27.5 C
Athens
Αρχική Blog Σελίδα 21627

Πρόταση 200 εκατ. του Κατάρ σε Ζιντάν

Το Κατάρ προσφέρει 200 εκατομμύρια για να Ζιντάν να οδηγήσει την εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2022, που βεβαίως θα διοργανώσει το εμηράτο της μέσης Ανατολής!
 Η αποκάλυψη έγινε μέσω ενός tweet του Ναγκίμπ Σαουίρις, Αιγύπτιου μεγιστάνα των τηλεπικοινωνιών και ιδιοκτήτη της Wind που ανέφερε ότι «ο Ζιντάν θα προπονεί την εθνική ομάδα του Κατάρ για το Παγκόσμιο Κύπελλο 2022: 50 εκατομμύρια για κάθε ένα από τα τέσσερα χρόνια».
 Μάλιστα η Gazzetta dello Sport, ανέφερε ότι η προσφορά του Κατάρ έχει ήδη γίνει, ενώ σχετικά δημοσιεύματα υπήρξαν από As και Marca

 

Attica Group: Άνοδος πωλήσεων το Α’ τρίμηνο

Αύξηση των ενοποιημένων πωλήσεων και του μεταφορικού έργου, παρουσιάζουν τα αποτελέσματα του πρώτου τριμήνου 2018 για την Attica Group, θυγατρική εταιρία του Ομίλου Marfin Investment Group (MIG).

Συγκεκριμένα,  οι ενοποιημένες πωλήσεις ανήλθαν σε 49,43 εκατ. ευρώ έναντι 44,83 εκατ. το α’ τρίμηνο 2017 (αύξηση 10,3%) ενώ βελτιώθηκαν σημαντικά τα αποτελέσματα προ Φόρων, Χρηματοδοτικών, Επενδυτικών Αποτελεσμάτων και Αποσβέσεων (EBITDA),  που παρουσιάζουν ζημιές 1,33 εκατ.ευρώ έναντι 4,00 εκατ. ευρώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2017. 

Η απόκλιση στο EBITDA μεταξύ των δύο τριμήνων οφείλεται κυρίως στην αύξηση του κύκλου εργασιών του Ομίλου, και σημειώθηκε παρά την αυξητική πορεία των τιμών των καυσίμων κατά το α’ τρίμηνο 2018.

-ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΟ ΕΡΓΟ-
 

Κατά την περίοδο Ιανουαρίου – Μαρτίου 2018 διακινήθηκαν με τα πλοία του Ομίλου συνολικά 603 χιλ. επιβάτες, έναντι 535 χιλ. το α΄ τρίμηνο 2017, 92 χιλ. Ι.Χ. οχήματα έναντι 79 χιλ. την αντίστοιχη περυσινή περίοδο και 73 χιλ. φορτηγά οχήματα έναντι 68 χιλ. το α΄ τρίμηνο 2017. Εκτελέστηκαν συνολικά 1,1% λιγότερα δρομολόγια σε σχέση με το α΄ τρίμηνο 2017.

Τέλος, σημειώνεται ότι στις 25 Μαΐου 2018 η Εταιρία ανακοίνωσε την ολοκλήρωση της διαδικασίας εξαγοράς του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών (50,30%) της ΧΕΛΛΕΝΙΚ ΣΗΓΟΥΕΙΣ Α.Ν.Ε. (HSW). Η Διοίκηση της Εταιρίας προχωρεί άμεσα στη λειτουργική ενσωμάτωση της HSW στην Attica Group και αναμένει εντός του επόμενου δεκαπενθημέρου να ολοκληρωθούν οι απαιτούμενες συμβατικές ενέργειες για την απόκτηση επιπρόσθετου ποσοστού 48,53% από τις «Μινωικές Γραμμές Α.Ν.Ε.», διαμορφώνοντας το συνολικό ποσοστό συμμετοχής της στο μετοχικό κεφάλαιο της HSW σε 98,83%.
 

Με “μαύρα” τα κυλικεία Υπουργείου!

Kυλικεία χωρίς ταμειακές αποδείξεις, δηλαδή χωρίς την έκδοση αποδείξεων λειτουργούν τα κυλικεία στο υπουργείο Ναυτιλίας, κάτι που παραδέχτηκε και ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Παναγιώτης Κουρουμπλής.

Εδώ και πολλά χρόνια τα τρία κυλικεία του αλλά και το μαγειρείο των Λιμενικών φέρονται να λειτουργούν χωρίς ξεκάθαρο νομικό και φορολογικό πλαίσιο, καθώς δεν υπάρχουν ταμειακές μηχανές, άρα δεν κόβονται και αποδείξεις ενώ υπάρχουν συναλλαγές με πολίτες.

Το θέμα ανέδειξε ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής σημειώνοντας ότι υπάρχουν καταγγελίες που κάνουν λόγο για έσοδα μισού εκατομμυρίου.  Αυτά τα οικονομικά μεγέθη φαίνονται μόνο στα βιβλία που διατηρεί το Λιμενικό Σώμα, καθώς τα κυλικεία και το μαγειρείο λειτουργούν με βάση εσωτερικό κανονισμό χωρίς κάποια υπουργική εγκύκλιο και ο έλεγχος γίνεται από τις υπηρεσίες του Σώματος και όχι από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων εσόδων, σε ό,τι αφορά το κυλικείο τουλάχιστον.

Σύμφωνα με στελέχη του Λιμενικού Σώματος, «το ποσό που φαίνεται στα βιβλία είναι μικρότερο, ενώ στην πραγματικότητα αγγίζει τις 150.000 ευρώ από τα κυλικεία, ενώ η Λέσχη λειτουργεί χωρίς κέρδος».

Ακριβώς επειδή τα κυλικεία είναι στην ευθύνη του Λιμενικού Σώματος, με λιμενικούς να εργάζονται σε αυτά, τα έσοδα τα διαχειρίζεται το ίδιο αποδίδοντας τα μισά στον Ειδικό Κλάδο Οικονομικής Ενίσχυσης Μερισματούχων Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού ο οποίος λειτουργεί ως Ειδικός Λογαριασμός του Μετοχικού Ταμείου Ναυτικού και τα υπόλοιπα τα κρατά το ίδιο για δική του χρήση.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, «τα έσοδα αυτά αποτελούν ένα “μαύρο ταμείο” το οποίο μπαλώνει τις οικονομικές τρύπες» από τις λειτουργικές ανάγκες του Σώματος, οι οποίες στα χρόνια του Μνημονίου έχουν αυξηθεί πολύ λόγω της υποχρηματοδότησης.

Υπάρχουν όμως πολλά ερωτηματικά για το πού τελικά καταλήγουν τα έσοδα των κυλικείων μια και οι αποφάσεις εκτέλεσης δεν φαίνονται στο ΔΙΑΥΓΕΙΑ και τελικά, αν εξυπηρετούν τις πραγματικές ή τις εικονικές ανάγκες του Σώματος.

«Είναι ένα εσωτερικό σύστημα» υποστήριξε ο υπουργός Ναυτιλίας, Παναγιώτης Κουρουμπλής, μιλώντας στον Σκάι. Οπως είπε, αυτή η κατάσταση ισχύει για πολλά χρόνια και τώρα βρίσκεται σε διαδικασία αλλαγής.

Πάντως αυτή τη στιγμή οι νομικές υπηρεσίες να προετοιμάζουν την Υπουργική Απόφαση για την επίσημη ίδρυση της Λέσχης Λιμενικών και τους κανόνες που θα τη διέπουν.

ΠΗΓΗ: ΕΛ.ΤΥΠΟΣ, iefimerida

Πόσο θα κοπούν οι συντάξεις;

Μειώσεις που φτάνουν κατά μέσο όρο τα 160 ευρώ τον μήνα βγάζει ο επανυπολογισμός των συντάξεων και το ψαλίδι του 18% στις καταβαλλόμενες συντάξεις ενώ σε κάποιες περιπτώσεις η περικοπή αγγίζει και 277 ευρώ στην κύρια σύνταξη.

Σύμφωνα με τον Ελεύθερο Τύπο ο συνολικός λογαριασμός από ένα επεξεργασμένο αρχείο 1.540.000 επανυπολογισμένων συντάξεων που έχει δοθεί από το υπουργείο Εργασίας στην τρόικα δείχνει μειώσεις της τάξης των 132 εκατ. ευρώ το μήνα από τον Δεκέμβριο του 2018 για 940.000 συνταξιούχους.

Ο λογαριασμός αυτός βγαίνει στα 1,58 δις. ευρώ για το 2019 ενώ η κυβέρνηση δεσμεύτηκε στην τρόικα για 1,8 δις. ευρώ.

Στους 940.000 δεν περιλαμβάνονται οι συνταξιούχοι του Δημοσίου δηλαδή είναι έξω από το «αρχείο» των επανυπολογισμένων συντάξεων περίπου 600.000 συνταξιούχοι. Για την πλειονότητα όμως των συνταξιούχων του Δημοσίου προκύπτουν μειώσεις και σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων υπηρεσιών, το 80% ή περίπου για 480.000 δικαιούχους τα «ενημερωτικά συντάξεων» έχουν «ψαλίδι» από 12% έως 18%.

Σημειώνεται ότι ο μέσος όρος των απωλειών αφορά τα μέχρι τώρα στοιχεία.  Ανά συνταξιούχο οι μειώσεις για άλλους θα είναι μικρότερες των 160 ευρώ (π.χ. 90 ευρώ) και για άλλους μεγαλύτερες (π.χ. 230 ευρώ) από κύρια και επικουρική σύνταξη.

Με το αρχείο των συντάξεων του Δημοσίου οι κατά κεφαλήν μειώσεις βγαίνουν μεγαλύτερες και «κλειδώνουν» περίπου στα 200 ευρώ μηνιαίας απώλειας από κύρια και επικουρική σύνταξη.

 

Έξτρα φόρο 760€ δείχνουν τα πρώτα εκκαθαριστικά

Τα πρώτα στοιχεία από τις πρώτες φορολογικές δηλώσεις που έχουν κατατεθεί για φέτος, ήρθαν στο φως της δημοσιότητας και τα στοχεία δείχνουν ότι οι περισσότεροι θα βρεθούν αντιμέτωποι με… φουσκωμένα ραβασάκια.

Μέχρι στιγμής, ο επιπλέον φόρος που πρέπει να πληρώσουν όσοι φορολογούμενοι έχουν υποβάλλει δηλώσεις και έχουν χρεωστικά εκκαθαριστικά, ανέρχεται στα 706 ευρώ.

Οσοι έχουν λαμβάνειν από την εφορία μέχρι την 1η Ιουνίου που είναι και τα τελευταία στοιχεία από τις εκκαθαρισμένες δηλώσεις που έχουν αναρτηθεί από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων ανέρχονται σε 191.822 φορολογούμενους επί συνόλου 1.439.596 που έχουν καταθέσει δηλώσεις.

Το ποσοστό των πιστωτικών εκκαθαριστικών είναι στο 13,32% και το μέσο ποσό επιστροφής διαμορφώνεται στα 307,6 ευρώ.

Το 33,59% των εκκαθαρισμένων δηλώσεων είναι χρεωστικό με το ποσό του συμπληρωματικού φόρου για τους 483.595 φορολογούμενους που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία να φθάνει στο συνολικό ποσό των 341.892.918 ευρώ.

Περισσότερες από τις μισές φορολογικές δηλώσεις, 764.179 στο σύνολο, είναι μηδενικές.

Μέχρι τώρα έχουν υποβληθεί 626.695 Ε2 και 169.503 Ε3.

Σημειώνεται ότι η προθεσμία για την υποβολή των φορολογικών δηλώσεων λήγει στο τέλος Ιουνίου.

Η Κυβέρνηση με ποιον είναι; Με την Ελλάδα ή με τα Σκόπια;

Τις τελευταίες ώρες έχουν κατακλύσει τα τηλεοπτικά παράθυρα, τις στήλες των εφημερίδων και το διαδίκτυο, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφοι (κυρίως προερχόμενοι από την Αυγή) οι οποίοι προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη για την ανάγκη αποδοχής της άθλιας συμφωνίας που διέρρευσε σχετικά με το Σκοπιανό. Κοντά σε αυτούς τα γνωστά Συριζοτρόλ, όπου δεν αφήνουν άνθρωπο σε χλωρό κλαρί, αν τύχει να διαφωνήσει με την εκχώρηση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

Ενδιαφέρον ασφαλώς και έχει η αντίδρασή τους που δείχνει μια από καιρό επικοινωνιακή προετοιμασία μπροστά στην κριτική που επρόκειτο να υποστούν. Είναι προφανές ότι η στρατηγική τους έχει απολύτως αμυντικά χαρακτηριστικά, δηλαδή επιχειρήματα που κινούνται στα όρια των fake news προκειμένου να «πείσουν» για την ορθότητα της επιλογής τους.

  • Λένε για παράδειγμα (συγκεκριμένα το επιχείρημα αυτό ακούστηκε από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό) ότι «αν πετύχουμε σύνθετη ονομασία θα πρόκειται για μεγάλη νίκη, μιας και τόσα χρόνια 140 χώρες αναγνώριζαν τα Σκόπια με το όνομα Μακεδονία»

Απάντηση: Είναι προφανές ότι το επιχείρημα αυτό είναι αστείο. Γιατί αν ίσχυε, τα Σκόπια θα προσπερνούσαν την Ελλάδα και θα επεδίωκαν να αναγνωριστούν από 150, 160, από όλες δηλαδή τις χώρες, χωρίς να νοιάζονται για τη δική μας γνώμη. Ασφαλώς όμως, ουδεμία αξία έχει για τα Σκόπια το πώς θα τα αποκαλεί η Τανζανία ή το Νεπάλ στις διακρατικές τους σχέσεις. Αντίθετα το μόνο που τους απασχολεί είναι να εξασφαλίσουν την πιστοποίηση του ονόματός τους από τους νόμιμους ιδιοκτήτες του, δηλαδή από τους Έλληνες. Ασφαλώς λοιπόν, δεν θα πρόκειται για νίκη, αλλά για γιγαντιαία ήττα, μια και θα έχουμε παραχωρήσει την πιστοποίηση στους Σκοπιανούς, με την δική μας επιρροή να περιορίζεται στο νότιο τμήμα κάποιας περιφέρειας.

  • Ισχυρίζονται ότι το θέμα δεν λύθηκε τόσα χρόνια λόγω της εμμονής του Αντώνη Σαμαρά το 1992, όπου κόντρα σε όλους απέρριψε, τη σύνθετη ονομασία.

Απάντηση:  Το 1992  η απόφαση για απόρριψη της σύνθετης ονομασίας ελήφθη σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των πολιτικών κομμάτων (πλην ΚΚΕ) συμπεριλαμβανομένου και του τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ!  Με λίγα λόγια, τόσο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όσο και το πρόδρομο κόμμα του κ. Τσίπρα ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, είχαν την ίδια ακριβώς θέση με τον Αντώνη Σαμαρά, απορρίπτοντας τη σύνθετη ονομασία που θα περιελάβανε τον όρο Μακεδονία. Με μία μόνο διαφορά: Ο Αντώνης Σαμαράς έμεινε πιστός στην άποψή του, σε αντίθεση με το κόμμα του κ. Τσίπρα που άλλαξε θέση με την γνωστή ταχύτητα των οβιδιακών μεταμορφώσεών του.

  • Ισχυρίζονται ότι ο Σαμαράς φταίει για το πρόβλημα, γιατί το 1990- 1992 θα μπορούσε να κερδίσει κάτι…

Απάντηση: Ο μόνος πολιτικός που κέρδισε χειροπιαστούς διεθνείς όρους που απαγόρευαν στο κρατίδιο να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία» ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Συγκεκριμένα  στις 16/12 του 1991 κατάφερε και εξασφάλισε από την τότε ΕΟΚ, ως προϋπόθεση αναγνώρισης των Σκοπίων, την υιοθέτηση   συνταγματικών και πολιτικών εγγυήσεων από τους γείτονές ότι: α) Δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις, β) Δεν ασκούν εχθρική προπαγάνδα, γ) Δεν χρησιμοποιούν ονομασία που υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».

Θυμίζουμε ότι τότε το σύνολο του πολιτικού κόσμου (συμπεριλαμβανομένου του Συνασπισμού, αλλά και των Πασοκογενών Κουρουπλήδων) πανηγύριζε για την «τεράστια εθνική επιτυχία του Αντώνη Σαμαρά».

Να σημειωθεί ότι τυπικά οι όροι αυτοί ισχύουν μέχρι σήμερα, και μάλιστα επικαιροποιήθηκαν σε σύνοδο κορυφής το 2013.

  • Ισχυρίζονται ότι ο Αλ. Τσίπρας εφαρμόζει ακριβώς την πολιτική του Κώστα Καραμανλή, ο οποίος αποδεχόταν σύνθετη ονομασία – erga-omnes.

Απάντηση: Ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνησή του ποτέ δεν αποδέχτηκε την ύπαρξη «Μακεδονικής ταυτότητας» και «Μακεδονικής γλώσσας», όπως κάνει ανοιχτά πλέον ο κ. Τσίπρας. Θεωρούσε ότι ο αλυτρωτισμός εκπορευόταν (και) από αυτά τα δύο συστατικά του αυτοαποκαλούμενου «Μακεδονικού έθνους». Ως εκ τούτου, η κυβέρνησή του ουδέποτε δέχτηκε μείζονες υποχωρήσεις στο ζήτημα, επιβάλλοντας με επιτυχία, το περίφημο βέτο στο ΝΑΤΟ.

  • Ισχυρίζονται ότι η γλώσσα του κρατιδίου δεν μπορεί να αλλάξει, είναι η «Μακεδονική» και έχει εκχωρηθεί από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή στα Σκόπια το 1977 σε κάποια σύνοδο του ΟΗΕ.

Απάντηση: Προφανώς πρόκειται για απαράδεκτο ψέμα, που ούτε οι ίδιοι οι Σκοπιανοί δεν έχουν τολμήσει να εκστομίσουν. Θυμίζουμε μόνο τη διαφορά μεταξύ της σημερινής κυβέρνησης (η οποία σερβίρει το παραπάνω «επιχείρημα») και του τ. Πρωθυπουργού Α.Σαμαρά ο οποίος ως προεδρεύων της Ε.Ε., παρουσία των τριών Οργάνων της Ε.Ε., είχε αποστομώσει Σκοπιανό δημοσιογράφο, δηλώνοντας του ότι «δεν γνωρίζει να υφίσταται Μακεδονική γλώσσα». Επίσης, γι αυτό το ζήτημα απάντηση έδωσε χθες και ο πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και διακεκριμένος γλωσσολόγος Γ.Μπαμπινιώτης, ο οποίος διέψευσε τα επιχειρήματα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι «Το μόνο θέμα που συζητήθηκε σε εκείνη τη διάσκεψη του ΟΗΕ ήταν ο μεταγραμματισμός τοπωνυμίων με λατινικούς χαρακτήρες διαφόρων χωρών μεταξύ των οποίων και των Σκοπίων» εξήγησε ο κ. Μπαμπινιώτης. «Δεν ετέθη ποτέ θέμα αναγνώρισης της γλώσσας των Σκοπίων ως ‘’Μακεδονικής’’»

  • Ισχυρίζονται τέλος, ότι δεν μπορεί να αποτραπεί μια σύνθετη ονομασία, μιας και με το όνομα FYROM παραδώσαμε στα Σκόπια σύνθετο όνομα το οποίο περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία»

Απάντηση: Πρόκειται για απίστευτη ανοησία. Τα Σκόπια θεωρούν το όνομα αυτό εξόχως απαξιωτικό για την υπόστασή τους, μιας και τους προσδίδει χαρακτηριστικά ΤΕΩΣ (και όχι νυν) «Μακεδόνων», υπό το παλαιό πλαίσιο της υπόστασής τους εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. Σε πολλές μάλιστα επίσημες συνόδους είχαν επιχειρήσει να αλλάξουν τον χαρακτηρισμό αυτό, με το «επιχείρημα» ότι δεν μπορεί ένας λαός να αποκαλείται ως «τέως Μακεδονικός υπό την ομπρέλα μιας διαλυμένης Ομοσπονδίας».

Αυτά είναι ορισμένα από τα επιχειρήματα με τα οποία προσπάθησαν οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ τις τελευταίες ώρες να δικαιολογήσουν την μεγάλη εθνική ήττα στην οποία παρασύρουν τη χώρα.

Η λήθη πάντα θεωρούσαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους συμμάχους της προπαγάνδα τους. Αλλά μάλλον εδώ έκαναν λάθος!

Γιώργος Μουρούτης

45χρονος ποδοσφαιριστής στο Μουντιάλ!

Το μεσημέρι της Παρασκευής 15 Ιουνίου 2018 θα καταγραφεί μία από τις σπανιότερες περιπτώσεις στην Ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου και ειδικότερα του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Εκτός σοβαρού απροόπτου, ο Εσάμ Ελ Χανταρί θα παραταχθεί ως βασικός τερματοφύλακας της εθνικής Αιγύπτου, που στο πλαίσιο της πρεμιέρας του Μουντιάλ 2018 θ’ αντιμετωπίσει την Ουρουγουάη.

Η μοναδικότητα της στιγμής έγκειται στο γεγονός ότι ο Χανταρί «βαδίζει» προς το 46ο έτος της ηλικίας του και, κατά συνέπεια, θα γίνει ο γηραιότερος ποδοσφαιριστής που έχει λάβει μέρος στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση.

Άγνωστος στην Ευρώπη και από την συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιρόφιλων, ο γεννημένος στις 15 Ιανουαρίου 1973, στην περιοχή Νταμιέτα της Αιγύπτου, και ύψους 188 εκατοστών Αφρικανός δηλώνει στην γαλλική εφημερίδα «L Equipe»: «Γεννήθηκα τερματοφύλακας».

Στην πατρίδα του, είναι πασίγνωστος και το προσωνύμιο που του έχουν αποδώσει οι συμπατριώτες του, λέει πολλά… «Μεγάλο φράγμα» φωνάζουν τον Χανταρί οι Αιγύπτιοι, έναν ποδοσφαιριστή που πίσω από το βλοσυρό παρουσιαστικό, κρύβει έναν άνθρωπο με βαθιά έντονη προσωπικότητα και πνευματώδη, που χαίρει καθολικής εκτίμησης.

«Πάντα ήμουν τερματοφύλακας, είτε παίζαμε 5χ5, είτε 7χ7. Όμως ο πατέρας μου δεν ήθελε να γίνω ποδοσφαιριστής. Θεωρούσε ότι δεν είναι ζωή αυτή» τονίζει ξετυλίγοντας το κουβάρι των αναμνήσεων ο Χανταρί και συνεχίζει: «Μάλιστα, έκαψε τα αθλητικά μου ρούχα μπροστά μου! Αισθάνθηκα κατεστραμμένος. Το ότι έπαιξα ποδόσφαιρο, το οφείλω στην μητέρα μου. Ήταν το μυστικό μας. Πήγαινα να παίξω, κρύβοντας τα ρούχα μέσα στο παντελόνι μου. Πηδούσα από το παράθυρο για να φύγω. Όταν επέστρεφα γεμάτος λάσπη, πήγαινα σ’ ένα ποτάμι κοντά στο σπίτι μου για να πλυθώ. Και έμπαινα πάλι στο σπίτι από το παράθυρο, για να μην περάσω μπροστά από τον πατέρα μου. Έπρέπε να κάνω όλα αυτά για να γίνει πραγματικότητα το όνειρό μου. Στο σχολείο δεν ήμουν καλός μαθητής. Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω τερματοφύλακας. Εάν δεν γινόμουν ποδοσφαιριστής, δεν ξέρω τι θα έκανα. Σίγουρα κάτι που έχει δράση, ίσως αστυνομικός».

Στα 27 χρόνια της καριέρας του, ο Χανταρί έχει κατακτήσει 37 τίτλους, εκ των οποίων τρία Champions League Αφρικής και τέσσερα Κόπα Αφρικα. Επτά φορές πρωταθλητής Αιγύπτου με την Αλ Αχλί, ο 45χρονος τερματοφύλακας έχει κατακτήσει κι ένα κύπελλο Ελβετίας με τη Σιόν, ενώ μετρά 156 διεθνείς συμμετοχές. Όλα άρχισαν το 1991, όταν εντάχθηκε στην ομάδα της γενέτειρας του…

«Αρκετές φορές έκανε πολύ κρύο, αλλά έκανα προπόνηση με γυμνά χέρια, επειδή δεν είχα χρήματα για να αγοράσω γάντια. Υπέφερα, έλεγα δεν είναι δυνατόν, αλλά ήθελα να μείνω στην προπόνηση και κυρίως να μην δείχνω στους άλλους πόσο άσχημα περνάω. Κάποια στιγμή, κατάφερα να έχω ένα γάντι και ένιωθα πανευτυχής, γιατί είχα ένα χέρι προστατευμένο! Σήμερα, έχω γάντια για την βροχή, για το χιόνι, για τη ζέστη. Για εμένα είναι κάτι τρελό. Πολυτέλεια! Γιατί τα χέρια μου είναι πολύ σκληρά, φθαρμένα από το κρύο της Νταμιέτα»!

Στα 45 του χρόνια, σήμερα, ο Χανταρί αναγνωρίζει με ικανοποίηση την επίτευξη των τριών στόχων που είχε θέσει ως παιδί: «Ήθελα να γίνω τερματοφύλακας, να γίνω τερματοφύλακας της Αλ Αχλί και να γίνω τερματοφύλακας της εθνικής Αιγύπτου. Όταν ήμουν 19 ετών, είχα καταφέρει τους πρώτους δύο από τους στόχους μου. Στα 23 ήλθε και η μεταγραφή στην Αλ Αχλί. Βέβαια, στην πρώτη κατηγορία έκανα ντεμπούτο στα 19 με την Νταμιέτ, παρά το γεγονός ότι εκείνη την εποχή, σπανίως έπαιζαν τόσο νέοι ποδοσφαιριστές. Σταδιακά, δημιούργησα μία εικόνα, μία προσωπικότητα και έναν χαρακτήρα».

Συνεχίζοντας την εξιστόρηση της ζωής του, ο Χανταρί θυμάται πότε έγινε ευρύτερα γνωστός: «Ήταν το 1996 και στον αγώνα με αντίπαλο την Πορτ Φουάντ. Προηγηθήκαμε στο 2ο λεπτό και στα υπόλοιπα 88 λεπτά οι αντίπαλοι με «βομβάρδιζαν» διαρκώς. Αλλά τα κατάφερα και απέκρουσα κάθε προσπάθειά τους. Στις εξέδρες έβλεπαν το ματς όλα τα μέλη του τεχνικού επιτελείου της εθνικής ομάδας. Δεν το πίστευα. Τέσσερις ημέρες αργότερα ήμουν μέλος της εθνικής ομάδας»!

Όσον αφορά τις ποδοσφαιρικές αρχές που έχει αναπτύξει τόσα χρόνια, ο Αιγύπτιος τερματοφύλακας είναι απόλυτα …διαχρονικός: «Όταν δέχομαι αυστηρή κριτική, δεν θέλω κανένα έλεος. Όταν έχω χάσει έναν αγώνα, τιμωρώ τον εαυτό μου. Γνωρίζω πότε κάνω λάθος. Και όταν συμβαίνει αυτό, την ώρα που όλος ο κόσμος κοιμάται, εγώ κάνω προπόνηση. Όταν οι άλλοι είναι σε πάρτι, εγώ τρέχω. Ο ισχυρός άνθρωπος είναι αυτός που καταφέρνει να σηκωθεί»…

Ο Χανταρί «έκτισε» την καριέρα του σε όχι τόσο στέρεο έδαφος, δεδομένου ότι δεν έκανε μεταγραφή σε μεγάλη ομάδα ή μεγάλο πρωτάθλημα του εξωτερικού. «Όταν αποχωρήσω από την ενεργό δράση, δεν θέλω να μείνω στο ποδόσφαιρο. Έχω δώσει πάρα πολλά για να είμαι εδώ σήμερα. Δεν οδηγώ πολυτελή αυτοκίνητα και δεν ζω σε επαύλεις. Ζω και αναπνέω για το ποδόσφαιρο. Έτσι, όταν σταματήσω θέλω να φύγω απ’ όλα αυτά. Και να φροντίσω την οικογένειά μου, επειδή δεν το έχω κάνει τόσα χρόνια. Ακόμη και όταν παίζαμε στο εθνικό πρωτάθλημα, δεν τους έβλεπα συχνά, γιατί έμενα στις εγκαταστάσεις της ομάδας για να κάνω επιπλέον προπόνηση»…

Ποιος είναι όμως, ο Εσάμ Ελ Χανταρί, στην καθημερινότητα; «Μου αρέσει η ηρεμία. Μου αρέσει η μοναξιά, μένω με τον εαυτό μου, μιλώ με τον εαυτό μου πολύ συχνά. Όλοι οι τερματοφύλακες έχουν αυτήν την πλευρά, την λίγο περίεργη, την λίγο τρελή. Ένας τερματοφύλακας παραμένει πολύ μόνος. Είναι αυτή η μοναξιά που βγαίνει μερικές φορές τις ημέρες του αγώνα. Είμαι συγκεντρωμένος, διαθέτω μία εσωτερική δύναμη. Είμαι πιστός, αλλά δεν θεωρώ τον εαυτό μου θρησκόληπτο. Αυτή η εσωτερική δύναμη με ώθησε να ιδρύσω μία ποδοσφαιρική ακαδημία στην Νταμιέτα. Απλά προσπαθώ να κάνω καλό γύρω μου. Το κάνω αυτό γιατί είναι ο τρόπος μου να επιστρέψω αυτό που μου έδωσε ο Θεός. Όταν βρισκόμουν στην Αίγυπτο, πήγαινα πολύ συχνά στη Μέκκα. Τώρα πλέον, μένω δίπλα, αφού παζω στην Αλ Τααβουν της Σαουδικής Αραβίας».

Ολοκληρώνοντας την παρουσίαση του Χανταρί, η πιο …αναμενόμενη ερώτηση είναι μέχρι πότε θα παίζει ποδόσφαιρο… «Πολλοί άνθρωποι με ρωτούν εάν είμαι κουρασμένος να κάνω αυτή τη δουλειά μετά από 25 χρόνια καριέρας. Και απαντώ: Όχι! Είναι ένα δώρο, μια χάρη να βρίσκεσαι σε αυτό το περιβάλλον. Όσο το νιώθω αυτό, συνεχίζω. Όσο ο Θεός θέλει, θα μείνω. Όσο ο Θεός μου δίνει δύναμη και με στηρίζει, συνεχίζω. Αν το σώμα μου αρχίσει να αρνείται, τότε θα σταματήσω. Κανείς στον πλανήτη δεν μπορεί να πει στον Ελ Χανταρί «σταμάτα» και κάνε κάτι άλλο, πάρε την σύνταξη σου. Μόνο εγώ αποφασίζω»…

Ετοιμάζουν και την ανιψιά

Μετά την αποχώρησή της από την πολιτική ζωή, η ανιψιά Λεπέν χρειάσθηκε μόλις έναν χρόνο για να επανέλθει στο προσκήνιο. Το έκανε δημιουργώντας μια σχολή που προορίζεται για την ελίτ ολόκληρης της δεξιάς παράταξης, γεγονός που καταδεικνύει, σύμφωνα με τη Liberation, τη φιλοδοξία της να ανασυνθέσει το πολιτικό τοπίο.

Η Μαρίν Λεπέν μπορεί να είναι ήσυχη, τουλάχιστον όσο γίνεται, γράφει η γαλλική εφημερίδα. Όχι, η ανεψιά της, η Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν), δεν επιστρέφει στην πολιτική και αληθινά δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα, σε κάθε περίπτωση όχι αμέσως. Αν αυτόν τον καιρό έχει έντονη παρουσία στην επικαιρότητα, αυτό συμβαίνει λόγω του επιχειρηματικού σχεδίου της και δεν έχει καμιά σχέση με το γεγονός ότι τροφοδοτεί πρόθυμα τον θόρυβο στα μέσα ενημέρωσης γύρω από το πρόσωπό της. «Πιστεύω στην ειλικρίνειά της, πιστεύω στην εντιμότητά της, δεν έχει κρυφή ατζέντα», υπογράμμισε την Τρίτη η πρόεδρος του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου στο Radio Classique, βάζοντας πάγο στις ελπίδες των θαυμαστών της πρώην βουλευτίνας του Βοκλίζ και περιφερειακής συμβούλου της Προβηγκίας-Κυανής Ακτής, τη στιγμή που εκείνοι βλέπουν ένα θεϊκό προμήνυμα σε καθεμιά από τις εμφανίσεις του «ανερχόμενου αστεριού» της γαλλικής άκρας δεξιάς.

 Κρύο και ζεστό

Έπειτα από μια παρέμβαση που συζητήθηκε, τον Φεβρουάριο στην Ουάσινγκτον στη σύναξη της αμερικανικής ακροδεξιάς, ρατσιστικής και αντισημιτικής alt-right, της λεγόμενης «εναλλακτικής δεξιάς», η Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν) πραγματοποιεί εδώ και ημέρες διαδοχικές «εξομολογήσεις» στον Τύπο «της δεξιάς» (Valeurs actuelles, Boulevard Voltaire…). Μόλις έδωσε και νέο «λουκ» στο πατρώνυμό της, κάνοντάς το σκέτο Μαρεσάλ. Τίποτα σ’όλα αυτά δεν μοιάζει με αυτό που αποκαλούμε «αποχώρηση»: η 28χρονη Μαριόν Μαρεσάλ ανακοίνωσε επίσης ένα σχέδιο για τη δημιουργία σχολής πολιτικών επιστημών στη Λιόν και το βράδυ της Πέμπτης ήταν επίσημη προσκεκλημένη σ’ ένα συνέδριο στο Παρίσι, όπου θα λάβει δημόσια τον λόγο για πρώτη φορά από τον Ιούνιο 2017.

Το συνέδριο με τίτλο «Debranchons Mai 68» (Να τελειώνουμε με τον Μάη του ’68) οργανωνόταν από το Incorrect, ένα περιοδικό που συνδέεται με τη συντηρητική δεξιά –εκδίδεται από οικείους της Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν)–, και την ένωση των Βερσαλλιών «Eveilleurs d’esperance» (Αυτοί που αφυπνίζουν την ελπίδα), πάνω στην ιδέα ότι πρέπει «να εξαλείψουμε» αυτόν τον Μάη του ’68 που τόσο μισεί η σκληρή δεξιά. Ήταν μια χρυσή ευκαιρία για να εμφανισθεί ως η πρωταθλήτρια της δεξιάς, η οποία δηλώνει προστάτιδα της εθνικής κυριαρχίας, πατριωτική, φιλελεύθερη στην οικονομία και συντηρητική στις κοινωνικές αξίες και αναζητεί έναν αξιόπιστο ηγέτη.

Η αγαπημένη των μελών του Εθνικού Μετώπου (το 2014 είχε έρθει πρώτη στην ψηφοφορία των μελών για την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος και η δημοτικότητά της μόλις κέρδισε 7 μονάδες μεταξύ αυτών που δηλώνουν ότι συμπαθούν το Εθνικό Μέτωπο, όταν η θεία της έχασε άλλες τόσες, σύμφωνα με δημοσκόπηση του οργανισμού BVA) αποχώρησε από την πολιτική ζωή τον Μάιο 2017, μετά την ήττα της Μαρίν Λεπέν στις προεδρικές εκλογές, επικαλούμενη επισήμως «προσωπικούς λόγους». Είχε επίσης (ή μήπως κυρίως;) εξοργιστεί από το επίπεδο του ερασιτεχνισμού του Εθνικού Μετώπου στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας. Η αποστασιοποίηση αυτή επρόκειτο να της επιτρέψει επίσης να μην συνδεθεί με τις πολλαπλές υποθέσεις που απειλούν το κόμμα της ακροδεξιάς και συνεπώς να προετοιμάσει καλύτερα την επιστροφή της. Γι’ αυτή την επιστροφή, κανένας παρατηρητής δεν αμφιβάλλει αληθινά, έστω κι αν οι οικείοι της Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν) κάνουν πως, προς το παρόν, «ούτε αυτή δεν ξέρει», καθώς η κυρίως ενδιαφερόμενη το παίζει μια κρύο μια ζεστό στα μέσα ενημέρωσης: «Αν μια μέρα έχω το αίσθημα ότι μπορώ να είμαι αληθινά χρήσιμη, ότι έχω τη νομιμοποίηση για να επιστρέψω, γιατί όχι… Θα ξανακάνω ίσως πράγματα, είμαι ανίκανη να μείνω αδιάφορη για την κατάσταση της χώρας μου», δήλωσε στο πλατό του τηλεοπτικού δικτύου TLM της Λιόν. Σε κάθε περίπτωση, η επιστροφή της δεν θα μπορέσει να γίνει παρά μόνον μετά την επιτυχή ολοκλήρωση των «επαγγελματικών σχεδίων», που έχει υποσχεθεί να επιδιώξει.

Την εποχή της αποχώρησής της, η Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν) είχε ήδη αφήσει να πλανώνται αμφιβολίες για τις μελλοντικές προθέσεις της, δηλώνοντας στους υποστηρικτές της πως «δεν θα εγκαταλείψει την πολιτική μάχη» οριστικά. Όμως αυτή που είχε εκλεγεί ήδη από την ηλικία των 22 ετών το 2012, υπό την πίεση του παππού της, του Ζαν-Μαρί Λεπέν, είχε κυρίως διαβεβαιώσει πως θέλει «να γνωρίσει και άλλα πράγματα».

Ανακοίνωσε έτσι την περασμένη εβδομάδα τη δημιουργία του Ινστιτούτου Κοινωνικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών (ISSEP), το οποίο προβλέπεται να ανοίξει τον Σεπτέμβριο. Το ίδρυμα αυτό, του οποίου θα είναι διευθύντρια, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα υψηλού επιπέδου κέντρο ιδεολογικής εκπαίδευσης για μελλοντικά στελέχη της δεξιάς και της άκρας δεξιάς. Και εδώ το σημαντικό ήταν να μην δει κανείς σ’αυτό ένα πολιτικό, αλλά ένα «μεταπολιτικό», όπως η ίδια λέει, πρόγραμμα.

«Επανίδρυση»

Το ότι θέλει να προετοιμάσει το μέλλον με μια νέα γενιά ηγετών της δεξιάς, ένα φυτώριο στελεχών και μαχητικών μελών στην υπηρεσία της μελλοντικής φιλοδοξίας της, δεν είναι κάτι ανώδυνο. Με την προϋπόθεση ασφαλώς ότι θα επιστρέψει μια μέρα στην πολιτική… Αυτό θα γίνει αναγκαστικά μέσω του Εθνικού Μετώπου. «Στη Γαλλία παραμένουμε φυλακισμένοι στη φόρμα του ‘κόμματος’, με εξαίρεση τον Μακρόν», αναλύει ο Ζαν-Ιβ Καμί, διευθυντής του Παρατηρητηρίου Πολιτικών ριζοσπαστικοτήτων του Ιδρύματος Ζαν-Ζωρές. Ο πολιτειολόγος αμφιβάλλει πως μπορεί να αναδυθεί μια μέρα ένα «LREM της δεξιάς» (LREM, La Republique en marche, το κόμμα του Μακρόν). Αν έχει αυτή τη φιλοδοξία, η Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν) έχει ένα περίπλοκο χρονοδιάγραμμα πριν από το 2022.

Προς το παρόν όμως, έχει κάθε λόγο να περιμένει: το Εθνικό Μέτωπο βρίσκεται ακόμη σε πληρη «επανίδρυση» (το κόμμα της άκρας δεξιάς επρόκειτο να αποκτήσει χθες Παρασκευή το νέο του όνομα, «Εθνικός Συναγερμός») και η σημερινή επικεφαλής του φέρει ακόμη το στίγμα της αποτυχημένης προεδρικής υποψηφιότητάς της, ενώ συνεχίζει να δυσκολεύεται να κάνει τους ψηφοφόρους της να ξεχάσουν το καταστροφικό ντιμπέιτ της μεταξύ των δύο γύρων. Κι αυτό όταν η εικόνα της Μαριόν Μαρεσάλ (-Λεπέν) είναι άθικτη. Κυρίως, αντίθετα από τη θεία της, η νεαρή γυναίκα μοιάζει ελεύθερη από κάθε μηχανισμό (αν και εξακολουθεί να έχει την ταυτότητα του μέλους του Εθνικού Μετώπου). Όσο για τους LR (Les Republicains), το άλλο δεξιό αντιπολιτευόμενο κόμμα, αυτό πάσχει από σοβαρό πρόβλημα ηγεσίας. Ο Λοράν Βοκιέζ χάνει σε αξιοπιστία και δεν τον θέλουν ούτε μέσα στο ίδιο το στρατόπεδό του. Αναφέρεται εξάλλου τακτικά στις δημοσκοπήσεις μεταξύ των πολιτικών προσωπικοτήτων που εκτιμούν λιγότερο οι Γάλλοι, μετά την… Μαρίν Λεπέν. Μένει έτσι αρκετός χώρος σε όποιον θα ήθελε να ενσαρκώσει μια μέρα αυτή την περίφημη «ένωση των δεξιών», την οποία θεωρούν δυνατή πολλοί οι οποίοι στοιχηματίζουν στην ανασύνθεση του πολιτικού τοπίου μετά τον Μακρόν.

Στις επόμενες προεδρικές εκλογές, σύμφωνα με τον Ζαν-Ιβ Καμί, η πρώην βουλευτής θα έχει δύο επιλογές: «είτε παραχωρεί τη σειρά της και ξαναπαίρνει το κόμμα σε νέες βάσεις έπειτα από μια τρίτη αποτυχία της Μαρίν Λεπέν είτε γίνεται υποψήφια στη θέση της θείας της». Και γι’ αυτό θα πρέπει αυτή η τελευταία να της δώσει την ευκαιρία. Την Τρίτη, στο Radio Classique, η Μαρίν Λεπέν είπε και πάλι πως, όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, «αν κάποιος άλλος είναι βρίσκεται σε καλύτερη θέση, τότε θα τον υποστηρίξω, επειδή μάχομαι όχι για τον εαυτό μου, αλλά για τις ιδέες μας». Μήπως έχει κάτι στο μυαλό της;

 «Ασίστ» Καλαφάτη για τη Θεσσαλονίκη, φερέλπιδες σκόρερς και… χαμένοι στη μετάφραση

Του Βαγγέλη Μωυσή

Παρακολουθώντας τα τελευταία 24ωρα όλες τις ερμηνείες για την απόφαση του Σταύρου Καλαφάτη να μην είναι εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος και για το χρόνο που επέλεξε να την ανακοινώσει, είδα να ξετυλίγεται όλη η γκάμα από τη σοβαρότητα μέχρι… τους χαμένους στη μετάφραση!

Το «χρυσό βατόμουρο» των αναλύσεων, διεκδικούν επάξια ο δημοσιογράφος που ανέφερε το Σταύρο Καλαφάτη ως «μέχρι πρότινος επικεφαλής της δημοτικής αντιπολίτευσης» (δεν παραιτήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο, λέμε) και ένας «αναλυτής» εκ του προχείρου στα Social Media που θεωρεί πως ήταν βιαστική επιλογή που ανοίγει «βίαια και χωρίς ωριμότητα τη μάχη των διαδόχων». Γιγαντιαία ανάλυση η τελευταία, από πολιτικό νου που θεωρεί ότι η «μάχη» θα είναι όλο ευγένεια αν γίνει κανένα τρίμηνο προ των εκλογών, ή πως θα είναι καλύτερο να «τρέχει» κάποιος τελευταία στιγμή να βγάλει από τη μύγα ξύγκι, όπως έκανε αξιοπρεπέστατα το 2014 ο Καλαφάτης!

Όσοι λοιπόν, έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Σταύρου Καλαφάτη, μπορούν να αντιληφθούν, πως ούτε η δήλωση Δένδια περί Μπουτάρη έπαιξε ρόλο στις αποφάσεις του (άλλωστε το άδειασμα Δένδια ήρθε από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη), ούτε η σεναριογραφία που ξεκίνησε για άλλα ονόματα, ούτε βέβαια η… φωτοβολίδα νεοφώτιστου δημοτικού συμβούλου που δίνει συνέντευξη τύπου.

Άλλωστε ξέρετε τι ισχύει για τι φωτοβολίδες ε; Δεν λειτουργούν ποτέ αυτόνομα, ενώ έχουν αξία μόνο για εκείνους που τις εξαπολύουν και περιορισμένη διάρκεια…

Η κίνηση Καλαφάτη, είναι απολύτως συμβατή με την πορεία ενός πολιτικού που έχει αποδείξει πως όταν μιλάει, εννοεί αυτά που λέει και κρατάει το λόγο του… έμπρακτα! Ενεργός και όχι ενεργούμενος…

Είχε δηλώσει πως δεν είχε ριχτεί στη μάχη του 2014, ούτε τυπικά, ούτε μόνο για τις εκλογές. Το απέδειξε έμπρακτα: Παραιτήθηκε από υπουργός για να τη δώσει ολόψυχα και αποδείχτηκε πως αν είχε επαρκή χρόνο προετοιμασίας, θα είχε προλάβει να την μετατρέψει σε ντέρμπι…

Είχε υποσχεθεί πως θα τιμήσει την εντολή των Θεσσαλονικέων, με σοβαρή αντιπολίτευση στο Δημοτικό Συμβούλιο! Το απέδειξε έμπρακτα: Έχει συνεχή παρουσία στα δημοτικά συμβούλια. Έστειλε μήνυμα στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που ήθελε να τον ξανακάνει υπουργό αμέσως μετά τις εκλογές του 2014, να μην τον υπολογίζει, γιατί ήθελε να δώσει επαρκές βάρος στον αυτοδιοικητικό του ρόλο, τον οποίο τίμησε στο έπακρον. Δεν λαΐκισε, δεν έπεσε στο επίπεδο του Μπουτάρη, τον αντιμετώπισε θεσμικά και κλιμακώνοντας την σκληρότητα της κριτικής του σε πλήρη αναλογία με την κατάπτωση της διοίκησης που αντιμετώπιζε, αποδόμησε ουσιαστικά και σχεδόν ολοκληρωτικά το προφίλ μιας δημοτικής διοίκησης, με χαρακτηριστικά  “one man show”, αλλά ακριβώς αυτό, σώου, άνευ ουσίας. Στα θέματα της καθημερινότητας, στα θέματα… μη διαχείρισης κρίσεων (σκουπίδια, χιόνια, πλημμύρες, κ.α.), στο θέμα των Ποντίων και σ` εκείνο των Σκοπίων, δεν τον άφησε σε χλωρό κλαρί.

Δεσμεύθηκε ότι θα ανακοινώσει εγκαίρως τις αποφάσεις του, δίνοντας χρόνο και στην πόλη και στην παράταξή του, τη Ν.Δ., να αναδείξουν και να στηρίξουν τον επόμενο υποψήφιο δήμαρχο που θα στείλει τον Μπουτάρη σπίτι του και θα αλλάξει σελίδα στην πόλη. Στις εκλογές, που μπορεί να γίνουν τον Οκτώβριο του 2019 όπως προανήγγειλε ο Σκουρλέτης, αλλά μπορεί να γίνουν και τον Μάιο (σ.σ.: διαβάζεις γιγαντιαίε αναλυτή;), αν δικαιωθούν οι αντιδράσεις όσων θεωρούν αντισυνταγματικές τις μεθοδεύσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ…

Έμπρακτα, ο Σταύρος Καλαφάτης επιβεβαίωσε τους λόγους του, μόλις προ ημερών. Αισθάνεται πως βρίσκεται στην πιο παραγωγική του περίοδο και έχει πολλά να προσφέρει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και κρίνοντας από τις υπουργικές θητείες του και το έργο που …ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να «καπελώσει», ποιος μπορεί να διαφωνήσει; Έδωσε όμως το «σήμα» για την έγκαιρη ανάδειξη του κατάλληλου υποψηφίου που θα στηρίξει και η Ν.Δ. .

Και αυτό, αποτελεί ουσιαστικά «ασίστ» για γκόλ! Διότι τα δεδομένα λένε και –εξ όσων γνωρίζω- ο ίδιος ο Σταύρος Καλαφάτης το πιστεύει, πως όποιος υποψήφιος δήμαρχος έχει τη στήριξη της Ν.Δ. στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, θα νικήσει άνετα τον Γιάννη Μπουτάρη.

Ανήκω σ` εκείνους που πιστεύουν ότι πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για τον ίδιο τον Καλαφάτη, που θα έχει δώσει όλες τις μάχες στο δημοτικό συμβούλιο μέχρι εκείνη τη μέρα. Όμως, δεν εκπλήσσομαι που ο Καλαφάτης γυρνά την πλάτη στις εύκολες μάχες και προτιμά τις δύσκολες προκλήσεις…  Έτσι λειτούργησε το 2014, έτσι λειτουργεί και τώρα.

Τα δύσκολα είναι η αναδόμηση της χώρας μετά το ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί τάσσεται. Δικαίωμά του…

Άλλωστε, ο ίδιος επισημαίνει πως θα τιμήσει το ρόλο του ως επικεφαλής των «Εντάξει» στο Δημοτικό Συμβούλιο. Και όπως προείπα, απέδειξε πως ότι λέει το κάνει…

Οι φερέλπιδες σκόρερς, υπάρχουν. Και σίγουρα, δεν θα μπει αυτόματα η μπάλα στο «πλεκτό». Θα χρειαστεί, τόσο ένας ικανός και άξιος «γκολτζής» ως υποψήφιος για να αξιοποιήσει τη… στρωμένη μπαλιά του Καλαφάτη, όσο και με χαρακτηριστικά τέτοια, που δεν θα ακυρώνουν την ικανότητά του.

Και όσοι βιάζεστε να νομίζετε ότι «φωτογραφίζω» συγκεκριμένη επιλογή με την ποδοσφαιρική παρομοίωση, κάνετε λάθος. Κανέναν δεν φωτογραφίζω. Άλλωστε, προσωπικά είμαι κατά της λογικής, ότι η Ν.Δ. πρέπει να στηρίξει έναν «σταρ» απέναντι στο σταριλίκι του Μπουτάρη. Δεν το θεωρώ επαρκές κριτήριο. Αν ο «σταρ» έχει την διοικητική ικανότητα να αποδειχτεί καλός δήμαρχος ναι. Αλλά  όχι μόνο και μόνο επειδή είναι σταρ, να γίνει υποψήφιος… Διότι αν αποδειχτεί κακός δήμαρχος, η αξιοπιστία της ΝΔ θα υποστεί μεγάλο πλήγμα.

Ούτε τα σενάρια …μεταγραφής επιτυχημένου δημάρχου, είναι πολύ δόκιμα για να εμπνεύσουν τους Θεσσαλονικείς. Το επιχείρησε κάποτε και το ΠΑΣΟΚ με τον λαοφιλή ως δήμαρχο Καλαμαριάς Θρασύβουλο Λαζαρίδη. Και έφαγαν αμφότεροι τα μούτρα τους… Δεν τις καλοβλέπει τέτοιες μετακινήσεις ο Θεσσαλονικιός και ιδιαίτερα ο μπαγιάτης.

Και βέβαια, οι ενδιαφερόμενοι που αξίζουν πολλά στον χώρο τους, αλλά αφήνουν σήμερα να εννοηθεί πως θα ανακοινώσουν άλλοι την πιθανή υποψηφιότητά τους, αποδυναμώνουν εκ προοιμίου την προοπτική τους…

Η πόλη χρειάζεται μια ενωτική προσωπικότητα, που ακόμα και αν δεν είναι σταρ, θα μπορεί σίγουρα να συνενώσει στο πρόσωπό του τόσο το σύνολο των τάσεων της ΝΔ, όσο και δυνάμεις εκτός ΝΔ, ανεξαρτήτως «τάξεων»! Να ξέρει τις ανάγκες της πόλης, να «διαβάζει» τα προβλήματα και να βρίσκει τις λύσεις! Λόγω αξιοσύνης, πολιτικής σοβαρότητας και τεχνοκρατικής-διοικητικής ικανότητας… Άλλωστε, σοφός ηγέτης, δεν είναι αυτός που τα ξέρει όλα, αλλά αυτός που ξέρει πώς να ενεργοποιήσει κατά περίπτωση, αυτόν που γνωρίζει τέλεια… την περίπτωση!

Υ.Γ.: Για τον ρόλο του Ιβάν Σαββίδη και του περιβάλλοντός του σε όλα αυτά, θα τα πούμε σε επόμενο άρθρο…

Μarylin Monroe, ένα ατέλειωτο καλοκαίρι!

Ήρθε στον κόσμο την πρώτη μέρα του καλοκαιριού του 1926. Και ήταν ολόκληρη θερμότητα και φως. Μarylin Monroe το όνομά της, το διαχρονικό σύμβολο της γυναικείας θηλυκότητας, του σεξ. 

Βασανισμένη ύπαρξη, με πολλά θέματα ανοικτά, με προσωπική ζωή γεμάτη προβλήματα. Αλλά όταν εμφανιζόταν μπροστά στην κάμερα, έλαμπε! Οι θεατές δεν είχαν μάτια για άλλη ή άλλον ηθοποιό. Δεν είναι τυχαίο ότι στην ταινία “Ο πρίγκηπας και η χορεύτρια”, επισκίασε και αυτόν ακόμη τον μεγάλο θεατρικό Λόρενς Ολίβιε! Η κάμερα τη λάτρευε, κι αυτό ήταν ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός.

Εκανε συνώνυμή της την εικόνα της ξανθιάς σεξοβόμβας αλλά είχε και αξιοσημείωτη κωμική φλέβα, προκαλώντας γέλιο με τις αφελείς ατάκες της.

 

 

Αλλά, εκτός του κινηματογράφου, άφησε το αποτύπωμά της και στην πολιτική! Στις 19 Μαίου του 1962, στο Madison Square Garden, με παρόντες 15.000 Δημοκρατικούς, ο Πίτερ Λόφορντ, φίλος των Κένεντι βρίσκεται στη σκηνή και -αναγγέλει: «Και τώρα, κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι…η Μέριλιν!!!».

Ο προβολέας λούζει την Μέριλιν, η αίθουσα παραληρεί. Οταν, με μικρά βηματάκια, σαν γκέισα, μέσα σε ένα θεόστενο φόρεμα, η ντίβα φτάνει στο μικρόφωνο, ερμηνεύει την αθάνατη βερσιόν του «Happy Birthday, Mister President» επικρατεί απόλυτη, κατανυκτική σιωπή. Η Ντόροθι Κιλγκάλεν θα αποτυπώσει την ατμόσφαιρα στο χρονογράφημά της:«Ήταν σαν να έκανε έρωτα με τον Πρόεδρο μπροστά σε 40 εκατομμύρια τηλεθεατών».

Ο -εραστής της- Τζον Φ. Κένεντι χειροκροτεί ενθουσιωδώς. Το όλο σόου κράτησε μόλις επτά λεπτά, που όμως γράφτηκαν με ανεξίτηλο μελάνι στην ποπ ιστορία του εικοστού αιώνα.  

Λιγότερο από τρεις μήνες μετά, η Μέριλιν, στα 36της χρόνια, βρίσκεται στο κρεβάτι της νεκρή.Πολλές οι θεωρίες συνωμοσίας σχετικά με τον θάνατό της, αν -όντως- αυτοκτόνησε με χάπια και αλκοόλ, αν, στην εμμονή της να γίνει εκείνη “Πρώτη Κυρία”, εκβίαζε τον JFK με δημόσιες αποκαλύψεις. Αλλωστε είχε συνάψει ερωτική σχεση και με τον αδελφό του, τον Μπομπ..Ενώ ακουγόταν και ονόματα μεγαλομαφιόζων που εμπλέκονταν στο όλο story.

Ανεξαρτήτως όλων αυτών η Μέριλιν ακολούθησε την μοίρα των καταραμένων ειδώλων: έζησε γρήγορα, πέθανε νέα. Μη σταματώντας ποτέ να λάμπει. Σαν ένα ατέλειωτο καλοκαίρι…

Ανδημοσίευση από το poplike.gr

Drones για τον εντοπισμό άρρωστων πεύκων

Οι υπηρεσίες που εποπτεύουν τη γραφική περιοχή Yellow Mountain στην ανατολική Κίνα, γνωστή για τα όμορφα πεύκα σε διάφορα σχήματα, έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούν τις ιπτάμενες συσκευές, γνωστές ως drones, για να εντοπίζουν άρρωστα δέντρα. Το πρώτο drone απογειώθηκε στις 23 Μαΐου και παρακολούθησε μία περιοχή στο βορειοανατολικό τμήμα του βουνού. Τράβηξε ευκρινείς φωτογραφίες οι οποίες θα αποτελέσουν σημαντικό υλικό για τη αξιολόγηση της υγείας των πεύκων. 

Οι ειδικοί που εποπτεύουν στο βουνό υποστηρίζουν ότι η νόσος των πεύκων είναι μία σοβαρή επιδημική ασθένεια που επηρεάζει τα δέντρα. Πλήττει τα κλαριά τους τα οποία αρχίζουν να κιτρινίζουν στη συνέχεια να μαραίνονται και τελικά το δέντρο πεθαίνει. Στόχος της επιχείρησής τους είναι να ελεγχθούν με τα drones περίπου 100.000 στρέμματα στο βουνό, περιοχή που αντιστοιχεί στο 62,3% της συνολικής γραφικής έκτασης. Το πρόγραμμα είναι προληπτικό καθώς στην περιοχή δεν έχει εντοπισθεί κανένα άρρωστο πεύκο.

Online, όλα τα σκίτσα του Έντβαρτ Μουνκ

«Η Κραυγή» είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους πίνακες ζωγραφικής σ’ όλον τον κόσμο. Τώρα, το Μουσείο Μουνκ στο Όσλο, συγκέντρωσε σε διαδικτυακή πινακοθήκη – η πρόσβαση, ελεύθερη σε όλους – όλα τα σκίτσα του Έντβαρτ Μουνκ. Περίπου 7.500 έργα, συμπεριλαμβανομένων των τετραδίων με σκίτσα από την παιδική του ηλικία, των σπουδών σε εργαλεία, νομίσματα, κλειδιά. Αλλά και τις νερομπογιές του Νορβηγού Συμβολιστή ζωγράφου με θέμα κτίρια της πόλης.

«Το γεγονός ότι ο αριθμός των έργων καθιστούσε πρακτικά αδύνατη μια έκδοση σε χαρτί και αναδείκνυε την online έκδοση ως την προφανή επιλογή, μας επιτρέπει να καταστήσουμε γνωστό το έργο του Μουνκ σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό» εξήγησε ο Magne Bruteig, επικεφαλής επιμελητής Χαρακτικών και Σχεδίων στο Μουσείο Μουνκ του Όσλο. «Πέρα από το ενδιαφέρον που θα έχει για όλων των ειδών τους φιλότεχνους, ελπίζουμε να ενδιαφερθούν περισσότερο οι ειδικοί όλου του κόσμου για αυτή την πλευρά της καλλιτεχνικής παραγωγής του Μουνκ, ώστε τα σκίτσα του να τραβήξουν την προσοχή των ιστορικών τέχνης που τους αρμόζει» πρόσθεσε.

Το 90% των έργων αυτής της διαδικτυακής πινακοθήκης ανήκουν στη συλλογή του Μουσείου, τα υπόλοιπα προσφέρθηκαν για ψηφιοποίηση από τους ιδιώτες κατόχους του, οι περισσότεροι των οποίων δεν ζήτησαν αμοιβή.

Βοήθησαν πολλοί. Σε μία περίπτωση, «δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε ποιο κτίριο απεικονιζόταν στο σκίτσο» είπε ο Bruteig «κατά συνέπεια, πόσταρα φωτογραφία του έργου σε μια ομάδα στο Facebook, που λέγεται “Old photographs from Oslo” και ζήτησα τη συνδρομή τους. Αυτοί μπορούσαν. Ήταν η πίσω πλευρά του Κοινοβουλίου, πριν την επέκταση του κτιρίου» συμπλήρωσε.

Πολλά είναι και τα «παράδοξα», τα οποία θα συναντήσει ο επισκέπτης αυτής της πινακοθήκης: ο Έντβαρτ Μουνκ λάτρευε τα σκυλιά, αλλά είχε έντονες διαμάχες μ’ έναν γείτονά του, μ’ αφορμή έναν σκύλο, τον Ρόλε, που ήταν στη διπλανή αυλή. Ο Μουνκ απαθανάτισε τον Ρόλε σε πάμπολλες λιθογραφίες και σκίτσα.

«Στόχος μας είναι να κάνουμε γνωστή και εύκολα προσβάσιμη την τέχνη του Μουνκ σε όσο το δυνατόν περισσότερους» τόνισε ο Magne Bruteig «και μιας και η πλειονότητα των σκίτσων δεν είχε παρουσιαστεί σε έκθεση ή σε κανενός είδους έκδοση, είχε πολύ μεγάλη σημασία για μας να αποκαλύψουμε αυτόν τον “κρυμμένο θησαυρό”».

Ο οποιοσδήποτε μπορεί να «ξεφυλλίσει» τον κατάλογο «Edvard Munch’s Drawings», μέσω του ιστότοπου του Munch Museum.

Οι “κατασκευασμένες” ειδήσεις και οι κατασκευασμένες “αλήθειες”

Η καραμέλα που χρησιμοποιείται από στελέχη των Συριζανελ για να καλυφθεί κάθε κυβερνητική και όχι μόνο, «πατάτα» είναι αυτή των fake news.

Μετά από κάθε κωλοτούμπα, μετά από κάθε «ατυχή», ατυχή, ανόητη, έξυπνη, εξυπνακίστικη, κουτοπόνηρη ή ακόμα και ειλικρινή δήλωση, η οποία συνήθως απηχεί τις πραγματικές θέσεις, αν υπάρχουν ακόμα τέτοιες, των Συριζανελ και αφού διαπιστωθεί ότι προκαλεί αντιδράσεις ή έρχεται σε αντίθεση με την κοινή γνώμη ή ακόμα και με την κοινή λογική, η συνήθης πρακτική είναι η εκτόξευση κατηγοριών εναντίον των μέσων που «έπαιξαν» τις δηλώσεις, εννιά φορές στις δέκα αυτούσιες, για παρουσίαση «ψευδών ειδήσεων» ή για «παράφραση» ή για «παρερμηνεία» ή ακόμα και για «παραποίηση» και «αλλοίωση» των λεγομένων τους.

Βέβαια δεν πρόκειται για νέα τακτική, ή πρακτική που υιοθετήθηκε από τα δύο κόμματα  άμα τη αναλήψει των κυβερνητικών καθηκόντων. Το αντίθετο μάλιστα. Απλώς η απόκτηση καρέκλας την ανήγαγε σε τέχνη. Πρόκειται για στρατηγική «δουλεμένη» χρόνια. Από την περίοδο της αντιπολίτευσης. Τότε που τα στελέχη της Κουμουνδούρου και των ΑΝΕΛ έβγαιναν και έκαναν την μία απίθανη δήλωση μετά την άλλη και λόγω απειρίας και αν έβλεπαν ότι δεν άρεσε ή προκαλούσε ζημιά, άρχιζε η επίθεση στα «καθεστωτικά ΜΜΕ» και στα «μέσα της διαπλοκής» που «κατασκευάζουν ειδήσεις» και «παραποιούν τις δηλώσεις μας».

Δεν είχε καμία σημασία αν τα λεγόμενά τους έπαιζαν αυτολεξεί. Ήταν πάντα «παραποιημένα»… Για να ενισχυθούν μάλιστα οι… «καταγγελίες», εμφανιζόταν και καμιά διαρροή, σε «αντικαθεστωτικά» μέσα, ότι ο τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, είπε προς τους βουλευτές του ότι παρακολουθούνται τα τηλέφωνά του, τα δικά τους και του κόμματος από το «καθεστώς της διαπλοκής», πέταγαν και καμιά μπούρδα για προβοκάτσιες «κατά της αριστεράς» και ολοκληρωνόταν το παραμύθι.

Εκεί όμως που δόθηκε ρεσιτάλ ήταν όταν ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας. Όλα όσα χαρακτήριζαν fake news, αποδείχθηκαν όχι απλές πληροφορίες ή ειδήσεις, αλλά πολιτικές απολύτως υιοθετημένες από καιρό ή, κάποιες από αυτές, αποφασισμένες την ίδια ώρα που διαψεύδονταν. Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Το δημοψήφισμα που το «Όχι» έγινε «Ναι»; Τα σκισμένα μνημόνια; Τον ΕΝΦΙΑ; Τους πλειστηριασμούς; Τα διόδια; Την 13η και 14η σύνταξη; Την αύξηση του βασικού μισθού; Το αφορολόγητο; Την μείωση του ΦΠΑ;

Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον… γκουρού της οικονομίας και έμπιστο του Αλέξη Τσίπρα, όταν διέψευδε μετά βδελυγμίας ότι έχει κάνει ποτέ δήλωση στο BBC για επιβολή capital controls, κατηγορώντας ελληνικά και ξένα ΜΜΕ και δημοσιογράφους για ψεύδη και μόλις λίγες ώρες μετά έκανε ακριβώς αυτό το οποίο διέψευδε.

Αυτά όμως, που αποδεικνύουν περίτρανα ότι όλες οι «κακές» για την κυβέρνηση ειδήσεις είναι κατασκευασμένες, είναι ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει βρει κανέναν που να του είπε ότι δεν έκανε όσα υποσχέθηκε και ότι σύμφωνα με την σύζυγό του, ο Τσίπρας «δεν πρόδωσε, δεν εξαπάτησε, δεν είπε ψέματα». Άρα όσα ζούμε, δεν τα ζούμε… νομίζουμε ότι τα ζούμε επειδή μας βομβαρδίζουν με fake news…

 

Στα 54 περιμένει το πέμπτο της παιδί

Η Μπριγκίτε Νίλσεν ανακοίνωσε ότι είναι έγκυος στο πέμπτο παιδί της στα 54 χρόνια δημοσιεύοντας μια σειρά από γλυκά στιγμιότυπα στο Instagram.

Το μοντέλο και ηθοποιός δημοσίευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δύο φωτογραφίες της, στις οποίες είναι ντυμένη στα λευκά και κρατά τη φουσκωμένη κοιλιά της.  

Μεταξύ άλλων έγραψε στη λεζάντα: Η οικογένεια μεγαλώνει» και «Ευτυχισμένος χρόνος, θετικά vibes».

Οι θαυμαστές έσπευσαν να συγχαρούν τη μέλλουσα μητέρα. Σχολιάζοντας τη φωτογραφία ένας χρήστης έγραψε: “Συγχαρητήρια. Όμορφη εικόνα του σώματος. Ξέχνα όλες τις προκαταλήψεις, φαίνεσαι καταπληκτική”.

Η ηθοποιός με καταγωγή από τη Δανία είναι παντρεμένη από το 2006 με τον κατά 15 χρόνια νεότερο της, τηλεοπτικό παραγωγό, Ματία Ντέσι. 

Η Νίλσεν έχει άλλα τέσσερα παιδιά, τον Τζούλιαν 34 ετών, με τον πρώτο σύζυγό της, Κάσπερ Γουίντινγκ, τον Κίλιαν 28 ετών, με τον πρώην αρραβωνιαστικό της Μαρκ Γκαστίνεου, τον Ντάγκλας 25 ετών, και τον Ρούλ 23 ετών, με τον τέταρτο σύζυγό της Ραούλ Μέγιερ.

Η Μπριγκίτε Νίλσεν τηλεοπτική περσόνα, ηθοποιός, μοντέλο και μουσικός, είχε γνωστή για τη σχέση της με τον Σιλβέστερ Σταλόνε με τον οποίο έπαιξε στις ταινίες Ράμπο και  Κόμπρα. Με τον Σταλόνε ήταν παντρεμένη για δύο χρόνια από το 1985 έως το 1987

Το 2007 νοσηλεύτηκε σε κλινική αποτοξίνωσης από το αλκοόλ και ένα χρόνο αργότερα εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «Celebrity Rehab» και μίλησε για την επιτυχή θεραπεία και την πλήρη απεξάρτηση.