Αν εξαιρέσει κανείς ορισμένα φάλτσα, οι αθλητικοί συντάκτες της Κρατικής τηλεόρασης πάσχισαν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους και να ανταποκριθούν στις υψηλές απαιτήσεις του κοινού.
Αλλά μέχρι εκεί.
Γιατί ακόμα και το Μουντιάλ επιχείρησε η Κυβέρνηση να το καταστήσει εργαλείο στα χέρια της προκειμένου να αναδείξει την προπαγάνδα της.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που οι τηλεθεατές έφτασαν κοντά στο να σπάσουν την οθόνη τους, όχι εξαιτίας κάποιου χαμένου πέναλτι, αλλά από τις διακοπές για «ειδήσεις», για «διαγγέλματα» του πρωθυπουργού και για άλλες προπαγανδιστικές αθλιότητες.
Αποκορύφωμα η χθεσινή ημέρα, όπου έκατσε στους εντελλόμενους «δημοσιογράφους» της ΕΡΤ η μεγάλη τους ευκαιρία: Τελικός Μουντιάλ, υψηλή τηλεθέαση και δελτίο ειδήσεων αμέσως μετά τη στέψη του πρωταθλητή.
Όσοι καημένοι τηλεθεατές έτυχε να αφήσουν ανοιχτή την τηλεόρασή τους στο κανάλι της Συριζαϊκής αθλιότητας, αντί για δελτίο ειδήσεων, είδαν ένα θέμα με τους πανηγυρισμούς στο Παρίσι και αμέσως μετά μια ανασκόπηση της λάσπης που εκτοξεύει η εφημερίδα του κ. Βαξεβάνη διανθισμένη με τις υβριστικές ανακοινώσεις του ΣΥΡΙΖΑ.
Ούτε ο κόκκινος ή όπως στο καλό λέγεται ο άλλος σταθμός του ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα τολμούσε ποτέ να παρουσιάσει τέτοιο θέμα αποκλειστικά αποτελούμενο από ύβρεις και λάσπες κατά αντιπάλων του κ. Τσίπρα.
Ποτέ στο παρελθόν η κρατική τηλεόραση δεν είχε απαξιωθεί τόσο πολύ.
Το παράδειγμα που περιέγραψα είναι ένα μόνο από σειρά αδιανόητων πρακτικών που έχει εφαρμόσει η κυβέρνηση αυτή.
Θυμίζουμε ότι κανένας απ΄ όσους κάνουν εκπομπές πολιτικού χαρακτήρα δεν ανήκει στο δυναμικό της ΕΡΤ αλλά ήρθαν με μεταγραφή είτε από την Αυγή είτε από άλλα συναφή κομματικά ιδρύματα. Μέχρι και τον Αρβανίτη ανέσυραν από την αφάνεια, με μόνο του παράσημο τις αχαρακτήριστες ύβρεις του κατά του πρωθυπουργού της χώρας!
Αλλά δεν σταμάτησαν εκεί. Προσέλαβαν μέχρι και τον εμπορικό διευθυντή του χρεωκοπημένου ραδιοσταθμού του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να κυριαρχήσουν (με ξένα κόλλυβα) και στη διαφημιστική αγορά.
Το πρόβλημα όμως δεν είναι η ΕΡΤ που λειτουργεί ως παραμάγαζο των υπογείων του Μαξίμου, σπαταλώντας τα λεφτά των φορολογουμένων. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη εποπτείας, η έλλειψη δημοκρατίας, η απουσία παρέμβασης από κάθε αρμόδια αρχή που διαπιστώνει το πρόβλημα αλλά αρνείται να δώσει λύση.
Στο παρελθόν το ΕΣΡ δημοσιοποιούσε εκθέσεις με την κριτική της στην ποιότητα των ειδήσεων και την ισομερή κάλυψη των κομμάτων και επέβαλε πρόστιμα. Τότε, όταν κάτι λειτουργούσε, το πόρισμά του γινόταν πρώτο θέμα στα δελτία ειδήσεων και πεδίο αντιπαράθεσης μεταξύ των κομμάτων. Τώρα το ΕΣΡ είναι άφαντο!
Στο παρελθόν η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ (κυρίως επί διοικήσεων που πρόσκειντο στον ΣΥΡΙΖΑ) έσπευδαν να βγάζουν ανακοινώσεις και να κατακεραυνώνουν τους διευθυντές της ΕΡΤ αν κάποια είδηση δεν άρεσε στις ηγεσίες τους. Τώρα σιωπή, ακόμα και μπροστά σε αυτή την αθλιότητα!
Είναι προφανές ότι το επίπεδο των ειδήσεων στην κρατική τηλεόραση αντανακλά και το επίπεδο της Δημοκρατίας μιας χώρας. Δεν θέλω να φανταστώ αν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα θα μπορούσε να σταθεί κυβέρνηση αν αντιμετώπιζε την κρατική τηλεόραση ως μαγαζί της και ως μαγαζί του κόμματός της.
Ασφαλώς όμως εδώ είναι Ελλάδα. Και επειδή ούτε ανεξάρτητες αρχές υπάρχουν, ούτε συνδικαλιστικές αρχές με δημοκρατικά αντανακλαστικά, ούτε δημοσιογράφοι με κότσια, ας οπλιστούμε με υπομονή.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πετάξουμε τα κανάλια της ΕΡΤ από το τηλεκοντρόλ και να προσδοκούμε κάτι καλύτερο στο μέλλον.
Κάτι που θα αξίζει για τα χρήματα που σπαταλάμε στους μισθούς διαφόρων παρατρεχάμενων του ΣΥΡΙΖΑ που υποδύονται τους δημοσιογράφους, κάτι που θα βάζει οριστικό τέλος στις παράγκες των συνδικαλιστάδων που διοικούν τη δημόσια τηλεόραση, κάτι που θα θεσμοθετεί τη Δημοκρατία πέρα και πάνω από κόμματα.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (2Δ) στην οικογενειακή φωτογραφία στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
4 Σεπτεμβρίου 2014. Φεύγουμε για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ουαλία. Μόλις απογειωνόμαστε απλώνεται η χαρτούρα. Στο ένα τραπεζάκι τα της Τουρκίας, στο άλλο τα της Αλβανίας, παραπέρα τα της ΠΓΔΜ και της Βουλγαρίας. Μια τελευταία ματιά ποτέ δεν έβλαψε κανέναν, που λέει και ο Σαμαράς. Έχουμε κλεισμένες συναντήσεις με τον Ερντογάν – κατόπιν δικού του αιτήματος – τον Ράμα, τον Βούλγαρο πρωθυπουργό και… ό,τι άλλο προκύψει.
Της Σοφίας Βούλτεψη*
«Έχει και Σκοπιανούς το μενού;», ρωτάω, ρίχνοντας μια ματιά στα χαρτιά.
«Ναι, θα είναι εκεί γύρω, γιατί έχουν στείλει στρατιώτες στο Αφγανιστάν», απαντάει ο Σαμαράς.
«Εκεί γύρω;»
«Εκεί γύρω. Αλλά δεν λαμβάνουν μέρος σε τίποτε, τα έχω ξεκαθαρίσει, ισχύουν Βουκουρέστι και τα ρέστα. Δεν παίρνουν πρόσκληση, άλλωστε στην ατζέντα δεν υπάρχει θέμα διεύρυνσης, τους αναφέρουν ως ΠΓΔΜ».
Εντάξει, ένας πονοκέφαλος λιγότερος, σκέφτομαι, αλλά δεν μιλάω γιατί τόσον καιρό δίπλα του, πρώτα ως κοινοβουλευτικός και μετά ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, έχω καταλάβει πως… του αρέσουν οι πονοκέφαλοι.
Αυτό φάνηκε αμέσως, γιατί ο Σαμαράς έσπευσε να προσθέσει πως η γειτονική χώρα καταγράφεται μεν στην ατζέντα της Συνόδου ως ΠΓΔΜ, αλλά με την επισήμανση ότι η Τουρκία αναγνωρίζει το κράτος αυτό με τη συνταγματική του ονομασία.
«Και τι μας το επισημαίνουν δηλαδή;», ρωτάω.
«Για να μας θυμίζουν πως η Τουρκία τους θέλει ως “Μακεδονία”», απαντάει με νόημα. Δεν προσθέτει κάτι άλλο, αλλά όλοι καταλαβαίνουμε πως η Τουρκία τσιγκλάει το θέμα για να μας ενοχλεί. Και γιατί θεωρεί πως αν δοθεί το όνομα, είναι σα να κόβεται ένα δικό μας κομμάτι.
(Ποιος να το φανταζόταν τότε πως μεταξύ του υπόλοιπου σανού που θα σέρβιραν οι συριζαίοι, θα ήταν ότι δίνουμε το όνομα για να περιορίσουμε την επιρροή της Τουρκίας – το ακριβώς αντίθετο από την πραγματικότητα, δηλαδή. Και ποιος να το φανταζόταν τότε πως δεν θα περνούσαν τέσσερα χρόνια και τα Σκόπια θα έπαιρναν πρόσκληση για το ΝΑΤΟ και θα έστηναν πανηγύρια ως «Μακεδονία». Συνέβη κι’ αυτό το περασμένο σαββατοκύριακο, ελέω Τσίπρα, Καμμένου και Κοτζιά…)
Και αφού δεν γνωρίζαμε το περιεχόμενο των… μελλοντικών παρενθέσεών μου, εκείνη την ημέρα, στο αεροπλάνο που μας πήγαινε στο Κάρντιφ, αποφανθήκαμε: Ας επικεντρωθούμε στο θέμα της Τουρκίας πρώτα και μετά της Αλβανίας.
Χαρτούρα και Καρυάτιδες
Το κλίμα δεν είναι καλό ούτε με την Τουρκία, ούτε με την Αλβανία. Οι τόνοι έχουν ανέβει με την Άγκυρα για το Κυπριακό και με τα Τίρανα με τις κατεδαφίσεις ελληνικών περιουσιών στη Χειμάρρα.
Από την προηγουμένη έχουν γίνει οι απαραίτητες συσκέψεις Σαμαρά, Βενιζέλου, Αβραμόπουλου, ο οποίος, ως υπουργός Άμυνας, έχει φύγει νωρίτερα.
Ο Σαμαράς έχει τηλεφωνηθεί με τον Κύπριο Πρόεδρο Αναστασιάδη και έχουν καταλήξει στο πλαίσιο που ο Έλληνας πρωθυπουργός θα κινηθεί όσον αφορά στο Κυπριακό, κατά τη συνάντησή του με τον Ερντογάν. Οι δυο τους συμφώνησαν για τα θέματα που ο Σαμαράς θα εγείρει, όχι μόνο με τον Τούρκο Πρόεδρο, αλλά και με τους άλλους ηγέτες.
Ο τελευταίος μόλις έχει επισκεφθεί, την 1η Σεπτεμβρίου, τα Κατεχόμενα και έχει κάνει εμπρηστικές δηλώσεις. Είναι η πρώτη του επίσκεψη ως προέδρου. «Μια πάρα πολύ κακή αρχή», έχω πει στις 2 Σεπτεμβρίου, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Το «Μπαρμπαρός» κόβει βόλτες στα κυπριακά χωρικά ύδατα και το τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών έχει απαντήσει στην Αθήνα ότι δεν την αφορούν (την Αθήνα) οι ερευνητικές δραστηριότητες του τουρκικού πλοίου στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Δέκα μέρες νωρίτερα η Άγκυρα είχε δεσμεύσει μια περιοχή για την πραγματοποίηση ερευνών και την ημέρα της επίσκεψης Ερντογάν στα Κατεχόμενα δέσμευε άλλη μια περιοχή, στον κόλπο της Αλεξανδρέττας, ως τις 10 Νοεμβρίου.
(Ξένη Δημοσίευση) Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Άντερς Φογκ Ράσμουσεν (Α) και ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον (Δ) υποδέχονται τον πρωθυπουργός Αντώνη Σαμαρά (Κ), στην συνεδρίαση της Συνόδου του ΝΑΤΟ, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Από τα Κατεχόμενα, ο Ερντογάν έχει δηλώσει πως «η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την ενσωμάτωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο ελληνοκυπριακό κράτος ως μια μειονότητα» και πως δεν θα έχει ρόλο «θεατή» και πως δεν πρόκειται να αποδεχθεί λύση ομοσπονδίας η οποία δεν θα βασίζεται στην αρχή των δυο κρατών. Διχοτόμηση, δηλαδή!
Αργά το απόγευμα εκείνης της ημέρας, 4 Σεπτεμβρίου 2014, στην Ουαλία θα μαθαίναμε πως οι Τούρκοι μόλις είχαν πραγματοποιήσει 27 παραβιάσεις στο Αιγαίο. Η συνάντηση είχε οριστεί για την επομένη.
(Τα αναφέρω αυτά, γιατί ο Τσίπρας παριστάνει πως όλα τα κακά έπεσαν πάνω στο δικό του κεφάλι).
Ξαφνικά, πάνω στη «χαρτούρα» κάνει μία ο Σαμαράς και ακουμπάει το ipad του. «Παιδιά, κοιτάξτε ένα πράγμα που βρέθηκε πριν από λίγο στην Αμφίπολη. Εκπληκτικής ομορφιάς». Ήταν οι φωτογραφίες από τις δύο Καρυάτιδες που μόλις είχαν αποκαλυφθεί στην Αμφίπολη. Πανέμορφες, με πλούσιους βοστρύχους, από θασίτικο μάρμαρο.
Διάλειμμα τέλος, επιστροφή στα «βαριά». Ο Σαμαράς σκοπεύει να ενημερώσει τους πάντες – και την Μέρκελ. Στις συνόδους του ΝΑΤΟ κάθονται δίπλα – δίπλα.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (2Δ), ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος (3Δ) και η κυβερνητική εκπρόσωπος Σοφία Βούλτεψη (Δ) συναντήθηκαν με το Βούλγαρο πρωθυπουργό Πλάμεν Ορεσάρσκι (2Α), την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
«Δεν παρακαλάω κανέναν»
Την επομένη, 5 Σεπτεμβρίου, σκύβει και της λέει πως πρέπει να φύγει γιατί έχει συνάντηση με τον Ερντογάν στις 11 π.μ
«Α, εγώ έχω μαζί του στις 11.30», του απαντά εκείνη. Ο Σαμαράς μένει λίγο ακόμη και την ενημερώνει. Για τις παραβιάσεις, για την Κύπρο, για τις επιθετικές δηλώσεις περί διχοτόμησης του νησιού.
«Δεν παρακαλάω κανέναν, αλλά πρέπει να ξέρουν τι γίνεται μέσα στη Συμμαχία», θα μας έλεγε αργότερα.
(Πού να το φανταζόταν πως δεν θα περνούσαν τέσσερα χρόνια και θα βλέπαμε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Τσίπρα και τον Καμμένο με σταυρωμένα τα χεράκια, να κρέμονται από τα χείλη της «go back madam Merkel» και του «Δ΄ Ράιχ»).
Ωχ, τώρα εκτός από τις παρενθέσεις έπιασα και τα πρωθύστερα…
Επιστροφή στο αεροπλάνο. Μαζεύουμε χαρτούρα και… Καρυάτιδες. Από ψηλά έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται μέσ’ απ’ τα σύννεφα το Κάρντιφ, πρωτεύουσα της Ουαλίας. Κάστρα, ποτάμια, Κέλτες, γέφυρες που διηγούνται τους μύθους τους. Δεν είναι αυτός ο ακριβής προορισμός μας. Θα φύγουμε αμέσως για το Νιούπορτ, στη νότια Ουαλία.
«Η πόλη είναι γνωστή για τις γέφυρές της στον ποταμό Ουσκ», ενημερώνω.
«Δεν σε βλέπω να κοιτάς άλλες γέφυρες, εκτός από εκείνες που θα ενώνουν τα κτίρια στη Σύνοδο. Γίνεται σε ένα ξενοδοχείο, το Σέλτικ Μάνορ και ξέρεις πώς τα διαμορφώνουν με πρόχειρες κατασκευές στο εσωτερικό», μου πετάει ο Σαμαράς. «Βάλτε πάνω-πάνω στους φακέλους τα θέματα της ημερήσιας διάταξης», δίνει την επόμενη οδηγία.
Ναι, έχουμε τις σχέσεις ΝΑΤΟ – Ρωσίας, την Ουκρανία, το Αφγανιστάν, τη Συρία και το Ιράκ, ο γραμματέας της Συμμαχίας Ράσμουσεν έχει προαναγγείλει τη δημιουργία δύναμης ταχείας επέμβασης με αποστολή την προστασία των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, από ενδεχόμενη επέμβαση της Ρωσίας και η Μόσχα έχει προειδοποιήσει πως «θεωρεί την επέκταση του ΝΑΤΟ μία από τις μείζονες απειλές εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας».
(Ξένη Δημοσίευση) Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (Δ) συνομιλεί με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ (2Δ), στην συνεδρίαση της Συνόδου του ΝΑΤΟ, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
(Νάτα τώρα που τα βρίσκουμε μπροστά μας. Προφανώς, έπρεπε να «λυθεί» το θέμα των Σκοπίων για να μπουν στο ΝΑΤΟ και να γίνει ο καυγάς με τη Μόσχα).
Την ώρα που προσγειωνόμαστε, κραδαίνω το πρόγραμμα του διημέρου. Μόνο το βράδυ είναι ελεύθερο για μας – για τον Σαμαρά όχι, διότι οι ηγέτες θα πάρουν το δείπνο τους έξω από το λιμάνι, σε μια θαλαμηγό, προσκεκλημένοι του πρίγκιπα της Ουαλίας Καρόλου.
«Έχω δουλειά, βρε παιδάκι μου!»
Φτάνουμε στο ξενοδοχείο, λόφοι και λιβάδια τριγύρω, το περιβάλλον βουκολικό, το ίδιο και το κατάλυμά μας. Δαιδαλώδεις διάδρομοι και ξύλο, πολύ ξύλο στη διακόσμηση. Κέλτικα πράγματα!
Συμφωνούμε να αφήσουμε τα πράγματα και να φύγουμε τρέχοντας για το Σέλτικ Μάνορ. Αυτό κάνω, αλλά με κάποια καθυστέρηση. Όταν βγαίνω από το λόμπι, είναι όλοι στα αυτοκίνητα και με περιμένουν.
«Έχω δουλειά, βρε παιδάκι μου. Εσένα θα περιμένω;», ακούω τον πρωθυπουργό.
«Συγγνώμη, αλλά είχα πρόβλημα. Το δωμάτιό μου είναι ακριβώς απέναντι από αυτό του Ποροσένκο της Ουκρανίας, ο διάδρομος είναι γεμάτος ασφάλεια, τραβούσα τη βαλίτσα και προσπαθούσα να ανοίξω δρόμο. Κάποιοι είχαν καθίσει μπροστά στην πόρτα μου, χρειάσθηκε να τους σπρώξω», απάντησα λαχανιασμένη.
«Όλα σε μας θα συμβούν;», σχολίασε ο Σαμαράς. Και μετά, γιατί αν δεν πει το αστείο του θα σκάσει: «Άντε βεντέτα, θα έχεις έξτρα ασφάλεια. Ποιος τη χάρη σου». «Ή το αντίθετο», μουρμούρισα, αλλά ευτυχώς δεν το άκουσε γιατί δεν την αντέχει τη μουρμούρα.
Η πρώτη μέρα κύλησε με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Ο Σαμαράς αναφέρθηκε στην αποφασιστικότητα της Ελλάδας να συμβάλει στη σταθεροποίηση στο Αφγανιστάν στο πλαίσιο του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά άρπαξε και την ευκαιρία να υπογραμμίσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από το μεταναστευτικό κύμα από το Αφγανιστάν, καλώντας την αφγανική κυβέρνηση να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την φύλαξη των συνόρων της.
Μπήκε και το θέμα (όπως πάντα) του προϋπολογισμού της Συμμαχίας και της συμβολής των κρατών μελών. Ήθελαν αύξηση των κονδυλίων, αλλά ο Σαμαράς το ξέκοψε, λέγοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στο 2% του ΑΕΠ παρά την κρίση και δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο, θα συνεισφέρει στο μέτρο των δυνατοτήτων της.
Εκείνη την ημέρα συναντήθηκε και με τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα, όπου έθεσε το ζήτημα του σεβασμού των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας, αλλά και της ανάγκης να επιλυθεί το ζήτημα της ΑΟΖ στη βάση του διεθνούς δικαίου.
Συζητήθηκαν και άλλα θέματα, όπως αυτά του Κοσσυφοπεδίου και της ΠΓΔΜ, δεδομένου ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός, στην τοποθέτησή του ενώπιον της Ολομέλειας των αρχηγών κρατών – με πρώτον και καλύτερο τον Ομπάμα, με τον οποίο ο Σαμαράς είχε σύντομη συνομιλία – είχε ζητήσει να ασκηθούν πιέσεις προς την ηγεσία των Σκοπίων προκειμένου να επιδείξει εποικοδομητική στάση για την επίλυση του θέματος της ονομασίας. Ως γνωστόν, η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο και υπήρχε τότε (εκτός Ελλάδας) η (πονηρή) άποψη ότι αν το αναγνωρίζαμε οι Σκοπιανοί θα ένιωθαν απομονωμένοι και θα συναινούσαν.
(Ξένη Δημοσίευση) Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (7Δ) με την Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ (8Δ), στην συνεδρίαση της Συνόδου του ΝΑΤΟ, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Τέλος πάντων, εκείνη την πρώτη μέρα ο Σαμαράς συναντήθηκε και με τον πρωθυπουργό του Καναδά, ενώ αναβλήθηκε η συνάντηση με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό, που τελικά μας επισκέφθηκε την επομένη(θερμότατος, έλεγε και ξανάλεγε ότι η μόνη λέξη που χρωστούν οι Βούλγαροι στην Ελλάδα είναι η λέξη «ευχαριστώ» καθώς επί δικής μας προεδρίας μας μπήκαν στην ΕΕ).
(Ανοίγω πάλι μια αναθεματισμένη παρένθεση, για να πω ότι ουδείς τότε φανταζόταν, ούτε ο Ράμα που ζητούσε να πιεστούν τα Σκόπια, ούτε ο Βούλγαρος που το στόμα του έσταζε μέλι, πως τελικά την αναθεματισμένη «εποικοδομητική στάση» θα την επεδείκνυε η Ελλάδα των τσιπροκαμμένων, που θα έδινε και εθνική ταυτότητα και γλώσσα, που είναι η βουλγαρική και βαφτίστηκε μακεδονική. Πού να το φανταζόταν ο Βούλγαρος εκείνη τη μέρα, τέτοιες δόξες για τη γλώσσα στην οποία μας ευχαριστούσε).
«Μακεδονομάχοι» και… «ΝΑΤΟμάχοι»
Να μην ξεχάσω να σημειώσω ότι την προηγουμένη, 3 Σεπτεμβρίου 2014, ο Καμμένος είχε υποβάλει Ερώτηση στον πρωθυπουργό Σαμαρά, εγκαλώντας τον για την παρουσία Ελλήνων αξιωματικών σε τελετή του ΝΑΤΟ για την παρασημοφόρηση Σκοπιανών αξιωματικών!
Ο μετέπειτα συνεταίρος του Τσίπρα και υπουργός Άμυνας παρακαλώ, μιλούσε για «μυστική διπλωματία σε βέρος των εθνικών θεμάτων και κατέληγε: «Η άρνηση του πρωθυπουργού να απαντήσει σε οκτώ ερωτήσεις μου ως προς την ονομασία των Σκοπίων και στις προτάσεις μου για σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και προ Ημερησίας Διάταξης συζήτηση στη Βουλή για τα εθνικά θέματα είναι πλέον εύλογη».
Κατηγορούσε τον Σαμαρά για μια τελετή παρασημοφόρησης εκτός Συνόδου και σε άλλη ημερομηνία και για άλλο λόγο (το Αφγανιστάν), αυτός που πριν περάσουν τέσσερα χρόνια θα παρευρισκόταν ως υπουργός Άμυνας, σε Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη διάρκεια της οποίας τα Σκόπια πήραν επίσημη πρόσκληση έναρξης ενταξιακών διαδικασιών, με παραδομένα όνομα, ταυτότητα και γλώσσα!
Αλλά ας μην ασχοληθούμε άλλο με τον Καμμένο. Άλλωστε, ούτε ο ίδιος είχε ασχοληθεί περαιτέρω. Την επομένη της ερώτησής του, στις 4 Σεπτεμβρίου 2014, μας πληροφόρησε ότι επισκέπτεται το Άγιο Όρος, όπου «προσκύνησε στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου και επισκέφθηκε τη Σκήτη της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννης»…
(Ξένη Δημοσίευση) Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (2Α) και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος (Α) συναντήθηκαν με τον πρωθυπουργό της Αλβανίας Έντι Ράμα (2Δ), στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Εκείνη την ημέρα, 4 Σεπτεμβρίου, στη Βουλή, ο Θ. Δρίτσας, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε: «Το ΝΑΤΟ είναι ένας οργανισμός που δεν έχει καθορισμένο αντίπαλο, και λειτουργεί μόνο και μόνο με τα συμφέροντα των ισχυρών δυνάμεων, που καθορίζουν όλους τους κανόνες της λειτουργίας του Οργανισμού αλλά και με τους κανόνες επιβολής σε όλον τον κόσμο, των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών και των άλλων ισχυρών κρατών που συμμετέχουν. Η Ελλάδα δεν επωφελείται – αλλά δεν επωφελείται ούτε η ειρήνη ούτε η ανθρωπότητα. Θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως η Βορειοατλαντική Συμμαχία πρέπει να διαλυθεί – και μια υπεύθυνη κυβέρνηση στηριγμένη στον ελληνικό λαό, πρέπει πραγματικά να βάλει μια διαδικασία απεμπλοκής από αυτή τη σχέση, που μόνο καταστροφικά αποτελέσματα, αποδεδειγμένα έχει φέρει στη χώρα»!
(Αχαχά! Ούτε ο ίδιος ο Δρίτσας δεν φανταζόταν πως θα στήριζε μια κυβέρνηση που θα έδινε μάχη (μαζί με όνομα, ταυτότητα και γλώσσα) για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ).
«Η ούγια, η ούγια!»
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φθάσαμε στο βράδυ. Και ο μεν Σαμαράς έβαλε τα καλά του και πήγε στον πρίγκιπα, εμείς δε φάγαμε στο ξενοδοχείο και πήγαμε για ύπνο.
«Μας βγήκε η ψυχή να βρούμε χρόνο και ελεύθερο δωμάτιο για τις συναντήσεις», μου είπε στο φαγητό ο Γ. Μουρούτης (διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού). «Ευτυχώς, όλα καλά, τα κανονίσαμε, φτιάξαμε και τον διάκοσμο, ελληνική σημαία μεγάλη και τα τοιαύτα, γιατί ξέρεις τι θα ακούγαμε από τον Σαμαρά. Με είχε προειδοποιήσει. Εμείς υποδεχόμαστε κι’ ας μας ζητήθηκε. Και πρέπει να φαίνεται».
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (2Α) και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος (Α) συναντήθηκαν με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Δ), την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
«Σημασία στη λεπτομέρεια. Στην ούγια να γράφει «Ελλάδα». Τι σου είπε δηλαδή, πώς σε απείλησε;», ρώτησα γελώντας.
«Ε, ξέρεις τώρα», απέφυγε την απάντηση ο Γιώργος.
«Κάτι τύπου “το νου σας ρεμάλια”;», επέμεινα.
«Ε, όχι ακριβώς, αλλά αυτό εννοούσε».
(Οι φωτογραφίες από τις συναντήσεις με Ερντογάν και τους άλλους ηγέτες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Ο Σαμαράς υποδέχεται τον Ερντογάν που μπαίνοντας έχει στα αριστερά του την ελληνική σημαία. Σε αντίθεση με την φωτογραφία της 12ης Ιουλίου 2018, μετά τη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν, όπου πίσω υπάρχει ένα συνηθισμένο ντεκόρ, μια εικόνα με όλες τις σημαίες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ. Και ούτε, βέβαια, μάθαμε ποτέ πού έγινε αυτή η συνάντηση, ούτε είδαμε κάποιο δωμάτιο, ούτε φωτογραφία για να διαπιστώσουμε αν ήταν και άλλοι μπροστά, ούτε ξέρουμε τι ακριβώς ειπώθηκε – άλλα είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου, όπου μοναδική πηγή πληροφόρησης ήταν ο ίδιος, άλλα ο Ερντογάν μιλώντας σε δημοσιογράφους. Και αυτό το λαλίστατο Μέγαρο Μαξίμου, ούτε ένα από τα προσφιλή του non paper για το περιεχόμενο της συνομιλίας…)
Αλλά αυτά στην ώρα τους, παρένθεση τέλος – και πάλι.
«Χίλια συγγνώμη, αλλά δεν θα έκλεινα μάτι»
Πήγαμε, λοιπόν, για ύπνο. Κατά τις τρεις τα ξημερώματα, με ξυπνάει ο ήχος του κινητού. Κοιτάω, ο Σαμαρααααάς!
«Πρόεδρε; Δεν κοιμάσαι; Τι έγινε;», προσπαθώ να συνέλθω.
«Χίλια συγγνώμη που σε ξυπνάω. Όχι, πού να κοιμηθώ. Πριν λίγο γυρίσαμε, μεγάλη περιπέτεια, διαδρομή, καράβι. Πες μου σε παρακαλώ, πώς το είπε ο τάδε – μου αναφέρει το όνομα ενός ηγέτη – εκείνο εκεί που σου είπα να το σημειώσεις ακριβώς;».
Χριστέ μου! Σηκώνομαι και πάω στο γραφειάκι του δωματίου μου. Του διαβάζω τη σημείωση.
«Α, σε ευχαριστώ και πάλι χίλια συγγνώμη. Αλλά καταλαβαίνεις, αν δεν το έλυνα αυτό, δεν θα έκλεινα μάτι όλη νύχτα. Άντε καληνύχτα, ξεκουράσου».
Ωραίος! Τώρα δεν θα κοιμηθώ εγώ. Άσε που ξαγρυπνώντας έφαγα και τα σοκολατάκια, ευγενική προσφορά των Ουαλών.
Ξημέρωσε όπως – όπως ο Θεός τη μέρα, πέρασα τα γνωστά εμπόδια της φρουράς του Ποροσένκο και φύγαμε για το Σέλτικ Μάνορ. Ούτε καφέ. Ευτυχώς που οι διοργανωτές μας είχαν φροντίσει και τα ειδικά διαρρυθμισμένα δωμάτια όπου βρέθηκε εγκατεστημένη η ελληνική αντιπροσωπεία είχαν ωραία μπαλκόνια με προνομιακή βουκολική θέα. Εκεί έβγαινα για να μιλήσω και να ενημερώνω τον υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη – «πού να τον βρω εκεί που είναι χωμένος», σχολίαζε.
Τη δεύτερη, λοιπόν, μέρα, ο Σαμαράς είχε διάφορες συζητήσεις – με την Μέρκελ, τον Ομπάμα, τον Ιταλό πρωθυπουργό και διάφορους υπουργούς των Εξωτερικών.
Δεν έκρυβε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι όλοι, του γ.γ. του ΝΑΤΟ συμπεριλαμβανομένου, σεβάστηκαν τις ελληνικές θέσεις όσον αφορά στα Σκόπια. Πήραν μάλιστα πίσω την αναγγελία του Σκοπιανού υπουργού των Εξωτερικών Πόποσκι, δηλώνοντας πως επρόκειτο για λάθος των υπευθύνων της διοργάνωσης.
Στο κείμενο των συμπερασμάτων περιελήφθη η πάγια θέση που το ΝΑΤΟ ακολουθούσε μετά το Βουκουρέστι, ενώ σε όλη τη συνεδρίαση των υπουργών των Εξωτερικών (όπου η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τον Βαγγέλη Βενιζέλο)όλοι ήταν εξαιρετικά προσεκτικοί, ενώ ούτε ο Πόποσκι έθεσε κάποιο θέμα.
Στο ζήτημα της Ουκρανίας, η Ελλάδα ευθυγραμμίστηκε με τη Συμμαχία, πλην όμως η αίσθηση που υπήρχε ήταν πως η Ρωσία κατανοεί τις δεσμεύσεις που έχουμε από την συμμετοχή μας στις διεθνείς συμμαχίες – «πολύ περισσότερο από ορισμένους στο εσωτερικό της χώρας», όπως σχολιάστηκε.
(Πού να το φανταζόταν κανείς τι θα συνέβαινε τέσσερα χρόνια μετά, όταν οι «ναι σε όλα» θα υπέκυπταν σε όλες τις πιέσεις και θα έφθαναν στο σημείο να διαταράξουν αυτή την πολύ λεπτή ισορροπία, ακόμη και με απελάσεις διπλωματών).
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (Α) ανταλλάσει χειραψία με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (Δ), την Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2014, στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
«Λοιπόν, κ. πρόεδρε, βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική διαφορά»
Το ραντεβού με τον Ερντογάν είχε οριστεί για τις έντεκα. Μπήκαν και πήραμε τις θέσεις μας. Ο Σαμαράς στη μέση, δεξιά του ο Βενιζέλος, αριστερά του εγώ, μαζί μας και ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, πρέσβης Σταύρος Βασιλόπουλος.
Ο Ερντογάν συνοδευόταν από τον υπουργό των Εξωτερικών Τσαβούσογλου και τον μόνιμο υφυπουργό Εξωτερικών Σινιρλίογλου. Η συνομιλία γίνεται με μεταφραστή.
Ευγενική η πρώτη προσέγγιση, ο Ερντογάν ευχαριστεί για το συγχαρητήριο τηλεφώνημα μετά την εκλογή του και σημειώνει πως ήταν από τα πρώτα που δέχθηκε.
«Είμαστε φίλοι και γείτονες και πρέπει να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας υπέρ της ευημερίας των λαών μας και της σταθερότητας στην περιοχή», ξεκινά ο Τούρκος Πρόεδρος.
«Συμφωνώ, κύριε πρόεδρε, καμιά αντίρρηση, πλην όμως δεν πρέπει με τις πράξεις και τις δηλώσεις μας να δημιουργούμε περιβάλλον που δηλητηριάζει τις σχέσεις μας», απαντά ο Σαμαράς και σπεύδει να αναφερθεί στις παραβάσεις και παραβιάσεις στο Αιγαίο, καλώντας τον Τούρκο συνομιλητή του να ασκήσει πλήρως την επιρροή του για την αποφυγή εξάρσεων στην περιοχή.
Από την αρχή γίνεται σαφές ότι ο Ερντογάν έχει έλθει αποφασισμένος να ανοίξει όλη την βεντάλια των θεμάτων. Γι’ αυτό και βάζει το θέμα του αντιρατσιστικού νόμου που συζητείτο εκείνες τις μέρες στην ελληνική Βουλή, με ειδική αναφορά στο αδίκημα της άρνησης των Γενοκτονιών.
«Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις», λέει, για να πάρει την απάντηση ότι πρόκειται για πράξη εναρμόνισης με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις και αποτελεί ιστορικού χαρακτήρα παρέμβαση που αφορά τον σεβασμό της μνήμης των θυμάτων και όχι τις σχέσεις της Ελλάδας με τη σύγχρονη Τουρκία.
(Σημειώστε ότι το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 9 Σεπτεμβρίου με ονομαστική ψηφοφορία σε τρία άρθρα (δημόσια υποκίνηση ρατσιστικής βίας ή μίσους, κακόβουλη άρνηση των γενοκτονιών και δίωξη των δραστών). Την ονομαστική ψηφοφορία είχε ζητήσει η Χρυσή Αυγή και ο ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε είτε παρών είτε όχι! Αυτή ήταν και η κομματική γραμμή των ΑΝΕΛ. Οπότε μάλλον θα το ευχαριστήθηκε ο Ερντογάν όταν αργότερα πληροφορήθηκε ποιοι κέρδισαν τις εκλογές του 2015)
Για να μην υπάρχει μάλιστα καμιά αμφιβολία, δυο μέρες πριν, το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών είχε διανείμει ένα non paper, όπου αντιπαραβάλλονταν οι δηλώσεις Ερντογάν με τις ελληνικές θέσεις, όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στα θέματα των μουφτήδων και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και των ισλαμικών τεμενών στην Αθήνα.
Ήταν δηλαδή από πριν γνωστές οι ελληνικές θέσεις σε όλα τα ζητήματα.
Ως γνωστόν, ο Ερντογάν, σε σειρά δηλώσεών του όλα αυτά τα χρόνια, συνδέει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με την «επίλυση» του θέματος των μουφτήδων.
«Η ελληνική κυβέρνηση διορίζει τον αρχιμουφτή σα να είναι υπάλληλός της», είχε πει τον Οκτώβριο του 2013 μιλώντας σε βουλευτές του. «Λες και διορίζω εγώ τον Πατριάρχη!».
Πρόκειται για μια δική του «ερμηνεία» της Συνθήκης της Λοζάνης, καθώς τα δύο αυτά αξιώματα δεν εξισώνονται, ενώ το άρθρο 27 της Συνθήκης απαγορεύει οιαδήποτε άσκηση εξουσίας από τις τουρκικές αρχές εκτός του τουρκικού εδάφους.
Η πλήρης διάσταση απόψεων γίνεται ακόμη πιο καθαρή όταν η συζήτηση φθάνει στο Κυπριακό. Ο Σαμαράς δηλώνει ότι η Ελλάδα στηρίζει πλήρως τις πρωτοβουλίες του Προέδρου Αναστασιάδη και ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν οι συνομιλίες Αναστασιάδη- Έρογλου. Υπογραμμίζει ότι πρέπει να εφαρμοστούν πλήρως οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ότι η λύση να είναι σύμφωνη με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Υπενθυμίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενταχθεί ολόκληρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και κάνει ειδική αναφορά στις τελευταίες δηλώσεις Ερντογάν από τα κατεχόμενα, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δηλώσεις δυναμιτίζουν τις συνομιλίες και υποσκάπτουν την προοπτική εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς (2Δ) στην οικογενειακή φωτογραφία στο περιθώριο της Συνόδου του ΝΑΤΟ την Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2014. Η σύνοδος Κορυφής των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων του ΝΑΤΟ πραγματοποιείται στο Νιούπορτ της Ουαλίας στις 4 και 5 Σεπτεμβρίου 2014. ΑΠΕ- ΜΠΕ/ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ/ΓΟΥΛΙΕΛΜΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ
Από την πλευρά του, ο Ερντογάν επιμένει στις απόψεις του περί δύο κρατών. Δεν καταλαβαίνει γιατί ενοχλούμεθα από τις αναφορές του στη «Βόρειο Κύπρο».
Το νόημα των λόγων του είναι «όπως εσείς πάτε στη νότια, έτσι κι’ εμείς πάμε στη νότια. Πάρτε το απόφαση, υπάρχουν δύο κράτη. Οι εγγυήτριες δυνάμεις έχουν ευθύνες και πρέπει να τις αναλαμβάνουν. Αυτό κάνει η Τουρκία».
«Δεν υπάρχουν δύο κυπριακά κράτη, η Ευρώπη δεν θα δεχθεί δύο κυπριακές δημοκρατίες. Η Κύπρος είναι ένα κράτος και ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση», επαναλαμβάνει ο Σαμαράς, καθώς σηκώνεται και δίνει το χέρι του.
«Λοιπόν κ. Πρόεδρε, βρισκόμαστε ενώπιον ενός πραγματικού προβλήματος, μιας πραγματικής διαφοράς», λέει. Η συνάντηση, που κράτησε 50 λεπτά, έχει λήξει. Ο Τύπος ενημερώθηκε αμέσως και δεν υπήρξε η παραμικρή αμφισβήτηση ή άλλη διαρροή.
Πήρε από τον Τσίπρα ό,τι δεν του έδωσε ο Σαμαράς
Για την πρόσφατη της 12ης Ιουλίου, συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν, διάρκειας δύο ωρών, ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα τι διημείφθη. Στη συνέντευξη Τύπου μετά τη σύνοδο, ο κ. Τσίπρας μας είπε πως δεν ήταν «από τις πιο εύκολες συναντήσεις», ότι έθιξαν «σχεδόν όλη την ατζέντα», ότι έθεσε επιτακτικά το ζήτημα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης χωρίς, εδώ και τέσσερις μήνες, να τους έχουν αποδοθεί ακόμα κατηγορίες. Και πως ο Ερντογάν αναφέρθηκε στο θέμα των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που έχουν ζητήσει άσυλο, με τον Τσίπρα να τον ενημερώνει για τη δικαστική εξέλιξη του ζητήματος αυτού, καθιστώντας, όπως είπε, σαφές ότι στην Ελλάδα η ελληνική δικαιοσύνη είναι απολύτως ανεξάρτητη και προσθέτοντας ότι για την ελληνική κυβέρνηση δεν είναι καλοδεχούμενοι πραξικοπηματίες. Είπε ότι αναφέρθηκε στα θέματα των παραβιάσεων και ότι όσον αφορά στο Κυπριακό συμφώνησαν στην ανάγκη να συνεχιστούν οι συνομιλίες και «να υπάρξει το αμέσως επόμενο διάστημα στενή επαφή μεταξύ των δύο υπουργών Εξωτερικών μας για το θέμα αυτό». Δηλαδή, συζήτηση μεταξύ εγγυητριών δυνάμεων!
Όσον αφορά ειδικά στο θέμα των δύο στρατιωτικών κρατουμένων, ο κ. Τσίπρας, που τώρα ζητά να δικαστούν στην Τουρκία, είπε: «Θέλω να σας πω ότι δεν υπήρξε σαφής συσχέτιση των θεμάτων των δύο. Εν τούτοις ο Τούρκος Πρόεδρος θεωρεί πολύ σημαντικό ζήτημα για αυτόν το ζήτημα των οκτώ. Θεωρεί ότι συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος και υπό αυτή την έννοια είναι ένα κρίσιμο ζήτημα συμβολικής και επικοινωνιακής σημασίας. Του έδωσα να καταλάβει ή ελπίζω τουλάχιστον, ότι το ζήτημα των οκτώ δεν μπορεί να συσχετίζεται με το ζήτημα των δύο. Είναι άλλο θέμα όταν κάποιος ζητά άσυλο και ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες και βεβαίως υπεύθυνη για τις αποφάσεις είναι η ανεξάρτητη σε ένα κράτος δικαίου, όπως η Ελλάδα, δικαιοσύνη και άλλο ζήτημα είναι αυτό που αφορά τη σύλληψη και την κράτηση δύο στρατιωτικών που κατά τη διάρκεια της επιχείρησης ρουτίνας, που αφορά την επίβλεψη των συνόρων, πέρασαν κατά λάθος, κατά κάποια μέτρα στην άλλη πλευρά. Και εν τοιαύτη περιπτώσει αυτό που η ελληνική πλευρά ζητάει δεν είναι κάποια χάρη, αλλά να προχωρήσουν οι διαδικασίες. Και βεβαίως εφόσον οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα, που δεν έχουν διαπράξει, να οριστεί η προβλεπόμενη διαδικασία, να δικαστούν και εν πάση περιπτώσει να μπορέσουν να επιστρέψουν στις οικογένειες τους».
Πλην όμως, κάπως αλλιώς τα είπε ο Ερντογάν αργότερα, σε συζήτησή του με δημοσιογράφους. Κυρίως αναφέρθηκε σε αυτά για τα οποία δεν ακούσαμε να μιλά ο Τσίπρας.
«Ο Τσίπρας γνωρίζει πόσο αποφασιστικά δίνουμε τη μάχη κατά των Γκιουλενιστών. Του εξήγησα για το θέμα της έκδοσης των 8 που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα και εκείνος έμεινε στο θέμα των 2 που παραβίασαν τα σύνορα. Συμφωνήσαμε να κάνουμε μια προσπάθεια με καλή πρόθεση για να αντιμετωπίσουμε τα θέματα αυτά», είπε ο Τούρκος πρόεδρος. Άρα… συμψηφισμός! Και το χειρότερο: Σύμφωνα με τον Ερντογάν, ο Τσίπρας δεν αρνήθηκε να συζητήσει με τον Τούρκο Πρόεδρο θέματα που, από τη Συνθήκη της Λοζάνης, δεν του πέφτει λόγος. Είπε ο Ερντογάν:
«Συζητήσαμε και το θέμα της Δυτικής Θράκης. Του υπενθύμισα το θέμα του μουφτή. Ελπίζω ότι ο μουφτής θα εκλέγεται. Δεν μου είπε όχι. Μου είπε ότι «θα αλλάξουμε το σύστημα, θα καταργήσουμε το διορισμό του μουφτή. Συνεπώς έχουμε το “πράσινο φως” στο θέμα».
Μέχρι στιγμής επί του θέματος δεν υπήρξε διάψευση. Οπότε, να περιμένουμε να γίνει και το χατίρι του Ερντογάν για τους μουφτήδες.
Ο Ερντογάν εμφανίζεται να παίρνει ό,τι δεν πήρε από τον Σαμαρά, ο οποίος σ’ εκείνη τη συνομιλία του Σεπτεμβρίου 2014 υπενθύμιζε συνεχώς το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες.
Αλλά είπαμε: Άλλο 2014, άλλο 2018.
Το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ, στους διαδρόμους του οποίου ο κ. Τσίπρας κυκλοφορεί τώρα με μεγάλη άνεση μοιράζοντας υποσχέσεις και χαμόγελα.
Θα πείτε, τι θέλατε, να μας βγάλει από το ΝΑΤΟ;
Σωστά. Αλλά το ψέμα; Οι ύβρεις;
Τα ανέκδοτα για τα «γεράκια του πολέμου»
«Το τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί είναι ότι θα διαλύσουν το ΝΑΤΟ. Μεγάλη ιδέα έχουν για τον εαυτό τους», είχε σχολιάσει τότε ο Σαμαράς. «Την ώρα που άλλες χώρες όπως η ΠΓΔΜ εκλιπαρούν να μπουν στο ΝΑΤΟ και δεν γίνονται δεκτές, και ακόμη και η Τουρκία εμποδίζει την είσοδο της Κύπρου, ο ΣΥΡΙΖΑ μας καλεί να φύγουμε».
Το βράδυ της 5ης Σεπτεμβρίου, ήλθε η απάντηση «κύκλων» του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλούν «για μια κυβέρνηση ανάξια να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού», λένε ότι «αποτελεί πρόκληση και εμπαιγμό προς τον ελληνικό λαό αυτοί που άφησαν ανυπεράσπιστους τους Έλληνες αγρότες από τις επιπτώσεις του ρωσικού εμπάργκο, να μιλούν για επικίνδυνη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ» και καταλήγουν: «Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για το πιο τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί και τους κατατάσσει στους πιο μαχητικούς υπερασπιστές της πατρίδας μας στο εξωτερικό».
Νωρίτερα, το Τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ είχε εκδώσει ανακοίνωση:
«Η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να παίζει το ρόλο του επικίνδυνου παρατηρητή των εξελίξεων και «μετεξεταστέου» μαθητή», αναφέρουν. «Η ελληνική κυβέρνηση διά του κ. Σαμαρά μόλις ψέλλισε παρατηρήσεις και κριτική προς την αφγανική κυβέρνηση, καλώντας την να ενισχύσει την φύλαξη των συνόρων της για να διακοπεί η ροή προσφύγων, που φτάνουν και στην Ελλάδα». Και συνεχίζουν:
«Είναι τραγικό και εξοργιστικό οι «καλοί μαθητές» που βρίσκονται στην Ουαλία να μην αντιλαμβάνονται τη στάση χωρών, όπως η γειτονική Τουρκία, που αρνούνται να προσχωρήσουν σε κυρώσεις και ψυχροπολεμικές ενέργειες και επωφελούνται από την διακοπή εξαγωγών αγροτο-διατροφικών προϊόντων της χώρας μας, καλύπτοντας τις ανάγκες της Ρωσίας με εξαιρετική αποτελεσματικότητα και ταχύτητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον πιο κατηγορηματικό και καθαρό λόγο, επισημαίνει για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι προς το συμφέρον της χωρίς μας και του ελληνικού λαού να μετατρεπόμαστε σε ουραγούς των γερακιών του πολέμου».
(Τέτοια πράγματα! Έκτοτε, βέβαια, δεν κάνουν άλλη δουλειά από το να ψηφίζουν υπέρ της συνέχισης των κυρώσεων και έχουν γίνει οι πιο καλοί και υπάκουοι μαθητές όλων!)
Αλλά την περίοδο της… αντίστασης και της καταγγελίας των «γερακιών του πολέμου», για μέρες μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, ένα ένα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έβγαιναν και μας εξηγούσαν πως θα… διαλυόταν η Συμμαχία.
«Θα εργαστούμε δραστήρια για να μην υπάρχουν τέτοιοι σχηματισμοί όπως το ΝΑΤΟ. Θέση μας είναι να διαλυθούν οι στρατιωτικοί σχηματισμοί», έλεγε ο κ. Βίτσας, γραμματέας τότε του ΣΥΡΙΖΑ, που μετά, ως αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, έτρεχε από… γεράκι σε γεράκι!
Και μετά, τα μάζευε: «Εμείς δεν έχουμε πει ότι θα φύγουμε μόνοι μας από το NATO, αυτό που έχουμε πει είναι να παλέψουμε να διαλυθεί το NATO από μόνο του»!
Από μόνο του! Και μετά το έφεραν στο Αιγαίο για να… το βλέπουν καλύτερα και να το διαλύσουν ευκολότερα!
Και ο Σκουρλέτης, εκπρόσωπος τότε του ΣΥΡΙΖΑ: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια πολύ συγκεκριμένη άποψη για το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε, όπως γνωρίζετε, κάτω από άλλες συνθήκες, σε άλλους χρόνους και άλλες εποχές, υπήρχε η Σοβιετική Ένωση, επικρατούσαν συνθήκες ψυχρού πολέμου και διπολισμού. Τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Υποτίθεται ότι ήταν ένας αμυντικός μηχανισμός, μια συμμαχία αμυντική. Σήμερα εξυπηρετεί μόνο επιθετικά συμφέροντα»!
Και ο σημερινός πρόεδρος της Βουλής, γραμματέας τότε της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Βούτσης: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα εργαστεί για να διαλυθεί το ΝΑΤΟ. Είναι ένας οργανισμός άχρηστος και επικίνδυνος»!
Και διηγώντας τα να κλαις!
Και μια λεπτομέρεια: Μετά από τη Σύνοδο του Σεπτεμβρίου 2014, ο μεν Γκρούεφσκι είχε πει πως η Ελλάδα παριστάνει πως θέλει να λυθεί το ζήτημα, αλλά στην πραγματικότητα θέτει εκείνες ακριβώς τις προϋποθέσεις που η χώρα του δεν μπορεί ποτέ να δεχθεί. Και από την άλλη ο Πόποσκι είχε παραδεχθεί πως «δεν υπάρχει μηχανισμός που να υποχρεώνει ένα κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ να σεβαστεί τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις του».
(Τελικά, η Ελλάδα του Τσίπρα έδωσε όλα όσα είχε αρνηθεί η Ελλάδα του Καραμανλή, του Σαμαρά και όλων των προηγούμενων πρωθυπουργών και Ζάεφ και Ντιμιτρόφ πήραν όσα ακριβώς γύρευαν οι Γκρούεφσκι και Πόποσκι. Αντίθετα, στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, ο τότε υπουργός Πολιτισμού Κ. Τασούλας εγκαινίαζε την έκθεση «Μακεδονικοί Θησαυροί», με περισσότερα από 500 πολύτιμα εκθέματα – χρυσά στεφάνια, χρυσές μάσκες, κοσμήματα, χρυσοποίκιλτα όπλα, μοναδικά γλυπτά, μετάλλινα, αλαβάστρινα και πήλινα αγγεία και πολλά ακόμη ευρήματα από τις πολύχρυσες νεκροπόλεις των Αιγών και του Αρχοντικού που ήταν ο προκάτοχος της Πέλλας στα αρχαϊκά χρόνια).
Και διηγώντας τα να κλαις…
*Βουλευτής Β΄ Αθηνών ΝΔ, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος
Είναι πραγματικά απίστευτο και εξοργιστικό παράλληλα, το ότι ορισμένα στελέχη των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που έχτισαν τις πολιτικές τους καριέρες και κατέκτησαν καρέκλες εξουσίας πουλώντας ότι πιο λαϊκίστικο έχει δει ο τόπος μετά την δεκαετία του 1980, να κουνάνε σήμερα το δάχτυλο, σε οποιονδήποτε και να κατηγορούν οποιονδήποτε όχι στην Ελλάδα, αλλά στον πλανήτη, για λαϊκισμό.
Επίσης εξοργιστική ή και αστεία ανάλογα τις… αντοχές και τις ανοχές του παρατηρητή, είναι η εικόνα υπουργών και βουλευτών της πλειοψηφίας, που επιτίθενται με χαρακτηρισμούς, όπως φασίστες, χιτλερικοί, παρακρατικοί, τραμπούκοι κλπ, σε όσους συμμετέχουν σε συλλαλητήρια ή ακόμα και σε αποδοκιμασίες στελεχών των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όταν οι ίδιοι έχουν κάνει αναρτήσεις και δηλώσεις ή και έχουν καταγραφεί σε βίντεο και φωτογραφίες να πρωτοστατούν, να υποκινούν, στην καλύτερη περίπτωση να συμμετέχουν, σε ανάλογες «εκδηλώσεις αγανάκτησης» εναντίον των πολιτικών τους αντιπάλων.
Αστεία είναι επίσης και η προσπάθεια τους να πείσουν ότι μόνον όλοι οι «άλλοι» έχουν προνομιακές σχέσεις με ΜΜΕ, εκδότες και επιχειρηματίες, την ώρα που όλη η Ελλάδα ξέρει για τις μυστικές συναντήσεις με μεγαλοεκδότες παρουσία… γατών, βλέπει φωτογραφίες τους σε σκάφη αναψυχής, σε πολυτελείς βίλες και σε ποδοσφαιρικές σουίτες επιχειρηματιών ή πολύ απλά διαβάζει τα πρωτοσέλιδα εφημερίδων «πριν» και «μετά»…
Εκεί όμως που το τερματίζουν, με πρώτους βεβαίως τους αρχηγούς τους, είναι όταν κατηγορούν τους όποιους άλλους, δεν έχει καμία σημασία ποιους, για εξαπάτηση των πολιτών και για πλειοδοσία, εκείνοι που υποσχέθηκαν τα πάντα στους πάντες και τα πήραν όλα από όλους, εκείνοι που ξεπέρασαν κάθε «Γκρούεζα» και κάθε «Καλοχαιρέτα», εκείνοι που νομίζουν ότι «καθάρισαν» βαφτίζοντας «αυταπάτη» την πολιτική πλάνη και εκείνοι που έκαναν διεθνή πολιτικό όρο την «kolotoumpa».
Εμφανώς συγκινημένος μετά το θρίαμβο της Γαλλίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου και την κατάκτηση του τροπαίου, ο Ντιντιέ Ντεσάμπ αφιέρωσε στους Γάλλους την επιτυχία της ομάδας του, στεκόμενος ιδιαίτερα στο νεαρό της ηλικίας αρκετών ποδοσφαιριστών της πρωταθλήτριας κόσμου.
Ο εκλέκτορας των «τρικολόρ» τόνισε ότι η νίκη ανήκει στους παίκτες του, οι οποίοι την άξιζαν, ενώ για ακόμη μία φορά επισήμανε ότι η ομάδα του πήρε ένα σημαντικό μάθημα από την ήττα της στον τελικό του EURO, πριν δύο χρόνια.
«Είναι θαυμάσιο! Μία νεανική ομάδα στην κορυφή του κόσμου. Κάποιοι είναι πρωταθλητές σε ηλικία 19 ετών. Δεν κάναμε μεγάλο παιχνίδι, αλλά δείξαμε πνευματική ποιότητα και εν πάσει περιπτώσει, σκοράραμε τέσσερα γκολ. Αξίζαμε τη νίκη.
Η ομάδα δούλεψε πολύ σκληρά και είχαμε κάποιες δύσκολες στιγμές στην πορεία. Μας πόνεσε πολύ η απώλεια του EURO πριν από δύο χρόνια, αλλά μας έκανε παράλληλα να μάθουμε.
Η νίκη αυτή δεν είναι δική μου, οι παίκτες κέρδισαν τον αγώνα. Δουλέψαμε πολύ για 55 ημέρες. Αυτή είναι η απόλυτη στέψη. Είμαστε περήφανοι που είμαστε Γάλλοι, που είμαστε “μπλε”. Η νίκη μας ανήκει σε αυτούς», τόνισε στις πρώτες του δηλώσεις ο Ντεσάμπ, πριν αναφωνήσει «Vive le Republic (Ζήτω η Δημοκρατία)».
«Δεν ξέρω πού βρίσκομαι!», είπε από την πλευρά του ο πολυτιμότερος παίκτης του τελικού, Αντουάν Γκριεζμάν. «Είμαι αληθινά χαρούμενος. Ήταν ένα πολύ δύσκολο ματς, η Κροατία έκανε μεγάλο παιχνίδι, αλλά επιστρέψαμε και καταφέραμε να κάνουμε τη διαφορά. Ανυπομονούμε να σηκώσουμε το Κύπελλο και να το πάρουμε μαζί μας στη Γαλλία», υπογράμμισε ο επιθετικός των «τρικολόρ».
Κάθομαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή αρκετή ώρα, με το βλέμμα μου να θολώνει κοιτώντας την 5η λευκή σελίδα που έχω ανοίξει για να κάνω το κείμενο μου. Οι προηγούμενες έχουν πάνω τους λίγες ή πολλές λέξεις τις οποίες έχω αφήσει πίσω κι έχω πάει σε μία επόμενη σελίδα για να γράψω λίγες ή πολλές λέξεις και να τις αφήσω πίσω για να ανοίξω ένα ακόμα έγγραφο του word και να γράψω πάρα πολλές λέξεις για να τις αφήσω πίσω και να έρθω σε αυτό που είμαι τώρα το οποίο μπορεί επίσης να αφήσω πίσω. Ή μπορεί και να μείνω. Και κοίτα ένα περίεργο πράγμα.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Argyro Koutsou (@argyroification) στις
Τώρα που ξαναδιάβασα αυτές τις μέχρι τώρα λέξεις, συνειδητοποίησα πως μέχρι που ήρθα στην Ζάκυνθο, αυτό έκανα. Πήγαινα σε ένα νησί, άφηνα λίγες γεύσεις, πήγαινα στο επόμενο, άφηνα πολλές μπουκιές να θυμούνται, πήγαινα μετά σε ένα άλλο, άφηνα πότε λίγα πότε πολλά κομμάτια μου κι έτσι έφτασα ως εδώ. Ξέρεις, όταν αποφάσισα να πάρω εκείνη την πρώτη δουλειά στην Πάρο, κείνη που με έλιωσε και, που στην ουσία, με πείσμωσε και της χρωστώ που έγινα μαγείρισσα, με πήγα ένα βράδυ για φαγητό, με έκατσα απέναντι μου, κι ένα πράμα μου είπα: «Πρόσεχε, κακομοίρα μου, μη γίνεις η μαγείρισσα του τάδε. Είδες κι έπαθες για να καταφέρεις να μην είσαι κανενός. Ούτε του γονέα σου, ούτε του άντρα σου, ούτε του παρελθόντος σου, ούτε του μέλλοντος σου.» Μόνο αυτό μου είπα. Τίποτε άλλο. Μετά απόλαυσα το φαγητό μου. Παρά τα περίεργα βλέμματα που ένιωθα επειδή έτρωγα μόνη.
Και κάποια στιγμή, που μου ήρθε ξανά στο νου εκείνη η νύχτα εκείνης της απόφασης, δυο χρόνια μετά, που ήμουν στην Χίο που τόσο αγαπώ, μα που δεν έβλεπα την ώρα να βγω από την κουζίνα που ήμουν και που με ενοχλούσε που ένοιωθα έτσι γιατί ήθελα πολύ να είμαι κάθε καλοκαίρι στην Χίο, με κάθισα πάλι κάτω και μου είπα: «Και δε μου λες, όταν έκανες την προηγούμενη δουλειά σου, πάντα δούλευες για κάποιον. Και με κάμποσους πέρασες αρκετά χρόνια. Θυμάσαι; Ήσουν η διευθύντρια του τάδε, η υπεύθυνη του άλλου, η εκπρόσωπους εκείνου, και τα λοιπά. Γιατί τότε δεν σε ενοχλούσε; Τι κι αν είναι ζαβή και η συνεργασία και η επικοινωνία με τους εστιατοραίους εδώ; Γιατί δεν την προσαρμόζεις στα δικά σου, όπως έκανες πάντα στο παρελθόν;» Πέρασα μέρες στη θάλασσα του Μάναγρου με τούτες μου τις ερωτήσεις, μέχρι να τις απαντήσω. Εκεί, σε κείνα τα νερά, κατάλαβα πως εγώ έμπαινα σε κάθε κουζίνα λες και ήταν δικιά μου, μα δικιά μου στην πραγματικότητα δεν ήταν. Ενώ παλαιότερα, δικό μου ήταν το project. Όχι το «σπίτι» το οποίο το διαχειριζόταν. Έτσι συνέβαινε και στα εστιατόρια που ως τότε είχα δουλέψει. Δικά μου, στην πραγματικότητα, ήταν τα πιάτα. Όχι οι κουζίνες.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Argyro Koutsou (@argyroification) στις
Όταν, λοιπόν, μου τηλεφώνησε μία φίλη απο την Πάρο, στις 25 Αυγούστου, να μου πει πως στο ξενοδοχείο που έμενε έψαχναν μάγειρα γιατί ερωτεύθηκε ο δικός τους και ήθελε να φύγει, δε δίστασα να πάω σε κείνους τους εστιατοραίους και να συζητήσω την – ανακουφιστική – για όλους μας πιθανότητα να φύγω τρεις βδομάδες νωρίτερα από το συμφωνημένο. Κι έτσι βρέθηκα αρχές Σεπτέμβρη του ’15 στην Πάρο. Πέρασα δυο μήνες ζάχαρη, τόσο στη δουλειά όσο και στο νησί. Και ο Παριανός επιχειρηματίας με έψηνε να μείνω τον χειμώνα και να ανοίγουμε το εστιατόριο ΠΣΚ και να ξεκινήσω σεζόν από τον Απρίλη και να κάνω το μαγαζί του σπίτι μου. Αυτός είχε ξετρελλαθεί μαζί μου, αν και του γούστου του ήταν τα ζωγραφισμένα πιάτα με λουλουδάκια και πινελιές από βελουδένιες σάλτσες που καθόλου δική μου κουζίνα δεν είναι, και ξέρεις γιατί; Στην μέση μιας μεγάλης παραγγελίας την τρίτη μου μέρα στο εστιατόριο, μένω απο γκάζι. Η μπουκάλα ήταν δική του ευθύνη. Παθαίνει υστερία, αυτογαμωσταυρίζεται, σπάει πιάτα και κοπανιέται στον πάγκο της κουζίνας, όταν του πιάνω το χέρι αποφασιστικά και του λέω: «Όταν τελειώσεις με την υπερπαραγωγή δράματος που κάνεις, πήγαινε στο μπαρ του ξενοδοχείου και φέρε μου τα τρία γκαζάκια που έχουν για τους ελληνικούς εκεί. Έχω πιάτα να βγάλω». Και μαγείρεψα για δυο ώρες σε γκαζάκια του ελληνικού, δυο κολλητά για το μεγάλο μου τηγάνι, ένα μόνο του για το μικρό, και τον φούρνο μου για τελείωμα στο μέλωμα των πιάτων όπου χρειαζόταν.
Και μπήκα σε μεγάλο πειρασμό να μείνω. Όμως τις τρεις μέρες που έμεινα στην Αθήνα μεταξύ Χίου και Πάρου, συνάντησα την επιχειρηματία της Μπασίας. Και κάναμε την κουβέντα μας και κλείσαμε τη σεζόν για το επόμενο καλοκαίρι. Και μου είχε αρέσει η προσέγγιση της στο φαγητό. Δεν μου είχε αρέσει το μέρος. Γιατί με το Ιόνιο δεν είχα καμία μα καμία σχέση. Και ούτε και επιθυμία να έχω. Όμως η φίλη μου η Ρία, που είχε διαμορφώσει το μαγαζί, επέμενε πως είναι φτιαγμένο για να μπω στην κουζίνα του, κι εγώ την είχα εμπιστευτεί, και καλά είχα κάνει.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Argyro Koutsou (@argyroification) στις
Έτσι, προχθές που πήγα στον οθφαλμίατρο, όταν του είπα το όνομα μου κι εκείνος είπε «Α, είσαι η μαγείρισσα της Μπασίας» καθόλου δεν ενοχλήθηκα. Κι όταν καμιά φορά με συστήνουν έτσι «Να σου γνωρίσω την Αργυρώ, την μαγείρισσα της Μπασίας» πάλι δεν ενοχλούμαι. Γιατί η Μπασία είναι η κουζίνα μου. Όταν την έφτιαχνε η Ρία, είχε στο νου της εμένα να μαγειρεύω εκεί. Και το πέτυχε. Θα θυμάμαι πάντα την πρώτη φορά που μπήκα μέσα. Θα θυμάμαι το σώμα μου που σκίρτησε ολόκληρο. Κι ακόμα το ίδιο παθαίνω. Κι έτσι ξεπερνώ την γκρίνια, όταν υπάρχει, την κούραση, κάθε μέρα, την ένταση, που είναι φυσιολογική, την παραξενιά μου, που κάποιες φορές δε μαζεύεται, και τούτο και κείνο το άλλο.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Argyro Koutsou (@argyroification) στις
Και φέτος που παρά λίγο να επιστρέψω στο Αιγαίο, σχεδόν χάρηκα όταν κάτι έγινε διαφορετικά από αυτό που ήθελα, κι έτσι χάλασα τη συμφωνία. Που δεν ήταν και καλό από μέρους μου.Κι έγινε κι ασυνείδητα. Μετά το κατάλαβα. Όμως στον τρίτο χρόνο φαίνονται οι μεγάλοι έρωτες. Στον πρώτο γνωρίζονται. Στον δεύτερο εδραιώνονται. Στον τρίτο καταλήγουν. Κι εγώ βρίσκομαι ακριβώς στη μέση της τρίτης σεζόν εδώ. Και κάθε μέρα τσεκάρω τον έρωτα μου.
Ο Λούκα Μόντριτς αναδείχθηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Ρωσίας, που ολοκληρώθηκε σήμερα στη Μόσχα.
Ο αρχηγός της -ηττημένης στον τελικό- Κροατίας παρέλαβε δακρυσμένος τη χρυσή μπάλα του Μουντιάλ από τα χέρια του Ρώσου Προέδρου, Βλάντιμιρ Πούτιν και δέχθηκε την παρηγορητική αγκαλιά της Προέδρου της Κροατίας Koλίντα Γκραμπάρ-Κιτάροβιτς, που βρέθηκε και αυτή στο πόντιουμ των απονομών (φορώντας μάλιστα τη φανέλα της «χρβάτσκα»), δίπλα στον Γάλλο Πρόεδρο, Εμανουέλ Μακρόν και τον πρόεδρο της FIFA, Τζάνι Ινφαντίνο.
Η θριαμβεύτρια Γαλλία αρκέστηκε σε ατομικό επίπεδο στα βραβείο για τον καλύτερο νέο παίκτη της διοργάνωσης, που φυσικά κατέκτησε ο Κιλιάν Μπαπέ (έγινε ο νεότερος σκόρερ σε τελικό Μουντιάλ μετά τον Πελέ). Οι άλλες δύο προσωπικές διακρίσεις πήγαν στους δύο ηττημένους των ημιτελικών, καθώς ο Βέλγος Τιμπό Κουρτουά αναδείχθηκε κορυφαίος τερματοφύλακας και ο Αγγλος Χάρι Κέιν πρώτος σκόρερ με έξι γκολ.
Οι απονομές των μεταλλίων σε νικητές και φιναλίστ έγιναν υπό καταρρακτώδη βροχή που ξέσπασε ξαφνικά στη Μόσχα και έκανε… μούσκεμα τους επισήμους, ενώ ακολούθησε η παράδοση του τροπαίου από τον Τζάνι Ινφαντίνο στον αρχηγό των «τρικολόρ», Ούγκο Γιορίς.
Τα κενά περιεχομένου συνθήματα που αγγίζουν το θυμικό του κόσμου αλλά δεν είναι ρεαλιστικά και δεν αντανακλούν σε καμία πραγματική ανάγκη, γίνονται στο τέλος αμορτισέρ απορρόφησης της κοινωνικής αντίδρασης και εργαλεία εκτόνωσης, σε βαθμό που εξαντλούν κάθε κοινωνική δυναμική για αλλαγή στα κακώς κείμενα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα το “Φέρτε πίσω τα κλεμμένα”.
Το είπαν, το φώναξαν, το ξέχασαν.
Το συνέδεσαν με την υψηλή διαφθορά, το πολιτικό χρήμα, τις λίστες της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής.
Κι όταν αποδείχθηκε ότι τα δισεκατομμύρια που έχουν κλαπεί από το δημόσιο κορβανά, την εφορία, τις τράπεζες και το χρηματιστήριο δεν γίνεται να γυρίσουν πίσω, τότε λούφαξαν όλοι όσοι το εμπνεύστηκαν και όσοι το φώναζαν στις πλατείες, σταυρώνοντας τα χέρια και αποδεχόμενοι αγόγγυστα την αδυναμία να γίνει επιτέλους κάτι.
Όμως η εφορία συνεχίζει να κατακλέβει το μισθωτό και τον συνταξιούχο ζητώντας εξωπραγματικους φόρους και τα “λαμόγια” συνεχίζουν το παιχνίδι με τα “μαύρα” και τις οφ σόρ.
Στις τράπεζες τα μεγάλα κεφάλια διατηρούν στο εξωτερικό το ρευστό από τα δάνεια που πήραν και στο εσωτερικό πτωχεύουν τις επιχειρήσεις τους ενώ οι μικροδανειολήπτες χάνουν το σπίτι τους όταν δεν μπορούν να πληρώσουν.
Τα δημόσια έργα της κυβέρνησης και της αυτοδιοίκησης συνεχίζουν να σαλαμοποιούνται και να τα παίρνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι εργολάβοι που κάνουν προσφορές με δανεικά κι αγύριστα από τις τράπεζες ενώ οι μικροεπαγγελματίες καλούνται να πληρώνουν φόρο πάνω κι από το 100% των εσόδων τους και φυσικά οι πόρτες των τραπεζών γι’ αυτούς είναι κλειστές.
Αλλά δεν είναι μόνο στα μεγάλα η κλεψιά.
Είναι παντού, γύρω μας, καθημερινά.
Πας στα μέσα μεταφοράς και πληρώνεις ακριβό εισιτήριο είτε γιατί ο διπλανος σου δεν πληρώνει με την ανοχή του κράτους είτε γιατί τα πιράνχας των κρατικών προμηθειών υπερχρεώνουν τον οργανισμό για να περισσεύει κάτι και για τη δική τους τσέπη.
Στους αυτοκινητόδρομους πληρώνεις υπέρογκα διόδια ακόμη και σε δρόμους που έχουν ξεπληρωθεί πάνω από μια δεκαετία.
Στη παραλία πληρώνεις το ιδιο εισιτήριο είτε υπάρχει διαθέσιμη ομπρέλα και ξαπλώστρα είτε έχουν εξαντληθεί.
Εν ολίγοις, όπου κι αν πας ότι κι αν κάνεις σε κλέβουν κανονικά και με το νόμο και μπροστά στα μάτια σου.
Παντού ο πολίτης πέφτει θύμα κλοπής.
Χωρίς να αντιδρά.
Γιατί κουράστηκε να φωνάζει μάταια “Φέρτε πίσω τα κλεμμένα”.
Κι αφήνει το κράτος, τον ιδιωτικό τομέα και την αυτοδιοίκηση να συνεχίζουν να τον κατακλέβουν καθημερινά σαν να είναι φυσιολογικό και προβλεπόμενο.
Ας παύσουν λοιπόν τα ανούσια συνθήματα και οι εμπνευστές τους ας σταματήσουν να τα χρησιμοποιούν λαϊκίστικα και ψηφοθηρικά κι ας αρχίσουμε όλοι να ζητάμε το δίκιο μας με βάση το νόμο.
Και στα μεγάλα και στα μικρά και καθημερινά.
Δεν υπάρχει το “Φέρτε πίσω τα κλεμμένα “, είναι απλώς μια ακόμη αυταπάτη.
Το μόνο που υπάρχει είναι η δυνατότητα να σταματήσουμε αυτόν τον παραλογισμό.
Να φωνάξουμε “σταματήστε να μας κλέβετε” και σε κάθε μας συναλλαγή να μην αποδεχόμαστε την κλεψιά, την εξαπάτηση, τα δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Ένα παιχνίδι ρόλων και μυστηρίου – «Detective Stories- διοργανώνουν στις 20 και 21 Ιουλίου στην Τεχνόπολη, η Αθήνα 2018 Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου του δήμου Αθηναίων, Μέγας Δωρητής της οποίας είναι το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και η οργάνωση Challedu- challenging education.
Μέσα από τη δράση αποκαλύπτεται η δύναμη της ανάγνωσης, της διαδραστικής αφήγησης και του βιβλίου, μέσα από το παιχνίδι και απευθύνεται σε παιδιά άνω των 15 ετών και σε ενήλικες.
Πρόκειται για ένα συνεργατικό παιχνίδι ρόλων, όπου οι παίκτες αναλαμβάνουν τον ρόλο του ντετέκτιβ για να εξιχνιάσουν το έγκλημα ακολουθώντας στοιχεία. Παίρνοντας τον ρόλο και τις ικανότητες ενός ήρωα της παγκόσμιας αστυνομικής λογοτεχνίαςν όπως του Ηρακλή Πουαρώ, του Σέρλοκ Χολμς, της Μις Μαρπλς, του Φίλιπ Μάρλοου, του Γουίλιαμ Μέρντοχ, του Χάρι Χόλε, του Αστυνόμου Μπέκα, του Πέπε Καρβάλιο, και με τη βοήθεια ενός ευρετηρίου διευθύνσεων και στοιχείων από τη σκηνή του εγκλήματος, οι παίχτες καλούνται να αποφασίσουν ποιους μάρτυρες θα ανακρίνουν, ποιους χώρους θα επισκεφθούν και ποια στοιχεία της υπόθεσης είναι σημαντικά για να βρουν τον ένοχο!
Η διοργάνωση εντάσσεται στη θεματική ενότητα «Ανακαλύπτοντας θησαυρούς» και στόχος της είναι η διάδοση του παιχνιδιού ως μέσου διαπαιδαγώγησης, αλληλεπίδρασης, κοινωνικής ενσωμάτωσης και ανάπτυξης δεξιοτήτων σε μαθητές, ευάλωτες ομάδες πληθυσμού, ενήλικες επιστήμονες ειδικών κλάδων όπως εκπαίδευσης, υγείας, κοινωνικής ένταξης.
Ίχνη λιπαρού κρέατος, μονόκοκκου σιταριού και δηλητηριώδους φτέρης εντόπισαν ερευνητές του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Αυστραλίας στο Σίνδνει (UTS) σε συνεργασία με συναδέλφους τους του Ευρωασιατικού Ινστιτούτου Μελετών Μούμιας στην Ιταλία (EIMS) στο στομάχι του Οτζι, του Ανθρώπου των Πάγων ηλικίας 5.300 χρόνων.
Ο Ότζι ανακαλύφθηκε στις Ιταλικές Άλπεις το 1991 από Γερμανούς πεζοπόρους, και πρόκειται για την παλαιότερη φυσικά διατηρημένη μούμια του κόσμου.
Διεθνής μελέτη που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα και αναφέρεται στο περιεχόμενο που βρέθηκε στο στομάχι του Οτζι, βοήθησε τους ερευνητές να ρίξουν μια εμπεριστατωμένη ματιά στη διατροφή των αρχαίων Ευρωπαίων την εποχή του Χαλκού, πριν από 5.000 χρόνια.
Περίπου η μισή ποσότητα φαγητού στο στομάχι του αποτελείτο από λιπαρό συνδετικό ιστό, πιθανότατα από αλπικό αίγαγρο.
Το κρέας ήταν μάλλον καπνιστό επειδή, σύμφωνα με την ερευνητική ομάδα, είχε σωματίδια αιθάλης σε αυτό.
Ο Ότζι βρέθηκε με ένα τόξο και ένα βέλος και τεκμαίρεται ότι ορεσίβιοι σαν κι αυτόν κυνηγούσαν αγριοκάτσικα αναζητώντας μια καλή πηγή διατροφής στο σκληρό αλπικό κλίμα. Το υψηλό και κρύο περιβάλλον είναι ιδιαίτερα δύσκολο για την ανθρώπινη φυσιολογία και απαιτεί βέλτιστη παροχή θρεπτικών συστατικών για να αποφευχθεί η πείνα και η απώλεια ενέργειας.
Ο Άνθρωπος των Πάγων κατανάλωνε επίσης ένα αρχαίο είδος σιταριού που ονομάζεται μονόκοκκο, καθώς και σπόρους από δηλητηριώδη φτέρη. Δεν είναι ακόμα γνωστό γιατί κατανάλωνε το φυτό αυτό, οι επιστήμονες όμως εικάζουν ότι μπορεί να ήταν σαν ένα είδος φαρμάκου ή πιθανόν να την χρησιμοποίησε για να τυλίξει άλλα τρόφιμα και καταναλώθηκε κατά λάθος.
Αρχικά, οι ερευνητές δυσκολεύτηκαν να εντοπίσουν το στομάχι για να ελέγξουν το περιεχόμενο επειδή είχε ανεξήγητα μετατοπιστεί προς τα πάνω, στην περιοχή όπου πρέπει να βρίσκεται το κάτω μέρος των πνευμόνων.
Ωστόσο, το 2009 όταν έγινε αξονική τομογραφία βρέθηκε το στομάχι και τώρα χρησιμοποιώντας κλασικές μικροσκοπικές και σύγχρονες μοριακές προσεγγίσεις μπορεί να γίνει λεπτομερής ανάλυση του περιεχομένου στο έντερο του Ότζι.
Μέρες του τελικού του μουντιάλ και, όπως είναι φυσικό, θα μιλήσουμε για τρόπαια, για έπαθλα και για βραβεία.
*Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα
Λέξη που συναντάμε ήδη στον Αισχύλο, τον τραγικό ποιητή και Σαλαμινομάχο, στην τραγωδία του Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας (στ. 956): Ἔστακε δ’ Ἄτας τροπαῖον ἐν πύλαις. Σε μια ελεύθερη απόδοση θα μπορούσαμε να πούμε ότι έστησε ο θυμός σημάδι, για να τραπεί ο εχθρός σε φυγή. Να σημειώσουμε εδώ ότι η τραγωδία αναφέρεται στη σύγκρουση των δυο γιων του Οιδίποδα, Ετεοκλή και Πολυνείκη για τη διεκδίκηση του θρόνου της Θήβας. Τελικά ο Ετεοκλής νίκησε, αλλά τα δυο αδέλφια σκοτώθηκαν, ο ένας από το χέρι του άλλου.
Τρόπαιον ή τροπαῖον συνεπώς είναι η ένδειξη, η απόδειξη εκείνη που σχετίζεται με την τροπή του εχθρού σε φυγή, αφού το τρέπω είναι το ρήμα από το οποίο παράγεται η λέξη μας. Συνήθως, για να δείξουν στους αντιπάλους, αλλά και στον κόσμον, όλον ότι έδιωξαν έναν εχθρό, έστηναν πάνω σε έναν ξύλινο στύλο ένα βουνό από ασπίδες, δόρατα, περικεφαλαίες και ό,τι άλλο λάφυρο κατάφερναν να πάρουν από τον πολέμιο. Αν ο εχθρός ανεχόταν την έγερση του τροπαίου, αυτό σήμαινε ότι παραδεχόταν την ήττα του. Αν δεν αντιδρούσε η αντίπαλη πλευρά, αυτός ο σχηματισμός αφιερωνόταν στο Δία τον Τροπαίο και η νίκη ή η ήττα δεν ήταν δυνατόν να αμφισβητηθεί από καμιά πλευρά. Εάν τώρα είτε η μια είτε η άλλη πλευρά των αγωνιζομένων έπαιρναν λάφυρα, και οι δυο έστηναν τρόπαιο.
Καμιά φορά το τρόπαιο ήταν ένας κακομούτσουνος ανθρώπινος σκελετός, πάνω στον οποίο τοποθετούσαν την πανοπλία του εχθρού.
Όταν θα διαβάζετε το λήμμα, μπορεί να έχει πλέον φανεί ο νικητής και τροπαιούχος, η ομάδα εκείνη που θα είναι τροπαιοφόρος, θα έχει σηκώσει το κύπελλο της πρώτης θέσης στην παγκόσμια ποδοσφαιρική διοργάνωση. Θα έχει προφανώς αναδειχθεί κι ο δεύτερος, αλλά και ο τρίτος που θα έχει αποτρέψει τον τέταρτο.
Σύμβολο νίκης το τρόπαιον των αρχαίων μας, σύμβολο νίκης και για εμάς τους νεότερους Έλληνες. Οι αρχαίοι μας έστηναν τρόπαια, εμείς εκτός από το να τα στήνουμε μπορούμε και να τα υψώνουμε, να τα σηκώνουμε. Μερικά, αναμνηστικά νίκης έχουμε τη δυνατότητα να τα κρεμάμε στους τοίχους ή να τα τοποθετούμε σε βιτρίνες ή τροπαιοθήκες. Το τρόπαιο επίσης το λαμβάνουμε, έρχεται μαζί με τη νίκη, το κατακτάμε ή μάς το απονέμουν
Διάσημη φράση για τρόπαια είναι η περίφημη ρήση του Θεμιστοκλή, πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας: οὐκ ἐᾶ μὲ καθεύδειν τὸ τοῦ Μιλτιάδου τρόπαιον. Δε με αφήνει να κοιμηθώ το τρόπαιο του Μιλτιάδη, γιατί ο Θεμιστοκλής δεν ησύχαζε, εάν δεν επιτύγχανε αντίστοιχο αποτέλεσμα με αυτό του νικητή στο Μαραθώνα Μιλτιάδη. Μάλιστα λέγεται ότι το τρόπαιο που έστησαν οι Έλληνες στο μαραθώνα είναι το πρώτο ελληνικό τρόπαιο.
Επειδή μιλάμε για μουντιάλ έχουμε στο νου μας μόνο τα ποδοσφαιρικά τρόπαια. Τα τρόπαια, όμως, είναι πολλών ειδών και ποικίλων υλικών ανάλογα με τους αγώνες που δίνει ο καθένας και τις επιδόσεις του. Μπασκετικά, κυνηγετικά, πνευματικά, βαρύτιμα, πολυπόθητα.
Συνώνυμα για τα τρόπαια είναι τα κύπελλα, οι δάφνες, τα έπαθλα, οι κούπες, το πρωτάθλημα.
Το τρόπαιο ως σύμβολο νίκης το πήραν και οι Λατίνοι, το ονόμασαν trophaeum. Έτσι αυτό ταξίδευσε και σε άλλες γλώσσες, στα αγγλικά trophy,
στα γαλλικά trophée, στα γερμανικά Trophäe και πάει λέγοντας. Ακόμη και στα βουλγαρικά είναι трофей.
Ταξίδευσε το σύμβολο της νίκης παντού. Έγινε και όνομα χωριού. ΤαΤρόπαια της Γορτυνίας φαίνεται ότι πήραν το όνομά τους από το τρόπαιο που στήθηκε εκεί μετά τη μάχη Θελπουσίων (αρχικών κατοίκων) και Ελευσινίων για την κατάκτηση της περιοχής.
Συγχαρητήρια για την τροπαιουχία!
*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας
“ Οι άνθρωποι όταν είναι ευτυχισμένοι δεν σκέφτονται αν είναι Καλοκαίρι ή Χειμώνας” έλεγε ο Άντον Τσέχωφ.
Της Μαρίας Ε. Δημητρίου
Και μεις θα συμφωνήσουμε και θα υπερθεματίσουμε. Όμως επειδή είμαστε και παραθάλασσιοι τύποι και τις αδυναμίες μας δεν τις κρύβουμε, θα του δώσουμε το δωδεκάρι . Άρα λοιπόν Καλοκαίρι τουέλβ πόιντς όπως λένε και στη Γιουροβίζιον .
Το καλοκαίρι άλλωστε είθισται να το συνδυάζουμε με την εποχή της ξεγνοιασιάς, λίγο η θάλασσα , λίγο ο ήλιος, το αεράκι, συνωμοτούν όλα στο να φτιάξουν μια ιδανική ατμόσφαιρα, γι αυτό ανεβάζουμε τα προβλήματα στο πατάρι του μυαλού μας (όσα μπορούμε και όσα χωράνε δηλαδή) και όλο το σώμα με σύσσωμες τις αισθήσεις μπαίνει σε μια διαδικασία εγρήγορσης για την αναζήτηση της ευτυχίας. Αυτήν που έλεγε και πιο πάνω ο Τσέχωφ . Γιατί ο άνθρωπος είναι πλασμένος για να ψάχνει την ευτυχία . Αυτήν που απεμπόλησε κάποτε .
Και έτσι μέρες που είναι φορτώνουμε όλες τις προσδοκίες μας σε μια βαλίτσα και σε κάποιο νησί και ευελπιστούμε να ανακαλύψουμε το χαμένο παράδεισο.
Αποτυπώνουμε τη ζωή μας και την αποθηκεύουμε σε φωτογραφίες που θα δείξουμε και στους άλλους γιατί ευτυχία που δε μοίραζεται είναι σαν να μην υπάρχει.
Η ευτυχία όμως δεν έχει ένα συγκεκριμένο πρόσωπο.
Παίρνει το σχήμα εκείνου που την αναζητά . Γι αυτό αν ζητήσουμε από μια ομάδα ανθρώπων που έχουν τα βασικά αγαθά να μας περιγράψουν τι θα ήταν αυτό που θα τους έκανε υπέρτατα ευτυχισμένους, είναι βέβαιο ότι ο καθένας θα το έκανε με κριτήριο το επίπεδο συμβατότητας με τη ζωή .
Και έτσι θα ανακαλύπταμε ότι η ευτυχία εκτυλίσσεται σε υποκειμενικά επίπεδα . Ανάλογα με την ηλικία και το βαθμό αυτογνωσίας . Για ένα παιδί ευτυχία είναι ένα παγωτό σοκολάτας ή ένα καινούργιο παιχνίδι , για έναν έφηβο η πρώτη έξοδος με τους φίλους του , για κάποιον ένα ταξίδι , για άλλον ένας πολύτιμος λίθος ή ένας σπάνιος πίνακας, για κάποιον άλλον οι μετοχές μιας συγκεκριμένης εταιρίας, ένα πανάκριβο αυτοκίνητο ή ένα κόσμημα, ή ρούχο.
Κάποιοι άλλοι θα το πάνε πιο θεωρητικά , πιο ιδεαλιστικά, θα πουν την αληθινή αγάπη, τον έρωτα και την παγκόσμια ειρήνη . Θα υπάρχουν και κάποιοι που δε θα ξέρουν τι να απαντήσουν, όχι γιατί δεν τους λείπει κάτι αλλά γιατί δε θα ξέρουν να ντύσουν με λέξεις αυτό που ψάχνουν, γιατί μπορεί να μην το έχουν σχηματοποιήσει ακόμα.
Η ευτυχία είναι μια ρευστή κατάσταση που εκμαιεύεται και πηγάζει μέσα από τις επιθυμίες μας όπως τις προβάλλουμε εμείς, διαφορετικές για τον καθένα.
Και γω θα έλεγα ότι υπάρχει και η περίπτωση να είσαι ευτυχισμένος και να μην το γνωρίζεις . Ναι υπάρχει και αυτή η εκδοχή . Να έχεις όλα όσα θέλεις για να είσαι πλήρης, αλλά για κάποιον παράξενο λόγο το μυαλό να μην μπορεί να τα αναγνωρίσει . Να βρίσκεσαι σε μια λανθάνουσα κατάσταση που τα ερεθίσματα να μην αναλύονται από τα κέντρα του εγκεφάλου ενώ υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις. Και έρχεται η στιγμή, καμιά φορά με τραγικό τρόπο που ανακαλύπτεις ότι όλα όσα θα ήθελες τα είχες μπροστά σου, όταν πια δεν θα έχεις τίποτα.
Ο Μάρκος Αυρήλιος έλεγε ότι “ η ευτυχία εξαρτάται από την ποιότητα των σκέψεων μας” Όταν σκεφτόμαστε όμορφα πράγματα οι εικόνες που σχηματίζονται μέσα μας, δημιουργούν γαλήνη και ψυχική αρμονία ενώ οι άσχημες σκέψεις αντίθετα προκαλούν σύγχυση και πνευματική αναστάτωση.
Η κατάσταση της ευτυχίας δεν είναι διαρκής αλλά μοιάζει περισσότερο με τη λευκή διακεκομμένη γραμμή στο δρόμο .Είναι μικρές στιγμές που παρεμβαίνουν στη στατικότητα της ζωής μας .
Σύμφωνα με τον Κίρκεγκωρ η πόρτα της ευτυχίας ανοίγει προς τα έξω, θέλοντας έτσι να μας δείξει ότι η ευτυχία βρίσκεται στην επικοινωνία με τον κόσμο, στο άνοιγμα προς τη ζωή. Ενώ υπάρχουν και εκείνοι που πιστεύουν ότι η ευτυχία κρύβεται μέσα μας .Ότι εμείς θα κάνουμε ευτυχισμένο τον εαυτό μας και όχι οι άλλοι .
Και εκεί βρίσκεται και το κλειδί της ιστορίας . Στους άλλους .Μπορεί κάποιος να είναι ευτυχισμένος όντας μόνος ; Το ερώτημα βέβαια μπορεί να αντιστραφεί, είναι σίγουρο ότι κάποιος θα είναι ευτυχισμένος μαζί με τους άλλους ; Ερωτήματα που μόνο σε προσωπική βάση μπορεί να απαντηθούν γιατί στην ευτυχία δε χωράνε γενικεύσεις .
Μια μορφή ευτυχίας είναι να προσαρμόζεσαι σε όλες τις καταστάσεις και να ανακαλύπτεις το θετικό όταν όλα γύρω είναι αρνητικά . Και να ξέρεις τι επιθυμείς. Γιατί το επιθυμητό πολλές φορές δεν έχει καμία σχέση με το πραγματικό. Δεν είναι πάντα ευτυχία να εκπληρώνεται αυτό που θες.
Γι αυτό τώρα καλοκαίρι που είναι ας ζήσουμε όλοι αυτό που επιθυμούμε όσο καλύτερα μπορούμε και όσο γίνεται , και να μαζέψουμε μικρές δόσεις ευτυχίας απόθεμα για την υπόλοιπη χρονιά γιατί όπως έλεγε ο Δροσίνης η αληθινή ευτυχία κρύβεται στις αναμνήσεις και στην ελπίδα .
H πρόσβαση σε δεδομένα έχει καταστεί βασικό ζήτημα για τον αγροτικό τομέα, καθώς θα μπορούσε να επωφεληθεί από τα ευρωπαϊκά διαστημικά προγράμματα.
Με την ανάπτυξη της γεωργίας ακριβείας, η πρόσβαση σε δεδομένα καθίσταται ολοένα και πιο σημαντική για τον αγροτικό τομέα.
Στόχος είναι η βελτίωση της γνώσης των γεωργικών εκμεταλλεύσεων μέσω των νέων τεχνολογιών και η τελική προσαρμογή των τεχνικών παραγωγής. Ενώ ορισμένα από αυτά συλλέγονται με εργαλεία, όπως drones και αισθητήρες, ταυτόχρονα παράγονται σε μεγαλύτερη κλίμακα από τους δορυφόρους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο πλαίσιο της διαστημικής της πολιτικής.
«Από το διάστημα, έχουμε μια σφαιρική οπτική για τα πράγματα», δήλωσε ο Herv? Pillaud, αγρότης και μέλος του French Digital Council, στη διάρκεια διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στην έδρα του Γαλλικού Γεωργικού Επιμελητηρίου στο Παρίσι.
«Αυτό θα επιτρέψει στη γεωργία να διαδραματίσει κομβικό ρόλο στην οικολογική μετάβαση». Σύμφωνα με τον κ. Pillaud, τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από το διάστημα θα μπορούσαν να συμβάλλουν στη βελτίωση της διαχείρισης κινδύνων (π.χ. κλιματικοί κίνδυνοι) και πληροφοριών σχετικά με την εξέλιξη των γεωργικών αγορών παγκοσμίως.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τρία διαστημικά προγράμματα θα μπορούσαν να στηρίξουν τον γεωργικό τομέα. Το πιο σημαντικό είναι το πρόγραμμα Corpernicus, που συλλέγει πληροφορίες, οι οποίες δύναται να εφαρμοστούν για την κατανόηση της κλιματικής αλλαγής, την εξέλιξη της βιομάζας και τη διαχείριση των υδάτων.
Στη συνέχεια, ιδιαίτερα χρήσιμα για τη γεωργία ακριβείας είναι τα προγράμματα Galileo και EGNOS, καθώς μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διαχείριση γεωργικών μηχανημάτων.
«Οι αποταμιεύσεις είναι τεράστιες όσον αφορά τους πόρους και το εργατικό δυναμικό», δήλωσε ο Head of Unit στη DG GROW και αρμόδιος για τη διαστημική πολιτική, Matthias Petschke.
Όπως επισημαίνει, το EGNOS διαθέτει ήδη μια σημαντική «κοινότητα χρηστών», αλλά ο αριθμός των γεωργικών μηχανημάτων που είναι συμβατά με την τεχνολογία πλοήγησης είναι πιο περιορισμένος.
«Η Ευρώπη θα συνεχίσει να επενδύει σε αυτά τα προγράμματα», δήλωσε ο κ. Petschke. Η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για επενδύσεις ύψους 16 δισεκατομμυρίων ευρώ για τη διαστημική πολιτική για την περίοδο 2021-2027.
-Τα αλλεπάλληλα “κοντινά” στον πατέρα Σμάιχελ, όποτε ο γιός του, ο Κάσπερ Σμάιχελ απέκρουε πέναλτι στη σχετική διαδικασία με την Κροατία. Πατέρας και γιός, και οι δύο τερματοφύλακες της Εθνικής Δανίας μια ιδιαίτερη σχέση…Από τις πιο όμορφες στιγμές της διοργάνωσης….
-O -πολύ- πρόωρος αποκλεισμός των Γερμανών. Η αλήθεια είναι ότι χωρίς Γερμανούς στα ημιτελικά, το Π.Κ. γλύκα -και απροσδόκητες ανατροπές- δεν έχει…
-Η πρόεδρος της Κροατίας, ντυμένη με τη φόρμα με τα χρώματα της εθνικής ομάδας της χώρας της, στην κερκίδα των επισήμων…Θεάρα..
-Ο Εμπαπέ. Στα 18του χρόνια, πρωταγωνιστής και παγκόσμιος πρωατθλητής. Mε λίγη προσοχή, θα γράψει στο μέλλον πολύ μεγάλη ποδοσφαρική ιστορία…
-Το…rollercoaster που άκουγε στο όνομα “Νειμάρ”. Τόσες κωλοτούμπες, ούτε ο Τσίπρας…
-Ο αποκλεισμός όλων των αφρικανικών ομάδων από τον πρώτο γύρο.
-Σχετικό με το προηγούμενο: αλλά πώς να προκριθούν, όταν οι καλύτεροι παίκτες τους έχουν επιλέξει να αγωνίζονται στις ευρωπαϊκές εθνικές ομάδες;
-Πρώτη φορά αποκλεισμός ομάδας με το κριτήριο του fair play ( η Σενεγάλη από την Ιαπωνία ).
-Οι ωραίες παρουσίες στις κερκίδες. Ευχάριστη έκπληξη οι Βελγίδες…Και, σταθερή αξία, Βραζιλιάνες και Ρωσίδες…
-Όσο για τις κυρίες, ο βραζιλιάνος τερματοφύλακας Άλισον ήταν ο playboy τής διοργάνωσης…
-Η Αγγλία, πιο συμπαθής από σχεδόν κάθε άλλη φορά, έφτασε όμως μάλλον στα “ταβάνι της” ποδοσφαρικά. Ηθελε, προσπάθησε αλλά με την πρόκριση στα ημιτελικά είχε ήδη κάνει την υπέρβαση. Το μέλλον είναι δικό της όμως.
-Το “γιλεκάκι του παππού” που φορούσε ο Σάουθγκειτ. Πέρα από το ότι έκανε μόδα, ήταν και μια όμορφη εικόνα κλασσικού βρετανικού στιλ….
-Ο -αιωνίως- γκρινιάρης Σάντος. Ξινός άνθρωπος, όλα τού έφταιγαν. Δεν φτάνει που προ δύο ετών κατέκτησε τοιι Ευρωπαϊκό με κατενάτσιο των ’70ς, δεν φτάνει που είχε καλούς παίκτες, πάλι βρήκε λόγους να γκρινιάζει μετά τον αποκλεισμό της Πορτογαλίας……
-Το ντεμπούτο τού VAR. Αναμφίβολα εξαιρετικά επιτυχημένη καινοτομία. Ο ρυθμός του ματς δεν έπεφτε αλλά, το κυριότερο, ουδείς διαμαρτυρήθηκε για άδικο αποκλεισμό. Πολύ σημαντικό για την αξιοπιστία του σπορ.
-Οι υπερβολικοί πανηγυρισμοί του Μακρόν στον τελικό. Κακά τα ψέματα, έδειχναν λίγο ψεύτικοι και επιτηδευμένοι…
-Η -αχρείαστη- παραφιλολογία για τον Μέσι και το αν μπορεί να κατακτήσει Π.Κ. και το αν είναι καλύτερος του Μαραντόνα. Ο Μέσι εδώ και 15 χρόνια δείχνει ποιός είναι, κάπως περιττά όλα αυτά.
-Οι αφάνες: του Φελαϊνί, τού Μαρσέλο, τού Γουίλιαν κ.α. Στιλιστική επιστροφή στα ’70ς;
-Ο προπονητής της Αργεντινής, ο Σαμπάολι. Τα εχουμε πει γι’αυτόν, να μην τα ξαναλέμε. Παρκαδόρος στο Ακρωτήρι…
-Η αλύγιστη Κροατία των συνεχόμενων τριών παρατάσεων και των δύο διαδικασιών πέναλτι. Εν τέλει κατέρρευσε στον τελικό όπου την ισοπέδωσε η Γαλλία.
-Το μεγαλύτερο σκορ σε τελικό, από το 1958 και το Σουηδία-Βραζιλία: 2-5. Κοινώς, ο φετινός τελικός ήταν χορταστικότατος…Οι τρεις προηγούμενοι είχαν τελειώσει 0-0…
-Η ανανέωση του συμβολαίου του Γιόακιμ Λεβ από την γερμανική ομοσπονδία παρά το…κάζο. Δεν ξέχασαν, όπως πολλοί με “κοντή μνήμη”, ότι με τον Λεβ προπονητή είχαν κατακτήσει το προηγούμενο Π.Κ., “ρίχνοντας” 7 γκολ στους Βραζιλιάνους μες το Ρίο. Συμπαθείς-αντιπαθείς τους Γερμανούς, δεν μπορείς να αρνηθείς ότι διακρίνονται από οργάνωση και σοβαρότητα.
-Ο Ζλάταν. Ελλειψε. Κυρίως ο αθεράπευτος ναρκισσισμός του. Υπήρχε βεβαίως ο Κριστάνο Ρονάλντο αλλά αυτός έφυγε νωρίς…
-Ο ουρουγουανός άσος Λουίς Σουάρες, Σε αυτό το Μουντιάλ δεν δάγκωσε κανέναν!!!
-Ο προπονητής της Ουρουγουάης Οσκαρ Ταμπάρες. Επειδή είναι ΑΜΕΑ, πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο του νευρικού συστήματος (εξ ου και το μπαστούνι στο οποίο στηριζόταν). Κάτι στο οποίο ουδέποτε αναφέρθηκε, ουδέποτε ¨διαφήμισε”. Σεβασμός σε έναν σπουδαίο μαχητή της ζωής.
-Ο Πούτιν. Ούτε πολυφάνηκε, ούε πολυακούστηκε. Μετά το πρώτο ματς, έστελνε τον Μεντβέντεφ να κάνει την…βρώμικη δουλειά…
Ένοπλη ληστεία από τρεις κουκουλοφόρους σημειώθηκε, μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα του Σαββάτου, σε εστιατόριο στην οδό Ανεξαρτησίας, στο Λόφο του Στρέφη.
Σύμφωνα με την αστυνομία, οι τρεις δράστες εισέβαλαν στο εστιατόριο κρατώντας όπλα και πήραν όσα χρήματα υπήρχαν στο ταμείο, ενώ αμέσως μετά λήστεψαν και τους πελάτες.
Στη συνέχεια, οι κουκουλοφόροι τράπηκαν σε φυγή, ενώ η αστυνομία διενεργεί έρευνες για τον εντοπισμό και τη σύλληψή τους.
Περίπου η μισή ποσότητα φαγητού στο στομάχι του αποτελείτο από λιπαρό συνδετικό ιστό, πιθανότατα από αλπικό αίγαγρο.
Της Μαρίας Ε. Δημητρίου
Πίσω από τις κλειστές πόρτες
4 Σεπτεμβρίου 2014. Φεύγουμε για τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Ουαλία. Μόλις απογειωνόμαστε απλώνεται η χαρτούρα. Στο ένα τραπεζάκι τα της Τουρκίας, στο άλλο τα της Αλβανίας, παραπέρα τα της ΠΓΔΜ και της Βουλγαρίας. Μια τελευταία ματιά ποτέ δεν έβλαψε κανέναν, που λέει και ο Σαμαράς. Έχουμε κλεισμένες συναντήσεις με τον Ερντογάν – κατόπιν δικού του αιτήματος – τον Ράμα, τον Βούλγαρο πρωθυπουργό και… ό,τι άλλο προκύψει.
«Έχει και Σκοπιανούς το μενού;», ρωτάω, ρίχνοντας μια ματιά στα χαρτιά.
«Ναι, θα είναι εκεί γύρω, γιατί έχουν στείλει στρατιώτες στο Αφγανιστάν», απαντάει ο Σαμαράς.
«Εκεί γύρω;»
«Εκεί γύρω. Αλλά δεν λαμβάνουν μέρος σε τίποτε, τα έχω ξεκαθαρίσει, ισχύουν Βουκουρέστι και τα ρέστα. Δεν παίρνουν πρόσκληση, άλλωστε στην ατζέντα δεν υπάρχει θέμα διεύρυνσης, τους αναφέρουν ως ΠΓΔΜ».
Εντάξει, ένας πονοκέφαλος λιγότερος, σκέφτομαι, αλλά δεν μιλάω γιατί τόσον καιρό δίπλα του, πρώτα ως κοινοβουλευτικός και μετά ως κυβερνητικός εκπρόσωπος, έχω καταλάβει πως… του αρέσουν οι πονοκέφαλοι.
Αυτό φάνηκε αμέσως, γιατί ο Σαμαράς έσπευσε να προσθέσει πως η γειτονική χώρα καταγράφεται μεν στην ατζέντα της Συνόδου ως ΠΓΔΜ, αλλά με την επισήμανση ότι η Τουρκία αναγνωρίζει το κράτος αυτό με τη συνταγματική του ονομασία.
«Και τι μας το επισημαίνουν δηλαδή;», ρωτάω.
«Για να μας θυμίζουν πως η Τουρκία τους θέλει ως “Μακεδονία”», απαντάει με νόημα. Δεν προσθέτει κάτι άλλο, αλλά όλοι καταλαβαίνουμε πως η Τουρκία τσιγκλάει το θέμα για να μας ενοχλεί. Και γιατί θεωρεί πως αν δοθεί το όνομα, είναι σα να κόβεται ένα δικό μας κομμάτι.
(Ποιος να το φανταζόταν τότε πως μεταξύ του υπόλοιπου σανού που θα σέρβιραν οι συριζαίοι, θα ήταν ότι δίνουμε το όνομα για να περιορίσουμε την επιρροή της Τουρκίας – το ακριβώς αντίθετο από την πραγματικότητα, δηλαδή. Και ποιος να το φανταζόταν τότε πως δεν θα περνούσαν τέσσερα χρόνια και τα Σκόπια θα έπαιρναν πρόσκληση για το ΝΑΤΟ και θα έστηναν πανηγύρια ως «Μακεδονία». Συνέβη κι’ αυτό το περασμένο σαββατοκύριακο, ελέω Τσίπρα, Καμμένου και Κοτζιά…)
Και αφού δεν γνωρίζαμε το περιεχόμενο των… μελλοντικών παρενθέσεών μου, εκείνη την ημέρα, στο αεροπλάνο που μας πήγαινε στο Κάρντιφ, αποφανθήκαμε: Ας επικεντρωθούμε στο θέμα της Τουρκίας πρώτα και μετά της Αλβανίας.
Χαρτούρα και Καρυάτιδες
Το κλίμα δεν είναι καλό ούτε με την Τουρκία, ούτε με την Αλβανία. Οι τόνοι έχουν ανέβει με την Άγκυρα για το Κυπριακό και με τα Τίρανα με τις κατεδαφίσεις ελληνικών περιουσιών στη Χειμάρρα.
Από την προηγουμένη έχουν γίνει οι απαραίτητες συσκέψεις Σαμαρά, Βενιζέλου, Αβραμόπουλου, ο οποίος, ως υπουργός Άμυνας, έχει φύγει νωρίτερα.
Ο Σαμαράς έχει τηλεφωνηθεί με τον Κύπριο Πρόεδρο Αναστασιάδη και έχουν καταλήξει στο πλαίσιο που ο Έλληνας πρωθυπουργός θα κινηθεί όσον αφορά στο Κυπριακό, κατά τη συνάντησή του με τον Ερντογάν. Οι δυο τους συμφώνησαν για τα θέματα που ο Σαμαράς θα εγείρει, όχι μόνο με τον Τούρκο Πρόεδρο, αλλά και με τους άλλους ηγέτες.
Ο τελευταίος μόλις έχει επισκεφθεί, την 1η Σεπτεμβρίου, τα Κατεχόμενα και έχει κάνει εμπρηστικές δηλώσεις. Είναι η πρώτη του επίσκεψη ως προέδρου. «Μια πάρα πολύ κακή αρχή», έχω πει στις 2 Σεπτεμβρίου, μιλώντας στο Αθηναϊκό Πρακτορείο.
Το «Μπαρμπαρός» κόβει βόλτες στα κυπριακά χωρικά ύδατα και το τουρκικό υπουργείο των Εξωτερικών έχει απαντήσει στην Αθήνα ότι δεν την αφορούν (την Αθήνα) οι ερευνητικές δραστηριότητες του τουρκικού πλοίου στη θαλάσσια περιοχή της Κύπρου. Δέκα μέρες νωρίτερα η Άγκυρα είχε δεσμεύσει μια περιοχή για την πραγματοποίηση ερευνών και την ημέρα της επίσκεψης Ερντογάν στα Κατεχόμενα δέσμευε άλλη μια περιοχή, στον κόλπο της Αλεξανδρέττας, ως τις 10 Νοεμβρίου.
Από τα Κατεχόμενα, ο Ερντογάν έχει δηλώσει πως «η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την ενσωμάτωση της τουρκοκυπριακής κοινότητας στο ελληνοκυπριακό κράτος ως μια μειονότητα» και πως δεν θα έχει ρόλο «θεατή» και πως δεν πρόκειται να αποδεχθεί λύση ομοσπονδίας η οποία δεν θα βασίζεται στην αρχή των δυο κρατών. Διχοτόμηση, δηλαδή!
Αργά το απόγευμα εκείνης της ημέρας, 4 Σεπτεμβρίου 2014, στην Ουαλία θα μαθαίναμε πως οι Τούρκοι μόλις είχαν πραγματοποιήσει 27 παραβιάσεις στο Αιγαίο. Η συνάντηση είχε οριστεί για την επομένη.
(Τα αναφέρω αυτά, γιατί ο Τσίπρας παριστάνει πως όλα τα κακά έπεσαν πάνω στο δικό του κεφάλι).
Ξαφνικά, πάνω στη «χαρτούρα» κάνει μία ο Σαμαράς και ακουμπάει το ipad του. «Παιδιά, κοιτάξτε ένα πράγμα που βρέθηκε πριν από λίγο στην Αμφίπολη. Εκπληκτικής ομορφιάς». Ήταν οι φωτογραφίες από τις δύο Καρυάτιδες που μόλις είχαν αποκαλυφθεί στην Αμφίπολη. Πανέμορφες, με πλούσιους βοστρύχους, από θασίτικο μάρμαρο.
Διάλειμμα τέλος, επιστροφή στα «βαριά». Ο Σαμαράς σκοπεύει να ενημερώσει τους πάντες – και την Μέρκελ. Στις συνόδους του ΝΑΤΟ κάθονται δίπλα – δίπλα.
«Δεν παρακαλάω κανέναν»
Την επομένη, 5 Σεπτεμβρίου, σκύβει και της λέει πως πρέπει να φύγει γιατί έχει συνάντηση με τον Ερντογάν στις 11 π.μ
«Α, εγώ έχω μαζί του στις 11.30», του απαντά εκείνη. Ο Σαμαράς μένει λίγο ακόμη και την ενημερώνει. Για τις παραβιάσεις, για την Κύπρο, για τις επιθετικές δηλώσεις περί διχοτόμησης του νησιού.
«Δεν παρακαλάω κανέναν, αλλά πρέπει να ξέρουν τι γίνεται μέσα στη Συμμαχία», θα μας έλεγε αργότερα.
(Πού να το φανταζόταν πως δεν θα περνούσαν τέσσερα χρόνια και θα βλέπαμε στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ τον Τσίπρα και τον Καμμένο με σταυρωμένα τα χεράκια, να κρέμονται από τα χείλη της «go back madam Merkel» και του «Δ΄ Ράιχ»).
Ωχ, τώρα εκτός από τις παρενθέσεις έπιασα και τα πρωθύστερα…
Επιστροφή στο αεροπλάνο. Μαζεύουμε χαρτούρα και… Καρυάτιδες. Από ψηλά έχει αρχίσει να αχνοφαίνεται μέσ’ απ’ τα σύννεφα το Κάρντιφ, πρωτεύουσα της Ουαλίας. Κάστρα, ποτάμια, Κέλτες, γέφυρες που διηγούνται τους μύθους τους. Δεν είναι αυτός ο ακριβής προορισμός μας. Θα φύγουμε αμέσως για το Νιούπορτ, στη νότια Ουαλία.
«Η πόλη είναι γνωστή για τις γέφυρές της στον ποταμό Ουσκ», ενημερώνω.
«Δεν σε βλέπω να κοιτάς άλλες γέφυρες, εκτός από εκείνες που θα ενώνουν τα κτίρια στη Σύνοδο. Γίνεται σε ένα ξενοδοχείο, το Σέλτικ Μάνορ και ξέρεις πώς τα διαμορφώνουν με πρόχειρες κατασκευές στο εσωτερικό», μου πετάει ο Σαμαράς. «Βάλτε πάνω-πάνω στους φακέλους τα θέματα της ημερήσιας διάταξης», δίνει την επόμενη οδηγία.
Ναι, έχουμε τις σχέσεις ΝΑΤΟ – Ρωσίας, την Ουκρανία, το Αφγανιστάν, τη Συρία και το Ιράκ, ο γραμματέας της Συμμαχίας Ράσμουσεν έχει προαναγγείλει τη δημιουργία δύναμης ταχείας επέμβασης με αποστολή την προστασία των χωρών της ανατολικής Ευρώπης, από ενδεχόμενη επέμβαση της Ρωσίας και η Μόσχα έχει προειδοποιήσει πως «θεωρεί την επέκταση του ΝΑΤΟ μία από τις μείζονες απειλές εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας».
(Νάτα τώρα που τα βρίσκουμε μπροστά μας. Προφανώς, έπρεπε να «λυθεί» το θέμα των Σκοπίων για να μπουν στο ΝΑΤΟ και να γίνει ο καυγάς με τη Μόσχα).
Την ώρα που προσγειωνόμαστε, κραδαίνω το πρόγραμμα του διημέρου. Μόνο το βράδυ είναι ελεύθερο για μας – για τον Σαμαρά όχι, διότι οι ηγέτες θα πάρουν το δείπνο τους έξω από το λιμάνι, σε μια θαλαμηγό, προσκεκλημένοι του πρίγκιπα της Ουαλίας Καρόλου.
«Έχω δουλειά, βρε παιδάκι μου!»
Φτάνουμε στο ξενοδοχείο, λόφοι και λιβάδια τριγύρω, το περιβάλλον βουκολικό, το ίδιο και το κατάλυμά μας. Δαιδαλώδεις διάδρομοι και ξύλο, πολύ ξύλο στη διακόσμηση. Κέλτικα πράγματα!
Συμφωνούμε να αφήσουμε τα πράγματα και να φύγουμε τρέχοντας για το Σέλτικ Μάνορ. Αυτό κάνω, αλλά με κάποια καθυστέρηση. Όταν βγαίνω από το λόμπι, είναι όλοι στα αυτοκίνητα και με περιμένουν.
«Έχω δουλειά, βρε παιδάκι μου. Εσένα θα περιμένω;», ακούω τον πρωθυπουργό.
«Συγγνώμη, αλλά είχα πρόβλημα. Το δωμάτιό μου είναι ακριβώς απέναντι από αυτό του Ποροσένκο της Ουκρανίας, ο διάδρομος είναι γεμάτος ασφάλεια, τραβούσα τη βαλίτσα και προσπαθούσα να ανοίξω δρόμο. Κάποιοι είχαν καθίσει μπροστά στην πόρτα μου, χρειάσθηκε να τους σπρώξω», απάντησα λαχανιασμένη.
«Όλα σε μας θα συμβούν;», σχολίασε ο Σαμαράς. Και μετά, γιατί αν δεν πει το αστείο του θα σκάσει: «Άντε βεντέτα, θα έχεις έξτρα ασφάλεια. Ποιος τη χάρη σου». «Ή το αντίθετο», μουρμούρισα, αλλά ευτυχώς δεν το άκουσε γιατί δεν την αντέχει τη μουρμούρα.
Η πρώτη μέρα κύλησε με τα θέματα της ημερήσιας διάταξης. Ο Σαμαράς αναφέρθηκε στην αποφασιστικότητα της Ελλάδας να συμβάλει στη σταθεροποίηση στο Αφγανιστάν στο πλαίσιο του ΟΗΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά άρπαξε και την ευκαιρία να υπογραμμίσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα από το μεταναστευτικό κύμα από το Αφγανιστάν, καλώντας την αφγανική κυβέρνηση να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα για την φύλαξη των συνόρων της.
Μπήκε και το θέμα (όπως πάντα) του προϋπολογισμού της Συμμαχίας και της συμβολής των κρατών μελών. Ήθελαν αύξηση των κονδυλίων, αλλά ο Σαμαράς το ξέκοψε, λέγοντας ότι η Ελλάδα βρίσκεται ήδη στο 2% του ΑΕΠ παρά την κρίση και δεν μπορεί να κάνει κάτι άλλο, θα συνεισφέρει στο μέτρο των δυνατοτήτων της.
Εκείνη την ημέρα συναντήθηκε και με τον Αλβανό πρωθυπουργό Έντι Ράμα, όπου έθεσε το ζήτημα του σεβασμού των δικαιωμάτων της ελληνικής εθνικής μειονότητας, αλλά και της ανάγκης να επιλυθεί το ζήτημα της ΑΟΖ στη βάση του διεθνούς δικαίου.
Συζητήθηκαν και άλλα θέματα, όπως αυτά του Κοσσυφοπεδίου και της ΠΓΔΜ, δεδομένου ότι ο Αλβανός πρωθυπουργός, στην τοποθέτησή του ενώπιον της Ολομέλειας των αρχηγών κρατών – με πρώτον και καλύτερο τον Ομπάμα, με τον οποίο ο Σαμαράς είχε σύντομη συνομιλία – είχε ζητήσει να ασκηθούν πιέσεις προς την ηγεσία των Σκοπίων προκειμένου να επιδείξει εποικοδομητική στάση για την επίλυση του θέματος της ονομασίας. Ως γνωστόν, η Ελλάδα δεν έχει αναγνωρίσει το Κοσσυφοπέδιο και υπήρχε τότε (εκτός Ελλάδας) η (πονηρή) άποψη ότι αν το αναγνωρίζαμε οι Σκοπιανοί θα ένιωθαν απομονωμένοι και θα συναινούσαν.
Τέλος πάντων, εκείνη την πρώτη μέρα ο Σαμαράς συναντήθηκε και με τον πρωθυπουργό του Καναδά, ενώ αναβλήθηκε η συνάντηση με τον Βούλγαρο πρωθυπουργό, που τελικά μας επισκέφθηκε την επομένη(θερμότατος, έλεγε και ξανάλεγε ότι η μόνη λέξη που χρωστούν οι Βούλγαροι στην Ελλάδα είναι η λέξη «ευχαριστώ» καθώς επί δικής μας προεδρίας μας μπήκαν στην ΕΕ).
(Ανοίγω πάλι μια αναθεματισμένη παρένθεση, για να πω ότι ουδείς τότε φανταζόταν, ούτε ο Ράμα που ζητούσε να πιεστούν τα Σκόπια, ούτε ο Βούλγαρος που το στόμα του έσταζε μέλι, πως τελικά την αναθεματισμένη «εποικοδομητική στάση» θα την επεδείκνυε η Ελλάδα των τσιπροκαμμένων, που θα έδινε και εθνική ταυτότητα και γλώσσα, που είναι η βουλγαρική και βαφτίστηκε μακεδονική. Πού να το φανταζόταν ο Βούλγαρος εκείνη τη μέρα, τέτοιες δόξες για τη γλώσσα στην οποία μας ευχαριστούσε).
«Μακεδονομάχοι» και… «ΝΑΤΟμάχοι»
Να μην ξεχάσω να σημειώσω ότι την προηγουμένη, 3 Σεπτεμβρίου 2014, ο Καμμένος είχε υποβάλει Ερώτηση στον πρωθυπουργό Σαμαρά, εγκαλώντας τον για την παρουσία Ελλήνων αξιωματικών σε τελετή του ΝΑΤΟ για την παρασημοφόρηση Σκοπιανών αξιωματικών!
Ο μετέπειτα συνεταίρος του Τσίπρα και υπουργός Άμυνας παρακαλώ, μιλούσε για «μυστική διπλωματία σε βέρος των εθνικών θεμάτων και κατέληγε: «Η άρνηση του πρωθυπουργού να απαντήσει σε οκτώ ερωτήσεις μου ως προς την ονομασία των Σκοπίων και στις προτάσεις μου για σύγκληση Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών και προ Ημερησίας Διάταξης συζήτηση στη Βουλή για τα εθνικά θέματα είναι πλέον εύλογη».
Κατηγορούσε τον Σαμαρά για μια τελετή παρασημοφόρησης εκτός Συνόδου και σε άλλη ημερομηνία και για άλλο λόγο (το Αφγανιστάν), αυτός που πριν περάσουν τέσσερα χρόνια θα παρευρισκόταν ως υπουργός Άμυνας, σε Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη διάρκεια της οποίας τα Σκόπια πήραν επίσημη πρόσκληση έναρξης ενταξιακών διαδικασιών, με παραδομένα όνομα, ταυτότητα και γλώσσα!
Αλλά ας μην ασχοληθούμε άλλο με τον Καμμένο. Άλλωστε, ούτε ο ίδιος είχε ασχοληθεί περαιτέρω. Την επομένη της ερώτησής του, στις 4 Σεπτεμβρίου 2014, μας πληροφόρησε ότι επισκέπτεται το Άγιο Όρος, όπου «προσκύνησε στην Ιερά Μονή Ξηροποτάμου και επισκέφθηκε τη Σκήτη της Θεοπρομήτορος Αγίας Άννης»…
Εκείνη την ημέρα, 4 Σεπτεμβρίου, στη Βουλή, ο Θ. Δρίτσας, ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, δήλωνε: «Το ΝΑΤΟ είναι ένας οργανισμός που δεν έχει καθορισμένο αντίπαλο, και λειτουργεί μόνο και μόνο με τα συμφέροντα των ισχυρών δυνάμεων, που καθορίζουν όλους τους κανόνες της λειτουργίας του Οργανισμού αλλά και με τους κανόνες επιβολής σε όλον τον κόσμο, των συμφερόντων των Ηνωμένων Πολιτειών και των άλλων ισχυρών κρατών που συμμετέχουν. Η Ελλάδα δεν επωφελείται – αλλά δεν επωφελείται ούτε η ειρήνη ούτε η ανθρωπότητα. Θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως η Βορειοατλαντική Συμμαχία πρέπει να διαλυθεί – και μια υπεύθυνη κυβέρνηση στηριγμένη στον ελληνικό λαό, πρέπει πραγματικά να βάλει μια διαδικασία απεμπλοκής από αυτή τη σχέση, που μόνο καταστροφικά αποτελέσματα, αποδεδειγμένα έχει φέρει στη χώρα»!
(Αχαχά! Ούτε ο ίδιος ο Δρίτσας δεν φανταζόταν πως θα στήριζε μια κυβέρνηση που θα έδινε μάχη (μαζί με όνομα, ταυτότητα και γλώσσα) για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ).
«Η ούγια, η ούγια!»
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φθάσαμε στο βράδυ. Και ο μεν Σαμαράς έβαλε τα καλά του και πήγε στον πρίγκιπα, εμείς δε φάγαμε στο ξενοδοχείο και πήγαμε για ύπνο.
«Μας βγήκε η ψυχή να βρούμε χρόνο και ελεύθερο δωμάτιο για τις συναντήσεις», μου είπε στο φαγητό ο Γ. Μουρούτης (διευθυντής του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού). «Ευτυχώς, όλα καλά, τα κανονίσαμε, φτιάξαμε και τον διάκοσμο, ελληνική σημαία μεγάλη και τα τοιαύτα, γιατί ξέρεις τι θα ακούγαμε από τον Σαμαρά. Με είχε προειδοποιήσει. Εμείς υποδεχόμαστε κι’ ας μας ζητήθηκε. Και πρέπει να φαίνεται».
«Σημασία στη λεπτομέρεια. Στην ούγια να γράφει «Ελλάδα». Τι σου είπε δηλαδή, πώς σε απείλησε;», ρώτησα γελώντας.
«Ε, ξέρεις τώρα», απέφυγε την απάντηση ο Γιώργος.
«Κάτι τύπου “το νου σας ρεμάλια”;», επέμεινα.
«Ε, όχι ακριβώς, αλλά αυτό εννοούσε».
(Οι φωτογραφίες από τις συναντήσεις με Ερντογάν και τους άλλους ηγέτες αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Ο Σαμαράς υποδέχεται τον Ερντογάν που μπαίνοντας έχει στα αριστερά του την ελληνική σημαία. Σε αντίθεση με την φωτογραφία της 12ης Ιουλίου 2018, μετά τη συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν, όπου πίσω υπάρχει ένα συνηθισμένο ντεκόρ, μια εικόνα με όλες τις σημαίες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ. Και ούτε, βέβαια, μάθαμε ποτέ πού έγινε αυτή η συνάντηση, ούτε είδαμε κάποιο δωμάτιο, ούτε φωτογραφία για να διαπιστώσουμε αν ήταν και άλλοι μπροστά, ούτε ξέρουμε τι ακριβώς ειπώθηκε – άλλα είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξη Τύπου, όπου μοναδική πηγή πληροφόρησης ήταν ο ίδιος, άλλα ο Ερντογάν μιλώντας σε δημοσιογράφους. Και αυτό το λαλίστατο Μέγαρο Μαξίμου, ούτε ένα από τα προσφιλή του non paper για το περιεχόμενο της συνομιλίας…)
Αλλά αυτά στην ώρα τους, παρένθεση τέλος – και πάλι.
«Χίλια συγγνώμη, αλλά δεν θα έκλεινα μάτι»
Πήγαμε, λοιπόν, για ύπνο. Κατά τις τρεις τα ξημερώματα, με ξυπνάει ο ήχος του κινητού. Κοιτάω, ο Σαμαρααααάς!
«Πρόεδρε; Δεν κοιμάσαι; Τι έγινε;», προσπαθώ να συνέλθω.
«Χίλια συγγνώμη που σε ξυπνάω. Όχι, πού να κοιμηθώ. Πριν λίγο γυρίσαμε, μεγάλη περιπέτεια, διαδρομή, καράβι. Πες μου σε παρακαλώ, πώς το είπε ο τάδε – μου αναφέρει το όνομα ενός ηγέτη – εκείνο εκεί που σου είπα να το σημειώσεις ακριβώς;».
Χριστέ μου! Σηκώνομαι και πάω στο γραφειάκι του δωματίου μου. Του διαβάζω τη σημείωση.
«Α, σε ευχαριστώ και πάλι χίλια συγγνώμη. Αλλά καταλαβαίνεις, αν δεν το έλυνα αυτό, δεν θα έκλεινα μάτι όλη νύχτα. Άντε καληνύχτα, ξεκουράσου».
Ωραίος! Τώρα δεν θα κοιμηθώ εγώ. Άσε που ξαγρυπνώντας έφαγα και τα σοκολατάκια, ευγενική προσφορά των Ουαλών.
Ξημέρωσε όπως – όπως ο Θεός τη μέρα, πέρασα τα γνωστά εμπόδια της φρουράς του Ποροσένκο και φύγαμε για το Σέλτικ Μάνορ. Ούτε καφέ. Ευτυχώς που οι διοργανωτές μας είχαν φροντίσει και τα ειδικά διαρρυθμισμένα δωμάτια όπου βρέθηκε εγκατεστημένη η ελληνική αντιπροσωπεία είχαν ωραία μπαλκόνια με προνομιακή βουκολική θέα. Εκεί έβγαινα για να μιλήσω και να ενημερώνω τον υπουργό Επικρατείας Δημήτρη Σταμάτη – «πού να τον βρω εκεί που είναι χωμένος», σχολίαζε.
Τη δεύτερη, λοιπόν, μέρα, ο Σαμαράς είχε διάφορες συζητήσεις – με την Μέρκελ, τον Ομπάμα, τον Ιταλό πρωθυπουργό και διάφορους υπουργούς των Εξωτερικών.
Δεν έκρυβε την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι όλοι, του γ.γ. του ΝΑΤΟ συμπεριλαμβανομένου, σεβάστηκαν τις ελληνικές θέσεις όσον αφορά στα Σκόπια. Πήραν μάλιστα πίσω την αναγγελία του Σκοπιανού υπουργού των Εξωτερικών Πόποσκι, δηλώνοντας πως επρόκειτο για λάθος των υπευθύνων της διοργάνωσης.
Στο κείμενο των συμπερασμάτων περιελήφθη η πάγια θέση που το ΝΑΤΟ ακολουθούσε μετά το Βουκουρέστι, ενώ σε όλη τη συνεδρίαση των υπουργών των Εξωτερικών (όπου η Ελλάδα εκπροσωπήθηκε από τον Βαγγέλη Βενιζέλο)όλοι ήταν εξαιρετικά προσεκτικοί, ενώ ούτε ο Πόποσκι έθεσε κάποιο θέμα.
Στο ζήτημα της Ουκρανίας, η Ελλάδα ευθυγραμμίστηκε με τη Συμμαχία, πλην όμως η αίσθηση που υπήρχε ήταν πως η Ρωσία κατανοεί τις δεσμεύσεις που έχουμε από την συμμετοχή μας στις διεθνείς συμμαχίες – «πολύ περισσότερο από ορισμένους στο εσωτερικό της χώρας», όπως σχολιάστηκε.
(Πού να το φανταζόταν κανείς τι θα συνέβαινε τέσσερα χρόνια μετά, όταν οι «ναι σε όλα» θα υπέκυπταν σε όλες τις πιέσεις και θα έφθαναν στο σημείο να διαταράξουν αυτή την πολύ λεπτή ισορροπία, ακόμη και με απελάσεις διπλωματών).
«Λοιπόν, κ. πρόεδρε, βρισκόμαστε μπροστά σε μια πραγματική διαφορά»
Το ραντεβού με τον Ερντογάν είχε οριστεί για τις έντεκα. Μπήκαν και πήραμε τις θέσεις μας. Ο Σαμαράς στη μέση, δεξιά του ο Βενιζέλος, αριστερά του εγώ, μαζί μας και ο διευθυντής του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού, πρέσβης Σταύρος Βασιλόπουλος.
Ο Ερντογάν συνοδευόταν από τον υπουργό των Εξωτερικών Τσαβούσογλου και τον μόνιμο υφυπουργό Εξωτερικών Σινιρλίογλου. Η συνομιλία γίνεται με μεταφραστή.
Ευγενική η πρώτη προσέγγιση, ο Ερντογάν ευχαριστεί για το συγχαρητήριο τηλεφώνημα μετά την εκλογή του και σημειώνει πως ήταν από τα πρώτα που δέχθηκε.
«Είμαστε φίλοι και γείτονες και πρέπει να ενισχύσουμε τη συνεργασία μας υπέρ της ευημερίας των λαών μας και της σταθερότητας στην περιοχή», ξεκινά ο Τούρκος Πρόεδρος.
«Συμφωνώ, κύριε πρόεδρε, καμιά αντίρρηση, πλην όμως δεν πρέπει με τις πράξεις και τις δηλώσεις μας να δημιουργούμε περιβάλλον που δηλητηριάζει τις σχέσεις μας», απαντά ο Σαμαράς και σπεύδει να αναφερθεί στις παραβάσεις και παραβιάσεις στο Αιγαίο, καλώντας τον Τούρκο συνομιλητή του να ασκήσει πλήρως την επιρροή του για την αποφυγή εξάρσεων στην περιοχή.
Από την αρχή γίνεται σαφές ότι ο Ερντογάν έχει έλθει αποφασισμένος να ανοίξει όλη την βεντάλια των θεμάτων. Γι’ αυτό και βάζει το θέμα του αντιρατσιστικού νόμου που συζητείτο εκείνες τις μέρες στην ελληνική Βουλή, με ειδική αναφορά στο αδίκημα της άρνησης των Γενοκτονιών.
«Αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις», λέει, για να πάρει την απάντηση ότι πρόκειται για πράξη εναρμόνισης με το διεθνές δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αποφάσεις και αποτελεί ιστορικού χαρακτήρα παρέμβαση που αφορά τον σεβασμό της μνήμης των θυμάτων και όχι τις σχέσεις της Ελλάδας με τη σύγχρονη Τουρκία.
(Σημειώστε ότι το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τελικά στις 9 Σεπτεμβρίου με ονομαστική ψηφοφορία σε τρία άρθρα (δημόσια υποκίνηση ρατσιστικής βίας ή μίσους, κακόβουλη άρνηση των γενοκτονιών και δίωξη των δραστών). Την ονομαστική ψηφοφορία είχε ζητήσει η Χρυσή Αυγή και ο ΣΥΡΙΖΑ, ψήφισε είτε παρών είτε όχι! Αυτή ήταν και η κομματική γραμμή των ΑΝΕΛ. Οπότε μάλλον θα το ευχαριστήθηκε ο Ερντογάν όταν αργότερα πληροφορήθηκε ποιοι κέρδισαν τις εκλογές του 2015)
Για να μην υπάρχει μάλιστα καμιά αμφιβολία, δυο μέρες πριν, το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών είχε διανείμει ένα non paper, όπου αντιπαραβάλλονταν οι δηλώσεις Ερντογάν με τις ελληνικές θέσεις, όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στα θέματα των μουφτήδων και της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και των ισλαμικών τεμενών στην Αθήνα.
Ήταν δηλαδή από πριν γνωστές οι ελληνικές θέσεις σε όλα τα ζητήματα.
Ως γνωστόν, ο Ερντογάν, σε σειρά δηλώσεών του όλα αυτά τα χρόνια, συνδέει την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης με την «επίλυση» του θέματος των μουφτήδων.
«Η ελληνική κυβέρνηση διορίζει τον αρχιμουφτή σα να είναι υπάλληλός της», είχε πει τον Οκτώβριο του 2013 μιλώντας σε βουλευτές του. «Λες και διορίζω εγώ τον Πατριάρχη!».
Πρόκειται για μια δική του «ερμηνεία» της Συνθήκης της Λοζάνης, καθώς τα δύο αυτά αξιώματα δεν εξισώνονται, ενώ το άρθρο 27 της Συνθήκης απαγορεύει οιαδήποτε άσκηση εξουσίας από τις τουρκικές αρχές εκτός του τουρκικού εδάφους.
Η πλήρης διάσταση απόψεων γίνεται ακόμη πιο καθαρή όταν η συζήτηση φθάνει στο Κυπριακό. Ο Σαμαράς δηλώνει ότι η Ελλάδα στηρίζει πλήρως τις πρωτοβουλίες του Προέδρου Αναστασιάδη και ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν οι συνομιλίες Αναστασιάδη- Έρογλου. Υπογραμμίζει ότι πρέπει να εφαρμοστούν πλήρως οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ και ότι η λύση να είναι σύμφωνη με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Υπενθυμίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία έχει ενταχθεί ολόκληρη στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Και κάνει ειδική αναφορά στις τελευταίες δηλώσεις Ερντογάν από τα κατεχόμενα, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δηλώσεις δυναμιτίζουν τις συνομιλίες και υποσκάπτουν την προοπτική εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα.
Από την πλευρά του, ο Ερντογάν επιμένει στις απόψεις του περί δύο κρατών. Δεν καταλαβαίνει γιατί ενοχλούμεθα από τις αναφορές του στη «Βόρειο Κύπρο».
Το νόημα των λόγων του είναι «όπως εσείς πάτε στη νότια, έτσι κι’ εμείς πάμε στη νότια. Πάρτε το απόφαση, υπάρχουν δύο κράτη. Οι εγγυήτριες δυνάμεις έχουν ευθύνες και πρέπει να τις αναλαμβάνουν. Αυτό κάνει η Τουρκία».
«Δεν υπάρχουν δύο κυπριακά κράτη, η Ευρώπη δεν θα δεχθεί δύο κυπριακές δημοκρατίες. Η Κύπρος είναι ένα κράτος και ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση», επαναλαμβάνει ο Σαμαράς, καθώς σηκώνεται και δίνει το χέρι του.
«Λοιπόν κ. Πρόεδρε, βρισκόμαστε ενώπιον ενός πραγματικού προβλήματος, μιας πραγματικής διαφοράς», λέει. Η συνάντηση, που κράτησε 50 λεπτά, έχει λήξει. Ο Τύπος ενημερώθηκε αμέσως και δεν υπήρξε η παραμικρή αμφισβήτηση ή άλλη διαρροή.
Πήρε από τον Τσίπρα ό,τι δεν του έδωσε ο Σαμαράς
Για την πρόσφατη της 12ης Ιουλίου, συνάντηση Τσίπρα – Ερντογάν, διάρκειας δύο ωρών, ουδείς μπορεί να πει με βεβαιότητα τι διημείφθη. Στη συνέντευξη Τύπου μετά τη σύνοδο, ο κ. Τσίπρας μας είπε πως δεν ήταν «από τις πιο εύκολες συναντήσεις», ότι έθιξαν «σχεδόν όλη την ατζέντα», ότι έθεσε επιτακτικά το ζήτημα των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στις φυλακές της Αδριανούπολης χωρίς, εδώ και τέσσερις μήνες, να τους έχουν αποδοθεί ακόμα κατηγορίες. Και πως ο Ερντογάν αναφέρθηκε στο θέμα των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που έχουν ζητήσει άσυλο, με τον Τσίπρα να τον ενημερώνει για τη δικαστική εξέλιξη του ζητήματος αυτού, καθιστώντας, όπως είπε, σαφές ότι στην Ελλάδα η ελληνική δικαιοσύνη είναι απολύτως ανεξάρτητη και προσθέτοντας ότι για την ελληνική κυβέρνηση δεν είναι καλοδεχούμενοι πραξικοπηματίες. Είπε ότι αναφέρθηκε στα θέματα των παραβιάσεων και ότι όσον αφορά στο Κυπριακό συμφώνησαν στην ανάγκη να συνεχιστούν οι συνομιλίες και «να υπάρξει το αμέσως επόμενο διάστημα στενή επαφή μεταξύ των δύο υπουργών Εξωτερικών μας για το θέμα αυτό». Δηλαδή, συζήτηση μεταξύ εγγυητριών δυνάμεων!
Όσον αφορά ειδικά στο θέμα των δύο στρατιωτικών κρατουμένων, ο κ. Τσίπρας, που τώρα ζητά να δικαστούν στην Τουρκία, είπε: «Θέλω να σας πω ότι δεν υπήρξε σαφής συσχέτιση των θεμάτων των δύο. Εν τούτοις ο Τούρκος Πρόεδρος θεωρεί πολύ σημαντικό ζήτημα για αυτόν το ζήτημα των οκτώ. Θεωρεί ότι συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος και υπό αυτή την έννοια είναι ένα κρίσιμο ζήτημα συμβολικής και επικοινωνιακής σημασίας. Του έδωσα να καταλάβει ή ελπίζω τουλάχιστον, ότι το ζήτημα των οκτώ δεν μπορεί να συσχετίζεται με το ζήτημα των δύο. Είναι άλλο θέμα όταν κάποιος ζητά άσυλο και ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διαδικασίες και βεβαίως υπεύθυνη για τις αποφάσεις είναι η ανεξάρτητη σε ένα κράτος δικαίου, όπως η Ελλάδα, δικαιοσύνη και άλλο ζήτημα είναι αυτό που αφορά τη σύλληψη και την κράτηση δύο στρατιωτικών που κατά τη διάρκεια της επιχείρησης ρουτίνας, που αφορά την επίβλεψη των συνόρων, πέρασαν κατά λάθος, κατά κάποια μέτρα στην άλλη πλευρά. Και εν τοιαύτη περιπτώσει αυτό που η ελληνική πλευρά ζητάει δεν είναι κάποια χάρη, αλλά να προχωρήσουν οι διαδικασίες. Και βεβαίως εφόσον οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν διαπράξει κάποιο αδίκημα, που δεν έχουν διαπράξει, να οριστεί η προβλεπόμενη διαδικασία, να δικαστούν και εν πάση περιπτώσει να μπορέσουν να επιστρέψουν στις οικογένειες τους».
Πλην όμως, κάπως αλλιώς τα είπε ο Ερντογάν αργότερα, σε συζήτησή του με δημοσιογράφους. Κυρίως αναφέρθηκε σε αυτά για τα οποία δεν ακούσαμε να μιλά ο Τσίπρας.
«Ο Τσίπρας γνωρίζει πόσο αποφασιστικά δίνουμε τη μάχη κατά των Γκιουλενιστών. Του εξήγησα για το θέμα της έκδοσης των 8 που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα και εκείνος έμεινε στο θέμα των 2 που παραβίασαν τα σύνορα. Συμφωνήσαμε να κάνουμε μια προσπάθεια με καλή πρόθεση για να αντιμετωπίσουμε τα θέματα αυτά», είπε ο Τούρκος πρόεδρος. Άρα… συμψηφισμός! Και το χειρότερο: Σύμφωνα με τον Ερντογάν, ο Τσίπρας δεν αρνήθηκε να συζητήσει με τον Τούρκο Πρόεδρο θέματα που, από τη Συνθήκη της Λοζάνης, δεν του πέφτει λόγος. Είπε ο Ερντογάν:
«Συζητήσαμε και το θέμα της Δυτικής Θράκης. Του υπενθύμισα το θέμα του μουφτή. Ελπίζω ότι ο μουφτής θα εκλέγεται. Δεν μου είπε όχι. Μου είπε ότι «θα αλλάξουμε το σύστημα, θα καταργήσουμε το διορισμό του μουφτή. Συνεπώς έχουμε το “πράσινο φως” στο θέμα».
Μέχρι στιγμής επί του θέματος δεν υπήρξε διάψευση. Οπότε, να περιμένουμε να γίνει και το χατίρι του Ερντογάν για τους μουφτήδες.
Ο Ερντογάν εμφανίζεται να παίρνει ό,τι δεν πήρε από τον Σαμαρά, ο οποίος σ’ εκείνη τη συνομιλία του Σεπτεμβρίου 2014 υπενθύμιζε συνεχώς το διεθνές δίκαιο και τις συνθήκες.
Αλλά είπαμε: Άλλο 2014, άλλο 2018.
Το 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ ζητούσε να διαλυθεί το ΝΑΤΟ, στους διαδρόμους του οποίου ο κ. Τσίπρας κυκλοφορεί τώρα με μεγάλη άνεση μοιράζοντας υποσχέσεις και χαμόγελα.
Θα πείτε, τι θέλατε, να μας βγάλει από το ΝΑΤΟ;
Σωστά. Αλλά το ψέμα; Οι ύβρεις;
Τα ανέκδοτα για τα «γεράκια του πολέμου»
«Το τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί είναι ότι θα διαλύσουν το ΝΑΤΟ. Μεγάλη ιδέα έχουν για τον εαυτό τους», είχε σχολιάσει τότε ο Σαμαράς. «Την ώρα που άλλες χώρες όπως η ΠΓΔΜ εκλιπαρούν να μπουν στο ΝΑΤΟ και δεν γίνονται δεκτές, και ακόμη και η Τουρκία εμποδίζει την είσοδο της Κύπρου, ο ΣΥΡΙΖΑ μας καλεί να φύγουμε».
Το βράδυ της 5ης Σεπτεμβρίου, ήλθε η απάντηση «κύκλων» του ΣΥΡΙΖΑ. Μιλούν «για μια κυβέρνηση ανάξια να εκπροσωπεί τα συμφέροντα του ελληνικού λαού», λένε ότι «αποτελεί πρόκληση και εμπαιγμό προς τον ελληνικό λαό αυτοί που άφησαν ανυπεράσπιστους τους Έλληνες αγρότες από τις επιπτώσεις του ρωσικού εμπάργκο, να μιλούν για επικίνδυνη πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ» και καταλήγουν: «Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης για το πιο τελευταίο ανέκδοτο που κυκλοφορεί και τους κατατάσσει στους πιο μαχητικούς υπερασπιστές της πατρίδας μας στο εξωτερικό».
Νωρίτερα, το Τμήμα Εξωτερικής Πολιτικής και Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ είχε εκδώσει ανακοίνωση:
«Η ελληνική κυβέρνηση συνεχίζει να παίζει το ρόλο του επικίνδυνου παρατηρητή των εξελίξεων και «μετεξεταστέου» μαθητή», αναφέρουν. «Η ελληνική κυβέρνηση διά του κ. Σαμαρά μόλις ψέλλισε παρατηρήσεις και κριτική προς την αφγανική κυβέρνηση, καλώντας την να ενισχύσει την φύλαξη των συνόρων της για να διακοπεί η ροή προσφύγων, που φτάνουν και στην Ελλάδα». Και συνεχίζουν:
«Είναι τραγικό και εξοργιστικό οι «καλοί μαθητές» που βρίσκονται στην Ουαλία να μην αντιλαμβάνονται τη στάση χωρών, όπως η γειτονική Τουρκία, που αρνούνται να προσχωρήσουν σε κυρώσεις και ψυχροπολεμικές ενέργειες και επωφελούνται από την διακοπή εξαγωγών αγροτο-διατροφικών προϊόντων της χώρας μας, καλύπτοντας τις ανάγκες της Ρωσίας με εξαιρετική αποτελεσματικότητα και ταχύτητα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον πιο κατηγορηματικό και καθαρό λόγο, επισημαίνει για μια ακόμη φορά ότι δεν είναι προς το συμφέρον της χωρίς μας και του ελληνικού λαού να μετατρεπόμαστε σε ουραγούς των γερακιών του πολέμου».
(Τέτοια πράγματα! Έκτοτε, βέβαια, δεν κάνουν άλλη δουλειά από το να ψηφίζουν υπέρ της συνέχισης των κυρώσεων και έχουν γίνει οι πιο καλοί και υπάκουοι μαθητές όλων!)
Αλλά την περίοδο της… αντίστασης και της καταγγελίας των «γερακιών του πολέμου», για μέρες μετά τη σύνοδο του ΝΑΤΟ, ένα ένα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ έβγαιναν και μας εξηγούσαν πως θα… διαλυόταν η Συμμαχία.
«Θα εργαστούμε δραστήρια για να μην υπάρχουν τέτοιοι σχηματισμοί όπως το ΝΑΤΟ. Θέση μας είναι να διαλυθούν οι στρατιωτικοί σχηματισμοί», έλεγε ο κ. Βίτσας, γραμματέας τότε του ΣΥΡΙΖΑ, που μετά, ως αναπληρωτής υπουργός Άμυνας, έτρεχε από… γεράκι σε γεράκι!
Και μετά, τα μάζευε: «Εμείς δεν έχουμε πει ότι θα φύγουμε μόνοι μας από το NATO, αυτό που έχουμε πει είναι να παλέψουμε να διαλυθεί το NATO από μόνο του»!
Από μόνο του! Και μετά το έφεραν στο Αιγαίο για να… το βλέπουν καλύτερα και να το διαλύσουν ευκολότερα!
Και ο Σκουρλέτης, εκπρόσωπος τότε του ΣΥΡΙΖΑ: «Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μια πολύ συγκεκριμένη άποψη για το ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ δημιουργήθηκε, όπως γνωρίζετε, κάτω από άλλες συνθήκες, σε άλλους χρόνους και άλλες εποχές, υπήρχε η Σοβιετική Ένωση, επικρατούσαν συνθήκες ψυχρού πολέμου και διπολισμού. Τώρα έχουν αλλάξει τα πράγματα. Υποτίθεται ότι ήταν ένας αμυντικός μηχανισμός, μια συμμαχία αμυντική. Σήμερα εξυπηρετεί μόνο επιθετικά συμφέροντα»!
Και ο σημερινός πρόεδρος της Βουλής, γραμματέας τότε της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Βούτσης: «Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα εργαστεί για να διαλυθεί το ΝΑΤΟ. Είναι ένας οργανισμός άχρηστος και επικίνδυνος»!
Και διηγώντας τα να κλαις!
Και μια λεπτομέρεια: Μετά από τη Σύνοδο του Σεπτεμβρίου 2014, ο μεν Γκρούεφσκι είχε πει πως η Ελλάδα παριστάνει πως θέλει να λυθεί το ζήτημα, αλλά στην πραγματικότητα θέτει εκείνες ακριβώς τις προϋποθέσεις που η χώρα του δεν μπορεί ποτέ να δεχθεί. Και από την άλλη ο Πόποσκι είχε παραδεχθεί πως «δεν υπάρχει μηχανισμός που να υποχρεώνει ένα κράτος – μέλος του ΝΑΤΟ να σεβαστεί τις διεθνείς νομικές υποχρεώσεις του».
(Τελικά, η Ελλάδα του Τσίπρα έδωσε όλα όσα είχε αρνηθεί η Ελλάδα του Καραμανλή, του Σαμαρά και όλων των προηγούμενων πρωθυπουργών και Ζάεφ και Ντιμιτρόφ πήραν όσα ακριβώς γύρευαν οι Γκρούεφσκι και Πόποσκι. Αντίθετα, στις 5 Σεπτεμβρίου 2014, ο τότε υπουργός Πολιτισμού Κ. Τασούλας εγκαινίαζε την έκθεση «Μακεδονικοί Θησαυροί», με περισσότερα από 500 πολύτιμα εκθέματα – χρυσά στεφάνια, χρυσές μάσκες, κοσμήματα, χρυσοποίκιλτα όπλα, μοναδικά γλυπτά, μετάλλινα, αλαβάστρινα και πήλινα αγγεία και πολλά ακόμη ευρήματα από τις πολύχρυσες νεκροπόλεις των Αιγών και του Αρχοντικού που ήταν ο προκάτοχος της Πέλλας στα αρχαϊκά χρόνια).
Και διηγώντας τα να κλαις…
*Βουλευτής Β΄ Αθηνών ΝΔ, πρώην υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και κυβερνητική εκπρόσωπος, δημοσιογράφος