Συναγερμός σήμανε το βράδυ της Πέμπτης στο κέντρο επιχειρήσεων της ΔΑ Φθιώτιδας για ληστεία στα διόδια της Τραγάνας.
Οπως αναφέρει το lamiareport, προς το παρόν δεν έχουν γίνει γνωστές λεπτομέρειες για τον αριθμό και τον οπλισμό των δραστών, παρά μόνο ότι «χτύπησαν» στη βραδυνή βάρδια τουλάχιστον δύο άτομα και πιθανότατα με πιστόλια.
Αναζητούν επίσης δύο αυτοκίνητα τα οποία φέρεται να κινήθηκαν με μεγάλη ταχύτητα προς Αθήνα.
Άλλη μια σελίδα χρυσής Ιστορίας στην ενόργανη γυμναστική «έγραψε» στην Ντόχα η Σιμόν Μπάιλς. Η 21χρονη Αμερικανίδα Ολυμπιονίκης κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο σύνθετο ατομικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος για 4η φορά στην καριέρα της και γίνεται η πρώτη γυμνάστρια που πετυχαίνει κάτι τέτοιο, ξεπερνώντας την Ρωσίδα Σβετλάνα Χόρκινα, που είχε αναδειχθεί τρεις φορές παγκόσμια πρωταθλήτρια στο σύνθετο ατομικό και κατείχε το σχετικό ρεκόρ.
Για την Μπάιλς, η αρχή είχε γίνει το 2013 στην Αμβέρσα και ακολούθησαν το 2014 στη Νανίνγκ και το 2015 στην Γλασκώβη, ενώ συνολικά, μαζί με τα μετάλλια των οργάνων, έχει κατακτήσει στην διοργάνωση 12 χρυσά, 2 ασημένια και 2 χάλκινα. Στην Ντόχα είναι το 2ο χρυσό, μετά από αυτό που κέρδισε με τις ΗΠΑ στο ομαδικό.
Η Ολυμπιονίκης του Ρίο Ντε Τζανέιρο συγκέντρωσε 57.491 β., αφήνοντας στην 2η θέση την Ιαπωνέζα Μάι Μουρακάμι με 55.798 β. και στην τρίτη θέση με 55.732 β. την Αμερικανίδα Μόργκαν Χαρντ, η οποία ήταν η νικήτρια στην προηγούμενη διοργάνωση του Μόντρεαλ, το 2017, όπου η Μπάιλς δεν είχε αγωνιστεί.
Στους άνδρες, νικητής στο σύνθετο ατομικό ήταν ο Ρώσος Αρτούρ Νταλαλογιάν με 87,598 β. Το ασημένιο κατάκτησε ο Κινέζος νικητής του 2017 Σιάο Ρουοτένγκ, με τους ίδιους βαθμούς, αλλά ο Νταλαλογιάν είχε υψηλότερο άθροισμα στα πέντε από τα έξι όργανα και υπερίσχυσε στην ισοβαθμία. Το χάλκινο πήρε ο επίσης Ρώσος Νικίτα Ναγκόρνι με 86,331 β. Την 10η θέση κατέλαβε στον τελικό ο Κύπριος Μάριος Γεωργίου με 82,032 β.
Την συμφωνία των «8» βουλευτών που αποσχίσθηκαν από το VMRO-DPMNE και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματός του, επί των συνταγματικών αλλαγών, εξασφάλισε ο Ζόραν Ζάεφ.
Οπως αναφέρει το ειδησεογραφικό site της γειτονικής χώρα Α1 υπήρξε αρχική προφορική συμφωνία των δύο πλευρών το βράδυ της Πέμπτης. Δεν έχει γίνει γνωστό πάντως σε ποιες τροποποιήσεις συμφώνησαν. Οι τελικές «πινελιές» και οι επίσημες αποφάσεις θα ανακοινωθούν την Παρασκευή, οπότε και θα κατατεθούν τα σχέδια των τροπολογιών.
Υπενθυμίζεται ότι οι «8» ψήφισαν για τις συνταγματικές αλλαγές στις 19 Οκτωβρίου υπό τον όρο της εγγύησης της «Μακεδονικής ταυτότητας» στον καταστατικό χάρτη.
Ετσι, πλέον φαίνεται ότι ο Ζόραν Ζάεφ ξεπερνά και το τελευταίο εμπόδιο για τη συνταγματική αναθεώρηση και μέχρι το τέλος του έτους ή το πολύ αρχές Ιανουαρίου η «μπάλα» για τη συμφωνία των Πρεσπών περνά στο «γήπεδο» της ελληνικής πλευράς
Πηγή: Ο Ζάεφ εξασφάλισε τη συμφωνία των «8» βουλευτών για την συνταγματική αναθεώρηση | iefimerida.gr
Ένα τεράστιο ομοίωμα του ταραξία Μπόρις Τζόνσον, πρώην υπουργού Εξωτερικών της Βρετανίας και θερμού υποστηρικτή του σκληρού Brexit, θα πέσει στην πυρά το Σάββατο κατά τη διάρκεια της παραδοσιακής Νύχτας του Γκάι Φοκς στη μικρή κοινότητα ‘Ιντενμπριτζ της νότιας Αγγλίας.
Η Νύχτα του “Bonfire”, όπως επίσης είναι γνωστή, σηματοδοτεί κάθε χρόνο την αποτυχία της Συνωμοσίας της Πυρίτιδας, δηλαδή της συνωμοσίας των ‘Άγγλων καθολικών υπό τον Γκάι Φοκς που είχε στόχο τη δολοφονία του βασιλιά Ιάκωβου Α’ της Αγγλίας και την ανατίναξη του Ανακτόρου του Ουέστμινστερ όπου στεγαζόταν το βρετανικό κοινοβούλιο στις 5 Νοεμβρίου 1605. Η ημέρα εκείνη γιορτάζεται πάντα το πλησιέστερο Σαββατοκύριακο της ημερομηνίας αυτής, με φωτιές στις οποίες καίγονται ομοιώματα του Φοκς και με πυροτεχνήματα.
Στο ‘Ιντενμπριτζ, τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια στην πυρά ρίχνονται και ομοιώματα προσωπικοτήτων που απασχολούν την επικαιρότητα, μαζί με αυτό του Γκάι Φοκς.
Φέτος, η επιλογή του Μπόρις Τζόνσον ήταν αναμενόμενη, σύμφωνα με την Edenbridge Bonfire Society, την εταιρία που διοργανώνει το έθιμο λόγω της “‘κακής του συνήθειας” να απασχολεί τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων με τις “ατελείωτες γκάφες του”.
Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η αναγγελία από τον πρωθυπουργό της αναθεώρησης του Συντάγματος δεν είναι παρά ένας ακόμη επικοινωνιακός ελιγμός από αυτούς που συνηθίζει ο κ. Τσίπρας. Υπ’ αυτήν την άποψη είναι ενδεχομένως δικαιολογημένη η όποια δυσπιστία της συντριπτικής πλειοψηφίας του πολιτικού κόσμου για τις αγαθές, υποτίθεται, προθέσεις της κυβέρνησης όσον αφορά τον επίσης υποτιθέμενο εκσυγχρονισμό του Καταστατικού Χάρτη της χώρας.
*του Νίκου Σίμου
Με την εμπειρία άλλων πολιτικάντικων ελιγμών του κ. Τσίπρα πρέπει να αδιαφορήσει ο πολιτικός κόσμος για τις όποιες προτάσεις του αν οι προτασεις αυτές δεν καταλήγουν σε ένα νέο και σύγχρονο Σύνταγμα, το οποίο:
(α) θα εξουδετερώνει τις αγκυλώσεις που διαπιστώνονται στη λειτουργία της Πολιτείας,
(β) θα κατοχυρώνει το δημοκρατικό μας Πολίτευμα έναντι οιωνδήποτε πολιτικών παιγνιδιών σε βάρος των θεσμών
(γ) θα εκσυγχρονίζει, επί τη βάσει των ευρωπαϊκών προτύπων, αναχρονιστικές διατάξεις που αποτελούν τροχοπέδη στην ανάπτυξη της χώρας. Όπως λ.χ. η αδυναμία να λειτουργήσουν και στη χώρα μας ξένα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα, με συνέπεια μεγάλη διαρροή συναλλάγματος και εγκεφάλων στο εξωτερικό. Ή όπως οι στρεβλές απόψεις στο θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος και της οικιστικής ανάπτυξης..
(δ) θα ενισχύει το κύρος και την αξιοπιστία του πολιτικού κόσμου και των κομμάτων, έτσι ώστε να εξουδετερωθούν όλες οι πιθανότητες πολιτικής επιρροής, από πλευράς οικονομικών παραγόντων και να σταματήσει η λαϊκή δυσπιστία, καλώς ή κακώς, ως προς την ακεραιότητα των πολιτικών μας. Σ’ αυτό θα φροντίσουν, ασφαλώς οι διατάξεις για το πόθεν έσχες των βουλευτών, για τις δαπάνες και τα έσοδα των κομμάτων, για το ασυμβίβαστο των βουλευτών και την ασυλία τους καθώς και για την ποινική ευθύνη των υπουργών.
Πέραν των ανωτέρω στόχων, ο νέος Καταστατικός Χάρτης θα πρέπει να αναπροσδιορίζει και τα όρια των αρμοδιοτήτων, των κατά τα άλλα ανεξαρτήτων Εξουσιών. Έτσι ώστε ούτε να δυσχεραίνει, για λόγους περιστασιακών σκοπιμοτήτων, η μία την άλλη στην άσκηση των καθηκόντων της, αλλά και ούτε να υπάρχει σύγκρουση Εξουσιών, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.
Εκείνο που πρέπει να έχει υπ’ όψιν ο συνταγματικός νομοθέτης, για να αποφύγει τα σφάλματα του παρελθόντος είναι:
Π ρ ώ τ ο ν ότι το περιεχόμενο του Καταστατικού Χάρτη της χώρας (που θα ψηφιστεί, βεβαίως, από την επόμενη Βουλή) πρέπει να εξασφαλίζει και τη διάρκειά του έτσι ώστε να σταματήσει το φαινόμενο των συχνών αναθεωρήσεων, που δεν απαντώνται σε καμία άλλη χώρα. Συγχρόνως οι προβλέψεις του θα πρέπει να τύχουν ιδιαιτέρας προσοχής έτσι ώστε να μη παρατηρούνται οι ατέλειες που κατέστησαν αναγκαίες τις κατά καιρούς αναθεωρήσεις του Καταστατικού Χάρτη.
Δ ε ύ τ ε ρ ο ν με το νέο Σύνταγμα πρέπει να καλύπτονται μόνο οι βασικές και απαρέγκλιτες αρχές λειτουργίας του Πολιτεύματός. Αντιθέτως, η προσαρμογή του στην εξέλιξη των πραγμάτων, των αναγκών και των κοινωνιών, πρέπει να γίνεται για λόγους ευελιξίας, μέσα από νομοθετικές ρυθμίσεις, χωρίς να ανατρέχουν οι κυβερνήσεις στο Σύνταγμα και να διαπιστώνουν την ύπαρξη εμποδίων για τις αναγκαίες προσαρμογές.
Τ ρ ί τ ο ν και σημαντικότερο, πρέπει να εξασφαλισθεί η μακροβιότητα του νέου Καταστατικού Χάρτη, όπως προαναφέρθηκε. Οι δε βουλευτές, όλων των κομμάτων, να μη βλέπουν τις αναθεωρητέες διατάξεις μέσα από το πρίσμα του στενού προσωπικού οφέλους, διότι ένα σύγχρονο πολιτικό σύστημα δεν είναι για να εξυπηρετεί τους πολιτικούς αλλά το κράτος και τον λαό του.
Ο δεύτερος κύκλος της τηλεοπτικής σειράς “Big Little Lies” θα είναι οικογενειακή υπόθεση για τη Νικόλ Κίντμαν.
Η ηθοποιός, η οποία πρωταγωνιστεί και είναι υπεύθυνη παραγωγής της βραβευμένης σειράς του HBO, αποκάλυψε στην εκπομπή της Έλεν ΝτιΤζένερις ότι οι κόρες της, Σάντεϊ Ρόουζ, 10 ετών και Φέιθ Μάργκαρετ, 7 ετών, θα εμφανιστούν μπροστά από την κάμερα στον επόμενο κύκλο.
«Ήταν βοηθητικές ηθοποιοί στο “Big Little Lies”, κάτι που δεν έχω πει ποτέ σε κανέναν» δήλωσε η ηθοποιός.
Οι κόρες της Κίντμαν και του τραγουδιστή της κάντρι, Κιθ Έρμπαν, δεν είναι τα μόνα νέα πρόσωπα στο καστ της σειράς.
Η βραβευμένη με Όσκαρ, Μέριλ Στριπ εντάχθηκε στο σίριαλ νωρίτερα φέτος.
«Είχαμε τυχεροί. Υπέγραψε χωρίς να έχει διαβάσει κανένα σενάριο» δήλωσε η Κίντμαν. «Ήταν σαν έλεγε, θέλω να είμαι στη σύναξη μαγισσών» συμπλήρωσε.
“Big Little Lies”
Μια συνεργασία η οποία υπόσχεται ότι μέχρι το 2022 θα έχει γεμίσει τους δρόμους του Ισραήλ με εκατοντάδες αυτόνομα ηλεκτρικά ταξί πραγματοποιήθηκε από την Volkswagen και την Mobileye. Τα πρώτα ταξί αυτής της συνεργασίας θα ξεκινήσουν τα δρομολόγια τους μέσα στο 2018 μέχρι την ολοκλήρωση του έργου το 2022.
Η συνεργασία είναι απλή: η VW θα προμηθεύσει τα ηλεκτρικά οχήματα (EVs) στην Mobileye, τα οποία στη συνέχεια θα τα εξοπλίσουν με αυτόνομες τεχνολογίες. Από εκεί, οι εταιρείες θα περάσουν τα αυτοκίνητα στην Champion Motors, μια ισραηλινή αυτοκινητοβιομηχανία, η οποία θα διαχειριστεί το στόλο. Με τον τρόπο αυτό η VW γλυτώνει αρκετά δισεκατομμύρια από το κόστος έρευνας και ανάπτυξης, αφού όλες αυτές τις λειτουργίες θα τις αναλάβει η Mobileye. Το ακριβές κέρδος της VW από αυτό το outsourcing δεν έχει υπολογιστεί ακριβώς, όμως αν πάρει κανείς παράδειγμα από την Ford, η οποία μέχρι τώρα έχει προϋπολογίσει πάνω από 4 δισ. δολάρια για τα επόμενα 5 χρόνια μέχρι να βγάλει τα δικά της αυτόνομα οχήματα στο δρόμο, είναι αρκετά υψηλό.
Όπως προβλέπει η εταιρεία συμβούλων Alix Partners, μέχρι το 2023 η παγκόσμια αυτοκινητοβιομηχανία υπολογίζεται πως θα δαπανήσει 61 δισ. δολάρια για την κατασκευή αυτόνομων οχημάτων.
Με το να φτιάχνει απλά τα ηλεκτρικά οχήματα και μετά να τα παραδίδει στους συνεργάτες της για να τα κάνουν αυτόνομα, η VW θα καταστρατηγήσει αυτό το τεράστιο κόστος, ενώ ταυτόχρονα τα αποτελέσματα της θα “φουσκώσουν” από τις πωλήσεις αυτών των οχημάτων. Η VW δεν είναι η μόνη αυτοκινητοβιομηχανία που ακολουθεί αυτή τη λύση, το ίδιο κάνει και η Fiat-Chrysler, για παράδειγμα, η οποία προμηθεύει minivans την Waymo της Alphabet, η οποία με τη σειρά της εξοπλίζει αυτά τα αυτοκίνητα με την τεχνολογία AV και τα μεταφέρει στο δίκτυό της στην Αριζόνα. Η Volvo σχεδιάζει επίσης να συμμετάσχει σε παρόμοια συμφωνία με την Uber.
Αυτή η στρατηγική είναι μια απόκλιση από την κάθετα ολοκληρωμένη προσέγγιση που προτιμούν οι άλλες αυτοκινητοβιομηχανίες, όπως η Ford και η GM. Και οι δύο αυτοκινητοβιομηχανίες των ΗΠΑ έχουν πραγματοποιήσει πολλαπλές εξαγορές τα τελευταία χρόνια για να προχωρήσουν εσωτερικά σε ανάπτυξη αυτόνομων οχημάτων – αφού αγόρασαν πλειοψηφικά μερίδια στις εταιρείες τεχνολογίας AV της Cruise και της Argo.ai αντίστοιχα, η GM και η Ford στην συνέχεια εξαγόρασαν την LiDAR.
Και οι δύο εταιρείες σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν τις δικές τους υπηρεσίες κινητικότητας, είτε για την παράδοση είτε για σκοπούς ομιλίας. Για τη Ford και τη GM, η προσέγγιση αυτή τους δίνει τη δυνατότητα να κατέχουν ολόκληρη την τεχνολογία, αλλά κυρίως την εμπειρία των πελατών, κάτι που οι VW, Volvo και Fiat-Chrysler φαίνονται ευτυχείς να περάσουν στους συνεργάτες τους.
Ακόμα δεν είναι σαφές ποια προσέγγιση είναι καλύτερη από την άλλη., καθώς η αγορά των αυτόνομων ταξί βρίσκεται ακόμα στα αρχικά στάδια ανάπτυξης.
Πηγή: emea.gr
Η πριγκίπισσα της Ιαπωνίας Ayako (Αγιάκο) παντρεύτηκε τον κοινό θνητό Kei Moriya (Κέι Μορίγια) σε παραδοσιακή τελετή στο ναό Meiji στο Τόκιο και έγινε το νέο μέλος της που αποκήρυξε τον τίτλο και τη βασιλική της ιδιότητα.
Η 28χρονη πριγκίπισσα, η τρίτη κόρη του ξαδέλφου του αυτοκράτορα Ακιχίτο, εκλιπόντα πρίγκιπα Τακαμάντο ενώθηκε χθες με τα δεσμά του γάμου με τον 32χρονο υπάλληλο της ναυτιλιακής εταιρείας Nippon Yusen.
Η πριγκίπισσα φορούσε ένα κιμονό με πολλές στρώσεις σε απαλό κίτρινο με κεντημένα ροζ λουλούδια και πράσινα φύλλα και μωβ φαρδύ παντελόνι. Στη συνέχεια φόρεσε ένα κόκκινο κιμονό και είχε τα μαλλιά της πιασμένα σε ένα χτένισμα από την περίοδο των Χεϊάν, χαρακτηριστικό της αυτοκρατορικής αριστοκρατίας, ενώ ο γαμπρός φορούσε ένα μαύρο σμόκιν με γκρι παντελόνι για την τελετή στο ιερό αφιερωμένο στο πνεύμα του παππού του αυτοκράτορα, Μεϊτζι.
Οι Μουρόνγκ Σιά και Ζι Λι του Mur Mur Lab στη Σαγκάη συνεχίζουν να διερευνούν τη συμπεριφορά απλών γεωμετρικών κατασκευών στον χώρο, σχεδιάζοντας ένα δεντρόσπιτο στην κινεζική μεγαλούπολη.
Αποτελείται από τρεις κατακόρυφες κολώνες, που στηρίζουν δακτύλιους με διαφορετικό προσανατολισμό. Η εγκατάσταση αγκαλιάζει, στον αέρα, με ευγένεια ένα δέντρο. Σαν να αιωρείται γύρω του.
«Είναι ένα φόρεμα, σχεδιασμένο για το δέντρο» λένε οι Μουρόνγκ Σιά και Ζι Λι για την ελαφριά και σχεδόν διάφανη κατασκευή. Η οποία δεν κόβει τη θέα των άλλων κτιρίων από το βλέμμα του περαστικού και δεν εμποδίζει τον ήλιο ή τη βροχή να περάσει από μέσα της.
Τρεις μεταλλικές ράβδοι συνδέονται, σε διαφορετικά ύψη, με τον κορμό του δέντρου για να εμποδίζουν πιθανή οριζόντια ταλάντωση της κατασκευής. Λευκά σκοινιά είναι πλεγμένα σε δίχτυ, προσφέροντας στους επισκέπτες δυνατότητα να ξαπλώσουν εκεί και να ξεκουραστούν.
Στη διάρκεια της παραμονής της εγκατάστασης, φιλοξενήθηκε εκεί μια σειρά μικρών εκθέσεων, δίνοντας δυνατότητα όχι συνηθισμένης εμπειρίας σε όσους ανέβαιναν στο δέντρο για να τις δουν.
Το Μόναχο και η Αγία Πετρούπουλη είναι οι δύο υποψήφιες πόλεις για να φιλοξενήσουν τον τελικό του Champions League το 2021, όπως σχετικά ανακοίνωσε σήμερα η UEFA. Οι ομοσπονδίες της Ρωσίας και της Γερμανίας απέστειλαν το σχετικό αίτημα στα γραφεία της ευρωπαϊκής ποδοσφαρικής συνομοσπονδίας, η εκτελεστική επιτροπή της οποίας θα αποφασίσει για το ποιά τελικά πόλη θα φιλοξενήσει τον τελικό τον Μάιο ή το αργότερο τον προσεχή Ιούνιο.
H UEFA έκανε επίσης γνωστό ότι τρεις είναι οι υποψήφιες πόλεις για τον τελικό του Europa League: Βιέννη (Ernst Happel Stadium), Τιφλίδα (Boris Paichadze Erovnuli Stadioni – Dinamo Arena) και Σεβίλλη (δεν έχει ανακοινωθεί το γήπεδο).
Επίσης για τον τελικό του Super Cup υποψήφιες είναι το Μινσκ (Dinamo Stadium), Ελσίνκι (Helsinki Olympic Stadium), Μπέλφαστ (National Football Stadium Windsor Park) και Χάρκοβο (OSK Metalist).
Τέλος για τον τελικό του UEFA Women’s Champions League υποψήφιες πόλεις είναι η Πράγα (Pragua Eden Arena) και το Γκέτεμποργκ (Gamla Ullevi).
Οι ωκεανοί του πλανήτη μας απορροφούν περισσότερη θερμότητα από ό,τι νόμιζαν έως τώρα οι επιστήμονες, γεγονός που αποτελεί μια νέα κρυφή δυσκολία για τον έλεγχο της κλιματικής αλλαγής. Μια νέα επιστημονική μελέτη βρήκε ότι, κατά την περίοδο 1991-2016, οι θάλασσες κατακρατούσαν κάθε χρόνο περίπου 60% περισσότερη θερμότητα, σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις που έχει κάνει από το 2014 η Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC).
Πρακτικά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτό σημαίνει ότι η Γη είναι πιο ευαίσθητη στις εκπομπές των ορυκτών καυσίμων από ό,τι θεωρείτο μέχρι σήμερα. ‘Αρα, η ανθρωπότητα ίσως έχει ακόμη μικρότερο χρονικό «παράθυρο ευκαιρίας» για να αποφύγει μια καταστροφική κλιματική αλλαγή.
Μετά τη νέα εκτίμηση για την απορροφητικότητα των θαλασσών (που βασίσθηκε σε μια νέα ακριβέστερη μέθοδο μέτρησης), οι επιστήμονες εκτιμούν ότι -για να μην ξεπεράσει η άνοδος της παγκόσμιας θερμοκρασίας τους δύο βαθμούς Κελσίου σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα- οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, του κύριου «αερίου του θερμοκηπίου», θα πρέπει να μειωθούν κατά 25% περισσότερο σε σχέση με τις προηγούμενες εκτιμήσεις.
Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Πρίνστον και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής την επίκουρη καθηγήτρια γεωεπιστημών Λορ Ρεσπλάντι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό Nature, υπολόγισαν ότι κατά την 25ετία 1991-2016 οι ωκεανοί της Γης απορρόφησαν ετησίως πάνω από 13 zettajoules θερμικής ενέργειας (ένα τζάουλ ακολουθούμενο από 21 μηδενικά). Η ενέργεια αυτή είναι 150 φορές μεγαλύτερη από αυτή που παράγουν κάθε χρόνο οι άνθρωποι με τη μορφή ηλεκτρισμού.
Οι επιστήμονες γνωρίζουν ότι οι ωκεανοί απορροφούν περίπου το 90% όλης της έξτρα θερμικής ενέργειας που παράγεται καθώς η Γη θερμαίνεται. Η ανακάλυψη ότι οι θάλασσες απορροφούν ακόμη περισσότερη θερμότητα, εκτός από τις επιπτώσεις για την κλιματική αλλαγή, σημαίνει ότι ακόμη λιγότερο οξυγόνο θα υπάρχει στο νερό διαθέσιμο για τους θαλάσσιους οργανισμούς και τα θαλάσσια οικοσυστήματα, ενώ θα υπάρξει και μεγαλύτερη άνοδος της στάθμης των θαλασσών, καθώς όσο θερμαίνεται το νερό, τόσο «φουσκώνει».
Ο αμερικανός μουσικός Νιλ Γιανγκ επιβεβαίωσε επίμονες φήμες που τον ήθελαν να έχει παντρευτεί την ηθοποιό Ντάριλ Χάνα.
Ο Γιανγκ αποκάλυψε τον γάμο του χθες, με μια μικρή αναφορά “στη σύζυγό μου Ντάριλ”, σε μήνυμα που ανάρτησε στον ιστότοπό του με αφορμή το τραγούδι του “Ohio”, που έγραψε το 1970 σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τον θάνατο τεσσάρων διαδηλωτών σπουδαστών από τα πυρά της Εθνικής Φρουράς στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο Κεντ του Οχάιο.
Οι φήμες έδιναν και έπαιρναν από τον Αύγουστο ότι ο 72χρονος Γιανγκ και η 57χρονη Χάνα, που ήταν ζευγάρι από το 2014, τελικά παντρεύτηκαν.
Το μήνυμα που ανάρτησε στο ιστότοπό του ο Γιανγκ συνοδεύει το νέο βίντεο του “Ohio”, το οποίο ο διάσημος τραγουδιστής χρησιμοποιεί για να προωθήσει την “κοινή λογική στη νομοθεσία για τα όπλα”, ενόψει των ενδιάμεσων αμερικανικών εκλογών της 6ης Νοεμβρίου αλλά και για να επικρίνει την Εθνική Ένωση Όπλων στις ΗΠΑ, ένα λόμπι που υποστηρίζει το δικαίωμα στην οπλοκατοχή.
Για την διεξαγωγή ενός αγώνα ποδοσφαίρου, δεν χρειάζονται πολλά πράγματα. Αρκούν μία μπάλα, μία οριοθέτηση χώρου για γήπεδο, δύο εστίες (έστω αυτοσχέδιες) και φυσικά διαφορετικές εμφανίσεις, προκειμένου να ξεχωρίζουν οι παίκτες των δύο ομάδων. Οι φανέλες, πέρα από την προφανή χρησιμότητά τους, αντιπροσωπεύουν στο πέρασμα των χρόνων μέρος της ταυτότητας, και της ιστορίας κάθε ομάδας.
Και από τη δεκαετία του ‘80 του περασμένου αιώνα, χρησιμεύουν για το … «κρέμασμα» της κάθε μάρκας, μία συνήθεια που ήρθε για να μείνει, αποκτώντας στις μέρες μας κυρίαρχη σημασία, όπως σημειώνει χαρακτηριστικά η ισπανική εφημερίδα Marca, σε σχετική της ανάλυση για τις χορηγίες. Μία συνήθεια ενταγμένη στην βιομηχανία του ποδοσφαίρου, που γιγαντώνεται εξαντλώντας κάθε όριο.
Στο πρόσφατο Μουντιάλ της Ρωσίας, η μεγάλη νικήτρια της διοργάνωσης, είχε γίνει γνωστή αρκετά πριν από την ολοκλήρωση του τελικού ανάμεσα στη Γαλλία και την Κροατία, μιας και η Nike, ήταν η χορηγός εμφανίσεων και των δύο φιναλίστ. Για πρώτη φορά στην Ιστορία, ο αμερικανικός κολοσσός είχε δύο «δικές του» ομάδες στον τελικό, έστω κι αν στο ξεκίνημα της διοργάνωσης είχε δύο λιγότερους εκπροσώπους από την Adidas (12 έναντι 10).
Η επιτυχία της Nike είχε συνέχεια και μετά το Μουντιάλ 2018, μίας και η αμερικανική εταιρεία κυριαρχεί στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα της Ευρώπη. Είκοσι μάρκες, «ντύνουν» τις 98 ομάδες των top-5 πρωταθλημάτων, αλλά καμία τους δεν έχει περισσότερες από τη Nike, η οποία είναι παρούσα σε Αγγλία, Ισπανία, Ιταλία, Γερμανία και την Γαλλία με 17 συλλόγους.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι η Nike εκπλήσσει με την παρουσία της στη Bundesliga. Adidas και Puma, δύο γερμανικές εταιρείες, δεν μπόρεσαν να την προσπεράσουν στη χώρα έδρας τους, αφού η μεν η Puma έχει τρεις ομάδες (Στουτγκάρδη, Ντόρτμουντ, Γκλάντμπαχ) και η Adidas την Μπάγερν, την στιγμή, που η αμερικανική εταιρεία, κυριαρχεί με πέντε ομάδες (Αιντραχτ Φρανκφούρτης, Χέρτα Βερολίνου, Λειψία, Άουσμπουργκ και Βόλφσμπουργκ).
Η Puma, με 14 ομάδες στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα, υπερέχει στην Γαλλία, όπου χορηγεί πέντε συλλόγους. Επιπλέον, η επιρροή της στην Αγγλία αυξάνεται μετά την απόκτηση της χορηγίας, μεταξύ άλλων, της Άρσεναλ, ενώ στην Ιταλία εξασφάλισε έναν από τους ιστορικούς γίγαντες της Serie A και της Ευρώπης, την Μίλαν.
Μετά από τη Nike και την Puma, το βάθρο των εμπορικών σημάτων, ολοκληρώνει με 13 ομάδες στα πέντε μεγάλα πρωταθλήματα, η Adidas. Η εταιρεία των τριών λωρίδων έχει την κύρια παρουσία της στην Premier League, όπου έχει έξι ομάδες, ανάμεσά τους τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Η LaLiga κυριαρχείται από την ισπανική εταιρεία Kelme, όπου έχει τέσσερις ομάδες (Εσπανιόλ, Ουλεσκα, Ράγιο Βαγιεκάνο, Αλαβές). Βέβαια εκεί, η Nike παρουσιάζει ναυαρχίδες Μπαρτσελόνα και Ατλέτικο Μαδρίτης, στις οποίες προστέθηκε η Σεβίλλη, ενώ την Ρεάλ Μαδρίτης ντύνει η Adidas, όπως κάνει επίσης με Θέλτα και Βαλένθια (από την επόμενη σεζόν στην Puma). Να σημειωθεί ότι η Kelme έχει μια ισχυρή παρουσία στην κινεζική αγορά, με χορηγίες σε περισσότερες από 100 ομάδες ποδοσφαίρου και ολόκληρη τη δεύτερη κατηγορία της ασιατικής χώρας.
Μετά τις κορυφαίες εταιρείες, ακολουθούν οι Umbro, Macron, Joma και Kappa, όλες τους με κύρια αγορά στη χώρα προέλευσης. Έτσι, η αγγλική Umbro επικεντρώνεται κυρίως στην Premier League, με τέσσερις ομάδες βρίσκεται μόνο πίσω από την Adidas, η ισπανική Joma στη LaLiga Santander, όπου έχει τις ίδιες ομάδες (από τρεις) όπως η Nike και η Adidas και οι ιταλικές Macron και το Kappa στη Serie A, πρωτάθλημα που κυριαρχεί η πρώτη με πέντε συλλόγους (Μπολόνια, Ουντινέζε, ΣΠΑΛ, Λάτσιο, Κάλιαρι) και την Γιουβέντους να αποτελεί τη μόνη επιλογή της Adidas.
Επιπλέον, οι δύο ιταλικές εταιρείες επέκτειναν εφέτος την επιρροή τους στην Ισπανία: η Macron συνεργάζεται με την Ρεάλ Σοσιεδάδ (και ήδη είχε την Λεβάντε) και η Kappa επιστρέφει ξανά στην Μπέτις, με την οποία ήταν ήδη μαζί μεταξύ 1995 και 2009.
Οι εταιρείες μελετούν τις αξίες που μεταδίδονται από τον σύλλογο και φυσικά την επιρροή τους, αφού το ποδόσφαιρο είναι μία επιχείρηση αλλά είναι και άνθρωποι. Τα πρωταθλήματα στην Ευρώπη έχουν προχωρήσει, Champions και Europa League θα φτάσουν έως 1 Ιουνίου 2019 η πρώτη και 29 Μαίου 2019 η έτερη διοργάνωση, αλλά αυτό που συμβαίνει πέρα από τα γήπεδα, ανάμεσα σε υφάσματα, σχέδια και συμβόλαια, δεν σταματά ποτέ. Οι εταιρείες, οι μάρκες, βρίσκονται σε συνεχή προσπάθεια προκειμένου να ντύσουν τους καλύτερους συλλόγους, να βρουν τα καλύτερα ρούχα και να δώσουν την καλύτερη δυνατή εικόνα. Κάνοντας το ποδόσφαιρο περισσότερο όμορφο και ελκυστικό απ΄ότι είναι.
Οι 20 εταιρείες που ντύσουν 98 ομάδες στα 5 κορυφαία πρωταθλήματα της Ευρώπης Nike -17: ομάδες: 4 Premier League, 5 Bundesliga, 2 Serie A,3 Ligue1, 2 Laliga Puma -14: 4 Premier League, 3 Bundesliga, 1 Serie A,5 Ligue1, 1 Laliga Adidas -13: 6 Premier League, 1 Bundesliga, 1 Serie A, 2 Ligue1, 3 Laliga Ubro -9: 4 Premier League,3 Bundesliga, 1 Ligue1, 1 Laliga Macron -8: 5 Serie A,1 Ligue1, 2 Laliga Joma -6: 2 Serie A, 1 Ligue1, 3 Laliga Kappa -6: 4 Serie A,1 Ligue1, 1 Laliga Kelme -4: Laliga Lotto -4: 2 Bundesliga, 1 Serie A,1 Ligue1 New Balance -4: 1 Premier League, 2 Ligue1, 1 Laliga Hummel -2: 1 Bundesliga, 1 Laliga Jako -2: Bundesliga Le coq Sportif-2: 1 Serie A,1 Ligue1 Errea -1: Serie A
© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists
Handelsblatt: Ανάλυση για τη διαδοχή της Μέρκελ και την επόμενη μέρα
Με μια «αιφνιδιαστική» (όπως χαρακτηρίστηκε από πολιτικούς αναλυτές) ανακοίνωση της υποψηφιότητάς του τη Δευτέρα το βράδυ, o πρώην επικεφαλής της Κ.Ο. των CDU/CSU, νομικός σύμβουλος επιχειρήσεων και επικεφαλής του εποπτικού συμβουλίου της γερμανικής θυγατρικής της BlackRock, Friedrich Merz, εμφανίζεται ως ο τρίτος – προς το παρόν – μνηστήρας διαδοχής της Μέρκελ (μετά τη νυν Γ.Γ. του κόμματος Annegret Kramp-Karrenbauer και τον Υπ. Υγείας Jens Spahn) στην προεδρία του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος (CDU), στην ψηφοφορία που θα λάβει χώρα στο συνέδριο των Χριστιανοδημοκρατών στο Αμβούργο, στις αρχές Δεκεμβρίου.
«Ο Αντι-Μέρκελ», όπως χαρακτηρίζει τον Merz – μεταξύ άλλων – η Süddeutsche Zeitung, θεωρείται από τα συντηρητικότερα στελέχη της παράταξης, αντίθετος με τις εκσυγχρονιστικές επιλογές της Μέρκελ προς μια πιο κεντρώα πολιτική και πιο κοντά στον οικονομικό-επιχειρηματικό κόσμο.
Οι πρώτες δημοσκοπήσεις, που κυκλοφορούν από χτες για τις πιθανότητές του να εκλεγεί ως επόμενος πρόεδρος του CDU, τον φέρουν πρώτο στις προτιμήσεις των κομματικών στελεχών και φίλων, γεγονός που ήδη εντείνει το κλίμα εσωστρέφειας και καχυποψίας στους κόλπους του CDU. Πολλά γερμανικά ΜΜΕ μάλιστα επισημαίνουν σήμερα ότι, αν εκλεγεί στο συνέδριο του Δεκεμβρίου ο Merz πρόεδρος, αυτό θα σημάνει το τέλος της καγκελαρίας της Α. Μέρκελ λόγω των κακών σχέσεων που έχουν (τον είχε ωθήσει στην έξοδο από την προεδρία της Κ.Ο. το 2002).
Παραθέτουμε ενδεικτικά τα βασικά σημεία του κύριου άρθρου του πολιτικού συντάκτη και αναλυτή της οικονομικής εφημερίδας Handelsblatt, Thomas Sigmund, με τίτλο «Θάρρος αντί Μεγάλου Συνασπισμού», το οποίο αναφέρεται στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις, που δρομολόγησε η ανακοίνωση Μέρκελ για τη σταδιακή αποχώρησή της από τη γερμανική πολιτική σκηνή:
“Θα μπορούσαν όλα να εξελιχθούν πολύ γρήγορα. Η Άνγκελα Μέρκελ με την αποχώρησή της από το αξίωμα της Προέδρου του CDU δεν προκάλεσε κύματα αναταραχής μόνο στους κόλπους του δικού της κόμματος. Σε δύο εβδομάδες θα ληφθεί απόφαση για την πολιτική τύχη του προέδρου του CSU; Horst Seehofer, που κατά τη γνώμη πολλών κομματικών φίλων του θα πρέπει κι αυτός σαν τη Μέρκελ να υποστεί τις συνέπειες μετά τις εκλογικές ήττες στη Βαυαρία και την Έσση.
Το SPD παρακολουθεί μπερδεμένο. Κύριος οίδε αν οι σοσιαλδημοκράτες θα εγκαταλείψουν τις επόμενες μέρες τον Μεγάλο Συνασπισμό. Η πληγείσα αρχηγός του κόμματος Andrea Nahles προσπαθεί μεν μαζί με τον Αντικαγκελάριο Olaf Scholz να υψώσει φράγματα για την προστασία της κυβέρνησης συνασπισμού, αλλά αυτά, λόγω της ατμόσφαιρας που επικρατεί στη βάση του SPD, πολύ γρήγορα θα μπορούσαν να σπάσουν.
Το CSU ροκανίζει την καρέκλα του αρχηγού του και το SPD παλεύει για την επιβίωσή του. Εξαιτίας αυτής της κατάστασης δίκαια οι πολίτες ρωτούν: Πώς θα ηρεμήσει αυτός ο συνασπισμός και θα κυβερνήσει για το καλό της χώρας μέχρι το τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου 2021;
Αλλά και στο CDU, που του αρέσει να αυτοχαρακτηρίζεται άγκυρα σταθερότητας αυτής της κυβέρνησης, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Η ανακοινωθείσα ανανέωση του κόμματος κινδυνεύει να μεταβληθεί σε έναν αγώνα εξουσίας μακρύ και βασανιστικό. Μέχρι το συνέδριό τους το Δεκέμβριο στο Αμβούργο οι χριστιανοδημοκράτες θα είναι απασχολημένοι αποκλειστικά με τους εαυτούς τους.
Η κούρσα των υποψηφίων για τη διαδοχή της Α. Μέρκελ δεν έχει αρχίσει ακόμα καλά-καλά και όμως ήδη ο καθένας μπορεί να δει τα εσω-πολιτικά χάσματα και τις διαφορετικές τοποθετήσεις των στελεχών…
Ο Friedrich Merz ανακοίνωσε χθες επίσημα την υποψηφιότητά του και από τώρα προκαλεί τέτοια πόλωση μέσα στο κόμμα του, που σπάνια έχει βιώσει το CDU. Ο Merz συνιστά ένα rollback στην προ Μέρκελ εποχή. Ούτε οι σοισλαδημοκράτες ούτε οι Πράσινοι θα τον αποδεχτούν…
Παράλογη είναι και η κατάσταση του SPD: Οφείλει να στηρίξει μια Καγκελάριο, που δεν την ανέχεται πια ούτε το ίδιο της το κόμμα. Τουλάχιστον ο στενός ηγετικός πυρήνας περί τη Nahles και τον Scholz είναι πρόθυμος να το κάνει. Αυτό δείχνει την απόλυτη αδυναμία των σοσιαλδημοκρατών. Σε παρόμοιες περιστάσεις πολιτικοί ηγέτες μεγάλου βεληνεκούς, όπως οι Gerhard Schröder, Willy Brandt ή ο Herbert Wehner θα προσπαθούσαν να ορίσουν οι ίδιοι τον Καγκελάριο.
Αλλά η ηγεσία του SPD βυθίζεται στην κινούμενη άμμο της δυσαρέσκειας των ψηφοφόρων της και προσπαθεί πρώτα από όλα να βρει σταθερό έδαφος να πατήσει, πριν μπορέσει να σκεφτεί οτιδήποτε άλλο. Ο οδικός χάρτης για την κυβέρνηση συνασπισμού, που παρουσίασε η Nahles αυτήν την εβδομάδα, είναι ένας μικροαστικός λίβελλος αναγκαστικής λύσης.
Δεν είναι ούτε έγγραφο διαζυγίου τύπου Otto Graf Lambsdorff ούτε αριστερή Agenda 2010. Αν σκεφτούν ποιους λαμπρούς πρωτοπόρους στοχαστές είχε κάποτε το SPD, μερικοί σοσιαλδημοκράτες βάζουν τα κλάματα. Εν μέσω τέτοιας κακής κατάστασης χρειάζεται θάρρος. Στην πραγματικότητα τώρα, ο αρχηγός των Πρασίνων Robert Habeck, ο πρόεδρος του FDP; Christian Lindner, και ο πρωθυπουργός της Βόρειας ρηνανίας-Βεστφαλίας Laschet θα έπρεπε να ωθήσουν τα πράγματα στη δημιουργία μιας κυβέρνησης συνασπισμού τύπου Τζαμάικα. Κι αυτό θα ήταν εφικτό μόνο με μια εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας εναντίον της Α. Μέρκελ.
Οι Hans-Dietrich Genscher και Helmut Kohl ήταν αρκετά θαρραλέοι, ώστε να ρίξουν τον Helmut Schmidt. Τίθεται λοιπόν τώρα το ερώτημα πόση τέχνη κρύβεται στον Habeck και στον Lindner και πόσο θάρρος στον Laschet”.