16.9 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21897

Eυρωπαϊκή βοήθεια ζήτησε η Ελλάδα

 

Διεθνή βοήθεια μέσω του Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτησε η Ελλάδα ώστε να αντιμετωπίσει τις πυρκαγιές που μαίνονται σε διάφορες περιοχές, όπως ανακοίνωσε εκπρόσωπος της Πυροσβεστικής.

Ο αρμόδιος επίτροπος στην Κομισιόν Χρήστος Στυλιανίδης δήλωσε μέσω Twitter πως ο Μηχανισμός έχει ενεργοποιηθεί για λογαριασμό της Ελλάδας και κάλεσε τα κράτη-μέλη να παράσχουν το ταχύτερο δυνατό βοήθεια.

Έως τώρα η Κύπρος έχει δηλώσει έτοιμη να στείλει μέσα και προσωπικό στην χώρα μας.

Οι σημαντικότερες φωτιές μαίνονται στην Κινέτα Αττικής, στην περιοχή της Πεντέλης και του Νέου Βουτζά και στις Βρύσες Χανίων, όπου οι επίγειες δυνάμεις της πυροσβεστικής θα δίνουν ολονύχτια μάχη με τις φλόγες, καθώς τα εναέρια μέσα έχουν αποσυρθεί λόγω σκότους.

Ανατολική και Δυτική Αττική έχουν ήδη κηρυχτεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης από την Περιφέρεια. Νωρίτερα εκκενώθηκαν όλες οι κατασκηνώσεις στην ευρύτερη περιοχή της Πεντέλης και το Λύρειο Ίδρυμα.

Η μεγαλύτερη φωτιά μαίνεται από αργά πρωί στην Κινέτα, με τις Αρχές να εκτιμούν ανεπίσημα πως 25 έως 30 κτήρια, έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές. Εκατοντάδες κάτοικοι έχουν εγκαταλείψει τις εστίες τους, ενώ η Πυροσβεστική προτρέπει όποιον κινδυνεύει να καλέσει στο 199.

Στην περιοχή παραμένουν 160 πυροσβέστες με 68 οχήματα και 60 άτομα πεζοπόρο τμήμα. Στο έργο της κατάσβεσης συμμετέχουν 20 υδροφόρα οχήματα Δήμων και εθελοντές. Η φωτιά έχει ήδη περάσει από τους οικισμούς Γαλήνη, Μαρούλα και Πανόραμα.

Στον Νέο Βουτζά, το Πολεμικό Ναυτικό έχει στείλει το αρματαγωγό «Ικαρία» και την φρεγάτα «Έλλη» στον οικισμό Μάτι ώστε να απομακρύνουν πολίτες που έχουν καταφύγει σε παραλίες ώστε να προστατευθούν από την πύρινη λαίλαπα.

Στην περιοχή πλέουν και τρία πλοία του Λιμενικού, ένα πλοίο ανοικτής θαλάσσης και παραπλέοντα σκάφη.

Στον Νέο Βουτζά υπάρχει και πληροφορία για νεκρό, με τον πρόεδρο εργαζομένων του ΕΚΑΒ να αναφέρει πως η υπηρεσία έχει λάβει κλήση για απανθρακωμένο πτώμα.

Στην ευρύτερη περιοχή επιχειρούν 60 πυροσβέστες με 24 οχήματα και 15 εθελοντικά οχήματα.

Στην Κρήτη, η φωτιά βρίσκεται σε εξέλιξη κοντά στον οικισμό Βρύσες, στην περιοχή Μετόχι, όπου έχει καεί ένα κτήριο ενώ ζημιές έχουν υποστεί πολλά άλλα. Ένας άνδρας τραυματίστηκε στο ελαφρά χέρια αφότου εισέπνευσε καπνούς.

Επί τόπου επιχειρούν μέσα στην νύχτα 60 πυροσβέστες με 27 οχήματα και δύο ομάδες πεζοπόρο τμήμα.

Κι άλλα μέτωπα παραμένουν ενεργά στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Τρεις εξ αυτών βρίσκονται πολύ κοντά στην Κινέτα: Στο Ζεμενό Κιάτου σε αγροτοδασική, στο Σουσάκι Αγίων Θεοδώρων Κορινθίας και στα Ίσθμια στο Λουτράκι.

Σε εξέλιξη είναι επίσης φωτιά στην περιοχή του Καλάμου και των Άγιων Αποστόλων.

Φωτιά μαίνεται σε πευκοδάσος, βορειοανατολικά της Λευκίμμης και βορειοδυτικά του Προβατώνα του δήμου Σουφλίου. Η φωτιά εκδηλώθηκε από κεραυνό.

Ο κορυφαίος Έλληνας καλαθοσφαιριστής κλείνει τα 61

ΑΠΕ

Σαν σήμερα στις 23 Ιουλίου 1957 γεννιέται ο κορυφαίος Έλληνας καλαθοσφαιριστής Νίκος Γκάλης που πλέον έχει ενταχθεί στο Basketball Hall of Fame.

Τιμώντας τον μεγάλο Νίκο Γκάλη επ’ ευκαιρία των γενεθλίων του, αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που είχε γράψει ο ίδιος ο μεγάλος άσος για να προλογίσει ένα εκτεταμένο αφιέρωμα, το οποίο του είχαν ετοιμάσει ο αείμνηστος Φίλιππος Συρίγος και ο συνάδελφος Δημήτρης Καρύδας για το περιοδικό “Τρίποντο” το 1998. Δηλαδή, λίγα χρόνια αφότου είχε αποσυρθεί, με τον τρόπο που αποσύρθηκε, από την ενεργό δράση. Ο Νίκος Γκάλης γράφει για τον Νίκο Γκάλη πριν από δύο δεκαετίες…

“Κάθε παίκτης του μπάσκετ στην Αμερική έχει ένα όνειρο. Να παίξει στο ΝΒΑ. Εγώ δεν μπορούσα, φυσικά, να αποτελέσω εξαίρεση. Ήθελα να γνωρίσω αυτό το μαγικό κόσμο και πίστευα ότι θα κατάφερνα να διακριθώ.

Όταν όμως είδα ότι το όνειρό μου δεν έγινε πραγματικότητα με την πρώτη προσπάθεια, αποφάσισα να συνεχίσω σε μια άγνωστη – μέχρι τότε – για μένα χώρα. Στην πατρίδα του πατέρα μου και της μητέρας μου, που, έστω και από μακριά, την ένιωθα, κατά έναν τρόπο, ως την πραγματική δική μου πατρίδα.

Σήμερα, μετά από 19 ολόκληρα χρόνια στην Ελλάδα, μπορώ ανεπιφύλακτα να πω ότι εκείνο το καλοκαίρι του 1979, ναι μεν δεν εκπληρώθηκε η μεγάλη μου επαγγελματική φιλοδοξία, να παίξω στο ΝΒΑ, αλλά από την απόφαση που πήρα, να συνεχίσω, δηλαδή, την καριέρα μου στην Ελλάδα, κέρδισα περισσότερα ως άνθρωπος και επιπλέον πιστεύω ότι η “μικρή” προσφορά μου στην Ελλάδα και στο μπάσκετ της είναι πολυτιμότερη από οποιαδήποτε ενδεχόμενη προσωπική μου διάκριση στο ΝΒΑ.

Ποτέ στη ζωή μου δεν θα ξεχάσω εκείνη τη βραδιά της 14ης Ιουνίου 1987, όταν με τα υπόλοιπα παιδιά της Εθνικής και τη λαμπρή συμπαράσταση του κόσμου κατακτήσαμε το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ. Ήταν, χωρίς άλλο, η μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας μου, χωρίς να θέλω να υποβαθμίσω τους τίτλους που κατέκτησα με τον Άρη και τον Παναθηναϊκό ή την ανακήρυξή μου την ίδια χρονιά ως κορυφαίου μπασκετμπολίστα της Ευρώπης.

Άλλωστε, παρά κάποιες εσφαλμένες εντυπώσεις που μπορεί να δημιουργήθηκαν, η αλήθεια είναι ότι η Εθνική Ομάδα ήταν βαθιά μέσα στην καρδιά μου και γι’ αυτό της έδωσα τον καλύτερο εαυτό μου. Από την άποψη αυτή, αναγνωρίζω ότι θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον (πόσο μάλιστα αφού πολλοί με ρωτάτε ακόμα και σήμερα) να εξηγήσω γιατί και πώς σταμάτησα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στην Εθνική σχετικά πρόωρα.

Επειδή, όμως, έστω και μετά από τόσα χρόνια, δεν επιθυμώ να θίξω πρόσωπα και καταστάσεις, αρνούμαι να πω ότι για ν’ αποσυρθώ από την ομάδα κάτι πολύ σημαντικό θα συνέβη…

Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς ότι στην καριέρα μου δεν γνώρισα μόνο επιτυχίες που με έκαναν να χαίρομαι σαν μικρό παιδί, αλλά και πίκρες και απογοητεύσεις, που ακόμα κουβαλάω μέσα μου. Για παράδειγμα: ο τρόπος που αναγκάσθηκα να φύγω από τον Άρη. Είναι γνωστός σε όλους και δεν χρειάζεται να τον επαναλάβω, όμως εκείνες τις στιγμές ένιωσα πραγματικά προδομένος. Και ποιος παίκτης, άλλωστε, σαν εμένα δεν θα αισθανόταν έτσι, αν του ζητούσαν ανανέωση του συμβολαίου του ως προπονητή (!) και όχι ως παίκτη;

Αλλά και με τον Παναθηναϊκό τι έγινε; Είπαν ότι συγκρούσθηκα με τον Πολίτη. Λάθος, γιατί δεν μου αρέσει η λέξη σύγκρουση. Δεν συγκρούσθηκα με κανέναν. Έχω μάθει στη ζωή μου να αποφασίζω για τον εαυτό μου και να υποχωρώ αθόρυβα όταν κάτι πιστεύω ότι δεν είναι σωστό.

Για μένα, το χειρότερο ελάττωμα σε έναν άνθρωπο είναι η αχαριστία και ειδικά για ανθρώπους που χρωστάνε τα πάντα σε στιγμές του παρελθόντος…

Η αλήθεια είναι ότι επειδή όλα αυτά τα χρόνια ήμουν αφοσιωμένος σε κάποιο σκοπό και δούλευα σκληρά χωρίς να μιλάω πολύ ή να εξωτερικεύω αυτά που είχα μέσα μου, θεωρήθηκα από κάποιους κλειστός και ίσως απρόσιτος ως χαρακτήρας.

Θυμάμαι ότι πριν από χρόνια, μια ηλικιωμένη κυρία με πλησίασε μετά από κάποιον αγώνα και μου ζήτησε αυτόγραφο.

Όταν της το έδωσα, μου είπε: “Από κοντά είσαι πολύ πιο γελαστός και χαρούμενος απ’ ό,τι μέσα στον αγώνα. Γιατί”; Κι εγώ της απάντησα: “Εκείνη την ώρα αφοσιώνομαι στον αγώνα. Δεν μπορώ και να γελάω και να αυτοσυγκεντρώνομαι ταυτόχρονα”.

Σήμερα, επειδή μου είναι και πάλι εξαιρετικά δύσκολο να περιαυτολογώ, έχω να συμπληρώσω ότι αν ρωτήσει κανείς τους συμπαίκτες μου και τους φίλους μου, θα του πουν για τον “άλλο” μου εαυτό. Πάντως, αυτός που με ξέρει καλύτερα από τον καθένα είναι ο Ιωαννίδης.

Ο Γιάννης είναι εδώ και πολλά χρόνια ο καλύτερος προπονητής στην Ελλάδα. Κάποτε μου είχε πει ότι μπορώ να περάσω την μπάλα μέσα από μια βελόνα. “Γιατί δεν παίζεις πλέι μέικερ;” με ρώτησε. Για να το πει ο Γιάννης, κάτι θα ήξερε. Ίσως αυτός να ήταν και ο λόγος που ήθελα να ξαναπαίξω”.

 

Πηγή: basketa.gr

Μόσχα: Στις 10 πόλεις με το πιο αναπτυγμένο δίκτυο συγκοινωνίας

Η Μόσχα συμπεριελήφθη στις δέκα μεγαλουπόλεις του κόσμου που διαθέτουν τα πλέον ανεπτυγμένα δίκτυα συγκοινωνιών. Αυτό έδειξαν τα αποτελέσματα της έρευνας που πραγματοποίησε η εταιρεία McKinsey&Company, την οποία παρουσίασε στην έκθεσή της με τίτλο «Δίκτυα συγκοινωνιών 24 πόλεων του κόσμου: και τα συστατικά της επιτυχίας» και στην οποία αναλύονται τα συστήματα συγκοινωνιών 24 μεγαλουπόλεων του κόσμου.

«Σκοπός της έρευνας  που διήρκεσε τρεις μήνες, ήταν να υπάρξει μια ολόπλευρη αξιολόγηση των δικτύων αστικών συγκοινωνιών τόσο από την άποψη των αντικειμενικών δεικτών όσο και από την άποψη των κατοίκων τους» αναφέρεται στην ανακοίνωση της McKinsey.

Οι εμπειρογνώμονες αξιολόγησαν τα δίκτυα αστικών συγκοινωνιών με βάση τα εξής πέντε κριτήρια: αν είναι προσβάσιμα ως προς τις υποδομές τους, αν είναι προσβάσιμα από οικονομικής απόψεως, αν είναι αποτελεσματικά, αν είναι άνετα και αν είναι ασφαλή. Παράλληλα αξιολογήθηκα τα δημόσια δίκτυα συγκοινωνιών και τα ιδιωτικής χρήσεως δίκτυα.

Την πρώτη θέση ως προς την ανάπτυξη των δικτύων συγκοινωνιών κατέλαβε η Σιγκαπούρη, ενώ ακολουθούν το Παρίσι και το Χονγκ Κόνγκ. Στην συνέχεια βρίσκεται το Λονδίνο και η Μαδρίτη ενώ στην έκτη θέση η Μόσχα. Στις υπόλοιπες τέσσερις θέσεις κατατάσσονται το Σικάγο, η Σεούλ, η Νέα Υόρκη και το Μιλάνο.
Όσον αφορά  την κατάταξη των δημόσιων συγκοινωνιών η Μόσχα βρέθηκε στην τέταρτη θέση, ενώ στην κατάταξη των δικτύων ιδιωτικής χρήσεως η ρωσική πρωτεύουσα δεν συμπεριελήφθη στην δεκάδα των μεγαλουπόλεων. Στην κατάταξη αυτή τα πρωτεία τα έχουν η Μαδρίτη, το Τορόντο και η Σιγκαπούρη.

Η Μόσχα δεν συμπεριελήφθη επίσης στις δέκα μεγαλουπόλεις, ως προς την κατάταξη των μεγαλουπόλεων που έγινε με βάση την προσβασιμότητα στις υποδομές των δικτύων συγκοινωνίας (στην κατάταξη αυτή τα πρωτεία έχουν η ευρύτερη περιοχή του Παρισιού, το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη), ενώ ως προς την οικονομική προσβασιμότητα  η Μόσχα κατετάγη στην πέμπτη θέση, μετά την Σιγκαπούρη, το Λος Άντζελες, το Σίδνεϊ  και το Σικάγο.

Στην κατάταξη που αφορά την αποτελεσματικότητα των δικτύων συγκοινωνίας η Μόσχα βρίσκεται στην δεύτερη θέση , ενώ στην κατάταξη των δημοσίων συγκοινωνιών  η ρωσική πρωτεύουσα ξεπέρασε την Σιγκαπούρη. Ως προς τις ανέσεις των δικτύων συγκοινωνίας, η έρευνα κατέταξε κατά σειρά  το Τορόντο, το Μιλάνο, το Σικάγο, το Χονγκ Κονγκ και την Νέα Υόρκη, ενώ οι μεγαλουπόλεις με τα πιο ασφαλή δίκτυα συγκοινωνίας θεωρούνται το Παρίσι, το Χονγκ Κονγκ και η Σιγκαπούρη.

Στην έρευνα πήραν μέρος 30 εμπειρογνώμονες και 9.600 κάτοικοι από τις 24 μεγαλουπόλεις.  Κατά την διάρκεια της έρευνας αναλύθηκαν όλα τα είδη των συγκοινωνιών και οι σχέσεις των επιβατών με τα δίκτυά τους, από τη στιγμή που επιβιβάζονται σε αυτά μέχρι τη στιγμή που αποβιβάζονται.

Γαλλία: “Μυστήρια στον κήπο του Κεραμεικού”

Το μουσείο του Λούβρου προτείνει για τον Ιούλιο και τον Αύγουστο ένα παιχνίδι περιπέτειας στους επισκέπτες του Κήπου του Κεραμεικού, το οποίο μέσα από αινίγματα και χάρτες εποχής τούς οδηγεί στην καρδιά του μεγαλύτερου παρισινού κήπου, βοηθώντας τους έτσι να τον ανακαλύψουν ξανά.

Από τον Κήπο του Κεραμεικού περνούν 14 εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο. Ο σχεδιασμός του έγινε από τον αρχιτέκτονα τοπίου Αντρέ Λε Νοτρ κατά τη βασιλεία του Λουδοβίκου ΙΔ’ τον 17ο αιώνα.

Κι αν ο Κήπος του Κεραμεικού, ένας τόπος ανακαλύψεων και πειραματισμών από τότε που δημιουργήθηκε δεν έχει αποκαλύψει όλα τα μυστικά του; Μήπως ο Αντρέ Λε Νοτρ είχε σχεδιάσει λίγο πριν από τον θάνατό του «στήλες» που οδηγούν στον θησαυρό στην καρδιά του κήπου; γράφει το Λούβρο προτρέποντας τους επισκέπτες να λάβουν μέρος.

Τα «Μυστήρια στον Κεραμεικό» είναι η έρευνα την οποία ο παίκτης αρχίζει κρατώντας μια μυστηριώδη επιστολή που δεν είναι άλλο από τη διαθήκη του Αντρέ Λε Νοτρ (1613- 1700), επίσημου κηπουρού του Λουδοβίκου ΙΔ’, που σχεδίασε τους περίφημους κήπους των Βερσαλλιών.

Το σημείο εκκίνησης είναι το café Diane, κοντά στην κεντρική λίμνη των κήπων, όπου υπάρχει η «στήλη του Λε Νοτρ» η οποία στην πραγματικότητα είναι ένα μικροέπιπλο μέσα στο οποίο οι παίκτες βρίσκουν έγγραφα που υποτίθεται είναι σημειώσεις του Λε Νοτρ για τον κρυμμένο θησαυρό.

Έχοντας ένα σχεδιάγραμμα της εποχής, ιστορικές γκραβούρες και αινιγματικές επιστολές οι παίκτες θα κατευθυνθούν στις τέσσερις γωνίες του Κεραμικού, θα περιπλανηθούν ανάμεσα σε αγάλματα, σε λουλούδια και στο γρασίδι και ακολουθώντας τα ίχνη του κρυμμένου θησαυρού ανακαλύπτουν σημεία που οι περισσότεροι επισκέπτες αψηφούν.

Παρότι ο Κήπος και τα Ανάκτορα του Κεραμεικού είναι σημαντικός τουριστικός πόλος έλξης, το παιχνίδι οδηγεί σε σημεία που οι περισσότεροι επισκέπτες αγνοούν.

«Ο Κήπος του Κεραμεικού είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό σημείο διέλευσης ανάμεσα στο Λούβρο και στην πλατεία Κονκόρντ. Το παιχνίδι περιπέτειας επιτρέπει στον παίκτη να ανακαλύψει αυτόν τον χώρο τέχνης και πρασίνου υπό μια νέα οπτική γωνία», δηλώνει η διευθύντρια Εξωτερικών Σχέσεων του Λούβρου Αν-Λορ Μπεατρίξ.

Το παιχνίδι είναι δωρεάν και όλο το υλικό παρέχεται στους παίκτες. Απευθύνεται σε εφήβους και ενήλικες (από δύο έως τέσσερις παίκτες) που επιστρατεύουν παρατηρητικότητα, λογική και την ικανότητά τους να συνδυάζουν δεδομένα. Πολλά επίπεδα δυσκολίας έχουν προβλεφτεί. Το παιχνίδι διαρκεί από μιάμιση έως δύο ώρες και είναι διαθέσιμο και στα αγγλικά. Η εγγραφή γίνεται κατά ομάδα και η κράτηση θέσης είναι υποχρεωτική. Οι παίκτες με τις καλύτερες επιδόσεις κερδίζουν εισιτήρια για την είσοδό τους στο μουσείο του Λούβρου.

Τα «παιχνίδια απόδρασης» κατά τη διάρκεια των οποίων οι παίκτες καλούνται να λύσουν αινίγματα για να αποδράσουν γνωρίζουν θεαματική αύξηση τα τελευταία χρόνια.

Dallas Cowboys: H ακριβότερη ομάδα του κόσμου!

 Η ομάδα του αμερικανικού ποδοσφαίρου, Ντάλας Κάουμποϊς, είναι η ακριβότερη ομάδα στον παγκόσμιο αθλητισμό. Σύμφωνα με το οικονομικό περιοδικό «Forbes» η ομάδα του Τέξας κοστολογείται στα 4.8 δισ. δολάρια και ανέβασε την αξία της κατά 14% την τελευταία χρονιά, αφήνοντας στη δεύτερη θέση τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, με αξία στα 4.1 δισ. δολάρια.

Στην τρίτη βρίσκεται η Ρεάλ Μαδρίτης, η αξία της οποίας, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του αμερικάνικου περιοδικού φθάνει τα 4.09 δισ., αυξάνοντας την αξία της κατά 14%, σ’ ένα χρόνο. Συνολικά, επτά ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές ομάδες βρίσκονται στην πρώτη 50άδα, όπου υπάρχουν και πολλές ομάδες του αμερικάνικου φούτμπολ, του ΝΒΑ και του μπέιζμπολ. Η λίστα των πρώτων 10 ομάδων σύμφωνα με το Forbes:

  1. Ντάλας Κάουμποϊς         (Αμερικανικό ποδόσφαιρο)     4.80 δισ. δολάρια
  2. Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ   (Ποδόσφαιρο)                     4.10
  3. Ρεάλ Μαδρίτης            (Ποδόσφαιρο)                         4.09
  4. Μπαρτσελόνα              (Ποδόσφαιρο)                        4.06
  5. Νιού Γιορκ Γιάνκις       (Ράγκμπι)                               4.00
  6. Νιού Ιγκλαντ Πάτριοτς    (Αμερικανικό ποδόσφαιρο)    3.70
  7. Νιού Γιορκ Νικς          (Μπάσκετ)                               3.60
  8. Λος Αντζελες Λέικερς     (Μπάσκετ)                            3.30
  9. Νιού Γιορκ Τζάιντς       (Αμερικανικό ποδόσφαιρο)       3.30
  10. Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς (Μπάσκετ)                         3.10

Δραματική αύξηση των νεκρών. Έφτασαν τους 81

Οι νεκροί από την φονική πυρκαγιά στην Ανατολική Αττική έφθασαν στους 81, σύμφωνα με την αποψινή επίσημη ενημέρωση της εκπροσώπου Τύπου της Πυροσβεστικής, Σταυρούλας Μαλλίρη.

Παράλληλα, όπως ανέφερε η εκπρόσωπος Τύπου, «παρακαλούνται οι συγγενείς των αγνοούμενων να προσέρχονται στο αμφιθέατρο του εργαστηρίου της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην οδό Μικράς Ασίας 75 στο Γουδί, από σήμερα έως και την Παρασκευή 27 Ιουλίου, από τις 08:00 έως τις 20:00, προκειμένου να ενημερωθούν για τη διαδικασία που πρόκειται να ακολουθηθεί, για την ταυτοποίηση των θυμάτων».

Σημειώνεται, ότι οι έρευνες για τον εντοπισμό των αγνοούμενων συνεχίζονται, από περιπολίες πεζοπόρων τμημάτων.

Οσον αφορά την πυρκαγιά στα Γεράνεια Όρη, παρουσιάζει βελτιωμένη εικόνα πλέον, όπως επισήμανε η κ.Μαλλίρη, καθώς έχουν ανακοπεί τα μέτωπα προς τους Αγίους Θεοδώρους και το Λουτράκι. Κατά τη διάρκεια της νύχτας θα επιχειρούν 228 πυροσβέστες με 114 οχήματα και 56 άτομα πεζοπόρο,13 οχήματα ΟΤΑ, 10 βυτιοφόρα οχήματα και 5 μηχανήματα έργου. Από αέρος επιχείρησαν συνολικά εκ περιτροπής 14 ελικόπτερ και 11 αεροσκάφη.

Σχετικά τώρα με τις σημερινές πυρκαγιές στις περιοχές Μόντε Σμίθ της Ρόδου και Κοίλα Αλεξανδρούπολης αντιμετωπίστηκαν άμεσα χωρίς να προκύψουν προβλήματα.

Επίσης, η εκπρόσωπος Τύπου αναφέρθηκε στο γεγονός ότι πετούσαν drones πάνω από το Μάτι, τονίζοντας, μεταξύ άλλων:«Διαπιστώθηκε ότι στην περιοχή εκτέλεσης επιχειρήσεων πυρόσβεσης, στην περιοχή Μάτι, πετούσαν μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones), προκειμένου να προβάλλουν τα επίμαχα σημεία των περιοχών αυτών. Τονίζεται, ότι κάθε πτήση τόσο επανδρωμένων όσο και μη επανδρωμένων εναερίων μέσων στην ευρύτερη περιοχή εκτέλεσης επιχειρήσεων του Πυροσβεστικού Σώματος, αποτελεί σοβαρή παράβαση και δημιουργεί κινδύνους ασφάλειας πτήσεων. Για τον λόγο αυτό απαγορεύεται αυστηρά η πτήση των συγκεκριμένων μέσων, σε ακτίνα περίπου 10 χιλιομέτρων από το κέντρο της περιοχής. Παραβίαση του υφιστάμενου πλαισίου επισύρει ιδιαίτερα αυστηρές ποινικές και διοικητικές ποινές. Εξαιρούνται οι πτήσεις που έχουν την προβλεπόμενη άδεια από την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και την έγκριση του Πυροσβεστικού Σώματος», κατέληξε η εκπρόσωπος Τύπου.

 

Νωρίτερα γράφαμε

Μέχρι το μεσημέρι οι νεκροί, σύμφωνα με τον δήμαρχο Ραφήνας, Βαγγέλη Μπουρνούς, ήταν 60, αλλά αναμενόταν ο αριθμός αυτός να αυξηθεί.

Εκτός από τους 25 νεκρούς που βρέθηκαν στο οικόπεδο στο Μάτι, στην ίδια περιοχή βρέθηκαν ακόμη 10 νεκροί, εκ των οποίων τέσσερις σε ένα αυτοκίνητο, οικογένεια με δυο παιδιά, τέσσερις σε ένα σπίτι, γιαγιά, κόρη και δύο εγγονές και σε έναν λόφο άλλοι δύο. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ένας ακόμη άνδρας ανασύρθηκε νεκρός μέσα από καμένο αυτοκίνητο.

Μέχρι αυτή την ώρα επιβεβαιωμένα και επισήμως υπάρχουν 50 νεκροί. Αρχικά η πυροσβεστική μίλησε για 49 νεκρούς, ενώ λίγο αργότερα ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος έκανε λόγο για 50, καθώς βρέθηκε και μια σορός να επιπλέει ανοιχτά της Αρτέμιδος.

Κάτοικοι της περιοχής και στελέχη του δήμου εκφράζουν φόβους για 75 νεκρούς.

Το πλέον σοκαριστικό θέαμα μέσα σε όλη αυτή την τραγική κατάσταση, ήταν αυτό που αντίκρισαν οι διασώστες του Ερυθρού Σταυρού στην περιοχή Κόκκινο Λιμανάκι, στον Αργυρό Γυαλό στο Μάτι. 21 άνθρωποι νεκροί, πολλοί από αυτούς αγκαλιασμένοι μεταξύ τους, σε ένα οικόπεδο και 4 ακόμη στα αυτοκίνητά τους σε διπλανούς δρόμους.

Όλα δείχνουν πως οι 21 αυτοί άνθρωποι, μόνιμοι κάτοικοι και παραθεριστές, προσπαθώντας να σωθούν, αναζητώντας διαφυγή με τα αυτοκίνητά τους, κατευθύνθηκαν προς τη θάλασσα. Ωστόσο, έφθασαν σε αδιέξοδο, καθώς στο τέλος του δρόμου υπήρχε γκρεμός και δεν μπορούσαν να κατέβουν. Κατευθύνθηκαν σε παρακείμενο οικόπεδο και πριν προλάβουν να κάνουν οτιδήποτε, τους κύκλωσε η φωτιά. Κάποιοι κάηκαν, άλλοι πνίγηκαν από τους καπνούς. Ανάμεσα στους 21 αυτούς ανθρώπους υπήρχαν οικογένειες με παιδιά.

Σε διπλανούς δρόμους βρέθηκαν νεκροί σε αυτοκίνητα ακόμη τρεις άνθρωποι.

Παράλληλα με τις χερσαίες επιχειρήσεις, σε εξέλιξη βρίσκεται επιχείρηση της ειδικής ομάδας των βατραχανθρώπων (ΟΥΚ) για τον εντοπισμό αγνοούμενων στη θαλάσσια περιοχή της Ραφήνας, με 10 φουσκωτά που προσπαθούν να εντοπίσουν τυχόν αγνοούμενους και ανθρώπους που βρέθηκαν στην θάλασσα στην προσπάθεια τους να αποφύγουν τις φλόγες.

Ο Δήμαρχος Ραφήνας δήλωσε στον Σκάι: «Υπάρχει ολική καταστροφή, πάνω από 1000 σπίτια έχουν καεί, ο αριθμός των νεκρών αυξάνει ακόμα περισσότερο και έχει ήδη ξεπεράσει τους 60. Μαζεύουμε τα καμένα αυτοκίνητα με την βοήθεια ιδιωτικών γερανών και τα συγκεντρώνουμε ώστε να γίνουν αυτοψίες από τις ασφαλιστικές εταιρείες».

Η εκπρόσωπος Τύπου της Πυροσβεστικής σε ενημέρωση για τα μέτωπα των πυρκαγιών που είναι ενεργά σε όλη τη χώρα, επεσήμανε πως η ταχύτητα της φωτιάς ήταν τέτοια που εξαπλώθηκε αστραπιαία, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να μην προλάβουν να σωθούν αν και βρισκόντουσαν μόλις λίγα μέτρα από τη θάλασσα ενώ κάποιοι άλλοι είχαν εγκλωβιστεί μέσα στα σπίτια τους. Όσον αφορά τους αγνοούμενους, ο αριθμός των οποίων είναι αδιευκρίνιστος, η εκπρόσωπος Τύπου καλεί τους συγγενείς να τηλεφωνούν στο 199 και να ενημερώνουν για τους ανθρώπους τους.

Μέχρι το πρωί ο αριθμός των τραυματιών είναι: 156 ενήλικοι, εκ των οποίων 11 είναι διασωληνωμένοι και 16 παιδιά, χωρίς να κινδυνεύει κανένας από αυτούς.

Στις 3μ.μ. ο αριθμός διαμορφώθηκε ως εξής: 71 ενήλικες, εκ των οποίων 10 διασωληνωμένοι και 23 παιδιά όχι σοβαρά, όλοι εγκαυματίες.

Οι φωτιές που μαίνονται, σύμφωνα με τις τελευταίες ανακοινώσεις της Πυροσβεστικής είναι: Αέρας – Γεράνεια Όρη, Καλλιτεχνούπολη, Δεμενό –Κιάτο Κορινθίας, Μετόχι Βρυσών – Χανιά Κρήτης, Χλωμό –Δήμου Λοκρών, Πανόραμα Αγίων Αποστόλων, Δήμος Ωροπού (σε ύφεση), Σουσάκι, Άγιοι Θεόδωροι Κορινθίας

 

Δραματικές σκηνές και στα νοσοκομεία

Σκηνές σοκ καταγράφονται έξω από τα μεγάλα νοσοκομεία της Αθήνας που τέθηκαν σε επιφυλακή για να υποδεχθούν τους εγκαυματίες από το Μάτι, το Νέο Βουτζά και τη Ραφήνα.

Στα νοσοκομεία Ευαγγελισμός, ΚΑΤ, και Σισμανόγλειο καταφθάνουν συνεχώς ασθενοφόρα που μεταφέρουν πολίτες με εγκαύματα πρώτου και δευτερου βαθμού.

56 είναι οι εγκαυματίες που νοσηλεύονται στα νοσκομεία Ευαγγελισμός, Σισμανόγλειο και ΚΑΤ, σύμφωνα με νεότερες πληροφορίες από πηγές του υπουργείου Υγείας, από τους οποίους οι 11 είναι σε σοβαρή κατάσταση και νοσηλεύονται διασωληνωμένοι.

Από το υπουργείο Υγείας επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν τρεις νεκροί, ο ένας έχει μεταφερθεί στο Σισμανόγλειο, ενώ εκφράζονται φόβοι ότι ο αριθμός των θυμάτων θα αυξηθεί.

Τραγωδία στο λιμάνι της Ραφήνας και στις παραλίες

Ένα απίστευτο θρίλερ διαδραματίστηκε στο Μάτι και τις γύρω περιοχές. Τουρίστες και κάτοικοι βλέποντας τις φλόγες να φτάνουν μέχρι την παραλία κυριολεκτικά, βουτούσαν στη θάλασσα για να σωθούν.

Κάποιοι άλλοι στην προσπάθειά τους να απομακρυνθούν απο την κόλαση που ζούσαν, πήραν μικρές βάρκες και ξανοίχτηκαν στη θάλασσα.

Πολλούς από αυτούς άρχισαν στη συνέχεια να τους αναζητούν συγγενείς και φίλοι με αποτέλεσμα να κινητοποιηθεί άμεσα το Λιμενικό Σώμα με πλωτό σκάφος , ελικόπτερο τύπου «Σικόρσκι» και εμπορικό πλοίο που παρέπλεε στην περιοχή.

Τους απελπισμένους ανθρώπους εντόπισαν τα πλοία της γραμμής είτε μέσα στη θάλασσα, είτε μέσα στις πλαστικές βάρκες που είχαν πάρει.

Παράλληλα, 10 αλλοδαποί, κατά πάσα πιθανότητα τουρίστες από την Δανία, χάθηκαν το απόγευμα όταν προσπάθησαν να απομακρυνθούν με βάρκα αφότου πανικοβλήθηκαν όταν είδαν την φωτιά να πλησιάζει.

Πέντε εξ αυτών έχουν διασωθεί, ενώ σε εξέλιξη είναι επιχείρηση του Λιμενικού για τον εντοπισμό και των υπόλοιπων.

Ακόμα έξι υπήκοοι Γαλλίας παρελήφθησαν από σκάφος ενώ είχαν καταφύγει σε όρμο κοντά στο Μάτι, στην περιοχή του στον Νέου Βουτζά.

Στο Λιμεναρχείο Ραφήνας έχουν μεταφερθεί τρεις σοροί

Το Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης του Λιμενικού Σώματος – Ελληνικής Ακτοφυλακής κινητοποίησε αμέσως μέσα του Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. προς παροχή συνδρομής σε εγκλωβισμένα άτομα, στις ακτές του Αγίου Ανδρέα – Κόκκινο Λιμανάκι και στο Μάτι.

Συγκεκριμένα, στις ανωτέρω περιοχές επιχειρούν 1 Πλοίο Ανοικτής Θαλάσσης και οι 2 φουσκωτοί λέμβοι του, 5 περιπολικά σκάφη του Λιμενικού , 1 Ναυαγοσωστικό , Ελικόπτερο και Φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού, παραπλέοντα σκάφη, Κλιμάκιο της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών , Ε/Γ-Ο/Γ πλοία και αρκετά ιδιωτικά σκάφη στα οποία επιβαίνουν στελέχη του Λ.Σ- ΕΛ.ΑΚΤ καθώς και Κλιμάκιο Ειδικών Αποστολών του Λ.Σ- ΕΛ.ΑΚΤ., ενώ στην περιοχή μεταβαίνει και έτερο Πλοίο Ανοικτής Θαλάσσης Λιμενικού Σώματος.

Με εντολή του υπουργού κ. Κουρουμπλή στην περιοχή της Ραφήνας έχει σταλεί Ε/Γ-Ο/Γ ανοικτού τύπου με ιατρικό κλιμάκιο, στο οποίο μεταφέρονται για την παροχή πρώτων βοηθειών οι τραυματίες. Συνολικά το Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. έχει δέκα (10) πλωτά μέσα που επιχειρούν στην περιοχή.

Μεγάλος αριθμός ατόμων έχει περισυλλεγεί από παραλίες και μεταφέρονται σε σημεία υποδοχής που έχουν ορισθεί στην περιοχή της Ραφήνας (Λιμεναρχείο, Δημαρχείο, Πνευματικά Κέντρα, Ξενοδοχεία, Νοσοκομεία, Κέντρο Υγείας).

Επιπρόσθετα, έχουν περισυλλεγεί από το Ε/Γ-Ο/Γ “SUPER FERRY” εννέα (09) άτομα αλλοδαπής υπηκοότητας, που επιβιβάσθηκαν σε φουσκωτή λέμβο από ξενοδοχείο και ανοίχτηκαν ανατολικά της Ραφήνας. Επίσης, σε απόσταση δύο ναυτικών μιλίων από τον λιμένα Ραφήνας εντοπίστηκαν και διεσώθησαν από το ταχύπλοο Ε/Γ-Ο/Γ “SUPER RUNNER” τρία ανήλικα παιδιά και δύο ενήλικες, όλοι ημεδαποί. Δύο άτομα διεσώθησαν από την Φρεγάτα “Έλλη”. Επιπλέον, αλιευτικό σκάφος εντόπισε και διέσωσε μία γυναίκα ανατολικά της περιοχής Μάτι. Συνολικά από την Θάλασσα έχουν διασωθεί ως τώρα 17 άτομα. Σύμφωνα με πληροφορίες αγνοούνται ως τώρα, δύο αλλοδαποί, ένας άνδρας και μία γυναίκα. Οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης συνεχίζονται.

Στο Λιμεναρχείο Ραφήνας έχουν μεταφερθεί τρεις σοροί (ενός ανδρός, μίας γυναίκας και ενός κοριτσιού) τις οποίες παρέδωσαν για μεταφορά σε πλωτά μέσα του Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. τα πεζοπόρα τμήματα.

Ο Δ. Παπαδημούλης υιοθετεί, τώρα, την θεωρία των δύο άκρων

Την θεωρία των δύο άκρων υιοθέτησε ο Δημήτρης Παπαδημούλης, με αφορμή τη νέα επίθεση του Ρουβίκωνα στο υπουργείο Εξωτερικών. Με ανάρτησή του στο Twitter, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτηρίζει τις ενέργειες της αναρχικής ομάδας, η οποία ωστόσο, έχει πολλές συμπάθειες στην κυβέρνηση, πράξεις που παραβιάζουν τα όρια του ποινικού νόμου.

Η κίνηση αυτή του πολύπειρου πολιτικού, ερμηνεύεται από ξεκάθαρη αποστασιοποίηση από συντρόφους του στο κόμμα και στην κυβέρνηση, που πρόσκεινται φιλικά προς τον Ρουβίκωνα, έως και “τράβηγμα αυτιού” σε όσους δηλώνουν ανοιχτά την… συμπάθειά τους αυτή.

Η επανένωση των Abba;

Οι μουσικοί των Abba, Μπιόρν Ουλβέους και Μπένι Άντερσον εξακολουθούν να τρέφουν ελπίδες για μία εκπληκτική, σύντομη επανένωση με τις πρώην συζύγους τους και τραγουδίστριες του συγκροτήματος, Ανιέτα Φέλτσκογκ και Άνι-Φριντ Λίνγκσταντ, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το μέλλον.

Εκπληκτική χαρακτηρίζουν οι δύο τραγουδοποιοί τη συνάντηση που είχαν με τις δύο πρώην συζύγους τους και τραγουδίστριες την άνοιξη για την εγγραφή δύο νέων τραγουδιών. «Συναντηθήκαμε στο στούντιό μου στην Στοκχόλμη και γράψαμε τα τραγούδια. Ήταν υπέροχο», δήλωσε ο πιανίστας Άντερσον στην Κυριακάτικη Welt με τον Ουλβέους να πρόσθεσε: «Ένιωσα καλά».

Τα νέα τραγούδια θα είναι μέρος μίας πιλοτικής περιοδείας που έχει προγραμματιστεί για το 2019, όπου οι μουσικοί των Abba θα εμφανιστούν στη σκηνή σαν avatar. Τα νέα τραγούδια δημιουργήθηκαν ειδικά γι αυτό το πρότζεκτ. Πέρασαν περισσότερα από 35 χρόνια από τον χωρισμό τους, το 1982, και η επανένωση στο στούντιο τους έκανε καλό. «Μόνο εμείς και η μπάντα», δήλωσε ο Άντερσον, ωστόσο δεν πιστεύει ότι θα δημιουργήσουν περισσότερα τραγούδια, αλλά δεν θέλει να το αποκλείσει. «Μόνο αν χρειαστεί να κάνουμε περισσότερα τραγούδια για την παράσταση με τα avatar, τότε ίσως αυτό να συμβεί», δήλωσε στην εφημερίδα.

Λεξιλογώντας τον Έπηλυ

Λέξη για καλούς γνώστες της ελληνικής η σημερινή, καλοκαιρινή και συνάμα διαχρονική ο έπηλυς. Καλοκαιρινή, γιατί χιλιάδες επήλυδες, αλλοδαποί, ξένοι δηλαδή, κατακλύζουν τη χώρα μας λόγω των διακοπών. Διαχρονική, επίσης, αφού η πατρίδα μας προσφέρει φιλόξενο καταφύγιο σε ταλαιπωρημένους μετανάστες που έρχονται από άλλες πατρίδες, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή.

*Της Σοφίας Μουρούτη Γεωργάνα

Ὁ ἔπηλυς, τοῦ ἐπήλυδος η αρχική μας λέξη με τους ωραίους τόνους και τα πνεύματα είναι σύνθετη λέξη με την πρόθεση ἐπί και το θέμα ἦλθον του αορίστου, αλλά και του παρακειμένου ἐλήλυθα και του μέλλοντα ἐλεύσομαι του ρήματος ἔρχομαι. Ο ἔπηλυςσυνεπώς ήλθε, έχει έλθει ή θα έλθει από κάπου, είναι σε κίνηση με άλλα λόγια.

Εκτός από ἐπήλυδες μεμονωμένους ανθρώπους στην αρχαιότητα είχαμε και ἐπήλυδα ἔθνεα, ομάδες ολόκληρες ατόμων κοινής καταγωγής που μετακινούνταν αναζητώντας έναν καλύτερο τόπο, για να ζήσουν. Με την ίδια σημασία οι παλιότεροι πρόγονοί μας που μιλούσαν κι αυτοί ελληνικά χρησιμοποιούσαν τη λέξη προσήλυτος. Ο προσήλυτος, που είναι μάλιστα ετυμολογικά συγγενής με τον ἔπηλυδα, ήταν μετανάστης, πάροικος. Ήδη, όμως, από την ελληνιστική εποχή ο προσήλυτος απέκτησε την έννοια αυτού που έχει αλλάξει τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Ο όρος προσήλυτος περιέγραφε κυρίως τους ειδωλολάτρες που ασπάζονταν τον ιουδαϊσμό. Με την ίδια σημασία ο προσήλυτος έφθασε ως τις μέρες μας.

Στην αρχαιότητα ο ἔπηλυς κάποτε κάποτε γινόταν ἐπηλύτης. Αν είχε εχθρικές διαθέσεις, η έφοδός του ονομαζόταν ἐπήλυσις. Αν έβαζε σε εφαρμογή κάποια μαγικά, ξόρκια και άλλα κόλπα, η επίθεση ήταν ἐπηλυσίη.

Σήμερα έχουμε επήλυδες λαούς, πληθυσμούς, φυλές.

Συνώνυμα του επήλυδος είναι ο ετερόχθων και ο έποικος.

Αντώνυμα ο γηγενής, αυτόχθων, ντόπιος, ιθαγενής.

Στην ίδια ομάδα είναι και ο νέηλυς, που μόλις ήλθε, ο άρτι αφιχθείς από κάπου.

Τους επήλυδες που έρχονται για να εγκατασταθούν οι γηγενείς τους αντιμετωπίζουν με δυσπιστία. Γι’ αυτό ο λεκτικός τύπος έχει φορτιστεί με την επιφυλακτικότητα του ντόπιου. Η χώρα μας όμως φημίζεται για τη φιλόξενη διάθεσή της. Συνεπώς όλοι οι επήλυδες προσωρινοί τουρίστες, αλλά και οι πιο μόνιμοι καλοδεχούμενοι.

 

*Η Σοφία Μουρούτη – Γεωργάνα είναι φιλόλογος και διδάσκει στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας

Ένα δίκροκο αυγό

Τις αλλαγές στο μενού, την νέα οργάνωση της κουζίνας, τις μεταφράσεις της κάρτας και τις κουβέντες για τα θέματα τούτα, τα έκανα με τον επιχειρηματία του εστιατορίου της Σίφνου είτε το μεσημέρι, μετά το μπάνιο μου και πριν τη δουλειά,  στο ξενοδοχείο που δούλευα κι ερχόταν να με δει, είτε το βράδυ, μετά τη δουλειά μου, που ανέβαινα στο Στενό, πριν τα ποτά και τους χορούς μου, και τα λέγαμε στο μαγαζί του, όλοι μαζί,  με την μαγείρισσα του.

*Γράφει η Αργυρώ Κουτσού

Μεσάνυχτα μιλούσαμε για τα νέα πιάτα, μεσάνυχτα κοιτούσα τα κοστολόγια του και μου σηκωνόταν η τρίχα με τις τιμές της πρώτης ύλης στο νησί. Και του πρότεινα να φέρνει τα κρέατα του από την Αθήνα, που και καλύτερα ήταν και φθηνότερα τα πλήρωνε παρά τα μεταφορικά. Κι αφού καταλήξαμε και τυπώσαμε και τα νέα μενού και ήρθε η μέρα που την επόμενη θα εφαρμοζόταν η νέα κάρτα, κανονίσαμε να πάω το πρωί, στις 11, να δείξω στην άξια μαγείρισσα του τις μακαρονάδες  και να τους κάμω τις κατσαρόλες. Φιλέτο από μπουτάκια κοτόπουλου με πιπεριές διάφορες και βασιλικό σε σάλτσα τομάτας, μπουκιές απο μπουτάκι χοιρινό με κάσιους σε σάλτσα από μέλι, θυμάρι και σιναπόσπορο, την κλασσική τους ρεβυθάδα και μία που θα άλλαζε κάθε τοσο, σαν πιάτο ημέρας. Ο εστιάτορας εκεί ήταν από εκείνους που εκτιμώ και σέβομαι. Κανονικός κυνηγός καλής πρώτης ύλης. Όργωνε το νησί να βρει τα καλύτερα. Ακούραστος, με μεγάλη αγάπη τόσο για το καλό φαγητό, όσο και για τον τόπο.  Εγώ εκείνη την εποχή δεν καλοκοιμόμουν. Μετά την εγχείρηση που είχα κάνει έπαιρνα είχα μία εξάμηνη φαρμακευτική αγωγή να παίρνω, που με είχε ξετινάξει. Μία απο τις παρενέργειες της ήταν οι αυπνίες. Κατέληγα να κοιμάμαι στις πέντε και στις έξι το πρωί, κι ας έπεφτα στις δύο ή στις τρεις. Τι διάβαζα, τι αναπνοές έκανα, τι έβγαινα έξω στην αυλή να καπνίσω και να αναπνεύσω τα δειλινά και τα γιασεμιά μπας και, τίποτα. Έτσι, εκείνο το πρωί που το τέταρτο ξυπνητήρι κατάφερε να με σηκώσει στις 10, μετά από μόλις τέσσερις ώρες ύπνου, ήμουν κάπως κακομούτσουνη από την έλλειψη του.

Αν σχετίζεσαι  με σένα, τη νιώθεις την έκφραση του προσώπου σου. Νιώθεις το στόμα και το σαγόνι σου σφικτό. Καταλαβαίνεις τα μάτια σου που βαραίνουν προς τα κάτω. Την περπατάς την αυλακιά ανάμεσα στα φρύδια σου. Αυτήν τη συγκεκριμένη αυλακιά περπατούσα ενώ άφηνα το αυτοκίνητο μου στο πάρκινγκ της Απολλωνίας για να ανέβω  τα σκαλάκια που οδηγούσαν στο Στενό.

Την περπατούσα με το κεφάλι σκυφτό και τα πόδια βαριά. Δεν το καλόνοιωθα το σώμα μου, έτσι άυπνο και φορτωμένο με φάρμακα που ήταν. Δεν το συμπαθούσα πολύ, έτσι. Με τούτες τις αισθήσεις φθάνω στο Στενό. Παίρνω τον δρόμο αριστερά, πάντα με το κεφάλι σκυφτό και τα μάτια καρφωμένα στο πλακόστρωτο. Κάνω λίγα βήματα κι αντιλαμβάνομαι πως είναι διαφορετικό. Κάτι είναι καθαρότερο. Τα καρφωμένα στις πλάκες μάτια μου αρχίζουν και βλέπουν  τις σχεδόν κάθετες ακτίνες του ήλιου όπως καθρεφτίζονται στα ασπρίσματα. Σαν μικρά αστεράκια πεσμένα χάμω. Η ησυχία είναι σαν μουσική. Στην μουσική αυτή ξεπηδούν στο μυαλό  μου οι στίχοι του Νιόνιου: Το φως στις δέκα το πρωί έρχεται όλο πλάγιο εκεί που ήταν οι χείμαρροι  και ξαναζωγραφίζει τους κήπους πάνω στο νερό να έχουν σκαλί, δεμένη βάρκα και μια θάλασσα γυαλί και τις τετράκωπες να υψώνουν του ομίλου οι αθλητές  και στο λιθόστρωτο να αστράφτουν μουσικές καμαρωτές.

Η αίσθηση του σώματος μου αλλάζει. Κοντοστέκομαι, βγάζω το κινητό μου από την τσέπη, κοιτώ την ώρα. 10:59. «Ας αργήσω δέκα λεπτά» σκέφτομαι και κάθομαι σε ένα σκαλοπάτι κλειστού μαγαζιού. Ανάβω ένα τσιγάρο, κοιτώ δεξιά, κοιτώ αριστερά, κανένας.  Μόνο αυτό το μοναδικό, κυκλαδίτικο φως. Ο ψίθυρος του απαλού Βορριά. Ο τραγανός αέρας. Το πεντακάθαρο λευκό. Κι εγώ κομμάτι του. Σαν κομμάτι του σηκώθηκα και περπάτησα ως το εστιατόριο.

Μπήκα μέσα με χαμόγελο πλατύ, να βρω το κρέας μου καλοτσιγαρισμένο, τις πιπεριές μου καλοκομμένες, όλη την προετοιμασία μου άψογα εκτελεσμένη. Γελώντας και μιλώντας μαγειρέψαμε πλάι πλάι με την σπουδαία μαγείρισσα του μαγαζιού. Κι όλο κομμάτι του ένιωθα. Και του μαγαζιού και του τόπου και της γης ολόκληρης. Ένα μέρος μου έπαιζε ξανά και ξανά τις σκηνές απο την ώρα που ξύπνησα ως κείνη τη στιγμή που ξεκαρδιζόμουν στα γέλια με μία σωματική ελαφρότητα ξεχασμένη καιρό. Ένα μέρος μου ερμήνευε: «Είναι που έχεις μπει στην κουζίνα πάλι κι ας είναι προσωρινό», ένα άλλο καταλάβαινε: «Συνδέθηκες πάλι με κείνη την ουσία του νησιού που σε φέρνει και σε ξαναφέρνει πίσω».

Φεύγοντας, δυο ώρες μετά, το Στενό είχε κίνηση. Τρίκυκλα ξεφόρτωναν προμήθειες, μαγαζάτορες έβαζαν τα κλειδιά στην πόρτα, σερβιτόροι και μαγέρια κατευθύνονταν στα πόστα τους. Δεν το είχα δει ποτέ έτσι.  Ήταν σαν να θαύμαζα καιρό ένα ωραίο ρολόι και σαν κάποιος ξαφνικά να μου πήρε το καντράν από μπροστά μου και να μου έγδυσε να δω την καλοκουρδισμένη μηχανή του. Κι εγώ στεκόμουν κάθε τόσο και θαύμαζα την ζωή πίσω από την ζωή που ήξερα τις νύχτες. Κι επέστρεψα στο πάρκινγκ με ελαφρυά περπατησιά, χαμόγελο στα μάτια και λαχτάρα για θάλασσα. Κι οδήγησα ως τον Φάρο κι άφησα τα πράματα μου στην άμμο κι έτρεξα στο νερό και μπήκα στη θάλασσα με ένα ωραίο, άφοβο μακροβούτι. Εκεί ξεκαθάρισε το τι είχε συμβεί. Ναι, είχα ξαναμπεί σε κουζίνα. Ναι, είχα συνεργαστεί με την εκεί ομάδα. Ναι, είχαμε όλοι απολαύσει το αποτέλεσμα της κοινής εργασίας μας. Ναι, ήταν  πάντα το αγαπημένο μου Στενό.

Καθ’όλη τη διάρκεια της σεζόν, έπαιρνα δύναμη κι ενέργεια από το Στενό το πρωί,  τις λίγες ώρες που έμπαινα σε κείνη την κουζίνα τις μισές μέρες της  εβδομάδας. Κι από τα βράδυα που πήγαινα κι έκανα λίγο κάτι. Και κυρίως από το τελείωμα της ημέρας που καθόμαστε όλοι, με τα γινάτια και τις κόντρες μας, γύρω από ένα τραπέζι και τρώγαμε μαζί. Εκτός από τη φύση καθαυτή της δουλειάς, αυτό μου έλειπε από την μόνιμη εργασία μου στο ξενοδοχείο. Η ομάδα. Βλέπεις εκεί υπήρχαν βάρδιες, κι εγώ περνούσα τη δική μου μόνη μου. Ο καθένας έκανε τη δουλειά του ανεξάρτητα από τους άλλους, σαν σκυταλοδρομία που όφειλες να παραλάβεις για να ξεκινήσεις και να παραδώσεις για να τελειώσεις. Κι εγώ είμαι team player. Προτιμώ την προβληματική ομάδα από την εύρυθμη αυτόνομη εργασία.

Έφυγα από τη θάλασσα νωρίτερα από ό,τι μπορούσα. Πήγα κι αγόρασα φρέσκα αυγά. «Αυγά Σίφνου» τα λένε στα μπακάλικα. Πήρα ένα ψωμί όλο ψίχα. Μπήκα στην κοινή κουζίνα λες και ήταν μόνο δική μου. Έβρασα τα αυγά μου μελάτα. Έτσι όπως έσπασα ένα για να το χύσω στο μπωλ με τις μπουκιές της ψίχας και το ελαιόλαδο, ανακάλυψα πως ήταν δίκροκο. Το θεώρησα καλό σημάδι. Για πρώτη φορά μετά από περίπου δυο βδομάδες, ένοιωθα ξανά το μέρος δικό μου. Κι εκείνη τη στιγμή αποφάσισα να αφήσω ό,τι μπορώ στην άκρη και να περπατήσω αυτό το μονοπάτι με το καλύτερο βήμα που μπορούσαν τα πόδια μου να σχηματίσουν.

Πεταλούδες αντί για Brexit

 Ο παγκοσμίως αναγνωρισμένος αφηγητής ντοκιμαντέρ για τη φύση Ντέιβιντ Ατένμπορο πρότεινε στους Βρετανούς να σταματήσουν για λίγο τις κόντρες για το Brexit και αντ’ αυτού να πάρουν μέρος στη μεγαλύτερη καταμέτρηση πεταλούδων στον κόσμο.

“Τους καλώ να ξεχάσουν για λίγο τις αντιδικίες και τα προβλήματα που μας περιμένουν με το Brexit, να καθίσουν σε ένα ήσυχο μέρος όπου λάμπει ο ήλιος και να μετρήσουν τις πεταλούδες που θα δουν”, δήλωσε στο ραδιόφωνο του BBC.

Ο 92χρονος Ατένμπορο ηγείται της εκστρατείας για την έρευνα αυτή.

Ζήτησε από το κοινό να περάσει 15 λεπτά εντοπίζοντας διάφορα είδη πεταλούδων για τη φιλανθρωπική οργάνωση Butterfly Conservation που καταγράφει τον αριθμό τους ώστε να αξιολογήσει την κατάσταση του περιβάλλοντος.

Ο Ατένμπορο, ο οποίος είναι το πρόσωπο πίσω από τα ντοκιμαντέρ “Planet Earth” και “Blue Planet”, δήλωσε ότι η καταμέτρηση πεταλούδων ηρεμεί το πνεύμα και την ψυχή.

“Είναι καλό για τους ανθρώπους να ξεχάσουν τις έγνοιες σχετικά με το Brexit και για ό,τι άλλο συμβαίνει στην πολιτική ανά τον κόσμο και απλά να επικεντρωθούν στον φυσικό κόσμο, ο οποίος βρισκόταν εδώ πριν από εμάς και θα βρίσκεται μετά από εμάς”.

Η “ΚΑΡΤΕΡΙΑ” και η έναρξη της ελληνικής ατμοκίνητης κυριαρχίας

Η Καρτερία ήταν το πρώτο ατμοκίνητο πολεμικό πλοίο στην ιστορία, το οποίο χρησιμοποιήθηκε σε πολεμικές επιχειρήσεις. Το όνομά του προέρχεται από την Αγγλική ονομασία ‘PERSEVERANCE’.

*Γράφει ο Στέφανος Καβαλλιεράκης

Ήταν ταυτόχρονα ατμόπλοιο και ιστιοφόρο. Το πλοίο θα παραδοθεί στην Ελληνική διοίκηση μετά απο απίστευτες περιπέτειες , διασπάθιση δανείων και χρημάτων τα οποία είχαν συγκεντρωθεί για τον ελληνικό σκοπό, μίζες τοκογλύφων και θα είναι το μοναδικό μιας μεγάλης παραγγελίας το οποίο τελικά θα παραδοθεί χάρη στην προσωπική μεσολάβηση αλλά και καταβολή της τελικής αποπληρωμής απο τον εικονιζόμενο άγγλο αξιωματικό Frank Abney Hastings,  γνωστό στην Ελλάδα ως “Αστιγξ” εξ ου και ο σχετικός δρόμος στο Μοναστηράκι.

Ο Άστιγξ – πλοίαρχος πλέον του Ελληνικού Ναυτικού – προσπαθεί να κάνει το σκάφος του ετοιμοπόλεμο. Ο οπλισμός του ήταν βαρύς και πρωτόγνωρος για την εποχή (8 πυροβόλα που έριχναν εκρηκτικά κοίλα βλήματα των 68 λιβρών συστήματος Πεζάνς), αλλά εκείνο που δημιούργησε προβλήματα ήταν επάνδρωση του πλοίου. Ιδιαίτερα ενοχλήθηκαν οι Υδραίοι επειδή δεν προτιμήθηκαν ναυτικοί από τις δικές τους τάξεις προκαλώντας τον Άγγλο φιλέλληνα να τους πει ότι : “ δεν ήλθα διά διασκέδασιν. Ήλθα να πολεμήσω και όχι να ρίξω βόμβας εις τον αέραν…θα προσλάβω χρησίμους”. Η τελική σύνθεση του πληρώματος αποτελούνταν από 17 αξιωματικούς, 22 υπαξιωματικούς 110 ναύτες, 22 πυροβολητές και 4 μάγειρες ενώ η καταγωγή του πληρώματος ήταν αγγλική, ελληνική και σουηδική.
Η “Καρτερία” πλέον, ήταν η καλύτερη ναυτική μονάδα που διέθεταν οι Έλληνες. Η πρώτη αξιοσημείωτη επιτυχία του πλοίου ήταν η σημαντική συμμετοχή του στον αποκλεισμό της Ερέτριας τον χειμώνα του 1827 και στον βομβαρδισμό του ‘Ωρωπού με κύριο σκοπό την λύση της πολιορκίας της Ακρόπολης από τους Τούρκους. Στον Ωρωπό, η “Καρτερία” κυρίευσε δύο εχθρικά φορτηγά. Την άνοιξη του 1827 η “Καρτερία” βομβάρδισε το Νιόκαστρο, οχυρά στο Μεσολόγγι και στην Ναύπακτο, ενώ τον Απρίλιο η “Καρτερία” με μια τολμηρή καταδρομή, εισήλθε στον Παγασητικό κόλπο και έκαψε 8 εχθρικά δικάταρτα φορτηγά.

Τον Σεπτέμβριο του 1827 η “Καρτερία” πέτυχε την σημαντικότερη επιτυχία της σε όλο τον πόλεμο βυθίζοντας στον κόλπο της Ιτέας την Τουρκική ναυαρχίδα και καταστρέφοντας 9 από τα 11 Τουρκικά πλοία μετά από εύστοχους κανονιοβολισμούς υπό την καθοδήγηση του Άστιγγα. Ή νίκη του αυτή αποκατέστησε την Ελληνική κυριαρχία στον Κορινθιακό, αναγκάζοντας τον Ιμπραήμ να μετακινήσει τον στόλο του από το Ναβαρίνο για να τον καταδιώξει. Μετά τον θάνατο του Καραΐσκάκη, την καταστροφή στο Ανάλατο και την πτώση της Ακρόπολης, η ναυτική υπεροπλία που εξασφάλιζε ο Άστιγξ εξανάγκασε τον Ιμπραήμ να μετακινήσει τον στόλο του από το Ναβαρίνο προς καταδίωξη. Αυτή η αφορμή οδήγησε στην ναυμαχία του Ναβαρίνου και στην αυγή της Ελληνικής ανεξαρτησίας.
Μετά την ναυμαχία του Ναβαρίνου, ο Άστιγξ έχοντας ελευθερία κινήσεων επιτέθηκε στα οχυρά του Ρίου και αμέσως μετά στα οχυρά των νησιών της λιμνοθάλασσας του Μεσολογγίου με σημαντική επιτυχία. Ηγούμενος μιας μοίρας του Ελληνικού στόλου, ο Άστιγξ επικράτησε πλήρως στον Κορινθιακό κόλπο. Χαρακτηριστικό είναι ότι η “Καρτερία” βύθισε Αυστριακό πλοίο που δεν σεβάστηκε τον αποκλεισμό της Πάτρας που παρέμεινε σε Τουρκικά χέρια ως την λήξη του πολέμου. Τον Νοέμβριο του 1827, ο Άστιγξ μετά από σφοδρό κανονιοβολισμό κατέλαβε το Βασιλάδι, μια οχυρή θέση-κλειδί για το Μεσολόγγι. Ο ίδιος ο Καποδίστριας διόρισε τον Άστιγγα υπεύθυνο για τις ναυτικές υποθέσεις της Ελλάδας αναγνωρίζοντας τα προσόντα του και την προσφορά του. Το μεγάλο σχέδιο του Άστιγξ παρέμενε η απελευθέρωση του Μεσολογγίου ώστε να δημιουργηθούν τετελεσμένα για τις διαπραγματεύσεις που αφορούσαν τα Ελληνικά σύνορα.
Τον Μάρτιο του 1828 οργάνωσε τον κανονιοβολισμό του Αιτωλικού, προπύργιο του Μεσολογγίου. Η τελική επίθεση από θάλασσα κατά του Αιτωλικού αποφασίστηκε να γίνει στις 11 Μαΐου 1828. Σε αυτή την κρίσιμη επίθεση, ο Άστιγξ εγκατέλειψε την ασφάλεια της “Καρτερίας” και έλαβε μέρος στους κινδύνους αυτοπροσώπως, οδηγώντας την επίθεση από την πρώτη γραμμή.Ο Άστιγξ μαζί με άλλους είκοσι στρατιώτες του πληγώθηκε ελαφρά στην διάρκεια της μάχης, μεταφέρθηκε στην ναυαρχίδα του, αλλά πέθανε στις 20 Μαΐου 1828 λόγω της έλλειψης περίθαλψης.
Μεταφέρθηκε και τοπο­θετήθηκε βαλσαμωμένος στην κρύπτη της Εκκλησίας τού Ορφανοτροφείου Αιγίνης. Ή κηδεία του έγινε με μεγάλες τιμές τον επόμενο χρόνο στον Πόρο, όπου μεταφέρθηκε ή σορός του με την «Καρτερία», στην οποία επέ­βαινε ό Καποδίστριας, και με την συνο­δεία μοίρας πολεμικών πλοίων. Τον επικήδειο εκφώνησε ο Σπυρίδων Τρικού­πης.
Αργότερα το 1861, τα οστά του «Άστιγγος» μετακομίστηκαν στον ναύσταθμο του Πόρου, όπου ανεγέρθηκε μνημείο προς τιμήν του.

*Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης είναι ιστορικός, Δρ. Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου.

Ο παππούς που ομορφαίνει τα σχολεία

 

Δίνει χαρά στα παιδιά και εισπράττει αγάπη από αυτά, ο «παππούς ο Γιώργος», όπως συνηθίζουν να αποκαλούν τον Γιώργο Κατσίποδο οι μαθητές των σχολείων της Πάτρας, τα προαύλια των οποίων έχει ομορφύνει με τις ζωγραφιές του.

Το Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων συνάντησε τον συνταξιούχο ελαιοχρωματιστή Γιώργο Κατσίποδο στο προαύλιο του 4ου δημοτικού σχολείου της Πάτρας, στην περιοχή της Άνω πόλης.

Σε μία γωνιά του προαυλίου είχε τακτοποιημένα τα πινέλα του και τα χρώματα και ήταν έτοιμος να βάλει τις τελευταίες λεπτομέρειες στις ζωγραφιές που δημιούργησε στον μεγάλο τοίχο, που χωρίζει το σχολείο από τις γειτονικές πολυκατοικίες.

Βρισκόταν εκεί από τις 6:00 το πρωί, έχοντας ως συντροφιά ένα μικρό ραδιόφωνο. Όχι για να ακούει μουσική, αλλά για να μαθαίνει τις ειδήσεις.

Μας πρόσφερε μια μικρή καρέκλα, από αυτές που κάθονται οι μικροί μαθητές μέσα στις αίθουσες και εκεί σε μια γωνιά του προαυλίου που είχε ακόμα αρκετό ίσκιο, ξεκινήσαμε την κουβέντα για το πώς αποφάσισε να αρχίσει αυτή τη μεγάλη προσπάθεια για προσφορά.

«Αυτή η προσπάθεια ξεκίνησε εδώ και χρόνια. Πήγαινα τα εγγόνια μου στο σχολείο της περιοχής μας, στο Ριγανόκαμπο και έβλεπα με πόνο ψυχής ότι ήταν σε άσχημη κατάσταση. Σε συνεννόηση με τον διευθυντή αποφάσισα να το φτιάξω. Εκεί είχαν ζωγραφίσει παλαιότερα παραστάσεις από τον μινωικό πολιτισμό, αλλά είχαν ξεθωριάσει. Εγώ λυπήθηκα να τα σβήσω και κάθισα και τα έφτιαξα όλα από την αρχή. Αυτό ήταν. Όταν ζωγράφισα το σχολείο, ο κάθε εκπαιδευτικός που ερχόταν στο σχολείο ή που δούλευε σε αυτό και έφευγε, ρωτούσε ποιος το ζωγράφισε και τους απαντούσαν, “ ο παππούς ο Γιώργος” . Έτσι λοιπόν ξεκίνησα και μέχρι τώρα έχω φτιάξει 31 σχολεία.»

Όπως εκμυστηρεύεται, «ποτέ δεν περίμενα ότι θα έβρισκε τόσο μεγάλη ανταπόκριση αυτή η προσπάθεια, αλλά και το ότι θα έχω το κουράγιο να συνεχίσω».

«Αυτό που μου έδωσε περισσότερη δύναμη», συνεχίζει ο Γιώργος Κατσίποδος «ήταν η ανταπόκριση των παιδιών, των γονέων και των εκπαιδευτικών, που μπορώ να την χαρακτηρίσω ως υπέροχη και έτσι κατάφερα να συνεχίζω μέχρι και σήμερα».

Όμως, σε αυτό το σημείο ο «παππούς ο Γιώργος» λέει εμφανώς συγκινημένος ότι «η αγάπη των παιδιών είναι η πιο δυνατή αγάπη, γιατί αυτό που θα σου πουν και αυτό που θα σου εκφράσουν, είναι πέρα έως πέρα αληθινό».

Μιλώντας για τις επιλογές που κάνει ζωγραφίζοντας στα προαύλια των σχολείων, ανασύρει τις δικές του παιδικές μνήμες. «Επιλέγω τις φιγούρες του παλιού αναγνωστικού, γιατί μου θυμίζουν τα χρόνια που ήμουν και εγώ μαθητής, αλλά με έκπληξη διαπίστωσα στην πορεία ότι άρεσαν πολύ αυτές οι επιλογές στους μεγάλους, διότι θυμίζει και σε αυτούς τα παιδικά τους χρόνια».

Βέβαια, όπως σημειώνει, «πρέπει να ζωγραφίζω κάτι και για τα παιδιά, γιατί τα παιδιά δεν είναι μεγάλοι και για αυτό ακριβώς επιλέγω ήρωες του Ντίσνεϊ που ξέρω από τα εγγόνια μου ότι τους αρέσουν».

Όμως, ο Γιώργος Κατσίποδος λέει ότι με τις ζωγραφιές του θέλει να περάσει στα παιδιά το μήνυμα, ότι πρέπει να διαβάζουν. «Ζωγραφίζω ένα μεγάλο και ωραίο κεφάλι που έχει ένα βιβλίο και διαβάζει. Μέσα από αυτό το κεφάλι βγαίνουν αριθμοί και γράμματα και όταν με ρωτούν τα παιδιά τι συμβολίζει, τους απαντώ ότι όσο περισσότερο διαβάζετε, τόσο περισσότερο μαθαίνετε». Παράλληλα, περνάει μηνύματα στα παιδιά για αγάπη, φιλία, ειρήνη και προσφορά.

Συνήθως ζωγραφίζει τις πρωινές ώρες, δηλαδή τις ώρες που λειτουργούν τα σχολεία και όπως λέει χαρακτηριστικά, αυτές είναι οι πιο όμορφες στιγμές. «Κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων τα παιδιά με πλησιάζουν, με ρωτούν, μου λένε να προσθέσω κάτι, ενώ πολλές φορές μου έχουν διορθώσει κάτι που γράφω». «Παππού Γιώργο ξέχασες το άλφα» μου είπε ένα από τα παιδιά που ήταν ιδιαίτερα παρατηρητικό, ενώ δεν θα ξεχάσω ένα περιστατικό στο σχολείο στο Σούλι».

Συγκεκριμένα, «ζωγραφίζοντας το παλιό αναγνωστικό είχα ξεχάσει τις βίδες στα κάγκελα και τότε με πλησιάζει ένα παιδάκι και με ρωτάει: «Παππού δεν έχουν βίδες τα κάγκελα»;

Με αφορμή την προσφορά του στα δημοτικά σχολεία, ο Γιώργος Κατσίποδος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σημασία του εθελοντισμού, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Ο εθελοντισμός είναι μία πρόκληση και μία εμπειρία. Και καλό είναι όλοι μας, έστω και μία φορά να ζήσουμε στη ζωή μας τον εθελοντισμό, γιατί δίνει πολύ αγάπη. Ο εθελοντής, αυτό που λαμβάνει, είναι μεγάλη συναισθηματική και ηθική ικανοποίηση γι’ αυτό που προσφέρει. Μακάρι να μπορούσε ο καθένας μας, από αυτό το λίγο που μπορεί, να το προσφέρει και τότε πιστεύω ότι η κοινωνία μας θα γίνει πολύ καλύτερη». Όπως συμπληρώνει, «νόμιζα ότι είμαι μόνος σε αυτό που κάνω, αλλά ευτυχώς δεν είναι έτσι, είμαστε πολλοί, όχι στον ίδιο κλάδο, αλλά ο καθένας εκεί που μπορεί και αυτό είναι κάτι που μου δίνει ιδιαίτερη χαρά».

Κάθε φορά που ο Γιώργος Κατσίποδος μιλάει για τα παιδιά, δεν κρύβει τη συγκίνησή του. «Αυτό που εισπράττεις κάθε φορά, κυρίως από την αγάπη των παιδιών, αλλά και των γονέων και των εκπαιδευτικών, είναι κάτι πάρα πολύ μεγάλο. Εμένα αυτό μου δίνει ζωή. Αυτό μου δίνει τη δύναμη και συνεχίζω».

Πολλές φορές, εξομολογείται, έχω αναρωτηθεί: «Τι κάθεσαι και κάνεις. Μπορούσες να είσαι στο σπίτι σου ή να πας για το ψάρεμά σου. Όμως, όταν βλέπω αυτό που δημιουργώ, ξέρω ότι θα δώσει χαρά. Ειδικά τα παιδιά, μου έχουν προσφέρει πολύ χαρά. Όπου και να πάω, θα δω παιδιά να με πλησιάζουν και να φωνάζουν, ο παππούς ο Γιώργος που ζωγράφισε το σχολείο μας».

Στα επόμενα σχέδια του Γιώργου Κατσίποδου είναι να ζωγραφίσει το προαύλιο ενός σχολείου στο οποίο φοιτούν παιδιά με αναπηρίες, ενώ όπως προσθέτει του έχουν ζητήσει και από σχολεία εκτός Πατρών να ζωγραφίσει.

Επανερχόμενος στον εθελοντισμό, ο Γιώργος Κατσίποδος τονίζει ότι «πρέπει να προβάλλεται, διότι ίσως να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον και άλλων συμπολιτών μας, που θέλουν πραγματικά να προσφέρουν, αλλά δεν ξέρουν τον τρόπο.»

Μάλιστα, φέρνει ως παράδειγμα την εμπειρία συνταξιούχων ηλεκτρολόγων και υδραυλικών που θα μπορούσαν, όπως λέει, να βοηθήσουν, στην αποκατάσταση προβλημάτων ενός σχολείου.

Ολοκληρώνοντας τη συζήτησή μας ο Γιώργος Κατσίποδος λέει ότι αυτό που θα ήθελε έπειτα και από πρόταση ενός εκπαιδευτικού είναι «να συγκεντρωθεί το οπτικό υλικό από τα ζωγραφισμένα προαύλια σε ένα άλμπουμ και να μοιραστεί στα παιδιά, το οποίο στην ουσία θα προβάλει τον εθελοντισμό».

Φεύγοντας, αφήσαμε τον παππού Γιώργο να τελειώσει τις λεπτομέρειες, περιμένοντας με χαρά την ημέρα που θα ανοίξει το σχολείο, αφού τα παιδιά θα βρεθούν μπροστά σε μία ευχάριστη έκπληξη.

Η Συριζαϊκή αχαριστία του αφοσιωμένου Πασόκου Νίκου Κοτζιά

Ταραχή και πανικό έχει προκαλέσει στη Ρωσία η… προειδοποιητική, αυστηρoύ ύφους, δήλωση του Νίκου Κοτζιά ότι «η εποχή που θεωρούνταν διπλωματία το να κάνεις την κότα πέρασε». Μάλιστα για να δείξει ότι δεν «μασάει», κάρφωσε και τον Λαβρόφ, αποκαλύπτοντας, ότι εκείνος του ζήτησε να τον προσκαλέσει στην Ελλάδα.
Καταλάβατε; Ο Λαβρόφ παρακάλεσε τον Κοτζιά να τον προσκαλέσει στην Αθήνα. Και έβγαινε μετά η ρωσική πλευρά και έλεγε ότι την πρόσκληση απηύθυνε η Ελλάδα και μπούρδες…
Μια άλλη ατάκα, όμως, του κ. Κοτζιά η οποία πέρασε στα ψιλά, ήταν η κριτική του απέναντι στις προηγούμενες κυβερνήσεις. Αφορμή η υπόθεση των 2 Ελλήνων στρατιωτικών που ακόμα κρατούνται στην Τουρκία για την οποία είπε ότι «τα κόμματα της αντιπολίτευσης λίγο θρέφονται από τη μη λύση. Και εδώ πρέπει να ξεχωρίσουμε ανάμεσα σε εκείνους που η ειδίκευσή τους είναι να δημιουργούν προβλήματα, όπως είναι η σημερινή αντιπολίτευση- ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που κυβέρνησαν τη χώρα επί δεκαετίες μετά την κατάρρευση της χούντας- και σε εκείνους που φέρνουν τη λύση των προβλημάτων».
Και καλά με τη ΝΔ ήταν πάντα απέναντι. Από την εποχή που ήταν στην ΚΝΕ, μετά στον Συνασπισμό και τελικά ως στέλεχος του ΠΑΣΟΚ. Αλλά να τα βάζει και με το ΠΑΣΟΚ που τον ανέδειξε και τον έκανε αυτό που είναι σήμερα; Τέτοια αχαριστία;
Ξέχασε ότι προσελήφθη το 1992 στο υπουργείο Εξωτερικών, με διαγωνισμό, ως εμπειρογνώμονας και έφυγε τελικά το 2008 πρεσβευτής;
Ξέχασε ότι το 1996, τον εμπιστεύτηκε ο Γιώργος Παπανδρέου, εντάσσοντάς τον στην ομάδα των στενότερών του συνεργατών και ως αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών στην κυβέρνηση Σημίτη αλλά και αργότερα το 1999 και ως υπουργός Εξωτερικών, σε όλη του τη θητεία ;
Ξέχασε τις μάχες που έδωσε ως υπεύθυνος του Γιώργου Παπανδρέου για την στρατηγική αντιμετώπιση του Ευάγγελου Βενιζέλου στην εσωκομματική διαμάχη για την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ το 2007;
Ξέχασε πως όταν επικράτησε ο Παπανδρέου, του έδωσε ακόμα και την ηγεσία του ΙΣΤΑΜΕ; Εντάξει, μπορεί να πικράθηκε λίγο όταν ο Γιώργος Παπανδρέου τον όρισε το 2009 αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών κάτω από τον Δημήτρη Δρούτσα αλλά… έχουν περάσει τόσα οι δυο τους… Ταξίδια, στρατηγικές, “λεφτά υπάρχουν”, Καστελόριζα, μνημόνια… Πως μπορεί και τα σβήνει όλα μονοκοντυλιά..;

1...21.89621.89721.898...22.352Σελίδα 21.897 από 22.352

TAYTOTHTA

Ιδιοκτησία/ Κάτοχος Domain Name: ΑBP ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΙΚΕ
Έδρα Επιχείρησης: Κολοκοτρώνη 49 Αθήνα, 10560
ΑΦΜ: 800949819
ΔΟΥ: Α ΑΘΗΝΑΣ
Γραφεία Σύνταξης: Πανεπιστημίου 38 Αθήνα
Tηλ. 2103629510
Email: [email protected]
Νόμιμος Εκπρόσωπος / Γενική Διεύθυνση Εταιρίας / Διαχειριστής: Γιώργος Νικ. Μουρούτης
Διευθυντής: Ειρήνη Μυλωνά
Διευθυντής Σύνταξης: Κώστας Πασίσης

Όροι Χρήσης | Αποποίηση Ευθυνών | Πολιτική Απορρήτου

ΜΕΛΟΣ

FOLLOW US

© 2018 - 2025 Πνευματικά δικαιώματα: "ABP IKE". Developed by Webalists