Και Μ.Κ.ΟΤΕΡΑ

884

Φρένο επιχείρησε να βάλει η Κυβέρνηση στην ασυδοσία των ΜΚΟ, που εκμεταλλεύονται τις αυξημένες μεταναστευτικές ροές. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες από αυτές τις οργανώσεις, σαφώς υπάρχουν και πράττουν τα μέγιστα ώστε να συμβάλλουν στην βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των μεταναστών και να παρέχουν πάσης φύσεως βοήθεια.

Της Αλίκης Τσίκα

Καλώς ή κακώς όμως, είτε θέλουμε να το παραδεχτούμε ανοιχτά, είτε όχι, σε πολλές περιπτώσεις οι ΜΚΟ δεν είναι τίποτα άλλο από «βιτρίνες» που χρησιμοποιούνται από κάποιους για να βγάλουν χρήματα (πολλά χρήματα), εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη αυτών των ανθρώπων με το χείριστο τρόπο. Δήθεν φιλάνθρωποι και δήθεν εθελοντές που συνωστίζονται για να γεμίσουν λίγο ακόμα την τσέπη τους, πουλώντας δακρύβρεχτα παραμύθια για την υποστήριξη των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Δυστυχώς αυτός ο κόσμος δεν είναι αγγελικά πλασμένος και όσο και αν δεν θέλουμε να το πιστέψουμε, δεν είναι όλοι οι άνθρωποι που απαρτίζουν τις ΜΚΟ, προσανατολισμένοι στην κοινωνική προσφορά και το κοινωνικό έργο. Κάποιοι δε εκτός από οικονομικό όφελος, πολλές φορές χρησιμοποιούν τις οργανώσεις για να αποκομίσουν και άλλα πολλά οφέλη όπως αυτοπροβολή ή/και διαφήμιση.

Βεβαίως και υπήρξαν πολλές αντιδράσεις για την προσπάθεια ελέγχου των ΜΚΟ, και θα υπάρξουν και ακόμη περισσότερες φωνές που θα βγουν να μιλήσουν για δήθεν φασιστικές κινήσεις μιας ακροδεξιάς Κυβέρνησης, που δεν κατανοεί τον ανθρώπινο πόνο και άλλες γνωστές φανφάρες που συνηθίζουν να εξαπολύουν προς διάφορες κατευθύνσεις για ευρεία κατανάλωση.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι υπάρχει βιομηχανία εμπορικής εκμετάλλευσης της δυστυχίας, όχι μόνο στο μεταναστευτικό πεδίο αλλά και σε πληθώρα άλλων περιπτώσεων. Περιπτώσεις  όπου ο ανθρώπινος πόνος εμπορευματοποιείται και θα είναι πάντα η καλύτερη ευκαιρία για να βγάλουν κάποιοι λεφτά. Ο έλεγχος λοιπόν και ο όσο το δυνατόν περιορισμός των συγκεκριμένων πρακτικών θα έπρεπε να έχει γίνει χθες και κακά τα ψέματα όχι να τίθεται ακόμα υπό αμφισβήτηση.

Όσοι θέλουν να προσφέρουν σε ατομικό ή συλλογικό επίπεδο πάντα θα βρουν τον τρόπο και συνήθως δε θα χρειαστούν «έξτρα οικονομική ενίσχυση» ή προβολή για να το κάνουν, αλλά θα το κάνουν αθόρυβα και μεθοδικά χωρίς να ζητάνε ή να διαφημίζουν. Η ανθρωπιστική και κοινωνική προσφορά άλλωστε δεν έρχεται από το πορτοφόλι αλλά από τη θέληση, την καρδιά και την πραγματική πεποίθηση.

Ο έλεγχος από την άλλη θα διασφαλίσει ότι όσα χρήματα δίνονται σε αυτές τις οργανώσεις, δίνονται με αξιοκρατικό τρόπο και για ουσιαστικό λόγο, προς τη σωστή κατεύθυνση, κάτι που σίγουρα θα οδηγήσει στην ενδυνάμωση των οργανώσεων που πραγματικά έχουν να επιδείξουν έργο και άρα στη μέγιστη δυνατή προσφορά βοήθειας και στήριξης στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη.