Εκατομμύρια γυναικών απολαμβάνουν το Μουντιάλ της Ρωσίας, σε τέτοιο βαθμό που οι σύζυγοί τους ενοχλούνται από την ακατάπαυστη προβολή του ποδοσφαίρου στην τηλεόραση. Αυτό είναι το αποτέλεσμα έρευνας στην οποία συμμετείχαν 1.500 γυναίκες, όπου περισσότερες από τις μισές είπαν ότι παρακολουθούν το τουρνουά σε ημερήσια βάση. Μία στις πέντε δήλωσαν μάλιστα εκστασιασμένες για το Παγκόσμιο Κύπελλο, περισσότερο κι από τον σύντροφό τους. Σχεδόν 2 στις 10 έχουν κληθεί από τους συζύγους ή τα αγόρια τους να αλλάξουν κανάλι προκειμένου να παρακολουθήσουν κάτι άλλο.
Και δεν είναι μόνο ενήλικες γυναίκες που παρακολουθούν στενά τα γεγονότα στη Ρωσία, αφού περισσότερα κορίτσια σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, ενδιαφέρονται για το ποδόσφαιρο. Μια ξεχωριστή δημοσκόπηση, όπου συμμετείχαν 500 κορίτσια ηλικίας 6-16 ετών, διαπίστωσε ότι περισσότερα κορίτσια σε σχέση με το παρελθόν θα ήθελαν να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο (22%), παρά να έχουν σχέση με έναν ποδοσφαιριστή (9%). Περίπου 2 στις 20 είπαν ότι θα ήθελαν να προπονήσουν μία ομάδα κάποια στιγμή.
Στη μελέτη διαπιστώθηκε επίσης ότι το 57% των γυναικών, πιστεύει ότι πρέπει να υπάρχουν περισσότερες γυναίκες που είναι ειδικές με το ποδόσφαιρο ώστε ν` αναλύουν αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, ενώ το 44% θεωρεί ότι το ποδόσφαιρο παραμένει ένα άκρως σεξιστικό άθλημα.
Σε γαστρονομική παμπ έχει μετατραπεί το κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το ρωσικό κρατικό χορηγούμενο εργαστήριο αντιντόπινγκ για τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Σότσι πριν από τέσσερα χρόνια.
Το εργαστήριο που σύμφωνα με την έκθεση του Καναδού δικηγόρου Ρίτσαρντ ΜακΛάρεν, επικεφαλής ανεξάρτητης επιτροπής του Παγκόσμιου Οργανισμού κατά του Ντόπινγκ (WADA), προστάτευσε Ρώσους αθλητές στη διάρκεια των Αγώνων του Σότσι.
Οι αποκαλύψεις σχετικά με το σκάνδαλο, που περιέγραψε ο ΜακΛάρεν σε έκθεσή του το 2016, αμαύρωσαν τη φήμη της Ρωσίας. Ωστόσο τέσσερα χρόνια μετά, το κτίριο εξακολουθεί να υπάρχει, με διαφορετικό όνομα και διαφορετική προσέγγιση.
Το La Punto είναι ένα γαστρονομικό εστιατόριο, το οποίο αυτό το διάστημα έχει διαμορφωθεί ειδικά για τους φίλους των ομάδων που συμμετέχουν στον όμιλο του Σότσι. Ωστόσο φροντίζει να μη… θυμίζει και τις μαύρες στιγμές του πρόσφατο παρελθόντος, προσφέροντας κοκτέιλ με ονομασίες σχετικές με το αντιντόπινγκ: Δεύτερο δείγμα, Meldonium κ.α.
Τίποτε δεν τελείωσε για τη Μακεδονία μας. Τώρα αρχίζει ο αγώνας για να μην κυρωθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο η επιβλαβής και ετεροβαρής συμφωνία, η οποία υπεγράφη στις Πρέσπες. Τα βήματα είναι τα εξής και κάπου μπορεί -και εύχομαι- να υπάρξει εμπόδιο.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο λαός των Σκοπίων θα εγκρίνει τη Συμφωνία στο δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου. Έστω κι αν ο Ζάεφ χαρακτηρίσει συμβουλευτική και όχι δεσμευτική τη λαϊκή ετυμηγορία, θα είναι πολύ δύσκολο να προχωρήσει εάν βρει απέναντί του μία σημαντική πλειοψηφία.
Είναι επίσης δύσκολο να επιτύχει τη συνταγματική αναθεώρηση, διότι απαιτούνται τα 2/3 των μελών του Κοινοβουλίου. Ο Ζάεφ ελέγχει μόνο τους 69 από τους 120 βουλευτές, όπως φάνηκε κατά την κύρωση της Συμφωνίας από τη Βουλή των Σκοπίων.
Εάν τελικά έλθει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η συμφωνία πρέπει να καταψηφισθεί. Τότε θα είναι νομικώς άκυρη. Και θα αποφύγουμε την ταπείνωση να αναγνωρίσουμε «μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα. Θα αποφύγουμε τον εξευτελισμό να αλλάξουν τα σχολικά μας βιβλία, τα ονόματα των Μουσείων μας, τα τραγούδια μας, οι ονομασίες των προϊόντων μας.
Η Συριζαϊκή Αριστερά πολλά χρόνια περίμενε αυτή την αναγνώριση, μάς λέει ο Νίκος Φίλης. Ενώ το ΚΚΕ επιδεικνύοντας σύνεση έχει αποστασιοποιηθεί από τα τραγικά λάθη του στο Μακεδονικό ζήτημα, η κυβερνώσα Αριστερά εμπνέεται από τους «Σλαβομακεδόνες» αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού της περιόδου 1946-49. Ενώ εμείς στα εφηβικά μας χρόνια διαβάζαμε για τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, τον Παύλο Μελά και για τα Μυστικά του Βάλτου, εκείνοι μεγάλωσαν θαυμάζοντας τον Τίτο, ο οποίος κατασκεύασε το «μακεδονικό έθνος», και τον Στάλιν, ο οποίος είπε στον Βούλγαρο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ: «Δεν υπάρχει συνείδηση μακεδονικού έθνους. Αλλά όπως κατασκευάσαμε έθνος Λευκορώσων, έτσι και ο Τίτο θα κατασκευάσει έθνος Μακεδόνων».
Επιδεικνύουν βιασύνη, ασεβούν προς τις διαμαρτυρίες και την πικρία της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας και συλλαμβάνονται συνεχώς αδιάβαστοι. Χαρακτηριστικά ο κ. Φίλης δήλωσε ότι ακόμη και η φράση «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» θα θεωρείται έκφραση αλυτρωτισμού. Δηλαδή ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, που έλεγε αυτή τη φράση, θα καταγράφεται στα νέα σχολικά βιβλία ως … Έλληνας ακραίος εθνικιστής και πολεμοχαρής; Ας σοβαρευτούμε λίγο. Και ας διαβάσει προσεκτικά ο κ. Φίλης τις συνθήκες του 1912-13 για να δει ότι με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων δεν διανεμήθηκαν τα εδάφη της Μακεδονίας, αλλά οι ευρωπαϊκές επαρχίες της Οθωμανικής Τουρκίας. Το ότι η Ελλάς ελέγχει μόνον το 51% της ιστορικής Μακεδονίας είναι ανακριβές. Πουθενά στη συνθήκη του Λονδίνου (Μάιος 1913) ή στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Ιούλιος 1913) δεν γίνεται τριχοτόμηση της Μακεδονίας.
Με τη βοήθεια του Θεού θα απορρίψουμε την απαράδεκτη συμφωνία.
Είχαμε γάμο. Ο πατέρας φόρεσε την γραβάτα και έβαλε στο φακελάκι λίγα λεφτά για το ζευγάρι. Δεν μπορούμε να τους δώσουμε περισσότερα. Δεν μου φτάνει η σύνταξη είπε… Κρίμα τα μεγαλώσαμε εμείς αυτά τα παιδιά… Χαλάρωσε την γραβάτα… αλλά ο κόμπος έμεινε σφιχτός στο λαιμό του…
Δεν του είπα τίποτα. Έγραψα με ωραία γράμματα… Να ζήσετε!!!
και του έδωσα να βάλει την κολώνια την καλή.
Την επομένη πήρα τον μικρό και πήγαμε στην παραλία. Με βρήκε μια φίλη της μητέρας μου. Σπύρο αν βρεις καμιά δουλειά για τον δικό μου τον μικρό… θέλω να μου πεις… Έφτασε 30 και τρέχει από δω και από κει… με 300-350 ευρώ. Ξυπνάω κάθε μέρα μ’ ένα κόμπο στο λαιμό…
Κάθισα στην πετσέτα. Δίπλα ένα ζευγάρι μετρούσε δυο καφέδες και 3 παγωτά για τα παιδιά του. Μ’ ένα κόμπο στο λαιμό… είπε ο μπαμπάς στην σερβιτόρα… έναν καφέ και 3 παγωτά… Τα ψιλά είναι ακριβώς… Καφέ εγώ έχω πιει… Έτριψε τον λαιμό του όπως ο πατέρας μου που έδενε την γραβάτα… Για να χαλαρώσει τον κόμπο.
Βουτήξαμε… Στο νερό ήταν ο κύριος Νίκος. Ο γιος του με δυο πτυχία έφυγε στην Αυστραλία.. .Μ’ ένα χαμόγελο ο παππούς χάιδεψε τον μικρό που κολυμπούσε δίπλα μου.
Τα εγγόνια μου έχουν χειμώνα τώρα του είπε. Μακάρι να’ ταν εδώ να κάνατε μαζί μπάνιο… Η φωνή του κόπηκε. Σαν να ήπιε κατά λάθος μια γουλιά νερό. Σαν να του΄ κατσε ένας κόμπος. Γέμισαν τα μάτια δάκρυα… Αλμυρή η θάλασσα μου είπε για να κρύψει την πίκρα του. Βγαίνω Σπύρο… Χαιρετισμούς στον μπαμπά… μου είπε…
Γύρισα… είδα δελτία ειδήσεων. Τον πρωθυπουργό να έχει δέσει ωραίο κόμπο στην κόκκινη γραβάτα του. Σαν τους προηγούμενους πρωθυπουργούς που χαν και αυτοί ωραίους κόμπους στις γαλάζιες και πράσινες γραβάτες τους. Μετά ο πρωθυπουργός έλυσε την γραβάτα του. Ο κόμπος έφυγε.
Έκλεισαν στις 17:00 όλα τα εκλογικά κέντρα στην Τουρκία, όπου εκατομμύρια πολίτες ψήφισαν για τις κρίσιμες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.
Νικητής στις προεδρικές εκλογές της Τουρκίας από τον πρώτο γύρο αναδεικνύεται ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, σύμφωνα με τα αποτελέσματα που μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο Anadolu, ενώ ο συνασπισμός είναι η πρώτη δύναμη τις βουλευτικές εκλογές και πολύ κοντά στην αυτοδυναμία.
Με βάση τα τελευταία επίσημα αποτελέσματα που μεταδόθηκαν από τουρκικά τηλεοπτικά κανάλια, με καταμετρημένο το 99,56% των ψήφων ο Ερντογάν συγκεντρώνει ποσοστό 52,47%, πάνω από το όριο του πενήντα τοις εκατό συν ένα που απαιτείται ώστε να αποφύγει τον δεύτερο γύρο της 8ης Ιουλίου.
Με τη διαφαινόμενη νίκη του ο κ. Ερντογάν θα αναλάβει ριζικά ενισχυμένη προεδρία, η οποία αποκτά πλέον ευρύτατες αρμοδιότητες και απορροφά τις εκτελεστικές εξουσίες της υπό κατάργηση πρωθυπουργίας. Η θητεία του νέου προέδρου θα διαρκέσει έως το 2023, όταν ο κ. Ερντογάν θα μπορεί να διεκδικήσει μια ακόμα πενταετία.
Οπαδοί του κ. Ερντογάν και του κόμματός του έχουν συγκεντρωθεί και πανηγυρίζουν σε διάφορες πόλεις της Τουρκίας.
Δεύτερος στις προεδρικές εκλογές, με 30,76%, βρίσκεται ο υποψήφιος του κεμαλικού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Μουχαρέμ Ιντζέ. Οι υπόλοιποι τέσσερις διεκδικητές βρίσκονται σε μονοψήφια ποσοστά.
Την τρίτη θέση κατέλαβε ο φιλοκούρδος Σελαχατίν Ντεμιρτάς, που διεξήγαγε την καμπάνια του μέσα από την φυλακή και κατάφερε να αποσπάσει το 8,16%. Απογοητευτική είναι η επίδοση της εθνικίστριας Μιράλ Ακσενέρ, που αρχικά θεωρούνταν η πιο επικίνδυνη αντίπαλος για τον κ. Ερντογάν, όμως τελικά αποσπά μόλις το 7,4%.
Στον χάρτη, ο κ. Ερντογάν φαίνεται πως κυριαρχεί στην Ανατολία. Ο κ. Ιντζέ κερδίζει μεγάλες πόλεις στα δυτικά παράλια της χώρας, κυρίως την Σμύρνη, όμως ο κ. Ερντογάν κατόρθωσε να επικρατήσει στην Κωνσταντινούπολη.
Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας σε υποστηρικτές του στην Κωνσταντινούπολη, ανακοίνωσε ότι είναι ο νικητής των Προεδρικών εκλογών και το AKP θα έχει την πλειοψηφία στο κοινοβούλιο.
Νίκη Ερντογάν και στην Βουλή – Μπαίνουν οι Κούρδοι
Στις βουλευτικές εκλογές, που γίνονται παράλληλα, η συνεργασία του ισλαμο-συντηρητικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του κ. Ερντογάν (AKP) με τους εθνικιστές του Ντεβλέτ Μπαχτσελί (MHP) καταλαμβάνει μεν την πρώτη θέση και φαίνεται να κερδίζει αυτοδυναμία.
Το ερντογανικό μπλοκ αποσπά το 53,61%, που αντιστοιχεί σε 342 από τις 600 έδρες του κοινοβουλίου, σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία του Anadolu.
Στον αντίποδα, η συμμαχία των κεμαλιστών με δύο ακόμα κόμματα αποσπά το 33,4%.
Στην νέα Βουλή κατόρθωσε να μπει και το φιλοκουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα των Λαών (HDP), το οποίο τελικά έσπασε το φράγμα του 10% που απαιτείται για είσοδο και συνεπώς θα πάρει έδρες που διαφορετικά θα αναλογούσαν στο AKP.
Η συμμετοχή υπολογίζεται πάνω από το 86%.
Οι έδρες στο νέο κοινοβούλιo:
AKP (Ερντογάν) 293
CHP (Ιντζέ) 146
HDP (φιλοκουρδικό) 67
MHP (εθνικιστές) 49
Iyi (εθνικιστικό) 45
Το CHP καταγγέλλει τα κρατικά μέσα ενημέρωσης για την μετάδοση των αποτελεσμάτων
Το Λαϊκό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, το μεγαλύτερο κόμμα της τουρκικής αντιπολίτευσης, κατήγγειλε τα κρατικά μέσα ενημέρωσης για την κάλυψη των προεδρικών και των βουλευτικών εκλογών λέγοντας ότι αποπειρώνται να χειραγωγήσουν την αντίληψη του κόσμου για τα αποτελέσματα.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα που μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, ο Ταγίπ Ερντογάν εξασφαλίζει το 57,02% των ψήφων των προεδρικών εκλογών μετά την καταμέτρηση του 40% των ψήφων.
Ομως, ο Μπουλέντ Τεζκάν, ο εκπρόσωπος του CHP, δήλωσε ότι η υποστήριξη προς τον Ερντογάν βρίσκεται κάτω από το 50% συν μία ψήφο που χρειάζεται για να κερδίσει τις εκλογές από τον πρώτο γύρο.
Ο υποψήφιος του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) Μουχαρέμ Ιντζέ κατήγγειλε πριν από λίγη ώρα ότι «αυτήν την στιγμή το σύστημα της Ανώτατης Εκλογικής Επιτροπής δείχνει ότι έχουν καταμετρηθεί οι ψήφοι του 37% των καλπών. Αλλά τα στοιχεία του πρακτορείου ειδήσεων Anadolu που μεταδίδονται από τα τηλεοπτικά δίκτυα ισχυρίζονται ότι έχει καταμετρηθεί το 85%», σύμφωνα με την ηλεκτρονική έκδοση της Hurriyet Daily News.
«Λύνουν» το «Αλβανικό» με αυτούς που μιλούν για «παράδοση τμήματος της Επικράτειας»
Γράφει η Σοφία Βούλτεψη*
-31 Ιουλίου 2014, Μέγαρο Μαξίμου, Γραφείο Πρωθυπουργού. Ειδοποιημένη από την γραμματεία του Αντώνη Σαμαρά, μπαίνω στο γραφείο. Δεν τον βρίσκω στη θέση του. Το γραφείο μοιάζει άδειο. «Πρόεδρε;», λέω χαμηλόφωνα. Η φωνή του έρχεται από το μικρό μπάνιο. «Εδώ είμαι, ξυρίζομαι. Ούτε να ξυριστώ δεν προλαβαίνω. Από τα χαράματα μιλάω με τους δικούς μας στη Χειμάρρα. Ξέρεις, για τις κατεδαφίσεις των ελληνικών περιουσιών. Στις 8.30 (π.μ.) μίλησα με τον Ράμα. Του τα είπα για τη διοικητική διαίρεση, αλλά δεν κάνει πίσω. Φεύγω για την Κρήτη για τη συνάντηση με τον Εσθονό. Πάρε τον Βαγγέλη (Βενιζέλο), ενημέρωσέ τον να δούμε τι θα κάνουμε». «Μήπως σου έθεσε και θέμα τσάμηδων;», τον ρωτάω. «Όχι, βέβαια, πολύ θα πήγαινε να κάνει τέτοιους συμψηφισμούς. Η δική μας είναι αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα. Αυτοί ήταν συνεργάτες των Ναζί. Μην τρελαθούμε κιόλας!».
Κάνω να φύγω για να τηλεφωνήσω και με σταματά. «Α, επειδή αυτά έρχονται όλα μαζί. Έχε το νου σου να με ενημερώνεις και για το θέμα της Λιβύης (σ.σ. εκείνη την ημέρα άρχιζε η εκκένωση από τη Λιβύη με το πλοίο «Σαλαμίς»). Αργά το βράδυ (1.45) του στέλνω μήνυμα: «Το Σαλαμίς απέπλευσε στη 1.10. Φτάνει στον Πειραιά Σάββατο πρωί. 186 άτομα – 80 Κινέζοι, 13 Βρετανοί, 15 Κύπριοι, ένας Αλβανός, μια Ρωσίδα και οι άλλοι Έλληνες. Στις 6.30 π.μ. οι ανακοινώσεις από ΥΠΕΞ – ΥΠΕΘΑ. Όταν θα βρίσκονται σε διεθνή ύδατα. Όλα πήγαν καλά!». «Τέλεια! Ευχαριστώ!», μου απαντά αμέσως.
(Αυτά γιατί οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ παριστάνουν συνέχεια πως όλα έπεσαν στο δικό τους κεφάλι και εμείς δεν διαχειριστήκαμε καμιά κρίση).
-4 Σεπτεμβρίου 2014, Νιούπορτ, Ουαλία. Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ με τον ΣΥΡΙΖΑ να ωρύεται στην Αθήνα ότι είναι ένας άχρηστος, μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας, οργανισμός που πρέπει να… αυτοδιαλυθεί! Το απόγευμα, στο περιθώριο της Συνόδου, συνάντηση Σαμαρά – Ράμα. Ο Σαμαράς εκφράζει την ικανοποίηση της ελληνικής κυβέρνησης για το γεγονός ότι η Αλβανία απέκτησε το καθεστώς υποψήφιας χώρας για ένταξη στην ΕΕ. Σπεύδει, όμως, να θέσει δύο σημαντικά ζητήματα: Το θέμα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας στην Αλβανία σε συνδυασμό με τα προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί λόγω της διοικητικής μεταρρύθμισης στην χώρα.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014.
«Θα ήθελα την προσωπική σου παρέμβαση», λέει στον Ράμα. «Ο σεβασμός των δικαιωμάτων είναι μέρος της διαδικασίας ένταξης στην ΕΕ. Και κάτι ακόμη: Αυτές οι εθνικιστικές κορώνες των τσάμηδων είναι απαράδεκτες». Και δεδομένου ότι εκείνη την περίοδο η αλβανική κυβέρνηση είχε προσφύγει στο Συνταγματικό Δικαστήριο για την ακύρωση της Συμφωνίας για τον καθορισμό των θαλασσίων συνόρων, ο Σαμαράς ξεκαθαρίζει: «Είναι ένα θέμα που πρέπει να λύνεται με βάση το διεθνές δίκαιο» – υπονοώντας ότι αυτά δεν λύνονται στα δικαστήρια.
Από την πλευρά του, ο Ράμα τον ευχαριστεί για την ειλικρινή υποστήριξη της Ελλάδας στην Αλβανία, δηλώνει ότι αναγνωρίζει τις ευαισθησίες του για την μειονότητα και ότι εγγυάται προσωπικά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και διαβεβαιώνει ότι δεν υπήρξε πρόθεση να υποστεί βλάβη η ελληνική μειονότητα. Και όσον αφορά στα άλλα θέματα, προτιμά να αναφερθεί στους κινδύνους από την έκρηξη του θρησκευτικού φονταμενταλισμού στην περιοχή.
Λίγο αργότερα, ο Έντι Ράμα, σε συνέντευξη Τύπου, προβαίνει σε δηλώσεις σχετικά με την συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Εκεί, προτιμά να πει ότι «η νέα εδαφική διαίρεση είναι ένα εσωτερικό θέμα της Αλβανίας που ολοκληρώθηκε στο πνεύμα του εθνικού συμφέροντος και της προστασίας χωρίς κανένα δισταγμό των ελευθεριών των μειονοτήτων και των δικαιωμάτων τους».
Ωστόσο, αναφερόμενος στη συμφωνία για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων, λέει ότι κατά τη γνώμη του δεν μπορεί να αντιστραφεί, και θα πρέπει με διάλογο και ισότητα να προχωρήσει.
«Έχουμε μια πολύ σαφή θέση για το θέμα της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας: Διάλογο, ισότητα και βούληση ώστε να βρούμε μια βιώσιμη λύση το συντομότερο δυνατό, σε ένα θέμα που δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε μια βιώσιμη λύση αποδεκτή και από τις δύο πλευρές», ανέφερε, προσθέτοντας ότι ζήτησε «για άλλη μία φορά την κατάργηση του παράλογου νόμου του εμπολέμου μεταξύ των δύο χωρών».
Τι προκύπτει από όλα αυτά; Μα ότι με την Αλβανία έχουμε πολλά μέτωπα ανοιχτά. Και είναι όλα πολύ σοβαρά για να πάμε πάλι στο γνωστό πάρε-δώσε του Κοτζιά, που κατέληξε στην περίπτωση των Σκοπίων στο… «δώσε – δώσε», με την παράδοση γλώσσας και εθνικής ταυτότητας.
Όλα αυτά ανήκουν στο ίδιο πακέτο και οποιαδήποτε υποχώρηση στη λογική Κοτζιά («κάτι πρέπει να πάρουν κι’ αυτοί») μπορεί να επιφέρει ανυπολόγιστες εθνικές συνέπειες.
Πολύ περισσότερο που αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση, ως προς το θέμα της υφαλοκρηπίδας, διαπραγματεύεται ακριβώς με αυτούς – το Σοσιαλιστικό Κόμμα του Έντι Ράμα – που προσέφυγαν στο αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο, ήδη από τον Ιούνιο του 2009! Ο συνομιλητής του Κοτζιά, ο Αλβανός υπουργός των Εξωτερικών Μπουσάτι αυτοπροσώπως απέστειλε, στις 28 Μαΐου 2014, επιστολή στην εισαγγελία των Τιράνων, ζητώντας να ερευνηθεί αν έχει διαπραχθεί το αδίκημα της «παράδοσης τμήματος της επικράτειας» (δηλαδή εσχάτη προδοσία)! Και στις 22 Νοεμβρίου 2014, η εισαγγελία των Τιράνων κατέσχε όλα τα περί την διαπραγμάτευση που κατέληξε στη συμφωνία του 2009, έγγραφα!
Η τρικλοποδιά στη Συμφωνία Καραμανλή – Μπακογιάννη
Και επειδή ο Κοτζιάς συνηθίζει να κατηγορεί τους πολιτικούς του αντιπάλους – τώρα ρωτάει γιατί δεν κυρώθηκε η συμφωνία από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας – η αλήθεια είναι η εξής: Η συμφωνία υπεγράφη από τους υπουργούς των Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη και Λουλεζίμ Μπάσα, στις 27 Απριλίου του 2009. Παρόντες οι πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Σαλί Μπερίσα. Την ίδια μέρα, ο Καραμανλής έγινε ο πρώτος Έλληνας πρωθυπουργός που απευθύνεται στο αλβανικό κοινοβούλιο. Και την ίδια μέρα η Αλβανία κατέθεσε αίτημα ένταξης στην ΕΕ. Είχε προηγηθεί η προ διμήνου Συμφωνίαγια τα Στρατιωτικά Κοιμητήρια των Ελλήνων στρατιωτών, που έπεσαν μαχόμενοι στην Αλβανία, κατά τον Ελληνο-Ιταλικό πόλεμο του 1940-41. Με λίγα λόγια, όλα έγιναν μελετημένα, συμφωνημένα και όχι με τη λογική «ελάτε να κλείσουμε να τελειώνουμε».
Τον Ιούνιο του 2009 το κόμμα του Ράμα προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο, κατηγορώντας τον Μπερίσα ότι με την υπογραφή της συμφωνίας για την υφαλοκρηπίδα το 2009, «πούλησε» το Οικόπεδο 5 στην Ελλάδα.
Επιπλέον, δεν υπήρξε καθόλου χρόνος για την επικύρωση της Συμφωνίας, αφού τον Οκτώβριο έγιναν εκλογές και στην εξουσία βρέθηκε το ΠΑΣΟΚ. Και πάλι δεν υπήρξε χρόνος, αφού τον Ιανουάριο του 2010, το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο ακύρωσε τη Συμφωνία.
Από τότε δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία ότι πίσω από τη διαδικασία ακύρωσης (όπως αργότερα κατήγγειλε ο Μπερίσα) βρισκόταν η Τουρκία – αφού μια καλή συμφωνία για την ΑΟΖ με την Αλβανία παρασύρει το σύνολο της ελληνικής ΑΟΖ, άρα και στο Αιγαίο και στο Καστελόριζο.
Ο Ράμα κέρδισε τις εκλογές του Ιουνίου 2013, ως επικεφαλής ενός συνασπισμού συνολικά 37 αριστερών κομμάτων με την ονομασία «Συμμαχία για την Ευρωπαϊκή Αλβανία» και με σύνθημα την «Αναγέννηση». Και ξανακέρδισε στις εκλογές του Ιουνίου 2017.
Δηλαδή, το 2009, αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας ο Ράμα προσέφυγε στο Συνταγματικό Δικαστήριο, το οποίο ακύρωσε τη Συμφωνία τον Ιανουάριο του 2010 και από το 2013 στην εξουσία βρίσκεται αυτός ακριβώς που προκάλεσε την ακύρωση της Συμφωνίας. Πώς δηλαδή η Ελλάδα θα επικύρωνε μια Συμφωνία που είχε ακυρωθεί από το άλλο Μέρος;
Νέοι κίνδυνοι εν όψει
Με δεδομένη την «συμφωνία» με τα Σκόπια και με δεδομένο ότι ο κ. Κοτζιάς, κατά την πρόσφατη συνάντησή του στη Μόσχα με τον Ρώσο ομόλογό του κ. Λαβρόφ, δήλωσε – όπως πάντα χαριεντιζόμενος – πως πριν φύγει για διακοπές θα έχει τελειώσει και το «Αλβανικό» («αλλιώς δεν έχει διακοπές»), έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε.
Μόλις ανακοινώθηκε από το ΥΠΕΞ ότι «ο τρίτος γύρος συνομιλιών μεταξύ της Ελλάδας και της Αλβανίας για την οριοθέτηση των μεταξύ τους θαλασσίων ζωνών ολοκληρώθηκε χθες, 22 Ιουνίου 2018, στην Αθήνα. Η συνάντηση ήταν εποικοδομητική και πραγματοποιήθηκε σε θετικό, φιλικό κλίμα συνεργασίας. Οι τεχνικές ομάδες θα συνεχίσουν να εργάζονται για την επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης, προς το συμφέρον και των δυο πλευρών».
Ο προηγούμενος, δεύτερος γύρος, είχε επίσης ολοκληρωθεί «σε θετικό κλίμα και με εποικοδομητικό τρόπο», στις 15 Μαΐου, επίσης στην Αθήνα.
Και ο πρώτος γύρος είχε διεξαχθεί «σε εποικοδομητικό κλίμα συνεργασίας», στις 30 Απριλίου, στα Τίρανα.
Στις 9 Μαρτίου, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό 24/7, ο κ. Σταθάκης ενημέρωσε ότι
«η μόνη εκκρεμότητα αφορά ένα οικόπεδο στα σύνορα με την Αλβανία, επί του οποίου είναι σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις για την οριστική χάραξη της ΑΟΖ, στο πλαίσιο των ευρύτερων συζητήσεων με την γειτονική χώρα για να επιλυθούν παρόμοια ζητήματα. Συζητήσεις που εξελίσσονται θετικά».
Ως γνωστόν, Ελλάδα και Αλβανία είχαν υπογράψει μια ισορροπημένη συμφωνία το 2009, με βάση την αρχή της «μέσης γραμμής». Η Αλβανία μονομερώς, όπως είπαμε, κατήργησε τη Συμφωνία και τώρα η κυβέρνηση επαναδιαπραγματεύεται, προφανώς με σκοπό την αναθεώρησή της, καθώς η Αλβανία ζητά άλλη βάση χάραξης της ΑΟΖ, που τους παραχωρεί μέρος της υφαλοκρηπίδας των Διαπόντιων νησιών, βόρεια της Κέρκυρας, και δυο θαλάσσια οικόπεδα.
Μάλιστα, στις 22 Νοεμβρίου 2014, αντιπολιτευόμενη αλβανική εφημερίδα «Πανοράμα» ανέφερε ότι η Εισαγγελία Τιράνων, προχώρησε στην κατάσχεση του φακέλου με έγγραφα από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αλβανίας – Ελλάδας για την υπογραφή της Συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες. Επρόκειτο για τα έγγραφα τα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις που έγιναν μεταξύ Αλβανίας – Ελλάδας και τα οποία οδήγησαν στην υπογραφή της ελληνοαλβανικής Συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες το 2009.
Τα έγγραφα προέρχονταν από τα υπουργεία Εξωτερικών, Άμυνας και άλλα κρατικά ιδρύματα. Η κατάσχεση έγινε μετά από μήνυση του υπουργείου Εξωτερικών Αλβανίας στις 28 Μαΐου 2014, οπότε και ξεκίνησε η έρευνα για το ποινικό αδίκημα «Παράδοση τμήματος της επικράτειας», το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 210 του αλβανικού Ποινικού Κώδικα.
Όλα ξεκίνησαν από την επιστολή του Αλβανού ΥΠΕΞ Μπουσάτι την 28η Μαΐου 2014, προς την Γενική Εισαγγελία Αλβανίας, με την οποία το υπουργείο εκφράζει υπόνοιες ότι η ελληνοαλβανική Συμφωνία για τις θαλάσσιες ζώνες, την οποία ακύρωσε το Συνταγματικό Δικαστήριο, «περιέχει στοιχεία ποινικού αδικήματος για “παράδοση τμήματος της επικράτειας της Αλβανικής Δημοκρατίας”».
Δεν πρόκειται δηλαδή για ελληνική, αλλά για αλβανική πρωτοβουλία – δεδομένου ότι για την Ελλάδα το θέμα είχε λήξει. Και δεν πρόκειται για απλή αλβανική πρωτοβουλία, αλλά για πρωτοβουλία του Ράμα, με τον οποίο τώρα διαπραγματεύεται ο Κοτζιάς.
Δέχθηκε δηλαδή η κυβέρνηση ότι υπάρχουν και άλλα θέματα προς επαναδιαπραγμάτευση.
Και αυτή η συζήτηση διεξάγεται εν κρυπτώ και επομένως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποια είναι τα θέματα που οι Αλβανοί θέτουν τώρα – ζητήματα σχετικά με την επήρεια των νησιών στη θαλάσσια προβολή τους ή με το λεγόμενο «τσάμικο». Όπως επίσης δεν γνωρίζουμε αν στις διαπραγματεύσεις έχει μπει εκ μέρους της Ελλάδας και το θέμα που στο μεταξύ προέκυψε με τις κατεδαφίσεις ελληνικών περιουσιών στην παραλία της Χειμάρρας.
Και τα δύο θέματα είναι εξαιρετικά σοβαρά για την ελληνική κυριαρχία. Κάθε απόφαση σύμφωνα με την οποία τα Διαπόντια Νησιά θα έχαναν την επιρροή τους, θα λειτουργούσε ως ντόμινο με άμεσες επιπτώσεις στην ελληνική ΑΟΖ και στην ίδια την ελληνική κυριαρχία. Η ζημιά θα ήταν ανυπολόγιστη στο Καστελόριζο αν εγκαταλειπόταν η αρχή της «μέσης γραμμής».
Αποκαλυπτικές είναι και οι καταγγελίες του αρχηγού του κόμματος των Τσάμηδων Σπετίμ Ιντρίζι, που τώρα, στις 23 Ιουνίου (τηλεοπτικός σταθμός Report tv, εκπομπή «45 λεπτά»), κατηγορεί τον Ράμα ότι «πούλησε την τσαμουριά». Ο Ιντρίζι υποστηρίζει ότι από την επερχόμενη συμφωνία προκύπτουν τρεις αλβανικές παραχωρήσεις: Άρση εμπολέμου με την Ελλάδα (που, όπως ισχυρίζεται, βλάπτει τους Αλβανοτσάμηδες), διεύρυνση των μειονοτήτων και το θέμα των οστών των Ελλήνων στρατιωτών που σκοτώθηκαν κατά το Έπος του 1940.
Σύμφωνα με τους τσάμηδες, η Αλβανία με την επερχόμενη συμφωνία κερδίζει μόνο την σφραγίδα apostille, καθώς η Ελλάδα έχει εγείρει αντιρρήσεις για την προσχώρηση της Αλβανίας στη Σύμβαση της Χάγης και επομένως πιστοποιητικά που εκδίδονται εκεί απαιτείται να φέρουν επικύρωση των ελληνικών προξενικών αρχών στην αλλοδαπή, ως προς το γνήσιο της υπογραφής του αλλοδαπού οργάνου.
Ωστόσο, θεωρείται απίθανο ο Ράμα, που έφτασε στα δικαστήρια για να ακυρώσει τη συμφωνία του 2009, με την βαριά κατηγορία της «παράδοσης τμήματος της επικράτειας», να μην κέρδισε πολλά από όσα η Αλβανία δεν είχε πάρει το 2009.
Το Ιστορικό και οι εύλογες ανησυχίες
Αν κρίνουμε από όσα έχουν προηγηθεί, έχουμε λόγους να ανησυχούμε:
-Στις 28 Μαΐου 2014 ο Αλβανός υπουργός των Εξωτερικών Ντιτμίρ Μπουσάτι ζήτησε από τον Γενικό Εισαγγελέα να ερευνήσει σχετικά με τον τρόπο που έγινε η διαπραγμάτευση της συμφωνίας για την οριοθέτηση των θαλάσσιων συνόρων με την Ελλάδα, από τον νυν αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Λουλεζίμ Μπάσα, πρώην υπουργό Εξωτερικών. «Ο εισαγγελέας μπορεί να ερευνήσει κατά πόσον έχουμε να κάνουμε με παράβαση του άρθρου 210 του Ποινικού Κώδικα, με βάση την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία στην περίπτωση της συμφωνίας για την οριοθέτηση θαλάσσιων συνόρων δεν υπερασπίστηκαν τα εθνικά συμφέροντά μας, παραχωρώντας θαλάσσιες εκτάσεις στην Ελλάδα», δήλωσε ο κ. Μπουσάτι στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής.
Το άρθρο 210 που ανέφερε ο υπουργός Μπουσάτι προβλέπει φυλάκιση 5 – 10 έτη για συμφωνίες με ξένες χώρες για εν μέρει ή πλήρως παραχώρηση εδαφών.
-Στις 30 Ιουλίου 2015, ο Ράμα αναφερόμενος στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου στο θέμα του Οικοπέδου 5, είχε πει πως «αν δεν υπάρξει συναίνεση μέσω των διαβουλεύσεων, όπως συμφωνήσαμε, τότε θα κριθεί από τρίτους, για τους οποίους θα αποφασίσουμε από κοινού». Και ότι «έρευνες υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή θα ξεκινήσουν, όταν επιλυθεί σε ποια χώρα ανήκει το κομμάτι αυτό της θάλασσας, που ανήκει, όπως νομίζω, στην Αλβανία».
-Στις 14 Οκτωβρίου 2016, ο Αλβανός πρώην πρωθυπουργός Σαλί Μπερίσα, δήλωσε για πρώτη φορά δημοσίως ότι «η συμφωνία για τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα απέτυχε μετά από την παρέμβαση ενός τρίτου παράγοντα». Όπως είπε, «θέλω να πω στους Αλβανούς ότι σύντομα θα καταλάβουν τα συμφέροντα ποιων εξυπηρετήσατε, και σας το δηλώνω με απόλυτη πεποίθηση ότι το κάνατε για λογαριασμό τρίτου παράγοντα. Η ιστορία θα το αποδείξει». Υπονοώντας ότι η τρίτη αυτή δύναμη είναι η Τουρκία!
-Στις 20 Νοεμβρίου 2016, μιλώντας σε συνεδρίαση της αλβανικής διασποράς στα Τίρανα και επαναφέροντας το θέμα των τσάμηδων, ο Ράμα φθάνει στο σημείο να πει ότι οι «γείτονες» (σ.σ. η Ελλάδα) είχαν μάθει να επικοινωνούν με «υπάκουους συνομιλητές». Είπε: «Οι σχέσεις με την Ελλάδα είναι μεγάλης στρατηγικής σημασίας και γι’ αυτό παραμένει σταθερή γραμμή της εξωτερικής μας πολιτικής, η στρατηγική εταιρική σχέση με την Ελλάδα. Από την άλλη όμως, είναι εξίσου αλήθεια ότι αυτές οι σχέσεις χρειάζονται σήμερα να περάσουν σε ένα άλλο επίπεδο, ξεπερνώντας κάποια εναπομείναντα ζητήματα. Έχουμε δημιουργήσει μια ειδική ομάδα, μαζί με την ελληνική πλευρά για να καθίσουμε στο τραπέζι και να συζητήσουμε ανοιχτά με εποικοδομητικό πνεύμα και να δούμε το μέλλον, με βάση τα ευρωπαϊκά πρότυπα και τις αρχές. Έχει ξεκινήσει μια κοινή προσπάθεια, καθόλου εύκολη, αλλά ελπίζουμε ότι θα ολοκληρωθεί. Μπορούμε να ξεπεράσουμε αυτά τα εμπόδια που δεν είναι προς όφελος αυτής της στρατηγικής σχέσης γειτονίας, που έχουμε με την Ελλάδα. Όμως δεν έχουμε καμία πρόθεση να παραμείνουμε σιωπηλοί και να υποκρινόμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε. Για μεγάλο χρονικό διάστημα οι γείτονές μας είχαν μάθει, εδώ στα Τίρανα, με υπάκουους συνομιλητές που έκαναν πως δεν καταλάβαιναν και για θέματα που δεν μπορεί να αγνοηθούν και για τα οποία δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν υπάρχουν» δήλωσε ο Ράμα μετά από ερώτηση Αλβανού υπηκόου που ζει και εργάζεται επί 25 χρόνια στην Ελλάδα.
-Στις 25 Μαΐου 2017, Τσίπρας και Ράμα συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες, εκφράζοντας την πλήρη υποστήριξη τους στην πρωτοβουλία των δύο υπουργών Εξωτερικών για τον μηχανισμό εντατικών διαβουλεύσεων με στόχο την περαιτέρω προώθηση των διμερών σχέσεων. -Στις 26 Ιουνίου 2017 το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με το αλυτρωτικού χαρακτήρα έργο ανάπλασης κεντρικής πλατείας Τιράνων. Στην ανακοίνωση καταδικαζόταν η τοποθέτηση, στην ανακαινισμένη κεντρική πλατεία των Τιράνων, λίθων προερχόμενων από διάφορες περιοχές των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της ελληνικής περιοχής των Φιλιατών. Έγραφε η ανακοίνωση: «Οι λίθοι αυτοί, επί των οποίων έχουν χαραχθεί τα ονόματα των περιοχών προέλευσής τους, συνθέτουν έργο που συμβολίζει την «ενότητα των αλβανικών εδαφών» και πρόκειται καταφανώς για μία κρατική ενέργεια που καλλιεργεί και υποκρύπτει αλυτρωτισμό. Πρόκειται περί ακόμα μίας πρόκλησης, εκ μέρους της αλβανικής Κυβέρνησης, η οποία απροκάλυπτα υποσκάπτει τις σχέσεις καλής γειτονίας. Μέσω αυτής εμπράκτως αποδεικνύεται η κεντρική υποστήριξη τάσεων αλυτρωτισμού έναντι των όμορων χωρών της Αλβανίας, δεδομένου ότι ρητώς αναφέρονται οι ονομασίες περιοχών από διάφορα βαλκανικά κράτη. Το Υπουργείο Εξωτερικών προέβη και προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες παραστάσεις, ενημερώνοντας σχετικά φίλους, εταίρους και διεθνείς οργανισμούς. Σεβόμενο δε την εκλογική διαδικασία στην γείτονα χώρα δεν εξέδωσε, μέχρι σήμερα, καμία δημόσια ανακοίνωση που θα μπορούσε να παρερμηνευτεί και διαστρεβλωθεί ως παρέμβαση στην προεκλογική διαδικασία. Αυτό ουδόλως σημαίνει ότι θα ανεχτούμε συμπεριφορές που δεν συνάδουν με το ευρωπαϊκό πνεύμα ειρηνικής συνύπαρξης και συνεργασίας και παραβιάζουν κατάφορα τη θεμελιώδη αρχή της τήρησης σχέσεων καλής γειτονίας μίας εκ των βασικών προϋποθέσεων της ευρωπαϊκής πορείας των Τιράνων. Δυστυχώς, ακόμα και σήμερα επικίνδυνες και ξεπερασμένες νοοτροπίες του περασμένου αιώνα υπονομεύουν την πρόοδο και την ευημερία της περιοχής και δημιουργούν ένα πέτρινο εμπόδιο στο ευρωπαϊκό μέλλον της Αλβανίας». Ποια ήταν η συνέχεια; Τίποτε!
-Στις 29 Σεπτεμβρίου 2017, μιλώντας σε τηλεοπτικό σταθμό των Τιράνων, ο Μπουσάτι είπε σχετικά με το θέμα της ΑΟΖ ότι τρεις γνωματεύσεις κατέληξαν στο πόρισμα περί της ορθότητας της απόφασης του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Αλβανίας και υποστήριξε ότι η Συμφωνία του 2009 παραβίαζε τα συμφέροντα της Αλβανίας. Είπε επίσης ότι οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται με σκοπό μια νέα Συμφωνία, αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο διαπραγμάτευσης και επαναφοράς της προηγούμενης. -Στις 12 Νοεμβρίου 2017, Κοτζιάς και Μπουσάτι συναντήθηκαν στην Κρήτη. Όπως έγινε γνωστό, συζητήθηκαν «σε φιλικό και εποικοδομητικό περιβάλλον τα ανοικτά διμερή θέματα” αναγνωρίζοντας “τη σημασία του διαλόγου για την επίλυση των εκκρεμών ζητημάτων». -Στις 9 Ιανουαρίου 2018, ο Μπουσάτι είχε αποκαλύψει ότι στο «πακέτο» που συζητούν οι δύο χώρες περιλαμβάνεται και το «τσαμικό ζήτημα». Μιλώντας στο OraNews δήλωσε ότι στο πακέτο που περιλαμβάνει την άρση του Eμπολέμου περιλαμβάνεται και το «τσαμικό ζήτημα» και μεταξύ άλλων το ζήτημα του νεκροταφείου ή του προσκυνήματος των πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Είπε συγκεκριμένα: «Πρώτο πακέτο είναι η επίλυση της εμπόλεμης κατάστασης που συνδυάζεται το θέμα των Τσάμηδων. Στο πακέτο αυτό υπάρχουν τα ακίνητα των Τσάμηδων, το ζήτημα του νεκροταφείου ή του προσκυνήματος των πεσόντων Ελλήνων στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου στην Αλβανία κ.λπ. Δεύτερο πακέτο είναι τα τρέχοντα ζητήματα που αφορούν τα δικαιώματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και συνδυάζεται με τα δικαιώματα των Αλβανών που ζουν στην Ελλάδα. Επίσης υπάρχουν προξενικά θέματα που πρέπει να επιλυθούν για να διευκολυνθούν οι συμπατριώτες μας, τόσο από τις άδειες οδήγησης όσο και για την προστασία και προώθηση των δικαιωμάτων τους, όσων ζουν στην Ελλάδα. Τρίτο πακέτο είναι το “πακέτο του μέλλοντος” και αυτό αφορά θέματα που σχετίζονται με την τελική διευθέτηση του συνοριακού καθεστώτος, καθώς υπάρχει η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και η υφαλοκρηπίδα από τη μία πλευρά και από την άλλη η απόφαση του 2009 (του συνταγματικού δικαστηρίου που ακύρωσε την Συμφωνία) μαζί με τις θέσεις των δύο πλευρών». Ο Μπουσάτι δήλωσε ακόμη ότι υπάρχει και θέμα χερσαίων συνόρων κυρίως για την συντήρηση τους και τον καλύτερο καθορισμό τους.
Τότε, το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών είχε απαντήσει το γνωστό. Πως «τσάμικο ζήτημα δεν υφίσταται» και ότι «τέτοιες δηλώσεις δεν βοηθούν την διαδικασία διαλόγου, την οποία ξεκίνησε η Ελλάδα, ως υπεύθυνη δύναμη στην περιοχή και στην ΕΕ. Τέτοιες δηλώσεις ουδόλως συμβάλλουν στην προώθηση της όποιος μελλοντικής ευρωπαϊκής πορείας της Αλβανίας».
-Στις 21 Ιανουαρίου 2018, Κοτζιάς και ο ομόλογός του Μπουσάτι συναντήθηκαν στην Κορυτσά, όπου, όπως ανακοινώθηκε, σημειώθηκε «ουσιαστική πρόοδος», ειδικότερα «προς την κατεύθυνση της εξεύρεσης βιώσιμων λύσεων σε γνωστά ζητήματα, προς αμοιβαίο όφελος των δύο χωρών και των πολιτών τους και σύμφωνα με τους ευρωπαϊκούς κανόνες και αξίες».
-Τον περασμένο Μάρτιο, δόθηκε στη δημοσιότητα επιστολή του Αλβανού Προέδρου, με αναφορές σε θέματα χερσαίων συνόρων (όπως είχε αναφέρει στην απόφασή του και το αλβανικό Συνταγματικό Δικαστήριο) και την πρόταση η οριοθέτηση να γίνει με την αρχή της ευθυδικίας και όχι αυτή της «μέσης γραμμής». Την 1η Μαρτίου, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση της Ντόρας Μπακογιάννη, με θέμα «Η κυβέρνηση γκριζάρει το Ιόνιο», ο κ. Κοτζιάς είχε μιλήσει για διαμάχη μεταξύ του Αλβανού Προέδρου και του αλβανικού υπουργείου των Εξωτερικών (και εκεί τσακώνονται μεταξύ τους) ως προς τον τύπο εξουσιοδότησης προς την ομάδα διαπραγμάτευσης, παραδέχεται ότι οι κατευθυντήριες γραμμές, θα είναι οι αποφάσεις του Συνταγματικού Δικαστηρίου, ψέγει τις προηγούμενες κυβερνήσεις επειδή δεν έφεραν τη συμφωνία προς επικύρωση και εξηγεί ότι η συμφωνία αφορά το 9% της θαλάσσιας ζώνης ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Αλβανία. Ωστόσο, αν και διαμαρτυρήθηκε για την μη επικύρωση της συμφωνίας του 2009, δείχνει να αποδέχεται το επιχείρημα της Αλβανίας κατά της «μέσης γραμμής». Όπως είπε «πρέπει να ξανακοιτάξουμε τη συμφωνία για το εάν αυτό που σημειώνεται από την πλευρά της Αλβανίας -ότι δεν έχει ληφθεί υπόψη η γραμμή βάσης στους κόλπους- είναι αληθές και εάν, πράγματι, η Αλβανία έχει καταθέσει χάρτες με γραμμές βάσης σε κόλπους της στον ΟΗΕ, οι οποίοι από τις τότε κυβερνήσεις του δικομματισμού δεν αμφισβητήθηκαν καθόλου. Κάτι που αποτελεί ερώτημα για μένα. Γιατί δεν αμφισβητήθηκαν οι γραμμές βάσης που είχε καταθέσει παλαιότερα η Αλβανία στον ΟΗΕ;»
Καταφεύγει δηλαδή ο κ. Κοτζιάς, όπως και με το θέμα της «μακεδονικής» γλώσσας, σε έγγραφα που έχουν κατατεθεί εκ μέρους της άλλης πλευράς στον ΟΗΕ – ενώ υπήρχε συμφωνία για τη «μέση γραμμή», που προφανώς υπερισχύει διαφόρων εγγράφων που κατά καιρούς κατατίθενται. Συμφωνία μάλιστα που η Αλβανία επισήμως δεν είχε αμφισβητήσει επί κυβέρνησης Σαμαρά, παρά την απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου. Τον Ιούνιο του 2014, όταν ο τότε αρμόδιος υπουργός Γιάννης Μανιάτης είχε παρουσιάσει τον χάρτη των παραχωρήσεων στο Ιόνιο και το νορβηγικό πλοίο είχε προχωρήσει σε σεισμικές έρευνες στην περιοχή από την πλευρά της Αλβανίας δεν είχε υπάρξει αντίδραση – ήταν τότε που στον ΣΥΡΙΖΑ φώναζαν «ούτε μια σταγόνα αίμα για το πετρέλαιο»!
-Στις 29 Μαρτίου 2018, Κοτζιάς και Μπουσάτι ξανασυναντήθηκαν, αυτή τη φορά στα Τίρανα, και, όπως έγινε γνωστό, συμφώνησαν να ολοκληρώσουν εννέα συνολικά θέματα. Θέματα που αφορούν στο apostille (σφραγίδα επικύρωσης επίσημων εγγράφων), το θέμα των ελληνικών κοιμητηρίων, την αναγνώριση διπλωμάτων οδήγησης, το ζήτημα της ΑΟΖ και της οριοθέτησης των θαλασσίων συνόρων, την άρση του εμπόλεμου, τους εφαρμοστικούς νόμους αναφορικά με την ελληνική μειονότητα, την αλλαγή των βιβλίων, το σύμφωνο φιλίας και τέλος στη διασυνοριακή συνεργασία.
-Την περασμένη Παρασκευή, 22 Ιουνίου, επισκεπτόμενους τους Αγίους Σαράντα, ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, βρήκε την ευκαιρία να απαντήσει στις αιτιάσεις της αλβανικής αντιπολίτευσης σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για την ΑΟΖ. Είπε: «Η θαλάσσια συμφωνία θα αποτυπωθεί οπτικά στο χάρτη. Θα έχουν όλοι την ευκαιρία με το μυαλό τους και όχι μέσω των κομμάτων ή αυτών που διασπείρουν αναληθείς ειδήσεις, να κρίνουν μεταξύ της εικόνας της θάλασσας που υπήρχε πριν τη συμφωνία και αυτής που θα υπάρχει με τη συμφωνία». Δηλαδή, υποστήριξε πως η νέα συμφωνία είναι πολύ καλύτερη σε σχέση με αυτή του 2009, όσον αφορά στα αλβανικά συμφέροντα.
Οι Τσάμηδες
Όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις – και η σημερινή – διακηρύσσουν πως θέμα τσάμηδων δεν υφίσταται.
Ωστόσο, το κόμμα των τσάμηδων συμμετείχε στην πρώτη κυβέρνηση Ράμα και συνέβαλε στη νέα διοικητική διαίρεση που έπληξε την ελληνική εθνική μειονότητα.
Κατά τους Αλβανούς, η Τσαμουριά κατοικείτο από τα αρχαία χρόνια από τους προγόνους τους και στο «ελληνικό τμήμα» της ζουν περίπου 250-300 χιλιάδες ορθόδοξοι τσάμηδες.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι Τουρκαλβανοί τσάμηδες τάχθηκαν με το μέρος των Τούρκων, αλλά εξουδετερώθηκαν από τους Έλληνες. Μετά τη δημιουργία του αλβανικού κράτους παρέμειναν στην Ελλάδα και μετά την Μικρασιατική καταστροφή εξαιρέθηκαν από την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών.
Στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι τσάμηδες τάχθηκαν στο πλευρό των Ιταλών και Γερμανών κατακτητών και στράφηκαν εναντίον του αμάχου ελληνικού πληθυσμού, διαπράττοντας εγκλήματα πολέμου – εκτελέσεις, λεηλασίες, βιασμοί.
Με την υποχώρηση των Ιταλών έφυγαν στην Αλβανία και επανήλθαν μετά τη συνθηκολόγηση. Εγκατέλειψαν τη Θεσπρωτία μετά την κατάρρευση της Ιταλίας το 1943 και μετά το τέλος του πολέμου ακολούθησαν τους ναζί προστάτες τους κατά την υποχώρησή τους στην Αλβανία. Και βέβαια, δεν ήσαν πάνω από 20.000.
Μετά το τέλος του πολέμου, δικάστηκαν ερήμην στα Γιάννενα από Δικαστήριο Δοσιλόγων και οι περιουσίες τους δημεύθηκαν.
Εξισλαμισμένοι, επέλεξαν το όνομά τους από παραφθορά του αρχαίου ονόματος του ποταμού Καλαμά (Θύαμις).
Η Αλβανία χρόνια τώρα χρησιμοποιεί (και) τους τσάμηδες υπέρ των σχεδίων για τη Μεγάλη Αλβανία.
Και αυτό γίνεται συστηματικά.
Οι Αλβανοτσάμηδες πραγματοποιούν κατά διαστήματα συγκεντρώσεις «διαμαρτυρίας» στην ελληνοαλβανική μεθόριο, απέναντι από το χωριό Μαυρομάτι Θεσπρωτίας, διεκδικώντας τις περιουσίες που, όπως λένε, κατασχέθηκαν από το ελληνικό κράτος το 1944.
Από την καθιέρωση της 27ης Ιουνίου ως «ημέρα γενοκτονίας των τσάμηδων», οργανώνουν κάθε χρόνο – και φέτος – εκδηλώσεις στο «Μνημείο της Γενοκτονίας» στο χωριό Τζάρα, νοτίως των Αγίων Σαράντα, και πορεία ως τη διάβαση του Μαυροματίου, στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Οι Αλβανοί αρέσκονται να εμφανίζουν τους τσάμηδες ως υπέργηρους «αγανακτισμένους» και ως τους μοναδικούς εκπροσώπους του αλβανικού εθνικισμού.
Στην πραγματικότητα, όμως, οι ηλικιωμένοι χρησιμοποιούνται ως βιτρίνα, ενώ στο μεταξύ έχει αναλάβει δράση και η «Ερυθρόμαυρη Συμμαχία», με πολύ νεώτερα μέλη που υποστηρίζουν τον «Πατριωτικό Σύλλογο Çamëria» και έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση ως οπαδοί της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου.
Δεν είναι τυχαίο ότι κατεδαφίζονταν (ως… αυθαίρετα) κτίσματα Χιμαρριωτών από την «Εθνική Επιθεώρηση Πολεοδομίας και Κατασκευών», η οποία όμως κάνει τα στραβά μάτια όταν πρόκειται για κτίσματα Αλβανών.
Μάλιστα από την επιχείρηση κατεδάφισης εξαιρέθηκε τον Απρίλιο του 2012 το ξενοδοχείο και δύο μαγαζιά ιδιοκτησίας του τσάμικης καταγωγής Artur Bubeki, ο οποίος φιλοξενούσε και καθοδηγούσε το συνεργείο κατεδαφίσεων στους Δρυμμάδες.
Όχι τυχαία, αφού επικεφαλής της «Εθνικής Επιθεώρησης Πολεοδομίας και Κατασκευών», ήταν ο Gazment Osmani, στέλεχος του κόμματος των τσάμηδων.
Στα αλβανικά σχολεία τα παιδιά μαθαίνουν πως «ο σημερινός πολιτικός χάρτης των αλβανικών εδαφών καθορίσθηκε με άδικο τρόπο από τη Συνδιάσκεψη του Λονδίνου το 1913, αφήνοντας πολλές αλβανικές περιοχές έξω από τα πολιτικά σύνορα της Αλβανίας (στη Σερβία, στο Μαυροβούνιο, στην Ελλάδα)».
Και πως «τα νότια σύνορα της Αλβανίας βρίσκονται στους ποταμούς Καλαμά και Αχέροντα, σε μια περιοχή που περιλαμβάνει την Ηγουμενίτσα, την Παραμυθιά, την Πρέβεζα, τη Φιλιππιάδα και την Άρτα».
Και πως «Έλληνες φασίστες έσφαξαν τους Τσάμηδες και πήραν τις περιουσίες τους».
Και πως η Τσαμουριά (η Θεσπρωτία δηλαδή), «τελεί υπό ελληνική κατοχή και εκτείνεται στις ακτές του Ιονίου από τους Αγίους Σαράντα μέχρι την Πρέβεζα».
Ο Ράμα για τους Τσάμηδες
Στις 6 Φεβρουαρίου 2018, σε συνέντευξή του στα «Νέα», ο Ράμα ανέφερε πως «το “ζήτημα Τσάμηδων” υφίσταται μόνο ως θέμα στοιχειωδών δικαιωμάτων των Αλβανών συμπατριωτών μας που κάποτε ζούσαν στη χώρα σας, και τίποτα ευρύτερο». Είπε μάλιστα πως «αυτοί οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να ταξιδέψουν και να επισκεφτούν την Ελλάδα ή ότι αυτοί ή τα παιδιά τους έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν περιουσιακά δικαιώματα διά της δικαστικής οδού, όπως κανονικά μπορεί ο κάθε Ευρωπαίος πολίτης».
Και νωρίτερα, στις 3 Φεβρουαρίου 2018, δήλωσε: «Η Ελλάδα έχει μια παράνοια, μια φαντασία, νομίζοντας, για τους δικούς της λόγους, ότι η Αλβανία με το “τσάμικο”, τρέφει εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της. Εμείς δεν τρέφουμε εδαφικές διεκδικήσεις, απορούμε μάλιστα όταν ακούμε και από υψηλούς ελληνικούς κύκλους να λένε ότι η κυβέρνηση Ράμα επιδιώκει τη “Μεγάλη Αλβανία”, ζητά την «Τσαμουριά». Εμείς θα θέσουμε τέρμα σ΄ αυτή την παράνοια. Από πλευράς μας, αυτούς που ονομάζουμε Τσάμηδες, είναι Αλβανοί, μιλάμε δηλαδή για Αλβανούς που έχουν ένα ιστορικό παρελθόν στο ελληνικό κράτος, που έχουν περιουσίες στην Ελλάδα. Εμποδίζονται στην ελεύθερη διακίνησή τους λόγω της καταγωγής τους. Μιλάμε για Αλβανούς πολίτες που έχουν πικρές αναμνήσεις και δικαιολογημένα ζητάμε να τιμηθεί η μνήμη τους. Τον κ. Κοτζιά τον άκουσαν λάθος δεν τον άκουσαν όμως τι είπε για τους Τσάμηδες. Είπε ότι η αλβανική πλευρά θέτει επιθετικά το “τσάμικο”. Για μας “τσάμικο” δεν υπάρχει ως εδαφικό θέμα, θα προσπαθήσουμε όμως για μια ξεχωριστή συμφωνία για τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Μάλιστα, μιλώντας στην εκπομπή «Αληθινή Ιστορία» της τηλεόρασης VIZION PLUS, ο κ. Ράμα δήλωσε πως έχει τεθεί το επίμαχο θέμα στο τραπέζι των συζητήσεων με την Ελλάδα. Και πως, αν και δεν θέλει να βλάψει τις συζητήσεις, «επιμένουμε στο δικαίωμα στη μνήμη» και «είναι δίκαιο το αίτημα των τσάμηδων για την τοποθέτηση ενός μνημείου στην Ήπειρο».
Οπότε, περιμένουμε με αγωνία τα νέα «επιτεύγματα» της κυβέρνησης…
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β΄ Αθηνών, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος
Η νέα βελτιωμένη πρόταση που κατέθεσε ο Ολυμπιακός στον Ντέιβιντ Μπλατ φέρνει τον Αμερικανοϊσραηλινό τεχνικό μία ανάσα από την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας των Πειραιωτών.
Ανάμεσα στις δύο πλευρές υπάρχει ταύτιση απόψεων σε όλα τα βασικά ζητήματα της συμφωνίας, ενώ απομένουν κάποιες λεπτομέρειες, προκειμένου να δώσουν τα χέρια σε διετή συνεργασία. Εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, λοιπόν, ο Ολυμπιακός θα αποκτήσει έναν έμπειρο τεχνικό, με διακρίσεις τόσο σε συλλογικό επίπεδο (2014 Euroleague με Μακάμπι, 2018 EuroCup με Νταρουσάφακα), όσο και Εθνικών Ομάδων (2007 Eurobasket με Ρωσία). Παράλληλα, ο Μπλατ είχε οδηγήσει τους Κλίβελαντ Καβαλίερς του ΛεΜπρον Τζέιμς στους τελικούς του ΝΒΑ το 2015.
Στάση εργασίας θα πραγματοποιήσουν oι εργαζόμενοι στο Μετρό σήμερα Δευτέρα, από την έναρξη της βάρδιας έως τις 9:00 το πρωί.
Η στάση θα προκαλέσει μεγάλη ταλαιπωρία σε όσους εργάζονται πρωί, καθώς οι δρόμοι θα επιβαρυνθούν με την κίνηση όσων δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν το Μετρό.
Η στάση δεν επηρεάζει τον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο.
Τα υπόλοιπα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς αναμένεται να κινηθούν κανονικά
“Ο τουρκικός λαός μου έδωσε την εντολή”, με βάση τα ανεπίσημα ακόμη αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών, δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μιλώντας σε υποστηρικτές του στην Κωνσταντινούπολη.
“Τα ανεπίσημα αποτελέσματα των εκλογών είναι σαφή. Σύμφωνα μ’ αυτά, ο λαός μου εμπιστεύτηκε την ευθύνη του προέδρου της Δημοκρατίας”, είπε. Διαβεβαίωσε επίσης ότι οι Τούρκοι ψηφοφόροι έδωσαν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία στο Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και τους συμμάχους του.
“Ελπίζω ότι κανείς δεν θα πλήξει τη δημοκρατία ρίχνοντας σκιές στις εκλογές και τα αποτελέσματα για να κρύψει την αποτυχία του”, πρόσθεσε. “Είναι η ώρα να επικεντρωθούμε στο μέλλον της χώρας μας, αφήνοντας πίσω μας τις εντάσεις της προεκλογικής περιόδου”, τόνισε.
Ο Ερντογάν υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσει “με αποφασιστικότητα” να βελτιώνει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού και δεσμεύτηκε ότι δεν υπάρξει καμία οπισθοχώρηση “από την πρόοδο που έχει επιτευχθεί στην τουρκική οικονομία και τη δημοκρατία”.
Ο Τούρκος πρόεδρος είπε επίσης ότι θα συνεχίσει τον αγώνα του εναντίον “εκείνων που μας απειλούν μέσω τρομοκρατικών οργανώσων” και ότι θα λάβει μέτρα για να αυξήσει την αξιοπιστία του δικαστικού συστήματος.
Για μια ακόμη φορά στην Τουρκία δεν ξέρεις ποιον να πιστέψεις. Τα πνεύματα δείχνουν να έχουν οξυνθεί και παρότι το ξεκάθαρο πλεονέκτημα το έχουν στα χέρια τους οι ισλαμιστές του Ερντογάν, η αντιπολίτευση προβαίνει σε βαρύτατες καταγγελίες, δείχνοντας την πρόθεση να «τραβήξουν το σκοινί»…
Την τελευταία ώρα, τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης πανηγυρίζουν για την «άνετη νίκη Ερντογάν» και οι οπαδοί του… χορεύουν στους δρόμους για τη μεγάλη επιτυχία του ηγλετη τους, του νέο-σουλτάνου «αναμορφωτή», ο οποίος προχωράει βήμα βήμα στην ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Όμως, από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση αφήνει σαφείς υπαινιγμούς για «μαγείρεμα» των αποτελεσμάτων, υποστηρίζοντας ότι έχει καταμετρηθεί μόνο το 56,7% από τις κάλπες. Όχι το 56,7% των εκλογικών τμημάτων όπως γίνεται στις… πολιτισμένες χώρες. Αυτό είναιάλλη μια καινοτομία στην ισλαμική δημοκρατία του Ρετζέπ Ταΐπ…
Το αποτέλεσμα που δίνουν οι της αντιπολίτευσης, είναι ότι ο Ερντογάν προηγείται με 44% των ψήφων και ο Ιντζέ ακολουθεί με 40%. Ακόμα κι αν θεωρήσει κανείς ότι και αυτό το αποτέλεσμα είναι «πειραγμένο» προς όφελος του Ιντζέ, πάλι οι διαφορές είναι χαώδεις.
Όλα δείχνουν λοιπόν ότι στρώνεται το έδαφος για να ακολουθήσει μεγάλη φασαρία με επίκεντρο τις καταγγελίες για μαζική νοθεία από τον Ερντογάν. Ήδη, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, έχουν κάνει την εμφάνισή τους τα πρώτα βίντεο που αποτυπώνουν «λαθροχειρίες» των οπαδών του πολυχρονεμένου…
Το 1958, ο Άλφρεντ Χίτσκοκ, που έχει ήδη στην πλάτη του 36 χρόνια σκηνοθετικής δουλειάς και πάνω από 20 ταινίες στο Χόλιγουντ, στα 18 χρόνια που βρίσκεται στην Αμερική, παρουσιάζει μία ίσως από τις καλύτερες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, το «Vertigo» («Ο Δεσμώτης του Ιλίγγου» ο πετυχημένος τίτλος στην Ελλάδα). Ο «μετρ του σασπένς» πλησιάζει τα 60 και είναι ήδη καταξιωμένος, είναι σημείο αναφοράς για τον παγκόσμιο κινηματογράφο, είναι αυτός με τον οποίο θέλουν να δουλέψουν όλοι οι σταρ, παρότι δύστροπος και γνωστός για την απαξιωτική συμπεριφορά του προς αυτούς.
Σήμερα, 38 χρόνια μετά τον θάνατό του ο Χίτσκοκ παραμένει ένας από τους πέντε δέκα σκηνοθέτες που ορίζουν την κινηματογραφική τέχνη, είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο τόσο στην ιστορία του κινηματογράφου όσο και για τους επαγγελματίες του σινεμά. Ταυτόχρονα «Ο Δεσμώτης του Ιλίγγου» συγκαταλέγεται ανάμεσα στις δέκα καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ενώ πολλοί ειδικοί ιστορικοί του κινηματογράφου υποστηρίζουν ότι ίσως είναι η καλύτερη ταινία μαζί με τον «Πολίτη Κέιν» του Όρσον Γουέλς.
Έτσι, με ευκαιρία της συμπλήρωσης 60 χρόνων από την πρώτη προβολή του «Δεσμώτη του Ιλίγγου» επιχειρούμε μέσα από δέκα σεκάνς να φωτίσουμε τα άγνωστα πλάνα του «αριστουργήματος των αριστουργημάτων», όπως πολλοί Ευρωπαίοι κριτικοί χαρακτήρισαν το «Vertigo», αλλά και χαρακτηριστικά της προσωπικής και καλλιτεχνικής ζωής του ιδιοφυούς και εκκεντρικού Άλφρεντ Χίτσκοκ.
Η ΤΑΙΝΙΑ
1. Ένα σπουδαίο σενάριο
Το λεπτοδουλεμένο σενάριο το έγραψαν οι ικανότατοι Άλεκ Κόουπελ και Σάμιουελ Τέιλορ, βασισμένοι στο βιβλίο «Μέσα από τους νεκρούς» που έγραψανοι Μπουαλό- Νάρσεζακ, για να το γυρίσει ο Χίτσκοκ! Η υπόθεση έχει ως πρωταγωνιστή έναν αστυνομικό (Τζέιμς Στιούαρτ), που φεύγει από το Σώμα λόγω της ακροφοβίας του κάτι που στοίχισε και τη ζωή ενός συναδέλφου του. Ως συνταξιούχος πια, ένας παλιός του φίλος και εφοπλιστής, τον προσλαμβάνει για να παρακολουθεί τη νευρωτική, με τάσεις αυτοκτονίας γοητευτικότατη γυναίκα του (Κιμ Νόβακ). Ο πρώην αστυνομικός την ερωτεύεται κυρίως για τον εύθραυστο μελαγχολικό και μυστηριώδη χαρακτήρα της και παρόλα αυτά δεν καταφέρνει να τη σώσει από την αυτοκτονία. Καιρό μετά και αφού έχει ξεπεράσει μια κρίση κατάθλιψης ο ήρωας, που προσπαθεί να ξεφύγει από τις εμμονές του, θα συναντήσει μια κοπέλα που μοιάζει αφάνταστα στη νεκρή γυναίκα. Θα την πλησιάσει και θα προσπαθήσει να την αναπλάσει με τη γυναίκα που ερωτεύτηκε…
2. Ο Χίτσκοκ για το Vertigo
Στην ερώτηση του Φρανσουά Τριφό τι άρεσε περισσότερο στο μυθιστόρημα του Νάρσεζακ, που έγραψε για τον Χίτσκοκ, καθώς ο τελευταίος έχασε τα δικαιώματα του βιβλίου «Οι διαβολογυναίκες», που ήθελε να γυρίσει, ο σκηνοθέτης απάντησε ότι «με ενδιέφεραν οι προσπάθειες του ήρωα να ξαναπλάσει μια γυναίκα από την εικόνα μιας νεκρής». Επίσης, όπως λέει στον Τριφό, κατά τη μακρά συνομιλία που είχαν το 1962, απ’ όπου προήλθε το γνωστό βιβλίο «Χίτσκοκ», ο ήρωάς του στην προσπάθειά του να μεταμορφώσει την κοπέλα που μοιάζει στον έρωτά του είναι «η θέληση αυτού του ανθρώπου να αναπλάσει μια σεξουαλική εικόνα. Για να το πω απλά, αυτός ο άνθρωπος θέλει να κάνει έρωτα με μια νεκρή, είναι περίπτωση καθαρής νεκροφιλίας», αναφέρει χαρακτηριστικά. Ωστόσο, ο Χίτσκοκ στέκεται και στο -πράγματι- μοναδικό κενό του σεναρίου, δηλαδή ότι το πρόβλημα της ακροφοβίας του ήρωά του θα εξυπηρετήσει στην κρίσιμη στιγμή που προσδοκά ο σατανικός «φίλος» του. Ο ίδιος λέει: «Δεν μου αρέσει το κενό που υπάρχει στην ιστορία. Πώς ο άντρας που έριξε τη Μάντλεν (Νόβακ) από το καμπαναριό, ήξερε πως ο Στιούαρτ δεν μπορούσε να ανέβει τις σκάλες; Δεν μπορούσε να είναι σίγουρος.» Εδώ θα μπορούσε κάποιος να παρατηρήσει και άλλα κενά σε αυτή την καθοριστική για την ταινία σκηνή, αλλά, είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον του Χίτσκοκ ήταν επικεντρωμένο στον ψυχολογικό τομέα και στην ανάπλαση της εικόνας της νεκρής.
3. Μια αποτυχία
Η ταινία όταν πρωτοπροβλήθηκε χαρακτηρίστηκε από τους κριτικούς της εποχής στις ΗΠΑ ως μία αποτυχημένη προσπάθεια του διάσημου σκηνοθέτη και εισπρακτικά πήγε μέτρια. Η ταινία όταν πέρασε τον Ατλαντικό και ειδικά στη Γαλλία, άρχισε να λαμβάνει την αξία που της άρμοζε και να γίνει -μέσα και από τις πολλές επαναπροβολές της- μία απ’ αυτές που θα γράψουν ιστορία στον παγκόσμιο κινηματογράφο. Ο ίδιος ο Χίτσκοκ, μιλώντας στον Τριφό τη χαρακτηρίζει «μάλλον αποτυχία». Και όπως λέει αυτοσαρκαζόμενος, «για να σεβαστούμε λοιπόν το έθιμο, ας πούμε πως η ευθύνη (για την αποτυχία) είναι του γραφείου διανομής».
4. Οι πρωταγωνιστές
Ο Τζέιμς Στιούαρτ ήταν από τους ελάχιστους ηθοποιούς που σεβόταν και εκτιμούσε ο Χίτσκοκ. Εδώ τον ξαναχρησιμοποιεί σε ένα ρόλο, που κάποιοι είπαν, εκείνη την εποχή, ότι δεν ήταν ο ενδεδειγμένος λόγω της ηλικίας του και της μεγάλης διαφοράς που είχε με την Κιμ Νόβακ (είχαν 24 χρόνια διαφορά). Ο χρόνος δικαίωσε τον σκηνοθέτη. Αλλά στις ταινίες του Χίτσκοκ το ενδιαφέρον, όσον αφορά τους ηθοποιούς, τραβούσε πάντα η πρωταγωνίστρια. Ο ίδιος έχει πει ότι για την ταινία είχε σκεφτεί ειδικά την Βέρα Μάιλς. Είχε μάλιστα κάνει και τα απαραίτητα δοκιμαστικά. Αλλά έμεινε έγκυος κι έχασε την ευκαιρία. Έτσι προέκυψε η Κιμ Νόβακ, για την οποία ο Χίτσκοκ πολλές φορές είχε δηλώσει ότι δεν έμεινε ικανοποιημένος. Μάλιστα, στην παρατήρηση του Τριφό ότι δεν θα μπορούσε να σκεφτεί άλλη πρωταγωνίστρια και πως ήταν ιδανική γιατί «αναδίδει έναν ζωώδη αισθησιασμό, εξαιτίας των κόκκινων μαλλιών της, του μακιγιάζ και ίσως του ότι δεν φοράει σουτιέν», ο «μετρ» του απάντησε ότι «πράγματι, δεν φοράει σουτιέν, πράγμα για το οποίο άλλωστε περηφανεύεται».
5. Στο Σαν Φρανσίσκο
Η ταινία διαδραματίζεται στο Σαν Φρανσίσκο και θα μπορούσε κάποιος να πει ότι είναι τόσο έξοχα γυρισμένες οι εξωτερικές σκηνές που εκτός από Στιούαρτ και Νόβακ πρωταγωνιστεί και η μεγαλούπολη. Μάλιστα, ορισμένες φορές ανεβοκατεβαίνοντας σιγά σιγά τους λόφους του Φρίσκο, ακολουθώντας η κάμερα το αυτοκίνητο του Στιούαρτ, μοιάζει με ένα μεθυστικό σκοπό από βαλσάκι, που υπνωτίζει μελωδικά το θεατή. Εδώ, να επισημανθεί ότι η αριστουργηματική φωτογραφία είναι του στενού συνεργάτη του Χίτσκοκ Ρόμπερτ Μπερκς («Σιωπηλός Μάρτυς», «Τα πουλιά», «Το κυνήγι του κλέφτη» κα) ενός πρωτοπόρου του κινηματογράφου, ενώ το μοντάζ, στο οποίο τον τελευταίο λόγο είχε ο Χίτσκοκ, του Τζορτζ Τομασίνι. Η ατμοσφαιρική, που συνεπαίρνει το θεατή, μουσική είναι ενός ακόμη στενού συνεργάτη του Χίτσκοκ, του φημισμένου Μπέρναρντ Χέρμαν, που έχει γράψει τη δική του ιστορία στην κινηματογραφική μουσική. Σημειωτέον ότι έχει γράψει και τη μουσική στον «Πολίτη Κέιν».
Ο ΜΕΤΡ
6. Ο νεαρός Χίτσκοκ
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ γεννήθηκε στις 13 Αυγούστου του 1899, στην Αγγλία, από καθολική οικογένεια. Ζει ευτυχισμένα παιδικά χρόνια. Ο πατέρας του, ένας πλούσιος έμπορος πουλερικών, είναι φανατικός θεατρόφιλος και το παιδί «μολύνεται» με το μικρόβιο του πατέρα του, προς ικανοποίηση της οικογένειάς του. Καλός μαθητής σε σχολείο Ιησουιτών ανακαλύπτει την επιστήμη της Γεωγραφίας, μιας επιστήμης στο μέτρο των ονείρων του. Μοναδικό μελανό σημείο η ιστορία που τον κάνει να φοβάται για πάντα τους αστυνομικούς, όπως παραδέχθηκε πολλές φορές ο ίδιος. Ήταν περίπου πέντε ετών, όταν ο πατέρας του τον έστειλε στο αστυνομικό τμήμα με ένα σημείωμα. Το διάβασαν στο αστυνομικό τμήμα και τον έκλεισαν για αρκετές ώρες σε ένα κελί. Ο πατέρας του ήθελε να του δείξει τι παθαίνουν οι άνθρωποι που κάνουν κάτι κακό…
7. Τα πρώτα του βήματα
Το 1914 κι ενώ ξεσπά ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Χίτσκοκ συνεχίζει ανέμελα τις σπουδές του και μπαίνει στη Σχολή Καλών Τεχνών, όπου πολύ γρήγορα θα διαπιστώσουν το ταλέντο του στο σχέδιο. Άλλωστε, ο Χίτσκοκ όλες του τις ταινίες, πριν τις γυρίσει, τις σχεδίαζε στο χαρτί. Από σκηνές και πλάνα μέχρι τα ρούχα των ηθοποιών. Σύντομα θα μπει στον κόσμο του κινηματογράφου, καθώς η επιδεξιότητά του και η ακρίβειά του τον βοηθούν να χρησιμοποιήσει τη γραφική του ικανότητα στους μεσότιτλους των τότε βουβών ταινιών. Το 1920, μια μεγάλη αμερικανική κινηματογραφική εταιρεία εγκαθιδρύει τα στούντιο στην Αγγλία. Ο Χίτσκοκ προσλαμβάνεται ως σχεδιαστής-συντάκτης μεσότιτλων, ενώ παράλληλα πάει στο θέατρο και μελετά τους ηθοποιούς. Σε δυο χρόνια γυρίζει την πρώτη του ταινία.
8. Ο δημιουργός
Είναι από τις ελάχιστες περιπτώσεις σκηνοθετών που από το πρώτο πλάνο ένας μυημένος στον κινηματογράφο καταλαβαίνει ότι η ταινία είναι του Χίτσκοκ. Όπως έλεγε και ο ίδιος «είμαι ένας τυποποιημένος σκηνοθέτης, αν γυρνούσα τη Σταχτοπούτα, το κοινό θα άρχιζε αμέσως να ψάχνει το πτώμα μέσα στην άμαξα-κολοκύθα»! Έκανε σε όλες του τις ταινίες πάντα ένα πέρασμα, ενώ είχε εμμονή με τις ξανθιές πρωταγωνίστριες. Πάντως, παντρεύτηκε τη στενότερη συνεργάτιδά του (σεναριογράφος και μοντέρ), τη Άλμα Ρεβίλ, την οποία εκτιμούσε και σεβόταν απεριόριστα. Δεν κέρδισε ποτέ το Όσκαρ Σκηνοθεσίας και όταν του έδωσαν, στα γεράματά του, το 1968, το Όσκαρ για την προσφορά του στον κινηματογράφο, αρκέστηκε να πει ένα ξερό «ευχαριστώ πολύ». Έκανε 53 ταινίες και μια κόρη…
9. Η εμμονή του με τις ξανθές
Ο Χίτσκοκ, είχε εμμονές και έφτιαξε μέσα απ’ αυτές ένα δικό του κινηματογραφικό κόσμο. Μία απ’ αυτές τις εμμονές ήταν οι ξανθιές πρωταγωνίστριες που κατά κανόνα ήταν αυτές που έμπλεκαν σε περιπέτειες τους αθώους ήρωες των ταινιών του. Άσχημη ιστορία για τη φήμη του σίγουρα η περίπτωση της Τίπι Χέντρεν, που έπαιξε στα περίφημα «Πουλιά» και που την ταλαιπώρησε αφάνταστα μέχρι να καταρρεύσει στα γυρίσματα. Ακούστηκαν πολλά και γράφτηκαν ακόμη περισσότερα για αυτή την ιστορία, αλλά πιθανότατα και αυτή η υπόθεση εντάσσεται στην περιφρόνηση που ένιωθε για τους ηθοποιούς, εκτός ελάχιστων περιπτώσεων, όπως ο Τζίμι Στιούαρτ.
10. Το έργο του
Δεν είναι τυχαίο ότι από τις 53 ταινίες του, αρκετές απ’ τις οποίες ανήκουν στην αγγλική του περίοδο ή ακόμη και την εποχή του βωβού κινηματογράφου, πάνω από δέκα ταινίες του συμπληρώνουν καταλόγους με τις 50 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών, ένα ρεκόρ απλησίαστο για οποιοδήποτε σκηνοθέτη. Υπάρχουν φιλμ, που ίσως είναι καλύτερα ή σχεδόν ισάξια με το Vertigo, όπως το ανεπανάληπτο «Ψυχώ», το «Σιωπηλός Μάρτυς», το «Χέρι που σκοτώνει», το πρωτοποριακό «Η θηλιά» ή το τρισχαριτωμένο «Το κυνήγι του κλέφτη», αλλά σίγουρα σχεδόν το σύνολο του έργου του, κάθε ταινία του, διαθέτει κάτι ξεχωριστό, σκηνές και πλάνα για σεμινάρια, εικόνες απίστευτης ομορφιάς, δηλητηριώδη παιχνίδια με την αγωνία του θεατή και το κυριότερο, συγκινήσεις που μένουν αναλλοίωτες στον χρόνο.
Με πρόστιμο 20.000 ελβετικών φράγκων (περίπου 17.000 ευρώ) τιμώρησε η FIFA την ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Δανίας, για τη συμπεριφορά των φιλάθλων της στο ματς του Παγκοσμίου Κυπέλλου με την Αυστραλία, καθώς και για την ανάρτηση ενός πανό με σεξιστικό περιεχόμενο. Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση, Δανοί φίλαθλοι έριξαν αντικείμενα σε φίλους της αντίπαλης ομάδας, στο παιχνίδι που έγινε την περασμένη Πέμπτη (21/6) στη Σαμάρα και έληξε ισόπαλο 1-1.
Παράλληλα, η διεθνής συνομοσπονδία ξεκίνησε πειθαρχική διαδικασία εναντίον του εκπροσώπου Τύπου της εθνικής Γερμανίας, Ούλριχ Φόιγκτ, και ενός υπαλλήλου της γερμανικής ομοσπονδίας, εξαιτίας του πανηγυρισμού τους αμέσως μετά το νικητήριο γκολ του Τόνι Κρόος, στις καθυστερήσεις του χθεσινού (23/6) αγώνα με τη Σουηδία. Οι δύο Γερμανοί αξιωματούχοι έτρεξαν με υψωμένες γροθιές προς τον πάγκο της αντίπαλης ομάδας, προκαλώντας την αντίδραση των Σουηδών, με συνέπεια τα αίματα να… ανάψουν.
«Εξέθεσα την άποψη ότι πρέπει να δούμε εξίσου σοβαρά την προστασία των συνόρων ΕΕ και την εξωτερική διάσταση της μεταναστευτικής κρίσης. Η ΕΕ να προσανατολιστεί στον διαμοιρασμό της ευθύνης και όχι το βάρος να πέφτει στις χώρες υποδοχής», δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας μετά την ολοκλήρωση της άτυπης συνόδου για το μεταναστευτικό.
«Το μεγάλο δίλημμα που έχουμε μπροστά μας είναι αν θα την αντιμετωπίσουμε ως ευρωπαϊκή συλλογική πρόκληση ή ως πρόβλημα των χωρών υποδοχής.
Οι περισσότεροι στη σημερινή συνάντηση συμφωνούν με την πρώτη άποψη», ανέφερε ο πρωθυπουργός.
Η κρίση δεν είναι συγκυριακή και πρόσκαιρη είπε ο πρωθυπουργός, κατά τις δηλώσεις του μετά το τέλος της άτυπης συνόδου για το μεταναστευτικό στις Βρυξέλλες, δηλώνοντας ότι δεν υπήρξε λύση σήμερα, καθώς η συζήτηση ήταν προπαρασκευαστική.
Ο Αλέξης Τσίπρας είπε ότι την μεταναστευτική κρίση θα την αντιμετωπίζει πολλά χρόνια η Ευρώπη, και αυτό που έχει σημασία, όπως είπε, είναι «το μεγάλο δίλλημα, αν θα την αντιμετωπίσουμε ψάχνοντας συλλογική λύση» ή αν θα την αντιμετωπίζει κάθε χώρα ξεχωριστά και θα αφορά αυτούς στους οποίους εμφανίζονται τα συμπτώματα.
Ο Αλ. Τσίπρας επεσήμανε την ανάγκη, η λύση να μην αντιμετωπιστεί αποσπασματικά , καθώς οι μονομερείς λύσεις δεν λύνουν προβλήματα.
Το φιλοκουρδικό Κόμμα της Δημοκρατίας των Λαών (HDP) εξασφάλισε το 10,02% των ψήφων μετά την καταμέτρση του 69% και την είσοδό του στο νέο τουρκικό κοινοβούλιο.
-31 Ιουλίου 2014, Μέγαρο Μαξίμου, Γραφείο Πρωθυπουργού. Ειδοποιημένη από την γραμματεία του Αντώνη Σαμαρά, μπαίνω στο γραφείο. Δεν τον βρίσκω στη θέση του. Το γραφείο μοιάζει άδειο. «Πρόεδρε;», λέω χαμηλόφωνα. Η φωνή του έρχεται από το μικρό μπάνιο. «Εδώ είμαι, ξυρίζομαι. Ούτε να ξυριστώ δεν προλαβαίνω. Από τα χαράματα μιλάω με τους δικούς μας στη Χειμάρρα. Ξέρεις, για τις κατεδαφίσεις των ελληνικών περιουσιών. Στις 8.30 (π.μ.) μίλησα με τον Ράμα. Του τα είπα για τη διοικητική διαίρεση, αλλά δεν κάνει πίσω. Φεύγω για την Κρήτη για τη συνάντηση με τον Εσθονό. Πάρε τον Βαγγέλη (Βενιζέλο), ενημέρωσέ τον να δούμε τι θα κάνουμε». «Μήπως σου έθεσε και θέμα τσάμηδων;», τον ρωτάω. «Όχι, βέβαια, πολύ θα πήγαινε να κάνει τέτοιους συμψηφισμούς. Η δική μας είναι αναγνωρισμένη εθνική μειονότητα. Αυτοί ήταν συνεργάτες των Ναζί. Μην τρελαθούμε κιόλας!».
Μακεδονικό: Τίποτε δεν τελείωσε, τώρα αρχίζουν όλα!
*Του Κωνσταντίνου Χολέβα
Τίποτε δεν τελείωσε για τη Μακεδονία μας. Τώρα αρχίζει ο αγώνας για να μην κυρωθεί από το ελληνικό Κοινοβούλιο η επιβλαβής και ετεροβαρής συμφωνία, η οποία υπεγράφη στις Πρέσπες. Τα βήματα είναι τα εξής και κάπου μπορεί -και εύχομαι- να υπάρξει εμπόδιο.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι ο λαός των Σκοπίων θα εγκρίνει τη Συμφωνία στο δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου. Έστω κι αν ο Ζάεφ χαρακτηρίσει συμβουλευτική και όχι δεσμευτική τη λαϊκή ετυμηγορία, θα είναι πολύ δύσκολο να προχωρήσει εάν βρει απέναντί του μία σημαντική πλειοψηφία.
Είναι επίσης δύσκολο να επιτύχει τη συνταγματική αναθεώρηση, διότι απαιτούνται τα 2/3 των μελών του Κοινοβουλίου. Ο Ζάεφ ελέγχει μόνο τους 69 από τους 120 βουλευτές, όπως φάνηκε κατά την κύρωση της Συμφωνίας από τη Βουλή των Σκοπίων.
Εάν τελικά έλθει στο Ελληνικό Κοινοβούλιο η συμφωνία πρέπει να καταψηφισθεί. Τότε θα είναι νομικώς άκυρη. Και θα αποφύγουμε την ταπείνωση να αναγνωρίσουμε «μακεδονική» γλώσσα και εθνότητα. Θα αποφύγουμε τον εξευτελισμό να αλλάξουν τα σχολικά μας βιβλία, τα ονόματα των Μουσείων μας, τα τραγούδια μας, οι ονομασίες των προϊόντων μας.
Η Συριζαϊκή Αριστερά πολλά χρόνια περίμενε αυτή την αναγνώριση, μάς λέει ο Νίκος Φίλης. Ενώ το ΚΚΕ επιδεικνύοντας σύνεση έχει αποστασιοποιηθεί από τα τραγικά λάθη του στο Μακεδονικό ζήτημα, η κυβερνώσα Αριστερά εμπνέεται από τους «Σλαβομακεδόνες» αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού της περιόδου 1946-49. Ενώ εμείς στα εφηβικά μας χρόνια διαβάζαμε για τον Μέγα Αλέξανδρο, τον Κύριλλο και τον Μεθόδιο, τον Παύλο Μελά και για τα Μυστικά του Βάλτου, εκείνοι μεγάλωσαν θαυμάζοντας τον Τίτο, ο οποίος κατασκεύασε το «μακεδονικό έθνος», και τον Στάλιν, ο οποίος είπε στον Βούλγαρο Γκεόργκι Ντιμιτρόφ: «Δεν υπάρχει συνείδηση μακεδονικού έθνους. Αλλά όπως κατασκευάσαμε έθνος Λευκορώσων, έτσι και ο Τίτο θα κατασκευάσει έθνος Μακεδόνων».
Επιδεικνύουν βιασύνη, ασεβούν προς τις διαμαρτυρίες και την πικρία της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού μας και συλλαμβάνονται συνεχώς αδιάβαστοι. Χαρακτηριστικά ο κ. Φίλης δήλωσε ότι ακόμη και η φράση «η Μακεδονία είναι μία και ελληνική» θα θεωρείται έκφραση αλυτρωτισμού. Δηλαδή ο αείμνηστος Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής, που έλεγε αυτή τη φράση, θα καταγράφεται στα νέα σχολικά βιβλία ως … Έλληνας ακραίος εθνικιστής και πολεμοχαρής; Ας σοβαρευτούμε λίγο. Και ας διαβάσει προσεκτικά ο κ. Φίλης τις συνθήκες του 1912-13 για να δει ότι με τη λήξη των Βαλκανικών Πολέμων δεν διανεμήθηκαν τα εδάφη της Μακεδονίας, αλλά οι ευρωπαϊκές επαρχίες της Οθωμανικής Τουρκίας. Το ότι η Ελλάς ελέγχει μόνον το 51% της ιστορικής Μακεδονίας είναι ανακριβές. Πουθενά στη συνθήκη του Λονδίνου (Μάιος 1913) ή στη Συνθήκη του Βουκουρεστίου (Ιούλιος 1913) δεν γίνεται τριχοτόμηση της Μακεδονίας.
Με τη βοήθεια του Θεού θα απορρίψουμε την απαράδεκτη συμφωνία.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
*Ο Κωνσταντίνος Χολέβας είναι πολιτικός Επιστήμων