Αναπόφευκτη θεωρούν οι Έλληνες την καταγραφή και αξιοποίηση των προσωπικών δεδομένων τους από τις εταιρείες, καθώς πιστεύουν ότι αντιπροσωπεύει το απαιτούμενο “τίμημα” προκειμένου να έχουν πρόσβαση στις διάφορες υπηρεσίες, όπως ενδεικτικά την αγορά από ένα e-shop, τη συμμετοχή σε ένα πρόγραμμα επιβράβευσης, ή ακόμα την πρόσβαση στα social media.
Αυτό προκύπτει από την πρώτη πανελλαδική έρευνα που διεξήγαγαν η ClientIQ και η Focus Bari, τέσσερις μήνες μετά την εφαρμογή του νέου πανευρωπαϊκού κανονισμού προστασίας προσωπικών δεδομένων (GDPR), με στόχο να χαρτογραφήσουν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται και διαχειρίζονται οι Έλληνες καταναλωτές τα προσωπικά τους δεδομένα αλλά και τις προσδοκίες τους από τις επιχειρήσεις που τα λαμβάνουν.
Κατά μέσο όρο λοιπόν, οι Έλληνες καταναλωτές προσκομίζουν περίπου 9 προσωπικά τους στοιχεία όταν τους ζητηθεί, με 8 στους 10 καταναλωτές να δηλώνουν ότι προσκομίζουν προσωπικά στοιχεία που αφορούν στην οικογενειακή και επαγγελματική τους κατάσταση.
Όσον αφορά στα στοιχεία επικοινωνίας τους, οι Έλληνες καταναλωτές εμφανίζονται να προσκομίζουν αβίαστα το email τους, σε ποσοστό που αγγίζει το 90%, ενώ εμφανίζονται σαφώς πιο συγκρατημένοι στο να προσκομίσουν τα υπόλοιπα στοιχεία επικοινωνίας, καθώς 5 στους 10 αναφέρουν ότι παραχωρούν τον αριθμό του κινητού τηλεφώνου τους και μόλις 3 στους 10 προσκομίζουν στοιχεία διεύθυνσης και σταθερού τηλεφώνου.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα της έρευνας αναφορικά με στοιχεία που σχετίζονται με τις καταναλωτικές προτιμήσεις των Ελλήνων. 8 στους 10 ερωτηθέντες δηλώνουν ότι προσκομίζουν στις εταιρείες στοιχεία συναλλακτικής συμπεριφοράς, ή και πληροφορίες αναφορικά με τα ενδιαφέροντα και τις προτιμήσεις τους, επιβεβαιώνοντας την επιθυμία των Ελλήνων καταναλωτών για παροχή εξατομικευμένων προσφορών και υπηρεσιών από τις επιχειρήσεις.
Ειδικότερα, το 83% των καταναλωτών δηλώνει ότι ενοχλείται όταν οι εταιρείες δεν αξιοποιούν τα στοιχεία που έχουν προσκομίσει και συνεχίζουν να αποστέλλουν μηνύματα ή προσφορές τα οποία δεν τους ενδιαφέρουν και το 72% των ερωτηθέντων να δηλώνει ότι αναμένει να λαμβάνει προσωποποιημένη εξυπηρέτηση τη στιγμή που έχει προσκομίσει τα στοιχεία του σε μια εταιρεία.
Οι απαιτήσεις αυτές των καταναλωτών φαίνεται να έρχονται σε αντίθεση με την πρακτική των εταιρειών, καθώς 9 στους 10 Έλληνες καταναλωτές πιστεύουν πως οι εταιρείες δεν κάνουν καθόλου ή κάνουν μερική χρήση των στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους.
Αν και το τι αντιλαμβάνονται οι Έλληνες καταναλωτές ως ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα διαφέρει ανάλογα με την ηλικιακή ομάδα στην οποία ανήκουν, με τις νεότερες γενιές να αναφέρουν ως προσωπικά στοιχεία κυρίως τη δραστηριότητα (φωτογραφίες, επικοινωνία) μέσω των social media, ενώ τις μεγαλύτερες γενιές να εστιάζουν ιδιαίτερα στα στοιχεία παιδιών, τα ιατρικά δεδομένα και τα οικονομικά τους στοιχεία, η ανάγκη της ασφάλειας των προσωπικών δεδομένων καθώς και η διαφάνεια ως προς τη χρήση τους παραμένει αδιαμφισβήτητη σε όλες τις ηλικιακές ομάδες.
Ειδικότερα, 93% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι θέλουν να μπορούν να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή τι στοιχεία διαθέτει για εκείνους κάθε εταιρεία και πώς τα διαχειρίζεται, ενώ 7 στους 10 καταναλωτές δηλώνουν ότι η διαφύλαξη της ασφάλειας δεδομένων αποτελεί το βασικό παράγοντα που επηρεάζει την απόφαση τους να παρέχουν ή όχι, προσωπικά τους στοιχεία σε εταιρείες. Παράλληλα περίπου 9 στους 10 καταναλωτές εμφανίζονται ανήσυχοι για το ενδεχόμενο διαρροής των δεδομένων τους, ενώ το 77% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι έχουν γίνει πιο προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο διαθέτουν τα προσωπικά τους στοιχεία, μετά το περιστατικό διαχείρισης δεδομένων που προέκυψε στην υπόθεση της Cambridge Analytica.
Ιδιαίτερα υψηλό, στο 86%, είναι και το ποσοστό των ερωτηθέντων που δήλωσαν ενήμεροι για τον νέο κανονισμό περί προστασίας προσωπικών δεδομένων (GDPR), με το 70% να πιστεύει πως ο κανονισμός αυτός θα αποτελέσει την αφορμή προκειμένου οι εταιρείες να αλλάξουν το μοντέλο λειτουργίας τους, υιοθετώντας ασφαλέστερες και πιο διαφανείς πρακτικές στο μέλλον.
Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας, η Chief Executive Officer της ClientIQ, Αλεξάνδρα Χριστοπούλου ανέφερε: “Η έρευνα ανέδειξε ιδιαιτέρως σημαντικά και ενδιαφέροντα στοιχεία για την αντίληψη που επικρατεί στο ελληνικό κοινό γύρω από τη διάθεση και διαχείριση των προσωπικών τους δεδομένων. Τα συμπεράσματα της έρευνας έρχονται να επιβεβαιώσουν αυτό που πρεσβεύουμε ως εταιρεία από την ίδρυσή μας έως και σήμερα, αναδεικνύοντας την ανάγκη στροφής των ελληνικών επιχειρήσεων σε ένα πελατοκεντρικό μοντέλο λειτουργίας. Η ClientIQ διαθέτει την τεχνογνωσία για να βοηθήσει τους πελάτες της να προσαρμοστούν αποτελεσματικά στις απαιτήσεις της αγοράς, βελτιστοποιώντας τις στρατηγικές μάρκετινγκ και πωλήσεων που εφαρμόζουν, καθώς και τους μηχανισμούς εξυπηρέτησης και επιβράβευσης του καταναλωτικού τους κοινού, θέτοντας τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του καταναλωτή στο επίκεντρο”.
Από την πλευρά της η Founder & Managing Partner της Focus Bari Ξένια Κούρτογλου σχολίασε: “Η Focus Bari, πιστή στην αρχή της να αναλύει επίκαιρα θέματα της αγοράς, υλοποίησε φέτος σε συνεργασία με την ClientIQ την πρώτη πανελλαδική έρευνα με θέμα τα προσωπικά δεδομένα, όσο και για τη σχέση του Έλληνα καταναλωτή με τον ψηφιακό κόσμο του σήμερα. Τα συμπεράσματα της έρευνας έρχονται να θέσουν στο επίκεντρο της προσοχής των σύγχρονων επιχειρήσεων την ανάγκη για ανανέωση των πρακτικών τους αναφορικά με τη διαφύλαξη, τη διαφανή χρήση και την αξιοποίηση των προσωπικών δεδομένων, σε μια χρονιά, όπου ολόκληρη η αγορά αναθεωρεί τις πρακτικές της γύρω από τη διαχείριση των προσωπικών δεδομένων”.
Τι χρωστάει η Αμερική στις γυναίκες
*της Mara Gay
Ήμουν πρόσφατα στο αγαπημένο μου μπαρ, λίγα τετράγωνα από το διαμέρισμά μου, όταν ήρθε να με χαιρετήσει και να με φιλήσει στο μάγουλο ο άνδρας που με βίασε.
Είχα πάνω από δέκα χρόνια να τον δω και προς στιγμήν σοκαρίστηκα. Αυτό σημαίνει όμως να είσαι γυναίκα: χαμογελάς ευγενικά παρά τις χιλιάδες προσβολές της ζωής, μέσα σε ένα σώμα που μερικές φορές νιώθεις ότι δεν είναι δικό σου.
Η Κριστίν Μπλέιζι Φορντ, που την περασμένη εβδομάδα διηγήθηκε τη χειρότερη στιγμή της ζωής της ενώπιον όλης της χώρας, το ξέρει. Η διήγησή της για το πώς έπεσε σε ένα σούπερ μάρκετ πάνω στον συνεργάτη της σεξουαλικής επίθεσης που λίγο νωρίτερα είχε δεχθεί άγγιξε τόσο εμένα όσο και πολλές άλλες γυναίκες.
Για πολλές από εμάς, αυτή η εβδομάδα αποτέλεσε ένα συλλογικό πένθος. Παρακολουθούσαμε τη δρα Μπλέιζι και θυμόμασταν.
Καθίσαμε δίπλα στη δρα Μπλέιζι σε εκείνη την αίθουσα της Γερουσίας, κοιτάζοντας μια θάλασσα ασπρομάλληδων ανδρών.
Νιώσαμε τα μάτια εκατομμυρίων Αμερικανών πάνω μας, να αναρωτιούνται αν λέγαμε την αλήθεια.
Είδαμε έναν ομοσπονδιακή δικαστή να φουσκώνει από οργή, σαν να μπορούσε να εισχωρήσει μέσα στους τηλεοπτικούς δέκτες και να μας αρπάξει.
Εχουν περάσει πάνω από δέκα χρόνια από τότε που έπεσα θύμα βιασμού και το αγόρι που με βίασε είναι πλέον άνδρας. Από τότε που τελειώσαμε το σχολείο ζούμε σε διαφορετικές πολιτείες. Το πιθανότερο είναι ότι δεν με σκέπτεται καθόλου, ενώ εγώ σκέπτομαι ξανά και ξανά τη στιγμή που μπήκε μέσα μου χωρίς τη συγκατάθεσή μου, λες και το να θυμάμαι αυτό το γεγονός θα μου επιτρέψει να γυρίσω πίσω στο χρόνο και να το εμποδίσω.
Ποτέ ως ώρα δεν αισθάνθηκα την ανάγκη να μοιραστώ την ιστορία μου, γιατί είναι συνηθισμένη, πολλές γυναίκες έχουν περάσει πολύ χειρότερα. Εκείνο το βράδυ είχαμε πιει πολύ, εκείνος περισσότερο από μένα. Θεώρησα ότι δεν ήξερε τι έκανε και ότι στη συνέχεια δεν θυμόταν (κάτι που οι άντρες στη ζωή μου στους οποίους το είπα, και τους οποίους αγαπώ και εμπιστεύομαι, απορρίπτουν). Κι έτσι σκέφτηκα ότι δεν υπήρχε τίποτα να πω.
Βλέποντας όμως την ιστορία της δρα Μπλέιζι να απειλεί να ακυρώσει έναν διορισμό στο Ανώτατο Δικαστήριο, το ξανασκέφτηκα.
Το να διηγούμαστε τις ιστορίες μας είναι δύσκολο, αλλά υπάρχει δύναμη σε αυτές τις ιστορίες. Όταν τις λέμε δημοσίως, απελευθερωνόμαστε από την ντροπή που δεν θα έπρεπε ποτέ να έχουμε νιώσει. Δεν ήθελα να κρατώ άλλο μέσα μου την ιστορία μου. Ηθελα να την πω και να λυτρωθώ.
Και δεν θέλω πια να είναι αυτό πρόβλημα μόνο των γυναικών, θέλω να γίνει πρόβλημα της Αμερικής. Θέλω να γίνει πρόβλημα του Κονγκρέσου. Θέλω να γίνει πρόβλημα κάθε γερουσιαστή που πιστεύει τη δρα Μπλέιζι, αλλά ψηφίζει τον υποψήφιο για το Ανώτατο Δικαστήριο. Θέλω να γίνει πρόβλημα κάθε άντρα που είδε, αλλά δεν μίλησε.
Η δρ Μπλέιζι είπε ότι μοιράστηκε την ιστορία της επειδή ήταν καθήκον της ως πολίτη. Πού είναι το δικό τους καθήκον;
Εγινα άλλη μια γυναίκα σε αυτή τη χώρα που είπε την ιστορία της. Διηγηθήκαμε τις πιο δύσκολες στιγμές των ζωών μας ελπίζοντας ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα καλύτερα κι ότι δεν θα πάθει τα ίδια άλλο ένα κορίτσι, άλλη μια γυναίκα. Κάναμε το καθήκον μας. Τώρα εναπόκειται στους άνδρες αυτής της χώρας να μας ακούσουν. Μας το χρωστούν ως πολίτες και ως ανθρώπινα όντα.
* Η Mara Gay είναι αρθρογράφος των New York Times