Με μελανά χρώματα περιγράφει την κατάσταση στην Ελλάδα παραμονές της εξόδου από το τρίτο πρόγραμμα η Hamburger Abendblatt επισημαίνοντας ότι η σκληρή γραμμή λιτότητας της κυβέρνησης ώθησε πολλούς Έλληνες στην απόγνωση.
Οκτώμιση χρόνια και τρία πακέτα στήριξης μετά το Καστελόριζο «ο κίνδυνος της κρατικής χρεοκοπίας έχει αποτραπεί. Το έλλειμμα του 15,4% του ΑΕΠ το 2009 έγινε πλεόνασμα 0.8% το 2017. Καμία άλλη χώρα του ευρώ με προβλήματα δεν κατάφερε τόσο εντυπωσιακές επιτυχίες στη δημοσιονομική σύγκλιση όσο η Ελλάδα. Αλλά με ποιο τίμημα: η γραμμή λιτότητας που επέβαλαν οι κυβερνήσεις στην Αθήνα κατ’ εντολή των πιστωτών οδήγησε τους Έλληνες στη βαθύτερη και πλέον παρατεταμένη ύφεση που έζησε ποτέ ευρωπαϊκό κράτος εν καιρώ ειρήνης», γράφει η γερμανική εφημερίδα. «Η παραγωγή μειώθηκε πάνω από ένα τέταρτο, δεκάδες χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν,. Τα έσοδα μειώθηκαν κατά μέσο όρο κατά ένα τρίτο, η ανεργία εκτοξεύτηκε από το 7,5 στο 27%. Το επίδομα ανεργίας -360 ευρώ για ένα άτομο, 504 ευρώ για τετραμελή οικογένεια- καταβάλλεται για μόνον ένα χρόνο.(…) Από την ανεργία απέχει μόνον ένα μικρό βήμα το να καταλήξει κανείς άστεγος».
Ο ανταποκριτής της εφημερίδας, Γκερντ Χέλερ, μίλησε με συμπατριώτες μας που έχουν βιώσει με τον χειρότερο τρόπο τις συνέπειες της κρίσης και της σκληρής λιτότητας, όπως η 38χρονη Κατερίνα που ζει σε μια γκαρσονιέρα 43 τ.μ. στη Νίκαια με τη μητέρα της. «Πόσο ντρέπομαι, λέει η πρώην λογίστρια υποκαταστήματος της αλυσίδας σουπερμάρκετ ΑΤΛΑΝΤΙΚ.. «Δεν έχω πιάσει ακόμη τα 40 κι είμαι τελειωμένη». Η νεαρή γυναίκα τα βγάζει τώρα πέρα, εργαζόμενη για λίγες ώρες σε φαστφουντάδικο με 380 ευρώ το μήνα. Έχει εγκαταλείψει προ πολλού την ελπίδα να βρει μια «σωστή δουλειά». «Στην ηλικία μου είμαι ευτυχισμένη αν βρίσκω έστω και μια ημιαπασχόληση».
Ο ηλικίας 61 ετών Μάκης δούλευε 32 χρόνια στα καράβια. «Το 2013 χρεοκόπησε η ναυτιλιακή εταιρία κι έκτοτε είμαι άνεργος. Κανείς δεν προσλαμβάνει ναυτικό στην ηλικία μου», λέει στην εφημερίδα. Όταν τέλειωσαν οι αποταμιεύσεις του έχασε το διαμέρισμά του. Έκτοτε περιφέρεται ως άστεγος στο λιμάνι του Πειραιά, ελπίζοντας σε τέσσερα χρόνια να βγάλει σύνταξη. «Δεν θα είναι πολλά, αλλά ελπίζω να είναι αρκετά για ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι μου», λέει στην Hamburger Abendblatt.
«Στα χαρτιά η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της την κρίση (…) Αλλά αυτό λέει ελάχιστα καθώς ολοένα και λιγότεροι έχουν πλήρη απασχόληση», σημειώνει η εφημερίδα. « Από τα 1,7 εκ. των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα, ο ένας στους τρεις απασχολείται μερικώς για 394 ευρώ το μήνα. Κι αυτοί οι μερικώς απασχολούμενοι δεν έχουν καμιά ελπίδα να βγάλουν σύνταξη. Στην Ελλάδα υπάρχει μια κοινωνική ωρολογιακή βόμβα. “Φοβούμαι μια έκρηξη της φτώχειας”, λέει στην εφημερίδα ο καθηγητής Οικονομικών Σάββας Ρομπόλης».
Ο ανταποκριτής σημειώνει ότι μόνον με ανάπτυξη της οικονομίας θα καταφέρει η χώρα μας να ξεφύγει από την παγίδα του χρέους. Αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει παρά τις εκατοντάδες δομικές μεταρρυθμίσεις να κάνει τη μετάβαση σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα βασίζεται στην καινοτομία. «Δεν έγιναν προσπάθειες για απάλειψη της κρατικής γραφειοκρατίας και των υπέρμετρων κανονιστικών ρυθμίσεων, ώστε να είναι η ελκυστική για καινοτόμες επιχειρήσεις η ιδέα της παραμονής στην Ελλάδα», λέει ο οικονομολόγος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικής Έρευνας Αλέξανδρος Κρητικός.
«Κι αυτό», καταλήγει το άρθρο, «δεν τρομάζει μόνον τους επενδυτές. Περίπου μισό εκατομμύριο Έλληνες μετανάστευσαν στο εξωτερικό στη διάρκεια της κρίσης, κυρίως άτομα με πανεπιστημιακή μόρφωση και εξειδικευμένοι επαγγελματίες.» Μια τρομακτική απώλεια των καλύτερων ταλέντων της…















Παραμύθι χωρίς όνομα
Τα όσα συνέβησαν στην Ανατολική Αττική με ακέραιη ευθύνη των κυβερνώντων ήταν φυσικό να ακυρώσουν τις παράτες για την υποτιθέμενη έξοδο από τα Μνημόνια την Δευτέρα. Η κυβέρνηση κατά την γνωστή της τακτική αποκρύπτει την πραγματικότητα από την ελληνική κοινωνία, η οποία πάντως με την εμεπιάι τρισήμισυ ετών αριστερής διακυβέρνησης έχει βιώσει τι αντιμετώπισε και γνωρίζει καλά και τι της ξημερώνει.
του Νίκου Σίμου
Θα εφησυχάσουμε εμείς ως λαός μέχρι το 2032, που είναι η περίοδος χάριτος του τμήματος του δανείου του EFSF που εξασφάλισε η κυβέρνηση με την μεταμνημονιακή συμφωνία. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας θα γελούν διότι οι επόμενοι είναι αυτοί που θα χειριστούν τα δύσκολα. Επιπλέον από το 2033 μέχρι το 2060 κάποιες γενιές θα έχουν πεθάνει με την ψευδαίσθηση ότι θα έχουν γλυτώσει. Μόνο υπό μία προϋπόθεση. Ότι στην…μετενσάρκωσή τους θα έχουν γεννηθεί π.χ. ως Τζαίημς Πάττερσον σε κάποια Σουηδία ή στην Αμερική και όχι ως Απόστολος Τάδε πάλι στην Ελλάδα!. Διότι τότε καήκανε εκ γενετής! Ούτε τους …νεκρούς δεν αφήνει σε ησυχία ο πρωθυπουργός μας!!
Τούτων ούτως εχόντων έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα το διαχρονικά επίκαιρο, για χώρες σαν την Ελλάδα, βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα «Παραμύθι χωρίς όνομα». Διότι και στο παραμύθι, ο βασιλιάς της χώρας οπως και εδώ ο κυβερνήτης της, ήταν ο Αστόχαστος. Που είχε οδηγήσει την χώρα του στην κατάρρευση και στην πλήρη χρεοκοπία, με τους κατοίκους να εγκαταλείπουν τον τόπο τους. Οικονομική βοήθεια έπαιρνε η χώρα εκείνη από τα άλλα βασίλεια μέχρι που κάποια μέρα αντί οικονομικής βοήθειας εστάλη μία γαϊδουροκεφαλή! Θυμίζει κάτι; Και κάποτε εξεγέρθηκε –στο Παραμύθι, βεβαίως- ο λαός και έδιωξε αυτούς που είχαν εισβάλει για να τον κατακτήσουν.
Αυτή είναι η διδακτική ιστορία… Εκτός και αν απαγορευθεί η κυκλοφορία του μαζί με τα «Μυστικά του Βάλτου» λόγω της ιδίας συγγραφέως που ξεσηκώνει σε αλυτρωτισμό. Διότι το άρθρο 8 της Συμφωνίας των Πρεσπών προβλέπει επιτροπή εμπειρογνωμόνων που θα αναθεωρήσει σχολικά βιβλία και βοηθητικό υλικό εφ’ όσον έχουν αλυτρωτικές αναφορές. Πάει ο Παύλος Μελάς… Και μαζί και ο Αστόχαστος της ενορατικής Δέλτα!