Του Βαγγέλη Μωυσή
Παρακολουθώντας τα τελευταία 24ωρα όλες τις ερμηνείες για την απόφαση του Σταύρου Καλαφάτη να μην είναι εκ νέου υποψήφιος δήμαρχος και για το χρόνο που επέλεξε να την ανακοινώσει, είδα να ξετυλίγεται όλη η γκάμα από τη σοβαρότητα μέχρι… τους χαμένους στη μετάφραση!
Το «χρυσό βατόμουρο» των αναλύσεων, διεκδικούν επάξια ο δημοσιογράφος που ανέφερε το Σταύρο Καλαφάτη ως «μέχρι πρότινος επικεφαλής της δημοτικής αντιπολίτευσης» (δεν παραιτήθηκε από το δημοτικό συμβούλιο, λέμε) και ένας «αναλυτής» εκ του προχείρου στα Social Media που θεωρεί πως ήταν βιαστική επιλογή που ανοίγει «βίαια και χωρίς ωριμότητα τη μάχη των διαδόχων». Γιγαντιαία ανάλυση η τελευταία, από πολιτικό νου που θεωρεί ότι η «μάχη» θα είναι όλο ευγένεια αν γίνει κανένα τρίμηνο προ των εκλογών, ή πως θα είναι καλύτερο να «τρέχει» κάποιος τελευταία στιγμή να βγάλει από τη μύγα ξύγκι, όπως έκανε αξιοπρεπέστατα το 2014 ο Καλαφάτης!
Όσοι λοιπόν, έχουν παρακολουθήσει την πορεία του Σταύρου Καλαφάτη, μπορούν να αντιληφθούν, πως ούτε η δήλωση Δένδια περί Μπουτάρη έπαιξε ρόλο στις αποφάσεις του (άλλωστε το άδειασμα Δένδια ήρθε από τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη), ούτε η σεναριογραφία που ξεκίνησε για άλλα ονόματα, ούτε βέβαια η… φωτοβολίδα νεοφώτιστου δημοτικού συμβούλου που δίνει συνέντευξη τύπου.
Άλλωστε ξέρετε τι ισχύει για τι φωτοβολίδες ε; Δεν λειτουργούν ποτέ αυτόνομα, ενώ έχουν αξία μόνο για εκείνους που τις εξαπολύουν και περιορισμένη διάρκεια…
Η κίνηση Καλαφάτη, είναι απολύτως συμβατή με την πορεία ενός πολιτικού που έχει αποδείξει πως όταν μιλάει, εννοεί αυτά που λέει και κρατάει το λόγο του… έμπρακτα! Ενεργός και όχι ενεργούμενος…
Είχε δηλώσει πως δεν είχε ριχτεί στη μάχη του 2014, ούτε τυπικά, ούτε μόνο για τις εκλογές. Το απέδειξε έμπρακτα: Παραιτήθηκε από υπουργός για να τη δώσει ολόψυχα και αποδείχτηκε πως αν είχε επαρκή χρόνο προετοιμασίας, θα είχε προλάβει να την μετατρέψει σε ντέρμπι…
Είχε υποσχεθεί πως θα τιμήσει την εντολή των Θεσσαλονικέων, με σοβαρή αντιπολίτευση στο Δημοτικό Συμβούλιο! Το απέδειξε έμπρακτα: Έχει συνεχή παρουσία στα δημοτικά συμβούλια. Έστειλε μήνυμα στον τότε πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά που ήθελε να τον ξανακάνει υπουργό αμέσως μετά τις εκλογές του 2014, να μην τον υπολογίζει, γιατί ήθελε να δώσει επαρκές βάρος στον αυτοδιοικητικό του ρόλο, τον οποίο τίμησε στο έπακρον. Δεν λαΐκισε, δεν έπεσε στο επίπεδο του Μπουτάρη, τον αντιμετώπισε θεσμικά και κλιμακώνοντας την σκληρότητα της κριτικής του σε πλήρη αναλογία με την κατάπτωση της διοίκησης που αντιμετώπιζε, αποδόμησε ουσιαστικά και σχεδόν ολοκληρωτικά το προφίλ μιας δημοτικής διοίκησης, με χαρακτηριστικά “one man show”, αλλά ακριβώς αυτό, σώου, άνευ ουσίας. Στα θέματα της καθημερινότητας, στα θέματα… μη διαχείρισης κρίσεων (σκουπίδια, χιόνια, πλημμύρες, κ.α.), στο θέμα των Ποντίων και σ` εκείνο των Σκοπίων, δεν τον άφησε σε χλωρό κλαρί.
Δεσμεύθηκε ότι θα ανακοινώσει εγκαίρως τις αποφάσεις του, δίνοντας χρόνο και στην πόλη και στην παράταξή του, τη Ν.Δ., να αναδείξουν και να στηρίξουν τον επόμενο υποψήφιο δήμαρχο που θα στείλει τον Μπουτάρη σπίτι του και θα αλλάξει σελίδα στην πόλη. Στις εκλογές, που μπορεί να γίνουν τον Οκτώβριο του 2019 όπως προανήγγειλε ο Σκουρλέτης, αλλά μπορεί να γίνουν και τον Μάιο (σ.σ.: διαβάζεις γιγαντιαίε αναλυτή;), αν δικαιωθούν οι αντιδράσεις όσων θεωρούν αντισυνταγματικές τις μεθοδεύσεις ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ…
Έμπρακτα, ο Σταύρος Καλαφάτης επιβεβαίωσε τους λόγους του, μόλις προ ημερών. Αισθάνεται πως βρίσκεται στην πιο παραγωγική του περίοδο και έχει πολλά να προσφέρει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Και κρίνοντας από τις υπουργικές θητείες του και το έργο που …ακόμα και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να «καπελώσει», ποιος μπορεί να διαφωνήσει; Έδωσε όμως το «σήμα» για την έγκαιρη ανάδειξη του κατάλληλου υποψηφίου που θα στηρίξει και η Ν.Δ. .
Και αυτό, αποτελεί ουσιαστικά «ασίστ» για γκόλ! Διότι τα δεδομένα λένε και –εξ όσων γνωρίζω- ο ίδιος ο Σταύρος Καλαφάτης το πιστεύει, πως όποιος υποψήφιος δήμαρχος έχει τη στήριξη της Ν.Δ. στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, θα νικήσει άνετα τον Γιάννη Μπουτάρη.
Ανήκω σ` εκείνους που πιστεύουν ότι πολύ περισσότερο αυτό ισχύει για τον ίδιο τον Καλαφάτη, που θα έχει δώσει όλες τις μάχες στο δημοτικό συμβούλιο μέχρι εκείνη τη μέρα. Όμως, δεν εκπλήσσομαι που ο Καλαφάτης γυρνά την πλάτη στις εύκολες μάχες και προτιμά τις δύσκολες προκλήσεις… Έτσι λειτούργησε το 2014, έτσι λειτουργεί και τώρα.
Τα δύσκολα είναι η αναδόμηση της χώρας μετά το ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί τάσσεται. Δικαίωμά του…
Άλλωστε, ο ίδιος επισημαίνει πως θα τιμήσει το ρόλο του ως επικεφαλής των «Εντάξει» στο Δημοτικό Συμβούλιο. Και όπως προείπα, απέδειξε πως ότι λέει το κάνει…
Οι φερέλπιδες σκόρερς, υπάρχουν. Και σίγουρα, δεν θα μπει αυτόματα η μπάλα στο «πλεκτό». Θα χρειαστεί, τόσο ένας ικανός και άξιος «γκολτζής» ως υποψήφιος για να αξιοποιήσει τη… στρωμένη μπαλιά του Καλαφάτη, όσο και με χαρακτηριστικά τέτοια, που δεν θα ακυρώνουν την ικανότητά του.
Και όσοι βιάζεστε να νομίζετε ότι «φωτογραφίζω» συγκεκριμένη επιλογή με την ποδοσφαιρική παρομοίωση, κάνετε λάθος. Κανέναν δεν φωτογραφίζω. Άλλωστε, προσωπικά είμαι κατά της λογικής, ότι η Ν.Δ. πρέπει να στηρίξει έναν «σταρ» απέναντι στο σταριλίκι του Μπουτάρη. Δεν το θεωρώ επαρκές κριτήριο. Αν ο «σταρ» έχει την διοικητική ικανότητα να αποδειχτεί καλός δήμαρχος ναι. Αλλά όχι μόνο και μόνο επειδή είναι σταρ, να γίνει υποψήφιος… Διότι αν αποδειχτεί κακός δήμαρχος, η αξιοπιστία της ΝΔ θα υποστεί μεγάλο πλήγμα.
Ούτε τα σενάρια …μεταγραφής επιτυχημένου δημάρχου, είναι πολύ δόκιμα για να εμπνεύσουν τους Θεσσαλονικείς. Το επιχείρησε κάποτε και το ΠΑΣΟΚ με τον λαοφιλή ως δήμαρχο Καλαμαριάς Θρασύβουλο Λαζαρίδη. Και έφαγαν αμφότεροι τα μούτρα τους… Δεν τις καλοβλέπει τέτοιες μετακινήσεις ο Θεσσαλονικιός και ιδιαίτερα ο μπαγιάτης.
Και βέβαια, οι ενδιαφερόμενοι που αξίζουν πολλά στον χώρο τους, αλλά αφήνουν σήμερα να εννοηθεί πως θα ανακοινώσουν άλλοι την πιθανή υποψηφιότητά τους, αποδυναμώνουν εκ προοιμίου την προοπτική τους…
Η πόλη χρειάζεται μια ενωτική προσωπικότητα, που ακόμα και αν δεν είναι σταρ, θα μπορεί σίγουρα να συνενώσει στο πρόσωπό του τόσο το σύνολο των τάσεων της ΝΔ, όσο και δυνάμεις εκτός ΝΔ, ανεξαρτήτως «τάξεων»! Να ξέρει τις ανάγκες της πόλης, να «διαβάζει» τα προβλήματα και να βρίσκει τις λύσεις! Λόγω αξιοσύνης, πολιτικής σοβαρότητας και τεχνοκρατικής-διοικητικής ικανότητας… Άλλωστε, σοφός ηγέτης, δεν είναι αυτός που τα ξέρει όλα, αλλά αυτός που ξέρει πώς να ενεργοποιήσει κατά περίπτωση, αυτόν που γνωρίζει τέλεια… την περίπτωση!
Υ.Γ.: Για τον ρόλο του Ιβάν Σαββίδη και του περιβάλλοντός του σε όλα αυτά, θα τα πούμε σε επόμενο άρθρο…
Η Κυβέρνηση με ποιον είναι; Με την Ελλάδα ή με τα Σκόπια;
Τις τελευταίες ώρες έχουν κατακλύσει τα τηλεοπτικά παράθυρα, τις στήλες των εφημερίδων και το διαδίκτυο, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και δημοσιογράφοι (κυρίως προερχόμενοι από την Αυγή) οι οποίοι προσπαθούν να πείσουν την κοινή γνώμη για την ανάγκη αποδοχής της άθλιας συμφωνίας που διέρρευσε σχετικά με το Σκοπιανό. Κοντά σε αυτούς τα γνωστά Συριζοτρόλ, όπου δεν αφήνουν άνθρωπο σε χλωρό κλαρί, αν τύχει να διαφωνήσει με την εκχώρηση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.
Ενδιαφέρον ασφαλώς και έχει η αντίδρασή τους που δείχνει μια από καιρό επικοινωνιακή προετοιμασία μπροστά στην κριτική που επρόκειτο να υποστούν. Είναι προφανές ότι η στρατηγική τους έχει απολύτως αμυντικά χαρακτηριστικά, δηλαδή επιχειρήματα που κινούνται στα όρια των fake news προκειμένου να «πείσουν» για την ορθότητα της επιλογής τους.
Απάντηση: Είναι προφανές ότι το επιχείρημα αυτό είναι αστείο. Γιατί αν ίσχυε, τα Σκόπια θα προσπερνούσαν την Ελλάδα και θα επεδίωκαν να αναγνωριστούν από 150, 160, από όλες δηλαδή τις χώρες, χωρίς να νοιάζονται για τη δική μας γνώμη. Ασφαλώς όμως, ουδεμία αξία έχει για τα Σκόπια το πώς θα τα αποκαλεί η Τανζανία ή το Νεπάλ στις διακρατικές τους σχέσεις. Αντίθετα το μόνο που τους απασχολεί είναι να εξασφαλίσουν την πιστοποίηση του ονόματός τους από τους νόμιμους ιδιοκτήτες του, δηλαδή από τους Έλληνες. Ασφαλώς λοιπόν, δεν θα πρόκειται για νίκη, αλλά για γιγαντιαία ήττα, μια και θα έχουμε παραχωρήσει την πιστοποίηση στους Σκοπιανούς, με την δική μας επιρροή να περιορίζεται στο νότιο τμήμα κάποιας περιφέρειας.
Απάντηση: Το 1992 η απόφαση για απόρριψη της σύνθετης ονομασίας ελήφθη σε συμβούλιο πολιτικών αρχηγών, με τη σύμφωνη γνώμη όλων των πολιτικών κομμάτων (πλην ΚΚΕ) συμπεριλαμβανομένου και του τότε ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ! Με λίγα λόγια, τόσο ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, όσο και το πρόδρομο κόμμα του κ. Τσίπρα ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, είχαν την ίδια ακριβώς θέση με τον Αντώνη Σαμαρά, απορρίπτοντας τη σύνθετη ονομασία που θα περιελάβανε τον όρο Μακεδονία. Με μία μόνο διαφορά: Ο Αντώνης Σαμαράς έμεινε πιστός στην άποψή του, σε αντίθεση με το κόμμα του κ. Τσίπρα που άλλαξε θέση με την γνωστή ταχύτητα των οβιδιακών μεταμορφώσεών του.
Απάντηση: Ο μόνος πολιτικός που κέρδισε χειροπιαστούς διεθνείς όρους που απαγόρευαν στο κρατίδιο να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία» ήταν ο Αντώνης Σαμαράς. Συγκεκριμένα στις 16/12 του 1991 κατάφερε και εξασφάλισε από την τότε ΕΟΚ, ως προϋπόθεση αναγνώρισης των Σκοπίων, την υιοθέτηση συνταγματικών και πολιτικών εγγυήσεων από τους γείτονές ότι: α) Δεν έχουν εδαφικές διεκδικήσεις, β) Δεν ασκούν εχθρική προπαγάνδα, γ) Δεν χρησιμοποιούν ονομασία που υπονοεί εδαφικές διεκδικήσεις, αποκλείοντας με αυτό τον τρόπο τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία».
Θυμίζουμε ότι τότε το σύνολο του πολιτικού κόσμου (συμπεριλαμβανομένου του Συνασπισμού, αλλά και των Πασοκογενών Κουρουπλήδων) πανηγύριζε για την «τεράστια εθνική επιτυχία του Αντώνη Σαμαρά».
Να σημειωθεί ότι τυπικά οι όροι αυτοί ισχύουν μέχρι σήμερα, και μάλιστα επικαιροποιήθηκαν σε σύνοδο κορυφής το 2013.
Απάντηση: Ο Κώστας Καραμανλής και η κυβέρνησή του ποτέ δεν αποδέχτηκε την ύπαρξη «Μακεδονικής ταυτότητας» και «Μακεδονικής γλώσσας», όπως κάνει ανοιχτά πλέον ο κ. Τσίπρας. Θεωρούσε ότι ο αλυτρωτισμός εκπορευόταν (και) από αυτά τα δύο συστατικά του αυτοαποκαλούμενου «Μακεδονικού έθνους». Ως εκ τούτου, η κυβέρνησή του ουδέποτε δέχτηκε μείζονες υποχωρήσεις στο ζήτημα, επιβάλλοντας με επιτυχία, το περίφημο βέτο στο ΝΑΤΟ.
Απάντηση: Προφανώς πρόκειται για απαράδεκτο ψέμα, που ούτε οι ίδιοι οι Σκοπιανοί δεν έχουν τολμήσει να εκστομίσουν. Θυμίζουμε μόνο τη διαφορά μεταξύ της σημερινής κυβέρνησης (η οποία σερβίρει το παραπάνω «επιχείρημα») και του τ. Πρωθυπουργού Α.Σαμαρά ο οποίος ως προεδρεύων της Ε.Ε., παρουσία των τριών Οργάνων της Ε.Ε., είχε αποστομώσει Σκοπιανό δημοσιογράφο, δηλώνοντας του ότι «δεν γνωρίζει να υφίσταται Μακεδονική γλώσσα». Επίσης, γι αυτό το ζήτημα απάντηση έδωσε χθες και ο πρ. Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και διακεκριμένος γλωσσολόγος Γ.Μπαμπινιώτης, ο οποίος διέψευσε τα επιχειρήματα των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι «Το μόνο θέμα που συζητήθηκε σε εκείνη τη διάσκεψη του ΟΗΕ ήταν ο μεταγραμματισμός τοπωνυμίων με λατινικούς χαρακτήρες διαφόρων χωρών μεταξύ των οποίων και των Σκοπίων» εξήγησε ο κ. Μπαμπινιώτης. «Δεν ετέθη ποτέ θέμα αναγνώρισης της γλώσσας των Σκοπίων ως ‘’Μακεδονικής’’»
Απάντηση: Πρόκειται για απίστευτη ανοησία. Τα Σκόπια θεωρούν το όνομα αυτό εξόχως απαξιωτικό για την υπόστασή τους, μιας και τους προσδίδει χαρακτηριστικά ΤΕΩΣ (και όχι νυν) «Μακεδόνων», υπό το παλαιό πλαίσιο της υπόστασής τους εντός της Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. Σε πολλές μάλιστα επίσημες συνόδους είχαν επιχειρήσει να αλλάξουν τον χαρακτηρισμό αυτό, με το «επιχείρημα» ότι δεν μπορεί ένας λαός να αποκαλείται ως «τέως Μακεδονικός υπό την ομπρέλα μιας διαλυμένης Ομοσπονδίας».
Αυτά είναι ορισμένα από τα επιχειρήματα με τα οποία προσπάθησαν οι ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ τις τελευταίες ώρες να δικαιολογήσουν την μεγάλη εθνική ήττα στην οποία παρασύρουν τη χώρα.
Η λήθη πάντα θεωρούσαν ότι ήταν ένας από τους καλύτερους συμμάχους της προπαγάνδα τους. Αλλά μάλλον εδώ έκαναν λάθος!
Γιώργος Μουρούτης