«Οι δημοσιογράφοι δεν είναι ο εχθρός»: εκατοντάδες αμερικανικές εφημερίδες πέρασαν σήμερα στην αντεπίθεση κατά του Ντόναλντ Τραμπ δημοσιεύοντας κύρια άρθρα για να υπογραμμίσουν πόσο σημαντική είναι η ελευθερία του Τύπου.
Με επικεφαλής την Boston Globe και υπό το σύνθημα #EnemyOfNone (Εχθρός κανενός), περισσότεροι από 200 δημοσιογραφικοί οργανισμοί απαντούν στον πολλαπλασιασμό των φραστικών επιθέσεων του Αμερικανού προέδρου εναντίον των ΜΜΕ, ο οποίος χαρακτηρίζει κατά βούληση “Fake News” (ψεύτικες ειδήσεις) όποιο ΜΜΕ δημοσιεύει πληροφορίες που δεν του αρέσουν.
Ο δισεκατομμυριούχος δεν διστάζει να χαρακτηρίζει ακόμη και μεγάλα μέσα «εχθρικά» ή «εχθρό του λαού».
«Έχουμε σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες έναν πρόεδρο ο οποίος επινόησε ένα μάντρα σύμφωνα με το οποίο όποιο ΜΜΕ δεν υποστηρίζει ανοικτά την πολιτική της παρούσας κυβέρνησης είναι ‘εχθρός του λαού’», γράφει σήμερα στο κύριο άρθρο της η Globe.
«Είναι ένα από τα πολλά ψέματα που διαδίδει ο πρόεδρός μας όπως ένας κοινός τσαρλατάνος που έριχνε σκόνη ή ‘μαγικό νερό’ σε ένα πλήθος γεμάτο ελπίδα», συνεχίζει η εφημερίδα.
Σύμφωνα με την Globe, αυτή η στάση του Τραμπ απέναντι στα ΜΜΕ ενθαρρύνει ισχυρούς άνδρες όπως ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν ή ο Τούρκος ομόλογός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μεταχειρίζονται τους δημοσιογράφους σαν να ήταν εχθροί.
Οι New York Times, που αποτελούν συχνά στόχο του προεδρικού υβρεολογίου, δημοσίευσαν ένα σύντομο κύριο άρθρο υπό τον τίτλο, με κεφαλαία γράμματα, «Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ», υπενθυμίζοντας πως ο λαός έχει δικαίωμα να ασκεί κριτική στον Τύπο.
«Όμως το να επιμένετε ότι οι αλήθειες που δεν σας αρέσουν είναι ‘fake news’ είναι επικίνδυνο για τη δημοκρατία», γράφουν οι Times.
Άλλα ΜΜΕ σε όλη τη χώρα υπερασπίστηκαν τον ρόλο του Τύπου, που συνίσταται, σύμφωνα με ορισμένες από αυτές, στην εξοικονόμηση χρόνου για τους φορολογούμενους.
«Οι δημοσιογράφοι καλύπτουν ανιαρές κυβερνητικές συναντήσεις και αποκωδικοποιούν τους τρόπους χρηματοδότησης του δημόσιου σχολείου, ώστε να μην χρειαστεί να το κάνετε εσείς», γράφει η Arizona Daily Star. «Δεν είναι κάτι τόσο σημαντικό όσο η πρώτη τροπολογία [του αμερικανικού Συντάγματος], αλλά μπορεί να εξυπηρετεί!».
Για τους υπέρμαχους της ελευθερίας του Τύπου, οι δηλώσεις του Τραμπ συνιστούν απειλή για τον ρόλο του Τύπου απέναντι στην εξουσία και είναι αντίθετες με την πρώτη τροπολογία του Συντάγματος που εγγυάται την ελευθερία της έκφρασης και προστατεύει τους δημοσιογράφους.
«Δεν πιστεύω πως ο Τύπος πρέπει να μείνει χωρίς να κάνει τίποτα και να υποφέρει, πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό του όταν ο πιο ισχυρός άνθρωπος στον κόσμο προσπαθεί να εξασθενίσει την πρώτη τροπολογία», εκτιμά ο Κεν Πόλσον, πρώην αρχισυντάκτης της εφημερίδας USA Today και ένας από τους υπευθύνους του Newseum, του μουσείου των ειδήσεων στην Ουάσινγκτον.
Όμως αμφισβητεί την αποτελεσματικότητα αυτής της εκστρατείας ευαισθητοποίησης: «Οι άνθρωποι που διαβάζουν το κύριο άρθρο δεν έχουν ανάγκη να πειστούν. Δεν είναι εκείνοι που ουρλιάζουν (στους δημοσιογράφους) στις προεδρικές συναντήσεις».
Όπως λέει ο ίδιος, απέναντι στις επιθέσεις του Λευκού Οίκου, τα ΜΜΕ πρέπει να ξεδιπλώσουν μια ευρύτερη εκστρατεία «μάρκετινγκ» προκειμένου να υπογραμμίσουν τη σημασία της ελευθερίας του Τύπου ως θεμελιώδους αξίας.
Ωστόσο η σημερινή πρωτοβουλία θα μπορούσε να χαλυβδώσει τους υποστηρικτές του προέδρου, που μπορεί να δουν σε αυτήν μια απόδειξη πως τα ΜΜΕ συνασπίζονται εναντίον του.
«Τα ΜΜΕ οργανώνουν μια επίθεση περισσότερο μελετημένη και δημόσια από ποτέ εναντίον του Ντόναλντ Τραμπ» και εναντίον «του μισού της χώρας που τον υποστηρίζει», έγραψε στο Twitter ο Μάικ Χάκαμπι, Ρεπουμπλικανός πρώην κυβερνήτης και σχολιαστής στο συντηρητικό τηλεοπτικό δίκτυο Fox News.
Ακόμη και επικριτές του προέδρου έχουν τις αμφιβολίες τους. Όπως ο Τζακ Σέιφερ, του Politico, που εκτιμά πως η συντονισμένη προσπάθεια «θα έχει σίγουρα ένα αντιπαραγωγικό αποτέλεσμα».
Όμως για τους υποστηρικτές των ΜΜΕ, το διακύβευμα είναι πολύ σημαντικό για να δεχθούν πως οι προεδρικές δηλώσεις είναι εκτός ελέγχου.
Ορισμένοι εκτιμούν πως οι δηλώσεις του προκάλεσαν απειλές εναντίον δημοσιογράφων και θα μπορούσαν επίσης να έχουν δημιουργήσει ένα εχθρικό κλίμα το οποίο οδήγησε σε βίαιες επιθέσεις όπως εκείνη εναντίον της Capital Gazette στην Ανάπολις (Μέριλαντ) στα τέλη Ιουνίου, όπου πέντε άνθρωποι σκοτώθηκαν από έναν δράστη που είχε μια διένεξη με την εφημερίδα.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση της Ipsos, 43% των Ρεπουμπλικάνων πιστεύουν πως ο πρόεδρος πρέπει να έχει την εξουσία να κλείνει τα ΜΜΕ που τηρούν μια «κακή στάση».
Παραμύθι χωρίς όνομα
Τα όσα συνέβησαν στην Ανατολική Αττική με ακέραιη ευθύνη των κυβερνώντων ήταν φυσικό να ακυρώσουν τις παράτες για την υποτιθέμενη έξοδο από τα Μνημόνια την Δευτέρα. Η κυβέρνηση κατά την γνωστή της τακτική αποκρύπτει την πραγματικότητα από την ελληνική κοινωνία, η οποία πάντως με την εμεπιάι τρισήμισυ ετών αριστερής διακυβέρνησης έχει βιώσει τι αντιμετώπισε και γνωρίζει καλά και τι της ξημερώνει.
του Νίκου Σίμου
Θα εφησυχάσουμε εμείς ως λαός μέχρι το 2032, που είναι η περίοδος χάριτος του τμήματος του δανείου του EFSF που εξασφάλισε η κυβέρνηση με την μεταμνημονιακή συμφωνία. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας θα γελούν διότι οι επόμενοι είναι αυτοί που θα χειριστούν τα δύσκολα. Επιπλέον από το 2033 μέχρι το 2060 κάποιες γενιές θα έχουν πεθάνει με την ψευδαίσθηση ότι θα έχουν γλυτώσει. Μόνο υπό μία προϋπόθεση. Ότι στην…μετενσάρκωσή τους θα έχουν γεννηθεί π.χ. ως Τζαίημς Πάττερσον σε κάποια Σουηδία ή στην Αμερική και όχι ως Απόστολος Τάδε πάλι στην Ελλάδα!. Διότι τότε καήκανε εκ γενετής! Ούτε τους …νεκρούς δεν αφήνει σε ησυχία ο πρωθυπουργός μας!!
Τούτων ούτως εχόντων έχει ιδιαίτερη επικαιρότητα το διαχρονικά επίκαιρο, για χώρες σαν την Ελλάδα, βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα «Παραμύθι χωρίς όνομα». Διότι και στο παραμύθι, ο βασιλιάς της χώρας οπως και εδώ ο κυβερνήτης της, ήταν ο Αστόχαστος. Που είχε οδηγήσει την χώρα του στην κατάρρευση και στην πλήρη χρεοκοπία, με τους κατοίκους να εγκαταλείπουν τον τόπο τους. Οικονομική βοήθεια έπαιρνε η χώρα εκείνη από τα άλλα βασίλεια μέχρι που κάποια μέρα αντί οικονομικής βοήθειας εστάλη μία γαϊδουροκεφαλή! Θυμίζει κάτι; Και κάποτε εξεγέρθηκε –στο Παραμύθι, βεβαίως- ο λαός και έδιωξε αυτούς που είχαν εισβάλει για να τον κατακτήσουν.
Αυτή είναι η διδακτική ιστορία… Εκτός και αν απαγορευθεί η κυκλοφορία του μαζί με τα «Μυστικά του Βάλτου» λόγω της ιδίας συγγραφέως που ξεσηκώνει σε αλυτρωτισμό. Διότι το άρθρο 8 της Συμφωνίας των Πρεσπών προβλέπει επιτροπή εμπειρογνωμόνων που θα αναθεωρήσει σχολικά βιβλία και βοηθητικό υλικό εφ’ όσον έχουν αλυτρωτικές αναφορές. Πάει ο Παύλος Μελάς… Και μαζί και ο Αστόχαστος της ενορατικής Δέλτα!