Ο τουρισμός αποτελεί εδώ και χρόνια την ατμομηχανή της οικονομικής επιβίωσης και εν συνεχεία ανάπτυξης της χώρας μας. Ο συγκεκριμένος τομέας είναι ίσως ο μοναδικός που έμεινε όρθιος, την ώρα
που άλλοι βασικοί τομείς της οικονομίας «γονάτιζαν», κατέρρεαν, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο. Αντίθετα, η βιομηχανία του τουρισμού άντεξε στα πόδια της, δεν λύγισε και παρέμεινε ο πιο ζωντανός και μάχιμος πνεύμονας της
οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα. Σε εποχές που οι άνεργοι πολλαπλασιάζονται, τα έσοδα του κράτους παρουσιάζουν καθίζηση και η επανεκκίνηση της οικονομίας παραμένει, προς το παρόν, ένα ελπιδοφόρο σύνθημα, αλλά όχι και μια
απτή πραγματικότητα, ο τουρισμός έμεινε να «κρατάει Θερμοπύλες», ως ο βασικότερος πυλώνας της οικονομίας μας.
Είναι τέτοιες, όμως, οι τουριστικές προκλήσεις που προκύπτουν σε καθημερινή βάση, και σε εγχώριο και, κυρίως, σε παγκόσμιο επίπεδο, που δεν νοείται ο παραμικρός εφησυχασμός. Η Ελλάδα αποτελεί, κατά γενική ομολογία, κορυφαίο
τουριστικό προορισμό παγκοσμίως, αυτό έχει ως άμεσο επακόλουθο ο ελληνικός τουρισμός να είναι ένας από τους ελάχιστους τομείς της εθνικής οικονομίας που διατηρείται
ανταγωνιστικός, σε τόσο μεγάλο βαθμό σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά ακριβώς αυτό επιβάλλεται να προασπίσουμε. Ο προσεκτικός και μακροχρόνιος σχεδιασμός, όπως αρμόζει σε μια βαριά βιομηχανία εθνικής σημασίας, είναι ύψιστης και
κεφαλαιώδους σημασίας.
Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους. Και μιλούν πραγματικά τη γλώσσα της αλήθειας:
-Στη μελέτη που εκπόνησε το Ινστιτούτο του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΙΝΣΕΤΕ), ο ελληνικός τουρισμός παρουσίασε πέρυσι αύξηση εσόδων από το εξωτερικό κατά 1,45 δισ. ευρώ σε σχέση με το 2016. Η συνολική
αύξηση της τουριστικής δραστηριότητας εκτιμάται σε 1,56 δισ. Ευρώ.
-Το Παγκόσμιο Συμβούλιο για τα Ταξίδια και τον Τουρισμό προβλέπει στην ετήσια έκθεσή του ραγδαία αύξηση του τουρισμού στην Ελλάδα στις αφίξεις και τις εισπράξεις. Τα έσοδα, όπως αναφέρει το Συμβούλιο, για το 2017 ανήλθαν στα
17,1 δισ. Ευρώ, ενώ για το 2018 εκτιμούν πως θα αγγίξουν τα 18 δισ.Ευρώ. Οι εργαζόμενοι στον τουρισμό αναμένεται να φτάσουν, με βάση μελέτη του Παγκοσμίου Συμβουλίου, τις 500.000!
-Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση-βαρόμετρο του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού, η Ελλάδα πλέον είναι παγκοσμίως 2η σε κατά κεφαλήν ταξιδιωτικό πλεόνασμα (1.143 δολάρια), 5η στις κατά κεφαλήν διεθνείς τουριστικές εισπράξεις
(1.347 δολάρια), 23η όσον αφορά τα έσοδα και ο 14ος δημοφιλέστερος προορισμός.
Τι αποδεικνύουν αυτοί οι αριθμοί και τα στοιχεία; Το προφανές: Ότι στην Ελλάδα ο τουρισμός «ταϊζει» και συντηρεί τον μισό, τουλάχιστον, πληθυσμό! Και σε συγκεκριμένες περιοχές, όπως τα Ιόνια νησιά και το Αιγαίο, το ποσοστό αυτό
ανεβαίνει στα 2/3 του πληθυσμού!
Θέλετε και ζωντανή απόδειξη; 7.300 εν δυνάμει επενδυτές υπέβαλαν αιτήσεις-προτάσεις για συμμετοχή τους στο νέο πρόγραμμα ΕΣΠΑ (που έληξε στις 15/5/2018) για καινούργιες τουριστικές μονάδες-επιχειρήσεις πάσης φύσεως.
Ένας αριθμός απίστευτα μεγάλος, που εξηγείται λόγω της εδραιωμένης πεποίθησης που έχουν οι Έλληνες πολίτες για την υπεραξία του τουρισμού, λόγω των υψηλών προσδοκιών τους για είσοδο στην τουριστική παραγωγή, αλλά και λόγω
του ορθά δομημένου προγράμματος ΕΣΠΑ, όπως είχε σχεδιαστεί από το αρμόδιο Υπουργείο .
Και το πιο σημαντικό και καθοριστικό: Δεν είναι μόνο ότι 7.300 πολίτες υπέβαλαν αίτημα για να εισέλθουν στο πρόγραμμα, ώστε να αποκτήσουν επαγγελματική σχέση με τον τουριστικό κλάδο, αλλά κυρίως ότι όλοι αυτοί συμμετείχαν
έχοντας βεβαίωση από πιστωτικά ιδρύματα ότι έχουν διαθέσιμο το ποσό που απαιτούνταν! Μια απλή αναγωγή στον αριθμό των αιτήσεων, σε συνδυασμό με τον μέσο όρο του
εγγυημένου ποσού-κεφαλαίου που πρέπει να διαθέτει κάθε αιτών, οδηγεί στο άτυπο, αλλά καθ’ όλα ηχηρό, συμπέρασμα ότι κάθε ένας από αυτούς που υπέβαλαν επενδυτικό σχέδιο είναι έτοιμος να διαθέσει μέσο όρο 150.000 ευρώ!
Με απλά λόγια, υπάρχουν «εκεί έξω» χιλιάδες άνθρωποι – που πιθανότατα έχουν πίσω τους και οικογένειες – οι οποίοι είναι έτοιμοι να εναποθέσουν όλες τις ελπίδες τους και όλες τις οικονομίες τους σε μια μεσαία ή μικρομεσαία τουριστική
επιχείρηση. Η πλειοψηφία αυτών των ανθρώπων δεν πρέπει να απογοητευθεί, δεν πρέπει να μείνει αναξιοποίητη. Γιατί αποδεδειγμένα πρόκειται για ανθρώπους
αποφασισμένους έμπρακτα να εισβάλουν δυναμικά στο τουριστικό αντικείμενο.
Κι όμως, οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους 7.300 εν δυνάμει επενδυτές κινδυνεύουν να μείνουν εκτός αγοράς και το όνειρό τους ν’ αποδειχθεί απατηλό… Γιατί ενώ το συνολικό αποτιμώμενο κόστος των 7.300 αιτήσεων φθάνει τα 2,3 δις.
ευρώ, τα χρήματά που διαθέτει το κράτος, μέσω ΕΣΠΑ, είναι μόλις 125 εκατομμύρια. Με απλά μαθηματικά, υπό τις παρούσες συνθήκες μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο
το 10% των αιτήσεων. Εκτιμώ ότι επιβάλλεται η άμεση παρέμβαση της Κυβέρνησης και των αρμοδίων Υπουργών. Δεν πρέπει η ελληνική πολιτεία, ειδικά σε μια τέτοια περίοδο, να κλείσει τα μάτια της και να παραβλέψει τη διάθεση των
συγκεκριμένων πολιτών να συμβάλουν με τον τρόπο τους, με τα λεφτά τους, με τις γνώσεις τους, με τη δίψα τους, στην τόνωση της ελληνικής οικονομίας μέσω μιας τουριστικής
δραστηριότητας που ήταν πρόθυμοι να αναλάβουν.
Ευελπιστώ πως η Υπουργός Τουρισμού Έλενα Κουντουρά ,ο υφυπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης , Στέργιος Πιτσιόρλας , ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης, Αλέξης Χαρίτσης, και ο Υπουργός Οικονομίας και
Ανάπτυξης, Γιάννης Δραγασάκης, πρέπει να παρέμβουν με στόχο να βρεθεί η κατάλληλη φόρμουλα για να αυξηθεί σημαντικά το προς διάθεση κεφάλαιο, σε τέτοιο ποσοστό ώστε το
40-50% των αιτήσεων να απορροφηθούν και εν τέλει να υλοποιηθούν.
Ανάπτυξη δεν επιδιώκουμε; Ιδιωτική πρωτοβουλία δεν επιζητούμε; Νέα κεφάλαια στην αγορά δεν προσδοκάμε; Επανεκκίνηση, σιγά-σιγά, της οικονομίας δεν οραματιζόμαστε; Μπροστά μας τα έχουμε! Αρκεί οι αρμόδιοι Υπουργοί να
κινητοποιηθούν, να κατανοήσουν πως πρόκειται για μια εξαιρετική ευκαιρία και να δώσουν τη λύση. Ας κρατήσουμε στέρεο τον πιο σταθερό πυλώνα της οικονομίας μας. Ας τον
θωρακίσουμε ακόμα περισσότερο. Μας δίνεται η ευκαιρία να ρίξουμε φρέσκους «παίκτες» στον αγώνα! Ας μην την χάσουμε. Μπορούμε να γίνουμε περισσότεροι. Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι.
*O Γιώργος Τελώνης είναι πρόεδρος του Συνδέσμου Τουριστικών Γραφείων Δυτικής Ελλάδας, πρώην πρόεδρος ΗΑΤΤΑ και πρώην αντιπρόεδρος ΣΕΤΕ
Γιατί η βουλευτική ασυλία να καλύπτει την πολιτική αλητεία;
Το πόσο έχει βοηθήσει η βουλευτική ασυλία να βγει προς τα έξω ο αληθινός εαυτός πολλών εκ των εκπροσώπων μας στη Βουλή, είναι πραγματικά εντυπωσιακό! Με την «ασφάλεια» και την αίσθηση του απυρόβλητου που προσφέρει, έχει βοηθήσει να αποκαλυφθούν ανθρωπάρια, τυχοδιώκτες, υποκριτές και, κυρίως, πολλοί τσάμπα μάγκες.
Οι πιο θρασείς από όλους, είναι εκείνοι που έχουν γεννηθεί με ασυλία, γενικώς. Την ασυλία που τους αγόραζε με τα λεφτά του ο πλούσιος μπαμπάς τους, από όταν έσπαγαν πράγματα σαν παιδάκια, αργότερα σαν έφηβοι στα πάρτι και στις ντίσκο της εποχής οι μεν, στις συναυλίες σε καταλήψεις και διάφορες πορείες οι δε ή την ασυλία που τους παρείχε το κόμμα όταν συμμετείχαν σε «ομάδες» νεολαίων που πλακώνονταν στο ξύλο για τις «ιδεολογίες» τους.
Το αποκορύφωμα όμως, η ασυλία των ασυλιών, είναι η βουλευτική η οποία και έπρεπε να «κατακτηθεί». Έτσι κι έγινε! «Κατακτήθηκε», είτε με τα λεφτά και τις γνωριμίες του μπαμπά, είτε με την αρωγή του «κόμματος» ή και με τα δυο μαζί. Ε, τότε ήταν που ξεσάλωσαν εντελώς! Φόρεσαν στραβά το «καβουράκι», έλυσαν και το ζωνάρι και περίμεναν τον κακομοίρη που θα το πατήσει… Και τότε άρχιζαν οι ύβρεις και οι απειλές και τα «ξέρεις ποιος είμαι εγώ» και τα «θα δεις τι θα πάθεις».
Μαθημένοι μια ζωή να μην «πληρώνουν» για τίποτα, να λένε ό,τι μπούρδα θέλουν και να μην έχουν επιπτώσεις, ξεκίνησαν να επιτίθενται χυδαία στους πολιτικούς τους αντιπάλους με εξυπνακίστικα ελεεινά σεξιστικά υπονοούμενα και να αδειάζουν τον «ηθικό» τους βόθρο στα social media. Απτόητοι και με την ασφάλεια της ασυλίας και των αστυνομικών φρουρών τους, ξεσηκώνουν πολίτες σε λιντσαρίσματα, χειρονομούν εναντίον οπαδών ομάδων, πουλάνε ψευτομαγκιά, μέσα από την θωρακισμένη τους λιμουζίνα υψώνοντας δάχτυλα και ειρωνεύονται μπροστά στις κάμερες συνταξιούχους που διαμαρτύρονται για την κατάντια της ζωής τους.
Για τέτοιες συμπεριφορές, ίσως θα έπρεπε να ξαναμπεί στην συζήτηση η κατάργηση ή έστω η απλούστευση των διαδικασιών της άρσης της ασυλίας. Για να σταματήσει πια η βουλευτική ασυλία να καλύπτει την πολιτική αλητεία.