Μακριά από τον καλό εαυτό της έμεινε η Κατερίνα Στεφανίδη στο Diamond League του Γιουτζίν. Η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης του άλματος επί κοντώ πήρε την 7η θέση με άλμα στα 4.60, ενώ επιχείρησε και στα 4.70 αλλά απέτυχε.
Νικήτρια ήταν η Αμερικανίδα Τζένιφερ Σουρ με 4.85, δεύτερη η Νεοζηλανδή Ελίζα ΜακΚάρτνεϊ με την ίδια επίδοση, αλλά χειρότερες προσπάθειες και τρίτη η Αμερικανίδα Σάντι Μόρις με 4.70.
Έμεινε στην 7η θέση η Στεφανίδη
Ξυδάκης: Μια αριστερή και κεντρώα πλειοψηφία είναι εφικτή
«Υπάρχει ιστορικά ένα πλειοψηφικό ρεύμα στην Ελλάδα, που φτάνει μέχρι 60% που είναι αριστερά και στο κέντρο. Μια αριστερή και κεντρώα πλειοψηφία είναι εφικτή με πρόσωπα που με ειλικρίνεια και ευθύνη θα εκφράσουν αυτές τις αρχές» δήλωσε ο βουλευτής Β΄ Αθηνών και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Ξυδάκης, μιλώντας στην εκπομπή της ΕΡΤ «Πάμε Αλλιώς».
Μιλώντας για την ανάγκη οικοδόμησης μιας προοδευτικής πολιτικής συμμαχίας, ο κ. Ξυδάκης είπε ότι «η συζήτηση περί συμμαχιών έχει ένα στρατηγικό περιεχόμενο. Γίνεται για να εκφράσει την κοινωνία» και συμπλήρωσε: «Οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να καταλάβουν τα νέα κοινωνικά υποκείμενα. Από κει και πέρα να δούμε με ποιες πολιτικές συμμαχίες θα πάμε, σε πνεύμα καταλλαγής, όχι με εξόντωση. Με ένταση επιχειρημάτων κι αντιθέσεις βέβαια, και με συγκρούσεις ακόμη, αλλά να προχωρήσουμε μπροστά. Υπάρχει ιστορικά ένα πλειοψηφικό ρεύμα στην Ελλάδα, που φτάνει μέχρι 60% που είναι αριστερά και στο κέντρο. Μια αριστερή και κεντρώα πλειοψηφία είναι εφικτή με πρόσωπα που με ειλικρίνεια και ευθύνη θα εκφράσουν αυτές τις αρχές».
Το 13ο στέμμα!
Η Ρεάλ Μαδρίτης είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης, νίκησε 3-1 τη Λίβερπουλ κι έγραψε στο Κίεβο ιστορία, καθώς έγινε η πρώτη ομάδα στο Champions League που έκανε το three peat (τρεις συνεχόμενους τίτλους). Αυτός ήταν το 13ο τρόπαιο στην διοργάνωση για την «βασίλισσα». Μεγάλος πρωταγωνιστής ο Μπέιλ, ο οποίος σημείωσε δύο γκολ και μάλιστα το πρώτο, τρία λεπτά μετά την είσοδό του με απιθανο ψαλιδάκι (64′, 83′). Ο Μπενζεμά είχε ανοίξει το σκορ στο 51′ και είχε ισοφαρίσει τέσσερα λεπτά αργότερα ο Μανέ. Μοιραίος ο τερματοφύλακας της Λίβερπουλ Κάριους, ο οποίος έκανε δώρο στη Ρεάλ δύο γκολ με δύο παιδαριώδη λάθη. Μεγάλος άτυχος ο Σαλάχ, ο οποίος τραυματίστηκε στο 30′ και πιθανότατα θα χάσει το Μουντιάλ.
Η ομάδα-θρύλος του Champions League είναι από το βράδυ της 26ης Μαΐου η Ρεάλ Μαδρίτης. Το συγκρότημα του Ζινεντίν Ζιντάν επικράτησε με 3-1 της Λίβερπουλ στον τελικό του Κιέβου, σε ένα ονειρεμένο δεύτερο 45λεπτο, καταφέρνοντας κάτι που καμία άλλη ομάδα στο παρελθόν (από το 1993 όταν μετονομάστηκε σε Champions League από Κύπελλο Πρωταθλητριών) δεν έχει πετύχει στη διοργάνωση.
Οι «μερένγκες» κατάκτησαν στο «Ολιμπίσκι» το τρίτο σερί τρόπαιο της κορυφαίας ευρωπαϊκής διασυλλογικής διοργάνωσης (13ο στην Ιστορία τους) και αναμφισβήτητα αυτό είναι κάτι που πολύ δύσκολα θα ξαναγίνει στο μέλλον. Το είχε κάνει η μεγάλη Μπάγερν στην δεκαετία του 1970, στο τότε Κύπελλο Πρωταθλητριών, με τρία συνεχόμενα τρόπαια κι από τότε κανείς, μέχρι απόψε…
Σε μία βραδιά που ο Ρονάλντο ήταν ωσεί παρών, ο Ζιντάν έβγαλε «λαγό από το καπέλο του» με την αλλαγή του Μπέιλ στο 61΄. Ο Ουαλός έμελλε να γίνει ο απόλυτος πρωταγωνιστής του τελικού πετυχαίνοντας δύο γκολ, δικαιώνοντας πλήρως τον προπονητή του και απαντώντας γι΄ άλλη μια φορά στους επικριτές του.
Η Λίβερπουλ πάλεψε με όλες τις δυνάμεις της για τον 6ο τίτλο στην Ιστορία της και πρώτο μετά το 2005 στον αλησμόνητο τελικό της Πόλης με την Μίλαν, αλλά δεν τα κατάφερε, κυρίως λόγω του Κάριους!
Στον σημερινό τελικό δεν υστέρησε σε κάποιους τομείς από την αντίπαλό της, αλλά «χτυπήθηκε» νωρίς από τον τραυματισμό του Σαλάχ στον ώμο (ο Αιγύπτιος αναμένεται να χάσει και το Μουντιάλ) και είχε σε τραγική βραδιά τον τερματοφύλακά της. Ο Γερμανός ήταν αυτός που φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την απώλεια του τροπαίου, καθώς «δώρισε» δύο γκολ στους «μερένγκες», αποδεικνύοντας γι΄ άλλη μια φορά ότι η Λίβερπουλ αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα κάτω από τα δοκάρια της
Το 45λεπτο των… τραυματισμών
Η Ρεάλ απείλησε στο 15΄ με τον Ρονάλντο (σουτ άουτ), στην πρώτη της επίσκεψη στα καρέ των Άγγλων, που από το πρώτο λεπτό του τελικού πατούσαν καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο και με ασφυκτικό πρέσινγκ ψηλά στην περιοχή των «μερένγκες» δεν τους επέτρεπαν να οργανωθούν.
Οι «κόκκινοι» του Κλοπ «απάντησαν» στο 23΄ με διπλή ευκαιρία. Το σουτ του Φιρμίνο μέσα από την περιοχή βρήκε πάνω στον Βαράν και στο «ριμπάουντ» το βολέ του Άρνολντ μπλόκαρε σωτήρια ο Νάβας.
Κι ενώ η Λίβερπουλ είχε τον απόλυτο έλεγχο στο ματς κι έδειχνε πιο ορεξάτη, ήρθε μία αναπάντεχη στιγμή να αλλάξει εντελώς τα σχέδια του Κλοπ.
Ο τραυματισμός του Σαλάχ λίγο πριν το 25΄ σε μαρκάρισμα ώμο με ώμο με τον Ράμος έμελλε να θέσει νοκ άουτ τον Αιγύπτιο μερικά λεπτά αργότερα (30΄).
Ο κορυφαίος παίκτης των Άγγλων στην τρέχουσα σεζόν, ο άνθρωπος των 44 γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, αποχώρησε κλαίγοντας από τον αγωνιστικό χώρο κι έδωσε την θέση του στον Λαλάνα, αλλάζοντας τις ισορροπίες του τελικού.
Αναγκαστική αλλαγή, πριν βγει το πρώτο μέρος, όμως, έκανε και η «Βασίλισσα». Ο Καρβαχάλ στο 36΄ (και αυτός μέσα σε κλάματα) αποχώρησε τραυματίας, δίδοντας την θέση του στον Νάτσο.
Ο δεξιός φουλ μπακ των «μερένγκες» μπορεί να μην είχε κάνει μέχρι το λεπτό εκείνο αισθητή την παρουσία του στην πτέρυγα, ωστόσο, το κενό του ήταν σημαντικό.
Η Ρεάλ που, μετά το 15λεπτο άρχισε να κυκλοφορεί καλύτερα τη μπάλα, χωρίς να είναι απειλητική επιθετικά, κατάφερε μετά την αποχώρηση του Σαλάχ να βρει περισσότερους διαδρόμους και στο τελευταίο πεντάλεπτο να ζητήσει περισσότερο το γκολ.
Κατάφερε να το πετύχει στο 43΄ με τον Μπενζεμά, μετά την απόκρουση του Κάριους στην κεφαλιά του Ρονάλντο, αλλά δεν μέτρησε καθώς ο Πορτογάλος ήταν οφσάιντ στην αρχή της φάσης κι έστω καθυστερημένα υποδείχθηκε από τον βοηθό του Μάζιτς.
Ακολούθησε το σουτ του Μπενζεμά μέσα από την περιοχή στις καθυστερήσεις του ημιχρόνου, που δεν βρήκε στόχο στην τελευταία καλή φάση του πρώτου 45λεπτου.
Άλλος τελικός στην επανάληψη
Η Ρεάλ ξεκίνησε το δεύτερο μέρος… φουριόζα, όπως ακριβώς τελείωσε το πρώτο 45λεπτο.
Με καλύτερη κυκλοφορία από τη Λίβερπουλ, που από την ώρα που έχασε τον Σαλάχ, αποσυντονίστηκε και «ψαχνόταν» στον αγωνιστικό χώρο.
Κι από τη στιγμή που οι «κόκκινοι» δεν μπορούσαν να κρατήσουν τη μπάλα στα πόδια τους, οι Μαδριλένοι ανέβαιναν διαρκώς πιο ψηλά και στο 48΄ «άγγιξαν» το γκολ. Το πλασέ του Ίσκο, όμως, σταμάτησε στο οριζόντιο δοκάρι του Κάριους, ο οποίος τρία λεπτά έκανε το «λάθος της ζωής του».
Ενώ είχε την μπάλα στα χέρια του προσπάθησε να την δώσει σε συμπαίκτη του, ο Μπενζεμά έβαλε το πόδι του και η μπάλα κατέληξε στα δίχτυα. Με αυτό τον τρόπο η Ρεάλ άνοιξε το σκορ (1-0) στον 63ο τελικό, με τους Άγγλους να μην μπορούν να πιστέψουν αυτό που είχε συμβεί.
Η φανέλα της Λίβερπουλ, όμως, είναι πολύ βαριά, ακόμη και χωρίς τον καλύτερό της παίκτη στο γήπεδο. Τέσσερα λεπτά μετά την ανοησία του Κάριους, ο Μανέ με προβολή, μετά από κεφαλιά πάσα του Λόβρεν, έφερε το ματς στα ίσα (55΄), δίδοντας ξανά νέο ενδιαφέρον.
Σε τέτοια ματς τη διαφορά την κάνουν οι μεγάλοι παίκτες. Και μπορεί ο Ρονάλντο να ήταν «αόρατος» στον τελικό, όμως, η Ρεάλ διαθέτει πλειάδα ποδοσφαιριστών που μπορούν ανά πάσα στιγμή να «βγάλουν τα κάστανα από την φωτιά».
Στο 61΄ ο Ζιντάν έριξε στο ματς τον Γκάρεθ Μπέιλ, ο οποίος τρία λεπτά αργότερα με ένα από τα ωραιότερα γκολ στα χρονικά της διοργάνωσης (ανάποδο ψαλίδι μετά από σέντρα του Μαρσέλο) φρόντισε να δώσει προβάδισμα και πάλι στους «μερένγκες» (2-1).
Οι Άγγλοι στάθηκαν άτυχοι λίγα λεπτά αργότερα με το σουτ του Μανέ να σταματά στο δεξί δοκάρι του Νάβας, στην τελευταία τους κλασική ευκαιρία στον τελικό.
Στο 82΄ ο Κάριους κράτησε «ζωντανή» την Λίβερπουλ (απόκρουσε σωτήρια το βολέ του Μπενζεμά), αλλά η ομάδα του δεν είχε και 2η απάντηση στο γκολ του Μπέιλ.
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά στο 83΄ ο Κάριους υπέπεσε σε νέο ολέθριο λάθος μετά το σουτ του Μπέιλ κι αντί να μπλοκάρει τη μπάλα την έστειλε στα δίχτυα, για να γίνει το 3-1 και να τελειώσουν όλα.
Το σφύριγμα της λήξης από τον Μάζιτς βρήκε τους Μαδριλένους να πανηγυρίζουν δικαιολογημένα το τρίτο σερί τους τρόπαιο στο Champions League.
Διαιτητής: Μίλοραντ Μάζιτς (Σερβία)
Κίτρινες: Μανέ
Οι ενδεκάδες:
ΡΕΑΛ ΜΑΔΡΙΤΗΣ (Ζινεντίν Ζιντάν): Νάβας, Καρβαχάλ (36΄ Νάτσο), Ράμος, Βαράν, Ρονάλντο, Κρόος, Μπενζεμά (90΄Ασένσιο), Μόντριτς, Μαρσέλο, Κασεμίρο, Ίσκο (61΄ Μπέιλ)
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ (Γιούργκεν Κλοπ): Κάριους, Φαν Ντάικ, Βαϊνάλντουμ, Λόβρεν, Μίλνερ (85΄ Τσαν), Φιρμίνο, Σαλάχ (31΄ Λαλάνα), Χέντερσον, Μανέ, Ρόμπερτσον, Αλεξάντερ-Αρντολντ
Ένας ηρωϊκός σκύλος 10 χρόνια μετά
Ο σκύλος διασώστης Μπινζί, ηλικίας σήμερα 11 χρόνων, είναι γνωστός ως ήρωας που βοήθησε να σωθούν 13 άνθρωποι από τα ερείπια που άφησε πίσω του ο καταστροφικός σεισμός, που έπληξε την κομητεία Γουεντσουάν της επαρχίας Σιτσουάν, πριν από δέκα χρόνια. Παρότι η ηλικία των 11 χρόνων στα σκυλιά αντιστοιχεί στα 70 ανθρώπινα έτη, ο Μπινζί, το πανέμορφο μαυρόασπρο Αγγλικό Σπρίνγκερ Σπάνιελ, εξακολουθεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του.
Στις 12 Μαΐου 2008 διασώστες από όλο τον κόσμο συνέρρευσαν στην περιοχή μετά την καταστροφή που στοίχισε τη ζωή σε δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ο Μπινζί ήταν ανάμεσα στους έξι σκύλους και στους 100 πυροσβέστες που έσπευσαν επιτόπου. Ήταν η πρώτη φορά που ο εκπαιδευτής του, ο Ουάνγκ, πήγε μαζί με τον Μπινζί, ηλικίας ενός έτους τότε, σε περιοχή που επλήγη από τον σεισμό. Όπως διηγείται σήμερα ο Ουάνγκ, όταν έφθασαν στην περιοχή αντίκρισαν την απόλυτη καταστροφή. Ο ίδιος ο Ουάνγκ φοβόταν όταν άκουσε μάλιστα ότι υπάρχει το ενδεχόμενο μετασεισμών. Αλλά και ο Μπινζί ήταν ανήσυχος και άρχισε να τρέχει πάνω – κάτω. Για να τον χαλαρώσει τον αγκάλιασε σφιχτά και έμειναν έτσι αρκετά λεπτά.
Στις 14 Μαΐου, τη δεύτερη ημέρα της αποστολής τους, ο Μπινζί έγινε ήρωας.
Μισή ώρα αφότου έφθασαν στην περιοχή που ήταν κάποτε το νηπιαγωγείο του Μπεϊτσουάν, ο Μπινζί πάλευσε να ξεφύγει από το λουρί και γαύγιζε σαν τρελός κοντά σε μία ρωγμή. Οι διασώστες τον ακολούθησαν, πήγαν κοντά στη ρωγμή και τότε άκουσαν μια αδύναμη παιδική φωνή να καλεί για βοήθεια. Όταν ο Μπινζί είδε τους διασώστες να ξεκινούν το έργο τους σταμάτησε αμέσως να γαυγίζει και έφυγε για να συνεχίσει, μυρίζοντας τα υπόλοιπα ερείπια. Οι διασώστες χρησιμοποίησαν ειδικές υδραυλικές ράβδους για να απομακρύνουν τα τσιμέντα και καθάρισαν ένα – ένα τα χαλίκια πριν τραβήξουν με μεγάλη προσοχή το κοριτσάκι από τα ερείπια. Η εξάχρονη μικρή ήταν καλά προστατευμένη από την δασκάλα της η οποία την κάλυψε με το σώμα της για να την σώσει. Δυστυχώς η ηρωική δασκάλα ήταν νεκρή. Σήμερα, η έφηβη πλέον Ρεν Σιγιού είναι μαθήτρια λυκείου. Ο Μπινζί εντόπισε συνολικά 13 ανθρώπους ζωντανούς στα ερείπια, ενώ η ομάδα διάσωσης από την πυροσβεστική υπηρεσία του Τσιανγκσού διέσωσε 39 ανθρώπους.
Κατά τη διάρκεια της 10ήμερης αποστολής τους, ο Ουάνγκ κι ο Μπινζί ξυπνούσαν με το πρώτο φως της ημέρας και επέστρεφαν τα μεσάνυχτα. Ο Μπινζί υποτίθεται ότι έπρεπε να κοιμάται έξω από τη σκηνή του Ουάνγκ. Την πρώτη νύχτα όμως ο τετράποδος διασώστης δεν μπορούσε να κοιμηθεί και γαύγιζε συνέχεια οπότε ο Ουάνγκ αναγκάσθηκε να τον πάρει μαζί του, και έτσι κάθε βράδυ κοιμόντουσαν μαζί στη σκηνή. Ο μεγάλος φόρτος εργασίας έπληξε την υγεία του Μπινζί. Ο σκύλος παρουσίασε καρδιοαναπνευστικά προβλήματα, διαταραχές στην όσφρηση, ενώ τα πίσω πόδια του τραυματίσθηκαν όταν έπεσε από μία πλαγιά.
«Είναι όμως καλό αγόρι», λέει ο Ουάνγκ και προσθέτει ότι τα τελευταία 10 χρόνια ο Μπινζί έχει συμμετάσχει σε περίπου 50 αποστολές διάσωσης σε διάφορες φυσικές καταστροφές. Ο Ουάνγκ, ο οποίος αγαπά υπερβολικά τον Μπινζί, λέει ότι το θαρραλέο σκυλί έχει πάθος για τη δουλειά και κάθε φορά που πάνε σε αποστολή είναι απίστευτα ενεργητικός.
Η εκπαίδευση των σκύλων διασωστών στην Κίνα γίνεται τέσσερις φορές την ημέρα ώστε να είναι έτοιμοι να πάνε σε αποστολή έπειτα από έξι μήνες εντατικής εκπαίδευσης. Η όσφρησή τους είναι ένα εκατ. φορές πιο δυνατή από εκείνη του ανθρώπου, ενώ η ακοή τους δεκάδες φορές πιο ισχυρή. Συνήθως τα σκυλιά αυτά ανήκουν σε συγκεκριμένες ράτσες όπως του Γερμανικού Ποιμενικού, του Βελγικού Μαλινουά και του Αγγλικού Σπρίνγκερ Σπάνιελ, με το τελευταίο να είναι ευκίνητο και μικρό, ικανό να μπορεί να χώνεται σε στενά και μικρά σημεία για αναζήτηση.
Ο Ουάνγκ περνά περίπου δώδεκα ώρες την ημέρα με τον Μπινζί. Γνωρίζονται τόσο καλά, ώστε όταν ο Ουάνγκ ετοιμάζεται να ρίξει την μπάλα, μπορεί να προβλέπει σε ποια κατεύθυνση θα την ρίξει. Κάποιες φορές είναι λίγο παιχνιδιάρης, καθώς κρατά την μπάλα στο στόμα και αρνείται να τη δώσει πίσω. Πέρυσι ο Ουάνγκ πήρε άλλον έναν σκύλο διασώστη, τον Σιαογουέι. Ο Μπινζί, λέει ο Ουάνγκ, ζηλεύει και όταν πάει να τον χαϊδέψει, εκείνος παραπονιέται.
Σύμφωνα με τον Ουάνγκ, τα σκυλιά διασώστες συνήθως μπορούν να «δουλέψουν» από 8 έως 10 χρόνια. Τα άλλα πέντε σκυλιά που συμμετείχαν στη διάσωση πριν από 10 χρόνια έχουν όλα πεθάνει. Ο Μπινζί εξακολουθεί να εργάζεται, εξαιτίας όμως της ηλικίας του σπάνια παίρνει μέρος στην εκπαίδευση. «Του προσφέρουμε μια καλή ζωή ώστε να απολαύσει τα υπόλοιπα χρόνια του», δηλώνει.
Snapshot από το τέρας που εκθρέψαμε
*Του Τρύφωνα Μουζακιώτη
Στις φιλελεύθερες δημοκρατίες, σε αντιδιαστολή με άλλης μορφής κοινωνικοπολιτικά μοντέλα, βασική αρχή είναι (ή τουλάχιστον πρέπει να είναι) ότι «ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα». Όχι μόνο δεν αγιάζει τα μέσα, αλλά τα μέσα που χρησιμοποιούμε ως πολίτες για να εκφράσουμε την αντίθεση μας ή τις ιδέες μας, είναι αυτά που εν τέλει «αγιάζουν» τον σκοπό που θέλουμε να επιτύχουμε.
Η θεμελιακή αυτή αντίληψη μπορεί να μοιάζει συγκλονιστικά κοινότυπη και αυτονόητη, από ό,τι φαίνεται όμως στη χώρα μας κάθε άλλο παρά αυτονόητη είναι. Ο λόγος που ως κοινωνία πολλές φορές αδυνατούμε να την ενστερνιστούμε, ίσως να έχει να κάνει με βαθύτερους ιστορικούς λόγους.
Ίσως να οφείλεται στο γεγονός ότι στην Ελλάδα, η φιλελεύθερη δημοκρατία δεν κατακτήθηκε με αίμα όπως για παράδειγμα σε άλλες χώρες , παρά «εισήχθη» από το εξωτερικό ως ένα «προϊόν» προς άμεση κατανάλωση. Η εξήγηση αυτή ίσως να είναι εν μέρει αναχρονιστική, χωρίς να μπορεί να αποτυπώσει τη συνολική εικόνα, όμως νομίζω ότι αποτελεί περισσότερο μια αφορμή για περαιτέρω σκέψη.
Στα χρόνια της κρίσης, τα κρούσματα και οι συμπεριφορές βίας εντάθηκαν τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Η ανοχή στην αντίθετη άποψη θεωρήθηκε ως πράξη υποχωρητικότητας, η προσπάθεια κατανόησης της άλλης πλευρά ως ύποπτη συνδιαλλαγή και ο σεβασμός των νόμων ως μια πράξη δουλικότητας.
Σίγουρα οι διαμορφωθείσες αυτές συμπεριφορές, δεν είναι απότοκο μόνο των τελευταίων ετών της κρίσης. Η κρίση μάλλον αποτέλεσε την αφορμή για να εκδηλωθούν με τρόπο που τις καθιστά πλέον καθημερινό φαινόμενο και θλιβερή πραγματικότητα, ξεγυμνώνοντάς μας πλήρως από τον ήδη «μισοφαγωμένο» μανδύα αστικής ευγένειας που ατσούμπαλα φορούσαμε.
Σε αυτή την κατεύθυνση συνέβαλλε όλα αυτά τα χρόνια, η συστηματική προσπάθεια των λαϊκιστικών και ακραίων πολιτικών δυνάμεων να ερεθίσουν έτι περαιτέρω τα πιο ανορθολογικά αντανακλαστικά του λαού και να ανασύρουν τα πιο χαμηλά και άγρια ένστικτα μεγάλης μερίδας της κοινωνίας.
Ο ασύστολος λαϊκισμός, η ακατάσχετη συνωμοσιολογία και η αναπαραγωγή μιας άκρως διχαστικής πολιτικής και ρητορικής του τύπου «ή εμείς ή αυτοί», «ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν», εξέθρεψαν αργά αλλά σταθερά το σημερινό «τέρας».
Θα πει κάποιος πως οι εκφράσεις αυτές και η μανιχαϊστική αντίληψη των πραγμάτων, είναι μέρος της ευρύτερης κουλτούρας της αριστεράς . Στην εποχή της «αθωότητας» κανείς δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία στο άκουσμα τέτοιου είδους εκφράσεων..
Τα καλέσματα για «ανυπακοή» και για αμφισβήτηση των νόμων που παράγονται με τον νόμιμο, συνταγματικά προβλεπόμενο, τρόπο χάριν μιας δήθεν άλλης αυταπόδεικτης νομιμότητας (βλ. «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη») καλλιέργησαν μια κουλτούρα συγκρουσιακή και υπονόμευσαν βουβά αρκετές φορές τα θεμέλια της αστικής -φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Η πεποίθηση ότι το κράτος δεν έχει το μονοπώλιο της βίας και ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δικαιολογείται η άσκηση της από κοινωνικές ομάδες εφόσον κρίνουν ότι αδικούνται καλλιεργήθηκε τόσο από τα άκρα δεξιά όσο και από τα άκρα αριστερά του πολιτικού φάσματος.
Η έντονη αντισυστημικότητα, η απαξίωση των νόμων που παράγονται με νόμιμο τρόπο, η αντίληψη ότι το δίκαιο παράγεται μέσα από συγκρουσιακού τύπου διαδικασίες στα πεζοδρόμια και το «χάϊδεμα» όσων ασκούν βία καλύπτοντας κάθε φορά τις πράξεις τους με έναν δήθεν ιδεολογικό μανδύα έριξαν νερό στο μύλο της βίας.
Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε την μεγάλη εικόνα. Η φωτογραφία του πεσμένου στο έδαφος Μπουτάρη σήμερα και του αιμόφυρτου κ. Χατζηδάκη χθες, είναι απλά ένα snapshot από την κοινωνία μας που έχει άμεση ανάγκη μάλλον να περάσει τον δικό της “Διαφωτισμό”, προκειμένου να καλύψει τα βασικά κενά που έχει λόγω απουσίας της από τον προηγούμενο. Η κρίση λοιπόν αποτελεί ένα απλό pixel στην συνολικότερη εικόνα του τέρατος που συνηθίσαμε και σίγουρα όχι το κάδρο.
Το ζήτημα όμως δεν είναι ότι συνηθίσαμε την εικόνα του τέρατος ως κοινωνία. Το ζήτημα είναι ότι το εκθρέψαμε και για να το αντιμετωπίσουμε πρέπει να το κοιτάξουμε πρώτα με θάρρος …. στον ίδιο μας τον καθρέφτη.
Ο Τρύφων Μουζακιώτης είναι Πολιτικός επιστήμονας
Η ζάχαρη κομμένη
*Του Νίκου Αρμένη
Η πρώτη διατροφική συμβουλή που μου έδωσε η Μαρία Πολύζου όταν έγινα μέλος της δρομικής της ομάδας – MarathonTeam Greece By M.Polyzou – ήταν να κόψω μαχαίρι τη ζάχαρη.
Ομολογώ το κατάφερα σχετικά γρήγορα καθώς δεν ήμουν – τουλάχιστον τότε – φανατικός των γλυκών.
Ωστόσο κι αν έβγαλα γρήγορα τη ζάχαρη από τη διατροφή μου, εντούτοις άργησα να καταλάβω ακριβώς πόσο πολύ δίκιο είχε η Μαρία για την καταστροφική της δράση.
Μου είχε εξηγήσει βέβαια από την πρώτη στιγμή ότι ο βασικός λόγος που η ζάχαρη απαγορεύεται είναι πως κάνει ζημιά στο μυϊκό σύστημα και έτσι πάει στο βρόντο μέρος της προσπάθειας που καταβάλλουμε στην προπόνηση..
Όντως. Η ζάχαρη δρα απόλυτα επιθετικά για τους μύες μας. Δεν τους αποδυναμώνει απλώς. Τους διαλύει.
Ένα συγγενικό μου πρόσωπο που δεν ασχολείται καθόλου με το τρέξιμο, παρότι εμφανισιακά θα μπορούσε να δώσει τέτοια εντύπωση δεδομένου ότι είναι πολύ αδύνατη, μου έλεγε μόλις χθες ότι ο γιατρός της συνέστησε να κόψει εντελώς τη ζάχαρη. Ο λόγος ήταν πως πλέον το μυϊκό της σύστημα είναι σχεδόν ανενεργό. Δύναμη μηδέν με λίγα λόγια.
Πρόκειται, ξαναλέω, για μη αθλήτρια που όμως διατηρεί δόξα το Θεό μια γενικά καλή εικόνα στην υγεία της και δεν έχει ούτε γραμμάριο περιττού βάρους στο σώμα της.
Κι όμως. Η ιατρική σύσταση ήταν ίδια. Η ζάχαρη κομμένη.
Κι αν για έναν άνθρωπο με τα δικά της χαρακτηριστικά αυτή η οδηγία θεωρείται απαραίτητη, φανταστείτε πόσο επιβεβλημένη είναι για τους δρομείς.
Όπως ανέφερα εξ αρχής, εγώ την έκοψα και εύκολα μάλιστα.
Γλυκά δεν έτρωγα ιδιαίτερα και τον καφέ μου κατάφερα σταδιακά από γλυκό να τον κάνω μέτριο, μετά με ολίγη και τέλος πικρό.
Η άσπρη ζάχαρη σήμερα με απωθεί. Και γευστικά εννοώ. Στις περιόδους της βασικής τρίμηνης προετοιμασίας για έναν μαραθώνιο, το μόνο γλυκό που απολαμβάνω είναι το μέλι και κατά προτίμηση θυμαρίσιο.
Εννοείται ότι τα αναψυκτικά, και εξαιτίας της ζάχαρης, απαγορεύονται δια ροπάλου.
Μόνο μετά από έναν μαραθώνιο και για ένα σύντομο χρονικό διάστημα 15-20 ημερών, καταναλώνω με μέτρο γλυκά.
Οφείλω εδώ να παραδεχτώ βέβαια ότι πάστες, τούρτες, σοκολάτες κλπ έχουν ανέβει σημαντικά στις γευστικές μου προτιμήσεις προφανώς γιατί τα στερούμαι ιδιαίτερα.
Αλλά έχω αποφασίσει ότι θα τα γεύομαι μόνο για 2-3 εβδομάδες μετά από μαραθώνιο. Με δεδομένο λοιπόν ότι τρέχω δύο μαραθωνίους το χρόνο- έναν την άνοιξη και έναν το φθινόπωρο – συνολικά το χρονικό διάστημα μέσα στο χρόνο που τρώω γλυκά ελεύθερα είναι ένας μήνας.
Ένας μήνας από τους δώδεκα του έτους..
Γνωρίζω όμως ότι έχω προσφέρει ένα τεράστιο δώρο στον οργανισμό μου. Προστατεύω το μυϊκό μου σύστημα, δεν επιτρέπω στη ζάχαρη να «γκρεμίσει» ούτε μισό …τουβλάκι από όσα με κόπο και ιδρώτα χτίζω στην προπόνηση και, το κυριότερο, κρατάω μακριά μου μία από τις βασικές αιτίες ευδοκίμησης και ανάπτυξης των καρκινικών κυττάρων..
Και όλα αυτά μου συνέβησαν γιατί άρχισα να τρέχω και αγάπησα τον μαραθώνιο.
Βάλτε λοιπόν παπούτσια και ξεκινήστε! Ακόμα το σκέφτεστε;
Οι αλήθειες του Αλαβάνου και οι τύψεις του Τσίπρα
Ο Αλέκο Αλαβάνος είναι γνωστό πως δεν μασάει τα λόγια του. Είναι ενδεικτικό εξάλλου ότι έχει κάνει πολλές φορές την αυτοκριτική του για το γεγονός ότι “παρέδωσε” τον ΣΥΡΙΖΑ στον Αλέξη Τσίπρα. Και το έκανε ξανά πριν από λίγα 24ωρα σε ραδιοφωνική του συνέντευξη.
«Ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να είναι στριμωγμένος από τις τύψεις του» ήταν η απάντηση που έδωσε στο ΘΕΜΑ 104,6 ο Αλέκος Αλαβάνος στην ερώτηση αν είναι στριμωγμένος ο Αλέξης Τσίπρας.
«Ο πρωθυπουργός και η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αυτό που έχουν ως κύριο στόχο στο μυαλό τους είναι να συνεχιστεί το βόλεμα. Αυτός είναι ο κεντρικός στόχος σε όλες τις κινήσεις που κάνουν» συμπλήρωσε ο κ. Αλαβάνος, ο οποίος τους κάλεσε να μιλήσουν με απλές οικογένειες «για να δουν πόσο στριμωγμένες είναι από τις πολιτικές του πρωθυπουργού».
Ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογράμμισε ότι «σήμερα γίνεται γενοκτονία. Γενιές ανθρώπων ζουν είτε μακριά από τη χώρα είτε χωρίς προοπτική στο εσωτερικό».
Ερωτηθείς για το πότε πιστεύει ότι θα γίνουν εκλογές, ο κ. Αλαβάνος απάντησε «πιστεύω ότι θα εξαντλήσουν κάθε πιθανότητα για να επιμηκύνουν τον τρόπο παραμονής τους στην εξουσία».
Σκληρό μπρα ντε φερ Γερμανίας – ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος
Η μάχη για το ελληνικό χρέος μεταξύ Γερμανίας και ΔΝΤ, καλά κρατεί. Η γερμανίδα καγκελάριος από τη μία πλευρά θέλει και τη χρηματοδοτική συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα, αλλά από την άλλη, δεν είναι έτοιμη να αποδεχθεί τις απαιτήσεις του Ταμείου.
Αποκαλυπτικό των γερμανικών σχεδίων για το χρέος της Ελλάδας, είναι δημοσίευμα της εφημερίδας Suddeutsche Zeitung.
Σε εσωτερικό πολιτικό επίπεδο (δηλαδή εντός Γερμανίας) το ζήτημα είναι ιδιαιτέρως ακανθώδες, δεδομένου ότι το Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο είχε συναινέσει στο ελληνικό δανειοδοτικό πρόγραμμα υπό τον όρο της συμμετοχής του ΔΝΤ σημειώνει η SZ.
Με βάση τα όσα αναφέρει το ρεπορτάζ, πλέον αυτού, μία συμμετοχή του Ταμείου θα αποτελούσε ένα ισχυρό εκπεμπόμενο μήνυμα προς τις διεθνείς χρηματαγορές, που θα χαιρέτιζαν αυτό το γεγονός ακόμη και αν το Ταμείο θεωρεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο. Εντός της ερχόμενης εβδομάδας, οι Ευρωπαίοι προτίθενται να συνομιλήσουν με την επικεφαλής του Ταμείου, Κριστιν Λαγκάρντ στο περιθώριο της συνάντησης του G7 στον Καναδά, προκειμένου να επιδιώξουν μία πιθανή προσέγγιση θέσεων.
Όπως επισημαίνεται στη συνέχεια, οι ΥΠΟΙΚ της ζώνης του ευρώ ζήτησαν από τον Ευρωπαίο Επίτροπο Οικονομίας, Πιερ Μοσκοβισί, και από τον επικεφαλής του ESM, Kλάθους Ρέγκλινγκ, να εκπονήσουν μία ανάλυση περί της βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους, ως τις 7 Ιουνίου. Αυτή αναμένεται να καταδείξει τι, κατά την άποψη των Ευρωπαίων, είναι αναγκαίο να γίνει ως προς το ζήτημα της παροχής ελαφρύνσεων, προκειμένου η Ελλάδα να είναι σε θέση να αυτοχρηματοδοτείται και πάλι μέσω των διεθνών χρηματαγορών. Ο στόχος είναι να επιτευχθεί μία συμφωνία στο ζήτημα του χρέους στο πλαίσιο του επομένου Eurogroup στις 21 Ιουνίου.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι η γερμανική κυβέρνηση κλιμακώνει τη διαμάχη γύρω από το θέμα της παροχής ελαφρύνσεων χρέους προς την Ελλάδα. Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ, Oλαφ Σολτς, κατά τη διάρκεια της συμμετοχής του στη συνάντηση με τους ομολόγους του των κρατών – μελών της Ευρωζώνης, εξέφρασε μία σαφή άρνηση έναντι των δύο αιτημάτων που έχουν τεθεί από πλευράς του ΔΝΤ. Σύμφωνα με κύκλους από την ΕΕ, ο κ.Σολτς απέρριψε την εισήγηση περί παράτασης των χρόνων αποπληρωμής των ήδη καταβληθέντων δανειακών πιστώσεων έως και 15 επιπλέον έτη, σημειώνοντας ότι κατά την άποψη της γερμανικής πλευράς τα τρία χρόνια επαρκούν. Ο υπουργός αντιτάχθηκε επιπλέον στη θέση του ΔΝΤ για τη θέσπιση ενός μηχανισμού που θα συναρτά αυτόματα τις ελαφρύνσεις του χρέους με τη μελλοντική αναπτυξιακή πορεία της (ελληνικής) οικονομίας. Πρόκειται για μία πρόταση που αναπτύχθηκε από κοινού μεταξύ της Γαλλίας και του Ταμείου, αναφέρει το δημοσίευμα.
Παντως σημειώνεται ότι θα προκύψει μία απόφαση, για το εάν τελικά το ΔΝΤ θα συμμετέχει και χρηματοδοτικά στο ελληνικό πρόγραμμα. Ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ δήλωσε την Παρασκευή στις Βρυξέλλες ότι έως τότε ‘υπάρχει επαρκής χρόνος’, για να συζητηθεί το θέμα. Το τρέχον τρίτο δανειακό πρόγραμμα για την Ελλάδα αναμένεται να τελειώσει στις 20 Αυγούστου, καταλήγει το ρεπορτάζ.
Οι εφιαλτικοί πριγκιπικοί γάμοι του Game of Thrones
*προσοχή spoilers για όσους δεν έχουν ολοκληρώσει και την 7η σεζόν
Κι ενώ όλος ο κόσμος ζει στους ρυθμούς του πριγκιπικού γάμου της Μέγκαν Μαρκλ με τον Πρίγκιπα Χάρι, εμείς είπαμε να θυμηθούμε την άλλη πλευρά του παραμυθιού με πριγκιπικούς γάμους βγαλμένους από τους χειρότερους εφιάλτες μας.
Και το Game of Thrones μας προσφέρει αυτό ακριβώς το αντίστροφο παραμύθι. Άλλωστε οι γάμοι στο Γουέστερος έχουν παράδοση στην ανατροπή. Από το ποιος παντρεύεται ποια, από τα εντυπωσιακά κι ενίοτε αλλόκοτα νυφικά μέχρι την τελική έκβαση του γάμου, έστω κι αν αυτή αφορά τρίτους (ας θυμηθούμε και τον κόκκινο γάμο).
Ας βγούμε λοιπόν από το ροζ ρομαντικό συννεφάκι της επικαιρότητας κι ας ταξιδέψουμε στους γάμους του Game of Thrones.
Daenerys Targaryen και Khal Drogo
Ο Khal και η Daenerys μπορεί να μην παντρεύτηκαν από έρωτα, όμως με δάκρυα, ιδρώτα και πολύ αίμα τελικά αγαπήθηκαν και κέρδισε ο ένας τον σεβασμό του άλλου. Αλλά ουχί το ευτυχισμένος τέλος δεν υπάρχει, καθώς τελικά ενώ η Ντάνι προσπαθεί να σώσει τον Ντρόγκο με χρήση μαγείας καταφέρνει και χάνει κι αυτόν και το μωρό τους. Η ίδια όμως αναγεννάται από τις στάχτες του. Κυριολεκτικά.
Robb Stark και Talisa Maegyr
O υπέροχος Robb Stark ερωτεύεται μια κοινή θνητή ενώ έχει αρραβωνιαστεί (κατά τον τρόπο του Γουέστερος) μια από τις αδερφές του οίκου Frey. Ο ρομαντικός γάμος υπό το φως των φαναριών στο δάσος έχει όλα τα στοιχεία για μια απόλυτα χαρούμενη ιστορία, όπως στα παραμύθια του Disney, όμως τελικά οδηγείται στον εφιάλτη όταν οι νεόνυμφοι παρίστανται στον χειρότερο γάμο όλων των εποχών. Ο Robb και η σύζυγος πλέον μαζί με τη μαμά του κι όλους τους συντρόφους του κάνουν το λάθος να αποδεχτούν την πρόσκληση σε γάμο του οίκου Frey. Εκεί είναι γνωστό ότι γίνεται η μεγαλύτερη αιματοχυσία, καθώς οι Frey εκδικούνται την ατιμία του Robb που δεν έβαλε στεφάνι στο κορίτσι και με λίγα λόγια τους σφάζουν όλους. Αντίο γαμπρέ, αντίο νύφη, αντίο πεθερά, αντίο κουμπάροι.
Tyrion Lannister και Sansa Stark
Η αδερφή του Robb, Sansa, αφού θρηνεί πατέρα, αδερφό και μάνα και γλιτώνει από τον αρραβώνα της με τον σπόρο του κακού Βασιλιά Joffrey κάνει έναν γάμο συμφέροντος με τον καλό κι έξυπνο θείο του πρώην αρραβωνιαστικού της, τον Tyrion. Κανείς από τους δυο δεν ενδιαφέρεται να ολοκληρώσει αυτόν το γάμο, ο οποίος τελειώνει βιαστικά και κλασικά αιματηρά στον επόμενο γάμο, που θα παραθέσουμε.
Joffrey Baratheon και Margaery Tyrell
Μετά βαϊων και κλάδων ο πολυτελέστατος γάμος του αντιπαθέστατου αλλά και πολύφερτου λόγω αξιώματος Joffrey με την γλυκύτατη και παμπόνηρη ευγενικής καταγωγής Margaery. Ξεκάθαρα γάμος συμφέροντος κι αυτός, ο οποίος όμως δεν φτάνει ούτε μέχρι το νυφικό κρεβάτι, καθώς ο Joffrey γίνεται μωβ και πεθαίνει δηλητηριασμένος από τα χέρια της γιαγιάς της νύφης του. Κανείς δεν το ξέρει όμως και κατηγορείται ο θείος του Tyrion, που λέγαμε πριν, ο οποίος αφού φυλακιστεί και σκοτώσει τον πατέρα του δραπετεύει κι αφήνει πίσω του τη σύζυγό του Sansa. Κι έτσι τελειώνουν και οι δυο γάμοι.
Margaery Tyrell and Tommen Baratheon
Και μπορεί η Margaery να έμεινε χήρα όμως στον κόσμο του Γουέστερος κανείς δεν χάνεται. Αφού λοιπόν η Margaery δεν έφτασε ποτέ με τον Joffrey στη νυφική κρεβατοκάμαρα, δίνει μια ακόμη ευκαιρία στο βασιλικό αξίωμα και παντρεύεται τον μικρότερο (κι εντελώς ανήλικο) αδερφό του νεκρού πρώτου συζύγου της, που – σωστά μαντέψατε – είναι τώρα αυτός βασιλιάς. Ο γλυκός Βασιλιάς Tommen μαγεύεται από τη Margaery, που αποδεικνύεται σκληρή παίχτρια και παίρνει το πάνω χέρι στη σχέση της από την αδίστακτη πεθερά της με τη βοήθεια ενός ημίτρελου ιερέα. Η πεθερά της όμως θα πάρει τελικά την εκδίκησή της κι αφού κλείσει όλους τους εχθρούς της στον κεντρικό ναό, θα τους ανατινάξει με το πιο εκρηκτικό μείγμα. Ο καϋμένος ο Tommen βλέπει από το παράθυρό του την έκρηξη, καθώς η μαμά τον κρατάει φυλακισμένο εκεί για να μην τον χάσει τον κανακάρη της, όμως αυτός πηδάει από το παράθυρο απελπισμένος κι έτσι άλλος ένας γάμος φτάνει στο τέλος του.
Ramsay Bolton και Sansa Stark
Μπορεί η Σάνσα να γλίτωσε από τον έναν σπόρο του κακού, όπως είπαμε πριν, και μπορεί και να διαλύθηκε άδοξα κι ο γάμος της με τον Tyrion, όμως δυστυχώς τελικά παντρεύτηκε τον απόλυτο σπόρο του κακού, τον Ramsay Bolton. O ψυχοπαθής μπάσταρδος Ramsay έχει κατακτήσει το πατρογονικό κάστρο της Sansa και νομίζει ότι έχει σκοτώσει και τα υπολειπόμενα αδέρφια της, αλλά θέλει να αποκτήσει κύρος και καταφέρνει να εξασφαλίσει μέσω του δολοπλόκου Little Finger την πολύφερνη νύφη. Η Sansa θα προτιμούσε να πεθάνει – και ίσως να πέθανε τελικά ένα κομμάτι της εκείνη τη νύχτα – και τον παντρεύεται αναγκαστικά. Αφού ζει μέρες και νύχτες κόλασης καταφέρνει να δραπετεύσει και όχι μόνο. Επιστρέφει με στρατό δίπλα στο νόθο αδελφό της (που δεν είναι αλλά εκείνη αυτό νομίζει), επανακτά το κάστρο της και ταϊζει στα σκυλιά τον σύζυγό της. Αυτό πάντως είναι ένα ευτυχισμένο τέλος στην συγκεκριμένη περίπτωση κατά την άποψη όλων των fans.
Winter is coming όμως κι ελπίζουμε σύντομα και σε έναν ευτυχισμένο γάμο στο Γουέστερος κατά προτίμηση άνευ αιμομιξίας.
Κοντονής για Ρουβίκωνα: Εντός, εκτός και επί τα αυτά
Η πολιτική επιστήμη σηκώνει ψηλά τα χέρια, με τις κατά καιρούς δηλώσεις του Σταύρου Κοντονή, πότε για θέματα που άπτονται των αρμοδιοτήτων του και πότε για ζητήματα που έχουν να κάνουν με το έγκλημα και την ασφάλεια.
Για του λόγου το αληθές, μιλώντας στην τηλεόραση του Ant1, o υπουργός Δικαιοσύνης είπε το αμίμητο για τη δράση του Ρουβίκωνα.
«Το να πετάς τρικάκια να διαμαρτυρηθείς για κάτι που διαφωνείς είναι στα όρια της πολιτικής διαμαρτυρίας, σε άλλες περιπτώσεις έχουμε κατάφωρη καταπάτηση του νόμου», δήλωσε συγκεκριμένα, αναφερόμενος στις ενέργειες της ομάδας αντιεξουσιαστών του «Ρουβίκωνα», ενώ απεφάνθη ότι είναι «άδικες και εκτός της πραγματικότητας» οι αιτιάσεις ότι η κυβέρνηση καλύπτει τον Ρουβίκωνα.
Ακόμη σημείωσε ότι «είναι διαφορετικό πράγμα να υπάρχουν κάποιες, έστω οριακές, αλλά εντός των πλαισίων του νόμου, ενέργειες μίας συλλογικότητας και είναι διαφορετικό να έχουμε βιαιοπραγίες ή επιθέσεις σε μεμονωμένους επαγγελματίες ή λειτουργούς».
«Είναι γεγονός ότι σε ορισμένες περιπτώσεις συλλήψεων έχουν εκδοθεί απαλλακτικές αποφάσεις. Σε άλλες περιπτώσεις έχουμε ξεκάθαρη παραβίαση του νόμου. Δηλαδή, το να μπαίνουν δέκα σε ένα συμβολαιογραφείο, να προπηλακίζουν και να προβαίνουν σε δολιοφθορές είναι απαράδεκτο. Ή το να μπαίνουν σε πρεσβείες δημιουργεί και πολιτικά προβλήματα», πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο κ. Κοντονής.
Ένας προσδιορισμός χωρίς Μακεδονία
*Της Μαρίας Δημητρίου
“ Θα είναι μια μεγάλη νίκη αν κερδίσουμε έναν προσδιορισμό μπροστά από τη λέξη Μακεδονία ….” τάδε έφη ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας από τη Θεσσαλονίκη .
Και αμέσως αναρωτήθηκα αν ο πρωθυπουργός γνωρίζει για την Πύρρειο νίκη, αλλά αμέσως μου πέρασε η απορία και μη με ρωτάτε γιατί …
Φτάσαμε λοιπόν, το 2018 να θεωρούμε νίκη, το γεγονός ότι μπορεί να καταφέρουμε να προσθέσουμε έναν προσδιορισμό, μπροστά από τον όρο Μακεδονία στο σκοπιανό κράτος . Μάλιστα . Αυτός λοιπόν ήταν ο σκοπός, γι αυτό έμεινε ανοικτή η εκκρεμότητα της ονομασίας του γειτονικού κράτους κοντά εικοσιεπτά χρόνια . Για να έρθει σήμερα ο πρωθυπουργός και με αγωνιστική διάθεση να ανακοινώνει ότι το ταβάνι που μπορούμε να φτάσουμε κι αν το φτάσουμε δηλαδή, θα είναι ένας προσδιορισμός ….
Αυτό βέβαια δεν είναι κάτι καινούργιο, από το Δεκέμβριο του 2017 ο υπουργός εξωτερικών κ Κοτζιάς είχε δηλώσει ότι η κυβέρνηση ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ , ΣΤΗΡΙΖΕΙ και ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΕΤΑΙ για μια σύνθετη ονομασία ενιαία σε όλες τις χρήσεις της, που θα συμπεριλαμβάνεται το όνομα Μακεδονία …και δεν έπεσε φύλλο !
Και δεν εξήγησε ποτέ κανείς, εξ ονόματος τίνος δεσμεύεται , στηρίζει και διαπραγματεύεται ; Η εθνική γραμμή της Ελλάδας τόσα χρόνια ήταν αδιαπραγμάτευτα, η ονομασία των Σκοπίων να μην περιέχει τον όρο Μακεδονία . Πως τώρα λοιπόν η σημερινή κυβέρνηση εν μία νυκτί , ανατρέπει αυτή τη συλλογική αποφάση και παίρνοντας πρωτοβουλία αυτόκλητα αποδέχεται θέσεις που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά συμφέροντα της χώρας ;
Φυσικά μιλάμε για μια εκλελεγμένη δημοκρατικά κυβέρνηση και μάλιστα δύο φορές ..Όμως αυτό δεν της δίνει το δικαίωμα αυθαίρετα να παίρνει αποφάσεις και να αλλάζει το διαπραγματευτικό χάρτη γιατί πολύ απλά έτσι επιθυμεί .
Θα μου πείτε ναι , αλλά οι θέσεις του Σύριζα ήταν γνωστές πριν από τις εκλογές και με αυτές ψηφίστηκε . Και γω θα σας απαντήσω ότι ούτε εκείνοι που τους ψήφισαν δεν ξέρουν ακριβώς τους λόγους που το έκαναν πια . Το έκαναν περισσότερο γιατί μισούσαν τους άλλους και όχι γιατί αγαπούσαν αυτούς …Και ίσως γιατί εκείνη την εποχή ήταν άλλες οι προτεραιότητες τους . Κάτι σαν τον Ησαύ που έχασε τα πρωτοτόκια για ένα πιάτο φαί ….
Γιατί στο σύνταγμα στις τέσσερις Φεβρουαρίου ήταν όλοι οι Έλληνες από κάθε πολιτική παράταξη και ήταν αυτός ο παλμός του συλλαλητηρίου ενάντια στην προφανή παραχώρηση του όρου Μακεδονία, που ανάγκασε την κυβέρνηση να κινηθεί με σπασμωδικές κινήσεις για να υπερκεράσει τον απόηχο απο τη μεγάλη συγκέντρωση και πανικόβλητη να βγάλει στη φόρα την αμέσως επόμενη μέρα ένα σκάνδαλο που τελικά δεν περπάτησε … Στο σύνταγμα εκείνη τη μέρα ήταν η ελλάδα που αρνείται να εκχωρήσει αμαχητί ένα όνομα που είναι κομμάτι από την ιστορία της .
Αυτοί που βρίσκονται σε δύσκολη θέση , αυτοί που βιάζονται γιατί φοβούνται οικονομικές εμπλοκές και διάσπαση, είναι το κράτος των Σκοπίων και αυτοί θα πρέπει να οπισθοχωρήσουν γιατί εισέβαλαν και οικειοποιήθηκαν την ιστορία μιας άλλης χώρας ανερυθρίαστα . Η κυβέρνηση θα πρέπει να παραμείνει σταθερή στην κοινή εθνική θέση των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων ( εκτός από το ΚΚΕ ) όπως διαμορφώθηκε τον Απρίλιο του 1991 και δεν αποδέχεται η ονομασία των Σκοπίων να περιέχει τον όρο Μακεδονία και τα παράγωγα της .
Το ζητούμενο λοιπόν που θα μας έκανε να νιώθουμε ότι νικήσαμε, δε θα είναι ένας προσδιορισμός μπροστά από τη λέξη Μακεδονία , αλλά να κρατήσουμε τον προσδιορισμό και να ξεχάσουν τη Μακεδονία .
Κεραυνός χτύπησε λεωφορείο των ΚΤΕΛ γεμάτο επιβάτες – Κάηκε ολοσχερώς
Λαχτάρισαν οι επιβάτες λεωφορείου του ΚΤΕΛ Έβρου που εκτελούσε σήμερα το μεσημέρι το δρομολόγιο Αλεξανδρούπολη – Ορεστιάδα.
Όλα συνέβησαν γύρω στις 4 το απόγευμα, όταν κεραυνός χτύπησε το λεωφορείο την ώρα που βρισκόταν στο χωριό Μοναστηράκι, λίγο έξω από τις Φέρες. Να σημειωθεί πως στην περιοχή είχε ξεσπάσει μπόρα.
Ευτυχώς, χάρη στην ηλεκτρική εκκένωση του λεωφορείου και την άμεση αντίδραση του οδηγού δεν υπήρξαν τραυματισμοί και οι επιβάτες είναι όλοι καλά στην υγεία τους, ενώ το λεωφορείο κάηκε ολοσχερώς.
Στο σημείο έσπευσαν έξι οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας και κατάφεραν να εμποδίσουν τις φλόγες να επεκταθούν στη γύρω περιοχή.
Πηγή: iefimerida
Συγκίνηση στο μνημόσυνο του Κων. Μητσοτάκη
Μνήμες, συγκίνηση και πολλαπλές αναφορές στο πρόσωπο του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη που έφυγε από τη ζωή πριν από ένα χρόνο, κατά τη διάρκεια του ετήσιου μνημοσύνου που πραγματοποιήθηκε στα Χανιά στον ιερό Μητροπολιτικό ναό Εισοδίων της Θεοτόκου. Σύσσωμη οι οικογένεια Μητσοτάκη, οι οικογένειες των παιδιών του και των εγγονιών του ταξίδεψαν από χθες στα Χανιά για το μνημόσυνο, όπου και θα παραμείνουν για το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.
Τόσο ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας όσο και η βουλευτής Ντόρα Μπακογιάννη δεν προέβησαν σε δηλώσεις ενώ μετά το πέρας της δέησης μίλησαν με τον κόσμο και επικοινώνησαν με φίλους και συνεργάτες του πατέρα τους που δραστηριοποιούνται κομματικά στο νομό.
Βουλευτές και πολιτευτές του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας, στελέχη από όλη την Κρήτη αλλά και φίλοι της οικογένειας από την υπόλοιπη Ελλάδα βρέθηκαν δίπλα στην οικογένεια Μητσοτάκη σε μία ιδιαίτερη στιγμή, όπως ακούστηκε να λέει η Ντόρα Μπακογιάννη σε φίλους της.
Για άνθρωπο της συναίνεσης, της υπομονής, των καλών λόγων, της ηρεμίας και της πολιτικής ισορροπίας, έκαναν λόγο στο ΑΠΕ-ΜΠΕ φίλοι της οικογένειας και φίλοι του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. «Σήμαινε πάρα πολλά για όλη την Ελλάδα αλλά και για μένα προσωπικά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης που η παρουσία του συμπυκνώνεται σε δύο λέξεις, αλήθεια που έχει λείψει τόσο πολύ από το πολιτικό μας σύστημα και υγιής πατριωτισμός, αγάπη για την Ελλάδα» δήλωσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών και αντιπρόεδρος της ΝΔ Κωστής Χατζηδάκης. Και πρόσθεσε: «Ο Μητσοτάκης ήταν πάντα ένας μετριοπαθής κεντρώος πολιτικός, που πίστευε στην ανάγκη της σοβαρότητας και της ενότητας και ήταν απέναντι στα άκρα και τις ακρότητες και είμαι βέβαιος ότι σήμερα θα μας έλεγε πως με τη βία η κοινωνία γίνεται ζούγκλα και όλοι ζημιωνόμαστε, ιδιαίτερα οι πιο αδύναμοι».
«Βρισκόμαστε εδώ για να τιμήσουμε τη μνήμη ενός μεγάλου πολιτικού άνδρα που γέννησαν τα Χανιά και έπαιξε σημαντικό ρόλο σε όλη τη μεταπολεμική και μεταπολιτευτική περίοδο στη χώρα μας», δήλωσε ο δήμαρχος Χανίων Αναστάσιος Βάμβουκας που επισήμανε ότι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ήταν ο άνθρωπος ο οποίος, «πολλές φορές πρόωρα εντόπισε σημαντικά ζητήματα και είπε αλήθειες που ενδεχομένως δεν εκτιμήθηκαν τον καιρό εκείνο. Και σήμερα λέγονται αλήθειες που θα εκτιμηθούν αργότερα, όμως έχει μεγάλη αξία και σημασία να μπορούμε να εκτιμήσουμε και να αντλήσουμε από τον καθένα αυτό το οποίο πρέπει και να μπορέσουμε σα χώρα με ομόνοια να ξεπεράσουμε τα προβλήματα τα οποία έχουμε. Δεν πρέπει να αφορίζουμε με ευκολία, δεν πρέπει να σκύβουμε και να υποκύπτουμε ποτέ στις εύκολες λύσεις, που μπορεί ο οποιοσδήποτε να θέλει να ακούσει. Όχι λοιπόν στην ευκολία, ναι στην ευθύνη και αυτό πρέπει να ακολουθεί όλο το σύγχρονο πολιτικό σύστημα».
Ο βουλευτής Επικρατείας, καθηγητής Θεόδωρος Φορτσάκης ανέφερε πως ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης υπήρξε: «Σπουδαίο πολιτικό πρόσωπο, σπουδαίος άνθρωπος και οικογενειάρχης. Ήταν άνθρωπος του διαλόγου και της συναίνεσης και ήταν γνωστή η στήριξη που έδειχνε στα ανθρώπινα δικαιώματα. ‘Αρα σε όλα όσα διαδραματίζονται σήμερα -πολιτική ένταση για τη βία- θα είχε ρόλο εξαιρετικά ενεργό ώστε να κατεβάσει τους τόνους και να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα όπως αξίζει στη δημοκρατία».
Η οικογένεια Μητσοτάκη στη συνέχεια παρέθεσε γεύμα σε στενό οικογενειακό και φιλικό κύκλο.
Ίλιντεν: Σκοπιανό δόλωμα, ή αριστερή φαντασίωση;
*Του Κωνσταντίνου Χολέβα
Γιατί έγινε τόσος θόρυβος για την προταθείσα ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας του Ίλιντεν»; Οι Σκοπιανοί φαίνεται ότι επιμένουν. Η Βουλγαρία δείχνει ενθουσιασμένη, διότι θεωρεί ότι με αυτό το όνομα υπογραμμίζεται η κοινή ιστορία Βουλγάρων και ψευδομακεδόνων. Η Ελληνική Κυβέρνηση έπρεπε από την αρχή να την απορρίψει, αλλά άρχισε να την συζητεί πριν προσκρούσει στη σαφή αντίθεση της αντιπολιτεύσεως. Δεν αποκλείω να είναι ένας τακτικός ελιγμός του Ζάεφ. Δηλαδή μάς πρότεινε κάτι εντόνως ενοχλητικό για να δεχθούμε στη συνέχεια ως «πιο ήπια» την ονομασία «Νέα Μακεδονία».
Η όλη συζήτηση αποκάλυψε και μία αριστερή φαντασίωση για την ψευδοεπανάσταση των Βουλγάρων κομιταζήδων της 20.7.1903. Ορισμένοι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και αρθογράφοι προσκείμενοι στην κυβέρνηση δήλωσαν ότι τούς αρέσει ως ονομασία του γειτονικού κράτους. Φαντασιώνονται μία δήθεν κοινωνική εξέγερση των χωρικών της Μακεδονίας με διεθνιστική ιδεολογία, χωρίς εθνικό στόχο, κατά των καταπιεστών. Έτσι θέλουν να παρερμηνεύουν μία αμιγώς εθνικιστική και τυχοδιωκτική ενέργεια του βουλγαρικού κομιτάτου, που είχε ως κατάληξη την καταστροφή ελληνικών κωμοπόλεων. Οι Βλαχόφωνοι Έλληνες του Κρουσόβου, της Κλεισούρας και του Νυμφαίου υπήρξαν τα θύματα που δοκίμασαν την εκδικητική μανία των Οθωμανών στρατιωτών.
Η εξέγερση άρχισε στον λόφο του Προφήτη Ηλία κοντά στη Βασιλειάδα του σημερινού Νομού Καστοριάς. Και μόνο αυτό το στοιχείο αρκεί για να καταλάβουμε ότι η σημερινή υποστήριξη των Σκοπιανών στον όρο Ίλιντεν υποκρύπτει αμφισβήτηση κατά ελληνικών εδαφών. Ο πρωτοφανής ενθουσιασμός των Βουλγάρων για το συγκεκριμένο όνομα δικαιώνει τον Αντώνη Σαμαρά και όσους υποστήριξαν ήδη από το 1992 ότι δεν μάς απειλούν τα Σκόπια, αλλά ο μελλοντικός συνδυασμός δυνάμεων που θα στηρίζουν τα Σκόπια (π.χ. βουλγαρικός αλυτρωτισμός).
Τον πραγματικό χαρακτήρα του Ίλιντεν του 1903 περιγράφει ο αυτόπτης μάρτυς, λόγιος και διπλωμάτης Ίων Δραγούμης. Γράφει στο βιβλίο του «Μαρτύρων και Ηρώων Αίμα»:
«Του Προφήτη Ηλία ήταν η μέρα που είχε ορίσει το κομιτάτο για το σηκωμό. Οι Βουλγάρες δασκάλισσες του Περλεπέ έρραψαν μία σημαία και κέντισαν επάνω με χρυσά γράμματα τα ονόματα ένδεκα πολιτειών της Μακεδονίας που σκόπευαν να τις πάρουν οι Βούλγαροι …..Αγωγιάτες που έρχουνταν από τον Περλεπέ έλεγαν πως οι Βούλγαροι μπήκαν στο Κρούσοβο ….Σ’ άλλα χωριά έσφαξαν ανθρώπους γιατί τούς ήταν εμπόδιο στα σχέδιά τους. Έτρεχαν άνω και κάτω συμμορίες και παραζάλιζαν τους Τούρκους».
Η ψευδοεπανάσταση του Ίλιντεν (Ημέρα του Προφήτη Ηλία) έγινε το 1903 με όραμα τη Μεγάλη Βουλγαρία που θα περιλάμβανε όλο τον Ελληνισμό της Μακεδονίας. Από το 1944 χρησιμοποιείται ως σύμβολο από το τεχνητό «Μακεδονικό Έθνος» πού κατασκεύασε ο Τίτο.
Την απορρίπτουμε, όπως απορρίπτουμε κάθε σύνθετη ονομασία. Και η Άνω και η Νέα «Μακεδονία» προσβάλλουν τον Ελληνισμό.
Το άρθρο δημοσιεύεται στην εφημερίδα “Δημοκρατία”.
*Ο Κωνστνατίνος Χολέβας είναι πολιτικός επιστήμων.