Λιθόκτιστες κατασκευές σε παράλληλη διάταξη, μεγάλων διαστάσεων, που τέμνονται από δρόμους, έδειξε η επισκόπηση με μαγνητόμετρο στις ανασκαφές, που γίνονται στη θέση της αρχαίας πόλης στη Δρομολαξιά-Βυζακιά (Χαλά Σουλτάν Τεκκέ), στην Λάρνακα. Σύμφωνα με το Τμήμα αρχαιοτήτων Κύπρου ολόκληρη η διάταξη θυμίζει πολύ την αρχαία Έγκωμη, η οποία βρίσκεται στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.

Ξεχωρίζουν οι επιμελημένοι τοίχοι, κτισμένοι από ισοδομικούς λίθους. Επίσης, ανευρέθηκε λουτρό επικαλυμμένο με ισοδομικούς λίθους (τόσο οι τοίχοι όσο και το δάπεδο), φανερώνοντας μια κατασκευή προηγμένης υδραυλικής: υπάρχει είσοδος για διέλευση νερού στη βάση του νότιου τοίχου, ο οποίος είναι κτισμένος με ισοδομικούς λίθους. Απέναντι βρίσκεται ένα αυλάκι, επίσης κτιστό με ισοδομικούς λίθους. Το δάπεδο, το οποίο παρουσιάζει κατωφερή κλίση προς το αυλάκι, είναι μερικώς καλυμμένο με πελεκητούς λίθους μαζί με ένα παχύ στρώμα κονιάματος. Έξω από το δωμάτιο (νότια της εισόδου για το νερό), υπάρχει ένα αυλάκι νερού, το οποίο πιθανότατα οδηγεί προς τα πάνω σε ένα πηγάδι, το οποίο περιστοιχίζεται από τοίχους. Η παρουσία του πηγαδιού δεν έχει ακόμη επαληθευθεί, ωστόσο η επισκόπηση με το μαγνητόμετρο έδειξε την πιθανή ύπαρξη ενός μεγάλου «λάκκου», ο οποίος θα ανασκαφεί το 2019. Στα βόρεια του λουτρού υπάρχει ένας διάδρομος, τουλάχιστον είκοσι μέτρα μακρύς και τρία μέτρα πλατύς, στον οποίο βρέθηκαν πολλοί πίθοι και μικρότερα αγγεία. Θα επρόκειτο για έναν αποθηκευτικό χώρο, κυρίως για υγρά όπως νερό, κρασί και ελαιόλαδο. Στον αποθηκευτικό διάδρομο υπήρχε πρόσβαση από βόρεια μέσω σκαλοπατιών κατασκευασμένων από πελεκητούς λίθους. Μπροστά από τα σκαλοπάτια υπήρχε διπλή πύλη, η οποία δηλώνεται από δύο κοιλώματα που θα χρησίμευαν για την στήριξη της θύρας. Αμέσως στα ανατολικά της πύλης υπάρχει μια λίθινη κατασκευή με ένα παχύ στρώμα από θρυμματισμένα όστρακα πορφύρας (Hexaplextrunculus). Η έκταση των κτιρίων και η φύση των λίθινων κατασκευών , σημειώνει το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου, « δίνουν την εντύπωση ενός κτιρίου της διοίκησης, ίσως ενός ανακτόρου ή ενός ιερού, όπου αποθηκεύονταν οι απαραίτητες προμήθειες. Η τελευταία φάση του κτιρίου χρονολογείται στον 12ο αιώνα π.Χ.

Στις φετινές ανασκαφές αποκαλύφθηκε ένα από τα πολλά χαρακτηριστικά, που εντόπισαν οι μαγνητικές διασκοπήσεις και τα οποία χαρακτηρίζονταν ως «λάκκοι». Επρόκειτο για ένα πλούσιο τάφο (Τάφος RR). Στην κάτοψη είχε σχήμα 8 και περιείχε 13 σκελετούς. Στα ευρήματα συμπεριλαμβάνονται πολλά αγγεία τοπικής παραγωγής, καθώς και εισαγωγές από το Αιγαίο, τη Συροπαλαιστίνη και την Αίγυπτο. Τα τοπικής παραγωγής αγγεία είναι κυρίως των ρυθμών Λευκόχριστη ΙΙ (ώριμη), με Δακτυλιόσχημη Βάση Ι και ΙΙ και τροχήλατα Απλού Ρυθμού. Στις Υστεροελλαδικές και Μινωικές εισαγωγές συγκαταλέγονται απιόσχημοι αμφορείς, αλάβαστρα, ένα θήλαστρο και πρόχοι. Ένα από τα πιο εντυπωσιακά ευρήματα της τελευταίας ανασκαφικής περιόδου είναι ένας ακέραιος μεγάλος κρατήρας με παράσταση δύο αρμάτων, στα οποία είναι δεμένα δύο ζεύγη αλόγων και δέκα άλλες μορφές. Στις εισαγωγές από την Αίγυπτο συμπεριλαμβάνονται ένα κύπελλο από φαγεντιανή και μια προχοΐσκη από αλάβαστρο. Ο τάφος χρονολογείται στο πρώτο μισό του 12αιώνα π.Χ.

Η ανασκαφή , με άδεια του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου , γίνεται από σουηδική υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Πέτερ Φίσερ του Πανεπιστημίου του Gothenburg.