32.1 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21788

Ο Κόμπι Λεβί εμπνεύστηκε από το… τσαρούχι

Είδαμε τα παπούτσια του στα πόδια της Lady Gaga και πιο πρόσφατα στη νικήτρια του διαγωνισμού της Eurovision, Netta Barzilai, την τραγουδίστρια από το Ισραήλ. Ο Κόμπι Λεβί (Kobi Levi) είναι ένας νέος άνθρωπος και εκκεντρικός σχεδιαστής υποδημάτων που θαυμάζει τη Μαντόνα και θα ένοιωθε πολύ κολακευμένος αν θα σχεδίαζε τα παπούτσια της. Θέλει να ξεχωρίζει και να δημιουργεί με τον δικό του τρόπο, ωστόσο υπάρχει ένα άτομο στη ζωή του, για την κριτική του οποίου στο μέλλον φαίνεται να έχει ιδιαίτερη αγωνία: η τρίχρονη κόρη του.

Ο Κόμπι Λεβί ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, με αφορμή την εκδήλωση που έγινε στη Θεσσαλονίκη για τη δημιουργία του Μουσείου Υποδημάτων. Μια πρωτοβουλία ομάδας πολιτών και επαγγελματιών με τη στήριξη φορέων, με σκοπό να αποκτήσει η πόλη ακόμη ένα σημείο ενδιαφέροντος και αναφοράς.

Περπάτησε στο ιστορικό κέντρο, επισκέφθηκε το εβραϊκό μουσείο, ξεναγήθηκε στην Αμφίπολη και ένοιωσε πολύ μεγάλη οικειότητα, καθώς οι χώρες μας, όπως είπε, έχουν πολλές ομοιότητες.

«Οι άνθρωποι είναι πολύ ανοιχτόκαρδοι και φιλικοί και μου αρέσει που βλέπεις τη συνύπαρξη του παρελθόντος με το παρόν και τη σύνδεση με την ιστορία», είπε σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Τα ταξίδια για τον σχεδιαστή αποτελούν πάντα πηγή έμπνευσης, όπως και οι ίδιοι οι άνθρωποι. Παρατηρεί τον τρόπο που κινούνται στο χώρο και μιλούν. «Στα ταξίδια μου αναζητώ το τοπικό στοιχείο, υπάρχουν πάντα τα εμπορικά παπούτσια, που τα συναντάς όμως παντού, αλλά εμένα με ενδιαφέρουν τα παραδοσιακά», αναφέρει.

«Από την επίσκεψή μου στην Ελλάδα εντυπωσιάστηκα από το τσαρούχι και δεν αποκλείεται να δημιουργήσω τη δική μου εκδοχή», επισημαίνει.

Θεωρεί τη δημιουργία Μουσείου Υποδημάτων πολύ καλή ιδέα. Άλλωστε, για εκείνον τα παπούτσια είναι έργα τέχνης. Ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα που έχει τόσο μεγάλη ιστορία. «Υπάρχουν σχέδια και μοτίβα υποδημάτων από τα αρχαία χρόνια, που τα βλέπεις να συνδέουν το μακρινό παρελθόν με το παρόν».

«Τα παπούτσια είναι τέχνη και κομμάτι της ιστορίας. Βλέπεις τι φορούν οι άνθρωποι σε διάφορά μέρη του κόσμου και σε διαφορετικές στιγμές της ιστορίας. Πρόκειται λοιπόν κυριολεκτικά για ένα ταξίδι, μια διαδρομή η οποία αντανακλάται στα παπούτσια», σημειώνει.

«Όλοι αγαπούν τα παπούτσια για τους δικούς τους λόγους: κάποιοι διότι τους κάνουν να αισθάνονται καλά, άλλοι θέλουν να τα συλλέγουν ως όμορφα αντικείμενα. Επίσης, έχουν συχνά έναν σημαντικό συμβολισμό και τα βλέπουμε στον κόσμο των παραμυθιών να αποτελούν το μέσο που αλλάζει τη ζωή ενός ανθρώπου, όπως στη Σταχτοπούτα».

Ο Κόμπι Λεβί συνοψίζει τη δουλειά του σε τρεις λέξεις: Δημιουργικότητα, αυθεντικότητα και χιούμορ.

«Δεν θέλω να δημιουργώ βαρετά πράγματα. Θέλω τα παπούτσια μου να λένε κάτι. Αν είναι κάτι που θα σου τραβήξει την προσοχή, ακόμη κι αν δεν το αγοράσεις θα σε κάνει να σταματήσεις μια στιγμή, να το ξανακοιτάξεις και να χαμογελάσεις. Από εκεί και πέρα ο καθένας μπορεί να σκεφτεί ότι θέλει. Είναι το δικό τους μυαλό, δεν μπορώ να το ελέγξω και δεν θέλω», λέει χαρακτηριστικά.

Μια γυναίκα που θα ήθελε πολύ να την δει να φοράει τα παπούτσια του, είναι η Μαντόνα. Τη θαυμάζει για τη δημιουργικότητα, την αυτονομία της και το γεγονός ότι δεν σταματά ποτέ. Όπως αποκαλύπτει, εξάλλου, έχει ήδη σχεδιάσει ένα ζευγάρι εμπνευσμένο από εκείνη.

Ο Κόμπι Λεβί πιστεύει πως τα παπούτσια αντανακλούν αυτό που είμαστε. «Μπορεί στην καθημερινότητά μας να επιλέγουμε εκείνα με τα οποία θα κινηθούμε με άνεση αλλά όταν για παράδειγμα πάμε σε μια εκδήλωση, θέλουμε να φορέσουμε αυτό που δείχνει ποιοι είμαστε».

Θεωρεί πως τα αξεσουάρ αναδεικνύουν καλύτερα την προσωπικότητα, από ένα εντυπωσιακό ρούχο που «κρύβει συνήθως τον άνθρωπο που το φορά».

Όπως τονίζει ο Κόμπι Λεβί, εκείνο που έχει σημασία είναι να υποστηρίζει κανείς αυτό που επιλέγει, να είναι ο εαυτός του και να νοιώθει άνετα.

Ήταν πολύ κολακευμένος που σχεδίασε τα παπούτσια της Lady Gaga για το βιντεοκλιπ “Born this way”, καθώς τη θαυμάζει για τη δουλειά της και θεωρεί ότι είναι πετυχημένη γιατί είναι διαφορετική.

Στην ερώτηση αν θα ήθελε να σχεδιάσει τα παπούτσια κάποιας γνωστής πολιτικής προσωπικότητας, όπως είναι για παράδειγμα η Γερμανίδα καγκελάριος, Άγκελα Μέρκελ, απάντησε με μεγάλο ενθουσιασμό. «Ανεξάρτητα από το κομμάτι της πολιτικής, μου αρέσει να βλέπω γυναίκες σε υψηλές θέσεις. Οι γυναίκες και οι άνδρες είναι ισότιμοι, μπορεί να έχουμε διαφορές αλλά είμαστε το ίδιο».

Σε ό,τι αφορά γενικότερα τη πολιτική, όπως εξήγησε, δεν είναι κάτι με το οποίο ασχολείται ιδιαίτερα και αυτό επειδή συνήθως οι άνθρωποι ενδιαφέρονται «να γίνουν κάποιοι» και όχι να «κάνουν κάτι».

Επιμένει για το Draft του ΝΒΑ ο Κώστας Αντεντοκούμπο

Ο Κώστας Αντετοκούνμπο συνεχίζει την προσπάθεια να κερδίσει τις ομάδες του ΝΒΑ, εν όψει του προσεχούς draft, με τον Έλληνα “άσο” να προπονείται προσεχώς με τους Χόρνετς.

Η προσπάθεια του Κώστα Αντετοκούνμπο να κερδίσει τη δική του θέση στο draft του ΝΒΑ συνεχίζεται. Ο Έλληνας “άσος”, μετά το workout με τους Λος Άντζελες Λέικερς και το ΝΒΑ Draft Combine στο Σικάγο, αναμένεται να βρεθεί στα workouts των Σάρλοτ Χόρνετς.

Οι “Σφήκες” δίνουν στον αδελφό του Γιάννη Αντετοκούνμπο ακόμη μία δυνατότητα να δείξει τις ικανότητές του, ώστε να επιλεγεί στο draft του Ιουνίου. Αυτό θα συμβεί αύριο (3/6), ελπίζοντας πως προπονούμενος με την ομάδα του Μάικλ Τζόρνταν θα καταφέρει να ανεβάσει τις μετοχές του.

ΠΗΓΗ: basketa.gr

Αποκωδικοποιήστε το κλάμα του μωρού σας

Μια καινοτόμα εφαρμογή που χρησιμοποιεί τεχνικές βαθιάς μηχανικής μάθησης (Deep Machine Learning) για να “μεταφράσει” το κλάμα του μωρού σε λόγο, δημιούργησε η ομάδα iCry2Talk, του Εργαστηρίου Επεξεργασίας Σήματος και Βιοϊατρικής Τεχνολογίας του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΤΗΜΜΥ) του ΑΠΘ, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Λεόντιου Χατζηλεοντιάδη. Η εφαρμογή αυτή προκρίθηκε για να παρουσιαστεί στον Παγκόσμιο Τελικό του διαγωνισμού της Microsoft “Imagine Cup 2018”, που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος Ιουλίου, στο Σιάτλ των ΗΠΑ. Πρόκειται για μια χαμηλού κόστους, πρόταση μη επεμβατικής, έξυπνης διεπαφής ανάμεσα στο μωρό και τον γονέα, και “μεταφράζει” σε πραγματικό χρόνο την αιτία του κλάματος του μωρού, απεικονίζοντας το αποτέλεσμα σε μορφή κειμένου, εικόνας και φωνής.

Όπως επισημαίνουν οι δημιουργοί της εφαρμογής, ο ήχος του κλάματος ενός βρέφους συνδέεται με μια συγκεκριμένη κατάσταση που σχετίζεται με τη φυσική και ψυχολογική του κατάσταση (πόνους, πείνα, φόβο, ταλαιπωρία κλπ.) και περιλαμβάνει την “πρώτη ομιλία” του βρέφους στην προσπάθειά του να επικοινωνήσει με το περιβάλλον του. Τα μωρά που κλαίνε αναπτύσσουν υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης και της κορτιζόλης (της ορμόνης του στρες) όταν το κλάμα τους δεν προκαλεί άμεση ανταπόκριση του γονέα, ή του φροντιστή. Η παρουσία τέτοιων ορμονών είναι τοξική για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο του βρέφους και μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική βλάβη, εκφυλισμό νεύρων, διαταραχές άγχους και να επηρεάσει την κοινωνική συμπεριφορά του σε βάθος χρόνου. Η ανταπόκριση του γονέα στο σύνθημα του μωρού του αποτελεί την πιο σημαντική επίδραση στην πνευματικής ανάπτυξης του παιδιού.

Η ανταπόκριση έγκαιρα και σωστά στις ανάγκες του μωρού είναι μία από τις πιο δύσκολες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι γονείς. Σημειώνεται, ότι ο αριθμός των νέων, ή ακόμη και των εφήβων γονέων που χρειάζονται καθοδήγηση και υποστήριξη αυξάνεται κάθε χρόνο. Περίπου 16 εκατομμύρια κορίτσια, ηλικίας 15 έως 19 ετών, και 2,5 εκατομμύρια κορίτσια, ηλικίας κάτω των 16 ετών, γεννούν, κάθε χρόνο, μόνο σε αναπτυσσόμενες περιοχές, ενώ οι περισσότεροι νέοι γονείς (65%) δεν έχουν εκπαίδευση πέραν του γυμνασίου, ή ζουν σε νοικοκυριά με εισόδημα πολύ χαμηλότερο του ορίου της φτώχειας.

Η iCry2Talk βασίζεται στην υπόθεση ότι ο αποτελεσματικός συνδυασμός και η ανάλυση διαφορετικών πηγών πληροφορίας, μέσω προηγμένων τεχνικών επεξεργασίας σήματος και αλγορίθμων βαθιάς μάθησης, μπορούν τελικά να γεφυρώσουν το κενό που υπάρχει στην επικοινωνία μεταξύ των γονέων και του μωρού τους, παρέχοντας σημαντική και αξιόπιστη ανατροφοδότηση σχετικά με τις ανάγκες του.

Είναι δυνατό το γλυκό να έχει αδιάφορη ή απεχθή γεύση;

Είναι δυνατό το γλυκό να έχει αδιάφορη ή απεχθή γεύση και αντίστροφα το πικρό να μετατραπεί σε μια γλυκιά απόλαυση; Αυτό ακριβώς πέτυχαν επιστήμονες στις ΗΠΑ, οι οποίοι επενέβησαν στον εγκέφαλο πειραματόζωων (ποντικιών), ουσιαστικά «αναποδογυρίζοντας» τις γεύσεις του γλυκού και του πικρού.

Οι ερευνητές του Ινστιτούτου Συμπεριφοράς Νου-Εγκεφάλου Ζάκερμαν του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης, με επικεφαλής τον δρα Τσαρλς Ζάκερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Nature”, έδειξαν ότι είναι δυνατό να «παίξει» κανείς με τους κατάλληλους νευρώνες του εγκεφάλου και αφενός να «σβήσει» την επιθυμία και τη γεύση του γλυκού, αφετέρου να αναστρέψει την αποστροφή για το πικρό.

Οι νευρώνες που «χειραγωγούνται», βρίσκονται στην αμυγδαλή, στο κέντρο συναισθημάτων του εγκεφάλου. Οι ερευνητές ευελπιστούν ότι η ανακάλυψή τους θα βοηθήσει στη θεραπεία των διαταραχών της διατροφής όπως η παχυσαρκία και η νευρική ανορεξία.

Η νέα έρευνα, κατά τους επιστήμονες, δείχνει ότι το πολύπλοκο σύστημα γεύσης του εγκεφάλου -που παράγει μια πανσπερμία σκέψεων, αναμνήσεων και συναισθηματικών αντιδράσεων κάθε φορά που ένας άνθρωπος γεύεται κάτι- αποτελείται στην πραγματικότητα από διακριτές μεταξύ τους νευρωνικές μονάδες, οι οποίες είναι δυνατό να απομονωθούν, να τροποποιηθούν ή και να «διαγραφούν» τελείως.

Όταν η γλώσσα έρχεται σε επαφή με μια από τις πέντε βασικές γεύσεις (γλυκό, πικρό, ξινό, αλμυρό, ουνάμι), εξειδικευμένα κύτταρα πάνω της στέλνουν σήματα σε εξειδικευμένες περιοχές του εγκεφάλου, προκειμένου να προσδιορισθεί το συγκεκριμένο είδος της γεύσης και στη συνέχεια να πυροδοτηθεί η αλυσίδα των απολαύσεων, σκέψεων, αναμνήσεων, συμπεριφορών κ.α.

Όμως, όπως δείχνει η νέα έρευνα, είναι δυνατό να μπερδέψει κανείς τον εγκέφαλο, έτσι ώστε να περάσει τη μια γεύση για μια άλλη

Πώς αλλάζει η φωνή μιας γυναίκας μετά τη γέννα;

Οι νέες μητέρες αποκτούν προσωρινά βαθύτερη και πιο μονότονη φωνή μετά τη γέννηση του πρώτου παιδιού τους, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Σάσεξ, με επικεφαλής τη δρα Κάζια Πιζάνσκι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Evolution and Human Behavior” (Εξέλιξη και Ανθρώπινη Συμπεριφορά), σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν» και «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν ηχογραφήσεις 40 γυναικών, από τις οποίες οι μισές είχαν γεννήσει για πρώτη φορά και οι άλλες μισές δεν είχαν ποτέ γεννήσει.

Οι ηχογραφήσεις της πρώτης ομάδας είχαν γίνει πριν από την εγκυμοσύνη, στη διάρκειά της και μετά από αυτήν. Διαπιστώθηκε ότι μετά τον τοκετό η φωνή μιας νέας μητέρας χαμηλώνει σε τόνο κατά μέσο όρο περίπου κατά 5%, δηλαδή πάνω από ένα ημιτόνιο (1,3 ημιτόνια).

Επίσης, ο υψηλότερος δυνατός τόνος της φωνής των νέων μητέρων πέφτει κατά μέσο όρο κατά 2,2 ημιτόνια ή πάνω από δύο νότες, ενώ η φωνή τους έχει πλέον μικρότερες τονικές διακυμάνσεις, με συνέπεια να γίνεται πιο μονότονη.

Η αλλαγή της φωνής φαίνεται να φεύγει περίπου ένα έτος μετά τη γέννα. Οι επιστήμονες αποδίδουν την αλλαγή στον τόνο της φωνής είτε σε μια υποσυνείδητη προσπάθεια των νέων μητέρων να αποπνέουν περισσότερη εξουσία, είτε σε ορμονικές αλλαγές. Αυτό, μεταξύ άλλων, εξηγεί γιατί συχνά δίνεται η συμβουλή στις τραγουδίστριες να μην τραγουδούν τους πρώτους μήνες μετά την απόκτηση παιδιού.

Τρία γονίδια υπεύθυνα για την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ανακάλυψαν ότι τρία σχεδόν όμοια γονίδια, που υπάρχουν μόνο στους ανθρώπους και όχι σε άλλα ζώα όπως οι πίθηκοι, τα οποία φαίνεται να έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο για την ανάπτυξη του μεγάλου ανθρώπινου εγκεφάλου και, κατά συνέπεια, την ανάπτυξη των νοητικών ικανοτήτων και της γλώσσας. 

 Τα γονίδια, που ανήκουν στην ευρύτερη οικογένεια των αρχαίων γονιδίων Notch, εμφανίσθηκαν μέσω τυχαίων μεταλλάξεων (οι οποίες στη συνέχεια ευνοήθηκαν από τη δαρβινική διαδικασία της φυσικής επιλογής) πριν από τρία έως τέσσερα εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή λίγο προτού εμφανισθεί η απότομη διόγκωση του ανθρώπινου εγκεφάλου, σύμφωνα με το αρχείο των απολιθωμάτων. Ο εγκέφαλος σχεδόν τριπλασιάσθηκε σε όγκο από την εποχή του Αυστραλοπίθηκου πριν τρία εκατομμύρια χρόνια έως την εμφάνιση στην Αφρική του «έμφρονος» ανθρώπου (Homo sapiens) πριν 200.000 χρόνια περίπου.

Τα γονίδια Notch επέτρεψαν να αυξηθεί η παραγωγή νευρωνικών βλαστικών κυττάρων, ενώ παράλληλα καθυστέρησαν την ανάπτυξη των βλαστοκυττάρων σε ώριμα κύτταρα. Η επιβράδυνση αυτή έδωσε περισσότερο διαθέσιμο χρόνο στα εγκεφαλικά κύτταρα (νευρώνες) να αναπτύξουν το νεοφλοιό, το εξωτερικό και πιο εξελιγμένο τμήμα του ανθρώπινου εγκεφάλου.

Το ταχύτερο περπάτημα χαρίζει περισσότερα χρόνια ζωής

Οι άνθρωποι που επιταχύνουν τον ρυθμό με τον οποίο περπατάνε, αυξάνουν και τις πιθανότητές τους να ζήσουν περισσότερο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή μελέτη με επικεφαλής έναν Έλληνα επιστήμονα της διασποράς.

Το περπάτημα, ούτως ή άλλως, μειώνει τον κίνδυνο πρόωρου θανάτου, αλλά αν γίνεται με γρήγορο ρυθμό, τότε η μείωση του κινδύνου είναι ακόμη μεγαλύτερη. Αν κανείς περπατά με ένα μέσο ρυθμό, η πιθανότητα πρόωρου θανάτου είναι μειωμένη κατά 20% σε σχέση με κάποιον που βαδίζει με αργό ρυθμό. Αν όμως κανείς συστηματικά περπατά γρήγορα, τότε η μείωση του κινδύνου είναι 24% κατά μέσο όρο.

Οι ερευνητές, από την Αυστραλία και τη Βρετανία, με επικεφαλής τον καθηγητή Εμμανουήλ Σταματάκη του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό αθλητιατρικό περιοδικό “British Journal of Sports Medicine”, συσχέτισαν στοιχεία θνησιμότητας, με τις απαντήσεις 50.225 ανθρώπων σχετικά με τις συνήθειές τους στο βάδισμα.

Διαπιστώθηκε ότι η προστατευτική δράση του γρήγορου βαδίσματος είναι ακόμη μεγαλύτερη μετά την ηλικία των 60 ετών. Όσοι περπατούσαν με μέσο ρυθμό, είχαν 46% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια, έναντι μεγαλύτερης μείωσης 53% για όσους βάδιζαν με γρήγορο ρυθμό.

«Γρήγορος ρυθμός θεωρούνται τα πέντε έως επτά χιλιόμετρα την ώρα. Εναλλακτικά, μπορεί κανείς να περπατά τόσο γρήγορα, ώστε να λαχανιάζει ελαφρώς ή να ιδρώνει» δήλωσε ο κ. Σταματάκης.

Όπως είπε, «το φύλο ή το βάρος δεν φαίνεται να παίζουν ρόλο. Αν κανείς περπατά με γρήγορο ρυθμό, μειώνεται σημαντικά ο κίνδυνος θανάτου από διάφορες αιτίες, καθώς και για καρδιοπάθεια. Από την άλλη όμως, δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι ο ρυθμός του βαδίσματος επηρεάζει σημαντικά τη θνησιμότητα από καρκίνο».

300 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια ετησίως καταναλώνουν οι Έλληνες

Στην υγειά του περιβάλλοντος και με έκπτωση καλούν τους Έλληνες να πίνουν το καφεδάκι τους οι εθελοντές της Greenpeace, προτείνοντάς τους να συμμετέχουν στο project ΣτοΠοτήριΜου.

Όπως εξηγεί ο Ντενύς Τσουτσάγιεβ, υπεύθυνος εθελοντών στο ελληνικό γραφείο της greenpeace και συντονιστής του συγκεκριμένου project η ομάδα εθελοντών σκέφτηκε ότι οι καταναλωτές καθημερινά πίνουν το καφεδάκι τους είτε τον χυμό τους, κρύο τσάι κι άρα θα μπορούσαν ταυτόχρονα να προστατεύσουν το περιβάλλον, αλλά να κερδίσουν και μια μικρή έκπτωση κάθε φορά που θα κουβαλάνε το δικό τους ποτήρι πολλαπλών χρήσεων.

«Συγκεκριμένα, όσοι κουβαλάνε τα δικά τους ποτήρια δεν έχουν κανένα όφελος. Εμείς σε συνεργασία με πάνω από 50 καταστήματα εστίασης, κυλικεία, καφετέριες προσφέρουμε στον καθένα που θα έχει το δικό του ποτήρι ένα μικρό μπόνους, το οποίο κυμαίνεται από 10 μέχρι 50 λεπτά είτε ποσοστιαία έκπτωση από 10% έως 30%. Προσπαθήσαμε δηλαδή να δώσουμε ένα έξτρα κίνητρο στους καταναλωτές να έχουν το δικό τους επαναχρησιμοποιούμενο ποτήρι και να σταματήσουν να παίρνουν πλαστικά. Ταυτόχρονα πιέζουμε τα καταστήματα να κάνουν έκπτωση όχι μόνο στον καφέ αλλά και σε άλλα ροφήματα», λέει ο κ. Τσουτσάγιεβ.

Και υπογραμμίζει ότι πρόκειται για «ένα έργο που υλοποιούν ολοκληρωτικά εθελοντές. Ξεκινήσαμε τον Οκτώβριο του 2017, εξαιτίας της κατανάλωσης πολλών ποτηριών μιας χρήσης που χρησιμοποιούνται και πετιούνται καθημερινά, καθώς δεν είναι ανακυκλώσιμο και συνολικά μπορεί να φτάνουν και 300 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια τον χρόνο. Και μιλάμε μόνο για τον καφέ κι όχι για κάποιο άλλο ρόφημα, ενώ δεν υπολογίζουμε ούτε τα χάρτινα ποτήρια που δεν είναι επίσης ανακυκλώσιμα λόγω της πλαστικής επίστρωσης που έχουν».

Μέχρι τώρα στο δίκτυο του πρότζεκτ υπάρχουν οι συνεργαζόμενες καφετέριες από 14 πόλεις της Ελλάδας. «Έχουμε καταφέρει κι έχουμε εντάξει επαγγελματίες από την Αθήνα, Θεσσαλονίκης, Καστοριά, Ηράκλειο, Χανιά, Αλεξανδρούπολη, Κως, Αίγινα, Πάρο, Βόλο, Λάρισα και πολλές άλλες πόλεις που συνεχώς προστίθενται» δηλώνει ο κ. Τσουτσάγιεβ και τονίζει ότι το «κλειδί» για να συμμετάσχει ο κόσμος είναι να μεταδοθεί το μήνυμα κυρίως από τα ίδια τα καταστήματα που φέρουν και το σήμα του πρότζεκτ, όπου φαίνεται η έκπτωση.

Όπως πάντως ισχυρίζεται «οι Έλληνες αρχίζουν ολοένα και περισσότερο να συνειδητοποιούν ότι πρέπει να ενεργήσουν για το περιβάλλον και να περάσουν στην δράση οι ίδιοι, καθώς βιώνουν σε καθημερινή βάση το τεράστιο πρόβλημα της παραγωγής των σκουπιδιών έξω από τα σπίτια τους, τους δρόμους, τις παραλίες. Είναι αρκετά συνειδητοποιημένος ο κόσμος, κυρίως οι νέοι».

«Εμάς, στόχος μας είναι να σταματήσει να χρησιμοποιούνται τα ποτήρια μιας χρήσης είτε είναι πλαστικά είτε χάρτινα. Θέλουμε να δείξουμε στον κόσμο ότι μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό και ότι το να φέρεις δικό σου ποτήρι πολλαπλών χρήσεων. Δεν είναι κάτι δύσκολο, απλά μπορεί να γίνει κι αυτό μια καθημερινή συνήθεια όπως το να πίνουμε κάθε μέρα το καφεδάκι μας».

Το πρότζεκτ θα «τρέχει» μέχρι και το τέλος του χρόνου με την προοπτική να γίνει αυτοδιαχειριζόμενο και να μπορεί να λειτουργήσει από ομάδες ενεργών πολιτών κι όχι απαραίτητα από την Greeenpeace.  

Εσείς θα δίνατε 3εκατ. δολάρια για ένα γεύμα;

Ένας ανώνυμος πλειοδότης συμφώνησε να καταβάλει το ποσό των… 3.300.100 δολαρίων (2,8 εκατομμύρια ευρώ) σε μια δημοπρασία προκειμένου να γευματίσει τετ α τετ με τον Ουόρεν Μπάφετ, τον δισεκατομμυριούχο πρόεδρο της Berkshire Hathaway Inc.

Η προσφορά υποβλήθηκε λίγο πριν από το τέλος της διαδικτυακής δημοπρασίας, διάρκειας 5 ημερών, στο eBay, τα έσοδα από την οποία θα προσφερθούν στο ίδρυμα Glide Foundation, μια φιλανθρωπική οργάνωση του Σαν Φρανσίσκο, που βοηθά άπορους, άστεγους ανθρώπους και πρόσωπα που δίνουν την προσωπική τους μάχη εναντίον των καταχρήσεων.

Πρόκειται για την τρίτη υψηλότερη προσφορά στα 19 χρόνια που ο μεγιστάνας προτείνει το τετ α τετ μεσημεριανό με τον ίδιο προς τους υποψήφιους πλειοδότες και δεν απέχει πολύ από τις προσφορές ρεκόρ στις δημοπρασίες του 2012 και 2016, ύψους και στις δύο περιπτώσεις 3.456.789 δολαρίων. Η φετινή διαδικασία συγκέντρωσε 136 προσφορές από μόλις 6 υποψηφίους προτού ολοκληρωθεί τη νύχτα της Παρασκευής.

Η δημοπρασία αυτή θα βοηθήσει να καλυφθεί ο ετήσιος προϋπολογισμός ύψους 20 εκατομμυρίων δολαρίων του ιδρύματος Glide και θα δώσει τη δυνατότητα να προσφερθούν 750.000 δωρεάν γεύματα, καταλύματα, αλλά και τεστ για τον HIV και την ηπατίτιδα, όπως και σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης. 

Η Αν Χάθαγουεϊ βάζει κιλά για τις ανάγκες ενός ρόλου

Κι όμως, η Αν Χάθαγουεϊ υποχρεώνεται να «απολογείται» στους followers της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για ποιον λόγο βάζει κιλά. Και δεν άντεξε.

Όταν εμφανίστηκε στο show «Today», η 36χρονη ηθοποιός είπε στην Χόντα Κοτμπ: «Είναι λίγο λυπηρό να το λέει κανείς, ήθελα να μπορούσα να χαρώ το καλοκαίρι μου και να πω στον καθένα ότι ζω μέσα στο σώμα μου κι είμαι ευτυχισμένη με το σώμα μου. Κι αν το σώμα μου είναι διαφορετικό από αυτό που είχατε συνηθίσει, ή από αυτό που νομίζετε πως πρέπει να είναι, αυτό είναι δικό σας θέμα. Και η εμπειρία είναι δική μου και την αγαπώ».

Σε ερώτηση της Χόντα πόσο συχνά της την «πέφτουν» για το αν πάχυνε, η Αν είπε: «Συνέχεια», και πρόσθεσε ότι κάποιες φορές τα σχόλια είναι απροκάλυπτα και κάποιες όχι.

«Ένα από τα πράγματα που αγαπώ, από όσα συμβαίνουν τώρα, είναι το ότι πολλοί από μας προσέχουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε και είμαστε πιο συνειδητοί στην επιλογή τους» συνέχισε. Εξήγησε τι συνέβαινε όταν ήταν πιο νέα: «Μπορεί κάποιος να σκεφτόταν ότι δεν ήταν και κάτι φοβερό το να πεις σε ένα δεκαεξάχρονο “συγχαρητήρια, πήρες τον ρόλο. Τώρα δεν πρέπει να βάλεις κιλά”».

«Ίσως να σκέφτηκαν ότι μου έδιναν μια καλή συμβουλή, αλλά τώρα, 20 χρόνια μετά, μπορώ να πω “αυτό θα μπορούσε να γίνει πιο συνειδητά και με πιο πολλή αγάπη”» τόνισε.

Το περασμένο Απρίλιο, η Αν Χάθαγουεϊ πόσταρε ένα βίντεο του εαυτού της, με υπότιτλους «βάζω κιλά για έναν κινηματογραφικό ρόλο, και πάει καλά. Προς όλους όσοι τους επόμενους μήνες θα μου την πέσουν που παίρνω βάρος, δεν είμαι εγώ, είστε εσείς. Peace».

Παιδική σεξουαλική κακοποίηση και κλειστά στόματα

Η υπόθεση της Λέρου συγκλόνισε το πανελλήνιο. Οι καταθέσεις των δύο γονέων που κακοποιούσαν σεξουαλικά τα παιδιά τους για χρόνια σοκάρουν. Οι κυνικές ομολογίες τους στους αστυνομικούς προκαλούν οργή. Ωστόσο, αυτή δεν είναι η πρώτη υπόθεση τέτοιου είδους που βλέπει το φως της δημοσιότητας, αν και σύμφωνα με τους ειδικούς η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να κρατά τα στόματα κλειστά γύρω από τις τέτοιες καταστάσεις. Και στη Λέρο, άλλωστε, όπως όλα δείχνουν πολλοί ήταν αυτοί που γνώριζαν ή είχαν τουλάχιστον υποψίες.

«Δυστυχώς τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας για το φαινόμενο της κακοποίησης στη χώρα μας είναι πολύ περιορισμένα, καθώς δεν υπάρχει ένα εθνικό σύστημα καταγραφής των περιστατικών», λέει μιλώντας στο Αθηναϊκό- Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η διοικητική διευθύντρια της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης κατά της κακοποίησης των παιδιών «ΕΛΙΖΑ», Αφροδίτη Στάθη και προσθέτει: «Οι ιστορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας αποτελούν μονάχα την κορυφή του παγόβουνου. Η κακοποίηση, ακόμα και στις μέρες μας παραμένει μία καλά κρυμμένη παθογένεια της κοινωνίας, μία υπόθεση “ταμπού”».

Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία, όπως λέει η κ. Στάθη, ένα στα πέντε παιδιά (0-18 ετών) θα βιώσει στη ζωή του τουλάχιστον ένα περιστατικό σεξουαλικής βίας, με ένα μεγάλο ποσοστό περιστατικών να μην αναφέρεται ποτέ στις υπηρεσίες προστασίας. «Η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να σώσει τη ζωή ενός παιδιού, ιδιαίτερα των παιδιών κάτω των 4 ετών που διατρέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου ή αναπηρίας από σωματική κακοποίηση. Ωστόσο, εκτιμάται ότι 9 στις 10 περιπτώσεις δεν αναφέρονται ποτέ και παραμένουν χωρίς διάγνωση και αντιμετώπιση», τονίζει.

Η κ. Στάθη σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «είναι βασικό να επισημανθεί πως δεν υπάρχει ένα προφίλ δράστη, όπως λάθος πολλοί ίσως πιστεύουμε. Ο δράστης μπορεί να είναι άντρας ή γυναίκα, εμφανίσιμος ή όχι, από οποιαδήποτε περιοχή και κοινωνική τάξη. Δεν είναι ο άγνωστος που παραμονεύει στο πάρκο. Είναι κάποιος που συχνά αναπτύσσει στενή σχέση εμπιστοσύνης με το θύμα, σχέση εξάρτησης και υπακοής. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητη η εκπαίδευση όλων αυτών που εμπλέκονται στην αλυσίδα προστασίας των παιδιών. Γιατί τα παιδιά πολλές φορές “φωνάζουν”, χωρίς να μιλάνε. Κάποιος λοιπόν θα πρέπει να τα ακούσει και να τα προστατεύσει».

Και στην περίπτωση που αποκαλυφθούν τέτοιες υποθέσεις, η ίαση των παιδιών που βιώνουν τον τρόμο είναι πολύ δύσκολη. «H φροντίδα των θυμάτων αφορά τη θεραπεία του τραύματος. Η θεραπεία ενέχει ένα αμιγώς ιατρικό κομμάτι, τη σωματική δηλαδή αποκατάσταση, αλλά και ένα ψυχολογικό κομμάτι. Η ψυχική θεραπεία του παιδιού πολύ συχνά θα πρέπει να πραγματοποιείται ταυτόχρονα με αυτή της οικογένειάς του ή του άμεσου περιβάλλοντός του», τονίζει η διευθύντρια του ΕΛΙΖΑ.

Σε περίπτωση που κριθεί ακατάλληλο το περιβάλλον και μέσω εισαγγελικής παραγγελίας το παιδί απομακρυνθεί, τότε με τη συμβολή των κοινωνικών υπηρεσιών, το παιδί πρέπει να μεταβεί σε κατάλληλες δομές φιλοξενίας που του παρέχουν την απαραίτητη προστασία και το βοηθούν σε όλη τη διαδικασία θεραπείας του τραύματος. Στο κομμάτι αυτό, σημαντικό έργο πραγματοποιεί o Πρότυπος Ξενώνας Θεραπείας και Αποκατάστασης για Κακοποιημένα και Παραμελημένα Παιδιά που ιδρύθηκε από το ΕΛΙΖΑ και τα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδος το 2009 και από το 2016 η λειτουργία του βρίσκεται στην αποκλειστική ευθύνη των Παιδικών Χωριών SOS Ελλάδος.

Αυτό που παίζει βασικό ρόλο στη θεραπεία τους είναι πόσο γρήγορα γίνεται η αποκάλυψη της κατάστασης που βιώνουν. «Αυτό που πολύ συχνά λέμε είναι πως όσο πιο σύντομα αποκαλυφθεί το περιστατικό, τόσο το καλύτερο για τη θεραπεία του παιδιού. Καταλυτικό ρόλο παίζει η αντίδραση του γονέα στην αποκάλυψη και για το λόγο αυτό, οι γονείς θα πρέπει να παραμείνουν ψύχραιμοι και έτοιμοι να ακούσουν και εν τέλει να βοηθήσουν τα παιδιά. Το μήνυμα που θα πρέπει όλοι να θυμόμαστε είναι πως τα παιδιά μπορούν να ξεπεράσουν το τραυματικό γεγονός, αρκεί να βρουν την κατάλληλη συμβουλευτική και πρωτίστως όταν τα πιστεύει και τα υποστηρίζει ένας στοργικός και τρυφερός ενήλικας», λέει η κ. Στάθη.

Και επισημαίνει ότι: «ένα συνονθύλευμα συναισθημάτων κατακλύζει την ψυχή των παιδιών που βιώνουν οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση ή παραμέληση. Φόβος, τύψεις, ενοχές, προδοσία, ντροπή γίνονται η καθημερινότητά τους. Κυρίως όμως, χάνουν την εμπιστοσύνη τους. Εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, στην οικογένειά τους, σε όλους τους ανθρώπους που τα περιβάλλουν. Εδώ κρύβεται και το μεγάλο στοίχημα όλων όσων εμπλέκονται στην προστασία τους. Οι ειδικοί, αλλά και μέλη της οικογένειας και του σχολείου θα πρέπει να βοηθήσουν τα παιδιά αυτά ώστε αφενός να ακουστεί η αλήθεια τους και αφετέρου να θεραπευθούν και να ανακτήσουν την παιδικότητα και την εμπιστοσύνη τους στον κόσμο».

Το ΕΛΙΖΑ είναι μια ελληνική εξειδικευμένη Μη Κυβερνητική Οργάνωση που ιδρύθηκε το 2008 και ασχολείται με την προστασία και προαγωγή των δικαιωμάτων των παιδιών που έχουν υποστεί ή κινδυνεύουν να υποστούν κακοποίηση ή παραμέληση, και η μόνη που δίνει έμφαση στην προσχολική ηλικία.

Το 2016 ξεκίνησε την πρώτη Πανελλαδική Εκστρατεία κατά της Κακοποίησης Ανηλίκων που περιλαμβάνει τον σχεδιασμό και την υλοποίηση Εθνικών Προγραμμάτων. Μέσα από την αυτήν την εκστρατεία έχουν ήδη εκπαιδευτεί 1.000 δάσκαλοι και 2.000 γονείς, 1.450 ιατροί και νοσηλευτές σε όλη την Ελλάδα που καλούνται να διαχειριστούν περιστατικά με υποψία κακοποίησης, 330 Αστυνομικοί και 2.600 παιδιά σχετικά με το πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους από τη σεξουαλική κακοποίηση

Σημαντικό βήμα αποτελεί η εγκαινίαση την επόμενη εβδομάδα της «Μονάδας Φροντίδας για την Ασφάλεια των Παιδιών – Σόφη Βαρβιτσιώτη», της Β’ Παιδιατρικής Κλινικής ΕΚΠΑ, που είναι το πρώτο Παιδιατρικό Νοσοκομειακό Κέντρο Αντιμετώπισης της Κακοποίησης στην Ελλάδα με έδρα το Νοσοκομείο Παίδων «Π. & Α. Κυριακού.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η ελληνίδα που εξέθεσε τον Μόργκαν Φρίμαν

Το όνομά της ήταν μάλλον άγνωστο στους περισσότερους. Μέχρι που ήρθε στο φως της δημοσιότητας η υπόθεση του ηθοποιού Μόργκαν Φρίμαν, ο οποίος κατηγορείται, όπως πολλοί άλλοι συνάδελφοί του, για σεξουαλική παρενόχληση εις βάρος πολλών γυναικών.

Η δημοσιογράφος του CNN που έκανε την αποκάλυψη είναι η Ελληνοαμερικανίδα Κλόι Μέλας, δηλαδή Χλόη Μελά, η οποία επί έξι μήνες έκανε έρευνα με την συνάδελφό της Αν Πανγκ, ώστε να μπορέσει να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της. Ισχυρισμοί που προέκυψαν με…βιωματικό τρόπο αφού η ίδια η Χλόη είχε πέσει θύμα παρενόχλησης από τον Φρίμαν.

Όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα χρόνο όταν η Μελά συνάντησε τον Φρίμαν για μια συνέντευξη, μαζί με τον συμπρωταγωνιστή του Μάικλ Κέιν, με αφορμή την ταινία Going in Style στην οποία εκείνος πρωταγωνιστούσε. Η δημοσιογράφος ήταν μάλιστα έξι μηνών έγκυος στο πρώτο της παιδί όταν δέχτηκε προκλητικά σχόλια από τον ηθοποιό.

Κάποια από τα σχόλια του ηθοποιού κατέγραψε η Μελά με την τηλεοπτική κάμερα. Όταν επέστρεψε από την άδεια μητρότητας ζήτησε από τον προϊστάμενό της στο CNN την άδεια να ερευνήσει αν ο Φρίμαν έχει συμπεριφερθεί ανάρμοστα και στο παρελθόν. Και χτύπησε “φλέβα χρυσού” καθώς ανακάλυψε ότι είχαν υπάρξει πολλές περιπτώσεις. Το ρεπορτάζ της κατέληξε με οκτώ γυναίκες να κάνουν λόγο για σεξουαλική παρενόχληση από τον Φρίμαν και οκτώ μάρτυρες να υποστηρίζουν τις καταγγελίες.

Η Χλόη Ελισάβετ Μελά, η οποία είναι απόγονος του μακεδονομάχου Παύλου Μελά, γεννήθηκε πριν από 32 χρόνια στην Ατλάντα της Τζόρτζια. Σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος στο CNN με έδρα της τη Νέα Υόρκη και καλύπτει το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ.

Η Χλόη μεγάλωσε στην Τζόρτζια και κάποια στιγμή εγκαταστάθηκε στο Ντάλας. Η μητέρα της Ελίζαμπεθ Μέρφι-Μέλας είναι συγγραφέας παιδικών βιβλίων και ο πατέρας της Τζορτζ Μέλας αρχιτέκτονας.

Η Χλόη έπαιζε κλασικό πιάνο από τα τέσσερα χρόνια της μέχρι που ξεκίνησε να σπουδάζει δημοσιογραφία στο Auburn University.

Μετά την αποφοίτησή της το 2008, εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη και ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός αρχισυντάκτη στα δελτία του CNN. Ωστόσο ένα χρόνο αργότερα παραιτήθηκε για να ασχοληθεί με την ιστοσελίδα HollywoodLife.com, όπου τελικά πήρε τη θέση του επικεφαλής του καλλιτεχνικού ρεπορτάζ. Η Χλόη κάλυπτε θέματα όπως συνεντεύξεις διασημοτήτων, καλλιτεχνικές εκδηλώσεις και αποκλειστικά θέματα από τον χώρο της σόου μπίζνες.

Ακολούθησαν πολλές επαγγελματικές επιλογές κυρίως στον τηλεοπτικό χώρο. Tο 2015 έγινε το πρόσωπο της εταιρείας γυναικείων ενδυμάτων Maggy London, ενώ υπήρξε και παρουσιάστρια της πρωινής τηλεοπτικής εκπομπής του δικτύου VH1, The Gossip Table.

Τον Οκτώβριο του 2014 η Χλόη παντρεύτηκε τον “γκουρού” των επιχειρήσεων μαζικής εστίασης Μπράιαν Μάτσα και η ιστορία αγάπης τους μαζί με το νυφικό της, το πάρτυ bachelorette που έκανε στο Μεξικό και τελικά την παραμικρή λεπτομέρεια που αφορούσε τον γάμο της, φιλοξενήθηκαν σε πολλά κουτσομπολίστικα έντυπα. Οι φωτογραφίες από τον γάμο τους και την πολυτελή δεξίωση που ακολούθησε κατέκλυσαν το Instagram.

“Το φθινόπωρο του 2012 γνώρισα τον Μπράιαν Μάτσα, γέννημα-θρέμμα Νεοϋορκέζο και γκουρού των εστιατορίων, σε ένα ραντεβού στα τυφλά. Καταλήξαμε να συναντηθούμε σε ένα από τα εστιατόριά του και η σπίθα άναψε αμέσως. Έπειτα από τέσσερις μήνες σχέσης συγκατοικήσαμε και ύστερα από οκτώ μήνες αρραβωνιαστήκαμε. Μου έκανε πρόταση γάμου μια βροχερή καλοκαιρινή νύχτα, στις 2 Ιουλίου 2013. Γονάτησε και μου έδωσε ένα διαμαντένιο δαχτυλίδι αρραβώνων. Ανοίξαμε μια σαμπάνια, διαβάσαμε ένα γράμμα από τον αδελφό του και πήραμε τηλέφωνο τους συγγενείς και τους φίλους μας…”: Τελικά η Χλόη, όπως η ίδια περιγράφει τον εαυτό της, δεν είναι μόνο μια καριερίστρια με αυξημένη την αίσθηση του δικαίου. Κατά βάθος είναι ένα πολύ ρομαντικό κορίτσι.

Βιώσιμο το χρέος σύμφωνα με τον Εκπρόσωπό μας στο ΔΝΤ

Δεν συζητείται από κανέναν θέμα παράτασης του ελληνικού προγράμματος πέραν της 20ης Αυγούστου, επισημαίνει στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο Μιχάλης Ψαλιδόπουλος, εκπρόσωπος της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο ίδιος εκτιμά, παράλληλα, ότι μάλλον το ΔΝΤ θα αναλάβει από τούδε και στο εξής τον ρόλο του τεχνικού συμβούλου, καθώς τα χρονικά περιθώρια έχουν στενέψει και οι διαφορές για το χρέος ανάμεσα στον διεθνή οργανισμό και τους Ευρωπαίους παραμένουν ανοιχτές.

Στη συνέντευξή του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών, που από το 2015 εκπροσωπεί την Ελλάδα στο Eκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ, αναφέρει επίσης ότι επίκειται έκθεση από το Ταμείο για το Άρθρο 4, που θα αποτυπώνει τη γενική πορεία της οικονομίας, αλλά και την αξιολόγηση της βιωσιμότητας του χρέους.

Η ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους που θα περιλαμβάνεται στην επόμενη έκθεση του ΔΝΤ για την Ελλάδα θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι πιο ευέλικτη σε σχέση με μια ανάλυση για το χρέος από την οποία θα εξαρτιόταν η χρηματοδοτική συμμετοχή του Ταμείου. Μάλιστα ο κ. Ψαλιδόπουλος εκτιμά πως η βελτίωση των προβλέψεων του ΔΝΤ για τα μακροοικονομικά μεγέθη της Ελλάδας σε συνδυασμό με την ανακοίνωση των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους από τους Ευρωπαίους θα οδηγήσει το Ταμείο στο να χαρακτηρίσει βιώσιμο το χρέος σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

«Δεδομένου ότι τα μακροοικονομικά δεδομένα στην Ελλάδα έχουν βελτιωθεί σε σύγκριση με το 2017 και ότι θα ανακοινωθούν και τα μέτρα των ευρωπαϊκών θεσμών για το χρέος πιθανολογώ ότι η βιωσιμότητα του χρέους θα επεκταθεί χρονολογικά σε σύγκριση με πέρσι», αναφέρει χαρακτηριστικά.

 

Aκολουθεί το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του Μιχάλη Ψαλιδόπουλου στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στον ανταποκριτή μας στην Ουάσιγκτον, Πέτρο Κασφίκη

 

ΕΡ: Εκτιμάτε ότι το Ταμείο προλαβαίνει να ενεργοποιήσει το πρόγραμμά του με βάση τα νέα δεδομένα, καθώς υπήρχε ένα άτυπο χρονοδιάγραμμα μέχρι το Eurogroup στο τέλος Μαϊου;

 

Το Ταμείο μάλλον δεν προλαβαίνει να ενεργοποιήσει το πρόγραμμα του και κατά συνέπεια αν δεν υπάρξει κάποια εξέλιξη τις επόμενες μέρες, το πρόγραμμα δεν θα ενεργοποιηθεί. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι το Ταμείο έχει τις δικές του διοικητικές/ γραφειοκρατικές διαδικασίες και δεν προλαβαίνει να κάνει έγκαιρα τις απαραίτητες ενέργειες. Σύμφωνα με αυτές θα χρειαζόταν, πριν την ενεργοποίηση του προγράμματος, σύνταξη εγγράφων και δυο εβδομάδες κυκλοφορίας του, μεταξύ των μελών του συμβουλίου, πριν εισαχθεί το θέμα στην ημερήσια διάταξη. Θα έπρεπε, επίσης, να υπήρχε χρόνος και για μια ενδιάμεση αξιολόγηση του προγράμματος. Τέλος, το πρόγραμμα θα έπρεπε να λήξει στις 30 Αυγούστου. Αν συνυπολογίσετε ότι ο Αύγουστος εδώ, όπως και αλλού, είναι μήνας διακοπών, προκύπτει ότι η ενεργοποίηση του προγράμματος δεν «βγαίνει» γραφειοκρατικά και για αυτό μάλλον δεν θα ενεργοποιηθεί.

 

EΡ:Θα υπάρξει DSA (Debt Sustainability Analysis – Ανάλυση βιωσιμότητας χρέους) στην περίπτωση μη ενεργοποίησης του προγράμματος; Και τι θα σημαίνει η μη συμμετοχή του Ταμείου για την επικείμενη έξοδο στις αγορές;

 

Θα υπάρξει DSA. Το Ταμείο είναι ένας αυτοτελής οργανισμός, άρα κάνει το δικό του DSA. Όταν ο πρόεδρος του Eurogroup είπε ότι ετοιμάζουν DSA οι θεσμοί, εννοούσε τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, και κυρίως τον ESM. Το DSA των Ευρωπαίων, λοιπόν, υπολογίζεται για τις 21 Ιουνίου και το DSA του Ταμείου για όταν γίνει η έκθεση του ‘Αρθρου 4. Για να γίνει, όμως, η έκθεση του ‘Αρθρου 4 πρέπει πρώτα η αποστολή του Ταμείου να έρθει στην Ελλάδα. Οπότε ας αναμένουμε τις εξελίξεις και πότε θα έρθει η αποστολή η οποία, όταν ολοκληρωθεί, θα οδηγήσει σε σχετική έκθεση που θα προωθηθεί με την διαδικασία που προανέφερα στο Συμβούλιο. Η έκθεση θα περιλαμβάνει και το DSA του Ταμείου. Η προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι η έκθεση βιωσιμότητας θα είναι θετική, γιατί ήταν θετική και τον Φεβρουάριο του 2017. Θα περιλαμβάνει όλα τα νέα στοιχεία μέχρι και τη στιγμή της σύνταξης της και ίσως αναθεωρημένες υποθέσεις για τις μακροχρόνιες εξελίξεις. Θα κάνει πιθανά, όπως και στο παρελθόν, διάκριση ανάμεσα στη βραχυχρόνια και την μακροχρόνια βιωσιμότητα, συζητώντας τις εξελίξεις στο χρέος μέχρι το 2030, και μεταξύ του 2030 και 2060. Δεδομένου ότι τα μακροοικονομικά δεδομένα στην Ελλάδα έχουν βελτιωθεί σε σύγκριση με το 2017 και ότι θα ανακοινωθούν και τα μέτρα των ευρωπαϊκών θεσμών για το χρέος, πιθανολογώ ότι η βιωσιμότητα του χρέους θα επεκταθεί χρονολογικά σε σύγκριση με πέρσι. Όπως προκύπτει από τα παραπάνω αν δεν ενεργοποιηθεί το καταρχήν πρόγραμμα, το Ταμείο θα εξακολουθήσει να είναι εμπλεκόμενο στα της Ελλάδας. Θα κάνει το ‘Αρθρο 4 και ότι άλλο χρειάζονται οι χώρες που είναι μέλη του, άρα και η Ελλάδα. Νομίζω ότι όλα αυτά προσλαμβάνονται θετικά από τις αγορές. Οι αγορές κατανοούν και τα όσα δεσμεύονται να κάνουν μέσα στον Ιούνιο και τους προσεχείς μήνες οι ευρωπαϊκοί θεσμοί.

 

ΕΡ: Ποιες είναι οι βασικές διαφορές ΔΝΤ – Ευρώπης που παραμένουν ακόμα ανοιχτές και γιατί δεν έχουμε ακόμα καταλήξει σε συμφωνία;

 

Η βασική διαφορά συνίσταται στην καθυστέρηση από πλευράς Ευρώπης στην λήψη μέτρων για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Σύμφωνα με το μνημόνιο του 2015 τα όποια μέτρα για το χρέος θα εφαρμοστούν μετά τη λήξη του προγράμματος. Θα μπορούσαν βέβαια να ανακοινωθούν νωρίτερα και τώρα λέγεται ότι θα ανακοινωθούν στις 21 Ιουνίου. Θα πρέπει επίσης να επισημάνουμε ότι η Ευρώπη έχει χτιστεί με έναν συγκεκριμένο τρόπο και στηρίζει την οικονομική και νομισματική της ένωση σε ορισμένα κείμενα που αποτελούν το οικονομικό της σύνταγμα. Ένα από αυτά είναι το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση περιχαρακώνεται γύρω από αυτά, επαναλαμβάνει ότι αυτά είναι τα βασικά της κείμενα που την δεσμεύουν νομικά, ενώ το Ταμείο αναρωτιέται αν, για παράδειγμα, τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα που ζητούνται από την Ελλάδα λόγω του ΣΣΑ είναι η σωστή προσέγγιση σε μια κατάσταση που θα απαιτούσε μια λιγότερο αυστηρή δημοσιονομική διαχείριση. Αυτές είναι διαφορές που υπάρχουν σε επίπεδο πολιτικής και εκτιμήσεων.

 

EΡ:Υπάρχουν κάποια σενάρια που υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε να επεκταθεί το τρέχον ελληνικό πρόγραμμα προκειμένου να δοθεί χρόνος στο ΔΝΤ να ενεργοποιήσει το δικό του πρόγραμμα. Κατά πόσο αυτά τα σενάρια έχουν κάποια βάση;

 

Αυτά τα σενάρια δεν ξέρω ποιος τα διακινεί και θεωρώ ότι δεν έχουν καμία βάση. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα προγράμματα έχουν και νομική ισχύ και εγκρίνονται από κοινοβούλια. Το τρέχον πρόγραμμα του ESM, για παράδειγμα, λήγει στις 20 Αυγούστου, ενώ του Ταμείου, αν ενεργοποιούνταν 30 Αυγούστου. Δεν μπορούν να αλλάζουν αυτές οι ημερομηνίες έτσι απλά για να εξυπηρετηθούν σκοπιμότητες. Να αφεθούν κάποια από τα συμφωνημένα για αργότερα, το καταλαβαίνω, αλλά να παραταθεί το πρόγραμμα δεν είναι νομικά απλό και δεν συζητείται από κανέναν.

Χ.Κίσινγκερ (στα 95 του!): η ανθρωπότητα είναι απροετοίμαστη για την τεχνητή νοημοσύνη

Η ανθρώπινη κοινωνία είναι απροετοίμαστη για την ανάδυση και εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης, προειδοποιεί ο Χένρι Κίσινγκερ. Ο «γερόλυκος» της αμερικανικής πολιτικής, ο οποίος φημιζόταν πάντα για το ρεαλισμό του, αν όχι για τον κυνισμό του, παρά την προχωρημένη ηλικία του των 95 ετών, έκρινε σκόπιμο να παρέμβει στο αμερικανικό περιοδικό “Atlantic”, με άρθρο του που έχει τον δυσοίωνο τίτλο «Πώς τελειώνει ο Διαφωτισμός».

 

Το κεντρικό μήνυμα του είναι απλό: φιλοσοφικά, διανοητικά, τεχνολογικά και με κάθε άλλο τρόπο η ανθρωπότητα δεν είναι καθόλου έτοιμη να διαχειρισθεί την τεχνητή νοημοσύνη. Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών (1973-77) και σύμβουλος εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, καθώς επίσης κάτοχος του Νόμπελ Ειρήνης 1973 (παρόλο που στα μάτια αρκετών είναι μάλλον «εγκληματίας πολέμου») δηλώνει ανήσυχος ότι οι έξυπνες μηχανές που μαθαίνουν και επικοινωνούν μόνες τους, χωρίς πλέον καμία ανθρώπινη παρέμβαση, μπορεί να εγκαινιάσουν μια τελείως νέα φάση στην ανθρώπινη ιστορία.

 

«Μήπως είναι δυνατό η ανθρώπινη ιστορία να πάρει το δρόμο των Ίνκας, όταν αντιμετώπισαν μια ακατανόητη γι’ αυτούς ισπανική κουλτούρα, που τους προκαλούσε δέος;», αναρωτιέται. Με άλλα λόγια, μήπως είμαστε οι Ίνκας των μηχανών και άρα μας περιμένει η εξαφάνιση;

 

Αφού αναφέρει ότι η σύγχρονη παγκόσμια τάξη διαμορφώθηκε από την Εποχή του Ορθού Λόγου που αντικατέστησε την Εποχή της Θρησκείας, τονίζει ότι αυτή η διεθνής τάξη βρίσκεται σήμερα σε μεγάλη αναταραχή εν μέσω μιας ακόμη πιο ριζοσπαστικής τεχνολογικής επανάστασης, «της οποίας τις συνέπειες έχουμε έως τώρα αποτύχει να αντιμετωπίσουμε και που η κορύφωσή της μπορεί να είναι ένας κόσμος εξαρτώμενος από μηχανές, που θα βασίζονται στα δεδομένα και στους αλγόριθμους και ο οποίος δεν θα κυβερνάται πλέον από ηθικούς ή φιλοσοφικούς κανόνες».

 

Η αρχή έγινε, όπως λέει, με το Ίντερνετ που μετέτρεψε τους ανθρώπους σε δεδομένα, με συνέπεια η ανθρώπινη σκέψη να χάσει τον προσωπικό χαρακτήρα της. Η «σοφία» των αλγόριθμων και ο κατακτυσμός των ανθρώπων από πλήθος απόψεων χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κάνουν τους ανθρώπους πιο ρηχούς. «Η αλήθεια έχει γίνει πια σχετική, η πληροφορία απειλεί να εξαφανίσει τη σοφία», γράφει.

 

Η πολυδιάσπαση αυτή κάνει ολοένα πιο δύσκολη τη συναίνεση στο πολιτικό επίπεδο, ενώ οι πολιτικοί ηγέτες όλο και πιο δύσκολα σκέφτονται με μακροπρόθεσμο ορίζοντα και όραμα. Το «κερασάκι» είναι πια η τεχνητή νοημοσύνη. Ο Κίσινγκερ υπογραμμίζει ότι αυτή διαφέρει από την παλαιότερη αυτοματοποίηση, η οποία απλώς ήταν ένα μέσο για κάποιο στόχο προγραμματισμένο από τους ανθρώπους. «Η τεχνητή νοημοσύνη, αντίθετα, αφορά τους στόχους, βάζει τους δικούς της στόχους» και, γι΄αυτό, «είναι εγγενώς ασταθής» και επικίνδυνη, σύμφωνα με τον Κίσινγκερ.

 

Κίνδυνος για μεγάλα λάθη

 

Όπως λέει, «η τεχνητή νοημοσύνη αναπτύσσει μια ικανότητα, την οποία προηγουμένως είχαν μόνο τα ανθρώπινα όντα. Κάνει στρατηγικές κρίσεις για το μέλλον». Αναπόφευκτα, προσθέτει, «πρέπει να περιμένουμε ότι θα κάνει λάθη ταχύτερα και μεγαλύτερης κλίμακας από ό,τι κάνουν οι άνθρωποι».

 

«Πώς θα ζήσουμε σε αυτό το νέο κόσμο; Πώς θα διαχειρισθούμε την τεχνητή νοημοσύνη, πώς θα τη βελτιώσουμε ή τουλάχιστον πώς θα την αποτρέψουμε από το να μας βλάψει», αναρωτιέται και δεν αποκλείει ότι η τεχνητή νοημοσύνη, όπως έχει προβλέψει η επιστημονική φαντασία προ πολλού, θα παρερμηνεύσει τις ανθρώπινες εντολές και θα στραφεί ενάντια στους δημιουργούς της.

 

Προειδοποιεί ότι «αν η τεχνητή νοημοσύνη αφεθεί μόνη της, αναπόφευκτα θα αναπτύξει ελαφριές παρεκκλίσεις, οι οποίες μπορεί σταδιακά να διογκωθούν σε καταστροφικά αποτελέσματα». Στην πορεία, μπορεί επίσης να αλλάξει ακόμη και τις ανθρώπινες αξίες, π.χ. κάνοντάς τις ακόμη πιο ανταγωνιστικές από ό,τι ήδη είναι. «Θέλουμε τα παιδιά να μαθαίνουν τις αξίες, συζητώντας με ανεξέλεγκτους αλγόριθμους;», ρωτά ο Κίσινγκερ.

 

Κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό, όπως λέει, είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί όντως να επιφέρει βελτιώσεις σε διάφορα πράγματα και διαδικασίες, αλλά θα αδυνατεί να εξηγήσει με ανθρώπινα κατανοητό τρόπο πώς και γιατί κάνει κάτι τέτοιο. «Μήπως η διαδικασία λήψης αποφάσεων από την τεχνητή νοημοσύνη ξεπεράσει τις ερμηνευτικές δυνατότητες της ανθρώπινης γκλώσσας και λογικής;» και, σε αυτή την περίπτωση, όπως το θέτει, «τι θα γίνει η ανθρώπινη συνείδηση, αν η εξηγητική δύναμή της υπερκερασθεί από την τεχνητή νοημοσύνη και άρα οι κοινωνίες δεν είναι σε θέση πλέον να ερμηνεύουν τον κόσμο γύρω τους;».

 

Ο Κίσινγκερ, αφού βάλει και άλλα ερωτήματα, όπως «ποιός είναι υπεύθυνος για τις πράξεις της τεχνητής νοημοσύνης και για τα λάθη της;», θέτει το πρακτικό πρόβλημα του «τι κάνουμε». Επικρίνει τον επιστημονικό και τον τεχνολογικό κόσμο ότι σκέφτονται μόνο με τεχνικούς και οικονομικούς όρους, αλλά και τον πολιτικό κόσμο ότι ασχολείται κυρίως με τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης σε θέματα ασφάλειας, κατασκοπείας κ.α. Από την άλλη, λέει, οι φιλόσοφοι και οι κοινωνικοί επιστήμονες -οι οποίοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στο παρελθόν- είναι τώρα απόντες, επειδή δεν καταλαβαίνουν την τεχνητή νοημοσύνη.

 

«Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια δυνητικά κυριαρχική τεχνολογία, που αναζητά μια καθοδηγητική φιλοσοφία», τονίζει και προσθέτει ότι για κάθε χώρα αποτελεί πλέον εθνική προτεραιότητα να μελετήσει την τεχνητή νοημοσύνη και τις επιπτώσεις της, κυρίως σε σχέση με τις ανθρωπιστικές παραδόσεις, συστήνοντας μια επιτροπή ειδικών στο ανώτατο κυβερνητικό επίπεδο.

 

Παράλληλα, καλεί τους ειδικούς στην τεχνητή νοημοσύνη να βγουν από το καβούκι τους και να θέσουν οι ίδιοι τέτοια ερωτήματα, ώστε μετά να ενσωματώσουν τις κατάλληλες απαντήσεις στα έξυπνα μηχανήματα που θα φτιάξουν. Και καταλήγει: «Ένα πράγμα είναι βέβαιο: Αν δεν ξεκινήσουμε αυτή την προσπάθεια σύντομα, δεν θα αργήσουμε να ανακαλύψουμε ότι ξεκινήσαμε υπερβολικά αργά».