από το παρελθόν, εχθρικός προς την Ευρώπη και προσκολλημένος στην ιδεολογία της Αριστεράς του περασμένου αιώνα. Αρκεί να δείτε τη στάση του απέναντι στο Ισραήλ. Δεν είναι αντισημίτης ως άτομο. Αντισημιτική είναι η άποψή του για τον κόσμο. Ο Κόρμπιν και οι δικοί του συμπαθούν τους τρομοκράτες. Δύο ημέρες μετά την αποτυχημένη επίθεση εναντίον της Θάτσερ, το 1984, ο Κόρμπιν κάλεσε τους εκπροσώπους του IRA στο κοινοβούλιο. Πήγε στους τάφους των παλαιστίνιων τρομοκρατών. Δίστασε να επιρρίψει την ευθύνη στους Ρώσους μετά το Σάλσμπερι. Ο άνθρωπος αυτός γοητεύεται από την πολιτική βία.

Η Ιρλανδία είναι το προπατορικό αμάρτημα του Ηνωμένου Βασιλείου και η ειρήνη ήλθε χάρις στην Ευρώπη. Αν επιστρέψουν τα σύνορα, θα επιστρέψουν μαζί τους και οι παλιές εντάσεις. Από το σημείο αυτό μέχρι τη διάλυση του Ηνωμένου Βασιλείου η απόσταση είναι μικρή. Στη Σκωτία ήδη έχουν αρχίσει να μιλούν για ανεξαρτησία. Αυτό που με τρομοκρατεί όμως είναι άλλο. Η χώρα αυτή έχει χάσει την ηρεμία της, την ειρωνεία της, τη λογική της. Μοιάζουμε με έναν τρελό και εξεγερμένο έφηβο. Κοιτάζω πλέον τον γείτονά μου και το μόνο πράγμα που θέλω να του πω είναι: `Ψήφισες κι εσύ αυτό το πράγμα στο δημοψήφισμα για το Brexit;`

*Ο Ρόμπερτ Χάρις είναι βρετανός συγγραφέας και δημοσιογράφος

Πηγή: συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στη Repubblica

Άθυρμα

25/10/2018

Για άθυρμα ο λόγος σήμερα, για παιχνίδι, δηλαδή. Το ρήμα ἀθύρω από όπου βγαίνει η λέξη σημαίνει παίζω. Η ινδοευρωπαϊκή ρίζα *dhwer- που δίνει τον λεκτικό μας τύπο σήμαινε ορμώ, στριφογυρίζω. Έτσι και το ἀθύρω αυτήν την έννοια είχε, κινούμαι με φόρα. Μάλλον και το ρήμα θέω (= τρέχω) είναι συγγενές με αυτό.

Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα

Εκτός από το παιχνιδάκι ο λεκτικός τύπος είχε να κάνει με την τέρψη και την χαρά και σημασιολογικά ήταν συνώνυμος με το άγαλμα, αυτό που τέρπει όποιον το βλέπει. Ἀπολλώνιον ἄθυρμα, λοιπόν, το τραγούδι προς τιμήν του θεού Απόλλωνα στους Πυθικούς αγώνες, στους Δελφούς, τους δεύτερους σε σπουδαιότητα πανελλήνιους αγώνες, μετά τους Ολυμπιακούς,.

Με ἀθύρματα και ἀθυρμάτια έπαιζαν τα παιδάκια και τότε και σήμερα. Πολλά ήταν αυτά, αντίστοιχα με τα σημερινά. Ευτυχώς δεν υπήρχαν ακόμη τάμπλετ, κινητά και υπολογιστές να ακινητοποιούν τους μικρούς μας φίλους και να τους αφαιρούν κάθε διάθεση για κίνηση έξω από τα όρια του σπιτιού. Κούκλες, ζωάκια, κυνηγητό ήταν μερικά από αυτά. Κάποια μάλιστα είχαν την ίδια ονομασία με την σημερινή (π.χ. ἡ κρυπτίνδα = το κρυφτό).

Παιδιά και τότε, παιδιά και τώρα παίζουν και σήμερα με αθύρματα. Ίσως ως λόγιο τύπο δεν τον χρησιμοποιούμε τόσο συχνά, για να αναφερθούμε στη μεγάλη απόλαυση των παιδιών.

Οι μεγάλοι έχουν αθύρματα; Έχουν και παραέχουν, αλλά άλλου είδους. Οι μεγάλοι γίνονται αθύρματα, όταν άγονται και φέρονται από άλλους ανθρώπους. Οι πολίτες αθύρματα δημαγωγών, οι πολιτικοί αθύρματα των ψηφοφόρων κι ο καθένας μας γίνεται άθυρμα χωρίς βούληση εκείνων που αφήνει να τον παρασύρουν. Πολλοί από εμάς αθύρματα των παθών και της μοίρας. Κι όλα αυτά στα νέα ελληνικά, που μιλάμε εμείς.

Συνώνυμα της λέξης, εκτός από το παιχνίδι, είναι η ψυχαγωγία, το παίγνιο, και στην μεταφορική χρήση τα καθόλου τιμητικά για τους κατόχους: έρμαιο, υποχείριο, πιόνι, μαριονέτα.

Και αφού μας διακατέχει η παιγνιώδης διάθεση, ας πούμε ότι σκαλάθυρμα (σκάλλω = σκαλίζω + ἀθύρω) ήταν το άτεχνο, βιαστικό λογοτεχνικό έργο, που γινόταν χωρίς προσοχή, χωρίς φροντίδα, προχειρολόγημα θα το αποκαλούσαμε τώρα.

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Η πιο ακριβής καδένα είναι της άγκυρας

25/10/2018

Γράφει η Βασιλική Τζότζολα

Στο ραδιόφωνο, ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος[1] ξεκινά την εκπομπή του με Μπιθικώτση. Δηλαδή, Σεφέρη: «…πήραμε τη ζωή μας· λάθος!».. Πήραμε τη ζωή μας. Άνω τελεία. Και μετά, «λάθος»! Η στροφή του ποιήματος «Άρνηση» έχει ως εξής:

«Mε τί καρδιά, με τί πνοή,
τί πόθους και τί πάθος,
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή»[2].

Την ζωή μας, με τί είδους καρδιά την πήραμε; Με ποιάς ποιότητας πνοή; Τη δική μας τη ζωή, με πόσους πόθους την πήραμε; Και ποιάς εντάσεως πάθος; Παύση μετά το ερώτημα. Λίγο να ξαποστάσουμε. Αλλά, όχι να μείνουμε στην απλή διατύπωση του ερωτήματος. Να σταθούμε, αφού το κοιτάξουμε. Και να παραχωρήσουμε στον Εαυτό μας το ευεργέτημα μιας άνω τελείας. Την ελπίδα της συνέχειας, μετά από μια άνω τελεία. Που λειτουργεί ως εφαλτήριο, χωρίς κανένα στοιχείο τελεσίδικου και αμετάκλητου, όπως η αδελφή της, η σκέτη τελεία.

Πάθος. Ρίμα απόλυτη με τη λέξη «λάθος». Μην αναζητούμε τυχαιότητα, δεν υπάρχει. «Μήπως η μόνη αληθινή μορφή ζωής είναι το πάθος;»[3], διερωτάται ο Χρήστος Γιανναράς σε πολύ νεαρή ηλικία. Γι’ αυτόν, το πάθος ως οδύνη, τύψη ή ανελευθερία, είναι συνθηκολόγηση. Γιατί το αληθινό πάθος «είναι η μεγάλη και απεριόριστη δίψα της ψυχής, η τραγική πάλη του ανθρώπου για να ξεπεράσει το μέτριο και το συμβατικό». Να ξεπεράσει ο άνθρωπος το μέτριο. Όχι το μέτρο! Στην πολύ πρόσφατη συνέντευξή του στην «Καθημερινή»[4], ο καπετάν Τσάκος – χαρμολυπικά συγκινητικός – λέει για τους συντοπίτες του:

«.. είμεθα Δωριείς. Μετρημένοι, αυστηροί, ολιγαρκείς. Άρχοντες του Μέτρου».

«Μέτρο» ο Γιανναράς, «μέτρο» ο καπετάν Τσάκος. Και «δίψα». Η μεγάλη και απεριόριστη δίψα του Γιανναρά, προϋπαντά εκείνη του Καπετάνιου: «Πες το ανάγκη, πες το δίψα.. το πεπρωμένο. (..) Την «Οδύσσεια» εμείς τη γράψαμε». Παραστάτης τους ο Σεφέρης, ο διπλωμάτης, ως ποιητής: «..διψάσαμε το μεσημέρι· μα το νερό γλυφό». Διψάσαμε. Άνω τελεία. Νέα παύση. Νέα περισυλλογή. Με έγνοια. Αλλά και ελπίδα. Μα το νερό γλυφό.

«Ό,τι γευόμαστε σε τούτη τη ζωή δεν είναι παρά το αρμυρό νερό που μεγαλώνει τη δίψα μας για ένταση και διάρκεια», γράφει ο Γιανναράς. Η δίψα του απόλυτου. Διψάμε το αδιάκοπα καινούργιο. Αρμυρό το νερό. Και γλυφό το νερό. Βατήρας δύσκολος το νερό. Αλλά, η δυσκολία δίνει την υψοποιόν ώθηση. Άρα, νόστιμο το νερό. Του νόστου δώρο, του γυρισμού. Είτε αυτός είναι «περιπλάνηση» κατά Τσάκο, είτε «επιστροφή». Είμαστε Οδυσσείς. Λέει ο Καπετάνιος: «όσο είσαι νέος θες να γυρίζεις, να ταξιδεύεις. Μα όσο μεγαλώνεις, τόσο θες να υπάρχει ο τόπος σου και να σε περιμένει». Γι’ αυτό «οφείλουμε να φτιάξουμε την Ελλάδα. Όλοι αυτοί που έφυγαν έξω, μια μέρα θα θελήσουν να γυρίσουν εδώ. Κι εμείς θα πρέπει να την έχουμε νοικοκυρέψει την Ελλάδα»…

«Πάθος» είναι και η αγάπη, κατά Γιανναρά. Η έξοδος από τον εαυτό σου για να προσεγγίσεις τον Άλλο. Να αγωνιάς να λυτρωθείς από το «εγώ» σου, να πεινάς να λησμονήσεις τον εαυτό σου, για να γευτείς τη στοργή προς τον Άλλο. Δε μιλώ για έρωτα. Μιλώ για αγάπη. Όπως ο καπετάν Τσάκος: «την αγαπούσα τη θάλασσα. Κι εκείνη με αντέμειψε για την αφοσίωση που της έδειξα». Αγάπη για τον Άλλο. «Είχα μια μάνα που, αντί να κλαίει όταν μπάρκαρα μικρός, ήταν ευτυχισμένη». Αγάπη. Διδαχή αγάπης. Παθιασμένης, συνάμα παραχωρητικής, διότι υποχωρητικής, αγάπης. Με πάθος. Ζών και δρών και πεινασμένο πάθος.

Και ύστερα – κατά Σεφέρη – άνω τελεία. Για να ακολουθήσει ολίγον αποκομμένο, αρκούντως έντονο (ένεκα θαυμαστικού) και σφόδρα κινητήριο, το «λάθος». Δηλαδή, το τράνταγμα. Για να κοιτάξουμε την πυξίδα, την ώρα που η καδένα της άγκυρας κινείται σαν εκκρεμές, από την καθ’ ημάς Ανατολή προς την μέλλουσα Δύση.

«Πήραμε τη ζωή μας· λάθος!»

Ας αλλάξουμε ζωή..!

[1] «Mea Culpa», Thema Radio, 104,6 FM

[2] Γιώργος Σεφέρης, Ποιήματα, φιλ. επιμ. Γ.Π. Σαββίδης, Ίκαρος, Αθήνα 1972, σελ. 13

[3] «Πείνα και Δίψα», Χρήστου Γιανναρά, Εκδ. Κ.Μ. Γρηγόρη, Αθήνα, 1969, σελ. 11

[4] «Κ», Γεύμα με την «Κ», 22.10.2018, «Παναγιώτης Τσάκος: Να νοικοκυρέψουμε την Ελλάδα»

Η περιβαλλοντική κρίση από τον Pejac

24/10/2018

Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση έργων στο Παρίσι τον περασμένο Ιούνιο, ο Pejac έχει μπει στο εργαστήριο και ετοιμάζεται για το υπερατλαντικό ντεμπούτο του στη Νέα Υόρκη. Για μία ακόμη φορά εστιάζει στην απρόσεκτη συμπεριφορά μας, εμάς των αδαών, στη φύση.

Προσφάτως, ολοκλήρωσε ένα καινούργιο έργο στο οποίο έδωσε το όνομα «Σαφάρι»: Ένα μοναχικό ελάφι σε μια θάλασσα από πελεκούδια, φωτισμένο από τον προβολέα ενός ελικοπτέρου (με κυνηγούς σε σαφάρι;) που υπερίπταται.

Το μοτίβο του ελικοπτέρου είχε εμφανιστεί και στη δουλειά που ο ιδιαίτερα γνωστός διεθνώς Ισπανός καλλιτέχνης εξέθεσε στο Παρίσι – η έκθεση είχε γίνει σε μια παλιά μαούνα στον Σηκουάνα. Σε έργο του είχε απεικονίσει ένα ελικόπτερο που μετέφερε έναν φάρο, πετώντας πάνω από μια έρημο.

Βελτίωση του χρόνου επιβίωσης σε γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών

24/10/2018

Ελπίδες σε μια κατηγορία γυναικών που εμφάνισαν καρκίνο των ωοθηκών και επέζησαν, αλλά και σε όσες γυναίκες εκδηλώνουν ή θα εκδηλώσουν στο μέλλον αυτήν τη μορφή καρκίνου, δίνουν τα αποτελέσματα νέας μελέτης στις ΗΠΑ.

Χημειοθεραπεία συντήρησης που στοχεύει τα καρκινικά κύτταρα, χωρίς να επηρεάζει τα φυσιολογικά, υγιή κύτταρα, οδήγησε σε πρωτοφανή βελτίωση στην επιβίωση -χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) -σε νεοδιαγνωσθείσες ασθενείς με προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών και BRCA 1 ή 2 γονιδιακή μετάλλαξη, όπως έδειξε η μελέτη φάσης 3 με την επωνυμία SOLO-1.

Η διάμεση επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS) για τις ασθενείς που έλαβαν εικονικό φάρμακο ήταν μόλις 13,8 μήνες, ενώ για εκείνες που έλαβαν τη στοχευμένη αυτή χημειοθεραπεία, (Olaparib) ήταν περίπου τρία χρόνια μεγαλύτερη, ανέφερε ο δρ Kathleen Moore, αν. καθηγήτρια του Κέντρου Καρκίνου Stephenson, από το Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα των ΗΠΑ, παρουσιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ιατρικής Ογκολογίας (ESMO 2018), στο Μόναχο της Γερμανίας.

Η χημειοθεραπεία – αναστολέας PARP -χορηγήθηκε σε ασθενείς μετά τον πρώτο γύρο θεραπείας με διαφορετικό χημειοθεραπευτικό φάρμακο, για να διαπιστωθεί εάν θα βελτιώσει τα ποσοστά επιβίωσης τους, χωρίς επενεμφάνιση του καρκίνου.

Όπως εξήγησε η Δρ Moore, «το γεγονός ότι πάνω από το 50% των γυναικών που πήραν τη συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή, εξακολουθούσαν να μην εμφανίζουν εξέλιξη της νόσου για τέσσερα χρόνια, σε αντίθεση με το 11% των γυναικών που έμειναν ελεύθερες νόσου με το εικονικό φάρμακο, είναι από μόνο του πολύ ελπιδοφόρο».

Νέα εποχή για την αντιμετώπιση του καρκίνου των ωοθηκών

Τα αποτελέσματα της μελέτης SOLO-1 χαράσσουν μια νέα εποχή, σύμφωνα με τους επιστήμονες στη θεραπεία του καρκίνου για γυναίκες που έχουν διαγνωστεί με προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών, οι οποίες φέρουν τη γονιδιακή μετάλλαξη BRCA (μετάλλαξη σε οποιοδήποτε από τα γονίδια BRCA1 και BRCA2).

Μάλιστα, όπως τόνισε η Δρ Κ.Moore, «η μελέτη καταδεικνύει μια εξαιρετική βελτίωση στην επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), έναντι του εικονικού φαρμάκου, η οποία διατηρείται για δύο χρόνια ακόμα και μετά τη διακοπή της δραστικής ουσίας olaparib».

Οι γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών συχνά ανταποκρίνονται καλά στον πρώτο γύρο χημειοθεραπείας και μπορούν να ζήσουν καλά χωρίς νόσο για αρκετό καιρό, εξήγησαν οι επιστήμονες. Όμως, στην πλειονότητα των ασθενών, η ασθένεια θα επιστρέψει και σε κάποιες περιπτώσεις, πάλι θα αντιμετωπιστεί με επιτυχία, αλλά όχι σε όλες. Αυτό που χρειάζονται είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για να βελτιώσουμε όσο γίνεται περισσότερο το χρονικό διάστημα που η γυναίκα επιβιώνει χωρίς ασθένεια.

Η μελέτη SOLO -1

Συνολικά 391 ασθενείς έλαβαν μέρος στη μελέτη και η διάμεση παρακολούθηση τους ήταν 41 μήνες. Η SOLO-1 είναι η πρώτη, διπλή-τυφλή, τυχαιοποιημένη, μελέτη φάσης 3 που αξιολόγησε τη θεραπεία συντήρησης με ένα πρώτης γραμμής φάρμακο το olaparib, έπειτα από χημειοθεραπεία με Πλατίνα, σε νεοδιαγνωσμένο προχωρημένο καρκίνο των ωοθηκών (FIGO στάδιο III-IV) με μετάλλαξη BRCA.

Η συνηθέστερη παρενέργεια τοξικότητας ήταν αναιμία (22%), ενώ δεν υπήρξε κλινικά σημαντική αλλαγή στην ποιότητα ζωής, καθώς η δοσολογία ήταν καλά ανεκτή, με μόνο το 12% των ασθενών να διακόπτουν τη χορήγηση της θεραπείας λόγω της τοξικότητας της και όχι λόγω της εξέλιξης της νόσου.

«Τα ευρήματα υπόσχονται να αλλάξουν την αντιμετώπιση μας σε αυτή την υποομάδα ασθενών με μετάλλαξη BRCA» δήλωσε η καθηγήτρια, Isabelle Ray-Coquard, από τη Λυών της Γαλλίας, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης.

“Oδηγίες προς ναυτιλομένους” για τους ιδιοκτήτες Airbnb

24/10/2018

Τις τελευταίες μέρες η ΑΑΔΕ έχει επιδοθεί σε ένα “κυνήγι” των ιδιοκτησιών που βρίσκονται σε πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, οι ιδιοκτήτες των οποίων ακόμα δεν έχουν προβεί σε δήλωση των δραστηριοτήτων και των εσόδων τους. Προτού η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων προχωρήσει σε επιβολή προστίμων που φτάνουν μέχρι και τα 5.000 ευρώ, προσπαθεί να συνετίσει τους ιδιοκτήτες οι οποίοι έχουν “αμελήσει” να κάνουν τις ανάλογες δηλώσεις, εκδίδοντας αναλυτικές οδηγίες για τον τρόπο με τον οποίο αυτό μπορεί να διεκπεραιωθεί.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως η ΑΑΔΕ είναι σε συνομιλίες με τις πλατφόρμες βραχυχρόνιας μίσθωσης, οι οποίες από την μεριά τους θα πιέσουν τους ιδιοκτήτες που δεν έχουν δηλώσει τα εισοδήματα τους με αποβολή από το σύστημα.

Όπως διευκρινίζει η ΑΑΔΕ:

– Οι αρχικές “Δηλώσεις Βραχυχρόνιας Διαμονής” υποβάλλονται μέχρι τις 20 του επόμενου μήνα από την ημέρα αναχώρησης του μισθωτή από το “Ακίνητο”.

– Εξαιρετικά, για μισθώσεις που η ημερομηνία αναχώρησης του μισθωτή είναι μέχρι και την 31η Οκτωβρίου 2018, υποβάλλεται συγκεντρωτική, ανά ακίνητο “Δήλωση Βραχυχρόνιας Διαμονής” μέχρι 30/11/2018 ως εξής:

Στην οθόνη της Δήλωσης Βραχυχρόνιας διαμονής, συμπληρώνετε τα παρακάτω πεδία:

Στοιχεία διαμονής

– Άφιξη: την ημερομηνία της πρώτης άφιξης μισθωτή μέσα στο 2018 π.χ. 01/01/2018

– Αναχώρηση: την ημερομηνία αναχώρησης π.χ. 31/10/2018

– Συνολικό εισπραχθέν μίσθωμα: To άθροισμα των επιμέρους μισθωμάτων

– Τρόπος πληρωμής μισθώματος: Επιλέγετε τον τρόπο πληρωμής από τη λίστα και σε περίπτωση που δεν είναι ίδιος για όλες τις επιμέρους μισθώσεις επιλέγετε “Λοιποί”

– Ηλεκτρονική πλατφόρμα: Επιλέγετε από τη λίστα “Συγκεντρωτική Δήλωση για το έτος 2018”

Στοιχεία μισθωτή

– ΑΦΜ: Πληκτρολογείτε 9 μηδενικά

– Ονοματεπώνυμο μισθωτή: Συμπληρώνεται αυτόματα από την εφαρμογή με την ένδειξη “ΔΙΑΦΟΡΟΙ ΦΟΡΟΛ”

Στη συνέχεια, από το μενού “Ενέργειες”, επιλέγετε “Οριστικοποίηση”, προκειμένου να υποβάλλετε τη “Συγκεντρωτική Δήλωση για το έτος 2018” ή “Προσωρινή αποθήκευση” σε περίπτωση που θέλετε να επεξεργαστείτε τη δήλωσή σας σε δεύτερο χρόνο.

Επισημαίνεται ότι σε περίπτωση που τυχόν έχετε ήδη υποβάλλει δηλώσεις βραχυχρόνιας διαμονής για μισθώσεις που αφορούν το ανωτέρω διάστημα, δεν θα πρέπει να τις συμπεριλάβετε στη “Συγκεντρωτική Δήλωση Βραχυχρόνιας Διαμονής”.

Η Ελλάδα παρέμεινε 14η στην κατάταξη της UEFA

24/10/2018

Παρέμεινε στην 14η θέση της UEFA η Ελλάδα με 26.200 βαθμούς, παρά την ήττα της ΑΕΚ από την Μπάγερν Μονάχου (2-0) στο Ολυμπιακό Στάδιο. Με το αποτέλεσμα αυτή η «Ενωση» δεν μπόρεσε να συνεισφέρει βαθμούς στην χώρα, στην ειδική βαθμολογία της UEFA. Η ήττα της ΑΕΚ σε συνδυασμό με την ισοπαλία της Γιουνγκ Μπόις με τη Βαλένθια, επέτρεψε στην Ελβετία να πλησιάσει την Ελλάδα στην ειδική βαθμολογία της UEFA, καθώς πλέον η διαφορά που χωρίζει τις δύο χώρες είναι μόλις 300 βαθμοί.
Εφόσον η Ελλάδα διατηρήσει την 14η θέση (το ίδιο συμβαίνει και σε περίπτωση που πάρει την 13η) ως το τέλος της χρονιάς, τότε θα συνεχίσει να βγάζει τον πρωταθλητή στον 3ο προκριματικό του Champions League και τη σεζόν 2020-21, με τον δευτεραθλητή στο 2ο προκριματικό (Champions League), τον κυπελλούχο στον 3ο προκριματικό του Europa League και τον 3ο και 4ο της βαθμολογίας στον 2ο προκριματικό της ίδιας διοργάνωσης. Αντίθετα, η 15η θέση στέλνει τον πρωταθλητή στον 2ο προκριματικό του Champions League. Η κατάταξη της UEFA έχει ως εξής (σε παρένθεση ο αριθμός των ομάδων που ξεκίνησαν κι αυτών που συνεχίζουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις):

1.  Ισπανία       90,140 (7/7)

2.  Ιταλία        68,297 (6/7)

3.  Αγγλία        68.034 (6/7)

4.  Γερμανία      63.070 (7/7)

5.  Γαλλία        52.331 (6/6)

6.  Ρωσία         47.049 (5/6)

7.  Πορτογαλία    41.632 (3/5)

8.  Ουκρανία      35.900 (3/5)

9.  Βέλγιο        35.500 (4/5)

10. Τουρκία       32.200 (4/5)

11. Ολλανδία      28.433 (2/5)

12. Αυστρία       27.850 (2/5)

13. Δανία         26.775 (1/4)

14. Ελλάδα        26.200 (3/5)

15. Ελβετία       25.900 (2/5)

Ο οίκος μόδας Balenciaga κατηγορείται για αντιγραφή

24/10/2018

Αφού ενεπλάκη σε δικαστικές διαμάχες με μια εταιρεία σουβενίρ της Νέας Υόρκης για τσάντες με έντονα σχέδια, τώρα ο πολυτελής οίκος μόδας Balenciaga διώκεται νομικά για μία άλλη υπόθεση παράνομης ιδιοποίησης προϊόντων.

Σύμφωνα με το TMZ, η Car-Freshner Corporation – η οποία κατέχει τα δικαιώματα για τα αποσμητικά χώρου “Little Trees” – κατηγόρησε το brand ότι αντιγράφει το σήμα κατατεθέν σχέδιό της, το οποίο είναι ένα αποσμητικό χώρου σε σχήμα μικρού δέντρου.

“Είναι αρκετά δύσκολο να αρνηθεί κανείς την αντιγραφή: Τα δερμάτινα μπρελόκ του Balenciaga είναι σχεδόν πανομοιότυπα με τα αποσμητικά χώρου Little Trees (τα οποία είναι αυτά που κρεμιούνται στον καθρέφτη οπισθοπορείας). Ακόμη και τα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι ίδια” αναφέρεται σε δημοσίευμα του dazeddigital.

Tα βασικά χαρακτηριστικά καινοτόμων εταιρειών

24/10/2018

Τα βασικά χαρακτηριστικά που καθορίζουν την ετοιμότητα της εταιρείας για καινοτομία προσδιορίζει η ManpowerGroup σε νέα της μελέτη.
Σύμφωνα με την ManpowerGroup η επιτυχία μιας επιχείρησης εξαρτάται περισσότερο από την ικανότητά της να καινοτομεί και τις δεξιότητες των εργαζομένων της παρά από τα περιουσιακά της στοιχεία.
«Η κουλτούρα καινοτομίας χαρακτηρίζει ένα εργασιακό περιβάλλον όπου οι ηγέτες καλλιεργούν νέες ιδέες, εφαρμόζουν νέες διαδικασίες και ενθαρρύνουν την καινοτομία ως μακροπρόθεσμη αξία για την επιχείρηση», αναφέρει ο Μπάμπης Καζαντζίδης, Εμπορικός Διευθυντής της ManpowerGroup Ελλάδας και συνεχίζει «Ως αντίποδα στη συνεχή αλλαγή, η καινοτομία και η προσαρμογή αποτελούν το σημείο αναφοράς. Η δημιουργία κουλτούρας καινοτομίας είναι μια κρίσιμη επένδυση για το μέλλον μιας εταιρείας. Στο τέλος, η επιχειρησιακή κουλτούρα εκτός από μια αφηρημένη αντίληψη οφείλει να παράγει μετρήσιμες αλλαγές. Όταν η καινοτομία και η κουλτούρα βαίνουν καλώς, οι εργοδότες μπορούν να αναμένουν μια σημαντική και γρήγορη απόδοση».
Εάν ένας οργανισμός καλλιεργεί κουλτούρα που περιλαμβάνει κάθε ένα από τα παρακάτω χαρακτηριστικά, είναι πιθανό να είναι έτοιμος για καινοτομία, σύμφωνα με την ManpowerGroup.
– Εμπιστοσύνη: είναι το δίχτυ ασφαλείας που επιτρέπει τις νέες ιδέες και καθιστά δυνατή την καινοτομία, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που επιτρέπει και δικαιολογεί τα αναπόφευκτα λάθη.
– Περιέργεια: είναι η κινητήρια δύναμη της δημιουργικότητας. Για να οικοδομήσουμε μια κουλτούρα καινοτομίας, οι επιχειρήσεις πρέπει να δημιουργήσουν ένα κλίμα που να καλλιεργεί την κριτική σκέψη, όπου ενθαρρύνεται η «αμφισβήτηση» του κατεστημένου, ακόμα και εάν αυτό σημαίνει δημιουργία διαφωνιών.
– Πειραματισμός: Οι επιχειρήσεις επιτυγχάνουν όταν συνεχίζουν να πειραματίζονται εστιάζοντας στον ορίζοντα όπου μεταβάλλεται συνεχώς.
– Επιμονή: Μια επιτυχημένη εταιρία παρέχει υποστήριξη, καθοδηγεί και προσαρμόζεται στα ζητήματα που προκύπτουν.
– Πυγμή: Οι άνθρωποι με πυγμή δείχνουν θάρρος, δύναμη χαρακτήρα και επιμονή κατά τη διάρκεια αναπόφευκτων δυσκολιών, καθιστώντας με τον τρόπο αυτό ένα βασικό παράγοντα διαφοροποίησης στη σημερινή αγορά.
– Συλλογικότητα: Η παρακολούθηση της ισορροπίας ρόλων σε μια ομάδα προσφέρει μια διορατικότητα στη δυναμική της. Υποδεικνύει επίσης την πιθανότητα επιτυχίας ή αποτυχίας για μια ανατιθεμένη εργασία.
– Διαφορετικότητα: Για να προκύψει η καινοτομία χρειάζεται διαφορετικές προοπτικές για την περιήγηση σε έναν ταχέως εξελισσόμενο κόσμο.
– Ευμάθεια: Αυτό που γνωρίζετε ήδη είναι λιγότερο σχετικό με αυτό που μπορείτε να μάθετε. Γνωρίζοντας τις απαντήσεις στις ερωτήσεις είναι λιγότερο σημαντικό από το να έχετε τη δυνατότητα να υποβάλετε τις σωστές ερωτήσεις στη σωστή στιγμή.

Body Politics στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

24/10/2018

Καλλιτέχνες που ζουν και δημιουργούν εκτός του οικείου μας ευρωπαϊκού χώρου, δημιουργούς με άποψη και θέση τόσο στο καλλιτεχνικό όσο και στο κοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι του τόπου τους, πέρα και πάνω από τα όποια πολιτισμικά στερεότυπα και αποικιοκρατικά κατάλοιπα, μας προσκαλεί να γνωρίσουμε το νέο φεστιβάλ χορού που παρουσιάζει η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση από τις 26 έως τις 30 Οκτωβρίου. Στο «Body Politics», έξι καλλιτέχνες από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη, όλες εκτός του δυτικού κόσμου, αναδεικνύουν με το έργο τους το σώμα ως πεδίο έρευνας, αλλά και ως εργαλείο διεκδικήσεων στον σημερινό κόσμο.

«Το Body Politics εντάσσεται στο πλαίσιο της παγκόσμιας συζήτησης για τα δικαιώματα των γυναικών και της LGBTΙ κοινότητας και συνδιαλέγεται και με άλλες παραγωγές στο φετινό πρόγραμμα Θεάτρου και Χορού της Στέγης, αλλά και στο Onassis Fast Forward Festival 6. Φέρνει στη σκηνή δυναμικές περφόρμανς και χορογραφίες από μέρη του κόσμου όπου ο σύγχρονος χορός δεν έχει, συχνά, δημόσια «φωνή». Μιλά για τον ρατσισμό, τον σεξισμό και την ομοφοβία και φιλοδοξεί να θέσει επείγοντα ερωτήματα που αφορούν δυτικές και μη κοινωνίες, όπως η ανάγκη να υπερβούμε τις κανονιστικές προσεγγίσεις του ανθρώπινου σώματος και της ταυτότητας, το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, την ελευθερία έκφρασης, την κοινωνική χειραφέτηση» αναφέρει στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η καλλιτεχνική διευθύντρια Θεάτρου και Χορού της Στέγης, Κάτια Αρφαρά και προσθέτει:

«Ο/η Albert Silindokuhle Ibokwe Khoza από τη Νότιο Αφρική που πρωταγωνιστεί στο σόλο της Ρόμπιν Όρλιν συμπυκνώνει, τρόπον τινά, τις πολλαπλές, ρευστές ταυτότητες αυτού του μικρού φεστιβάλ της Στέγης: και άντρας και γυναίκα και ομοφυλόφιλος και χριστιανός και θεραπευτής και μαύρος και ηθοποιός και τραγουδιστής και χορευτής και “παραδοσιακός” και σύγχρονός μας».

Αυτό που συνδέει μεταξύ τους τα έργα που συμμετέχουν στο «Body Politics», είναι η ένταση με την οποία οι καλλιτέχνες χρησιμοποιούν το σώμα, προκειμένου να μιλήσουν για όσα το κοινωνικό σύνολο αρνείται ακόμα να αντιμετωπίσει.

Η Νοτιοαφρικανή Ρόμπιν Όρλιν σκηνοθετεί ένα εκρηκτικό one-man-show για τον ρατσισμό, την ομοφοβία και την ελευθερία ( «And so you see…»), η Νάντια Μπεγκρέ από την Ακτή Ελεφαντοστού ερμηνεύει ένα δυναμικό σόλο-διαμαρτυρία για την απάθεια του δυτικού κόσμου απέναντι στην απόλυτη ένδεια της Αφρικής που έχει ο ίδιος προκαλέσει («Quartiers libres»), η Ινδή Μαλίκα Τανίζα παρουσιάζει μια θαρραλέα περφόρμανς για τη θέση της γυναίκας στη χώρα της και το σώμα ως ταμπού («Be Careful»), ο/η Ιρανός/ή Σορούρ Νταραμπί εστιάζει στη σχέση μεταξύ γλώσσας, εξουσίας και ταυτότητας φύλου («Farci.e»), η Λιβανέζα Ντάνια Χαμούντ προτείνει μια ερευνητική περφόρμανς για το σώμα ως πεδίο σύγκρουσης των αντιφάσεων της ανθρώπινης φύσης («To Rest on a Slope»), ενώ η Φιλιππινέζα ‘Αιζα Χόκσον παραδίδει ένα σόλο-έκπληξη για την κατασκευή των ρόλων των φύλων και για το σώμα ως αντικείμενο στην αγορά του θεάματος του σεξ («Macho Dancer»).

Με αφορμή τα έργα που παρουσιάζουν στο «Body Politics», η Νάντια Μπεγκρέ, η Μαλίκα Τανίζα και η Ρόμπιν Όρλιν μίλησαν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για το αν μπορεί ένα έργο τέχνης να προκαλέσει μια κοινωνική αλλαγή.

Νάντια Μπεγκρέ – «Quartiers libres»

Δεν πιστεύω ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει μια κοινωνία, αλλά μπορεί να κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται και να τους επαγρυπνά για ορισμένα θέματα.

Στις δημιουργίες μου, προσπαθώ να επικεντρωθώ σε θέματα που είναι σημαντικά για μένα, όπως η κατάσταση των γυναικών στην Αφρική ή η παιδική εργασία ή ακόμα το ζήτημα του νερού που αποτελεί επείγον θέμα σε πολλές αφρικανικές χώρες. Με το τελευταίο καταπιάνομαι εν μέρει στην παράσταση «Quartiers libres». Τα οικολογικά ζητήματα καθίστανται επείγοντα σε διεθνές επίπεδο και όλο και περισσότερες φωνές ακούγονται σχετικά με αυτό το θέμα. Η αίσθηση του κατεπείγοντος είναι ακόμη μεγαλύτερη στην Αφρική, διότι σε πολλές χώρες ο πληθυσμός είναι φτωχός και στο έλεος των δικών του μέσων.

Με το να θέτω σοβαρά ζητήματα επί σκηνής, προσπαθώ να επισημάνω την κατάσταση που επικρατεί, να ευαισθητοποιήσω τους ανθρώπους ώστε να συνειδητοποιήσουν τις αδικίες και τις συνθήκες διαβίωσης των πληθυσμών σε διάφορες χώρες. Στο «Quartiers libres» εμπλέκω το κοινό, του δίνω μία θέση, γιατί η παράσταση είναι περιπατητική και είναι επομένως ο θεατής που επιλέγει το σημείο απ’ όπου θέλει να παρακολουθήσει τη δράση.

Ενεργοποιώ έτσι την ελεύθερη θέλησή του, το σημείο όπου θέλει να τοποθετηθεί για να δει ή να μην δει τα πράγματα, όπως και στη ζωή. Μέσω αυτής της διαδικασίας, ελπίζω να κάνω τον θεατή να καταλάβει ότι εξαρτάται από τον ίδιο τι θέλει ή δεν θέλει να δει. Αυτός είναι που αποφασίζει τι θα δει ή δεν θα δει. Υπάρχουν επίσης σημεία στην παράσταση που μπορεί να τον ενθαρρύνουν να παρέμβει, αλλά και πάλι ο ίδιος είναι που θα επιλέξει το κατά πόσο θα παρέμβει ή όχι.

Στο «Quartiers libres», περίπου 1.000 άδεια μπουκάλια νερού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του σκηνικού. Τα μπουκάλια συλλέγονται από το κοινό πριν από την παράσταση. Με αυτή την πράξη, θέλω επίσης να καταδείξω την παρουσία πλαστικών μπουκαλιών στους ωκεανούς, αλλά είναι επίσης το θέμα του νερού και της ανακύκλωσης που θίγεται.

Στην Ακτή Ελεφαντοστού που είναι η χώρα καταγωγής μου, υπάρχουν πολλές ανοικτές χωματερές και συχνά είναι τα παιδιά που, χωρίς καμία προστασία, πηγαίνουν να ταξινομήσουν τα σκουπίδια για να μαζέψουν τα πλαστικά μπουκάλια προκειμένου να κερδίσουν λίγα χρήματα. Είναι και γι’ αυτό που θέλω να μιλήσω.

Στο έργο μου υπάρχει και η αισθητική διάσταση και νομίζω ότι είναι σημαντικό το κοινό να μπει μαζί μου στο παιχνίδι. Δεν είναι πρόθεσή μου να καταγγείλω και να κρίνω, δείχνω απλώς μια άδικη κατάσταση για την οποία είμαστε όλοι υπεύθυνοι. Είναι ευθύνη των πολιτικών να λύσουν αυτά τα ζητήματα και τα προβλήματα, όχι των καλλιτεχνών. Ο δικός μας ρόλος είναι να επαγρυπνούμε και να ευαισθητοποιούμε όσο γίνεται περισσότερο το κοινό μέσω των καλλιτεχνικών μας έργων.

Μαλίκα Τανίζα- «Be Careful»

Δεν νομίζω ότι η τέχνη από μόνη της μπορεί να επιφέρει κοινωνικές αλλαγές. Νομίζω ότι η τέχνη οφείλει να είναι ένας στενός και σταθερός σύμμαχος του ακτιβισμού και μπορεί να διαδραματίσει σημαντικότερο ρόλο στην αλλαγή. Υπάρχουν ορισμένα είδη θεάτρου που ασχολούνται πιο στοχευμένα με την αλλαγή. Αλλά, η περφόρμανς που κάνω αυτή τη στιγμή, στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να εγείρει κάποιες ερωτήσεις. Φυσικά, αυτό είναι ένα σημαντικό βήμα προς την αλλαγή. Αλλά γνωρίζω καλά ότι για να συμβεί η αλλαγή, πρέπει να συμβεί κάτι περισσότερο από την τέχνη.

Ρόμπιν Όρλιν – «And so you see…»

Προέρχομαι από μια πολύ μακρά και σκοτεινή ιστορία κοινωνικών αδικιών, οπότε το έργο μου πάντα περιείχε αυτές τις αναφορές και ως εκ τούτου χαρακτηρίστηκε ως πολιτικό.

Ως καλλιτέχνης, είναι πολύ δύσκολο για μένα να μην αντικατοπτρίσω τις συνέπειες της αδικίας στην κοινωνία και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο νιώθω τόσο έντονα ότι οι καλλιτέχνες δεν πρέπει να εργάζονται μόνο στον «κόσμο της τέχνης» αλλά και σε όλους τους άλλους «κόσμους». Αν οι εταιρείες, οι κυβερνήσεις και οι εκπαιδευτικές πλατφόρμες είχαν ως συνεργάτη έναν καλλιτέχνη, πιστεύω ότι θα έπαιρναν καλύτερες αποφάσεις για τον κόσμο.

Στην ερώτηση αν «η τέχνη μπορεί ν’ αλλάξει τον κόσμο;», η απάντησή μου είναι διττή. Πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι η αλλαγή απαιτεί χρόνο και ότι η σκέψη μας μεταβάλλεται αργά και ελπίζω τελικά να καταλήξουμε σε μια πιο ανοικτή και ολιστική άποψη για τον εαυτό μας και τον κόσμο γύρω μας. Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Αυτό είναι ευθύνη όλων μας και όχι μόνο των καλλιτεχνών!

Το σόλο που θα παρουσιάσω στην Αθήνα, με τίτλο «and so you see…», έγινε πριν δύο χρόνια και είναι ακόμα επίκαιρο. Ήθελα να κάνω ένα «ρέκβιεμ για τον κόσμο», καθώς νομίζω ότι ο «κόσμος μας» έχει τα χάλια του και πρέπει να αρχίσουμε να μιλάμε γι’ αυτό.

Έτσι η περφόρμανς ασχολείται με την εξουσία, την οικειότητα, τον αποικισμό, τον ρατσισμό, την κοινότητα, τον σεβασμό, την ξενοφοβία, την ομοφοβία, τη θρησκεία, πολλά στοιχεία που όλα συνδέονται μέσω του Ρέκβιεμ του Μότσαρτ, τα Επτά Θανάσιμα Αμαρτήματα και έναν πολύ ιδιαίτερο ερμηνευτή τον Albert Khoza, ο οποίος δεν είναι μόνο καλλιτέχνης αλλά και Sangoma (παραδοσιακός θεραπευτής).

Θα κλείσω με ένα όμορφο απόσπασμα από την Etel Adnan: «Ο κόσμος χρειάζεται συντροφικότητα, όχι διάσπαση. Αγάπη, όχι καχυποψία. Ένα κοινό μέλλον, όχι απομόνωση».

1...21.32521.32621.327...22.369 Σελίδα 21.326 από 22.369

Το Γερμανικό Υπ. Εξωτερικών αυστηροποιεί τις ταξιδιωτικές οδηγίες για την Τουρκία

Εδώ ο Άκης… Εκεί ο Γιάννος… Που είναι ο Σημίτης;

Ο ΛΙΜΟΣ: Το νουάρ ιστορικό μυθιστόρημα του Π. Αμυρά

Ανακαλύφθηκε ο πιο αργός αστέρας νετρονίων

Το Ηνωμένο Βασίλειο θα έχει την τύχη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Άθυρμα

Η πιο ακριβής καδένα είναι της άγκυρας

Η περιβαλλοντική κρίση από τον Pejac

Βελτίωση του χρόνου επιβίωσης σε γυναίκες με καρκίνο των ωοθηκών

“Oδηγίες προς ναυτιλομένους” για τους ιδιοκτήτες Airbnb

Η Ελλάδα παρέμεινε 14η στην κατάταξη της UEFA

Ο οίκος μόδας Balenciaga κατηγορείται για αντιγραφή

Tα βασικά χαρακτηριστικά καινοτόμων εταιρειών

Body Politics στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση

TAYTOTHTA

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US