«Το ελληνικό κρασί μπορεί να κοιτάξει κατάματα τον διεθνή ανταγωνισμό. Δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε», λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο γενικός διευθυντής του οινοποιείου SEMELI, οινολόγος Λεωνίδας Νασιάκος, με αφορμή μία ακόμα διάκριση που ήρθε να προστεθεί στη συλλογή των πολυβραβευμένων κρασιών της εταιρίας. Ο “Ορεινός Ήλιος Ροζέ 2017” διακρίθηκε ως ο καλύτερος Ροζέ Ξηρός Οίνος στον διεθνή διαγωνισμό “International Ros? Championship 2018”. Είχε προηγηθεί η βράβευση του “Aetheria Rose” στον διεθνή διαγωνισμού οίνου της Θεσσαλονίκης, όπου η συγκεκριμένη ετικέτα όχι απλώς απέσπασε το χρυσό μετάλλιο αλλά και αναδείχθηκε ως ο καλύτερος ροζέ οίνος του διαγωνισμού.

«Μας γεμίζει με περηφάνεια και μας δίνει τη σιγουριά να συνεχίσουμε ότι αυτά τα κρασιά θα έχουν μια λαμπρή πορεία», σημειώνει ο κ. Νασιάκος και προσθέτει: «έχουμε ως χώρα εξαιρετικά κρασιά, μοναδικές αυτόχθονες ποικιλίες, που δεν υπάρχουν πουθενά αλλού, έχουμε ένα πολύ καλό υπόβαθρο να ξεκινήσουμε και εναπόκειται σε εμάς -όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά- να προχωρήσουμε, να χτυπήσουμε και να ανοίξουμε τις πόρτες των διεθνών αγορών».

Για τη “Σεμέλη Οινοποιητική ΑΕ” το 2018 έκρυβε και μια “έκπληξη” σε ό,τι αφορά αυτό το “άνοιγμα”, αφού στον κατάλογο των ξένων αγορών, όπου τα κρασιά της εταιρίας έχουν δυναμική παρουσία, ήρθε να προστεθεί η μακρινή Κολομβία, γεγονός που σκόρπισε χαμόγελα στους ανθρώπους της εταιρίας. «Το 2018 πηγαίνει αρκετά δυναμικά η Κύπρος και μια αγορά που πρόσφατα άνοιξε είναι αυτή της Κολομβίας, παρ’ όλο που η χώρα αυτή περιβάλλεται από χώρες οινοπαραγωγούς (Αργεντινή, Χιλή). Αυτό δείχνει ότι το ελληνικό κρασί αξίζει να μπει σε χώρες που δεν μπορούσε μέχρι πρότινος. Επομένως, και για την Κολομβία -και όχι μόνο, για όλες τις χώρες- το ελληνικό κρασί, είναι ψηλά σε ό,τι αφορά την ποιότητα», τονίζει ο κ. Νασιάκος.

Για τη “Σεμέλη Οινοποιητική AE” η περαιτέρω ανάπτυξη στην εγχώρια και τις διεθνείς αγορές είναι μονόδρομος, αφού η μεγάλη επένδυση, ύψους 1,5 εκατ. ευρώ που βρίσκεται σε εξέλιξη στο οινοποιείο της Νεμέας, προχωρά με ταχείς ρυθμούς. «Πρόκειται για μία επένδυση που έχει τρία σκέλη (επένδυση στη γη και στα αμπέλια στον εκσυγχρονισμό και στην αγορά νέου εξοπλισμού και στον οινοτουρισμό). Ήδη έχουμε ξεκινήσει τις εργασίες για τον εκσυγχρονισμό του εξολισμού και τους χώρους φιλοξενίας και ευελπιστούμε πως θα έχουν ολοκληρωθεί ως το τέλος του τρέχοντας έτους», σημειώνει ο κ. Νασιάκος.

Αλλωστε, για τον ίδιο τα ανοιχτά, επισκέψιμα οινοποιεία είναι ο καλύτερος τρόπος εκπαίδευσης του κοινού στο καλό, ποιοτικό κρασί, όπως επίσης και τα διάφορα φεστιβάλ οίνου ανά τη χώρα και το εξωτερικό, όπως το πρόσφατο “Umami Festival” στην Αλεξανδρούπολη, όπου η “Σεμέλη” έδωσε δυναμικό “παρών”, προσελκύοντας το ενδιαφέρον κοινού και επαγγελματιών που δραστηριοποιούνται στον συγκεκριμένο χώρο. «Ήταν άψογη η διοργάνωση. Έγινε σε μια ακριτική περιοχή όπως η Αλεξανδρούπολη που χρειάζεται αλλά και αξίζει τη στήριξή μας», επισημαίνει ο κ. Νασιάκος, τονίζοντας πως «υπάρχει ο οινόφιλος και ο καταναλωτής στις ακριτικές αυτές περιοχές που μας ενδιαφέρει εξίσου με αυτόν των μεγάλων αστικών κέντρων».

Οινολόγος με μακρά πορεία στον χώρο (και τρίτης γενιάς οινοπαραγωγός), ο κ. Νασιάκος μιλάει ακόμη στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για:

-το πόσο γνωστά είναι τα ελληνικά κρασιά στις ξένες αγορές:

«Ποιοτικά είμαστε ψηλά. Ωστόσο αυτό (το κατά πόσο τα ελληνικά κρασιά είναι γνωστά) είναι το μεγάλο μας πρόβλημα. Το ελληνκό κρασί είναι υψηλής ποιότητας, έχει να δώσει κάτι καινούργιο, πρωτόγνωρο, ανεξερεύνητο αλλά δεν το γνωρίζει ο καταναλωτής (στο εξωτερικό). ‘Απαξ και μπει όμως στο ποτήρι του καταναλωτή θα τον κάνει φίλο. Είμαι βέβαιος γι’ αυτό!».

– αν τα ελληνικά κρασιά πέραν των βραβείων που κερδίζουν μπορούν να ανταγωνιστούν και εμπορικά τα ξένα στις διεθνείς αγορές:

«Αυτό μπορώ να σας το πω μετά βεβαιότητος. Βέβαια δεν είναι λογικό να πάμε να ανταγωνιστούμε χώρες που παράγουν υπερδεκαπλάσιες ποσότητες σε σχέση με την Ελλάδα και άρα μπορούν να πουλήσουν και σε χαμηλότερες τιμές. Εξάλλου το ελληνικό κρασί δεν αξίζει αυτή τη μεταχείριση. Το ελληνικό κρασί έχει μια πολύ καλή θέση στον διεθνή ανταγωνισμό και θα πρέπει να βγαίνει προς τα έξω ως ποιοτικό, σπάνιο, κάτι νέο και πρωτοπόρο».

-σε ποιον τομέα υστερούμε (π.χ. μάρκετινγκ):

«Υστερούμε στο μάρκετινγκ όντως. Και μην ξεχνάμε ότι έχουμε να αντιμετωπίσουμε χώρες κολοσσούς που έχουν εξελίξει πολύ τον τομέα του μάρκετινγκ (Γαλλία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία κ.ά). Παρ΄όλα αυτά δεν το βάζουμε κάτω. Έχουμε καταστρώσει ένα στρατηγικό σχέδιο ως κλάδος κι αυτό βλέπουμε ότι αποδίδει στις αγορές του εξωτερικού».

– αν ο κλάδος έχει τη στήριξη της Πολιτείας:

«Όχι ιδιαίτερα, αλλά έχουμε μάθει να προχωράμε και μόνοι μας και δεν μας ενοχλεί αυτό. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης στο κρασί είναι ένας φόρος άδικος, αναποτελεσματικός και δεν κάνει καλό ούτε στο κρασί ούτε στα ταμεία του κράτους. Είναι κάτι που δεν έπρεπε καν να συμβεί, είναι κάτι που όσο το δυνατόν πιο σύντομα πρέπει να αποσυρθεί».

-το “πάντρεμα” του κρασιού με τη γαστρονομία:

«Συνεργαζόμαστε με τον χώρο της εστίασης. Και ως εταιρία έχουμε κάνει σεμινάρια σε εστιατόρια ώστε οι σεφ που δουλεύουν εκεί να έχουν την κατάλληλη κατάρτιση για το συνδυασμό κρασιού με φαγητό. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Στο θέμα εκπαίδευσης του Έλληνα είμαστε αρκετά πίσω».

-για την ιδιαίτερη σχέση που αναπτύσσει ο οινολόγος με το αμπέλι:

«Η έμπνευση ξεκινάει από το αμπέλι. Το ακούς, το αφουγκράζεσαι και προσπαθείς μέσα από αυτή τη διαδικασία να σχεδιάσεις, να ονειρευτείς πώς θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. Είναι μια πολύ όμορφη διαδικασία, η οποία πράγματι θέλει πολύ μεράκι και να αφιερωθείς ολοκληρωτικά. Εκτός από το γνωστικό υπόβαθρο, χρειάζεται μεράκι, εκπαίδευση και άπειρος χρόνος στο αμπέλι».
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

“Η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη, ώστε θα μπορούσαμε να καλύψουμε όλην τη χώρα με στέβια! Θα μπορούσαμε να πουλήσουμε όλη αυτήν την παραγωγή, η ζήτηση είναι τεράστια”. Mε τη φράση αυτή, ο νεαρός Έλληνας καλλιεργητής, Θόδωρος Κερασίδης, περιγράφει στον ραδιοφωνικό σταθμό του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων “Πρακτορείο 104,9 FM” πώς ένα από τα πιο περιζήτητα γλυκαντικά συστατικά στον πλανήτη αποτελεί εξαιρετική λύση για την πρωτογενή επιλογή της χώρας.

Αναζητώντας κάποιος τα βασικά στοιχεία πίσω από το φυτό που έχει γίνει γνωστό ως στέβια (σ.σ βοτανικό όνομα Stevia rebaudiana), θα βρει πως είναι είδος με προέλευση από τη Βραζιλία και την Παραγουάη. “Κλειδί” στην παρουσία του στη διατροφή του ανθρώπου είναι η ουσία που ονομάζεται στεβιόζη ή στεβιόλη, ουσία που έχει μεγαλύτερη γλυκαντική δύναμη από την ζάχαρη.

“Είναι ένα προϊόν φυτικό και φυσικά δεν έχει καθόλου θερμίδες, είναι, νομίζω, η νέα γενιά ζάχαρης” συμπληρώνει ο κ. Κερασίδης. Ο νεαρός Έλληνας καλλιεργητής εδώ και μερικά χρόνια, αφού αρχικά εισήγαγε στην Ελλάδα το φυτό, το εξελίσσει με ελληνική τεχνογνωσία σε ό,τι αφορά την καλλιέργειά του. Πλέον, εξάγει τα φυτά αυτά σε συνδυασμό με τις νέες τεχνικές σε χώρες της Αφρικής αλλά και σε χώρες σε όλο τον κόσμο.

Αποφασισμένοι να κερδίσουν το “στοίχημα” της ανάδειξης της άριστης ποιότητας του ελληνικού ρυζιού εκτός των ελληνικών συνόρων, δημιουργώντας ένα ισχυρό “brand name” και λειτουργώντας σαν “ομπρέλα” τόσο για τους παραγωγούς, όσο και για το “επιχειρείν” στον κλάδο, είναι τα μέλη του νεοσύστατου Συνδέσμου Ορυζομύλων Ελλάδας, όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η επικεφαλής του, Γεωργία Κωστηνάκη, πρόεδρος και διευθύνουσα σύμβουλος της “Euricom Hellas”.

Σύμφωνα με την κ. Κωστηνάκη, στον Σύνδεσμο Ορυζομύλων Ελλάδας, συμμετέχουν “οι ορυζόμυλοι της Ελλάδας που λειτουργούν νόμιμα, ήτοι 15, οι οποίοι και επεξεργάζονται το 90% της ελληνικής παραγωγής”, ενώ η δημιουργία του οργάνου κρίθηκε αναγκαία, αφού, όπως είπε, “ο κλάδος μας μέχρι τώρα δεν είχε συλλογική φωνή είτε στη χώρα μας, είτε στη ΕΕ, με αποτέλεσμα να λαμβάνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς”.

Υπό το πρίσμα αυτό, η κ. Κωστηνάκη σημείωσε: “Ήρθε η στιγμή, που με συλλογικότητα και αμοιβαίες προσπάθειες όλων των εταιρειών του χώρου, θα προασπίσουμε τα συμφέροντα μας και θα δημιουργήσουμε ένα ισχυρό ‘brand name’. Το ρύζι που καλλιεργείται στην Ελλάδα είναι το πιο ποιοτικό της Ευρώπης, αυτό όμως δεν είναι γνωστό. Το στοίχημα επομένως όλων των μελών του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου, είναι να το αναδείξουμε σε όλο τον κόσμο”.

Αναφορικά με την κατάσταση στον κλάδο, η επικεφαλής του συνδέσμου σημείωσε: “Η κατάσταση των εταιρειών του κλάδου μας τα τελευταία χρόνια έχει υποστεί κάμψη, καθώς βάλλεται τόσο από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα, όσο και από εξωγενείς παράγοντες”.

Οπως διευκρίνισε, η Ελλάδα σε ό,τι αφορά την ορυζοκαλλιέργεια, “έχασε αγορές όπως η Βόρεια Ευρώπη, καθώς οι συγκεκριμένες χώρες εισάγουν χωρίς δασμούς ρύζι μακρύσπερμο απευθείας από τρίτες χώρες, όπως οι Μιανμάρ και Καμπότζη, λόγω των διακρατικών συμφωνιών της ΕΕ με αυτές”.

Εκφράζοντας την πεποίθηση ότι θα πρέπει η Ελλάδα να εκπροσωπείται άμεσα, μέσω του συνδέσμου, στις συνελεύσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ρύζι, η κ. Κωστηνάκη υπογράμμισε: “Είναι επιτακτική η ανάγκη πλέον να υπάρχει και η φωνή της Ελλάδας στα ευρωπαϊκά όργανα, ώστε να αναδειχθούν και τα προβλήματα της ελληνικής ορυζοκαλλιέργειας σε συνεργασία με όλους τους φορείς”.

Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια, τα τελευταία χρόνια, αγορές όπως η Μέση Ανατολή προσανατολίζονται πρώτα στην Ιταλία και την Πορτογαλία για να προμηθευτούν ρύζι και δευτερευόντως στην Ελλάδα, καθώς “θεωρούν το ελληνικό ρύζι χαμηλότερης ποιότητας, πράγμα που είναι λάθος και πρέπει να το ανατρέψουμε άμεσα”.

Βέβαια, όπως τόνισε, στην Ελλάδα καταγράφεται μικρός ο αριθμός ποικιλιών ρυζιού που καλλιεργούνται, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να “εξαρτιόμαστε από συγκεκριμένες χώρες, όπως η Τουρκία, η οποία αγοράζει μεσόσπερμο ρύζι”.

Λέγοντας ότι το 60% της ελληνικής ορυζοκαλλιέργειας φέτος είναι αυτή η ποικιλία, δηλαδή μεσόσπερμο, “μέχρι τώρα οι εξαγωγές προς την Τουρκία μπορεί να πήγαιναν πολύ καλά, όμως τις δύο τελευταίες εβδομάδες το εθνικό νόμισμα της γειτονικής χώρας έχει υποτιμηθεί, με αποτέλεσμα η ζήτηση να βαίνει μειούμενη”.

Στο πλαίσιο αυτό, η κ. Κωστηνάκη υπογράμμισε την ανάγκη να καλλιεργηθούν και νέες ποικιλίες στη χώρα μας “που ενδιαφέρουν νέες αγορές, αλλά και άλλες ποικιλίες για την εγχώρια αγορά, οι οποίες μέχρι τώρα εισάγονται κυρίως από την Ιταλία, όπως το ρύζι για ριζότο”.

Μιλώντας για τα προβλήματα του κλάδου στη χώρα μας, η κ. Κωστηνάκη αναφέρθηκε και στη διαφορά του κόστους χρηματοδότησης στην Ελλάδα, τονίζοντας: “πληρώνουμε τουλάχιστον το τριπλάσιο κόστος σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης”.

Ωστόσο, η ίδια φαίνεται αισιόδοξη καθώς, όπως λέει, “μπορούν να γίνουν πολλές και ουσιαστικές αλλαγές στον τομέα του ρυζιού, οι οποίες θα αποφέρουν άμεσα σημαντικά θετικά αποτελέσματα στον κλάδο μας, αλλά και στην ελληνική ορυζοκαλλιέργεια εν γενεί, αυξάνοντας την αξία του προϊόντος, αλλά και τις ποσότητες που καλλιεργούνται στην χώρα μας”.

Μεταξύ άλλων, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, σημείωσε ότι “η σχέση του συνδέσμου με τους συνεταιρισμούς στη χώρα μας είναι άριστη” και προανήγγειλε ότι “είμαστε στη διαδικασία της δημιουργίας διαεπαγγελματικής ρυζιού”.

Όπως ξεκαθάρισε, “έχει πλέον καταστεί σαφές σε όλους, ότι οι παραγωγοί του ρυζιού με τη μεταποίηση είναι αλυσίδα και δεν μπορεί να πάει ο ένας κλάδος καλά εάν δεν πάει και ο άλλος”. Στο πλαίσιο αυτό, επισήμανε, “όλα όσα προανέφερα δεν μπορούν να γίνουν χωρίς τη συνεργασία των συνεταιρισμών. Είναι κοινοί οι στόχοι και τα συμφέροντά μας”.