Την περασμένη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της 83ης ΔΕΘ έλαβε χώρα ένα εξαιρετικό event, το Digital Influencers Hub, όπου άνθρωποι της επικοινωνίας απ΄όλον τον κόσμο κλήθηκαν για να καταθέσουν τις απόψεις τους, αλλά και να γίνουν κοινωνοί των πιο σύγχρονων εργαλείων εντοπισμού και αποφυγής της παραπληροφόρησης.
Στο HUB κλήθηκε να συμμετάσχει το ThePresident ως ένα από τα ελάχιστα Ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης που τιμήθηκαν από τους διοργανωτές. Τις εργασίες του σημαντικού event έκελισε η βοηθός Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ κα Marie Royce, η οποία στη συνέχεια προέβη σε μια αναλυτική παρούσιαση του Digital Influencers Hub μέσα από το επίσημο blog του State Department.
Γράφει η κα Marie Royce:
Την περασμένη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη, το Γραφείο Εκπαιδευτικών και Πολιτιστικών Υποθέσεων του State Department χρηματοδότησε το Forum Digital Influencers Network (DCN), προκειμένου να διδάξει τις βασικές τακτικές επικοινωνίας αποτροπής της παραπληροφόρησης. Είχα τη χαρά να απευθυνθώ στο φόρουμ και συναντήθηκα με πολλούς από τους παρευρισκόμενους κατά τη διάρκεια της επίσκεψής μου, η οποία συνέπεσε με την 83η Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης όπου οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν η «τιμημένη χώρα».
Περιλαμβάνοντας περισσότερους από 5.000 ψηφιακούς επαγγελματίες από 30 χώρες, το DCN διασυνδέει δημοσιογράφους, ειδικούς επικοινωνίας και διαμορφωτές της κοινής γνώμης που κατανοούν τη σημασία της συλλογικής συνεργασίας για την υποστήριξη της ανεξάρτητης δημοσιογραφίας και της ελευθερίας έκφρασης.
.@ECAatState is proud to sponsor the Digital Communication Network (DCN) Influencers Forum, teaching front line communicators tactics to push back against disinformation and fake news. #influencershub pic.twitter.com/WOXb2xbJmm
— Marie Royce (@ECA_AS) 14 Σεπτεμβρίου 2018
Το Υπουργείο Εξωτερικών δημιούργησε το DCN το 2016 για να υποστηρίξει την ψηφιακή διπλωματία και να παράσχει εργαλεία για την καταπολέμηση της ψηφιακής παραπληροφόρησης. Τα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης επανακαθορίζουν την εικόνα των παραδοσιακών μέσων ενημέρωσης, παρέχοντας περισσότερες ευκαιρίες για την προσέγγιση νέων ακροατηρίων και τη συμμετοχή σε αμφίδρομες συνομιλίες. Μέσω του DCN, παρέχονται παγκοσμίως, εργαλεία και πόροι για την υποστήριξη και την επαλήθευση πραγματικών ειδήσεων.
Όπως είπα στο ακροατήριο στην Ελλάδα: “Οι ψηφιακές τεχνολογίες μας δίνουν τα εργαλεία για να προσεγγίσουμε τόσο την υπευθυνότητα των μέσων ενημέρωσης όσο και τη διαφάνεια, καθώς και μια ενεργό και ενημερωμένη κοινωνία. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το έργο του Digital Communications Network είναι τόσο ζωτικής σημασίας. Συνενώνει τα πιο λαμπρά μυαλά που βλέπουν την τεχνολογία ως όχημα για θετική αλλαγή. ”
I had a robust conversation with digital influencers at the Digital Communication Network (DCN) Digital Influencers Hub Forum. Inspiring to hear their vision of a new media landscape. @DigiComNet_Org pic.twitter.com/Yey7GS1iuo
— Marie Royce (@ECA_AS) 14 Σεπτεμβρίου 2018
Ένας πυλώνας της δημοκρατικής κοινωνίας και της διακυβέρνησης, η ελευθερία του τύπου και της έκφρασης – στο εσωτερικό και στο εξωτερικό – είναι καθοριστικός για τη διατήρηση της δημοκρατίας σε όλο τον κόσμο.
Ο ρόλος μας είναι να βοηθήσουμε τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης να κατανοήσουν την ιδιαίτερη ευθύνη τους προκειμένου να συγκρατούν τις κυβερνήσεις τους στον δρόμο της υπευθυνότητας. Σε αυτή την κατεύθυνση λειτουργούν και τα εργαλεία που παρέχονται στο DCN για να εξασφαλιστεί ότι οι άνθρωποι της Επικοινωνίας είναι σε θέση να εντοπίζουν ακριβείς πληροφορίες για την υποστήριξη του ελεύθερου, δίκαιου και ορθού λόγου.
Εδώ μπορείτε να βρείτε την ανάρτηση της βοηθού Υπουργού των Εξωτερικών
















Δύο μέτρα, δυο σταθμά κι ένας ανεμιστήρας…
Ο ανεμιστήρας που ξηλώθηκε και τραυμάτισε δύο παιδιά στο 5ο δημοτικό σχολείο της Θεσσαλονίκης, αλλά και το πρόβλημα στατικής επάρκειας που έχει το μισό κτιριακό συγκρότημα, αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου προβλήματος που σχετίζεται με τη διαφορετική στάση της κεντρικής κυβέρνησης απέναντι σε ίδια προβλήματα. Άλλη στάση στην Αθήνα και άλλη στη Θεσσαλονίκη (και γενικότερα στην υπόλοιπη Ελλάδα).
Του Βαγγέλη Μωυσή
Όχι, δεν αναφέρομαι στην κλασσική γκρίνια, της «ριγμένης» Θεσσαλονίκης απέναντι στην Αθήνα.
Αναφέρομαι σε ένα πραγματικό πρόβλημα, που δίνει αφορμές για αναζωπυρώσεις της κλασσικής γκρίνιας.
Προφανώς και δεν φταίει το «αθηνοκεντρικό κράτος» για το γεγονός ότι το έργο κατασκευής του μετρό Θεσσαλονίκης, έχει υποστεί αλλεπάλληλες καθυστερήσεις τα τελευταία χρόνια από προσφυγές και εμπόδια που έχει βάλει ο ίδιος ο Δήμος Θεσσαλονίκης στην απρόσκοπτη εξέλιξή του.
Φταίει όμως ο «αθηνοκεντρισμός» της κεντρικής εξουσίας –εν προκειμένω της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ- για το γεγονός ότι στην Αθήνα δρομολογήθηκε και υλοποιήθηκε ένα σημαντικό πρόγραμμα αναβάθμισης της σχολικής στέγης με αξιοποίηση των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ενώ στη Θεσσαλονίκη, που εδώ και καιρό αναζητά την εφαρμογή του ιδίου μοντέλου ΣΔΙΤ για τη σχολική στέγη, δεν δίνεται το «πράσινο φως». Ούτε η συνεργασία που είχε προαναγγελθεί με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προχώρησε φυσικά…
Φταίει και ο «αθηνοκεντρισμός» του πολιτικού συστήματος, για το γεγονός ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε πως η Θεσσαλονίκη «σηκώνει» πειράματα ιδεολογικής γυμναστικής με την κρατικοποίηση της αστικής συγκοινωνίας, ενώ στην Αθήνα, ο ΟΑΣΑ βρίσκεται σε αντίθετη τροχιά και λογική…
Φταίει και η «αθηνοκεντρική» νοοτροπία για το γεγονός, ότι τα θέματα της οδηγίας SEVEZO, στο βαθμό που δημιουργούσαν παράλογα προσκόμματα στην επιχειρηματική δραστηριότητα (υφιστάμενη και μελλοντική) διευθετήθηκαν πολύ εύκολα για χάρη του περιφερειακού χωροταξικού σχεδιασμού της Αττικής σε κεντρικό επίπεδο, αντίθετα με ό,τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη, όπου Περιφέρεια, ΟΤΑ και επιχειρηματίες, αφέθηκαν… να τα βολέψουν εκ των ενόντων.
«Αθηνοκεντρισμός» δεν είναι να γίνονται 10 έργα στην Αθήνα ενώ στη Θεσσαλονίκη ή σε κάποια άλλη πόλη γίνεται ένα… Όταν στην πρωτεύουσα είναι συγκεντρωμένος ο μισός πληθυσμός της χώρα, το λες και λογικό. Το πρόβλημα έγκειται στη στρεβλή λογική που στερεί από τις τοπικές αρχές και κοινωνίες τη δυνατότητα να έχουν την ίδια θεσμική διευκόλυνση και αντιμετώπιση, που απολαμβάνουν άλλοι φορείς –αυτοδιοικητικοί ή μη- στην Αθήνα.
Η Θεσσαλονίκη –το λένε πολλοί εδώ και καιρό- οφείλει να ξεπεράσει την γκρίνια περί διακρίσεων βορρά και νότου, φροντίζοντας να ενεργοποιηθεί για την επίτευξη στόχων με δικά της μέσα. Ωστόσο, η κεντρική εξουσία, οφείλει θεσμικά και υπηρεσιακά να απελευθερώσει τη δυνατότητά της να το πράξει, παρέχοντας (αναλογικά) πάντα τις ίδιες ευκαιρίες, με τους ίδιους κανόνες. Κάτι, που σήμερα δεν συμβαίνει.
Και ιδιαίτερα στο θέμα της σχολικής στέγης, που αφορά άμεσα στην ασφάλεια και στην εξυπηρέτηση των αναγκών των παιδιών μας, αυτή η θεσμική ισονομία θα έπρεπε να είναι αυτονόητη και όχι ζητούμενη…