Για την «κακόβουλη ενέργεια» που πραγματοποιήθηκε στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών την 28η Ιουλίου όταν «δύο άτομα τα οποία διήλθαν μέσα από τις αίθουσες των μόνιμων και περιοδικών εκθέσεων χωρίς η ενέργειά τους να γίνει αντιληπτή» ράντισαν με ελαιώδες υγρό αντικείμενα, προθήκες και χώρους του Μουσείου, ενημερώνει με ανακοίνωσή του το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού. Η ενέργεια «δεν επέφερε καμία ανήκεστο βλάβη σε αρχαία αντικείμενα, τα οποία έχουν καθαριστεί σχεδόν στο σύνολό τους», ενώ έχει «δρομολογηθεί η διεξαγωγή Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) προκειμένου να διερευνηθεί σε βάθος το θέμα, να ανευρεθούν οι ένοχοι και να αποδοθούν οι ευθύνες», σημειώνει μεταξύ άλλων το ΥΠΠΟΑ.
Συγκεκριμένα, η ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:
«Την 28η Ιουλίου πραγματοποιήθηκε κακόβουλη ενέργεια στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών (ΒΧΜΑ), η οποία έγινε αντιληπτή και γνωστοποιήθηκε στην προϊσταμένη κ. Αικατερίνη Δελλαπόρτα την επομένη. Ειδοποιήθηκε αμέσως η Σήμανση και η Κρατική Ασφάλεια προς εξέταση των επιτόπιων στοιχείων, ενώ από την εξέταση των ταινιών από τις κάμερες του κέντρου ελέγχου διαπιστώθηκε ότι το “ράντισμα” των αντικειμένων, προθηκών και χώρων του Μουσείου με ελαιώδες υγρό, επιχείρησαν δύο άτομα τα οποία διήλθαν μέσα από τις αίθουσες των μόνιμων και περιοδικών εκθέσεων χωρίς η ενέργειά τους να γίνει αντιληπτή. Η κακόβουλη αυτή πράξη δεν επέφερε καμία ανήκεστο βλάβη σε αρχαία αντικείμενα, τα οποία έχουν καθαριστεί σχεδόν στο σύνολό τους. Η Διεύθυνση του Μουσείου και το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού προχώρησαν σε όλες τις δέουσες ενέργειες, έχει δε δρομολογηθεί η διεξαγωγή Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ) προκειμένου να διερευνηθεί σε βάθος το θέμα, να ανευρεθούν οι ένοχοι και να αποδοθούν οι ευθύνες».
Από την πλευρά της η διευθύντρια του ΒΧΜΑ, Αικ. Δελαπόρτα, δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «έχουμε αποκαταστήσει σ’ έναν μεγάλο βαθμό τις ζημιές και πως «οι συντηρητές αμέσως έκαναν όλες τις αναλύσεις και πήραν όλα τα απαραίτητα μέτρα». Ωστόσο σημείωσε ότι «οι φθορές που έχουν γίνει στο ίδιο το κτίριο χρειάζονται αποκατάσταση γιατί τοίχοι και πατώματα στο εσωτερικό του μουσείου είναι ραντισμένοι με λάδι, ενώ ο κοπτικός σταυρός του 6ου αι. μ. Χ. από την Αίγυπτο «δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να αποκατασταθεί γιατί το υλικό είναι ξύλο. Από εκεί και πέρα έχουν γίνει όλες οι απαραίτητες διοικητικές ενέργειες προς το ΥΠΠΟΑ και την Αστυνομία, οι οποίοι έχουν αναλάβει την υπόθεση», είπε η κ. Δελαπόρτα στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.
















Η Joice NanKivell Loch , η δημιουργός της Ουρανούπολης.
Τι σχέση μπορεί να έχει μια γυναίκα απο την Αυστραλία γεννημένη σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμου στο Βόρειο Κουηνσλαντ το 1887 με την Ουρανούπολη στο τρίτο πόδι της Χαλκιδικής την τελευταία πόλη που συναντά ένας επισκέπτης πριν εισέρθει στο Άγιο Όρος.
Πόσο μάλλον όταν αυτή η γυναίκα είναι σήμερα η πιο παρασημοφορημένη γυναίκα της Αυστραλίας ενώ έχει λάβει παράσημα απο τις κυβερνήσεις της Πολωνίας και της Ρουμανίας καθώς βοήθησε χιλιάδες πολίτες της Πολωνίας να διαφύγουν προς τη Ρουμανία και πολλά εβραιόπουλα της Ρουμανίας να διαφύγουν το βέβαιο θάνατο. Σήμερα θεωρείται εθνικός ήρωας στη πατρίδα της την Αυστραλία και είναι βέβαια άγνωστη στην Ελλάδα.
Του Στέφανου Καβαλλιεράκη
Η Joice NanKivell Loch πρωτοήρθε στην Ελλάδα μετά το πέρας της Μικρασιατικής καταστροφής με τον άνδρα της Sidney Loch με μια αποστολή Κουακέρων. Γρήγορα θα βρεθεί στη περιοχή της σημερινής Ουρανούπολης όπου έχουν ” ριχτεί” χιλιάδες πρόσφυγες, Ανταβαλήδες, Ροδιάτες, Καπαδόκες,Τουρκόφωνοι, Καραμανλήδες. Θα προσφέρει τεράστιο ανθρωπιστικό έργο για τη διάσωση τους. Ο Β Παγκόσμιος πόλεμος θα τη βρει στην Ανατολική Ευρώπη να προσπαθεί να βοηθήσει στη διάσωση χιλιάδων ανθρώπων και παιδιών.
Το 1945 εγκαθίσταται μόνιμα στην Ουρανούπολη και μετατρέπει με τον άνδρα της το γνωστό πύργο που υπήρχε στη περιοχή και ήταν ουσιαστικά το μοναδικό οίκημα στέγασης και ανεφοδιασμού των μοναχών που έβγαινα από το Άγιο Όρος, σε μια βιοτεχνία χαλιών χρησιμοποιώντας φυσικά χρώματα, εκμεταλλεύεται τις ικανότητες των γυναικών και τις βοηθά να αποκτήσουν ένα εισόδημα. Πολλά από τα βυζαντινά χαλιά που σχεδίασε η ίδια εκτίθενται ως μουσειακό έκθεμα στο Σίδνευ.
Πεθαίνει το 1982 στην Ουρανούπολη που τόσο αγάπησε και επέλεξε να ζήσει σε ηλικία 95 χρονών , θα κηδευτεί με το ορθόδοξο τυπικό , στην εξόδιο ακολουθία θα χοροστατήσει ο ορθόδοξος αρχιεπίκοπος της Οξφόρδης χαρακτηρίζοντας την ως μια από τις σημαντικότερες γυναίκες του 20ου αιώνα.
*Ο Στέφανος Καβαλλιεράκης είναι ιστορικός, Δρ. Μεσογειακών και Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Στρασβούργου