Συγκεκριμένη πρόταση για την υλοποίηση της τέταρτης και τελευταίας φάσης της διασύνδεσης των Κυκλάδων, με ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2024 υπέβαλε ο ΑΔΜΗΕ στη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας με το σχέδιο ανάπτυξης του συστήματος μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας για την περίοδο 2019 – 2028 που εστάλη προς έγκριση στη ΡΑΕ την Παρασκευή.
Η δεύτερη φάση διασύνδεσης της Κρήτης, μέσω Αττικής παραμένει επί του παρόντος στο χρονικό ορίζοντα του 2023, ωστόσο σε πρόσφατη συνέντευξή του προς το ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του ΑΔΜΗΕ Μάνος Μανουσάκης άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επίσπευσής της κατά ένα ή δύο χρόνια. Κάτι που συνδέεται και με την υλοποίηση του έργου διασύνδεσης Κύπρου – Ελλάδας μέσω Κρήτης, το χρονοδιάγραμμα του οποίου προβλέπει την ολοκλήρωση του τμήματος Αττική – Κρήτη το 2021.
Αναλυτικά, η τέταρτη φάση για τις Κυκλάδες περιλαμβάνει τις εξής υποβρύχιες διασυνδέσεις: Νάξος – Θήρα, μήκους 100km, Θήρα – Φολέγανδρος μήκους 50km, Φολέγανδρος – Μήλος μήκους 40km, Μήλος – Σέριφος μήκους 50km, Σέριφος – Λαύριο μήκους 100km και κατασκευή 4 νέων υποσταθμών σε Σαντορίνη, Φολέγανδρο, Μήλο, Σέριφο. Εναλλακτικά εξετάζεται η δυνατότητα διασύνδεσης Σαντορίνης με την Πάρο αντί για τη Νάξο.
Ο ΑΔΜΗΕ τονίζει ακόμη ότι θα δοθεί προτεραιότητα, ώστε να ολοκληρωθεί το 2023, στη διασύνδεση Πάρου (ή Νάξου) – Σαντορίνης, μέσω της οποίας θα καλυφθεί το 60 % του φορτίου των προς διασύνδεση νησιών για να προκύψουν πιο σύντομα οικονομικά οφέλη από τη μείωση των Υπηρεσιών Κοινής Ωφέλειας. Το έργο περιλαμβάνει ακόμη τη διασύνδεση της Σίφνου και της Κύθνου με τη Σέριφο.
Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη φάση που περιλαμβάνει τη σύνδεση της Σύρου με το Λαύριο, καθώς και με Πάρο, Μύκονο και Τήνο ολοκληρώθηκε, η δεύτερη (Πάρος – Νάξος και Νάξος – Μύκονος) προβλέπεται να ολοκληρωθεί στο τέλος του 2019 και η τρίτη φάση (πόντιση δεύτερου καλωδίου Λαυρίου – Σύρου) στο τέλος του 2020.
Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της διαβούλευσης η ΔΕΗ ζήτησε επιτάχυνση της αναβάθμισης του δικτύου στην Πελοπόννησο προκειμένου να είναι δυνατή η λειτουργία της νέας μονάδας φυσικού αερίου στη Μεγαλόπολη σε πλήρη ισχύ (811 μεγαβάτ αντί για 400 – 500 που είναι η τωρινή δυνατότητα) και να καλυφθεί τυχόν έλλειμμα ισχύος που θα ανακύψει λόγω της απόσυρσης παλιών λιγνιτικών μονάδων τα επόμενα χρόνια. Ζητά επίσης να προβλεφθεί αποζημίωση για τις μονάδες στα νησιά που διασυνδέονται οι οποίες θα παραμείνουν σε ψυχρή εφεδρεία. Οι βιομηχανικοί καταναλωτές ενέργειας (ΕΒΙΚΕΝ) ζητούν ενίσχυση των διεθνών διασυνδέσεων ώστε να αυξηθεί το διασυνοριακό εμπόριο και οι ιδιώτες ηλεκτροπαραγωγοί (ΕΣΑΗ) συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για τη διασύνδεση των Δωδεκανήσων και του Βορείου Αιγαίου.
Η Κ.Γκαγκάκη γράφει στο The President
ΕΚΘΕΣΗ : ΘΕΜΑ Η τηλεόραση
Η τηλεόραση δεν εκπαιδεύει.
Να το πάρουμε απόφαση. Δεν ήταν ποτέ αυτός ο ρόλος της.
Δεν καλλιεργεί. Δεν παράγει πολιτισμό. Δε διδάσκει. Δε δημιουργεί αξίες. Έχει την εμβέλεια αλλά δεν έχει την δύναμη. Ασκεί βραχυπρόθεση επιρροή αλλά δε διαμορφώνει. Η τηλεόραση στην απλή, κλασσική της μορφή, δεν προάγει τις τέχνες – το αν αποτελεί η ίδια τέχνη, είναι άλλη συζήτηση.
Δε δημιουργεί αυτόνομα, αυτόφωτα πρότυπα. Η τηλεόραση δεν αφυπνίζει συνειδήσεις. Ιδιαίτερα, ανύπαρκτες. Δεν χαράζει στρατηγικές. Δεν εμπνέει επαναστάσεις. Δεν αναπτύσσει ιδεολογίες. Δεν κάνει πολιτική.
Η τηλεόραση δεν σπείρει ανεπάρκειες. Δεν αφαιρεί την επιλογή. Δεν χαλαρώνει τις αντιστάσεις. Δεν μας υπνωτίζει για να μας παγιδεύσει όταν έχουν πέσει οι άμυνες.
Δεν αντικαθιστά την ανθρώπινη επαφή. Δεν μας απομονώνει.
Δεν “κλέβει” την ευτυχία από τη ζωή μας, όπως πρόσφατα διάβασα σε ένα από τα χιλιάδες κυριολεκτικά άρθρα που προειδοποιούν για το μεγάλο αυτό κίνδυνο που κρύβεται μέσα στην οθόνη. Η πίσω απ΄ την οθόνη. Διαλέγετε. Κάπου πρέπει να κρύβεται καλά όμως γιατί τον ψάχνουμε να τον ξορκίσουμε και να τον καταπολεμήσουμε δεκαετίες τώρα, με τα ίδια επιχειρήματα και τις ίδιες αγωνιώδεις κραυγές, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Η τηλεόραση δεν μας απειλεί. Κι ας μας ανακουφίζει η ιδέα ενός παντοδύναμου, χαμηλού επιπέδου, άτυπου εχθρού που προβάλλει όλα αυτά που δε συνάδουν με την αισθητική, την παιδεία και την συναισθηματική μας ωριμότητα.
Η τηλεόραση αποτυπώνει. Δεν αφορά κάποιους άλλους. Κάποιους που μας αρέσει να θεωρούμε αφελέστερους και απαίδευτους. Η τηλεόραση φωτογραφίζει. Αυτό, του οποίου είναι πολιτικά ορθό να αποποιούμαστε την ύπαρξη αλλά και τη σαγήνη. Η τηλεόραση είναι ένα σχεδιαστικό εργαλείο. Στο οποίο δίνουμε κατεύθυνση και οδηγίες. Δεν έχει σύστημα πλοήγησης. Εμείς ορίζουμε συντεταγμένες. Όχι οι άλλοι, εμείς. Γι αυτό που ενδόμυχα ικανοποιεί κάποια πλευρά μας ή εξυπηρετεί την ανάγκη να στεκόμαστε κριτικά και απαξιωτικά σε τάσεις και φαινόμενα.
Την επόμενη φορά που θα δηλώσουμε με βδελυγμία ότι δεν βλέπουμε, δεν έχουμε, δεν επιτρέπουμε στα παιδιά μας να δουν, ας θυμηθούμε ότι στην Ευρώπη παρακολουθούμε κατά μέσο όρο σταθερά 2 ώρες και 54 λεπτά την ημέρα τηλεόραση. Όχι οι άλλοι, εμείς.
*Η Κατερίνα Γκαγκάκη έχει σπουδάσει Ψυχολογία και ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στην Κοινωνική Ψυχολογία και Οργανωσιακή Ψυχολογία στο London School of Economics Έχει εργαστεί ως στέλεχος στον χώρο της επικοινωνίας σε πολυεθνικές και ελληνικές εταιρίες.