“Νάχεις το νου σου στο παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα …” λένε οι στίχοι ενός πολύ όμορφου τραγουδιού που τους  έγραψε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος και τους μελοποίησε ο Μίκης Θοδωράκης.

Της Μαρίας Ε. Δημητρίου

Και γίνεται αυτό το τραγούδι ένας ύμνος για τις στιγμές που ζει  η ανθρωπότητα αυτές τις μέρες , από την ώρα που ανακοινώθηκε ότι 12 παιδιά μαζί με τον προπονητή τους αγνοούνταν στο συγκρότημα σπηλαίων Ταμ Λουάνγκ που βρίσκεται σε ένα δασικό πάρκο στα βόρεια σύνορα της  Ταϊλάνδης  στις 23 Ιουνίου.

Τα παιδιά που ήταν μέλη της τοπικής ποδοσφαιρικής ομάδας,  μαζί με τον προπονητή τους μπήκαν στο σύμπλεγμα των σπηλαίων  για να τα εξερευνήσουν  ,  αγνοώντας την προειδοποίηση που υπάρχει,  να μην επισκέπτονται το σπήλαιο σε εποχή μουσώνων .

Έξω από το σπήλαιο υπάρχει μια μεγάλη πινακίδα που προειδοποιεί ότι από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο οι σπηλιές πλημμυρίζουν . Μόνο που αυτή τη φορά οι μουσώνες  ήρθαν λίγο πιο νωρίς, τον Ιούνιο.

Οι ξαφνικές βροχές εγκλώβισαν τα παιδιά και το νερό που πλημμύρισε κατά μήκος όλη τη διαδρομή έγινε  μια υδάτινη ταφόπλακα που τα περιόρισε στα έγκατα της γης .

Σαν μια σύγχρονη  Περσεφόνη  που την  τράβηξε στον κάτω κόσμο ο Πλούτωνας. Δεν είναι λοιπόν μόνο η ιστορία που επαναλαμβάνεται αλλά πολλές φορές και η μυθολογία .

Και όμως σ’  αυτό το πλημμυρισμένο  σπήλαιο που οι περισσότεροι γνωρίσαμε τώρα , κάτω από αυτές τις τραγικές συνθήκες,  δικαιώθηκε το  ανθρώπινο της  ύπαρξης . Δικαιώθηκε ένα άλλο σπήλαιο παλιότερο, αρκετά χρόνια και αρκετά χιλιόμετρα μακριά από αυτό  .

Ήταν σαν μια σπίθα να  πέταξε σε όλον τον πλανήτη και ευαισθητοποίησε τους πάντες . Εκπαιδευμένοι δύτες από Αμερική, Αγγλία και από άλλες χώρες   βρέθηκαν αμέσως εκεί για να εντοπίσουν τα αγνοούμενα παιδιά και όταν τελικά τα κατάφεραν,  άρχισε ένας καινούργιος αγώνας γιατί είχαν να αντιμετωπίσουν τα απρόβλεπτα  στοιχεία της φύσης .

Όσοι είχαν την τεχνογνωσία,  προσφέρθηκαν να βοηθήσουν στη διάσωση των παιδιών . Και κάποιοι άλλοι μπήκαν στη διαδικασία να σκεφτούν και να δημιουργήσουν κάτι καινούργιο. Ο  ιδιοκτήτης της αυτοκινητοβιομηχανίας Tesla Έλον Μασκ  ανακοίνωσε ότι  έφτιαξαν μια ειδική κάψουλα που χωράει  μέσα  ένα παιδί , ένα μίνι υποβρύχιο που θα μπορούσε να  βοηθήσει στο ανέβασμα των παιδιών μέσα  από τη δαιδαλώδη διαδρομή.  Ο ίδιος δήλωσε ότι ακόμα κι αν δεν  χρησιμοποιηθεί  γι αυτή την περίπτωση η τεχνογνωσία έχει δημιουργηθεί  και μπορεί να προσφερθεί στο μέλλον αν προκύψει ανάγκη.

Εθελοντές δήλωσαν έτοιμοι   να βοηθήσουν στο σχεδιασμό της επιχείρησης απεγκλωβισμού των παιδιών ηλικίας 11-16 χρονών και του 25χρονου συνοδού τους . Μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης ανοίχτηκε από παντού .

Κάπου διάβασα ότι κάθε παιδί που γεννιέται είναι μια ακόμα ευκαιρία που δίνει ο θεός στο ανθρώπινο γένος .

Και ίσως έτσι να σκέφτηκε και ο 37χρονος  δύτης των Ειδικών Δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού της Ταϊλάνδης Σαμάν Κούναν ο οποίος αν και είχε αποστρατευτεί, γύρισε για να βοηθήσει εθελοντικά  στην προσπάθεια της προετοιμασίας του απεγκλωβισμού.

Όμως ενώ είχε τοποθετήσει φιάλες οξυγόνου κατά μήκος της διαδρομής για να μπορέσουν οι διασώστες να οδηγήσουν τα παιδιά με ασφάλεια έξω, το δικό του οξυγόνο σώθηκε … Η τελευταία του  ανάρτηση πριν φύγει για την αποστολή και από τη ζωή ήταν

“θα φέρουμε πίσω τα παιδιά”.

Ας γίνει η θυσία αυτού του ήρωα μια υπενθύμιση προς όλους μας ότι η ζωή περιμένει κάτι από μας , κάτι ωραίο  και μεγάλο κι αν δεν μπορούμε να το προσφέρουμε, τουλάχιστον ας μην κάνουμε το κακό…

Αυτή η αποστολή έχει τώρα διπλό νόημα . Με τη σωτηρία των  παιδιών δικαιώνεται  και η θυσία του Κούναν.

Τελικά όλα τα παιδιά και ο προπονητής τους κατάφεραν να απεγκλωβιστούν  και όπως δήλωσε ο δύτης Ιβάν Κάρατζιτς  που ήταν παρών στη διαδικασία, στο ραδιοφωνικό σταθμό της Δανίας , “ Danmarks Radio” τα παιδιά βγαίνουν  μισοναρκωμένα για να μην πανικοβληθούν. Και αυτό είναι απόλυτα λογικό γιατί όπως έγινε γνωστό από την αρχή τα παιδιά  δεν γνωρίζουν κολύμπι . Στην τελευταία πράξη αυτής της αποστολής ήταν παρών και ο Ταϊλανδός Πρωθυπουργός ο οποίος δήλωσε ότι στα παιδιά χορηγήθηκαν αγχολυτικά σκευάσματα για να βοηθήσουν στην όλη επιχείρηση . Το σημαντικό είναι ότι η όλη επιχείρηση έληξε με επιτυχία .

Εκεί στη μακρινή Ταϊλάνδη, συνετελέστη ένα μικρό θαύμα .  Ο άνθρωπος απέδειξε ότι όταν θέλει μπορεί, με τη συνεργασία , τη σύνθεση και την ενότητα των λαών  να πετύχει  το ακατόρθωτο .Οι  εικόνες που είδαμε όλοι μας, με τους δύτες να  οδηγούν τα παιδιά μέσα από τους πλημμυρισμένους υπόγειους διαδρόμους  ήταν μια ιεροτελεστία ζωής , ένας Ορφέας που οδηγούσε την Ευρίδικη στον πάνω κόσμο μόνο που αυτή τη φορά δεν υπήρχαν περιορισμοί στην ανάβαση .

Οι ινδιάνοι λένε ότι τα παιδιά είναι οι σπόροι του μέλλοντος ,σπείρε αγάπη στις  καρδιές  τους και πότισε τις  με σοφία και μαθήματα της ζωής . Και ίσως έτσι συμπληρώνω εγώ, να καταφέρουμε κάποτε να έχουμε έναν αλλιώτικο κόσμο .

Νάχεις το νου σου στο παιδί γιατί τώρα που γλίτωσε το παιδί παρατάθηκε για λίγο ακόμα η ελπίδα.