Στο πλαίσιο του Athens City festival, στον πολυχώρο «Art Space Project» (Φαλήρου 66, Κουκάκι), η δημοσιογράφος Ρίτσα Μασούρα μας προσκαλεί την Τετάρτη 13 Μαΐου 19:00, σε μια βραδιά αφιερωμένη στην τρίτη της ποιητική συλλογή, «Έρωτες της ψυχής και τ’ ουρανού» (εκδόσεις Φίλντισι). Πρόκειται για ένα σπονδυλωτό ποιητικό αφήγημα που αναζητά το νόημα της ζωής μέσα από παλιούς και νέους έρωτες, προσωπικές μετατοπίσεις και μια γραφή με επιρροές από τη γενιά των beat, χωρίς να χάνει τη δική της συναισθηματική και υπαρξιακή θεώρηση.
Ποιητικά αποσπάσματα, έργα τέχνης και ένα video art με υλικό και από τις τρεις ποιητικές συλλογές και προσωπικές φωτογραφικές μνήμες της δημιουργού συνθέτουν ένα «ζωντανό οπτικοακουστικό ημερολόγιο».
Η εκδήλωση δεν ακολουθεί τη λογική μιας τυπικής παρουσίασης βιβλίου, αλλά μια σύνθετη αισθητική εμπειρία, όπου ο ποιητικός λόγος συνομιλεί με τα εικαστικά έργα της Αγγελικής Αντωνέα η οποία υπογράφει την εικονογράφηση της συλλογής. Τη βραδιά θα ανοίξει με ένα σύντομο καλωσόρισμα ο ιδιοκτήτης του χώρου, Πέτρος Δουμάς.
Στην εκδήλωση συμμετέχουν:
-Θανάσης Δρίτσας, καρδιολόγος στο Ωνάσειο Καρδιολογικό Κέντρο και συνθέτης
-Φανή Ματσινοπούλου, συγγραφέας
-Θανάσης Βασιλείου, επιμελητής εκδόσεων, διευθυντής του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ
-Μαρία Σιγανού, επ. δικαστική λειτουργός
Ποιήματα διαβάζει ο βαθύφωνος Χριστόφορος Σταμπόγλης.
Στο μουσικό μέρος κιθάρα παίζει ο Θανάσης Δρίτσας και στο τραγούδι συνοδεύεται από την Ελευθερία Ζαμπετάκη.
Συντονίζει η Ρίτσα Μασούρα.
Η βραδιά θα κλείσει με cocktail party υπό τους ήχους μιας κιθάρας, επιτρέποντας την ανοιχτή ανταλλαγή απόψεων γύρω από την τέχνη και τη ζωή.
Η Ρίτσα Μασούρα είναι δημοσιογράφος, επί σειρά ετών αρχισυντάκτρια διεθνών ειδήσεων και ελεύθερου ρεπορτάζ στην εφημερίδα Καθημερινή, με 13ετή θητεία στη δημόσια τηλεόραση, freelance blogger στην HuffingtonPost.gr, διαχειρίστρια του ειδησεογραφικού-πολιτιστικού μαγκαζίνο Globalview.gr, διευθύντρια του free press Βορείων Προαστείων “Εφημερίδα”, μέλος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και social media freak.
Αν και γεννήθηκε στον Πειραιά, αισθάνεται όλο και περισσότερο Αρκάς – εκ του πατρός – με καταγωγή από την Τεγέα. Είναι απόφοιτος της Νομικής Αθηνών και διαθέτει πείρα σε θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχοντας πάρει συνεντεύξεις από σημαντικές προσωπικότητες του ευρωπαϊκού χώρου, όπως ο Ζισκάρ Ντ Εστέν, ο Λωράν Φαμπιούς, ο Αλαίν Ζυπέ, η Αρβελέρ κ.α. Σε καιρούς χαλεπούς, δίδαξε ΜΜΕ και Κοινωνική Πραγματικότητα στο Λαϊκό Πανεπιστήμιο της Αγίας Παρασκευής και στη Βιβλιοθήκη Αι. Λασκαρίδη στον Πειραιά. Στον ελεύθερο χρόνο της καταβυθίζεται στη δική της “ρεαλιστική” ποίηση, αποτυπώνοντας κατά καιρούς εικόνες της ζωής της και της ζωής των άλλων. Είναι μητέρα δύο αγοριών.
Συνομιλώντας με την Ελένη Γκίκα για το Fractal, είπε ανάμεσα σε άλλα:
«-Ένας τίτλος οφείλει να είναι ένα ποίημα εν δυνάμει; Στα ποιήματά σας πώς προκύπτουν οι τίτλοι;
Πολλές φορές ναι. Έχεις μια λέξη στο μυαλό, έναν γενικό τίτλο και κάτι γράφεις. Οπότε ο τίτλος προϋπάρχει, δεν έπεται. Αλλά υπάρχουν φορές που αραδιάζεις στίχους στη σειρά κι αναρωτιέσαι μόνος σου «μα τι ακριβώς θέλω να πω;», οπότε εκεί ο τίτλος προκύπτει ύστερα από ουσιαστική αναζήτηση.
-Μας επιλέγει το ποίημα ή το επιλέγουμε;
Και τα δύο. Είναι θέμα συγκυριών, ευκαιριών και θεωριών του τρόπου που σκεπτόμαστε. Αλλά συχνά ο στίχος συναντάει απέναντι του τον δυνάμει αναγνώστη του. Και οι δυό τους πολύ πριν την έκδοση τα λένε μεταξύ τους σαν δύο καλοί φίλοι ή σαν δύο εξίσου δυνατοί αντίπαλοι.
-Μια ποιητική συλλογή οφείλει να είναι ένας κύκλος; Να διαθέτει κοινή συνισταμένη, ή όχι απαραίτητα;
Θα είχε ενδιαφέρον μια συλλογή να είναι ένας κύκλος, αλλά δεν είναι δα και θέσφατο αυτό. Στην πρώτη συλλογή μου, πάλευα να στήσω αυτόν τον κύκλο, ενώ στη δεύτερη είχα αποδεσμευτεί από τα πρέπει μου. ‘Ήμουν ελεύθερη και μακριά από κοινές συνισταμένες. Εκ των υστέρων μου φάνηκε ασπόνδυλη. Μπορεί να ήταν ιδέα μου, όμως.
-Υπάρχει εμμονή στην ποίηση, όσον αφορά την θεματολογία, όπως και στην πεζογραφία; Και αν υπάρχει, η δική σας;
Συχνά είναι οι χαμένες ευθείες μου, η απώλεια των σημείων αναφοράς μου, αλλά και θέματα που αγγίζουν περισσότερους του ενός αναγνώστες. Αυτό που κάνω, σπανίως ξεπερνά το κλασσικό «εξωτερικεύω τις σκέψεις μου».
-Και «η ποίηση το καταφύγιο που φθονούμε;» Η σημαντική ποίηση πότε γράφεται; Σε αντιποιητικούς καιρούς ή σε εποχές ευμάρειας;
Νομίζω ότι μπορείς να γράψεις όταν έχει αγριέψει το μέσα σου πρωτίστως, όταν είσαι έτοιμος να θρυμματίσεις την οροφή, αλλά κι όταν τρως κατάμουτρα την αδικία, την έλλειψη συμπόνιας. Όταν συναντάς επαίτες στον δρόμο, όταν ακούς για την κακοποίηση παιδιών και γυναικών…τότε κάτι ωριμάζει μέσα σου. Είναι ο απρόσκλητος επισκέπτης, με το πρόσωπο σε ημίφως, με ασαφή τα συναισθήματα που συχνά αποτυπώνονται στο βλέμμα. Αλλά κάπως έτσι φτάνεις στον στίχο, έτσι σκύβεις πάνω από το χαρτί, και το μολύβι, η πένα, ο κέρσορας γίνονται δόρατα που εκτοξεύονται αδιακρίτως. Ναι, καμιά φορά, μια πανοπλία κρίνεται αναγκαία.»
Χορηγοί επικοινωνίας: Art22, Art Point View, Independent.gr, openartgallery
Χορηγός Οίνου: Κτήμα Θεόπετρα Τσιλιλή
Χώρος εκδήλωσης:
Πολυχώρος Art Project Space
Φαλήρου 66, Αθήνα, Πλησίον ΕΜΣΤ | Σταθμός Metro FIX
Τηλ. 2117504180
e-mail: [email protected]
Είσοδος ελεύθερη
